LRAZ007_0003.第二.講述聖教正法之理的章節.g2.0f

==================== 第 1 段 ==================== 【原始藏文】 གཉིས་པ། བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བཤད་པའི་ལེའུ། གཉིས་པ། བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བཤད་པའི་ལེའུ། དེ་ནས་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཀའ་བསྡུ་བ་མཛད་པ་དང་། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན། བསྟན་པ་ཅི་ཙམ་གནས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལའང་སྔགས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྡུ་བ་གཉིས་ལས། སྔགས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རི་རབ་ཀྱི་ཟོམ་དང་། འོག་མིན་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་ཀུན་རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་བྷི་མ་སམ་བྷ་ཞེས་བྱ་བའི་རི་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་དང་། གྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་རིག་སྔགས་འཆང་མང་པོ་འདུས་ཏེ། སྐུའི་རྒྱུད་རྣམས་འཇམ་དཔལ་དང་། གསུང་གི་རྒྱུད་རྣམས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། ཐུགས་དང་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བསྡུས་པར་གྲགས་སོ། ། དེའང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་རྣམས་དུས་དེར་བསྡུ་བ་བྱས་ཀྱི། རང་བཞིན་དུ་སྔོན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། རྡོ་རྗེ་འཆང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་གདོད་མའི་མགོན་པོས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་དུས་དེར་འཁོར་གྱི་མཁའ་འགྲོ་དང་། གྲུབ་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་ཟིན་ནས། གསང་བའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ལ་མངའ་ཞིང་མཁའ་འགྲོ་མའི་གནས་ན་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཐོས་པ་ཆུང་བ་དག་ནི། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་ནང་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བཞེངས་པ་དེས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་དུས་སུ་གསུངས་པ་ལས་གཞན་དུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་མེད་པར་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། རྫོགས་ལྡན་དང་པོ་བྱ་བའི་རྒྱུད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་ཞིང་། བསྐལ་པ་འདི་ཉིད་ལའང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་སུ་བྱུང་བ་དེས། བསྐལ་པ་དང་པོ་ནས་ད་ལྟའི་བར་ཏུ་འོག་མིན་དང་། གསང་བ་ཆེན་པོའི་དུར་ཁྲོད་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམ་པར་འདུ་བའི་གནས་སུ། རྒྱུད་སྡེ་གྲངས་མེད་པ་སྔར་ཡང་རིམ་པས་གསུངས་ཤིང་། ད་ལྟའང་གསུངས་ལ། མ་འོངས་པ་ནའང་གསུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་བརྗོད་ལས། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་ པ་གང་། ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་རོལ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐོག་མའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ངས། །བསྐལ་པ་ཀུན་གྱི་སྔོན་རོལ

【處理錯誤】 [ { "original_tibetan": "གཉིས་པ། བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བཤད་པའི་ལེའུ།", "chinese_translation": "第二，講述聖教正法之理的章節。", "english_translation": "Second, the chapter explaining the principles of the sacred Dharma of the Teachings." }, { "original_tibetan": "གཉིས་པ། བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བཤད་པའི་ལེའུ།", "chinese_translation": "第二，講述聖教正法之理的章節。", "english_translation": "Second, the chapter explaining the principles of the sacred Dharma of the Teachings." }, { "original_tibetan": "དེ་ནས་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཀའ་བསྡུ་བ་མཛད་པ་དང་། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན། བསྟན་པ་ཅི་ཙམ་གནས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལའང་སྔགས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྡུ་བ་གཉིས་ལས། སྔགས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རི་རབ་ཀྱི་ཟོམ་དང་། འོག་མིན་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་ཀུན་རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་བྷི་མ་སམ་བྷ་ཞེས་བྱ་བའི་རི་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་དང་། གྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་རིག་སྔགས་འཆང་མང་པོ་འདུས་ཏེ། སྐུའི་རྒྱུད་རྣམས་འཇམ་དཔལ་དང་། གསུང་གི་རྒྱུད་རྣམས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། ཐུགས་དང་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བསྡུས་པར་གྲགས་སོ། །", "chinese_translation": "之後，關於聖教正法的自性，有三點要闡述：結集經藏，經藏和論典的自性，以及教法住世多久的安立。第一點又分為密咒和波羅蜜多的結集。關於密咒，據說世尊在須彌山頂和色究竟天等地所說的一切，都由印度南方名為比瑪桑巴（Bhimasambhava）的山上，彌勒等無量菩薩、空行母們，以及眾多大成就者的明咒持明者們聚集，身的續部由文殊菩薩結集，語的續部由觀世音菩薩結集，意、功德和事業的續部由金剛手菩薩結集。", "english_translation": "Then, regarding the nature of the sacred Dharma of the Teachings, there are three points to explain: the compilation of the scriptures, the nature of the scriptures and treatises, and the establishment of how long the Teachings will remain. The first point is divided into the compilation of mantras and the pāramitās. Regarding mantras, it is said that all that the Bhagavan spoke on the summit of Mount Meru and in Akanishta, etc., were gathered on a mountain called Bhimasambhava in southern India, by immeasurable Bodhisattvas such as Maitreya, the ḍākinīs, and many great accomplished vidyādhara holders. The tantras of body were compiled by Mañjuśrī, the tantras of speech by Avalokiteśvara, and the tantras of mind, qualities, and activities by Vajrapāṇi." }, { "original_tibetan": "དེའང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་རྣམས་དུས་དེར་བསྡུ་བ་བྱས་ཀྱི། རང་བཞིན་དུ་སྔོན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། རྡོ་རྗེ་འཆང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་གདོད་མའི་མགོན་པོས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་དུས་དེར་འཁོར་གྱི་མཁའ་འགྲོ་དང་། གྲུབ་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་ཟིན་ནས། གསང་བའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ལ་མངའ་ཞིང་མཁའ་འགྲོ་མའི་གནས་ན་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཐོས་པ་ཆུང་བ་དག་ནི། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་ནང་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བཞེངས་པ་དེས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་དུས་སུ་གསུངས་པ་ལས་གཞན་དུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་མེད་པར་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། རྫོགས་ལྡན་དང་པོ་བྱ་བའི་རྒྱུད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་ཞིང་། བསྐལ་པ་འདི་ཉིད་ལའང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་སུ་བྱུང་བ་དེས། བསྐལ་པ་དང་པོ་ནས་ད་ལྟའི་བར་ཏུ་འོག་མིན་དང་། གསང་བ་ཆེན་པོའི་དུར་ཁྲོད་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམ་པར་འདུ་བའི་གནས་སུ། རྒྱུད་སྡེ་གྲངས་མེད་པ་སྔར་ཡང་རིམ་པས་གསུངས་ཤིང་། ད་ལྟའང་གསུངས་ལ། མ་འོངས་པ་ནའང་གསུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་བརྗོད་ལས། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་", "chinese_translation": "也就是說，釋迦牟尼佛顯現為金剛持所說的一切，是在那個時期結集的。但並非結集了本來在無數劫前，由普賢王如來、金剛持、金剛薩埵等原始怙主所說的一切。因為在之前的時代，就已經由眷屬空行母、成就者和金剛持們結集完畢，存在於秘密主的心中，並安住在空行母的處所。這裡一些聞法不多的人認為，只有釋迦牟尼佛顯現為金剛持，在百歲壽命時所說的才是密咒的續部，除此之外沒有其他的密咒續部。這種想法是不對的，因為《圓滿次第第一》等續部將會闡述，即使在這個賢劫，也有無數的金剛持在不可思議的時期出現。從第一個劫到現在，在色究竟天、大秘密尸陀林和空行母聚集之處，無數的續部已經次第宣說，現在也在宣說，未來也將宣說。《名號贊》中說：「過去諸佛已宣說，未來諸佛亦宣說，現在出現的圓滿佛，亦復屢屢而宣說。」", "english_translation": "That is to say, all that Shakyamuni Buddha spoke as Vajradhara was compiled at that time. But it was not a compilation of all that was spoken by the primordial protectors such as Samantabhadra, Vajradhara, and Vajrasattva in immeasurable eons before. Because in that previous era, it had already been compiled by the retinue of ḍākinīs, siddhas, and Vajradharas, residing in the mind of the Lord of Secrets and dwelling in the abode of the ḍākinīs. Here, some who have heard little Dharma think that only what Shakyamuni Buddha spoke as Vajradhara during his hundred-year lifespan are the tantras of secret mantra, and that there are no other secret mantra tantras. This idea is incorrect, because tantras such as the 'First of the Perfected Order' will explain that even in this fortunate eon, there have been countless Vajradharas appearing at inconceivable times. From the first eon until now, in Akanishta, the great secret charnel grounds, and the places where ḍākinīs gather, countless tantras have been successively spoken in the past, are being spoken now, and will be spoken in the future. The 'Namasangiti' says: 'The Buddhas of the past have spoken, the Buddhas of the future will also speak, the perfect Buddhas who appear now also repeatedly speak.'" }, { "original_tibetan": "པ་གང་། ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་རོལ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐོག་མའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ངས། །བསྐལ་པ་ཀུན་གྱི་སྔོན་རོལ", "chinese_translation": "以及《智慧嬉戲續》中說：「我是初始金剛持，在一切劫之前", "english_translation": "And the 'Jnana Rolpa Tantra' says: 'I am the primordial Vajradhara, before all eons.'" } ]

============================================================

==================== 第 2 段 ==================== 【原始藏文】 ་ནས། །ཕྱི་མའི་མུ་མཐར་ཐུག་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་བླ་མེད་གསང་བའི་ཆོས། །རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་བ་ལ། །གསུངས་སོ་གསུང་ངོ་གསུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་བསྡུ་བ་ནི། རྣམ་པ་གསུམ་ལས། བསྡུ་བ་དང་པོ་ལ་རྣམ་པ་དགུས་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། དུས་དང་འདུས་པ་གནས་དང་ནི། །གསོལ་འདེབས་དངོས་པོ་སྦྱིན་བདག་དང་། །དགོས་པ་བསལ་བྱ་སྡུད་གཙོ་སྟེ། །རྣམ་པ་དགུར་ནི་མཁས་རྣམས་བཞེད། །ཅེས་པས་སོ། །དེ་ལ་དུས་ནི་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱི་དེའི་དབྱར། གནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རིའི་བྱང་ཤར་ཨ་སུ་ར་གསང་བའི་བྲག་ཕུག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་འདུས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་སྦྱིན་བདག་མཛད་ནས། ལྷའི་བུ་འཕྱ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀུན་དགའ་བོ་དང་། འདུལ་བ་ཉེ་བ་འཁོར་དང་། མངོན་པ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་བསྡུས་སོ། །དེའང་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་མི་ཉམས་པར་བྱས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཕྱི་དེའི་དབྱར། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གསང་བའི་བྲག་ཕུག་ཏུ། །དགྲ་བཅོམ་ལྔ་བརྒྱ་འདུས་པའི་འཚོ་བ་ནི། །མ་སྐྱེས་དགྲས་སྦྱར་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་བསྡུས། །མདོ་ཡི་སྡེ་དང་དབྱངས་སུ་བསྙད་པའི་སྡེ། །ལུང་ བསྟན་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང་ནི། །ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ལྔ་ནི་མདོ་སྡེར་བསྡུས། །གླེང་གཞིའི་སྡེ་དང་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། །སྐྱེས་པ་རབས་དང་བཞི་ནི་འདུལ་བར་བསྡུས། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་། །གཏན་ལ་ཕབ་པ་གསུམ་ནི་མངོན་པར་བསྡུས། །མདོ་སྡེ་ཀུན་དགའ་བོས་བསྡུས། འདུལ་བ་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་བསྡུས་སོ། །མངོན་པ་ནི་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་བསྡུས་ཞེས་གྲགས། ཞེས་སོ། །བསྡུ་བ་གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ན། ཡངས་པ་ཅན་དུ་དགེ་སློང་ལྷ་ཆེན་པོས། ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཡི་རང་དང་། །ཀུན་སྤྱོད་སྣོད་དང་ལན་ཚྭ་དང་། །ལམ་དང་སོར་གྱིས་དཀྲུགས་དང་གདིང་། །གསེར་ལ་རུང་བར་བྱ་བ་ནི། །འདི་དག་རུང་མིན་གཞི་བཅུར་འདོད། །ཅེས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཡངས་པ་ཅན་ཀུསྨ་པུ་རིའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཞི་ལྡན་དང་ཟླ་བའི་སྒུར་ལ་སོགས་པ་བདུན་བརྒྱ་འདུས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲགས་པས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉེར་སྦས་ཀྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བསྡུས་ཏེ། ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་སྦྱིན་བ

【漢語翻譯】 之後，直至輪迴的終結。在那之前，無上秘密之法，奇妙之王，爲了眾生，已經宣說、正在宣說、將會宣說。如是說。 經部的結集是，有三種方式。第一種結集以九種方式進行推理：時間與集會、地點以及，祈請、事物、施主以及，必要、遣除、結集主，以九種方式智者們認可。如是說。 其中，時間是佛陀涅槃后的那個夏天。地點是在王舍城（Rājagṛha，今比哈爾邦拉杰吉爾）鷲峰山（Gṛdhrakūṭa）的東北方，阿修羅秘密的巖洞中，五百阿羅漢聚集。國王阿阇世王（Ajātaśatru）作為施主，爲了遣除天子輕蔑，經部由阿難陀結集，律部由優波離結集，論部由大迦葉結集。 那時，十二部經被結集為三藏，使其不衰敗。如《小事經》所說： 導師涅槃后的那個夏天，在王舍城的秘密巖洞中，五百阿羅漢聚集的生活，由阿阇世王供養，結集為三藏。 經部和諷誦部，授記部和偈頌部，自說部五者結集為經部。 本事部和譬喻部，如是發生部，本生部四者結集為律部。 廣解部和希有部，論議部三者結集為論部。 經部由阿難陀結集，律部由優波離結集。據說論部由大迦葉結集。如是說。 第二次結集是，佛陀涅槃后八十年，在毗舍離（Vaiśālī）大天比丘，呼嚕呼嚕的鹽和，受用器和鹽，道路和手指攪動和坐墊，黃金可以允許，這十個是允許與否的基礎。爲了遣除這些，在毗舍離拘蘇摩城（Kusumapura）的寺院中，阿羅漢寂天和月護等七百人聚集，具壽名稱祈請后，阿羅漢近護結集三藏，法王阿育王（Aśoka）作為施主。

【英語翻譯】 Then, until the end of samsara. Until then, the unsurpassed secret Dharma, the wonderful king, for sentient beings, has been spoken, is being spoken, and will be spoken. Thus it is said. The compilation of the Sutras is, there are three ways. The first compilation is reasoned with nine aspects: time and assembly, place and, request, object, benefactor and, necessity, what is to be removed, the main compiler, the wise ones approve of nine aspects. Thus it is said. There, the time is the summer after the Buddha's passing into nirvana. The place is in the northeast of Vulture Peak (Gṛdhrakūṭa) in Rājagṛha (present-day Rajgir, Bihar), in the secret cave of the Asuras, where five hundred Arhats gathered. King Ajātaśatru acted as the benefactor, in order to dispel the contempt of the son of the gods, the Sutras were compiled by Ānanda, the Vinaya by Upāli, and the Abhidharma by Mahākāśyapa. Then, the twelve branches of the scriptures were compiled into the three pitakas, so that they would not decline. As it is said in the Miscellaneous Collection: In the summer after the Teacher passed into nirvana, in the secret cave of Rājagṛha, the livelihood of five hundred Arhats gathered, was provided by Ajātaśatru, compiled into the three pitakas. The Sutra section and the section recited in melody, the section of prophecies and the section of verses, the section of spontaneous utterances, these five are compiled into the Sutra section. The section of introductions and the section of narrations of realizations, the section called the section of what happened now, and the four sections of births are compiled into the Vinaya. The extensive section and the wonderful section, the section of determination, these three are compiled into the Abhidharma. The Sutras were compiled by Ānanda, the Vinaya was compiled by Upāli. It is said that the Abhidharma was compiled by the great elder Mahākāśyapa. Thus it is said. The second compilation is, eighty years after the Buddha's passing into nirvana, in Vaiśālī, the great god Bhikshu, the salt of huru huru and, utensils for use and salt, the road and stirring with fingers and cushions, gold can be allowed, these ten are considered the basis of whether or not they are allowed. In order to dispel these, in the monastery of Kusumapura in Vaiśālī, seven hundred Arhats, such as the Arhat Śīladatta and Candrakirti, gathered, after the venerable Yaśas requested, the Arhat Nandaka compiled the three pitakas, and the Dharma king Aśoka acted as the benefactor.

