LRAZ003_0026.第十.關於心性不離法性之教義的章節的解釋.g2.0f

==================== 第 1 段 ==================== 【原始藏文】 བཅུ་པ། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། བཅུ་པ། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་རིག་པར་ལ་བཟླས་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བསྟན་པ་ལས། ངོ་བོ་སྤྱིར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བཏང་གཞག་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བཙལ་བས་མི་འགྲུབ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཀློང་། །རང་བཞིན་བཞག་པས་འོད་གསལ་ཉི་ཟླ་འཆར། །དེ་ལ་རིག་པ་ཟང་ཀ་རྗེན་པ་ཉིད་བཏང་གཞག་ མེད་པར་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་འོད་གསལ་རང་ཆས་སུ་གནས་པ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཏེ། སྐབས་འདིར་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ། ཉམས་སུ་བླང་བར་གདམས་པ། བསམ་གཏན་དང་། བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར། ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བ་དངོས་དང་གསུམ་ལས། ཉམས་སུ་བླང་དགོས་ཏེ་འཁོར་འདས་ཀྱི་སོ་མཚམས་ད་རེས་འབྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་བརྩོན་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་ལ། མ་བླངས་ན་ངོ་སྤྲོད་རེ་ཐོབ་པ་དང་། དལ་ཁོམ་རེས་འགའ་ཆོས་ལ་བརྩིས་པས་དགོས་པའི་དུས་སུ་མི་ཕན་པ་དང་། མ་བསྒོམས་ན་གཏན་དུ་འཁོར་བར་འཁྱམས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་བསྒོམས་པ་ཡི་སྐྱོན་ཉིད་ནི། །འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་མངོན་སྣང་བས། །བདག་དང་གཞན་ཏེ་ཡུལ་ཤེས་དང་། །ཚིག་དང་བཅས་ཏེ་ལྟ་བ་དང་། །དམིགས་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་དག་དང་། །ཉོན་མོངས་བདག་ཏུ་འཆིང་བར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་ལམ་ཡང་སྟོར་བ་དང་། །འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་དང་། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པའི་གཞི་མེད་དང་། །རང་རིག་ཁམས་གསུམ་བཅིངས་པ་དང་། །རྟོག་དང་བཅས་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཇི་ལྟར་འོན་པ་རོལ་མོ་མཁན། །གཞན་དག་དེ་ཡིས་དགའ་བྱེད་ཀྱང་། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་ཐོས་ལྟར། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། །ཇི་ལྟར་མཉེན་པ་མཁས་ པ་ཞིག །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྒྲོལ་བྱེད་ཀྱང་། །རང་ཉིད་དེ་ན་འཆི་བ་ལྟར། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། །ཇི་ལྟར་སྐོམ་པས་གདུངས་པ་དག །ཆུ་ནི་མཐོང་དང་ཐོས་པ་ཡིས། །སྐོམ་པའི་གདུང་བ་མི་སེལ་ལྟར། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་པ་དང་། མཛོད་ལས། བྲལ་བའི་དོན་དུ་བསྒོམ་གཙོའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །བསམ་གཏན་དང་བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ། ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་སྤྱི་དང་། འདིའི་ཡང་སྐལ་དམན་འཁྲིད་པའི་

【漢語翻譯】 第十，關於心性不離法性之教義的章節的解釋。

【英語翻譯】 Tenth: Explanation of the Chapter on the Teaching That the Intent Does Not Deviate from the Dharma Nature.

============================================================

==================== 第 2 段 ==================== 【原始藏文】 ཐབས་སུ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་དུ་མ་གསུངས་ཏེ། བསྡུ་ན་དམིགས་པ་རྟེན་ཅན་དང་། རྟེན་མེད་གཉིས་སུ་སྒོམ་ཐམས་ཅད་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ཅན་ནི་ཕྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པར་འཛིན་པ་སྟེ། ལྷའི་སྐུ་དང་། ཕྱག་མཚན་དང་། ཤིང་བུ་རྡེའུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའོ། །རྟེན་མེད་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ། སྣང་བཅས་རྩ་རླུང་གི་ཐིག་ལེའི་དམིགས་པ་སོ་སོ་བ་ལ་སེམས་བཟུང་ནས་མི་རྟོག་པ་འདོད་པ་སྟེ། ཡི་གེ་དང་། འོད་ཀྱི་གོང་བུ་དང་། རྩའི་འཁོར་ལོ་དང་། གཏུམ་མོའི་མེ་དམིགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའོ། །སྣང་མེད་ནི་ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པ་བཅས་ཏེ། སེམས་གང་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་ཧ་རེ་མ་ཡེངས་པར་གཏོད་པའོ། །འདི་ཡང་སྟོང་སངས་ཀྱི་ངང་མི་རྟོག་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་དམིགས་པ་ལ་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་གཉིས་སུ་འདུས་པར་བཤད་པ་ དེར་དེ་འདུས་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་གཏད་སོ་གཅིག་གི་ངང་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་སེམས་གནས། དགོས་པ་དེ་ཉིད་བརྟན་པས་འབྲས་བུ་རེ་བ། བྱེད་ལས་གཟུང་འཛིན་འགོག་པར་འདོད་པ་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། བསྒོམ་པ་ཞེས་ནི་སེམས་གནས་ལ། །འགྱུ་བ་ཕྱི་ནང་གཅོད་པ་སྟེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་འགག་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་དང་། །ལུས་གནད་དམིགས་དང་སྟོང་པ་ནི། །སྒོམ་པ་ཞེས་ནི་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ནི་གཟུང་འཛིན་འགོག་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་ཡུལ་དུ་གཟུང་བ་དང་། བློ་དེ་འཛིན་པར་སོང་བས། ཆོས་ཟབ་མོའི་ནང་དུ་འཇུག་པའི་ཐབས་ལས། ཟབ་མོ་དངོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཏེ། མེ་ཡིན་ཕན་ཆད་ཚ་བ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའམ། ཆུ་ལ་གཤེར་བ་རང་བབས་སུ་ཡོད་པ་ལྟར། རིག་པ་ལ་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡོད་པས། རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་ཕན་ཆད་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཆེད་ཀར་མ་བསྒྲུབས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་འཆར་ཞིང་། བར་དོ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་འཆར་བ་དེ་རིག་པ་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ཤར་བ་ལྟར། འདིར་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། སེམས་ལམ་དུ་བྱས་ཕན་ཆད་སེམས་གནས་བསྒོམ་པའི་ཉམས་རྩོལ་བ་བྱས་ན་ཡོད་ལ་བཞག་ན་ཞིག་འགྲོ་བ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ལམ་དུ་བྱས་ཕན་ཆད་ རང་བཞིན་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལ་གནས་པས། ཡོན་ཏན་ངང་གིས

【漢語翻譯】 作為方便，講述了多種觀修的次第。總而言之，一切修法都包含在有依觀和無依觀之中。有依觀是指對外顯現的境，如色、聲、香、味、觸等任何一種，心不散亂地執持。例如，執持本尊的身像、法器、樹木、石子等。無依觀是指意念的境，即對顯現的脈、氣、明點的各種觀修，心專注於此，希望達到無分別。例如，觀修字、光團、脈輪、拙火的火等，即心專注于意念的次第。無顯現是指身體結跏趺坐等，心不作任何分別，毫不散亂地安住。這也是空明的無分別觀修。一般來說，觀修可以歸納為有分別和無分別兩種。 在那裡，它們聚集在一起。簡而言之，所有希求都稱為在唯一的目標中修持，其自性是心安住，必要是它本身穩固而期望結果，作用是希望阻止能取和所取。如《分別慧經》中說：「修持即是心安住，斷除內外之動搖，能取與所取止息。」又如該經中說：「脈與氣和明點，身要觀修與空性，修持即是所希求。」這些是因為希望阻止能取和所取，所以才將它們作為觀修的對境，並且心也專注於此，這是進入甚深法的方便，但不是甚深真實的瑜伽。禪定是此大圓滿的特殊之法，如同火具有熱性，水具有濕性一樣，覺性具有自生的禪定。因此，覺性一旦被認識，就安住在自生的禪定中，即使不特意修持，也會自然顯現樂、明、無分別的體驗。中陰時，自生禪定的顯現也如同覺性中自然具有的一樣。這裡也是如此，一旦心成為道路，修持心安住的體驗，努力則有，放下則失，這是法性。一旦覺性成為智慧的道路， 自生的禪定就安住在如河流般的相續中，功德自然而然地產生。

【英語翻譯】 As a means, various stages of contemplation are taught. In summary, all meditations are included in contemplation with support and without support. Contemplation with support is to hold the mind without distraction on any of the external appearing objects such as form, sound, smell, taste, touch, etc. For example, holding the mind on the deity's body, hand implements, trees, pebbles, etc. Contemplation without support is the object of the mind, which is to hold the mind on the various contemplations of the channels, winds, and bindus with appearance, desiring non-conceptualization. For example, contemplating letters, balls of light, chakras of the channels, the fire of tummo, etc., which is to hold the mind on the stages of mental activity. Without appearance is to be with the body in the lotus position, etc., directing the mind without any conceptualization and without any distraction. This is also the non-conceptual contemplation of emptiness and clarity. In general, contemplation is said to be included in two types: with conceptualization and without conceptualization. There, they are gathered together. In short, all desires are called meditation in the state of a single focus, its essence is mind abiding, its necessity is the hope for a result because it is stable, its function is the desire to stop grasping and being grasped. As it is said in the Consequence School: "Meditation is mind abiding, cutting off the inner and outer movements, grasping and being grasped cease." And again in the same: "Channels and winds and bindus, essential points of the body, contemplation and emptiness, meditation is what is desired." These are taken as the object of contemplation because of the desire to stop grasping and being grasped, and the mind goes to hold onto that, which is a means of entering into the profound Dharma, but it is not the yoga of profound reality. Meditation is a special Dharma of this Great Perfection, just as fire has heat as its inherent nature, or water has moisture as its natural state, awareness has its own natural meditation. Therefore, once awareness is recognized, it abides in its own natural meditation, so even if one does not deliberately practice, the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality will naturally arise. In the bardo, the arising of natural meditation is like the arising of what is naturally present in awareness. Here too, it is the same, once the mind becomes the path, the experience of meditating on mind abiding, if one makes effort it is there, if one lets go it is lost, that is the nature of Dharma. Once awareness becomes the path of wisdom, self-born meditation abides in a stream like a river, qualities naturally.

============================================================

==================== 第 3 段 ==================== 【原始藏文】 ་སྐྱེས་པ་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲལ་མི་སྲིད་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒོམ་ཆེན་པས་སེམས་རྟོག་མེད་དུ་ཟིན་པའི་ཆ་དེ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པས་རིག་པ་རྟོག་མེད་དུ་རྗེན་པར་ངོས་ཟིན་པ་གཉིས་རྟོག་མེད་དུ་འདྲ་ཡང་། སེམས་རྟོག་མེད་དུ་ལུས་གནད་ལ་སོགས་པ་བཞག་ན་ཞིག་པ་དང་། རྗེན་པ་ལའང་མ་བུད་པ་ཡིན་ལ། རིག་པ་རྟོག་མེད་ནི་དེ་ལས་ལོག་པས་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་དང་། སེམས་ལམ་བྱེད་ཀྱིས་གཉེན་པོའི་རྟོག་པ་བྱང་བས་འཕྲལ་གྱི་རྟོག་པ་རྗེས་མེད་དུ་སོང་བ་འདྲ་བ་དང་། རིག་པ་མཐོང་བས་རྟོག་པ་རྒྱ་གྲོལ་ལ་སོང་བ་གཉིས། དྲན་བསམ་ཞེན་མེད་ལ་ཡལ་བ་འདྲ་བར་སོང་ཡང་། གཞན་དེས་རྩ་བ་མ་ཆོད་པས་འཛིན་ཞེན་རང་ཀར་འཆར་ཞིང་སྐྱེ་མེད་ལས་འགག་མེད་འཆར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ལ། འདིར་འཆར་ས་དང་འཆར་བྱེད་མེད་པར་རྩ་བ་ཆོད་ནས། ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་མདངས་མ་འགགས་པར་ཚུར་སྣང་བ་མེ་ལོང་དུ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་། ཁོས་ཕར་འཆར་བ་ཉི་མ་ལས་ཟེར་འཕྲོ་བ་ལྟར་མཐོང་བས་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །ཡང་སེམས་རང་གནས་ཀྱི་ངང་ས་ལེ་བ་དེ་དང་། རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་བབས་ས་ལེ་བ་གཉིས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་། སེམས་ཀྱི་ཆ་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་བརྟོད་ཕུར་ཡོད་པས་གནས་ཆ་ལ་ཞེན་ཆ་ཡོད་ལ། རིག་པ་ལ་ཟང་མ་ཐལ་བར་མཚམས་མེད་པས་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །ཡང་རིག་པའི་དྭངས་ལ་ ཡུལ་སྣང་བས་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པ་དེ་དང་། སེམས་ལས་དྲན་བསམ་ཕར་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བ་དེ་གཉིས་སྣང་ཡུལ་ཤེས་པར་འདྲ་ཡང་། རིག་པ་ཡུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་སྟེ། ཡུལ་སྣང་ཚུར་སྣང་ཡང་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་སོང་བས་རྟོག་པའི་རྩ་བ་ཆད་ལ། སེམས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཕར་འཕྲོ་ལ་རྩ་བ་མ་ཆད་པས་རྟོག་པར་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་ཡོད་དེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རྙོག་པ་མེད་པའི་རང་སེམས་དང་། །རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་རིག་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བསྒྲིབས་གཏིང་གསལ་སྣང་བ་དང་། །འགྲོ་བའི་བསམ་རྒྱུན་ཞེན་པ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བཙལ་བཞག་པའི་བསྒོམ་པ་དང་། །རྩ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ངལ་གསོ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །དྲན་མེད་རིག་པ་ཡུལ་སྣང་དང་། །དྲན་བསམ་འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་པ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་དམིགས་གཏད་སེམས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་བརྟོད་ཕུར་ཡིན་ལ། རིག་པ་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་རང་བབས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་འཁོར་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཁམས་གོང་མའི་སེམས་སྒྲུབ་པ་དང་། ཐར་པ