============================================================

==================== 第 3 段 ==================== 【原始藏文】 དག་མཛད་ནས་བསྡུས་པའི་འོག་ཏུ། རྩ་བའི་སྡེ་བཞིར་གྱེས་པའི་རྩོད་པ་ལས། སླར་ཡང་སྡེ་བཞི་བསྟན་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་བྱས་སོ། །སྡེ་བཞི་ནི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ། གནས་བརྟན་པའི་སྡེ། མང་པོས་ བཀུར་བའི་སྡེའོ། །བསྡུ་བ་གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ལོ་སུམ་བརྒྱ་ལྷག་བཞི་བརྒྱར་ཉེ་བ་ན། ཁ་ཆེ་ཛ་ལནྡྷ་རའི་གནས། མེ་ཏོག་བརྩེགས་པའི་ཀུན་དགའ་ར་བར། གཟུངས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་སློང་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་འདུས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ཏེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བ་སུ་མི་ཏྲ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཆེན་པོ་པུརྞི་ཀས་བསྡུས་ཏེ། གསོལ་བ་འདེབས་པའང་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་ནས། གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཆོས་ཆོས་སུ་གཅིག་པར་བྱས། དེ་ལ་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། དེ་ལས་གྱེས་པ་འོད་སྲུངས་པའི་སྡེ། ཆོས་སྲུངས་པའི་སྡེ། ས་སྟོན་པའི་སྡེ། མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ། གོས་དམར་ཅན་གྱི་སྡེ། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་བདུན་ནོ། །འདི་དག་རྒྱལ་རིགས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན། ཤཱཀྱ་པའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད། སྐད་ནི་སཾ་སྐྲ྇་ཏ་ལེགས་པར་སྒྱུར་བ་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མན་ཆད་དེ་ཟུང་མ་གཏོགས་པ་ཡར་འབྱུང་ལ། རྟགས་ནི་ཨུཏྤལ་དང་། པདྨ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་བྲིས་པའོ། ། ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་དང་། དེ་ལས་གྱེས་པ་ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། གངས་རིར་གནས་པའི་སྡེ། བཏགས་པ་སྨྲ་བའི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་ལྔའོ། །འདི་དག་གི་རྩ་བའི་མཁན་པོ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད་དོ། །སྐད་ནི་པྲ་ཀྲ྇་ཏ་ཡུལ་སྡེ་སོ་སོའི་སྐད་དོ། །འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་སྣམ་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མན་ཆད་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་བྱུང་བ་ལ། རྟགས་སུ་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ་དང་། དཔལ་བེའུ་བྲིས་པའོ། །གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ལ། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པའི

【漢語翻譯】 在清凈之後進行彙集之後。從根本的四部派別分裂的爭論中，再次將四部派別彙集為一個教義。四部是：說一切有部，大眾部，上座部，大眾敬奉部。第三次彙集是，在佛陀涅槃后，三百年多接近四百年時，在克什米爾（Kashmir）的扎爛達拉（Jalandhara）的地方，在鮮花堆砌的寺院裡，五百位獲得陀羅尼的菩薩，五百位阿羅漢，以及六萬位凡夫僧人聚集，國王迦膩色迦（Kanishka）作為施主，由最後的有部菩薩婆須蜜多（Vasumitra）和偉大的阿羅漢 पूर्णिक (藏文：པུརྞི་ཀ།，梵文天城體：पूर्णिक，梵文羅馬擬音：pūrṇika，漢語字面意思：滿的)彙集，祈請也由國王親自進行，將分裂的十八部在教義上統一。這十八個分裂是：說一切有部，從它分裂出的飲光部，法護部，地論部，多聞部，赤衣部，分別說部等七部。這些人中，被稱為羅睺羅跋陀羅的王子，如果沒有出家，就會成為釋迦族的國王，因為出家而成為對世尊的教誨恭敬的人中的佼佼者，是受到授記的那位的弟子傳承。語言是梵語(संस্কৃত，saṃskṛta， संस्कृत，完善的)，翻譯得很好，與三十三天神一致。縫製僧裙的布片是九塊以上，二十五塊以下，除了成雙的以外向上增加，標誌是烏 উৎপལ་（藏文：ཨུཏྤལ་，梵文天城體：उत्पल，梵文羅馬擬音：utpala，漢語字面意思：青蓮花），蓮花(पद्म，padma， पद्म，蓮花)和珍寶的圖案。 大眾部，以及從它分裂出的東山部，雪山部，假名部，出世部等五部。這些部的根本堪布是從婆羅門種姓出家的，被稱為大飲光上座，是精通學問功德的人中的佼佼者，是受到授記的那位的弟子傳承。語言是俗語(प्राकृत，prākṛta， प्राकृत，自然的；粗俗的)，各個地方的方言。與光明天的神一致。縫製僧裙的布片是九塊以上，二十三塊以下，除了成雙的以外向上增加，標誌是卍（藏文：གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ།，梵文天城體：स्वस्तिक，梵文羅馬擬音：svastika，漢語字面意思：吉祥的）和吉祥結的圖案。上座部，住在勝林

【英語翻譯】 After purification and collection. From the disputes of the four fundamental schools, the four schools were again collected into one doctrine. The four schools are: the Sarvastivada school, the Mahasanghika school, the Sthavira school, and the Mahasammatas school. The third collection was when, after the Buddha's Nirvana, about three hundred years and nearly four hundred years had passed, in Kashmir, at the place of Jalandhara, in the monastery of stacked flowers, five hundred Bodhisattvas who had attained dharani, five hundred Arhats, and sixty thousand ordinary monks gathered. King Kanishka acted as the patron, and the Bodhisattva Vasumitra of the last existence and the great Arhat पूर्णिक (Tibetan: པུརྞི་ཀ།, Sanskrit Devanagari: पूर्णिक, Sanskrit Romanization: pūrṇika, Chinese literal meaning: full) collected them. The prayer was also made by the king himself, and the eighteen divided schools were unified in doctrine. These eighteen divisions are: the Sarvastivada school, from which split the Kashyapiya school, the Dharmagupta school, the Hetuvada school, the Bahusrutiya school, the Mahisasaka school, and the Vibhajyavada school, making seven schools. Among these, the prince called Rahula Bhadra, if he had not renounced, would have become the king of the Shakya clan, but because he renounced, he became the best among those who revered the teachings of the Blessed One, and was the lineage of the disciple of the one who was prophesied. The language is Sanskrit (संस্কৃত, saṃskṛta, संस्कृत, perfected), well translated, and consistent with the gods of the Thirty-Three Heavens. The pieces of cloth for sewing the monastic robe are nine or more, and twenty-five or less, increasing upwards except for pairs, and the symbols are উৎপལ་ (Tibetan: ཨུཏྤལ་, Sanskrit Devanagari: उत्पल, Sanskrit Romanization: utpala, Chinese literal meaning: blue lotus), lotus (पद्म, padma, पद्म, lotus), and jewel patterns. The Mahasanghika school, and from it split the Purva Saila school, the Haimavata school, the Prajnaptivada school, and the Lokottaravada school, making five schools. The root Khenpos of these schools were ordained from the Brahmin caste, and were called the Great Kashyapa Sthavira, who was the best among those who were proficient in learning and merit, and was the lineage of the disciple of the one who was prophesied. The language is Prakrit (प्राकृत, prākṛta, प्राकृत, natural; vulgar), the dialects of each region. Consistent with the gods of the Clear Light. The pieces of cloth for sewing the monastic robe are nine or more, and twenty-three or less, increasing upwards except for pairs, and the symbols are 卍 (Tibetan: གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ།, Sanskrit Devanagari: स्वस्तिक, Sanskrit Romanization: svastika, Chinese literal meaning: auspicious) and auspicious knot patterns. The Sthavira school, residing in Jetavana

============================================================

==================== 第 4 段 ==================== 【原始藏文】 ་སྡེ། འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པའི་སྡེ། གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་པའི་སྡེ་དང་གསུམ་མོ། །འདི་དག་སྨྱུག་མ་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཞེས་བྱ་བ། མཐའ་འཁོབ་འདུལ་བའི་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད་དེ། སྐད་ནི་ཨ་ཝ་བྷྲཾ་ཤ་ཏ་ཟུར་ཆག་སྟེ་ཤ་ཟ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་སྣམ་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་མན་ཆད་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་འབྱུང་། རྟགས་ནི་དུང་བྲིས་པའོ། །མང་པོས་བཀུར་བ་ལ། ས་སྒྲོགས་རིགས་ཀྱི་སྡེ། སྲུང་བ་པའི་སྡེ། གནས་མ་བུའི་སྡེ་བ་དང་གསུམ་མོ། །འདི་དག་འདྲེག་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཉེ་བ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ། འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་ ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་རྒྱུད་དེ། བི་ཤཱ་ཙི་ཏ་ཤ་ཟའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་ནི་གནས་བརྟན་པ་དང་མཐུན་ལ། རྟགས་ནི་དུང་འབྱུང་བའོ། །དེའང་བསྡུ་བ་དང་པོ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་པས་བསྟན་ཞིང་། ཐ་མ་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་རྣམས་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་ཏེ་བསྡུས་པའོ། །བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། ལེགས་པར་གསུངས་པ་བཀའི་རྣམ་གཞག །དགོངས་པ་འགྲེལ་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག །བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཇི་ལྟར་བཤད་ཅིང་མཉན་པའི་ཚུལ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི་གསུང་པ་པོ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ལས་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བ་གང་ཞིག་མདོའམ་རྒྱུད་སྡེར་གནས་པའོ། །དེའང་བརྗོད་བྱ་བསླབ་པ་གསུམ་སྟོན། རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་དྲི་མེད། སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་གསུམ་ལྡན། འབྲས་བུ་ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། བྱམས་པས། བསླབ་པ་གསུམ་བརྗོད་ངག་ཚིག་དྲི་མ་མེད། །ཚད་མ་གསུམ་ལྡན་ཐོག་མཐའ་བར་དགེ་བ། །དེ་ནི་ཆེན་པོར་གསུངས་པ་རྒྱལ་བའི་བཀའ། །བཟློག་པ་གཞན་གྱི་གཞུང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བསླབ་པ་གསུམ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ཚད་མ་གསུམ་ནི་མངོན་སུམ་དང་། རྗེས་ དཔག་དང་། ལུང་ཚད་མའོ། །མཚན་གཞི་ནི་སྟོན་པའི་གསུང་དུ་སྣང་བ་གདུལ་བྱའི་ཡིད་ཤེས་ལ་ཤར་བའི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །དེའང་མདོའམ་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷུག་པའམ་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་རྣམས་ཏེ་འཁོར་གྱིས་མོས་པ་ལས། གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་སྟོན་པའི་བ

【漢語翻譯】 這些是部。住在無畏山上的部，住在寺院裡的部，共有三個。這些是從篾匠種姓中出家的聖者迦旃延，是受記調伏邊地之最者，他的弟子傳承。語言是阿avadhramsa（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）的變音，與食肉者相似。縫製的法衣碎片是九以上二十一以下，除了雙數以外向上增加。標誌是海螺。受到大眾尊敬的有，土地宣告種姓的部，守護者的部，有子部的部，共有三個。這些是從磨坊主種姓中出家的聖者近圓，是持律者中受記為最勝者，他的弟子傳承。說毗舍遮pita（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）食肉者的語言，與清凈天的天神相似。縫製的法衣碎片與住持者相似，標誌是海螺出現。其中，第一次結集是阿羅漢們在平等禪定中，用心結集並開示。第二次是用語言講述並開示。最後一次是將語言講述的內容寫在書本上並結集。關於佛語和論著的自性，善說為佛語的分類，解釋意趣為論著的分類，佛語和論著的差別，如何講述和聽聞的方式，共有四種。第一種有五點。定義是，說話者導師佛陀的因緣，顯現為名、詞、字母，存在於經或續部中的任何事物。其中，所說是宣說三學，能說是無垢的語言文字，能證成的是具足三種量，果是最初、中間、最後都是善，這是自性。如慈氏菩薩所說：宣說三學，語言文字無垢染，具足三種量，初中后皆善，這是大導師所說，是勝者的佛語。相反的，要知道是其他的論典。三學是戒律，禪定和智慧之學。三種量是現量，比量和聖教量。特徵的基礎是，顯現為導師所說，在所化眾生的意識中顯現的名詞、詞語、字母的形態。這些顯現為經或續部的散文或偈頌的形式，從眷屬的意樂出發，宣說與所化眾生的根器相應的法。

【英語翻譯】 These are the divisions. The division residing on Fearless Mountain, the division residing in the monastery, these are the three. These are the disciples of the venerable Katyayana, who arose from the bamboo-maker caste, who was prophesied as the best in taming the border regions. Their language is a corrupted form of Apabhramsa, similar to that of flesh-eaters. The fragments of sewn robes are nine or more, but less than twenty-one, increasing upwards except for even numbers. The symbol is a conch shell. Among those who are honored by many, there are the division of the earth-proclaiming lineage, the division of the protectors, and the division of the son-possessing ones, these are the three. These are the disciples of the venerable Ananda, who arose from the miller caste, who was prophesied as the best among the Vinaya holders. They speak the language of the Pisacas, similar to the gods of the pure realms. The fragments of sewn robes are similar to those of the Sthaviras, and the symbol is the appearance of a conch shell. The first compilation was when the Arhats, in a state of equal composure, compiled and taught with their minds. The second was when it was taught by speaking. The last was when the spoken words were written on scrolls and compiled. Regarding the nature of the Buddha's words and treatises, the well-spoken is the classification of the Buddha's words, the explanation of the intention is the classification of treatises, the difference between the Buddha's words and treatises, and the manner of how to speak and listen, these are the four. The first has five points. The definition is that which appears as names, words, and letters from the cause of the speaker, the teacher Buddha, and which exists in the Sutra or Tantra sections. It teaches the three trainings, the expression is pure speech and words, the proof is possessing the three valid cognitions, and the result is virtue in the beginning, middle, and end, this is the nature. As Maitreya said: "It speaks of the three trainings, speech and words are without defilement, possessing the three valid cognitions, virtuous in the beginning, middle, and end, this is what the great teacher spoke, it is the Buddha's word of the Victorious One. Know the opposite to be other texts." The three trainings are the training in morality, the training in concentration, and the training in wisdom. The three valid cognitions are direct perception, inference, and scriptural authority. The basis of the characteristic is that which appears as the teacher's speech, the form of names, words, and letters that arise in the minds of those to be tamed. These appear as prose or verses in the Sutras or Tantras, and from the inclination of the retinue, they teach the Dharma that is in accordance with the capacity of those to be tamed.

============================================================

==================== 第 5 段 ==================== 【原始藏文】 ྱིན་རླབས་ལས། སྒྲ་བརྙན་ལྟར་མིང་ཚིག་ཏུ་དོན་ལ་མེད་ལ། རྣམ་པར་སྣང་བས་ཏེ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་ངོ་བོ་མིང་གི་ཚོགས་ཡིན་པ། རྒྱུད་ཉན་པ་པོས་བསྡུས་པ། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཕུང་པོས་བསྡུས་པར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ནི་ངོ་བོ་ཚིག་གི་ཚོགས། རྒྱུད་འཆད་པ་པོས་བསྡུས་ལ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོས་བསྡུས་པར་འདོད་ཀྱང་། འདིར་སྟོན་པ་དང་འཁོར་གཉིས་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་ལས་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བའི་ངོ་བོ། གཙོ་བོར་ཉོན་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང་། གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གྲུབ་ཅིང་། མཛོད་ལས་ཀྱང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དག །གང་རྣམས་ཐུབ་པས་གསུང་དེ་དག །ཚིག་གམ་མིང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །གཟུགས་སམ་འདུ་བྱེད་དག་ཏུ་འདུས། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དབྱེ་ན་ལྔ་ལས། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་ ལས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་འཛིན་བྱེད་དང་སྨྲ་བྱེད་དང་། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་སོ། །ལུང་གི་ཆོས་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང་། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་རྟོགས་པ་བརྗོད། །དེ་ལྟར་བྱུང་དང་གླེང་གཞི་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་དང་སྐྱེས་རབས་བཅས། །གཏན་ཕབ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ནི། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཞེས་བཤད་པའོ། །རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་བཞུགས་པའི་ས་དང་། ལམ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་བཀའ་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྐོར་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལའང་ལས་དང་པོ་པའི་ཚེ་གཟུང་འཛིན་རང་རྒྱུད་པས་བཅིངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་སྤང་གཉེན་བླང་དོར་བྱེད་པའི་རིམ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པས་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང་། བར་བ་གཉེན་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། ཐ་མ་གཤིས་ཇི་ལྟར་གནས་ཚུལ་བསྟན་པ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའ

【漢語翻譯】 從加持力來說，就像聲音在影像中一樣，在名言中沒有意義。如顯現一樣，如《寶性論》中所說：猶如影像的聲音，從他者的識中產生。就像所說的那樣。這裡，小乘說一切有部認為，自性是名字的集合，由聽經者所攝持，由非相應的行蘊所攝持。經部宗則認為，自性是語句的集合，由講經者所攝持，由色蘊所攝持。然而，在這裡，從導師和眷屬二者聚集的因緣中，顯現為名、句、字的自性，主要由煩惱識所攝持，並且具有色蘊和行蘊二者的相。由「從他者的識中產生」等所成立。如《俱舍論》中所說：八萬四千法蘊，凡是能仁所說的一切，是語句或名字，它們都包含在色蘊或行蘊中。就像所說的那樣。如果分類，有五種。從自性的角度分類，有教法和證法兩種。如《寶性論》中所說：導師的聖法有兩種，即教法和證法之自性。它們是執持者、宣說者和修行者。如是說。教法是十二部經，如《八千頌大釋》中所說：契經、應頌與記別，諷頌、自說與因緣，如是語、本事與譬喻，本生、方廣與希法，如是十二之品類，是為經之十二分。如是說。證法是住在有學和無學聖者相續中的地、道、禪定和殊勝證悟等。從時間的角度分類，是三次法輪。其中，對於最初的業者來說，爲了從被自相執著所束縛的煩惱中守護心，主要宣說捨棄應捨棄的、修習應修習的次第，即四諦的法類。中間爲了遮破對對治的執著，宣說無相。最後，宣說事物本來的存在方式，即真實義決定的法類，這樣產生了三種法輪。根

【英語翻譯】 From the blessing, like sound in an image, there is no meaning in names and words. As it appears, as stated in the Uttaratantra: Like the sound of an image, it arises from the consciousness of others. Just as it is said. Here, the Sravaka Vaibhashikas believe that the nature is the collection of names, held by the listener, and held by the non-corresponding aggregate of formations. The Sautrantikas believe that the nature is the collection of sentences, held by the speaker, and held by the aggregate of form. However, here, from the cause of the gathering of the teacher and the retinue, the nature that appears as name, sentence, and letter is mainly held by the afflicted consciousness, and has the aspect of both the form aggregate and the formation aggregate. Established by "arising from the consciousness of others," etc. As stated in the Abhidharmakosha: Eighty-four thousand aggregates of Dharma, all that the Muni has spoken, are sentences or names, and they are all contained in the form aggregate or the formation aggregate. Just as it is said. If classified, there are five types. Classified from the perspective of nature, there are two types of Dharma: the Dharma of teaching and the Dharma of realization. As stated in the Uttaratantra: The Teacher's sacred Dharma is of two kinds, namely, the nature of teaching and realization. They are the holders, the speakers, and the practitioners. Thus it is said. The Dharma of teaching is the twelve divisions of scripture, as stated in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: Sutra, verse, and prophecy, chanting, self-utterance, and cause, thus spoken, deeds, and simile, birth stories, extensive, and wonderful Dharma, thus twelve categories, are the twelve divisions of scripture. Thus it is said. The Dharma of realization is the grounds, paths, samadhis, and special realizations that reside in the mindstreams of the noble beings who are learners and non-learners. Classified from the perspective of time, there are the three turnings of the Dharma wheel. Among them, for the initial practitioner, in order to protect the mind from the afflictions bound by self-grasping, the order of abandoning what should be abandoned and practicing what should be practiced is mainly taught, namely, the categories of the Dharma of the Four Noble Truths. In the middle, in order to refute the attachment to the antidote, the absence of characteristics is taught. Finally, the way things originally exist is taught, namely, the categories of the Dharma of the ultimate meaning, thus the three turnings of the Dharma wheel arise. Faculty

============================================================

==================== 第 6 段 ==================== 【原始藏文】 ི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་ ཐེག་པ་སྟེ། གསུམ་ཉིད་མཚན་བརྗོད་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་སོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཞལ་ནས་གསུངས་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བའི་བཀའ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པས་འོག་མིན་ལ་སོགས་པར་དངོས་སུ་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ། དེའང་སྐུའི་རྒྱུད་གསུངས་པའི་ཞིང་ནི་སྟུག་པོ་བཀོད་པ། སྟོན་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད། གསུང་གི་སྟོན་པ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱིས་བདེ་བ་ཅན་དུ། ཐུགས་ཀྱི་གནས་མངོན་པར་དགའ་བ། སྟོན་པ་མི་འཁྲུགས་པ། ཡོན་ཏན་གྱི་རིན་པོ་ཆེས་གང་བར། སྟོན་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱིས། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ལས་རབ་གྲུབ་པར་དོན་ཡོད་གྲུབ་པས་གསུངས་སོ། །འཁོར་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། མཁའ་འགྲོ་མའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །ཞིང་ལྔར་སྟོན་པ་ལྔས་བསྟན་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཧེ་རུ་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གཅིག་གི་རོལ་པ་ལས། གནས་སྐབས་དགོས་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཀྱང་། འོག་མིན་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདུས་པ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྟོན་པ་དང་གནས་སོ། །སྤྲུལ་པ་སྐུའི་གནས་ཐ་དད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་གསུང་དབྱངས་དྲུག་ཅུར་སྣང་བས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་ལ། སྐུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྤྱི་བོར་ཕྱག་བཞག་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་འཆད་པའི་སྤོབས་པ་སྐྱེས་ནས། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཟླ་བས་དྲིས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུང་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་ནི་འཇམ་དཔལ་ལ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་སོལ་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་བའི་མདོ་བྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཐུགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡོན་ཏན་དང་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བྱིན་རླབས་ལས། འོད་ཟེར་བཀྱེ་བ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་སྣང་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་འབུམ་གྱི་གླེང་གཞི་ལས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་དང

【漢語翻譯】 從類別上區分，有聲聞乘、緣覺乘和無上乘。這三種在《名號贊》中說：「以三乘而得解脫，以一乘而住于果。」從主因的角度區分，有口傳、加持和隨許三種教法。第一種是薄伽梵金剛持等在色究竟天等地親自宣說的教法。其中，身之續部所說的剎土是密嚴剎土，導師是毗盧遮那佛。語之導師是阿彌陀佛在極樂世界。意之住處是現喜剎土，導師是不動佛。功德之珍寶充滿處，導師是寶生佛。事業之事業圓滿處，由不空成就佛宣說。眷屬是佛、菩薩和空行母等無量眾。在五方剎土由五方佛宣說，這些也都是金剛持黑汝嘎自性之普賢王如來的一種示現，因應暫時的需要而如此顯現。同樣，金剛瑜伽母的蓮花等處，也彙集了色究竟天等的自性，是圓滿報身佛的法之導師和處所。化身之身處不同，薄伽梵釋迦牟尼佛在眷屬的中央，以六十種語調顯現而宣說。關於加持之教法，以身加持之教法，如金剛藏的頂上置手加持，生起宣說《十地經》的勇氣，如解脫月的提問。以語加持之教法，如文殊菩薩對阿阇世王說「消除未生怨的後悔」，從而出現了文殊菩薩消除未生怨後悔之經。以意加持之教法，如薄伽梵安住于甚深顯現之三摩地，加持舍利子和觀世音菩薩，從而宣說了《般若波羅蜜多心經》。從功德和事業任運成就之加持，如從光芒四射中顯現如來之身而說法，如《十萬頌》的開端所說等。

【英語翻譯】 From the perspective of categories, there are the Hearer Vehicle (Śrāvakayāna), the Solitary Realizer Vehicle (Pratyekabuddhayāna), and the Unexcelled Vehicle (Anuttarayāna). These three are mentioned in the 'Praise of Names': 'Through the three vehicles, one attains liberation; through one vehicle, one abides in the fruit.' From the perspective of the causal agent, there are three types of teachings: those spoken directly, those blessed, and those subsequently permitted. The first refers to those teachings directly spoken by the Bhagavan Vajradhara and others in places such as Akanishta. Specifically, the field where the Tantras of the Body are spoken is Ghanavyūha (Dense Array), and the teacher is Vairochana. The teacher of speech is Amitabha in Sukhavati. The abode of mind is Abhirati (Manifest Delight), and the teacher is Akshobhya. The place filled with the qualities of jewels, the teacher is Ratnasambhava. In the place where activities are perfectly accomplished, the teacher is Amoghasiddhi. The retinue consists of Buddhas, Bodhisattvas, and assemblies of Dakinis, immeasurable in number. These teachings given by the five teachers in the five Buddha-fields are all emanations of Samantabhadra, the essence of Vajradhara Heruka, appearing in this way due to temporary needs. Similarly, the places such as the bhaga of Vajrayogini also gather the nature of Akanishta and other realms, being the teacher and place of the Dharma of the Sambhogakaya. The Bhagavan Shakyamuni, in the midst of his retinue, spoke with sixty kinds of speech tones, appearing differently in different Nirmanakaya realms. Regarding the teachings of blessing, the teachings blessed by the body, such as placing the hand on the crown of Vajragarbha, giving him the courage to explain the 'Ten Bhumi Sutra,' as in the questions of Vimukticandra. The teachings blessed by speech, such as Manjushri being told to 'pacify the regret of Ajatashatru,' which led to the Sutra of Manjushri pacifying the regret of Ajatashatru. The teachings blessed by mind, such as the Bhagavan abiding in the Samadhi of Profound Appearance, blessing Shariputra and Avalokiteshvara, which led to the teaching of the 'Heart Sutra.' From the blessings of spontaneously accomplished qualities and activities, such as the appearance of the Tathagata's body from radiating light and teaching the Dharma, as described in the introduction to the Hundred Thousand Verses.

============================================================

==================== 第 7 段 ==================== 【原始藏文】 ་། རི་དང་། ཤིང་དང་། བྱ་དང་། པདྨ་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། བཤད་སྦྱར་ལས། སྟོན་པ་འདི་ཡི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །བྱའམ་ཤིང་བུ་རྡེའུ་དང་། །པདྨོ་དག་དང་དཔག་བསམ་ཤིང་། །རྔ་བོ་ཆེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། །རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་བཀའ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། ཨ་རལླི་ལས། རི་དང་རྡེའུ་ཤིང་བུ་དང་། །པདྨོ་དག་དང་དཔག་བསམ་ཤིང་། །རྔ་བོ་ཆེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། །རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་བཀའ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་གང་དག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུ་ལས་ཆོས་སྨྲ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོའི་མཐུས་ཆོས་སྨྲ་བ་དག་ཀྱང་བཀར་བསྡུ་བ་ནི། སྡུད་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་གང་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་སྟོན་དང་། །འཆད་དང་རིག་པ་དག་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་དང་། །མཆོག་འཕགས་བདེ་བ་བྱེད་དང་དེ་ཡི་འབྲས་ཐོབ་པ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་མཐུ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྒྱལ་བས་ཆོས་ཚུལ་གང་བསྟན་པ། །དེ་ལ་མི་མཆོག་སློབ་མར་གྱུར་པས་སྔོན་བསླབས་ཤིང་། །མངོན་སུམ་བྱས་ནས་བསླབ་པ་ཇི་བཞིན་སྟོན་བྱེད་པ། །སངས་རྒྱས་མཐུས་བྱེད་རང་གི་སྟོབས་ཀྱི་མཐུས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མདོ་དང་རྒྱུད་རྣམས་སུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་གསུང་དང་། གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་འདྲེས་མར་བྱུང་ཡང་། བཀར་བཞག་པ་རྣམས་རྣམ་གཞག་འདིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་གནང་བའི་བཀའ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་དགའ་བོ་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བསྡུ་བ་བྱེད་པའི་ཚེ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པས་གླེང་བསླངས་ལ། བར་དུ་མཚམས་སྦྱར་ བའི་ཚིག་དང་། མཐར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སྡུས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉེན་པོ་དང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྟེ། སྒྲོན་གསལ་ལས། ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཕུང་པོ། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་པ་ལས། །ཞེས་སོ། །དེའང་འདོད་ཆགས་ལས་གྱུར་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གི་གཉེན་པོར་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་དང་ཆ་མཉམ་ལས་གྱུར་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གི་གཉེན་པོར་མདོ་སྡེ་དང་། མངོན་པ་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་ཉི་ཁྲི་ཆ