【漢語翻譯】 因此，所生之物始終不可分離地存在。對此，禪修者以無分別之心攝持，瑜伽士以無分別之覺性赤裸裸地認識，二者在無分別上雖相似，但若以無分別之心安住于身要等，則會壞滅，且未生起赤裸覺性。覺性之無分別與此相反，故差別甚大。心行者以對治之力使分別念清凈，似乎暫時的分別念已無跡可尋；覺性見者使分別念如脫韁之馬。二者雖都如念、想、執著般消失，但前者因未斷除根本，故執著自然顯現，且心想從無生中顯現無滅。而此處，因無顯現之處與顯現之因，故已斷除根本。慈悲之妙力未曾止息，如鏡中顯現影像般顯現，他者向外顯現，見如陽光放射光芒，故差別甚大。又，心安住于自性之寧靜狀態，覺性安住于自性之自然狀態，二者在光明與無分別上雖相似，但心之分有能所之執著，故於安住之分有執著，而覺性則無有絲毫阻礙，故差別甚大。又，覺性之清明中， 境相顯現而光明未曾止息，以及心識中念想向外境顯現，二者在顯現境相與知上雖相似，但覺性不隨境而轉，雖境相顯現，覺性仍通徹無礙，故已斷除分別之根。心識向外境散亂，因未斷除根本，故有生起分別之差別。如《虛空藏六法》中所說：「無垢之自心，無分別之自覺，相似啊相似，實乃謬誤。無遮蔽之深邃光明，以及眾生之思緒執著，相似啊相似，實乃謬誤。不尋覓安住之禪修，以及脈氣心之休息，相似啊相似，實乃謬誤。無念覺性之境相，以及念想六道之迷亂，相似啊相似，實乃謬誤。」總之，以目標為導向之心之禪修，乃能所之執著，覺性自然安住之禪定，乃自然安住法性之法輪。因此，修習生起世間輪迴之因——上界之心，以及解脫

【英語翻譯】 Therefore, that which is born remains inseparably at all times. Regarding this, the meditator grasps with a mind free from conceptualization, and the yogi directly recognizes awareness as naked and free from conceptualization. Although the two are similar in being free from conceptualization, if the mind, free from conceptualization, is placed in the posture of the body, etc., it will be destroyed and will not give rise to naked awareness. Awareness free from conceptualization is the opposite of this, so the difference is great. The mind practitioner purifies conceptualization with antidotes, so it seems that temporary conceptualizations have disappeared without a trace; the awareness seer lets conceptualization go like a horse freed from its reins. Although both seem to vanish like memory, thought, and attachment, the former, because the root has not been severed, clinging arises naturally, and the mind thinks that cessation arises from the unborn. But here, because there is no place to arise and no cause for arising, the root has been severed. The radiance of compassion is unceasing, manifesting like reflections appearing in a mirror. The other sees external appearances like rays emanating from the sun, so the difference is great. Furthermore, the mind abiding in its own natural state of calmness, and awareness abiding in its own natural state of ease, are similar in clarity and non-conceptualization. However, the mind has the stake of grasping and clinging, so there is clinging to the state of abiding. Awareness, on the other hand, is unobstructed without the slightest hindrance, so the difference is great. Furthermore, in the clarity of awareness, the appearance of objects does not cease the clarity, and the thoughts and memories that arise from the mind towards external objects are similar in that they are aware of objects. However, awareness does not follow after objects; although objects appear, awareness remains completely unobstructed, so the root of conceptualization is severed. The mind scatters towards external objects, and because the root has not been severed, there is a difference in the arising of conceptualization. As it says in the "Six Spaces": "The stainless self-mind, the non-conceptual self-awareness, are similar, similar, but a mistake. The unobstructed, deep, clear appearance, and the thoughts and attachments of beings, are similar, similar, but a mistake. The meditation of resting without searching, and the relaxation of the channels, winds, and mind, are similar, similar, but a mistake. The object appearance of mindless awareness, and the delusion of thoughts and the six realms, are similar, similar, but a mistake." In short, meditation focused on the mind with a target is the stake of grasping and clinging, while the contemplation of awareness abiding naturally is the wheel of the Dharma of natural abiding. Therefore, practicing the mind of the higher realms, which is the cause of creating samsara, and liberation

============================================================

==================== 第 4 段 ==================== 【原始藏文】 ་མྱང་འདས་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་རང་སར་གནས་པའི་ཁྱད་ཡོད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་བབས་ལས་བྱུང་བ་ནི། །བསམ་གཏན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་། མ་བཅོས་རང་གཞག་ གནས་ལུགས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལས་འགྱུར་མེད་པ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐུན་མོང་གི་བསྒོམ་པ་ལམ་བྱེད་ལས། སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་འདི་ཁྱད་པར་ལྔས་འཕགས་ཏེ། རིག་པ་རྗེན་པར་རྟོགས་པས་དབང་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད་པ་དང་། ཟང་ཐལ་དུ་རང་གི་དབང་པོས་དངོས་སུ་རྟོགས་པས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་རག་མ་ལུས་པ་དང་། ཚིག་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་རྟོགས་པས་བློ་ཚོགས་དང་ཁ་བཤད་ལ་དོན་མི་རེ་བ་དང་། ཅི་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་པ་བཟང་ངན་ཙམ་ལས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་རྟོགས་པས་སྣང་བ་ལ་ཞེན་འཛིན་གྱི་གདེང་མི་འཆའ་བ་དང་། རིག་པ་རྗེན་པར་ཟང་ཐལ་བས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་རིག་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་མཐོང་སྟེ། སེམས་གནས་ངལ་གསོའི་ཞི་ལྷག་ལ་རེ་ལྟོས་མི་འཆའ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྙིང་ཐིག་ངེས་པར་བསྡུས་པ་ཡི། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་མཐའ་ཟད་པས། །ཤེས་རབ་མ་ཡིན་དབང་པོས་མཐོང་། །ཚིག་གིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བས། །ཐུན་མོང་ཐེག་པས་དོན་མི་འགྲུབ། །སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །འདི་མཐོང་ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པ་མིན། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ལྟོས་མིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཨ་ལ་ལ་འདིའི་ཐེག་པ་དང་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་གནམ་ས་བས་ཆེ་སྟེ། བསྟན་ཡང་མི་རྟོགས། བཤད་ཀྱང་ མི་གོ། དུང་ཆོས་ཀྱི་ཁ་འཛིན་ཙམ་ལས། ངོ་སྤྲོད་སྔ་མའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པ་རྣམས་ལ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གི་ལས་འབྲེལ་མེད་པས། ཅི་བྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱ་བ་ལ་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་ཉེར་མ་སོང་། ཡི་མུག་ལ་དགོད་འཆོར་བ་མཚར་ཆེའོ། །ད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་ཀྱང་མི་དགག་སེམས་ཀྱང་མི་གཟུང་བར། །རང་བཞིན་ལྷུན་མཉམ་ངང་ལས་མི་གཡོ་ན། །ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་ཏེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཡེ་ནས་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ཅོག་གཞག་ཉིད། །སྣང་བས་མ་བསྒྱུར་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པ། །ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་གནས་ན་དགོངས་པར་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནང་རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཟང་ཐལ་དུ་རྗེན་པ་ལ་བུད་པའི་ངོ་བོ་ལས་མ་གཡོས་པར། ཕྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཚུར་མི་

【漢語翻譯】 將涅槃真實結合，具有安住于佛陀意境的特點。在《根本慧論》中說：「自性降臨所生者，當說為真實禪定。」又說：「未作改造自然安住之實相，如何不從彼改變，是諸佛之意境。」這裡，在共同的修法道中，大圓滿心髓的道以五種特點超勝：以赤裸覺性證悟，故諸根無利鈍；以通透方式由自根直接證悟，故不依賴分別念之智慧；以超越言詞之覺性通透證悟，故不期望於心識和空談；無論顯現為何，僅是錯覺好壞而已，以證悟為三身道用顯現，故不對顯現產生執著的把握；以覺性赤裸通透，視見修行之見、修、行、果為覺性的障礙，故不依賴於止觀的心性安息，以此而超勝。在《根本慧論》中說：「心髓確定總集之，諸根之中無利鈍，意識分別詞句盡，非是智慧根所見，詞句不見法性故，共同乘法不成就，三身道用顯現故，見此非是三界返，諸法平等一味故，基道果位不相依。」如此等等。啊啦啦，此乘法與其他乘法之間的差別猶如天地般巨大，即使宣說也不領悟，即使講述也不明白，僅僅是抓住名相而已。對於那些將認識建立在先前介紹之上的人們來說，由於沒有自性大圓滿秘密心髓的業緣，無論做什麼，都不會接近成佛，甚至連一個先前的習氣都不會有。對絕望之事發出笑聲，真是太奇妙了！現在，講述如何修持具有特點的道的方法：既不否定外境，也不執取內心，不住于自性本然平等的狀態中，便到達普賢王如來廣大之意境。這是總體的教導。在《無字》中說：「本來未作改造自然安住之狀態，未被顯現所改變，未被心識所改造，安住於法性虛空即是意境。」如此說道。內在覺性于明空通透中赤裸顯現的體性未曾動搖，外在顯現之境不

【英語翻譯】 The actual union with Nirvana has the distinction of abiding in the intention of the Buddhas. In the Root Verses, it says, "That which arises from the descent of self-nature, should be spoken of as pure contemplation." And again, "The unaltered, self-established nature of reality, how it does not change from that, is the intention of the Buddhas." Here, compared to the common path of meditation, this path of the Heart Essence is superior due to five distinctions: By realizing awareness nakedly, there is no dullness or sharpness in the faculties; by directly realizing transparently through one's own faculties, one does not rely on the wisdom of conceptual thought; by realizing awareness that transcends words transparently, one does not expect meaning from mental constructs and empty talk; whatever appears, one realizes as the path-appearance of the three kayas, merely good or bad illusions, so one does not hold the confidence of clinging to appearances; and by awareness being nakedly transparent, one sees the view, meditation, conduct, and result of practice as obscurations of awareness, so one does not rely on the calm and insight of resting the mind, thereby being superior. In the Root Verses, it says, "The Heart Essence, when definitely condensed, has no dullness or sharpness in the faculties. The mind's concepts exhaust the limits of words, it is seen by the faculties, not by wisdom. Because the nature of reality is not seen by words, the common vehicle does not accomplish the purpose. Because it is the path-appearance of the three kayas, seeing this is not a reversal of the three realms. Because all phenomena are equally of one taste, the ground, path, and result are not dependent." And so forth. Alala, the difference between this vehicle and others is as vast as heaven and earth; even if taught, it is not understood; even if explained, it is not comprehended, merely grasping at names. For those who place recognition on the previous introductions, because they lack the karmic connection with the secret Heart Essence of the Great Perfection of Self-Nature, no matter what they do, they will not approach Buddhahood, not even by a single previous habit. To burst into laughter at despair is most wonderful! Now, explaining the method of how to practice the path with distinctions: Without negating objects, nor grasping the mind, without wavering from the naturally co-emergent state, one goes to the intention of the vast Great Samantabhadra. This is the general teaching. In "Without Letters," it says, "The naturally abiding state, primordially unaltered, not transformed by appearances, not modified by mind, abiding in the space of dharmata is the intention." Thus it is said. Without wavering from the essence of inner awareness appearing nakedly in clear, empty transparency, the objects of outer appearances do not

============================================================

==================== 第 5 段 ==================== 【原始藏文】 ལེན། ནང་རྟོག་པའི་སེམས་ཕར་མི་སྤྲོ། བར་གཉིས་མེད་ཀྱི་བསྒོམ་པས་རིག་པ་མ་བཅིངས་པར། ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་རང་བབས་སུ་གནས་པ་སྟེ། གཞག་ཐབས་བཞི་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་རིག་པ་སྲང་དུ་འཛུད་པའོ། །གཞག་ཐབས་བཞི་ནི། རི་བོ་ཅོག་གཞག །རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག །རིག་པ་ཅོག་གཞག །སྣང་བ་ཅེར་གཞག་གོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ནི་རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་ཅོག་ གཞག་བཞི་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དང་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་སྔོན་ལ་བསྟན་པ་ནི། མི་སྤྲོ་མི་བསྡུ་རང་དྭངས་སང་ངེ་བ། །དྭངས་པའི་རྒྱ་མཚོ་མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཉིད། །ཆོས་ཉིད་གཏིང་གསལ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་། །འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་བྲལ་བར་གནས་པ་ཡིན། །རྒྱ་མཚོ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པར་གཟའ་སྐར་ཤར་དུས་གཟའ་སྐར་སྣང་ཡང་ཆུ་ལས་མ་གཡོས་ལ་མ་གོས་པ་ལྟར། རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་སངས་སེ་བ་ལ་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་པར་ཤར་ཡང་འཛིན་པས་མ་བསླད་པས་རིག་པ་དྭངས་སངས་ཀྱི་ངང་ལ་མ་གཡོས་པར་བཞག་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་དག་གི་དགོངས་པ་ནི། །སྣང་བ་མ་ཡིན་སྣང་བར་བྱེད་པ་མིན། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པར་ཡོད་མ་ཡིན། །གསལ་བ་མ་ཡིན་གསལ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ། །བྱིང་བ་མ་ཡིན་རྒོད་པ་ངང་གིས་མེད། །མ་གཡོས་མི་གཡོ་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་བསྐྱོད་མི་བསྐྱོད་བསྐྱོད་པ་ཀུན་ལས་འདས། །བྱས་པས་མ་བྱུང་གཞག་ཐབས་ཆེན་པོར་ལྟོས། །སྤྲོ་བསྡུ་མ་བྱེད་ཅོག་གཞག་གཅིག་གི་ངང་། །གནས་པ་མ་ཡིན་དེ་ལས་འདའ་བ་མེད། །གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་འབྱམས་མ་བསྐྱོད་དབྱིངས་སུ་ཞོག །གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནས། །ནུབ་པ་མེད་པའི་རྒྱལ་མཚན་རྩེ་མོར་ལྟོས། །སྟོང་པའི་སེམས་མེད་མ་བཅོས་ཆེན་པོའི་སྐུ། །བྱས་པ་མེད་པས་བྱེད་པ་ཀུན་ལས་རྒྱལ། །ཡེ་ནས་མ་བྱུང་མ་བཅོས་ཅོག་གཞག་ཉིད། ། སྣང་བས་མ་བསྒྱུར་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པ། །ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་གནས་ན་དགོངས་པར་བསྟན། །ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་པ་རབ་སྤངས་པས། །འགྱུ་བྱེད་མེད་ན་སྒོམ་པའི་དགོངས་པ་ཡིན། །ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་དག་མི་འཛིན་ན། །རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་དུ་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་བཞིན། །འཛིན་མེད་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པས། །དགོངས་པའི་འདུག་ཚུལ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་རྒྱུད་ལ་མི་མཁས་པའི་རྨོངས་པ་རྡོལ་ཐབས་སུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་རེའི་