【漢語翻譯】 就像從山、樹、鳥、蓮花和鼓等發出佛法之聲一樣。《釋疏》中說：以此導師的加持力，鳥或樹枝石塊和，蓮花以及如意樹，還有從鼓中發出的聲音，也是因為勝者加持的緣故，那些被認為是佛語。阿惹里中說：山和石塊樹枝和，蓮花以及如意樹，還有從鼓中發出的聲音，也是因為勝者加持的緣故，那些被認為是佛語。同樣，那些聲聞弟子依靠加持的力量宣說佛法，以及男人、女人、男孩和女孩等，依靠偉大的事業力量宣說佛法，這些也被歸納為佛語。《攝事品》中說：凡是勝者的聲聞弟子，宣說多少佛法，講述和精通，並且宣說殊勝的安樂，以及獲得它的果實，所有這些都是如來士夫的力量。為什麼呢？因為勝者所開示的佛法，那些最優秀的人成為弟子，事先學習，現證之後如實宣說，這是佛陀的力量所致，不是自己力量所致。同樣，在經和續中，即使出現佛陀自己的語言和其他人的語言混合的情況，也要用這種方式來了解被歸納為佛語的部分。追隨認可的佛語，如《涅槃經》中說：阿難，我完全涅槃之後，在結集的時候，以「如是我聞，一時」作為開端，中間連線的詞語，最後以「世尊所說，皆大歡喜」作為結尾來結集。像這樣。如果從對治和分類的角度來區分，有八萬四千法蘊。《明燈論》中說：大雄宣說了八萬四千法蘊。也就是，爲了對治貪慾而宣說了兩萬一千部律藏；爲了對治嗔恨、愚癡和貪嗔癡三毒同等份量而宣說了兩萬一千部經藏和論藏，以及三藏同等份量的兩萬一千部。

【英語翻譯】 Just as the sound of Dharma arises from mountains, trees, birds, lotuses, and drums, etc. As it says in the commentary: "Through the blessings of this teacher, sounds from birds, twigs, pebbles, lotuses, wish-fulfilling trees, and drums, are also considered the Buddha's words because the Victorious One has blessed them." It also says in the Aralli: "Sounds from mountains, pebbles, twigs, lotuses, wish-fulfilling trees, and drums, are also considered the Buddha's words because the Victorious One has blessed them." Similarly, those Shravaka disciples who speak the Dharma through the power of blessings, as well as men, women, boys, and girls, etc., who speak the Dharma through the power of great activity, are also included as the Buddha's words. As it says in the Compendium: "Whatever Dharma the Victorious One's Shravaka disciples teach, explain, and are skilled in, and proclaim the supreme happiness and the attainment of its fruit, all of that is due to the power of the Tathagata's being. Why? Because whatever Dharma the Victorious One has taught, the best of people become disciples, learn beforehand, and teach as they have learned through direct experience. This is done through the power of the Buddha, not through the power of their own strength." Similarly, even if the Buddha's own words and the words of others are mixed in the Sutras and Tantras, one should understand the parts that are included as the Buddha's words through this method. The Buddha's words of subsequent permission, as it says in the Nirvana Sutra: "Ananda, after my complete Nirvana, when you are compiling the teachings, begin with 'Thus have I heard, at one time,' connect the words in the middle, and conclude with 'The Blessed One spoke, and they rejoiced greatly.'" Like that. If we differentiate from the perspective of antidotes and categories, there are eighty-four thousand aggregates of Dharma. As it says in the Lamp Illuminating: "The Great Sage spoke of eighty-four thousand aggregates of Dharma." That is, twenty-one thousand sections of the Vinaya Pitaka were taught as antidotes to desire; twenty-one thousand sections of the Sutra Pitaka and Abhidhamma Pitaka were taught as antidotes to anger, ignorance, and the equal measure of the three poisons; and twenty-one thousand sections of the three Pitakas of equal measure.

============================================================

==================== 第 8 段 ==================== 【原始藏文】 ིག་སྟོང་གསུངས་ཏེ། མི་ཟད་པའི་གཏེར་བསྟན་པ་ལས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །དུག་གསུམ་ཆ་མཉམ་སྤྱོད་པ་དག །ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གཉེན་པོར་ནི། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་སྙེད་གསུངས། །ཞེས་པ་དང་། གསང་སྙིང་ལས། ཉོན་མོངས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིའི་གཉེན་པོར་ཆོས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་གསུངས་སོ་གསུང་ངོ་གསུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དེའང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ནི་དུག་གསུམ་སོ་སོའི་གཉེན་པོ་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིན་ལ། སྡེ་སྣོད་ཆ་མཉམ་པ་ནི་གསང་སྔགས་རིག་པ་འཛིན་པ་སྟེ། དུག་གསུམ་འདྲེས་ཤིང་འདུས་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོར་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་བསྟན་པས། དེ་ལྟར་ན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དུ་བསྡོམས་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་ རྒྱུད་ལས། ཕྱི་ཡི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དག་ནི། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དག །སོ་སོའི་གཉེན་པོར་བསྟན་པ་སྟེ། །བླ་མེད་མཉམ་པའི་གསང་སྔགས་ནི། །ཉོན་མོངས་ཀུན་གྱི་གཉེན་པོར་བསྟན། །ཀུན་ཀྱང་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཉིད། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཕུང་པོ། །ཉོན་མོངས་གཉེན་པོར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་འདུས་པས་ལུས་སམ་ཕུང་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་གཅིག་དྲུངས་ནས་འབྱིན་ཅིང་། ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་སྟོན་པའི་རྣམ་གྲངས་རྫོགས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ། ནད་གཅིག་གི་གཉེན་པོར་སྡེ་ཚན་གཅིག་པའི་སྨན་སྣ་ཚང་བ་ཚོགས་ན་སྐབས་དེར་སྨན་ཚོགས་ཅེས་པ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། མཛོད་ལས། སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐུན་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་སྣང་ལས། ཉོན་མོངས་འཇོམས་ཕྱིར་ཆོས་ཕུང་པོ། །དེ་ཡི་གྲངས་བཞིན་རབ་ཏུ་ངེས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཚད་ལ། ཁ་ཆེ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ལ་འདོད་དེ། ས་སྡེ་ལས། གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གང་དག་བཟུང་བ་རྣམས་ནི། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་གི་ཚད་ནི་ཇི་ཙམ་ཡིན་ཞེ་ན། གྲངས་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་སྟེ་ཞེས་ འདོད་ལ། ནཱ་ག་བོ་དྷི་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་གང་ཞིག་གི་མིང་ཚིག་ལྷའི་གོས་ལྟར་སྲབ་པའི་གྲོ་གའམ་ཏ་ལ་ལར། སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་མཐའ་རྒྱགས་མེད་པར་བྲིས་པ། གླང་པོ་ཆེ་དར་མའི་རྒྱབ་ནོན་པ་ལ་འདོད་ཅིང་།

【漢語翻譯】 說了一千億，顯示了無盡的寶藏，對於貪慾、嗔恨、愚癡，以及三毒平等運用，說了兩萬一千種對治法，即說了那麼多的法蘊。如《秘密藏續》所說：爲了對治八萬四千種煩惱，說了八萬四千種法。過去如此說，現在如此說，將來也會如此說。其中，三藏分別是針對三種毒的對治，是因乘；三藏平等則是密咒持明者，爲了對治一切混合和聚集的三毒，宣說了果金剛乘。因此總計為八萬四千。如《功德莊嚴續》所說：外面的三藏，分別是對治貪慾、嗔恨、愚癡，無上平等的密咒，是對治一切煩惱，總共都是八萬四千，諸佛爲了對治煩惱，宣說了法蘊。所謂法蘊，就像肢體和分支聚集而被稱為身體或蘊一樣，是從根源上拔除一種煩惱，並且爲了獲得解脫的條件，顯示基礎、道路、結果各不相同的圓滿的分類集合。就像爲了對治一種疾病，聚集了同一類別的所有藥物，那時被稱為藥集一樣。如《俱舍論》所說：爲了對治各種行為，宣說了相應的法蘊。如《三界顯現》所說：爲了摧毀煩惱，法蘊的數量，要如其數量般確定。在此，關於法蘊的數量，克什米爾的耶謝多吉等人認為是一千頌（Śloka）。如《土地品》所說：賢者根嘎波所持有的八萬四千法蘊，就是這三藏。如果問一個法蘊的數量是多少，答案是：一百乘以十，即一千，是一個法蘊。那伽菩提等人則認為：任何法的名稱詞句，寫在像天衣一樣薄的麥稈或貝葉上，用頭髮尖端的微小部分，不加任何襯墊地書寫，可以壓在壯年大象的背上。

【英語翻譯】 It is said that one hundred billion were spoken, revealing the inexhaustible treasure. For attachment, hatred, and ignorance, and for the equal application of the three poisons, twenty-one thousand antidotes were spoken, that is, so many aggregates of Dharma were spoken. As stated in the Guhyagarbha Tantra: To counteract the eighty-four thousand afflictions, eighty-four thousand teachings were taught. Thus it was said in the past, thus it is said now, and thus it will be said in the future. Among them, the three pitakas are the antidotes to the three poisons respectively, which is the causal vehicle; the equal application of the three pitakas is the vidyadhara of secret mantra, and to counteract all mixed and accumulated three poisons, the resultant Vajra Vehicle is taught. Therefore, the total is eighty-four thousand. As stated in the Guṇavyūha Tantra: The outer three pitakas are taught as antidotes to attachment, hatred, and ignorance respectively. The unsurpassed and equal secret mantra is taught as the antidote to all afflictions. All are eighty-four thousand. The Buddhas taught the aggregates of Dharma as antidotes to afflictions. The aggregates of Dharma are like limbs and branches gathered together and called a body or aggregate, which eradicates one affliction from its root, and shows the complete collection of categories with different bases, paths, and results as conditions for obtaining liberation. Just as when all medicines of the same category are gathered together to counteract one disease, it is called a collection of medicines. As stated in the Abhidharmakośa: For the antidote to various behaviors, the corresponding aggregates of Dharma are taught. As stated in the Traidhātukadarśana: To destroy afflictions, the number of aggregates of Dharma should be determined according to their number. Here, regarding the number of aggregates of Dharma, some, such as Kashmiri Ye shes rdo rje, consider it to be one thousand Ślokas. As stated in the Bhūmivarga: The eighty-four thousand aggregates of Dharma held by the Venerable Kundgawo are these three pitakas. If asked what the number of one aggregate of Dharma is, the answer is: one hundred multiplied by ten, that is, one thousand, is one aggregate of Dharma. Nāgabodhi and others consider that the name and words of any Dharma, written on a stalk of wheat or a tala leaf as thin as a divine garment, written with a tiny part of the tip of a hair without any padding, can be placed on the back of a strong elephant.

============================================================

==================== 第 9 段 ==================== 【原始藏文】 ཁ་ཅིག་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་རེ་རྫོགས་པར་སྟོན་པ་ལ་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་བར་མ་གཅིག་གི་ཚད་ལ་འདོད་དེ། ཤཱ་རིའི་བུས་མཛད་པའི་མངོན་པ་སྡེ་གཅིག་ལ། ཤླཽ་ཀ་བཞི་སྟོང་ཡོད་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོར་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་མཛོད་ལས། ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ཚད་ཅེས་ཟེར། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་གཏམ་རེའང་ཡིན། །ཅེས་འདོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་རེ་རེའི་གཉེན་པོར་རེ་རེ་སྟོན་པ་ལ་མང་ཉུང་གི་དབང་གིས་གཞག་པའི་ཚད་ཡིན་གྱི། གྲངས་དེར་འཆད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པས། གཉེན་པོར་རྫོགས་པའི་དབང་གིས་གཞག་པ་ཉིད་ལེགས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །བཀའི་ངེས་ཚིག་ནི་གོང་མ་མཆོག་གིས་གསུང་ཞེས་བྱ་ལ། དགོས་ཆེད་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པ་ལས། འགྲོ་བའི་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་བཀའ། །འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པ། །དེས་ནི་དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང་། །ཉོན་མོངས་ནད་ཀུན་རབ་ཏུ་ཞི་བར་མཛད། །ཅེས་སོ། །ད་ནི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ། རྩོམ་བྱེད་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། བརྩམས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རབ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་སྟེ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། འཕགས་པ་ལྷ་དང་། ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འབྲིང་ཡི་དམ་ལྷའི་ཞལ་གཟིགས་ཏེ་གནང་བ་ཐོབ་པ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙནྡྲ་པ་དང་། ཞི་བའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐ་མ་ཡང་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་ཤིང་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་བཤད་པའི་གདམས་ངག་ཡོད་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་དང་། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་དང་། ཤཱཀྱ་བློ་གྲོས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །རིག་གནས་ལྔ་ནི། སྒྲ་དང་ཚད་མ་ལ་སོགས་ཕྱི་རིག་པ་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་སོགས་ནང་རིག་པ་དང་། ལྷ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པའི་བཟོ་རིག་པ་དང་། ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དང་། སོ་མ་རཱ་ཛ་ལ་སོགས་པ་གསོ་བ་རིག་པ་དང་། བརྟག་པ་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་གནས་རིག་པའོ། །བརྟག་པ་བརྒྱད་ནི། སྐྱེས་པ་བརྟག་པ། བུད་མེད་བརྟག་པ། རི་དང་ཤིང་བརྟག་པ། རྒྱ་མཚོ་དང་ཆུ་བརྟག་པ། གོས་བརྟག་པ། ནོར་བུ་བརྟག་པ། རྟ་བརྟག་པ། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པའོ། །བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། མདོ་རྣམས་འཆད་འདོད་དེ་དག་ལ། །མན་ངག་ཅུང་ཟད་བྱིན་པར་བྱ། །དེ་ལ་མན་ངག་འདི་ཡིན་ཏེ། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། །

【漢語翻譯】 有些人認為，一部完整的經典應該完整地闡述蘊、處、界等內容。有些人則認為，一部中等篇幅的論著也算作一部經典。例如，舍利子所著的《阿毗達磨》，其中四千頌被視為一部法蘊。如《俱舍論》所說：有些人說，一部論著才算一部經典，蘊等內容也算。這些都是爲了對治每一種煩惱而設立的，根據內容多少來確定篇幅。但這並不是按照數量來解釋的，而是根據對治煩惱的圓滿程度來確定的，因此，應該很好地理解根據對治的圓滿程度來確定的方式。佛語的定義是：由至高無上的上師所說。目的是爲了讓眾生獲得暫時和究竟的利益。如《智慧廣大》中所說：爲了成辦眾生的二利，世尊宣說佛語，在眷屬中發出獅子吼。因此，能使善法增長，煩惱疾病完全平息。現在開始講解《解深密經》的論著的分類，分為作者（論師）的特徵和所著論著的自性兩部分。第一部分，最好的是親見法性真諦者，如龍樹、聖天、無著等。中等的是親見本尊，得到本尊的允許，受到大悲的加持者，如旃扎巴、寂天等。最次也要精通五明，具有上師傳承的口訣者，如論師吉祥隱、智藏、釋迦智等。五明是：聲明和因明等外明，三藏等內明，神像和寺廟等的工巧明，八支和索瑪拉扎等的醫方明，八種占卜等的時方明。八種占卜是：相男、相女、相山和樹、相海和水、相衣、相寶、相馬、相像。《釋量論》中說，具有傳承口訣者，如果想要講解經，應該給予一些口訣。這個口訣是：包含總結的要義和。

【英語翻譯】 Some believe that a complete scripture should fully explain the aggregates, elements, and sense bases, etc. Others consider a medium-sized treatise to be a scripture. For example, the Abhidharma composed by Shariputra, in which four thousand verses are regarded as a Dharma Skandha. As stated in the Treasury of Knowledge: Some say that a treatise is a scripture, while aggregates, etc., are also considered as such. These are established to counteract each affliction, based on the amount of content. However, this is not explained according to quantity, but rather determined by the completeness of the remedy for afflictions. Therefore, one should understand well the method of determining based on the completeness of the remedy. The definition of the Buddha's word is: spoken by the supreme guru. The purpose is for beings to achieve both temporary and ultimate benefits. As stated in "Extensive Wisdom": To accomplish the two benefits of beings, the Bhagavan speaks the Buddha's word, proclaiming the lion's roar in the assembly. Therefore, it causes white virtues to increase and completely pacifies all afflictive diseases. Now, regarding the classification of treatises that explain the intention (of the sutras), there are two aspects: the characteristics of the author (commentator) and the nature of the treatise composed. The first, the best, is one who has directly seen the truth of the nature of reality, such as Nagarjuna, Aryadeva, and Asanga. The intermediate is one who has seen the face of the tutelary deity, received permission from the deity, and is blessed by great compassion, such as Chandrapa and Shantideva. The last should be skilled in the five sciences and possess the oral instructions of the lineage of gurus, such as the teacher Palasbas, Yeshe Nyingpo, and Shakya Lodro. The five sciences are: grammar and logic, etc., which are external sciences; the three pitakas, etc., which are internal sciences; craftsmanship concerning deities and temples, etc.; medicine concerning the eight branches and Soma Raja, etc.; and astrology concerning the eight divinations. The eight divinations are: divination of men, divination of women, divination of mountains and trees, divination of oceans and water, divination of clothes, divination of jewels, divination of horses, and divination of elephants. The Treatise on Valid Cognition states that those who possess the oral instructions of the lineage, if they wish to explain the sutras, should give some oral instructions. This oral instruction is: containing the summarized meaning and.