【漢語翻譯】 取。不要向外散佈內在的思維之心。不要用無二的禪修束縛覺性，而是讓它自然地、坦然地安住。用四種安住方法和三種等持，將覺性置於衡量之中。四種安住方法是：如山王般安住，如大海般安住，如覺性般安住，如顯現般凝視。三種等持是：自住大等持，頓降大等持，廣佈大等持。其中，四種安住是結合修持時生起次第而說的。首先展示如大海般安住，即不散佈也不收攝，自然清澈明亮。清澈的大海不搖動，是平等性。法性深邃清明，是自生智慧之境。是遠離生滅希望和恐懼的安住。如同大海不被風吹動，當星辰顯現時，星辰雖然顯現，但水面不會因此搖動或沾染。覺性坦然清明，雖然顯現的對境不會被阻礙而顯現，但不會被執著所玷污，因此覺性安住在清澈明亮的境界中而不動搖。從無字之中，如大海般安住的意義是：不是顯現，也不是讓它顯現；不是空性，也不是存在於空性之中；不是光明，而是大光明的境地；不是沉沒，也沒有自然產生的散亂。不搖動，不移動，不會改變；不移動，不行動，超越一切行動。不是由作為而生，而是觀看偉大的安住方法。不做散佈和收攝，安住于唯一的安住狀態。不是安住，也沒有超越它。在如秘密智慧大海中，讓它自然地、廣闊地安住在不動的法界中。從難以衡量的大海中，觀看永不沉沒的勝利幢頂。沒有空性的心，是未造作的大身。因為沒有作為，所以勝過一切作為。本來沒有產生，是未造作的安住本身。 不被顯現所改變，不被分別念所造作。如果法性安住在虛空中，那就是意義的展示。法身的智慧完全捨棄了思慮，如果沒有動搖，那就是禪修的意義。如果不執著于所緣的任何一方，就像星辰顯現在大海深處一樣。因為沒有執著，所以明澈的顯現不會被阻礙。這就是意義的安住方式。如此說。這裡，一些不精通續部，暴露愚癡的人，只說片面的

【英語翻譯】 Take. Do not scatter the mind of inner thought outwards. Without binding awareness with non-dual meditation, but rather letting it remain naturally and openly. It is to insert awareness into the balance with four methods of settling and three samādhis. The four methods of settling are: settling like a mountain king, settling like an ocean, settling like awareness, and staring at appearances. The three samādhis are: the great samādhi of self-abiding, the great samādhi of sudden descent, and the great samādhi of expansive growth. Among these, the four settlements are taught in conjunction with the stages of arising during practice. First, the ocean-like settlement is taught first: not scattering, not gathering, naturally clear and bright. The clear ocean does not move, it is equality itself. The nature of reality is clear and profound, the state of self-arisen wisdom. It is to abide free from hope and fear of arising and ceasing. Just as the ocean is not stirred by the wind, and when stars appear, the stars appear but the water is not moved or stained, so too, when awareness is clear and transparent, and the field of appearances is unobstructed, yet not tainted by grasping, awareness is placed without moving in the state of clear transparency. From the absence of letters, the meaning of the ocean-like settlement is: it is not appearance, nor does it make it appear; it is not emptiness, nor does it exist in emptiness; it is not clarity, but the realm of great clarity; it is not sinking, and there is no naturally arising agitation. It does not move, it will not move, it will not change; it does not stir, it will not stir, it transcends all movement. It does not arise from action, look to the great method of settling. Do not scatter or gather, abide in the state of one settlement. It is not abiding, and there is no going beyond it. In the secret ocean of wisdom, let it naturally and vastly abide in the unmoved sphere. From the great ocean that is difficult to fathom, look to the summit of the victory banner that never sinks. Without the mind of emptiness, it is the great unconditioned body. Because there is no action, it is victorious over all actions. Originally unborn, it is the unconditioned settlement itself. Not transformed by appearances, not fabricated by the mind. If the nature of reality abides in the sky, then the meaning is shown. The wisdom of the dharmakāya completely abandons thought, and if there is no movement, then that is the meaning of meditation. If one does not grasp any of the objects of focus, it is like stars appearing in the depths of the ocean. Because there is no grasping, the clear appearance is not obstructed. That is the way of abiding in meaning. Thus it is said. Here, some who are not skilled in the tantras, exposing their ignorance, speak only of partial

============================================================

==================== 第 6 段 ==================== 【原始藏文】 ཆ་སྦྱར་བའི་ཡི་གེ་ལ་ཞེན་ནས། ཅོག་གཞག་བཞི་པོ་འདི་ཐོད་རྒལ་གྱི་གཞག་ཐབས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་ཆོས་ལ་འབྲེལ་མ་ཆགས་ཤིང་ཉམས་ལེན་གང་ལའང་སྦྱོར་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཏེ། ཡི་གེ་མེད་པའི་པདྨ་ཁ་འབྱེད་དུ་ཚིག་གི་དཀྱུས་དང་སྦྱར་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་གང་ལའང་སྦྱར་དུ་ཡོད་དེ། སྣང་བ་རིན་པོ་ཆེའི་པྲ་ཁྲིད་དུ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ཁྲེགས་ཆོད་དང་། ཐོད་རྒལ་གང་ལའང་རྩ་བ་རིག་པ་ཟང་ཐལ་འདི་རྗེན་ལ་འབུད་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་མ་ཤེས་ན་ཅི་ལ་སྦྱར་ཡང་ཕན་མེད། ཁྲེགས་ཆོད་དེ་སྒོམ་ཆེན་པ་རྨོངས་པ་ཀུན་གྱི་ལམ་དང་འདྲེས་ནས་སེམས་འཛིན་གྱི་ཐབས་སྐོལ་ཚེ་བར་འཆོར་བས་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་བ་དང་། ཐོད་རྒལ་དེ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་ཞེན་པས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་གནས་སུ་གོལ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས། འདིར་ཟང་ཀ་རྗེན་པའི་ཤེས་པ་ངོ་ཤེས་པ་གལ་ཆེའོ། །འདི་ཤེས་པ་ཙམ་ གྱིས་མི་ཆོག་པས་གཏན་སྲིད་ཟིན་དགོས་སོ། །དེ་ལ་དེའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་གལ་ཆེ་བས། ཐབས་སུ་གཞག་ཐབས་དུ་མ་གསུངས་པ་ལས། དང་པོར་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་གི་དགོངས་པའི་རང་མལ་འཆའ་དགོས་པས་འདི་འབྱོངས་པ་གཅེས་སོ། །འདི་ལ་གོལ་ས་བཅད་པའི་རིམ་པ་ཡང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་གོལ་གནས་པའི་སྒོམ་པ་ནི། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་མ་འགྱུས་པ། །ཤེས་པ་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ཡིད། །ཕྱིར་ལ་ཤོར་བ་མེད་པ་ཉིད། །རིས་ཅན་གསལ་བ་མ་ཡིན་དང་། །གུད་བཅད་སྟོང་པར་མ་སོང་དང་། །བདེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་མ་ཡིན་དང་། །བཏང་སྙོམས་ལྟེངས་པོར་མ་སོང་དང་། །དྲན་རིག་གསལ་བ་ངལ་གསོ་དང་། །སྦྱངས་པ་ལོག་ཆའི་ལམ་སོང་དང་། །འཛིན་ཆ་ནང་དུ་འགྱུ་བདེ་དང་། །ཆ་ལུགས་གསལ་བའི་འཛིན་ཆ་དང་། །ཁ་དོག་ཡིག་འབྲུ་སྒྱུར་བྱེད་རྣམས། །དེ་རྣམས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ན། །མ་གོལ་གནས་པའི་སྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཆ་ལུགས་གསལ་བའི་འཛིན་ཆ་ནི་ཕྱིའི་སྣང་ཆ་ལ་འདི་དང་འདིའོ་སྙམ་དུ་སྤྱོད་པའོ། །ཁ་དོག་ཡིག་འབྲུར་སྒྱུར་བྱེད་ནི། ནང་གི་སེམས་གནས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་འཛིན་པའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །རིག་པ་ཅོག་གཞག་ནི། ཚིག་གིས་མི་མཚོན་འཇུར་བུའི་སེམས་མེད་པར། །རང་བབས་གྱིན་འདའ་བཅོས་བསླད་མེད་པ་ནི། །ཀློང་ཐིམ་ཆོས་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་དེ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པས། །བྱིང་རྒོད་རང་ཡན་རང་བྱུང་དགོངས་པར་ཤར། ། རིག་པ་ཅོག་གཞག་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་རིག་གདངས་ལ་འཇོག་པ

【漢語翻譯】 執著于附加的文字，認為這四個「且確」是妥噶的安住方法，這種想法是與佛法沒有聯繫，並且不瞭解如何應用於任何實踐的表現。就像無字的蓮花開放一樣，將文字的順序與一個方面聯繫起來。一般來說，它可以應用於任何事物，就像在《顯現珍寶之引導》中，它被說成可以應用於所有方面一樣。無論是「且卻」還是「妥噶」，都需要知道如何赤裸裸地提取根本的通透覺性。如果不知道這一點，無論應用於什麼都沒有用。如果「且卻」與所有愚昧的修行人的道路混淆，並且將執持心念的方法浪費一生，那就無法超越輪迴。如果「妥噶」執著於事物和相狀，就會迷失到色界的境界。因此，在這裡認識赤裸裸的覺性至關重要。僅僅知道這一點是不夠的，必須確定穩固的基礎。因此，重要的是不要從那種狀態中移動。作為方法，已經講述了許多安住的方法。首先，必須安住在如海一般的「且卻」的境界中，因此掌握這一點至關重要。關於避免誤入歧途的次第，在《根本慧論》中說：不誤入歧途的禪修是，諸根之門清晰，心的分別念不散亂，以覺性本身來觀察的心，不向外流失，不是有相的清晰，也不是完全的斷滅空性，不是持續的安樂，也不是中舍的麻木，憶念和覺知清晰而放鬆，已經走過凈化的歧途，執著容易向內移動，形象清晰的執著，顏色文字的轉換，如果這些不落入任何一方，那就是不誤入歧途的禪修。如是說。形象清晰的執著是指對外在顯現的現象，認為這是這個和那個。顏色文字的轉換是指對內在心念的思辨執著。其他的很容易理解。覺性「且卻」是：無法用語言表達，沒有像蟲子一樣的心的，自然而然地，不加改造和偽飾的，融入法界，沒有相狀的，沒有禪修和所禪修之法的，明和昏沉自然解脫，自生智慧顯現。覺性「且卻」在妥噶中安住于明點相續的光芒之中。

【英語翻譯】 Clinging to added letters and thinking that these four 'Chokshyak' are the methods of abiding in Tögal is a sign of not being connected to the Dharma and not knowing how to apply it to any practice. Like the opening of a wordless lotus, it is applying the sequence of words to one aspect. In general, it can be applied to anything, just as in the 'Guidance of Manifesting Preciousness,' it is said to be applied to all aspects. Whether it is 'Trekchö' or 'Tögal,' one needs to know how to extract the fundamental, transparent awareness nakedly. If one does not know this, it is useless no matter what it is applied to. If 'Trekchö' is mixed with the path of all ignorant meditators, and the method of holding the mind is wasted for a lifetime, one will not transcend samsara. If 'Tögal' clings to things and characteristics, one will stray into the realm of the form realm. Therefore, it is crucial to recognize the naked awareness here. Just knowing this is not enough; one must establish a firm foundation. Therefore, it is important not to move from that state. As a method, many ways of abiding have been taught. First, one must abide in the state of 'Chokshyak' like the ocean, so mastering this is essential. Regarding the sequence of avoiding straying, it is said in the Mūlamadhyamakakārikā: The meditation that does not stray is when the doors of the senses are clear, the mind's conceptual thoughts are not scattered, the mind that examines awareness itself, does not wander outward, is not clear with characteristics, nor has it gone to complete annihilation emptiness, is not continuous bliss, nor has it gone to neutral dullness, remembrance and awareness are clear and relaxed, has passed the wrong path of purification, attachment easily moves inward, attachment with clear images, the transformation of color and letters, if these do not fall into any side, that is the meditation that does not stray. So it is said. Attachment with clear images refers to the external phenomena, thinking this is this and that. The transformation of color and letters refers to the speculative attachment to the inner state of mind. The others are easy to understand. Awareness 'Chokshyak' is: unable to be expressed in words, without a worm-like mind, naturally, without modification or adulteration, merged into the Dharmadhatu, without characteristics, without meditation and the object of meditation, clarity and dullness naturally liberated, self-born wisdom arises. Awareness 'Chokshyak' in Tögal abides in the radiance of the continuum of bindus.

============================================================

==================== 第 7 段 ==================== 【原始藏文】 ་སྟེ། འདིར་རིག་པ་དངོས་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པས་གནད་རབ་ཏུ་ཟབ་སྟེ། ཤེས་པ་དྭངས་པ་རྒྱ་མཚོའི་ངང་ལ་གནས་དུས་ན། རིག་གེ་སང་ངེ་རྗེན་པར་ཡོད་པ་དེ་ངོས་བཟུང་ནས་དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱས་པས། བར་མཚམས་དང་ཕྱི་ནང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འཆར་ཏེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། རིག་པ་ཅོག་གཞག་མན་ངག་ཉིད། །འདི་ནི་གསང་བའི་མཐར་ཐུག་སྟེ། །ཞེས་པ་དང་། སྣང་བ་ཆིག་ཆོད་དགོངས་པ་ནི། །རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞག་ཐབས་བཙལ། །གསང་བའི་གསང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སྣང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ། །ཆགས་པས་མ་བཅིངས་རང་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །འདི་ནི་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཟང་ཐལ་རྗེན་ལ་བུད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་སྤྲོས་མེད་དེ། །བློ་ཡི་བྱེ་བྲག་བརྗོད་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །སྣང་བ་ཅེར་གཞག་ནི། སྤངས་པས་མི་སྤོང་ཀུན་རྟོག་རིག་པའི་རྩལ། །ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་དབྱེ་བསལ་རིས་མེད་པས། །བསྒྲུབས་པས་མི་འགྲུབ་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་ཤར། །འཁོར་བ་མ་སྤངས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ། །ཀློང་ཆེན་རྩལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དག་པས་མཐོང་། །རིག་པའི་དྭངས་མེ་ལོང་དང་འདྲ་བའི་ནང་དུ་ཡུལ་སྣང་མ་འགགས་པར་ཤར་དུས། རིག་པ་ལ་ཐུག་རྗེའི་རྩལ་མ་འགགས་པར་ཡུལ་ས་ལམ་རིག་ཅིང་མཇལ་མཇལ་འདྲ་བ་དེ་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། རྣམ་པ་རྟོག་རྟོག་འདྲ་བར་ ཤར་དུས། དེ་ལ་ཕར་མི་དགག །ཚུར་མི་སྡུད། བར་དུ་མི་གཞག་པར་ཆ་རང་བབས་སུ་བཏང་བས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མི་འདའ་སྟེ། རིག་པ་དྭངས་པ་དེ་སྣང་བ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞི་ཡིན་པས། ཡུལ་ལྔར་འཆར་ན་སངས་རྒྱས་ལྔར་རང་གསལ། འབྱུང་ལྔར་འཆར་ན་ཡུམ་ཆེན་ལྔར་རང་བབ། དུག་ལྔར་འཆར་ན་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་དབྱིངས་སུ་ཤར་བས་ན། ཅི་ཤར་ཡང་རང་གི་ངང་ལས་གཞན་མེད་ལ། རང་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་དུ་གནས་པས་དེ་ལ་མ་བཟུང་ན་གོས་པ་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པ་གསལ་འགྲིབ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། སྣང་བ་ཅེར་གཞག་རིག་པའི་ཐབས་ཆེན་ནི། །སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་གཞི་མ་ཡིན། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་སངས་རྒྱས་ལམ་ལྟར་སྣང་། །ཆེན་པོ་ལྔ་ཉིད་མ་ཡི་སྣང་བར་གསལ། །མ་ཡེངས་ངང་ལ་འཛིན་མེད་ཆེན་པོར་ཞོག །གསང་སྔགས་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལྔ། །ཆེན་པོ་ལྔ་ཡིས་མ་བསྐྱོད་དབྱིངས་སུ་ཞོག །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རིག་པ་ཅེར་གཞག་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོན། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་ཅེར་སྣང་བས། །གསང་བའི

【漢語翻譯】 因此，在此將覺性直接安住于空明赤裸的狀態，要點極為深刻。當覺知安住于清澈如海的狀態時，認識到那覺醒、明朗、赤裸的狀態，並保持不離，如此一來，內外無別的法性將顯現為一體。如無字句中所說：覺性安住之口訣，此乃秘密之究竟。又如顯相頓斷之意：尋求覺性自安住之方法，乃秘密中之大秘密，以顯相之力度越彼岸，不為執著所束縛，乃自顯現。如是說。此乃名為「獨一明點空明赤裸顯現」，如彼續部中所說：獨一明點無戲論，超越心識之分別言說。如是說。顯相直視之法，乃不捨棄亦不執取，任運覺性之妙用。於法性之中，無有分別取捨，不修亦不證，法性于虛空中顯現。不捨輪迴，于自生智慧中，為大圓滿之瑜伽士所見。當覺性如明鏡般清澈，境相無礙顯現之時，覺性之大悲妙用亦無礙，覺知境、地、道，如會面般。其本體雖為無分別，然顯現之相卻似有分別。 顯現之時，不向外排斥，不向內收攏，亦不于中間安住，而是任其自然，不離法性之本然狀態。覺性之清澈乃一切顯現之基礎，若顯現為五境，則自顯為五方佛；若顯現為五大，則自現為五大母；若顯現為五毒，則於法界中顯現為五大智慧。無論顯現為何，皆不離其自性，自身安住於法身空明之中，若不執取，則無有沾染。應如是知。此乃金剛薩埵之意，即無有明暗之法身。如無字句中所說：顯相直視覺性之大法，乃一切大顯現之根本。五大顯現如五方佛之道路，五大亦顯現為母之顯相。莫散亂，于無執大樂中安住。大密咒之五大智慧，以五大安住于不動之法界中。金剛薩埵之覺性直視，乃示現一切法身之顯現。以清凈智慧之顯相直視，乃秘密之

【英語翻譯】 Therefore, here, the key is extremely profound by placing awareness directly on the state of emptiness and nakedness. When consciousness abides in the state of a clear ocean, recognize that awakened, clear, and naked state, and remain without moving from it. In this way, the dharma nature without boundaries, inside or outside, will appear as one. As it says in the wordless verses: The oral instruction of settling the awareness, this is the ultimate of secrets. Furthermore, the intention of cutting through appearances is: Seek the method of settling awareness itself, it is the great secret within secrets, liberating to the other shore with the power of appearances, not bound by attachment, it is self-appearing. Thus it is said. This is called "The Single Bindu Manifesting in Empty Clarity and Nakedness," as it says in that very tantra: The single bindu is without elaboration, it transcends the distinctions of the mind and speech. Thus it is said. The method of staring directly at appearances is: Without abandoning or grasping, the play of awareness is spontaneous. Within the nature of reality, there is no separation or discrimination, without cultivation or attainment, the nature of reality dawns in the expanse. Without abandoning samsara, it is seen by the yogis of the Great Perfection in self-born wisdom. When awareness is clear like a mirror, and the appearance of objects arises without obstruction, the unobstructed play of compassion in awareness knows and meets the objects, grounds, and paths. Although its essence is without conceptualization, the manner of appearance seems to be conceptual. When appearances arise, do not reject them outwardly, do not gather them inwardly, nor settle in the middle, but let them be in their natural state, without straying from the natural state of dharma nature. The clarity of awareness is the basis of all appearances. If it appears as the five objects, it self-manifests as the five Buddhas; if it appears as the five elements, it self-arises as the five great mothers; if it appears as the five poisons, it dawns in the dharmadhatu as the five great wisdoms. Whatever appears, it is not other than its own nature, and since oneself abides in the dharmakaya emptiness, knowing that there is no contamination if one does not grasp onto it. This is known as the intention of Vajrasattva, the dharmakaya without clarity or obscurity. As it says in the wordless verses: The great method of staring directly at appearances is, it is the basis of all great appearances. The appearance of the five elements is like the path of the five Buddhas, the five great ones themselves manifest as the appearance of the mothers. Do not be distracted, rest in the great non-grasping bliss. The five great wisdoms of the great secret mantra, rest in the unmoving dharmadhatu with the five great ones. The awareness of Vajrasattva staring directly, shows all the appearances of the dharmakaya. By staring directly at the appearance of pure wisdom, it is the secret of

============================================================

==================== 第 8 段 ==================== 【原始藏文】 ་གཞག་ཐབས་ཅེར་གཞག་ཐབས་ཀྱི་ངང་། །སྐུ་ཡི་སྣང་བ་འབྱུང་ལྔ་མ་སྤངས་ལ། །སྤངས་པ་མ་ཡིན་རང་གི་དོན་ལ་ཞོག །ཅེས་སོ། །ཐབས་འདི་ནི་རྐྱེན་གྱིས་རིག་པ་མི་བསྒྲིབ་པར་བྱ་བ་སྟེ། རྐྱེན་སྣང་རིག་པའི་གསལ་འདེབས་སུ་འཆར་བའི་མན་ངག །ལས་དང་པོ་པ་དང་། བར་པ་དང་། ཅུང་ཟད་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་གསུམ་ཆར་ ལ་གཅེས་ཏེ། གཅིག་ལ་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པ་དེ་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་དང་། གཅིག་ལ་ལམ་གྱི་རྩལ་སྦྱོང་དང་མེ་ལོང་དུ་འཆར་བ་དང་། གཅིག་ལ་ལྟེངས་པ་མེད་པར་བོགས་འབྱིན་པའི་ཐབས་སུ་རང་ཤར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་དབང་པོ་ལྔའི་སྣང་ཡུལ་སྣང་ངམ། ཡིད་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་། ཞེན་འཛིན་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་ནམ་སྐྱེ་དུས་རིག་པ་ལྷོངས་པ་ཡིན་པས། གསལ་དྭངས་ཕྱེད་ལ་ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་རྗེན་ལ་བུད་པ་དེ་གསལ་ཏེ། ཚུལ་འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། ཆོས་ཅན་མཚན་མར་སྣང་དུས་སུ། །ང་ཡི་ཡོན་ཏན་རང་སྣང་བས། །འདི་ལ་བླང་དང་དོར་མི་བྱ། །འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་ཚེ། །ང་ཡི་བདེ་བ་རང་ཤར་ཡིན། །དེ་དུས་བདེ་སྡུག་དབྱེར་མེད་ན། །ང་ཡི་ཡོན་ཏན་འདི་ལ་རྫོགས། །དམྱལ་བ་བྱོལ་སོང་ཡི་དྭགས་ཀྱི། །གཟུགས་སུ་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཚེ། །ང་ཡི་སྐུ་ལ་འདིས་རོལ་ཡིན། །འདི་ལ་ཡ་ང་མེད་པའི་མི། །ང་ཡི་སྐུ་ལ་འདི་ཡིས་རེག །གཏི་མུག་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི། །ཞེན་པ་དྲག་པོ་ནམ་སྐྱེས་ན། །ང་ཡི་རིག་པ་རྟོག་མེད་ཡིན། །འདི་ཉིད་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ། །ང་ཡི་མིག་ལ་འདི་ཡིས་མཐོང་། །ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཕྱིར་སྣང་ཚེ། །ང་ཡི་ཤེས་རབ་རང་དག་ཡིན། །འདི་ལ་རྗེས་སུ་དཔྱོད་མེད་ན། །ང་ཡི་སྒྲ་རྣམས་འདི་ཡིས་ཐོས། །བསམ་པའི་རྟོག་ཚོགས་འདུས་པའི་ཚེ། །ང་ཡི་ཏིང་འཛིན་མི་རྟོག་བཟང་། །འདི་ལ་ཞེན་པའི་བློ་མེད་ན། །ང་ཡི་དྲི་རྣམས་འདི་ཡིས་ཚོར། །རགས་པའི་གཟུགས་ལ་བློ་ཞུགས་ ཚེ། །ང་ཡི་རང་སྣང་ཉམས་མྱོང་ཤར་བ་ཡིན། །འདི་ལ་གཅིག་དང་གཉིས་ཟད་ན། །འདིས་ནི་ང་ཡི་རོ་ལ་མྱོང་། །འདི་ལྟར་སྣང་ཚད་ཐོས་ཚད་ཀུན། །ཀུན་བཟང་ང་ཡི་རོལ་པར་ཤར། །རོལ་པའི་འཆར་བྱེད་མ་འགགས་པས། །ང་ཡི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་བྱུང་། །ཡོན་ཏན་སྣང་བྱེད་འདི་ཙམ་པས། །ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཟད་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་ཕྱག་རྒྱའི་ཞིང་། །ཞེས་སོ། །འདིར་སྣང་ཤེས་གཉིས་མེད་དུ་རོ་གཅིག་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ། དེའང་ཐུན་མོང་བའི་ཚུལ་དང་མ་འདྲེས་པ་གཅེས་ཏེ། གང་ཤར་བ་དེ་ལ་བལྟས་ན་རྟོག་པ་ཉིང་འཁྲུལ། ངང་ལ་གློད་ན་རང་ངོ་མ་ཤེས་པའི་མུ

【漢語翻譯】 安住于覺察之法， 身之顯現五大未捨棄， 非捨棄而住于自義中， 如是說。此法乃為不使因緣遮蔽覺性，因緣顯現作為覺性之明點而生起之口訣。對於初學者、中等者、以及稍得穩固者三者皆為重要，對於一者，能將因緣之損害轉為道用；對於一者，能作為道之鍛鍊與于鏡中顯現；對於一者，能作為無有懈怠而增進之法自現。彼亦如是，五根之顯境顯現，或於意念中生起破立、執著、以及強烈之煩惱之時，即是覺性流溢之時。于清明之一半，本體赤裸而出者，即為明。此理于《寶積經》中廣說： 「有法于名相顯現時， 我之功德自顯現， 於此不取亦不捨。 于經歷眾生之痛苦時， 我之安樂自生起， 彼時樂苦無分別， 我之功德於此圓滿。 地獄、旁生、餓鬼之， 形相於境中顯現時， 我之身於此嬉戲， 於此無有畏懼之人， 我之身於此觸及。 愚癡、嗔恨、貪慾之， 執著強烈何時生， 我之覺性無分別。 此即自性自解脫， 我之眼於此得見。 意之念頭向外顯現時， 我之智慧自清凈， 於此無有隨念者， 我之音聲於此得聞。 思緒之分別聚合時， 我之禪定無分別殊勝， 於此無有執著之念， 我之氣味於此得覺。 粗大之色念入于， 我之自顯體驗生起時， 於此一與二耗盡時， 此則我之味得嘗。 如是顯現所及聞所及， 普賢我之嬉戲而顯現， 嬉戲之顯現不間斷故， 我之功德即於此生。 功德顯現僅此而已， 故無有窮盡亦無滅盡， 是故三身手印之剎土。」 如是說。於此，顯現與覺性二者無二而味一，故應修持。彼亦如是，不與共同之行持相混雜至關重要，於何者顯現之時，若觀待之則為分別之根本錯謬，若放任之則為不識自面之境地。

【英語翻譯】 Abiding in the state of cherishing the method of abiding, The appearance of the body, the five elements, are not abandoned, Not abandoning, but dwelling in one's own meaning, Thus it is said. This method is to prevent conditions from obscuring awareness, the instruction of the arising of conditioned appearances as the clarity of awareness. It is important for all three: beginners, intermediates, and those who have gained some stability. For one, it transforms the harm of conditions into the path; for one, it serves as training in the skill of the path and appearing in the mirror; for one, it naturally arises as a method to enhance without complacency. Moreover, when the objects of the five senses appear, or when acceptance and rejection, attachment, and strong afflictions arise in the mind, it is when awareness flows forth. When clarity is half-clear, and the essence is naked and exposed, it is clear. This principle is extensively explained in the Ratnakuta Sutra: "When phenomena appear as characteristics, My qualities naturally appear, Do not accept or reject this. When experiencing the suffering of beings, My happiness naturally arises, At that time, there is no distinction between happiness and suffering, My qualities are perfected in this. When the forms of hell beings, animals, and hungry ghosts, Appear as objects in the realm, My body plays in this, A person without fear in this, My body is touched by this. When strong attachment to ignorance, hatred, and desire, Arises, My awareness is non-conceptual. This itself is self-liberated, My eyes see this. When thoughts of the mind appear outwardly, My wisdom is naturally pure, Without subsequent judgment in this, My sounds are heard by this. When thoughts of the mind gather, My samadhi is excellent without thought, Without attachment in this, My smells are sensed by this. When coarse forms enter the mind, My self-appearing experience arises, When one and two are exhausted in this, This tastes my flavors. Thus, all that appears and all that is heard, Appear as the play of Samantabhadra, Because the arising of play is uninterrupted, My qualities arise in this. Qualities appear only in this, Therefore, there is no exhaustion and no end, Therefore, the realm of the three bodies and mudras." Thus it is said. Here, appearance and awareness are experienced as one taste, without duality. It is crucial not to mix this with common practices. When something arises, looking at it is the root of conceptual error, and letting it go is the state of not recognizing one's own face.