============================================================

==================== 第 10 段 ==================== 【原始藏文】

བརྒལ་ལན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བཅས། །ཚིག་དོན་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་གནས་ཐ་དད་པ་ལ་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པ་བརྙེས་པ་ཚད་མེད་ཀྱང་། ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་རྒྱན་དྲུག་དང་། མཆོག་བརྒྱད་ནི་ཉི་ཟླ་དང་ནོར་བུ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱན་དྲུག་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོ། ཐོགས་མེད། དབྱིག་གཉེན། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། ཡོན་ཏན་འོད་དོ། །མཆོག་བརྒྱད་ནི། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ། འཕགས་པ་ལྷ་དང་། ཙནྡྲ་གོ་མི། དཔའ་བོ་གསུམ་བསྣན་ནས། ཕྱོགས་གླང་ཕྲི་བའོ། །བརྩམས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ལྔ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི། རྩོམ་པ་པོ་ཚད་དང་ལྡན་པས་བཀའི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་བརྩམས་ཤིང་འཆོས་སྐྱོབ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་པ་དང་། །ངན་འགྲོ་སྲིད་ལས་སྐྱོབ་པ་གང་ཡིན་པ། །འཆོས་སྐྱོབ་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །ཅེས་སོ། །མཚན་གཞི་ནི་རྩོམ་པ་པོའི་བདག་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས། འཆད་པ་པོའི་རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བའི་བརྗོད་བྱ། ཉན་པ་པོའི་བློ་ལ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དབྱེ་ན་རྩ་བ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལས་ཕྱེ་བས་བསྟན་བཅོས། དེའང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ལྟུང་དང་འབྱུང་ དང་ལྡང་བ་དང་། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་གང་ཟག་དང་། །བཅས་པ་དང་ནི་རབ་དབྱེ་དང་། །རྣམ་པར་ངེས་ཕྱིར་འདུལ་བའི་དོན། །ཅེས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཆོས་དོན་སྨོས་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། མངོན་དུའི་ཕྱིར་དང་ཡང་ཡང་དང་། །ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདི་དག་ལས་བརྩམས་ཏེ། འདུལ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་དང་། མངོན་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སོ་སོར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་དྲུག་དང་བྲལ་ཞིང་། ནང་པའི་ཚུལ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལས། དོན་མེད་དོན་ལོག་དོན་དང་ལྡན། །ཐོས་རྩོད་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་དང་། །ངན་གཡོ་བརྩེ་བྲལ་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །བསྟན་བཅོས་དྲུག་བྲལ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེའང་རིག་བྱེད་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། རྟག་ཆད་དུ་ལྟ

【漢語翻譯】 包括辯論和銜接，用詞語和意義來表達，就像所說的那樣。像這樣，精通不同領域並獲得成就的人雖然無數，但廣為人知的六莊嚴和八殊勝就像太陽、月亮和珍寶一樣。六莊嚴是：龍樹（梵文，Nāgārjuna，那伽閼朱那，龍猛），聖解脫（梵文，Asaṅga，阿僧伽，無著），世親（梵文，Vasubandhu，婆藪盤豆，天親），陳那（梵文，Dignāga，地格那，域龍），法稱（梵文，Dharmakīrti，達磨吉爾帝，法稱），功德光（梵文，Guṇaprabha，guna-prabha，功德光）。八殊勝是：在這些人的基礎上，加上聖天（梵文，Āryadeva，阿雅提婆，聖天），月官（梵文，Candragomin，旃陀羅瞿彌，月護），和勇（不確定是哪個勇，可能指無畏勇識），減去陳那。著作的自性有五種，其中定義是：由具有資格的作者撰寫，作為佛語的解釋，並具有糾正和保護兩種功德。如《釋量論》中說：能糾正所有煩惱之敵，能從惡趣輪迴中救護者，因具有糾正和救護的功德，故名為論典，這二者在其他宗派中是沒有的。例子是依賴於作者的主觀條件，顯現為講述者的表達、語言、詞語和文字的所表達內容，以及顯現於聽者的智慧中的自性。如果進行分類，論典是從根本的三藏中劃分出來的。它也有三種形式，即以戒律的學處為主，如《經莊嚴論》中說：墮罪和生起，以及升起和決定生起，以及補特伽羅和制立，以及詳細區分和完全決定的緣故，是為調伏之義。以及以心的學處為主，如該論中說：處所和自性，以及法義的闡述的緣故，是為經之義。以及以智慧的學處為主，如該論中說：爲了現觀的緣故，以及再三和降伏，以及證悟的緣故，是為對法之義。從這些方式出發，分別創作了律藏、經藏、論藏和密咒的論典。這些論典也遠離外道的六種論典，並具備內道的三個特點，即從聽聞中產生的地進行分類時說：無意義、意義顛倒和具有意義，致力於聽聞、辯論和修行，捨棄惡劣的狡詐、缺乏慈悲和痛苦，認為論典遠離六種，具備三種。也就是說，吠陀四論等沒有真實意義的論典，以及執著于常斷

【英語翻譯】 Including debates and connections, expressing with words and meanings, just as it is said. Like this, although there are countless individuals who are skilled in different fields and have attained accomplishments, the well-known Six Ornaments and Eight Eminents are like the sun, moon, and jewels. The Six Ornaments are: Nagarjuna, Asanga, Vasubandhu, Dignāga, Dharmakīrti, and Guṇaprabha. The Eight Eminents are: on top of those, adding Āryadeva, Candragomin, and three heroes (uncertain which hero is referred to, possibly Fearless Courageous Wisdom), and subtracting Dignāga. There are five aspects to the nature of composed treatises, of which the definition is: composed by an author who is qualified, as an explanation of the Buddha's teachings, and possessing the qualities of both correcting and protecting. As it says in the Exposition of Reasoning: "That which corrects all the enemies of afflictions, and that which protects from the suffering of bad rebirths, because of the qualities of correcting and protecting, it is a treatise; these two are not found in other systems." The example is dependent on the subjective conditions of the author, the expressed content appearing as the speaker's expression, language, words, and letters, and the nature appearing in the wisdom of the listener. If classified, treatises are divided from the fundamental Three Baskets. It also has three forms, namely, mainly the training of discipline, as it says in the Ornament of the Sutras: "Falling and arising, and rising and definitely arising, and the individual and the established, and the detailed distinction and the complete determination, therefore it is the meaning of discipline." And mainly the training of mind, as it says in that same text: "Places and characteristics, and the explanation of the Dharma's meaning, therefore it is the meaning of sutra." And mainly the training of wisdom, as it says in that same text: "For the sake of direct perception, and repeatedly and subduing, and for the sake of realization, it is the meaning of Abhidharma." Starting from these methods, the treatises of Vinaya, Sutra, Abhidharma, and Secret Mantra were composed separately. These treatises are also free from the six treatises of non-Buddhists, and possess the three characteristics of Buddhists, that is, when classifying the grounds arising from hearing, it says: "Meaningless, meaning reversed, and possessing meaning, diligently taking up hearing, debate, and practice, abandoning bad deceit, lack of compassion, and suffering, it is considered that treatises are free from six and possess three." That is to say, the Vedas and so on are treatises without true meaning, and clinging to permanence and annihilation.

============================================================

==================== 第 11 段 ==================== 【原始藏文】 ་བ་ལ་སོགས་པས་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པར་སྨྲ་བ་དོན་ལོག་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། སྙན་ངག་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། རྟོག་གེ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པ་ལྷུར་ལེན་དང་། གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངན་གཡོ་དང་། བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ ཆོས་སུ་སྨྲ་བའི་རང་བཞིན་འཚེ་བ་ཅན། བརྩེ་བ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ངན་པ་དྲུག་དང་བྲལ་ཞིང་། གནས་སྐབས་བདེ་ཞིང་མཐར་ཐུག་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པའི་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་དང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་སྤོང་བའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་དག་གི་ལུགས་ལ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་དག་གི་བརྗོད་ཚུལ་ཡང་། འཐོར་བ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། སྦས་པ་རྣམས་མངོན་དུ་འབྱིན་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་དང་། དཀའ་བའི་གནས་བསྟན་པ་དང་། ཚིག་གི་རིམ་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཚིག་གི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དང་། གོང་འོག་གི་སྡེ་ཚན་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རིམ་པས། ལེའུ་དང་། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། ཚོམས་དང་། སྐབས་སུ་བཅད་ཅིང་། ལྷུག་པ་དང་། ཚིགས་བཅད་དང་། སྤེལ་མ་དང་། རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་རིམ་པས། སྡེ་ཚན་ཐ་དད་པའི་གཞུང་ཉུང་ངུ་དང་། བར་མ་དང་། མང་པོ་དང་། ཆེན་པོར་གསལ་བར་མཛད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་རྣམས་ཆེས་གསལ་བར་མངོན་དུ་ཕྱུང་སྟེ། དྲང་དོན་དང་། ངེས་དོན། དགོངས་པ་དང་། ལྡེམ་དགོངས་བཞིར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མཛད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་བཤད་སྦྱར་ལས། ཆོས་རྣམས་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་སུ་འདུས། །ལེགས་པར་གསུངས་དང་དེ་ཡི་དགོངས་འགྲེལ་ པ། །དེ་ཡི་དབང་གིས་ཤཱཀྱའི་བསྟན་པ་འདི། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིར་ཡུན་རིང་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཤ་ཏྲ་ཞེས་པའི་ཤ་ལ་སའི་རྐྱེན་བྱིན་པས་འཆོས་པ་དང་། ཏྲ་ལ་ཡའི་རྐྱེན་བྱིན་པས་སྐྱོབ་པ་སྟེ། འཆོས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། འཆོས་སྐྱོབ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དགོས་པ་ནི་བཀའི་དོན་བརླིང་ཞིང་རྟོགས་དཀའ་བ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་ཐར་པའི་ལམ་སྟོན་པས། འགྲོ་བ་རྣམས་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བཤད་སྦྱར་ལས། བཀའ་རྣམས་དོན་ནི་གསལ་བ་དང་། །འཇུག་ཅན་ཐར་པའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད། །བསྟན་བཅོས་དེ་ནི་རྒྱ་ཆེན་ཉིད། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་གུས་པས་བླངས། །ཞེས་སོ། །བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉི

【漢語翻譯】 認為通過牛糞等獲得解脫的顛倒論典，以及專注于聽聞詩歌等的論典，專注于辯論推理等的論典，以及通過戰爭獲得勝利等的惡劣欺騙，以及將宰殺牛等祭祀說成是正法的具有傷害性的自性，遠離慈愛的六種惡劣論典，具有暫時安樂且最終獲得解脫的重大意義，以及爲了成就菩提和捨棄輪迴的一切痛苦的三種論典，是與佛陀的教法相符的。這些意義的表達方式是：將分散的事物彙集在一起的論典，將隱藏的事物顯現出來的論典，廣泛解釋各種名相的論典，指示困難之處的論典，使詞語的次第清晰的論典，簡略地指示詞語意義的論典，區分上下部類的論典等，通過無數種次第，分為章節、分別解釋、集合、段落，以及散文、偈頌、混合文、連續的次第，以不同部類的論著，以少量、中等、多數和大量的形式清晰地闡明，並將佛陀的教言最清晰地顯現出來，分為直接意義、究竟意義、密意和隱蔽密意四種，從而使教法長久住世。如《釋論》中所說：「諸法歸攝為經和論，善說以及其意之解釋，以此之力，釋迦之教法，於此世間界，長久住世。」詞源方面：將「śāstra」這個詞的「śa」加上詞尾「sā」變為「調伏」，將「tra」加上詞尾「ya」變為「救護」，因此具有調伏和救護的功德。《釋論理智》中說：「具有調伏和救護二者，因此，是偉大的論典。」必要性是使佛經的意義穩固且難以理解的部分變得清晰，並指示解脫之道，從而引導眾生。《釋論》中說：「佛經的意義是清晰的，具有進入解脫的意義，論典是廣大的，被智者們恭敬地接受。」佛經和論典二者

【英語翻譯】 The treatises that speak of achieving liberation through cow dung and the like are inverted treatises, and the treatises that focus on hearing poetry and the like, and the treatises that focus on debating reasoning and the like, and the evil deceptions such as gaining victory in war, and the sacrificial offerings of killing cows and the like, which are said to be Dharma, are of a harmful nature. Being free from the six evil treatises that are devoid of love, and possessing the great meaning of achieving temporary happiness and ultimate liberation, and the three treatises for accomplishing enlightenment and abandoning all the sufferings of samsara, are in accordance with the ways of the Buddhas. The ways of expressing these meanings are: the treatises that gather scattered things together, the treatises that reveal hidden things, the treatises that extensively explain various terms, the treatises that indicate difficult points, the treatises that clarify the order of words, the treatises that briefly indicate the meaning of words, the treatises that distinguish between upper and lower sections, and so on, through countless orders, divided into chapters, detailed explanations, collections, paragraphs, and prose, verses, mixed forms, and continuous orders. The teachings of different sections are clearly explained in small, medium, large, and vast forms, and the Buddha's words are most clearly revealed, divided into four types: direct meaning, definitive meaning, intended meaning, and hidden intended meaning, thereby making the teachings last long. As it is said in the commentary: "All dharmas are gathered into sutras and treatises, well-spoken words and their meaning's explanation, by the power of this, the teachings of Shakya, in this world realm, will last long." In terms of etymology: adding the suffix "sā" to "śa" of the word "śāstra" becomes "taming," and adding the suffix "ya" to "tra" becomes "protecting," thus possessing the qualities of taming and protecting. In the Commentary on Wisdom, it says: "Because it possesses both taming and protecting, therefore, it is a great treatise." The necessity is to clarify the meaning of the Buddha's words that are firm and difficult to understand, and to show the path of liberation, thereby guiding beings. In the commentary, it says: "The meaning of the Buddha's words is clear, possessing the meaning of entering liberation, the treatise is vast, and is respectfully accepted by the wise." Both the Buddha's words and the treatises