============================================================

==================== 第 9 段 ==================== 【原始藏文】 ན་བསྒོམ། ཆེར་ཆེར་ཉམས་མ་ཤོར་བར་བཅད་ནས་བར་སངས་ཀྱི་དྭངས་བཙལ་ན་བླང་དོར་རིས་ཆད་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་རང་ཤར་གྱི་གནད་མེད་པ་ནི་ཕྱིང་པ་འདྲ་སར་ཁྱིའི་རྟོག་ཆེན་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྙིང་ཐིག་གསང་བའི་རང་གནད་ངེས་པ་ནི། སྣང་ངམ་ཤར་རམ་གང་གི་དུས་ནའང་རྗེན་པའི་རིག་པ་ཟང་ཀ་དེ་ངོས་གཟུང་བས། གཞན་གང་ལའང་ལྟོས་མི་དགོས་ཏེ། དེའི་དུས་སུ་དུས་གསུམ་ཡིད་ཀྱི་འབྲེལ་ཐག་ཆད་པའི་རིག་པ་རྗེན་པ་ཟང་ངེ་བ་དེ་ཆོས་སྐུ་རང་བབས་ཀྱི་དགོངས་པར་རང་ཤར་བས་འོད་གསལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལ་གང་ཤར་ཡང་འདས་པ་ལ་ཡར་མི་རྟོག །མ་འོངས་པ་ལ་མར་མི་བསམ། ད་ལྟ་བ་ལ་བར་དུ་མི་དཔྱོད་པར་རིག་པ་ཟང་མ་རྗེན་ནེ་ངོས་འཛིན་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། སྐྱེས་བུ་གང་ གིས་འདས་པའི་རྗེས་མ་བཟུང་། མ་འོངས་པའི་སྔོན་མ་བླངས། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་རང་སོ་ལ་བཞག་ན། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས། གཅིག་འདུས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དྲན་པ་རང་ཟད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་བསྲེ་བ་སྟེ། འདས་པའི་དྲན་པ་རྣམས་བར་མཚམས་བཅད་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་དྲན་པ་རྣམས་མགོ་མནན་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་དྲན་པ་ཉིད་རང་ཡལ་དུ་བཏང་བ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདས་པའི་སེམས་ལ་ཕུག་མི་གཏད། མ་འོངས་པའི་སེམས་ལ་རྒྱབ་མི་གཏད། ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ལ་བློ་མི་གཏད་པ་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་མ་རིག་པ་ལ་གཟེག་མ་བསྐུར། མ་འོངས་པའི་མ་རིག་པ་ལ་ཡ་མ་བོར། ད་ལྟར་གྱི་མ་རིག་པ་པང་དུ་མ་བླངས་ན་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་ཞེ་སྡང་ལ་ཞེ་མ་ཆགས། མ་འོངས་པའི་ཞེ་སྡང་ལ་ལྕགས་ཀྱུས་མ་བཟུང་། ད་ལྟར་གྱི་ཞེ་སྡང་ལ་ངར་མ་བླུད་ན། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདས་པའི་གཏི་མུག་གི་སྤྲིན་མ་བསྡུས། མ་འོངས་པའི་གཏི་མུག་གི་ས་མ་བཅད། ད་ལྟར་གྱི་གཏི་མུག་གི་ཆར་མ་ཕབ་ན། དུས་ གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ལན་མ་གདབ། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཁུ་མ་གདབ། ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཐོག་མ་གཏོད་པ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདས་པའི་འདོད་ཆགས་རྣ

【漢語翻譯】 禪修時，如果爲了不失去增長的體驗而進行切割，並尋求中間的清明，就會陷入取捨的偏頗。對於那些沒有自生要點的人來說，就像在氈子上沒有狗的巨大分別念一樣。在此，確定心髓秘密的自性要點是：無論顯現或生起於何時，都要認識赤裸的覺性，這樣就不需要依賴任何其他事物。因為在那時，斷絕了三時與心念的關聯，赤裸而空明的覺性，會自生為法身自性的證悟，自然成就為光明大平等。對於此，無論生起什麼，都不要追憶過去，不要思慮未來，不要評判現在，而是安住于覺性空明赤裸的認知中。如《虛空六法》所說：無論何人，不追逐過去，不迎接未來，將現在的覺知安住于自身，所有的覺知都會融合爲一，沒有先後，稱為「一聚一味」，是三時平等的覺性瑜伽。以念頭自滅之法，將輪迴與涅槃融合爲二無別。截斷過去的回憶，壓制未來的回憶，讓現在的回憶自然消逝，這就是三時平等的覺性瑜伽士。不要在過去的心上打洞，不要在未來的心上靠背，不要將心寄託于現在的心上，這就是證悟三時平等的瑜伽士。不要在過去的無明上塗抹污垢，不要放棄未來的無明，不要將現在的無明抱在懷裡，這就是三時平等的覺性瑜伽士。不要對過去的嗔恨產生嗔恨，不要用鐵鉤抓住未來的嗔恨，不要助長現在的嗔恨，這就是證悟三時平等的瑜伽士。不要聚集過去的愚癡之云，不要切斷未來的愚癡之地，不要降下現在的愚癡之雨，這就是證悟三時平等的瑜伽士。不要責備過去的佛，不要期盼未來的佛，不要開創現在的佛，這就是三時平等的瑜伽士。過去的貪慾

【英語翻譯】 When meditating, if one cuts off in order not to lose the growing experience, and seeks clarity in between, it leads to biases of acceptance and rejection. For those who lack the essential point of self-arising, it is like not having a dog's great conceptualization on a felt rug. Here, the definitive essential point of the secret heart essence is: Whatever appears or arises, recognize the naked awareness, so that there is no need to rely on anything else. Because at that time, the awareness that cuts off the connection of the three times with the mind, the naked and clear awareness, will self-arise as the realization of the Dharmakaya's own nature, naturally accomplishing itself as the great equality of clear light. For this, whatever arises, do not recall the past, do not contemplate the future, do not judge the present, but remain unwavering in the recognition of the naked, clear awareness. As it says in the "Six Spaces": Whoever does not chase after the past, does not anticipate the future, and leaves the present awareness in its own place, all awarenesses will merge into one without before or after, called "one gathering, one taste," which is the yoga of awareness in the equality of the three times. By the method of self-exhaustion of thoughts, mix samsara and nirvana into non-duality. Cutting off past memories, suppressing future memories, and letting present memories naturally vanish is called the yogi of awareness in the equality of the three times. Do not drill a hole in the past mind, do not lean on the future mind, do not entrust the mind to the present mind, this is the yogi who realizes the equality of the three times. Do not smear dirt on past ignorance, do not abandon future ignorance, do not embrace present ignorance, this is the yogi of awareness in the equality of the three times. Do not become angry at past anger, do not seize future anger with an iron hook, do not fuel present anger, this is called the yogi who realizes the equality of the three times. Do not gather the clouds of past delusion, do not cut off the ground of future delusion, do not rain down the rain of present delusion, this is called the yogi who realizes the equality of the three times. Do not blame the past Buddha, do not anticipate the future Buddha, do not create the present Buddha, this is called the yogi of the equality of the three times. Past desire

============================================================

==================== 第 10 段 ==================== 【原始藏文】 མས་སུན་མ་ཕྱུང་། མ་འོངས་པའི་འདོད་ཆགས་རྣམས་ཞེ་མ་བཅད། ད་ལྟར་གྱི་འདོད་ཆགས་རྣམས་ཡུལ་མ་ཕྱུང་བ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་ཕྲག་དོག་ལ་དམ་དུ་མ་བཟུང་། མ་འོངས་པའི་ཕྲག་དོག་ལ་སེམས་མ་བསྡུས། ད་ལྟར་གྱི་ཕྲག་དོག་ལ་སེམས་མ་བཅུག་པ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རིག་པ་སྟེ་དུས་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་ཆད་པ་ལ་བཅས་བཅོས་མེད་པའོ། །དེའང་ཤེས་པ་ཤར་ལ་རང་རྩལ་གྱི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་མེད་པར་འཇོག་པ་གཉིས་འགལ་ལམ་སྙམ་ན་ཤིན་ཏུ་འབྲེལ་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ལྟ་བུར་སལ་གྱིས་ཤར་དུས་ཤར་དུ་བཅུག་པའི་ངང་ན་རིག་པ་རྗེན་ལ་བུད་པ་དེ་ངོས་བཟུང་ལ། བཅས་བཅོས་མེད་པར་དུས་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་བཅད་ནས་མ་གཡོས་པར་བཞག་པས། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བའི་བསམ་གཏན་རང་བབས་སུ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །རི་བོ་ཅོག་གཞག་ནི། ཡེ་ནས་སྣང་སེམས་རང་བབས་ཆོས་ཉིད་ངང་། །ཏིང་འཛིན་མི་གཡོ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཤར་བས། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག །ཡངས་པའི་ཆོས་མཆོག་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །དབྱེ་བསལ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པའི་མཆོག །ཡེ་འབྱམས་རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞག་ཐབས་གསུམ་རྫོགས་པ་ལས། རི་བོ་ཅོག་གཞག་ངང་གིས་འབྱུང་སྟེ། རི་རྒྱལ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལྟར། དགོངས་ པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བའི་གདེང་རྙེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡེ་ནས་རིག་པའི་ངོ་བོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་ནས་ངང་ལ་གནས་པས། རྐྱེན་སྣང་གང་གིས་ཀྱང་མི་གཡོ་སྟེ། རྐྱེན་སྣང་དེ་ཉིད་དགོངས་པ་དེར་ཤར་བས་རིག་པའི་གསལ་འདེབས་བྱས་པ་ནི་མེ་ལ་ཤིང་བསྣན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། རི་བོ་ཅོག་གཞག་ལྟ་བ་གསང་བ་ཉིད། །ཐེ་ཚོམ་མ་ཡིན་འགྱུ་བ་ངང་གིས་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞག་ཐབས་བཞིའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལས། རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། ཡེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་འོད་གསལ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན། །བཏང་གཞག་མེད་པའི་ངང་འདིར་ལྷུན་གྲུབ་པས། །འཁོར་འདས་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་དགོངས་པའི་མཆོག །མི་གཡོ་བརྗོད་འདས་མཁའ་མཉམ་ཀློང་ཆེན་ཉིད། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཡེ་ནས་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། །འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་རིག་པས་ཁྱབ་པ་ལ། །རིག་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་གྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་དགོངས་པ་འདི་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན་

【漢語翻譯】 過去的貪慾沒有去除，未來的貪慾沒有斷絕，現在的貪慾沒有從對境中去除，這就是三時平等性的瑜伽士。過去的嫉妒沒有緊抓不放，未來的嫉妒沒有放在心上，現在的嫉妒沒有讓它進入內心，這就是證悟三時平等性的瑜伽士，是證悟輪迴涅槃無二的瑜伽士。佛陀是覺性，是對三時關聯的斷絕，是無有造作的。那麼，覺性生起時，說自力的功德，和不作分別地安住，這兩者矛盾嗎？實際上非常關聯。比如煩惱猛烈生起時，在生起時就讓它生起的狀態中，覺性赤裸顯現，認識到這一點，不作任何造作，斷絕三時關聯而安住不動，這樣，不離法性的意，就會自然而然地顯現為自生的禪定。山王安住是：本來顯現心性自生的法性中，禪定不動如水流般生起，金剛頂普賢心之精華，廣闊之法如同虛空邊際，無有分別地修持一切之精華，本來任運成就奇妙之王。從圓滿三種安住方法中，山王安住自然而然產生，如同山王不可動搖一樣，獲得意不離法性的定解。也就是說，本來覺性的體性不可動搖，瑜伽士證悟后安住於此，任何外緣顯現都無法動搖他，外緣顯現本身就在意中顯現，對覺性進行照亮，如同火上添柴一樣。從無字中說：山王安住是甚深見，不是疑惑，動搖自然消失。如是，在四種安住方法的支分中，在三種禪定中，廣大照亮之大禪定是：本來普照光明如水流，無有放下安住的狀態中任運成就，輪迴涅槃自性法界意之精華，不動超越言說等同虛空之大界，對一切眾生本來任運成就，輪迴涅槃一切為覺性所遍及，因為覺性為自性之禪定所遍及，所以此意乃一切眾生

【英語翻譯】 Past desires have not been removed, future desires have not been cut off, and present desires have not been removed from their objects. This is the yogi of the equality of the three times. Past jealousy is not tightly grasped, future jealousy is not held in the mind, and present jealousy is not allowed to enter the mind. This is the yogi who realizes the equality of the three times, the yogi who realizes the non-duality of samsara and nirvana. The Buddha is awareness, the cutting off of the connection of the three times, without any fabrication. Then, when awareness arises, is there a contradiction between speaking of the qualities of self-power and abiding without conceptualization? Actually, they are very related. For example, when afflictions arise intensely, in the state of allowing them to arise as they arise, awareness nakedly appears. Recognize this, and without any fabrication, cut off the connection of the three times and abide without moving. In this way, the intention that does not stray from the nature of reality will naturally arise as self-born meditation. The abiding like a mountain king is: In the nature of reality where appearance and mind are self-born from the beginning, meditation arises unmoving like a stream. The essence of the vajra peak, the heart of Samantabhadra, the vast Dharma is equal to the edge of the sky. The essence of meditating on everything without discrimination, the king of original immensity is spontaneously accomplished. From the completion of the three methods of abiding, the abiding like a mountain king naturally arises. Just as the mountain king is immovable, one obtains the certainty that the intention does not stray from the nature of reality. That is to say, the essence of awareness is immovable from the beginning. When the yogi realizes this and abides in it, no external appearances can shake him. The external appearances themselves appear in that intention, illuminating awareness, like adding wood to a fire. From the unwritten it is said: The view of abiding like a mountain king is secret, not doubt, and movement naturally disappears. Thus, among the branches of the four methods of abiding, among the three samadhis, the great samadhi of vast illumination is: From the beginning, all-encompassing luminosity is like a stream. Spontaneously accomplished in this state of no letting go, the essence of the intention of the nature of samsara and nirvana, the dharmadhatu, is unmoving, beyond words, the great expanse equal to space. It is spontaneously accomplished for all beings from the beginning. Since all of samsara and nirvana are pervaded by awareness, and awareness is pervaded by self-nature meditation, therefore this intention is all beings'

============================================================

==================== 第 11 段 ==================== 【原始藏文】 ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཡོད་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྙིང་པོ་ནི། །ཡོངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྦས་པ་མེད། །མི་ལེན་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་རྣམས་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རང་བཞིན་གནས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བསྒོམ་ཚུལ་ནི་ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས། མིག་བར་སྣང་ལ་གཏད། ཤེས་པ་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པས་ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་རང་རིག་ཟང་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་བཞག་པས། ཕྱི་སྣང་བ་དང་ནང་འགྱུ་བ་ཐམས་ཅད་རང་རྒྱས་ཐེབས་ནས། ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་ རིག་པ་མི་འབྲང་བ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་ལས། རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་ནི། །སུ་ཞིག་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་མིས། །མི་འགྱུར་བ་ཡི་གནད་གཟིར་ཕྱིར། །ལུས་ཀྱི་འདུག་སྟངས་གཞིར་བྱས་ནས། །ཤེས་པ་ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་འཕང་། །དེ་བཞིན་མིག་ནི་བར་སྣང་ལ། །གླང་པོ་ཆེ་ཡི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །དྲན་མེད་རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོར་བཞག །ཅེས་སོ། །དེའི་འཕྲང་བསལ་བ་ནི། བདག་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །བསྒོམ་དང་རྩོལ་བར་འདོད་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །འཁྲུལ་པ་ཆོས་ཉིད་རང་གཞག་མཉམ་པའི་ཞིང་། །མི་གཡོ་གདོད་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ཀློང་། །བྱ་དང་བཙལ་མེད་གཞག་དང་མ་བཞག་མེད། །འདིར་རིག་པ་རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོར་བཞག་པས་སྤང་བླང་བྱར་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མིན་ཏེ། ཡིན་པར་འཛིན་ན་འཁྲུལ་རྟོག་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་རང་གཞག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ཀློང་དུ་ཕན་གནོད་དང་བྲལ་བར་བསྐྱལ་བས། མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་མ་བཞག་པ་གཉིས་མེད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་ངེས་སོ། །རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་རིག་པ་མེད། །འཛིན་པས་གོལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལས་འདས་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་མིང་བཞིས་མཚོན་པ་ལས། དང་པོ་ནི། མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དམིགས་བསམ་ཚོལ་ཁྲོ་བྲལ་བའི་རང་རིག་གིས། །ཡང་ཡང་བལྟས་ན་བལྟ་རུ་ མེད་པ་མཐོང་། །བལྟར་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ལྟ་བ་ཡིན། །འདིར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ལས་འདས་པའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་བལྟ་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །མ་ནོར་དགོངས་པའི་དོན་ལ་ལུང་བསྟན་པ། །སྒྲོ་སྐུར་འདས་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མཁའ་ལ་རྩོད་པ་འདྲ། །རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་དགོངས་པ་སྟེ། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མེད་

【漢語翻譯】 雖然恒常不斷存在卻未證悟。如《普作續》云：不分別之精髓，未曾隱藏於諸蘊中。不取之菩提行，一切時處自性住。如是。彼禪定之修法為，身結跏趺坐，眼注視虛空，覺性無散無收，以薩勒赫里克之姿安住于自明朗然之體性中，則外顯現與內流動皆自生而起，覺性不隨於境與心二者之控制，如《六界》云：大展勢之禪定，欲修持之人，為執持不變之要點，以身體之坐姿為基礎，覺性放于虛空之廣闊中，如是眼于虛空，以大象之姿態，置於無念大展勢中。如是。其歧途之排除為，顯現為自之外境乃錯亂之心，欲修持與勤作乃錯亂之心，錯亂為法性自安平等之境，無動搖本初清凈之自性界，無作無尋無置無未置。此處以覺性置於大展勢中，似有可舍可取者，若執為有，則為錯亂分別，故彼自安於金剛藏之界中，遠離利害而送往，則定能證悟平等安住與不安住二者無別為一。如《覺性自解脫》云：于真實覺性之體性中，無作與為之覺性，執取乃迷途之因。如是。于自住大禪定，以超離見修行為果之見修行果之四名詮釋之，初者為，于不變任運成就之法性中，以離目標思慮尋覓嗔怒之自明，屢屢觀之，見無可見者，無可見覺性普注乃見。此處覺性于朗然赤裸之體性中，不散亂于超離能見所見之義而觀之，如《普作續》云：噫！導師之導師普作王，于無謬見之義作授記，離增損之意義精髓，修與不修如於空中爭論，不散亂于證悟之義乃見，非物亦無物。

【英語翻譯】 Although it is constantly present, it is not realized. As it is said in the Kunje: The essence of non-conceptualization is not hidden in all lineages. The practices of non-grasping enlightenment are always naturally present. Like that. The method of meditating on that samadhi is to sit in the lotus position, fix the eyes on the space, and keep the mind without expansion or contraction, placing it in the essence of self-awareness and clarity. Then, all external appearances and internal movements will arise spontaneously, and the mind will not follow the control of the two, object and mind. As it is said in the Six Spaces: The samadhi of great expansion, for those who wish to meditate, in order to grasp the key of immutability, based on the posture of the body, the mind is thrown into the vastness of the sky. Likewise, the eyes are in the space, with the gaze of an elephant, placed in the great expansion of non-thought. Like that. The elimination of its deviations is: the mind that appears as other than oneself is a deluded mind, the desire to meditate and strive is a deluded mind, delusion is the realm of equality where the nature of reality is self-established, the space of unchanging, primordially pure nature, without doing or seeking, without placing or not placing. Here, placing the mind in the great expansion is not like having something to abandon or take. If one grasps it as being, it is a deluded thought. Therefore, that self-established state is carried into the space of the vajra essence, free from benefit and harm. Then, one will surely realize that the equality of placing and not placing are inseparable as one. As it is said in Self-Liberation of Awareness: In the essence of true awareness, there is no awareness of doing or acting. Grasping is the very cause of straying. Like that. The great samadhi of self-abiding is represented by the four names of view, meditation, conduct, and result, which transcend view, meditation, conduct, and result. The first is: In the unchanging, spontaneously accomplished nature of reality, with self-awareness free from object, thought, seeking, and anger, looking again and again, one sees that there is nothing to see. The non-seeing awareness is the view of universal pouring. Here, awareness in the essence of clarity and nakedness, without being distracted by the meaning of transcending the seer and the seen, is to be seen. As it is said in the Kunje: Alas! The teacher of teachers, the King of All-Creating, prophesied the meaning of the unerring view. In the essence of meaning that transcends exaggeration and denigration, meditating and not meditating are like arguing in the sky. Not being distracted by the meaning of realization is the view. It is neither a thing nor without a thing.

============================================================

==================== 第 12 段 ==================== 【原始藏文】 མ་ཡིན། །ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པས། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་ཕྱོགས་ལ་གནས་མི་བྱེད། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན། །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །བསྒོམ་མེད་བསྒོམ་པ་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་པ་ནི། མ་བསྒོམས་རིག་པ་བཏང་གཞག་བྲལ་བ་ལ། །ཡང་ཡང་བསྒོམས་ན་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་མཐོང་། །བསྒོམ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྒོམ་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ནི་རིག་པ་རྗེན་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། བསྒོམས་པའི་མཚན་ཉིད་སྣང་ཚུལ་ནི། །མཚན་ཉིད་སྟོང་གསལ་རིག་པ་ལ། །རང་བཞིན་གང་དུ་མ་འདྲེས་པ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་ཟད་དང་། །ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་དག་པའོ། །སྣང་ཚུལ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ལ། །རྒྱུ་རྐྱེན་དག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རང་དག་ནས། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ཞེན་དག་པ་དང་། །འབྱུང་བའི་རགས་པ་དག་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་དག་པས་འཕེལ་སྣང་སྟོན། །དེ་ལས་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་ སོ། །བསྒོམ་ཚུལ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གཉིས་མེད་པས། །མ་བསྒོམས་རང་བཞིན་བཞག་ན་སྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྤྱད་བྱ་དང་སྤྱོད་བྱེད་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀློང་གསལ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་ནི། གཉིས་མེད་བླང་དོར་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ལ། །ཡང་ཡང་སྤྱད་ན་སྤྱད་དུ་མེད་པ་མཐོང་། །སྤྱད་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྤྱོད་པ་ཡིན། །རིག་པའི་ངོ་བོ་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བས། དེའི་ངང་དུ་སྣང་སེམས་ཅི་ཤར་ལ་སྒོ་གསུམ་ལྷུག་པར་བཞག་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་བྱེད་མ་མྱོང་། །རང་བྱུང་ངང་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཀུན་དང་བྲལ། །སྒོ་གསུམ་རྩོལ་མེད་ལྷུག་པ་ཉིད་དུ་ཞོག །ཅེས་སོ། །བསྒྲུབ་མེད་ཡེ་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། ཡེ་ཟིན་རེ་དོགས་བྲལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །ཡང་ཡང་བསྒྲུབས་ན་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་མཐོང་། །བསྒྲུབ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཟང་ཀའི་རིག་པ་གཅེར་བུ་ལྷིང་པ་འདི་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་འཇོག་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་འམ་རྡོ་རྗེ་ལེགས་པ་ང་སྒོམས་ཤིག །མ་སྐྱེས་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་སྣང་བས། །སྣང་བ་དངོས་པོར་མི་ལྟ་འཇིག་མི་བྱེད། །སྣང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རང་གྲོལ་བས། །སྟོང་པ་མི་བསྒོམ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པས་གྲོལ། །ཀྱེ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ངས། །ཇི་ ལྟར་སྣང་བའ

【漢語翻譯】 不是的。因為不是無偏頗，不是超越偏頗的，所以修與不修不會停留在偏頗上。如果了悟了見解是無法修持的意義，就會自然成就於無為平等的君王之位。如是說。無修超越修持的修持是：在未修持、覺性離棄捨的狀態中，如果反覆修持，就會見到無法修持。無修的覺性是普灑的修持。本體是赤裸的覺性。在《歸謬論》中說：修持的特徵顯現的方式是，在特徵空明覺性上，自性不與任何事物相混雜，能取和所取的邊際止息，法性自性清凈。顯現的方式不是錯亂的，在因緣清凈的自性上，有實和無實自性清凈后，五根的對境執著清凈，以及元素粗重清凈，以智慧清凈顯示增長之相。那是止息的法性。如是說。修持的方式是，在《普作王》中說：在無法修持的法性菩提上，因為修與所修二者不成立，所以不修而安住于自性就是修持。如是說。超越所行和能行，法性大清凈之行的行為是：在無二取捨離的狀態中，如果反覆行持，就會見到無法行持。無行的覺性是普灑的行為。因為覺性的本體遠離能作和所作，所以在其狀態中，對所顯現的顯現和心，三門隨意安住。在《普作王》中說：唉！心是如是之本體，從未對如是之本體進行改造。在自生狀態中，遠離一切因緣。三門安住于無勤任運的狀態中。如是說。無修任運成就之果是：在本來成就、遠離希望和疑慮的任運成就中，如果反覆修持，就會見到無法修持。無修的覺性是普灑的果。桑嘎的赤裸寂靜覺性，這本身就是法身任運成就之果。安住于不離其狀態中，在《普作王》中說：唉！菩薩或金剛善者，你修持我吧！因為未生本來清凈之義顯現，所以顯現不視為實有，不會毀滅。因為顯現無生而自解脫，所以不修空性，如實了悟而解脫。唉！導師之導師，普作王我，如 何顯現

【英語翻譯】 It is not. Because it is not impartial, not beyond partiality, so meditation and non-meditation do not dwell on partiality. If you realize the meaning that the view cannot be meditated upon, you will naturally achieve the position of the unconditioned, equal king. Thus it is said. The meditation of no-meditation, which transcends meditation, is: in the state of unmeditated awareness, free from abandonment and acceptance, if you meditate repeatedly, you will see that there is no meditation. The awareness of no-meditation is the all-encompassing meditation. The essence is naked awareness. In the "Refutation," it says: The characteristic appearance of meditation is: on the characteristic empty-clear awareness, the nature is not mixed with anything, the extremes of the grasped and the grasper are exhausted, and the nature of reality is self-purified. The appearance is not confused, and on the nature of pure causes and conditions, after the real and unreal are self-purified, the attachment to the objects of the five senses is purified, and the grossness of the elements is purified, and the appearance of increase is shown by the purification of wisdom. That is the nature of exhaustion. Thus it is said. The way of meditation is, in the "All-Creating King," it says: On the nature of reality, enlightenment, which cannot be meditated upon, because there is no duality of meditation and what is to be meditated upon, so not meditating and abiding in the nature is meditation. Thus it is said. Transcending what is to be practiced and what practices, the behavior of the great clear space of the nature of reality is: in the state of non-duality, free from acceptance and rejection, if you practice repeatedly, you will see that there is no practice. The awareness of no-practice is the all-encompassing behavior. Because the essence of awareness is free from doing and being done, so in that state, the three doors are left freely to whatever appearances and thoughts arise. In the "All-Creating King," it says: Alas! The mind is the essence of suchness, and has never been modified by suchness. In the self-arisen state, it is free from all causes and conditions. The three doors abide in a state of effortless spontaneity. Thus it is said. The fruit of no-effort, primordially accomplished, is: in the spontaneously accomplished, primordially attained, free from hope and doubt, if you practice repeatedly, you will see that there is no practice. The awareness of no-practice is the all-encompassing fruit. This naked, still awareness of Sangye is itself the fruit of the Dharmakaya's spontaneously accomplished. Abiding without moving from that state, in the "All-Creating King," it says: Alas! Bodhisattva or Vajra Good, meditate on me! Because the meaning of unborn, primordially pure appears, so appearances are not seen as real, and will not be destroyed. Because appearances are unborn and self-liberated, so do not meditate on emptiness, and liberate by realizing as it is. Alas! Teacher of teachers, All-Creating King, I, how appear.