============================================================

==================== 第 12 段 ==================== 【原始藏文】 ས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཆོས་ཚུལ་གང་ཞིག་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཞིང་། དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་ལྡན་དམ་པ་ནི་བཀའ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང་། །ཁམས་གསུམ་དག་ན་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུངས། །ཞི་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་མཛད་པ་གང་། །དེ་ཉིད་དྲང་སྲོང་གསུང་ཡིན་ལྡོག་པ་གཞན། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཚུལ་གང་ཞིག་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་ཤིང་རྒྱུད་གཞན་གྱི་བསྡུས་པའི་གང་ཟག་གིས། བཀའ་བསྟན་བཅོས་གང་རུང་གི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་ཐར་ལམ་གསལ་ བྱེད་དུ་བརྩམས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་ཞིག་སྟོན་པ་རྒྱལ་བ་འབའ་ཞིག་གིས། །དབང་བྱས་རྣམ་གཡེང་མེད་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཤད། །ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་བཀའ་བཞིན་སྤྱི་བོས་བླངས། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་ལས། འཆད་བྱེད་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཤེས་གཉེན་དུལ་བ་ཞི་བ་ཉེར་ཞི་བ། །ཡོན་ཏན་བརྩོན་བྱས་ལྷག་པར་ལུང་གིས་ཕྱུག །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ལ་སྨྲ་མཁས་ལྡན། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་སྐྱོ་ངལ་སྤངས་ལ་བསྟེན། །ཅེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། སྟོན་པ་མཛོད་ལྡན་ཆུ་བོ་རྫོགས། །དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་སྙིང་བརྩེར་ལྡན། །མཁས་ཤིང་གཞན་ལ་ཕན་བརྩོན་པ། །རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་སློབ་དཔོན་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཉན་བྱེད་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་ནི། ལུང་ལས། བླ་མ་ལ་གུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་དག་དང་། །བསམ་གཏན་དང་ནི་འདོན་ལ་རབ་བརྩོན་པ། །གྲིམས་ཤིང་དུལ་ལ་བཟོད་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །སྡོམ་བརྩོན་གནས་པའི་ཆོས་ལྡན་ལེགས་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་དང་། སྔ་མ་ལས། སྐལ་ལྡན་གུས་དང་གཏོང་ཕོད་ཆེ། །བློ་བརྟན་ཡངས་ཤིང་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན། །ཆོས་མཆོག་སྙིང་རྗེ་དམ་ཚིག་ལྡན། །རྡོ་རྗེ་སློབ་མར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཐུན་མོང་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ ཅིང་། དངོས་གཞི་ཐོས་པའི་དོན་འཛིན་པ། རྗེས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པས། མདོ་ཡིན་ན་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ལྟ་བའི་ངང་ལས་ཉན་ཞིང་། སྔགས་ཡིན་ན་གང་འཆད་ཉན་བྱེད་པའི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གསལ་བཏབ་པའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་པར་ཐོས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཡིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་བློ་གནས་པ་ནི་ཞི་གན

【漢語翻譯】 關於地的差別，宣說何種法理是源於佛陀的因緣，具有成辦二利的道路的殊勝者即是佛語，如《寶性論》所說： 「何者具義與法相關聯，於三界中宣說斷除煩惱，以及宣說寂靜之功德，此乃真實仙人語，反之則不然。」 宣說何種法理不依賴於佛陀的因緣，而是由其他傳承所攝受的補特伽羅，爲了闡釋佛語和論典的意趣，而著述的能夠闡明解脫道的作品，即是論典，如《寶性論》所說：「何者導師唯由勝者所，攝持無有散亂具慧者所說，與獲得解脫道相符順，彼亦如仙人語以頭頂戴受。」 至於如何講說和聽聞之理，共有三種，其中講說者的上師的特徵，如《經莊嚴論》所說：「善知識調伏寂靜極寂靜，功德精進尤富於教證，精通真如善於言辭具，慈愛本體捨棄厭倦當依止。」 以及《金剛界經》所說：「導師寶藏圓滿如河流，具足誓言律儀懷慈悲，賢善勤奮利益於他人，金剛秘密之導師，於一切時皆應依止。」 聽聞者的弟子的特徵，如經中所說：「恭敬上師戒律極清凈，禪定以及唸誦極精進，嚴謹調柔且具足忍辱，善說安住于律儀精進之法。」 以及前文所說：「具緣恭敬且佈施廣大，智慧穩固心胸開闊且精進，殊勝之法慈悲具誓言，當知是金剛之弟子。」 共同修法的自性，首先是發菩提心，正行是憶持所聽聞之義，最後是以迴向菩提的方式，如果是顯宗經典，則應于將顯現視為如幻八喻的境界中聽聞，如果是密宗，則應于將所講說和聽聞的本尊和壇城觀想清楚的境界中，不散亂地憶持所聽聞的內容。此時，對於法的詞句和意義一心專注於心中，不散亂地安住于專注的狀態，即是止觀。

【英語翻譯】 Regarding the distinctions of the ground, the Dharma that is taught, which arises from the circumstances of the Buddha and possesses the path to accomplish the two benefits, is the Word of the Buddha (bKa'). As stated in the Uttaratantra: "Whatever is meaningful and closely related to the Dharma, and is said to abandon afflictions in the three realms, and describes the qualities of peace, that is the speech of a true sage; otherwise, it is not." The Dharma that is taught, which does not rely on the circumstances of the Buddha, but is composed by an individual gathered from other lineages, as a commentary on the meaning of the Buddha's words and treatises, and which elucidates the path to liberation, is a treatise (bsTan bcos). As stated in the same text: "Whatever is spoken by a teacher who is solely controlled by the Victorious One, without distraction, and is in accordance with the path to liberation, that too is accepted with reverence, like the words of a true sage." As for the manner of teaching and listening, there are three aspects. The qualities of the teacher who teaches are as follows. As stated in the Ornament of the Sutras: "A spiritual friend who is disciplined, peaceful, and extremely peaceful, who has made efforts in qualities, is especially rich in scriptures, who has realized reality, is skilled in speech, and possesses loving-kindness, should be relied upon, having abandoned weariness." And as stated in the Vajra Arrangement Tantra: "The teacher is full of treasure, complete like a river, possesses vows and commitments, and is full of loving-kindness. He is wise and diligent in benefiting others. The Vajra secret teacher should be relied upon in every way." The qualities of the student who listens are as follows. As stated in the scriptures: "Respectful to the guru, with completely pure morality, extremely diligent in meditation and recitation, strict, disciplined, and endowed with patience, well-spoken, abiding in diligence in vows, and possessing Dharma." And as stated in the previous text: "Fortunate, respectful, and generous, with stable intelligence, broad-minded, and diligent in practice, possessing supreme Dharma, compassion, and commitment, know that he is a Vajra disciple." The nature of common Dharma practice is to begin with generating the mind of enlightenment (bodhicitta). The main part is to retain the meaning of what is heard. The conclusion is to dedicate the merit to enlightenment. In this way, if it is a Sutra, one should listen in a state of regarding appearances as the eight examples of illusion. If it is Tantra, one should retain what is heard without distraction, in a state of clearly visualizing the deity and mandala in which one is teaching and listening. At that time, focusing one's mind single-pointedly on the words and meaning of the Dharma, abiding in a state of undistracted concentration, is quiescence (zhi gnas).

============================================================

==================== 第 13 段 ==================== 【原始藏文】 ས་ལ། ཚིག་དོན་གྱི་རང་བཞིན་སོ་སོར་ཤར་བ་དང་དོན་གོ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་འདི་ལ་ཐོས་པ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མ་ཡེངས་པར་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ནི། སྒྲའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ལ། སོ་སོར་འབྱེད་ཅིང་གསལ་བར་དཔྱོད་པ་ནི། དོན་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་སེམས་གཅིག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀྱང་ཚང་བར་ཆོས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མན་ངག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། མེ་ཏོག་སྟན་སོགས་རབ་འབུལ་དང་། །ས་ཕྱོགས་སྤྱོད་ལམ་བསྡམས་པ་དང་། །སྲོག་ཆགས་ཀུན་ལ་འཚེ་བ་སྤང་། །བླ་མ་ལ་ནི་གསོལ་བ་འདེབས། །མ་ཡེངས་བླ་མའི་གདམས་ངག་འཛིན། །རྟོག་སེལ་ཕྱིར་ནི་སྐྱོན་ཚིག་འདྲི། །སྒྲོན་མ་ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན། །ཅེས་སོ། །བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་འབྱེད་ཅིང་། སྤང་ བླང་ཤེས་པས་མ་རིག་པའི་མུན་པ་སེལ་ཞིང་ཐར་བའི་ལམ་ལ་བགྲོད་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་སྦས་པའི་བཤད་སྦྱར་ལས། ཐོས་པ་མ་རིག་མུན་སེལ་སྒྲོན་མེ་ཡིན། །ཡ་རབས་རྣམས་དང་ཕྲད་ན་སྐྱེས་ཀྱི་མཆོག །ཐོས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་བསྡུས་རྩ་བ་སྟེ། །ལག་པ་བཞིན་དུ་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་ཐོས་པ་ལ། བསྔགས་པའི་རབས་ལས། ཐོས་པས་དོན་མ་ཡིན་པ་སྤོང་། །ཐོས་པས་མྱ་ངན་འདས་པ་འཐོབ། །ཐོས་པས་སྡིག་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད། །ཐོས་པས་ཡོན་ཏན་ཚོགས་རབ་འགྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་ཤེས་རབ་འཕགས་ལ། དེའི་རྒྱུ་ཐོས་པ་ཡིན་པས། མཆོག་ཏུ་འཕགས་པར་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གང་ཕྱིར་སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅིང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་མཐོ་རིས་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་ལ། །ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཀུན་སྤོང་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འདི་མཆོག་ཉིད་དེ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་འདི་ཐོས་ཡིན། །ཅེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་མཆོག་ཡིན་དེ་བཞི་ནི། །ཐོས་པ་དེ་ཕྱིར་ཐོས་པ་མཆོག །ཅེས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ཐོས་པས་དོན་ལ་དཔྱོད་པ་ནི། ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་ནམ་ཡང་མི་བྱེད་དེ། སྒྲིབ་པ་ཤིན་ཏུ་ལྗི་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་དེ་ཉིད་ལས། འཕགས་པ་སྐུར་དང་དེས་གསུངས་ཆོས་ལ་བརྙས་པ་གང་། །དེ་ཀུན་རྨོངས་པའི་མངོན་ཞེན་བརྟས་བྱས་ཉོན་མོངས་ཡིན། །དེས་ན་ཞེན་ ལྟའི་དྲི་ཅན་དེ་ལ་བློ་མི་སྦྱར། །ཞེས

【漢語翻譯】 總而言之，詞與義的自性各自顯現，並且理解其意義就是勝觀。功德莊嚴經中說：文殊，對於此，僅僅聽聞而不專注，心不專注，是隨順聲音的止觀之等持。分別辨別並清晰地觀察是徹底辨別意義的勝觀。這樣，止觀跟隨一顆心，因此是雙運的。所有圓滿六度的修行之竅訣，在《現觀莊嚴論》中說：供養鮮花座墊等，約束處所行儀，斷除對一切眾生的損害，向喇嘛祈請，不散亂地持有上師的教言，爲了遣除分別念而提問過失之語，燈具有六個支分。講述和聽聞的利益是：辨別佛法與非佛法，因爲了知取捨而消除無明的黑暗，行走在解脫道上。導師寶藏的講述集中說：聽聞是消除無明黑暗的明燈，與賢善之人相遇是殊勝的誕生，聽聞是積累善法之根本，如同手一樣成辦一切所需。寂天在《讚歎聽聞品》中說：聽聞捨棄非義，聽聞獲得涅槃，聽聞使人遠離罪惡，聽聞圓滿成就功德之聚。以六度使智慧增上，其因是聽聞，因此是極為殊勝的，在《寶性論》中說：因為佈施是成辦受用，持戒是生於善趣，修習能斷除煩惱，智慧斷除煩惱和所知，因此，此為殊勝，其因是聽聞。智慧是殊勝，那四者是，聽聞，因此聽聞是殊勝的。以正確的聽聞來觀察意義是，對於佛法和補特伽羅誹謗是絕不做的，因為罪障極其嚴重。如彼經中說：對於聖者的誹謗和對於彼所說之法的輕蔑，那一切都是由愚癡的現行執著增長的煩惱。因此不要將心與具有執著垢染者相連。

【英語翻譯】 In summary, the individual characteristics of words and meanings become apparent, and understanding their meaning is vipassanā (superior seeing). The Sutra of Adornment of Merit states: Mañjuśrī, for this, merely hearing without focusing, without concentrating the mind, is the samādhi of śamatha (calm abiding) that accords with sound. Separately distinguishing and clearly examining is vipassanā that thoroughly distinguishes meaning. Thus, śamatha and vipassanā follow one mind, and therefore are united. All the essential instructions for practicing the six pāramitās are stated in the Abhisamayālaṅkāra: Offering flowers, cushions, etc., restraining conduct in places, abandoning harm to all beings, supplicating the lama, holding the lama's instructions without distraction, asking fault-finding words to dispel thoughts, the lamp has six branches. The benefits of teaching and listening are: distinguishing Dharma from non-Dharma, eliminating the darkness of ignorance by knowing what to accept and reject, and walking on the path to liberation. The Teacher Ratna Gupta's commentary states: Listening is a lamp that dispels the darkness of ignorance; meeting virtuous people is a supreme birth; listening is the root that gathers virtuous Dharma; like a hand, it accomplishes all that is needed. Śāntideva in the Praise of Listening chapter states: Listening abandons what is meaningless; listening obtains nirvāṇa; listening causes one to turn away from sin; listening perfectly accomplishes the accumulation of qualities. Wisdom excels through the six pāramitās, and its cause is listening, therefore it is extremely excellent, as stated in the Uttaratantra: Because generosity accomplishes enjoyment, ethics lead to good rebirths, meditation eliminates afflictions, and wisdom eliminates afflictions and objects of knowledge, therefore, this is excellent, and its cause is listening. Wisdom is supreme, those four are, listening, therefore listening is supreme. Examining meaning with correct listening means never engaging in slandering the Dharma or individuals, because the obscurations are extremely heavy. As it says in that very text: Slandering the noble ones and despising the Dharma spoken by them, all that is affliction that has increased from the manifest attachment of ignorance. Therefore, do not connect the mind with those stained by the dirt of attachment.

============================================================

==================== 第 14 段 ==================== 【原始藏文】 ་སོ། །དེའང་ལེགས་པར་མཐོང་བའི་བློ་མིག་མེད་བཞིན་དུ། དྲང་དོན་གྱི་ཚིག་དང་། ཕྱོགས་ཞེན་ཕྲག་དོག་ཅན་དག་གིས་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་ཚིག་ལ་ཡིད་ཆེས་སུ་བཟུང་ནས། རང་བཞིན་ལ་མི་དཔྱོད་པར། ལོག་པར་བལྟས་པའམ། རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྲག་དོག་གིས་སྨད་པ་ནི་ལྷག་པར་ཡང་སྒྲིབ་པ་ཚད་མེད་པས། རང་བཞིན་མཁས་ཤིང་གཟུ་བོར་གནས་པ་དེ་དག་གིས་ཚེ་འདིའི་སྲོག་དང་ནོར་གྱི་ཆེད་དུའང་སྡིག་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་བྱ་སྟེ། མནར་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚམས་མེད་ལྔ་བྱས་པ་ཡང་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་བསམ་པས་ཐར་ན། ཆོས་སྤངས་པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། བློ་དམན་ཕྱིར་དང་དཀར་མོས་བྲལ་ཕྱིར་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར། །དམ་ཆོས་ཕོངས་པས་བསྒྲིབས་པའི་བདག་ཕྱིར་དྲང་དོན་དེ་ཉིད་ངེས་འཛིན་ཕྱིར། །རྙེད་ལ་བརྐམ་ཕྱིར་ལྟ་བའི་དབང་ཕྱིར་ཆོས་སུན་འབྱིན་པ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་འཛིན་བསྲིང་ཕྱིར་མོས་པ་དམན་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྤོང་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉམས་དེ་བཞིན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་མེ་དང་ནི། །མི་བཟད་སྦྲུལ་དུག་གཤེད་མ་དང་ནི་ཐོག་ལའང་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་མི་བྱ། །མེ་སྦྲུལ་དགྲ་དང་རྡོ་རྗེའི་མེས་ནི་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ཙམ་བྱེད་དེ། །དེ་ལས་མནར་མེད་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་འགྲོ་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཡང་ཡང་སྡིག་གྲོགས་བསྟེན་པས་སངས་རྒྱས་ངན་སེམས་ལྡན་གྱུར་དང་། །ཕ་མ་ དགྲ་བཅོམ་གསོད་གང་བྱ་བ་མིན་བྱེད་མཆོག་ཚོགས་འབྱེད་པའི་མི། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ངེས་པར་བསམས་པས་མྱུར་དུ་དེ་ལས་ཐར་འགྱུར་གྱི། །གང་ཞིག་ཡིད་ནི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་དེ་ལ་ཐར་བ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །དེའང་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པས། གང་ཟག་དང་། ཆོས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་རིགས་གང་ལའང་འདི་ནི་ལོག་པའོ། །འདི་ནི་བཅོས་མའོ། །འདི་ནི་ངན་པའོ་ཞེས་སྒྲོ་སྐུར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན། བསྲེགས་བཅད་བརྡར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །ལེགས་པར་བརྟགས་ལ་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡི་གུས་ཕྱིར་མིན། །ཅེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རང་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཆོས་དེ་སློབ་དུས་ཚིག་དང་དོན་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་ནོར་མ་ནོར་གྱི་བསམ་བྱུང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ག་དར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ལ་ཡིན་མིན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བྱ་བར་གསུངས་པའི་ལུང་མ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འཁོར་བ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འད

【漢語翻譯】 因此，在沒有完全看見的慧眼時，相信懷有偏見嫉妒者所誹謗的言辭，而不觀察自性，邪見，或僅僅因為嫉妒而誹謗，會帶來無法估量的障礙。因此，那些天生聰慧且公正的人，即使爲了今生的生命和財富，也不應造下如此罪惡，因為那會導致墮入無間地獄。即使犯下五無間罪，如果通過思考深刻的意義而解脫，那麼捨棄佛法就不是這樣了。如《寶性論》中所說：由於智慧低下和缺乏善意，由於依賴錯誤的傲慢，由於正法匱乏而被遮蔽，爲了確立正確的意義，由於貪圖名利和受見解的支配，由於依止誹謗佛法者，爲了延續對法的執著和由於信心不足，阿羅漢們也會捨棄佛法。正如深刻的佛法衰敗一樣，智者們也不應像對待火、不可忍受的蛇毒、劊子手和雷電那樣極度恐懼。火、蛇、敵人和金剛之火只會奪走生命，但捨棄佛法不會像墮入無間地獄那樣令人恐懼。如果有人屢屢親近惡友，對佛陀懷有惡意，殺害父母、阿羅漢，做不該做的事，破壞僧團，如果他能如實思維法性，也能迅速從中解脫。如果有人心中憎恨佛法，又怎能獲得解脫呢？因此，由於眾生的意樂各不相同，顯現的補特伽羅和佛法也各不相同，爲了利益眾生，不應對任何一種佛法妄加誹謗，說這是邪惡的，這是虛假的，這是惡劣的。那麼，難道不是說過，要像檢驗黃金一樣，經過燒、割、磨，仔細觀察我的教言，然後接受，而不是因為恭敬嗎？這指的是在學習自己想要修持的佛法時，要用智慧去辨別詞句和意義的次第是否正確，而不是對其他佛法的宗派產生是否正確的懷疑。總之，能夠捨棄輪迴並

【英語翻譯】 Therefore, without the eye of wisdom that sees perfectly, believing the words of those who slander with bias and jealousy, without examining the nature, having wrong views, or slandering out of jealousy for mere gain, brings immeasurable obscurations. Therefore, those who are naturally wise and impartial should not commit such sins even for the sake of life and wealth in this life, for that leads to birth in Avīci hell. Even having committed the five heinous crimes, if one is liberated by contemplating the profound meaning, then abandoning the Dharma is not like that. As it is said in the Uttaratantra: Due to inferior intellect and lack of virtuous intention, due to relying on wrong pride, due to being obscured by the poverty of the true Dharma, in order to establish the correct meaning, due to craving for gain and being dominated by views, due to relying on those who denounce the Dharma, in order to prolong attachment to the Dharma and due to weak faith, even Arhats abandon the Dharma. Just as the profound Dharma declines, so too the wise should not be extremely afraid of fire, unbearable snake venom, executioners, and lightning. Fire, snakes, enemies, and vajra fire only take away life, but abandoning the Dharma does not lead to such terrible fear as going to Avīci hell. If someone repeatedly associates with bad friends, harbors ill will towards the Buddha, kills parents and Arhats, does what should not be done, and divides the Sangha, if he contemplates the nature of reality as it is, he will quickly be liberated from that. If someone's mind hates the Dharma, how can there be liberation for him? Therefore, since the inclinations of sentient beings are diverse, the individuals and Dharmas that appear are also diverse, and for the sake of benefiting beings, one should not falsely accuse any kind of Dharma, saying, 'This is wrong,' 'This is false,' 'This is bad.' Then, isn't it said that like gold that is burned, cut, and rubbed, examine my words carefully and then accept them, not out of respect? This refers to using wisdom to discern whether the order of words and meanings is correct when learning the Dharma that one wants to practice, not to having doubts about whether other schools of Dharma are correct or not. In short, that which causes one to abandon samsara and

============================================================

==================== 第 15 段 ==================== 【原始藏文】 ས་པར་གཞོལ་པའི་ལམ་གྱི་ཚུལ་འདུག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། མིང་ཚིག་གང་དུ་བཏགས་ཀྱང་འདྲ་བས་སྡང་ཞིང་སྤང་བར་མི་བྱ་བ་ལ་གདམས་ཏེ། གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཚུལ་འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའང་ཐོས་པའི་ཡོན་ ཏན་ཡིན་པར་བལྟའོ། །བསྟན་པ་ཇི་ཙམ་གནས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བསྟན་པའི་རྣམ་གཞག་ལ། མདོ་སྡེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་དང་། ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས་ལོ་སྟོང་དུ་གསུངས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་པོ་དང་། ཟླ་བའི་སྙིང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཉིས་སྟོང་དུ་བཤད་པ་དང་། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་འགྲེལ་པར་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་ལྔར་བཤད་པ་དང་། འབུམ་ཊཱིཀ་ལས་ལོ་ལྔ་སྟོང་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ཤས་ཆེ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ལུང་ལ་བསླབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་ལྟ་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་མཐུན་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །འདིར་ནི་ཐ་མ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་གིས་བཤད་དེ། ལོ་ལྔ་སྟོང་གི་སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་ཕྱེད་དུ་བཅད་པས། ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ལས། སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་སོགས་པའི་བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པར་བཤད་དེ་འགྲིབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་འབྲས་བུའི་དུས་ལ་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ། ལུང་གི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ། སྒྲུབ་པའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གསུམ། རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་སྟེ་ཕྲག་བཅུ་ལས། འབྲས་བུའི་དུས་ཕྲག་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་ཕྱིར་མི་ འོང་བ་མང་ལ། ཕྱིར་འོང་ཡང་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་མང་ཞིང་ཕྱིར་འོང་ཡང་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་མང་ཞིང་གཞན་ཡང་ཉུང་ཟད་ཡོད་དོ། །ལུང་གི་དུས་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ། མངོན་པ་དང་། གཉིས་པ་ལ་མདོ་སྡེ་དང་། གསུམ་པ་ལ་འདུལ་བ་དར་ཞིང་འཛིན་པ་མང་དུ་འབྱུང་བའོ། །སྒྲུབ་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་དང་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས། གཉིས་པར་སེམས། གསུམ་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པ་མང་དུ་བྱུང་བའོ། །འདིར་ཕལ་དག་ལུང་དང་སྒྲུབ་པ་གཉིས་གོ་བརྗེ་བར་སྣང་ལ་ཡང་དག་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལྔ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ལས། ད་ལྟ་གང་གི་དུས་ཡིན་ན་སྒྲུབ་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ཕལ་རྣམས་སྐྱོ་ཤས་ཆེ་ཞིང་ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་

【漢語翻譯】 所有趨向世俗的道路，都是佛法。無論賦予什麼名稱或詞語，都一樣，不要憎恨和拋棄，這是教誨。如「凡是與有意義的佛法緊密相連的」，等等，這些道理之前已經講過了。因此，理解這個道理也被認為是聽聞的功德。關於教法能存在多久的分類，有兩種方式：共同的和非共同的。首先是關於釋迦牟尼佛的教法的分類。《賢劫經》和《律藏·小事》中說有一千年，《大悲白蓮經》和《月藏請問經》中說有兩千年，嘎瑪拉希拉在《金剛經釋》中說有五個五百年，而《十萬頌釋》中說有五千年。第一種說法是就解脫者居多的角度而言的。第二種說法是就進入果位和學習經論的角度而言的。第三種說法是就大多數人的見解和修行一致的角度而言的。這裡是按照最後一種說法，即五千年，將五千年分為十個五百年。其中，由於生主等女性出家，最後一個五百年被說成只是持有表相，這被稱為衰減。也就是，果位的時代有三個五百年，經論的時代有三個五百年，修行的時代有三個五百年，僅持表相的時代有一個五百年，總共十個五百年。在果位時代的三個五百年中，第一個五百年阿羅漢和不還者多，也有斯陀含。第二個五百年不還者多，也有斯陀含。第三個五百年入流者多，也有其他少許。在經論時代的三個五百年中，第一個五百年是阿毗達磨，第二個五百年是經部，第三個五百年是律藏興盛，並且出現許多持律者。在修行時代的三個五百年中，第一個五百年主要修行戒律，第二個五百年主要修行禪定，第三個五百年主要修行智慧。這裡有些人認為經論和修行兩個時代顛倒了，但我認為這並不正確。這樣，在十個五百年中，現在是什麼時代呢？是修行的時代，因為大多數人感到厭倦，修行解脫。

【英語翻譯】 All paths that lead to worldly pursuits are the Dharma of the Buddha. Whatever name or word is given, it is the same, do not hate and abandon it, this is the teaching. As in "Whatever is closely connected with meaningful Dharma," etc., these principles have been explained before. Therefore, understanding this principle is also regarded as a merit of listening. Regarding the classification of how long the teachings will last, there are two ways: common and uncommon. The first is the classification of the teachings of Buddha Shakyamuni. The Sutra of the Fortunate Aeon and the Vinaya-Ksudrakavastu say one thousand years, the Karunapundarika Sutra and the Candra-garbha-pariprccha Sutra say two thousand years, Kamalashila in the Vajracchedika-prajnaparamita-panjika says five sets of five hundred years, and the Shatasahasrika-prajnaparamita-tika says five thousand years. The first statement is made from the perspective of those who have attained liberation being the majority. The second statement is made from the perspective of entering the fruit and studying the scriptures. The third statement is made from the perspective of the majority having the same view and practice. Here, it is explained according to the last statement, that is, five thousand years, dividing the five thousand years into ten sets of five hundred years. Among them, because women such as Prajapati ordained, the last five hundred years are said to be only holding the signs, which is called decline. That is, the era of fruition has three sets of five hundred years, the era of scriptures has three sets of five hundred years, the era of practice has three sets of five hundred years, and the era of merely holding the signs has one set of five hundred years, totaling ten sets. In the three sets of five hundred years of the era of fruition, in the first five hundred years, there are many Arhats and Anagamins, and also Sakrdagamins. In the second five hundred years, there are many Anagamins, and also Sakrdagamins. In the third five hundred years, there are many Srotapannas, and also a few others. In the three sets of five hundred years of the era of scriptures, the first five hundred years is Abhidharma, the second five hundred years is Sutra, and the third five hundred years is Vinaya flourishing, and many Vinaya holders appear. In the three sets of five hundred years of the era of practice, in the first five hundred years, the main practice is morality, in the second five hundred years, the main practice is Samadhi, and in the third five hundred years, the main practice is wisdom. Here, some people think that the two eras of scriptures and practice are reversed, but I do not think this is correct. Thus, in the ten sets of five hundred years, what era is it now? It is the era of practice, because most people are weary and practice liberation.