============================================================

==================== 第 13 段 ==================== 【原始藏文】 ི་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀུན། །མ་སྐྱེས་རྣམ་པར་དག་པ་ལུང་བསྟན་པས། །ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །ཀྱེ་ང་ལས་བྱུང་བའི་སྐུ་གསུམ་སྟོན་པ་ལ། །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཡིན་ཞེས་ཀུན་སྨྲ་ཞིང་། །རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་ཀུན་རྩོལ་ཀྱང་། །སྐྱེ་མེད་སྔོན་དུ་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་ལུང་འདི་ལ། །ཤེས་ནས་མ་ཡེངས་དོན་ལ་གནས་པ་ལས། །རྩོལ་བས་མི་འཇུག་གཉེན་པོས་སེམས་མི་སྦྱོང་། །ཡུལ་ལ་མི་འཇོག་དྲན་པའི་སེམས་མི་སྡུད། །གང་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་དོན་ཡིན་པས། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་དོན་ལ་འཇུག་པར་གྱིས། །ཀྱེ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་འཁོར་ལ་ལུང་ཕོག་པ། །མ་ལུས་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་བཞིན་བཅུ་ལ་རྩོལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། །ཤེས་པས་གཟུང་འཛིན་མི་ཤེས་སྤང་དུ་མེད། །རྟོགས་པས་དབང་སྒྱུར་དོན་ལ་གནས་པ་ཡིས། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལས་འདས་པ་བཞིའི་དོན་རིག་པ་ཟང་ཀ་རྗེན་སང་ངེ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་སེམས་མི་སྤྲོ། ཤར་བ་རང་གི་རྒྱན་ལས་མ་འདས་པས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པར་ཟང་ཐལ་ལེ། ནང་འགྱུ་བ་སེམས་ཀྱི་བློ་མི་རྟོག །གདངས་མ་འགགས་པ་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ དུ་ཤེས་པས་རང་དྭངས་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པའི་ངང་དུ་ཀློང་ཡངས། བར་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་མི་བསྒོམ། རང་བབས་གནས་ཆའི་བསམ་གཏན་དུ་ཤར་བ་ལ་རིག་པ་ཟང་ཀའི་རྒྱལ་པོ་གནས་པ་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱ་སྟེ། ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པ་ལ་འཛིན་རྩོལ་གྱི་གཉེན་པོས་མ་བསླད་པ་ནི། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་གནས་ཅོག་གཞག་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་མི་འགག་ཅིང་། །ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་མི་བྱ། །གཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་གུད་དུ་དཔྱད་པ་མིན། །མདོར་ན་ལུས་ངག་རང་སོ་ལ། །ཡིད་འབྱུང་ཆ་རྣམས་ཕྱིར་མི་ཤོར། །དབང་པོའི་ཡུལ་རྣམས་དྲུག་ལ་ཡང་། །ཤེས་བཞིན་དཔྱོད་པའི་ཡིད་མ་འགྱུས། །རང་སྣང་མི་རྟོག་ཆེན་པོ་ལས། །གསལ་ལ་རྟོག་མེད་ཉམས་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། མཉམ་ཉིད་ངང་ལས་ཡུལ་དུ་མི་རྟོག་ཅིང་། །སེམས་སུ་མི་འཛིན་རེ་དོགས་འབྱུང་འཇུག་ཞི། །ཡུལ་སེམས་མཉམ་པའི་ངང་དེར་གནས་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་སྟེ་ངང་གིས་གཡོས་པ་

【漢語翻譯】 一切諸法皆是，未生清凈已受記，如何生起之精要，即於此中如實知。嗟！由我所出示現三身者，皆說心性本無生，雖皆勤求無自性，然無生之義先時無人知。是故於此普作王之聖教，既知不散安住于義，不以功用趣入，不以對治調伏心，不住于境，不攝集憶念之心。無論如何生起，彼即是義故，當趣入普作我之義。嗟！導師之導師普作金剛王，于無作意之自心輪，所降聖教者，無餘證悟無生之瑜伽士，於十種自性，勿作功用行。普作菩提心之自性中，以知故不取能取所取，以不知故無須斷舍。以證悟故能自在，安住于義者，普作金剛王之密意任運成。如是。如是安住自性大禪定，超離見修、行果四者之義，覺性赤裸明空無別一味中，外不散亂于顯現，所顯現者未離自之莊嚴，故於自解脫無跡之覺性中，坦然空寂。內不分別心之念頭，音聲不滅，知為大悲之妙用，故於自凈如海清凈之狀態中，法界寬廣。中於無二平等之狀態不修習，于任運安住之禪定生起時，于覺性赤裸之王安住而不動搖。六聚放任自流，不以取捨之對治染污者，乃是六界中，安住自性，坦然安住之禪定。諸根之門不遮止，身體之行為不作為，亦不應斷除睡眠，非以心個別觀察。總而言之，身語各安住，意生諸分不外散，于諸根之六境，亦不以正知觀察之心而動搖，于自顯現無分別大之中，生起明而無念之體驗。如是。最初降臨之大禪定者，于平等性中不于外境分別，不執著於心，希冀與恐懼、生起與止息寂滅，不住于境與心平等之狀態者，乃是法性界，自然動搖。

【英語翻譯】 All phenomena are, prophesied as unborn and perfectly pure, understand the essence of how they arise right here. O you who demonstrate the three bodies arising from me, everyone says that the nature of mind is unborn, and although everyone strives for the meaning of no self-nature, no one understands the unborn beforehand. Therefore, in this teaching of the All-Creating King, knowing it and not being distracted, abide in the meaning. Do not enter with effort, do not tame the mind with antidotes, do not dwell on objects, do not gather the mind of mindfulness. Whatever arises, that itself is the meaning, so enter into the meaning of the All-Creating Me. O teacher of teachers, the All-Creating Vajra King, the yogis who have realized the unborn completely, upon whom the teachings have descended on the uncreated wheel of the mind, do not exert effort on the ten natures. From the nature of the All-Creating Bodhicitta, with knowledge, there is no grasping of the grasper and the grasped, and without knowledge, there is no need to abandon. With realization, one has power, and abiding in the meaning, the intention of the All-Creating King is spontaneously accomplished. Thus it is. Thus, abiding in the great self-abiding samadhi, the meaning of the four that transcend view, meditation, action, and result, in the naked, clear, empty, and undifferentiated awareness, one does not scatter the mind on external appearances. Because what appears does not go beyond its own adornment, in the self-liberated, traceless awareness, one is openly empty. Internally, one does not conceptualize the thoughts of the mind, the sound is not extinguished, knowing it as the play of great compassion, in the self-purified state of the clear ocean, the expanse of the dharmadhatu is vast. In the state of non-dual equality, one does not meditate. When spontaneous abiding meditation arises, one should abide in the naked king of awareness without wavering. The six aggregates are left to flow freely, and those who are not defiled by the antidotes of grasping and rejection are in the six realms, abiding in their own nature, and the samadhi of open abiding. The doors of the senses are not blocked, the actions of the body are not performed, and sleep should not be abandoned. It is not that the mind individually examines. In short, the body and speech each abide, the parts of mental arising do not scatter outward, and even in the six objects of the senses, the mind does not waver with mindful examination. From the great non-conceptual self-appearance, a clear and non-conceptual experience arises. Thus it is. The great samadhi that descends from the beginning is that in the state of equality, one does not conceptualize external objects, does not cling to the mind, hope and fear, arising and ceasing are pacified, and abiding in the state of equality of object and mind is the dharmata realm, naturally moving.

============================================================

==================== 第 14 段 ==================== 【原始藏文】 མེད། །མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་ཡུལ་མེད་སྤྱི་བླུགས་གནས། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་པས། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་། །ཐམས་ཅད་བླང་དོར་མེད་པར་ཕྱམ་གདལ་ལོ། །འདིར་ཐོག་བབས་ཀྱི་དོན་ནི་རིག་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ཡུལ་ལ་འབེབས་པ་སྟེ། བསྡུ་ན་རང་ངོ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་དང་། དེ་ལས་རྩལ་སྣང་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བའི་དུས་ན་ངོས་ གཟུང་བ་གཉིས་ལས། རང་བབས་ནི་རེ་དོགས་འབྱུང་འཇུག་མེད་པར་ལྷན་ནེ་གནས་དུས་ཀྱི་གནས་ཆ་དེ་བསམ་གཏན་ཡིན་པས་བཞག་ལ། རིག་གེ་སང་ངེ་བ་དེ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་བཟུང་ནས་ངང་ལ་སྐྱོང་བ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ། །ལྟ་བྱེད་མ་ཡིན་རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་འདས། །ལྟ་བ་མེད་པས་ལྟ་རུ་ཡོད་མ་ཡིན། །དོན་ལས་མི་འདའ་ལྟ་བ་ངང་གིས་མེད་། །དེ་ཡོད་མ་ཡིན་དེ་ཡི་ངང་དུ་གནས། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་ཇི་བཞིན་རྩོལ་བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། །སྒོ་གསུམ་མི་རྩོལ་བཅོས་ཤིང་དམིགས་མི་བྱེད། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་མཚན་མའི་རྗེས་མི་འབྲང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བདེ་བའི་དོན་ལ་གཞག །འདི་ནི་རང་བྱུང་འོད་གསལ་དགོངས་པ་སྟེ། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །ཞེས་སོ། །རིག་པའི་དྭངས་ལས་རྩལ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་འཆར་འདྲ་བའི་དུས་ཀྱི། གྱ་མ་གྱུ་འཕྲོ་བའི་ཆ་དེ་རྟོག་པ་རླུང་གི་རྟས་བསྐྱོད་པ་ཡིན་པས་བཞག་ལ། དེའི་ཆ་ལ་རིག་ཆ་ཅིག་འདུག་པ་དེ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་བཟུང་ནས། འཕྲོ་ཆ་དེ་གར་འགྲོར་བཏང་བས་རང་ཡལ་ལ་འགྲོ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རང་ལུས་མི་འཆོས་དབང་པོ་མི་རྟུལ་ཏེ། །ངག་ཀྱང་མི་བསྡམ་བྱ་བཙལ་བྱར་ཡང་མེད། །སེམས་ཀྱང་གར་བཏང་མི་གཡོའི་ངང་ལ་གཞག །ཅེས་པ་དང་། དོན་ནི་ཀུན་དོན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་དེ་བཞིན་རིག་བྱས་ནས། །དྲན་བསམ་ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་མ་ལུས་ཀུན། །སྐྱེ་བ་མེད་ པའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་པ། །གང་ལྟར་བསམས་ཀྱང་སྒོམ་པ་ཡིན་ཤེས་ན། །མ་བསྒོམས་གང་ལྟར་བཞག་ཀྱང་ཡེངས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་གནད་དུ་རིག་པ་རྗེན་ལ་ཕུད་པའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ནས། འགྱུ་ཆའམ་འཕྲོ་ཆ་དེ་རྗེས་མི་བཅད། ངོ་ལ་མི་བལྟ། རང་བབས་སུ་མི་འཇོག་པ་གནད་ཀྱི་རང་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ན་རྟོག་པ་ཉིང་འཁྲུལ་དང་། སྤང་གཉེན་རང་ཀ་དང་། གཟུང་འཛིན་རང་གཞག་དང་། ཐ་མལ་ཟང་ཀར་འཆོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་གནས་དང་རང་ཤར་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དངོས་དང་དངོས་མེ

【漢語翻譯】 無。顯相之境，無境普融住。本來無二覺性普融故，輪涅無別大圓滿之性中，一切取捨無有而坦然。此處「頓入」之義乃是覺性猛然落入境中，總而言之，安住于自性本然之禪定，以及彼中力量顯現於境上之時，有能被認知之二者。自住乃是無有希冀恐懼、生起融入，自然安住之時，此安住之分即是禪定，故而安住。覺醒澄澈者，即是猛然認知後於自性中守護。無有文字中說：內外皆無，內外無別而明瞭，非是能見，超越常斷二邊，無有能見，故無所見，不離其義，見自性無有，非是有，安住于彼性中。如是說。《普作王》中說：奇哉！如是無勤大樂中，三門不勤作，不矯飾，不作意，心中不作意，不隨逐相，安住于自生智慧安樂之義中。此乃自生光明之密意，乃是普作王之密意事業。如是說。覺性清凈中，力量于境上顯現顯現相似之時，搖擺不定之分，乃是分別念被風所驅使，故而安住。于彼分中，有覺性之一分，猛然認知后，任彼搖擺之分去往何處，則自會消逝。如《普作王》中說：自身不矯飾，根不遲鈍，語亦不攝持，亦無所作所尋，心亦任其去往何處，安住于不動搖之性中。如是說。其義乃是萬事萬物本無生，如是覺知分別念之相后，憶念思慮心中所動一切，皆不離於無生之性。無論如何思，若知是修，則無論如何安住，亦無散亂。如是說。此處關鍵在於，認知覺性赤裸裸、純粹之體性后，不追逐動搖之分或搖擺之分，不觀其面，不安住于自住之中，乃是關鍵中之關鍵。若不如是知曉，則分別念會成為錯亂之根源，舍取成為自縛，能取所取成為自設，會落入庸常之窠臼。如是，顯現自住與自生二者無有好壞之分別，即是顯示有與無。