============================================================

==================== 第 16 段 ==================== 【原始藏文】 ལ་འདུན་པ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ནང་གིའང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒྲུབ་དུས་ཡོལ་ནས་སེམས་ཀྱི་སྒྲུབ་དུས་ལ་སློབ་པའོ། །སྔར་ལོ་ཇི་ཙམ་སོང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། མེ་ཕོ་རྟའི་བར་ལ་ལོ་སུམ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་སོང་། ཕྱིན་ཆད་ལོ་དགུ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡོད་དོ། །སུམ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ད་ཕྱིན་ལ་དགུ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །རྟགས་ཙམ་འཛིན་པ་ནི་བསྟན་པར་མི་བརྩིའོ། །དེའང་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མེ་མོ་ཡོས་ལ་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ཏེ། ས་ཕོ་འབྲུག་ལ་སྐུ་བལྟམས་ནས། ཆུ་ཕོ་སྟག་ལ་སངས་ རྒྱས་ཏེ། མེ་མོ་ཕག་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ལོ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་ན་ཤིང་མོ་བྱ་ལ་རྒྱ་གར་དུ་རྒྱལ་པོ་དགའ་བྱེད་བྱོན་ནས། ལོ་བརྒྱད་བརྒྱ་ན་ཤིང་ཕོ་འབྲུག་གི་ལོ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཟླ་སྲུངས་༼དགུ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན། ༽བྱོན་ནོ། །དེ་ནས་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་སོང་བའི་ཤིང་ཕོ་རྟའི་ལོ་ལ། རྒྱལ་པོ་རྗེ་འབངས་ཀྱིས་བརྩིས་པས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་འདས་ཞེས་གྲགས། དེ་ནས་ལོ་བདུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་༼སྟོང་དགུ་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས།༽ན་བལ་ཡུལ་དུ་བརྩིས་ཤིང་། དེ་ནས་བརྒྱད་བརྒྱ་བཅུ་བཞི་༼ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག༽ན་ལྕགས་ཕོ་སྤྲེའུ་ལོ་ལ་བལ་བོའི་རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་གོ་ཆ་བྱོན་ནས་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་༼ཉིས་སྟོང་དགུ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་འགྲོ།༽ན་མེ་མོ་གླང་གི་ལོ་ལ་བོད་དུ་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་བྱོན། དེ་ནས་ལོ་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་སོང་དུས་༼སུམ་སྟོང་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ།༽ ལྕགས་ཕོ་སྟག་གི་ལོ་ལ། མངའ་རིས་སྟོད་དུ་རྒྱལ་པོ་ཡོན་མཆོད་འཛོམ་མོ། །དེ་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་སོང་བའི་མེ་ཕོ་འབྲུག་གི་ལོའི་སོས་ཀ་སྟོད་སྨད་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ཀུན་འཛོམ་ནས་བརྩིས་པས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ལོ་སུམ་སྟོང་དང་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ལོན་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ན་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་དང་། གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ་དང་། ཉི་མ་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་བྱོན། སུམ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་དང་། དེ་ ནས་བརྩིས་པས་དེང་སང་མེ་ཕོ་རྟའི་བར་ལ་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སོང་སྟེ། དེའི་༼སུམ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འགྲོ་རྒྱུར་གདའ།༽གོང་མ་རྣམས་དང་བསྡོམས་པས་སུམ་སྟོང་ལྔ་བརྒ

【漢語翻譯】 因為有許多願望的緣故。其中，戒律的修持時間已過，現在是學習心的修持的時候了。以前過了多少年呢？從佛陀涅槃后，到火陽馬年，已經過了三千五百一十六年。未來還有九百八十四年。如果算作已經過去了三千五百三十二年，那麼現在還剩下九百六十八年。僅僅持有表面的標誌，不能算作是佛法。還有，導師薄伽梵在火陰兔年入胎，在土陽龍年生身，在水陽虎年成佛，在火陰豬年涅槃。一百七十七年後的木陰雞年，印度的國王悅作（國王名）到來。八百年後的木陽龍年，月護國王（九百七十七年）到來。從那以後，過了二百三十一年，在木陽馬年，國王和臣民計算后說，佛陀涅槃后已經過去了一千二百零八年。在那之後，七百二十四年（一千九百三十二年）在尼泊爾進行了計算。在那之後，八百一十四年（二千七百四十六年）后的鐵陽猴年，尼泊爾國王光芒鎧甲到來，過了二百四十五年（二千九百九十一年），在火陰牛年，吐蕃的國王赤松德贊到來。在那之後，過了一百三十四年（三千一百二十五年），在鐵陽虎年，阿里地區的國王施主聚集。在那之後，過了二十七年，在火陽龍年的春夏之際，上下地區的善知識聚集在一起計算，說佛陀涅槃后，已經過去了三千一百五十二年。在那之後，五十六年後，大譯師洛丹西饒、扎西饒、尼瑪西饒等到來。三千二百年，從那之後計算，到現在火陽馬年為止，已經過去了三百二十四年，將這些（三千五百三十二年要過去）和之前的加起來，三千五百多

【英語翻譯】 It is because of many wishes. Among these, the time for practicing discipline has passed, and now it is time to learn the practice of the mind. How many years have passed since then? From the Nirvana of the Buddha, to the Fire Male Horse year, three thousand five hundred and sixteen years have passed. In the future, there will be nine hundred and eighty-four years. If we consider that three thousand five hundred and thirty-two years have passed, then there are still nine hundred and sixty-eight years left. Merely holding onto outward signs is not considered the Dharma. Also, the teacher, the Bhagavan, entered the womb in the Fire Female Hare year, was born in the Earth Male Dragon year, attained Buddhahood in the Water Male Tiger year, and passed into Nirvana in the Fire Female Pig year. In the Wood Female Bird year, one hundred and seventy-seven years later, King Delight-Maker (name of king) came to India. Eight hundred years later, in the Wood Male Dragon year, King Moon-Protector (977) arrived. From then on, after two hundred and thirty-one years, in the Wood Male Horse year, the king and subjects calculated and said that one thousand two hundred and eight years had passed since the Nirvana of the Buddha. After that, seven hundred and twenty-four years (1932) were calculated in Nepal. After that, eight hundred and fourteen (2746) years later, in the Iron Male Monkey year, the Nepalese King Rays-of-Light Armor arrived, and after two hundred and forty-five years (2991), in the Fire Female Ox year, the Tibetan King Trisong Detsen arrived. After that, after one hundred and thirty-four years (3125), in the Iron Male Tiger year, King Patron-Gatherer assembled in Upper Ngari. After that, after twenty-seven years, in the Fire Male Dragon year, in the early summer, the virtuous friends of Upper and Lower regions gathered and calculated, saying that three thousand one hundred and fifty-two years had passed since the Nirvana of the Buddha. After that, fifty-six years later, the great translators Lotsawa Lodan Sherab, Drakjor Sherab, Nyima Sherab, and others arrived. Three thousand two hundred years, and calculating from then until the present Fire Male Horse year, three hundred and twenty-four years have passed, adding these (3532 to pass) to the previous ones, three thousand five hundred and more.

============================================================

==================== 第 17 段 ==================== 【原始藏文】 ྱ་དང་བཅུ་དྲུག་འདས་སོ། །བུ་རམ་ཤིང་པ་ཉི་མའི་གཉེན། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་ནི། །སྔར་འདས་ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་༣༠༠༠མེ། །བརྒྱ་ཕྲག་༥༠༠མདའ་དང་བཅུ་ཕྲག་༡༦ཟླ། །རོ་རྣམས་སོང་ངོ་ད་དུང་ཡང་། །བརྒྱ་ཕྲག་བུ་ག་༩༨༠བཅུ་ཕྲག་ཀླུ། །རིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་སྙེད་མཆིས་སོ། །དེ་དག་ནི་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་འཛིན་ཅིང་། བསླབ་པ་གསུམ་དང་། དེའི་རྗོད་བྱེད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་བསླབ་པ་དང་། ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་གི་ཆོ་གའི་ལག་ལེན་མ་ནུབ་པར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལྟར་ན་གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཅེས་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའོ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏོ། །མ་རིག་སྨིན་མཛད་འདུལ་བའི་ཕྱིར། །ཅེས་པ་དང་། ཡིད་བཞིན་རྣམ་པར་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ། །ཇི་སྲིད་རྣམ་པར་གནས་དེ་སྲིད། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད། །གྲོལ་བའི་ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་བསྟན་པ་འཛིན་པ་མེད་ཀྱང་། ཚེ་བསྐལ་པར་ཐུབ་པའི་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་དྲང་སྲོང་ དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པས། མདོ་དང་རྒྱུད་རྣམས་བཟུང་ནས་གཞན་ལ་བསྟན་ཅིང་། སྤྱོད་པ་དང་། འགྲོ་བའི་ཡིད་དང་མཐུན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་སྣང་བས་ཆོས་སྟོན་ཞིང་དོན་མཛད་པར་གསུངས་ལ། མི་དང་ཀླུ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ནས་ཞི་བའི་ལམ་སྟོན་པའི་ཆོས་མི་ཟད་པ་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་འབྱུང་བས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོར་གནས་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེའང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་རིས་གཅིག་ནུབ་ཀྱང་། གཞན་དག་གསར་དུ་འབྱུང་བས་སྣང་བར་བྱེད་དེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ལ་བསྙེལ་བ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འཕྲིན་ལས་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་ལས་བརྒྱ་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་གནས་ཀྱི་རླབས། །དུས་ལས་ཡོལ་བར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱང་། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་མི་མངའ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྤྲུལ་སྐུ་ཐུབ་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་གཅིག་འདས་ཀྱང་། འོག་མིན་ན་བཞུགས་པའི་ལོངས་སྐུ་ཟླ་བ་དངོས་ལྟ་བུ་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པས། སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་དང་སྐལ་བའི་ཆུ་སྣོད་ནམ་བྱུང་གི་ཚེ་དེ་དང་འཚམས་པའི་སྤྲུལ་པ་དང་། ཐེག་པ་གང་གིས་འདུལ་བའ

【漢語翻譯】 以及十六已經過去。佈讓辛巴 尼瑪給，大仙人的教法是，過去已經三千零年，五百一十六個月已經逝去，現在還有九百八十億，偉大的種姓存在。他們持有化身的標誌和裝束，學習三學，以及作為其表達的三藏，並保持一百零一種儀軌的實踐不衰退。從共同的角度來看，《金光明經》中說：佛陀不會完全涅槃，佛法也不會衰落。以及《幻化經》中說：佛陀不會完全涅槃，佛法也不會衰落，爲了成熟無明者而調伏。以及《如意寶生經》中說：一切眾生的大集會，存在多久，佛陀的化身就不會斷絕，解脫的佛法也不會衰落。即使沒有聲聞的裝束來持有教法，壽命長達劫的神、龍和仙人，以及空行母等，持有經和續部，並向他人展示，與行為和眾生的意願相符，顯現佛陀的化身來宣說佛法和利益眾生。人和龍、非天等化現為各種眾生的形象，指示寂靜之道，這種不盡的佛法直到輪迴空盡之前都會出現。因此，大乘的教法被認為是常恒的、持續的法輪。即使一個詞或一個字母消失，其他的也會新出現，從而顯現出來。因為他們具有不忘利益眾生的慈悲心和任運成就的事業。如《百業經》中說：海洋中水族居住的波浪，可能會逾期，但佛陀不會對需要調伏的弟子們逾期。因此，即使一個化身佛像水中的月亮般逝去，在色究竟天居住的報身佛像真實的月亮般常住。因此，無論何時眾生的意樂和福報的容器出現，就會有與之相應的化身，以及用何種乘來調伏。

【英語翻譯】 And sixteen have passed. Buram Shingpa Nyimagé, the teachings of the great sage, the past years are three thousand, five hundred and sixteen months have passed, and there are still nine hundred and eighty billion, great lineages exist. They hold the signs and attire of the incarnation body, study the three trainings, and the three pitakas as their expression, and maintain the practice of one hundred and one rituals without decline. From a common perspective, it is said in the "Golden Light Sutra": The Buddha will not completely pass into nirvana, and the Dharma will not decline. And it is said in the "Illusion Sutra": The Buddha will not completely pass into nirvana, and the Dharma will not decline, for the sake of taming those who ripen ignorance. And it is said in the "Wish-Fulfilling Jewel Sutra": The great assembly of all sentient beings, as long as it exists, the incarnation of the Buddha will not be cut off, and the Dharma of liberation will not decline. Even if there is no Shravaka's attire to hold the teachings, gods, nagas, and sages who can live for kalpas, and dakinis, etc., hold the sutras and tantras and show them to others, in accordance with the behavior and the wishes of beings, the incarnation of the Buddha appears to teach the Dharma and benefit beings. Humans, nagas, asuras, etc., transform into the images of various beings, indicating the path of peace, and this inexhaustible Dharma will appear until samsara is empty. Therefore, the teachings of the Mahayana are considered to be constant and continuous wheel of Dharma. Even if one word or one letter disappears, others will newly appear, thereby manifesting. Because they have the compassion that does not forget to benefit sentient beings and the spontaneously accomplished activity. As it is said in the "Hundred Deeds Sutra": The waves in the ocean where aquatic creatures live may be overdue, but the Buddha will not be overdue for the disciples who need to be tamed. Therefore, even if an incarnation Buddha like the moon in the water passes away, the Sambhogakaya Buddha residing in Akanishta remains forever like the real moon. Therefore, whenever the inclination and the vessel of merit of sentient beings appear, there will be an incarnation corresponding to it, and by which vehicle to tame.

============================================================

==================== 第 18 段 ==================== 【原始藏文】 ི་ཆོས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ། གདུལ་བྱ་གཅིག་གམ་བརྒྱའམ། གླིང་གཅིག་ནས་སྟོང་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་སྣང་བ་མཐུན་པ་ཇི་ཙམ་ ཡོད་པ་དེར་དུས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འབྱུང་སྟེ། ཆུ་སྣོད་ཀྱི་གྲངས་ཇི་ཙམ་ཡོད་པར་ཟླ་བའི་གཟུགས་དེ་སྙེད་འཆར་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྲུལ་པ་དང་ཆོས་འདི་དག་ཀྱང་འགྲོ་བའི་སྣང་ངོར་དར་ནུབ་ལྟར་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་འཆར་ནུབ་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་ནམ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །དྭངས་པའི་ཆུ་སྔོན་མཚོར་ནི་སྣང་བ་ཡི། །གཟའ་སྐར་གཟུགས་བརྙན་གསལ་བས་ཉེར་མཛེས་པ། །སྣང་ཡང་འཆར་ནུབ་རྙོག་པ་མེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཁྱབ་བདག་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །རྟག་ཁྱབ་མི་གཡོ་འོག་མིན་གནས་ན་མཛེས། །འགྲོ་སེམས་གཙང་མའི་ཆུ་ནང་བརྒྱན་པ་ནི། །མོས་དགེ་ཕུན་ཚོགས་བསོད་ནམས་གོམས་པའི་གཟུགས། །སྐྱེ་དགུའི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན། །རྒྱལ་ཆོས་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ཚོགས་མང་པོས། །བདེར་གཤེགས་མཛད་པའི་དབང་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བསྟན་པ་ཡིད་བཞིན་ནམ་མཁའ་ཀུན་ཁྱབ་ཅིང་། །ཐུགས་རྗེའི་སྤྲིན་ཚོགས་དུས་རིང་གནས་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཐེག་པ་མཐའ་དག་གི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་གྲུབ་མཐའ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བཤད་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །། གཉིས་པ། བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བཤད་པའི་ལེའུ།

【漢語翻譯】 在自生任運的法中，無論所化眾生是一個或一百個，或者從一個洲到三千世界等數量和顯現相同有多少，都在沒有先後地顯現。如同有多少水器，就有多少月亮的影像顯現一樣，沒有先後。這些化身和法，在眾生的顯現中似乎有興衰，但實際上沒有生滅，因為它們就像影像或夢境一樣。通達這些道理的人，被稱為無上士夫。清澈的碧水中，星辰的影像清晰而美麗。雖然顯現，卻沒有生滅和渾濁。同樣，遍佈一切的月亮壇城，恒常遍佈，不動搖，在色究竟天中美麗。眾生清凈的心中，裝飾著信、善、圓滿、福德的串習之相，這是由眾生的業力所決定的。由聖者僧團的加持，從善逝的作為中產生。教法如意寶遍佈虛空，慈悲的雲團長久駐留。這是總結的偈頌。在闡明一切乘的意義的《宗義寶藏論》中，講述聖教正法之理的第二品。

【英語翻譯】 In the spontaneously accomplished Dharma, whether the beings to be tamed are one or a hundred, or however many there are with the same number and appearance from one continent to three thousand worlds, they appear without any order of precedence. Just as the image of the moon appears in as many water vessels as there are, without any order of precedence. These manifestations and Dharmas, although they appear to rise and fall in the perception of beings, in reality, they have no arising or ceasing, because they are like reflections or dreams. Those who understand these principles are called supreme beings. In the clear blue water, the images of stars are clear and beautiful. Although they appear, there is no arising, ceasing, or turbidity. Similarly, the mandala of the moon, which pervades everything, is constantly pervasive, unwavering, and beautiful in the Akaniṣṭha heaven. In the pure minds of beings, adorned with the habits of faith, virtue, perfection, and merit, this is determined by the power of beings. By the blessing of the noble Sangha, it arises from the actions of the Sugatas. The doctrine, like a wish-fulfilling jewel, pervades all of space, and the clouds of compassion remain for a long time. This is the concluding verse. From the 'Treasury of Tenets,' which clarifies the meaning of all vehicles, the second chapter, which explains the principles of the sacred Dharma of the teachings.

============================================================