【英語翻譯】 None. In the realm of appearances, the realm of non-realm dwells in complete fusion. Since primordial non-duality, awareness is completely fused, in the state of the Great Perfection, beyond the distinction of samsara and nirvana, everything is laid out evenly without acceptance or rejection. Here, the meaning of "sudden arrival" is that awareness suddenly descends upon the object. In summary, it means abiding in the samadhi of one's own nature, and when the display of power arises on the object, there are two aspects to be recognized. Self-abiding is the state of being spontaneously present without hope, fear, arising, or dissolving, so it is established as meditation. The clear and radiant awareness is recognized as a sudden arrival and cultivated in its natural state. From the absence of letters, it is clear that there is no inside or outside, and no distinction between inside and outside. It is not the seer, it transcends the two extremes of permanence and annihilation. Because there is no seeing, there is nothing to be seen. It does not deviate from the meaning, seeing is naturally absent. It is not existent, it abides in that nature. Thus it is said. In the All-Creating King, it says: "O, in such effortless great bliss, the three doors do not strive, do not fabricate, do not fixate. Do not conceptualize in the mind, do not follow after signs, abide in the meaning of self-born wisdom and bliss. This is the intention of self-born luminosity, the activity of the intention of the All-Creating King." Thus it is said. When the power of awareness arises on the object, like a shimmering, that wavering aspect is moved by the horse of conceptual thought, so it is established. In that aspect, there is a part of awareness, which is recognized as a sudden arrival. Letting that wavering aspect go wherever it goes, it will naturally dissolve. As the All-Creating King says: "Do not adorn the body, do not dull the senses, do not restrain speech, there is nothing to do or seek. Let the mind go wherever it goes, abide in the unwavering nature." Thus it is said. The meaning is that all things are unborn. Having recognized the appearance of conceptual thoughts in this way, all movements of memory, thought, and mind, do not stray from the unborn nature. No matter how you think, if you know it is meditation, then no matter how you abide, there is no distraction. Thus it is said. The key here is to recognize the naked, pure essence of awareness, and not to cut off the moving or wavering aspect, not to look at its face, not to settle into self-abiding. This is the most important point of the key. If you do not understand this, conceptual thought will become the root of confusion, rejection and acceptance will become self-bondage, grasping and the grasped will become self-imposed, and you will fall into the trap of ordinariness. Thus, showing that there is no good or bad in self-abiding and self-arising is to show the existence and non-existence.

============================================================

==================== 第 15 段 ==================== 【原始藏文】 ད་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །མཐོ་དམན་ཕྱོགས་མཚམས་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ངང་ལས་རོལ་པ་ཅི་ཤར་ཡང་། །ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། །དེ་ལ་བླང་དོར་གཉེན་པོས་བཅོས་ཅི་དགོས། །གནས་པའི་ཚེ་ན་མཉམ་གནས་བཟང་ངན་མེད། །ད་ལྟ་སེམས་ལ་གང་བྱུང་རང་ཞིར་ཞོག །གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། །དྲན་པའི་རྗེས་ལ་དགག་སྒྲུབ་འཕྲོ་མ་མཐུད། །དཔེར་ན་ཆུ་མི་གཡོ་བ་དང་དབའ་རླབས་སུ་གཡོ་བ་ལ་བཟང་ངན་མེད་དེ། གཉིས་ཀ་ཆུའི་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་རང་མལ་དུ་གནས་པ་དང་། འཆར་བ་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་མེད་དེ་རིག་པ་ཉིད་བཞུགས་པ་དང་བཞེངས་པར་ སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། ཇི་སྲིད་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོས་པ། །དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་དང་དངོས་མེད། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་དབྱིངས་སུ་མ་སྐྱེས་པར་མཉམ་པ་དང་། མི་འགག་པར་སྣང་ཙམ་དུ་མཉམ་པ་དང་། སྣང་བ་ནས་མེད་པ་དང་གསལ་སྣང་གི་སྟོང་གཟུགས་སུ་མཉམ་པ་ནི། མཐོ་དམན་དང་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ཕྱེ་ཡང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་མཉམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཤར་བ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པས་བླང་དོར་མི་བྱ་བ་དང་། བར་དུ་གནས་པ་ལ་མཉམ་པས་རང་ཞིར་བཏང་བ་དང་། མཐར་རང་ཡལ་དུ་གྲོལ་བར་མཉམ་པས་སྔུན་བསུ་དང་རྗེས་བསྙེགས་མི་བྱ་སྟེ། འདིར་གཞག་དང་དམིགས་གཏད་མི་བྱ་བར་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། མ་ལུས་སྐྱེ་མེད་རྣམ་དག་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལུས། །བསྒོམ་བྱ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་དུ་ཇི་ལྟར་གཞག་པའི་ཚུལ་མེད་པར། །མ་བཙལ་རང་སར་བཞག་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་བསྡུ་བ་ནི། ཐམས་ཅད་གཞི་ཀློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ལས། །རྩལ་དང་རོལ་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་ངེས་པས། །མཉམ་པར་ ཤར་ཡང་གདོད་མའི་ཀློང་ནས་ཤར། །མི་མཉམ་ཤར་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ནས་ཤར། །མཉམ་པར་གནས་ཀྱང་རང་གཞག་ཆོས་ཉིད་ངང་། །མི་མཉམ་གནས་ཀྱང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ན་གནས། །མཉམ་པར་གྲོལ་ཡང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀློང་། །མི་མཉམ་གྲོལ་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིང

【漢語翻譯】 現在於法界中平等，佛與有情於法界中平等，世俗諦與勝義諦於法界中平等，過失與功德於法界中平等，高低處所於法界中平等之故。 自生狀態中顯現任何游舞，顯現之時平等顯現無好壞，於此何需以取捨對治而改造？ 安住之時平等安住無好壞，現在心中生起任何皆任其自解。 解脫之時平等解脫無好壞，于憶念之後，莫續肯定與否定之餘緒。 例如水不流動與波動無好壞，二者皆於水之法界中平等之故。 如此覺性安住于自處與顯現二者無好壞，乃覺性安住與生起，僅是顯現而已，未曾異動之故。《金剛帳》中雲：『如是心所生起時，即是怙主之自性，水與波浪豈相異？』如是說。 如此有與無，佛與有情，世俗與勝義，過失與功德一切，未生於覺性法界中平等，不滅唯顯現中平等，從顯現至無有及明空之色中平等，雖分高低與處所，然如虛空般平等。 是故，最初顯現無好壞故不應取捨，中間安住平等故任其自解，最終於自滅中解脫平等故，不應迎前送后，此處所示乃是不應作意與專注。 《普作續》中雲：『一切無生清凈之禪定，修與不修全賴於因緣，所修如何顯現之諸法，於何處如何安住無有方式，不尋自在於自處安住即是修。』如是說。 現在將彼等之義歸納於法性大平等中：一切乃從基位本覺心性中，以力量與游舞之顯現方式不定之故，雖平等顯現，然從原始之界中顯現。 雖不平等顯現，然從平等之法界中顯現。 雖平等安住，然于自住法性之狀態中。 雖不平等安住，然安住于平等之法界中。 雖平等解脫，然于自生智慧之界中。 雖不平等解脫，然于平等之法

【英語翻譯】 Now, being equal in the Dharmadhatu, being equal in the Dharmadhatu of Buddhas and sentient beings, being equal in the Dharmadhatu of conventional and ultimate truths, being equal in the Dharmadhatu of faults and virtues, being equal in the Dharmadhatu of high and low places. Whatever play arises from the spontaneous state, when it arises, it arises equally, without good or bad. What need is there to correct it with acceptance and rejection? When abiding, it abides equally, without good or bad. Whatever arises in the mind now, let it be self-pacified. When liberated, it is liberated equally, without good or bad. After remembrance, do not continue the remaining ends of affirmation and negation. For example, there is no good or bad in water that does not move and water that moves in waves, because both are equal in the Dharmadhatu of water. Likewise, there is no good or bad in the abiding of awareness in its own place and in arising, because awareness itself abides and arises, only appearing, without moving elsewhere. The Vajra Tent says: 'As long as it arises from the mind, it is the nature of the Protector. Are water and waves different?' It is said like that. Likewise, all things, existent and nonexistent, Buddhas and sentient beings, conventional and ultimate, faults and virtues, are equal without being born in the Dharmadhatu of awareness, and equal only in appearance without ceasing. From appearance to nonexistence and the empty form of clear appearance, although divided into high and low and directions, they are equal in the nature of space. Therefore, since there is no good or bad in the first arising, there should be no acceptance or rejection. In the middle, since there is equality in abiding, it is released into self-pacification. In the end, since there is equality in liberation into self-dissolution, there should be no welcoming or following. What is shown here is that there should be no placing or focusing. The All-Creating King says: 'All unborn, pure samadhi, whether meditating or not meditating, depends entirely on conditions. All the dharmas that appear as objects of meditation, without any way of placing them anywhere, if you leave them in their own place without searching, that is meditation.' So it is said. Now, the meaning of these is summarized in the great equality of Dharmata: Everything is from the ground, the nature of Bodhicitta, because the way of appearing of power and play is uncertain. Although it arises equally, it arises from the primordial realm. Although it arises unequally, it arises from the Dharmadhatu of equality. Although it abides equally, it is in the state of self-abiding Dharmata. Although it abides unequally, it abides in the Dharmadhatu of equality. Although it is liberated equally, it is in the realm of self-born wisdom. Although it is liberated unequally, it is in the Dharmadhatu of equality.

============================================================

==================== 第 16 段 ==================== 【原始藏文】 ས་སུ་གྲོལ། །རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་འདིར་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ལས་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པར་རང་ཤར་བའི་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། སྣང་ཚུལ་ལ་དུག་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཟང་ངན་དང་། མཐོ་དམན་དུ་སྣང་བའི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དག་པས། དོན་ལ་བཟང་ངན་དང་བླང་དོར་མེད་དེ་ཆོས་དབྱིངས་ཡངས་པའི་ཕོ་བྲང་དུ་མ་སྐྱེས་པར་མཉམ་རྫོགས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ནི། ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་འདུ་བ་བཞིན་ཏེ། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཡི། །ངང་དུ་ཉི་ཟླ་སྡུད་པ་བཞིན། །ཆོས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ཡངས་པ་རུ། །སྣ་ཚོགས་ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་སྡུད། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ཀློང་ཡངས་སུ། །རིག་པ་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་སྡུད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གནས་དང་རང་ཤར་གྱི་དོན་མཉམ་ལ་ཐོག་བབས་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་གཟུང་བའི་མདོ་བསྡུ་བ་ནི། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །ལུས་ནི་ཐ་མལ་ལྟ་བུ་ལ། །ངག་ནི་སྨྲ་བརྗོད་ཚིག་དང་བྲལ། །སེམས་ ནི་དམ་དུ་མ་བཅིངས་པའོ། །ཞེས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བསླབ་བོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ལས་འདས་པའི་བཞག་ཐབས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཟིན་ནས། ད་ནི་མདོ་ཆིངས་ངེས་པས་འགག་བསྡམ་པ་ལ་རང་གནད་ངེས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ལས། དབྱིངས་ལ་ཡེ་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཡེ་མཉམ་རང་བྱུང་རིག་པ་ལས། །ཤར་དང་མ་ཤར་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །གནས་དང་མི་གནས་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །རིག་པ་དང་། དེའི་རྩལ་དང་། སྣང་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་། མེད་མ་མྱོང་། སྣང་མ་མྱོང་། སྟོང་མ་མྱོང་། འཁོར་མ་མྱོང་། འདས་མ་མྱོང་བ་གཞི་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་དག་ཟིན་པས། ཅི་སྣང་ཅི་འགྱུས་ཀྱང་ཡོད་མ་མྱོང་ཆོས་ཟད་ཀྱི་ངང་དུ་འགག་བསྡམས་ཏེ། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཀློང་དུ་ཕྱམ་ལ་བསྐྱུར་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆིངས་སུ་བཅིང་བ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། བདེ་འདོད་སེམས་ལ་གནོད་པའི་ཆོས་སྤངས་ཏེ། །རང་གཞག་ལྟོས་དང་འཁོར་འདས་བྱ་བ་བྲལ། །རང་ཡིན་གཞན་ཡིན་སྣང་ཤེས་ཆོ་འཕྲུལ་ཀྱང་། །འགྱུས་མཐོང་འཛིན་དང་ཞེན་པའི་གེགས་བསལ་བས། །ཅོག་བཞག་ཚིག་ཏུ་སྤྲོ་བའི་མཐའ་འགགས་ཏེ། །ཡིད་དང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཅིར་སྣང་འགག །ཆོས་བྲལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་སོ། །སྦྲུལ་ མད

【漢語翻譯】 於此地解脫。覺性如虛空般的境界中，慈悲的妙力所顯現的門徑不曾止息，自然生起的各種游舞，在顯現上，對於五毒等輪迴之法和智慧等涅槃之法，以及顯現為好壞、高低的各種乘，都清凈為如夢的自性。因此，實際上沒有好壞和取捨，在法界廣闊的宮殿中，未生而平等圓滿地聚集為一，就像日月星辰等聚集在虛空中一樣。《覺性自解脫》中說：「譬如虛空空性中，日月聚集一般。法之宮殿寬廣處，聚集各種智慧游舞。真實意義之廣闊界，聚集覺性空性智慧。」如是。像這樣，將自住和自生的意義平等，且如閃電般當下擊中般地認定的竅訣歸納為：在《虛空六法》中說：「于如閃電般的大禪定中，身體如平常一般，語遠離言說詞句，心不被誓言束縛。」因此應當如是修學。如是修習后，已經開示了超越的安住方法，以及禪定的支分。現在，以要義確定的根本誓言來封閉，其中，于自要確定的二十二種分類中，於法界中平等廣大地封閉是：一切平等自生覺性中，顯現和未顯現，法界中本來沒有。住和不住，法界中本來沒有。解脫和未解脫，法界中本來沒有。覺性和它的妙力，以及顯現和心識的游舞，一切本來沒有存在過，沒有不存在過，沒有顯現過，沒有空性過，沒有輪迴過，沒有涅槃過，如虛空般遠離根本而清凈。因此，無論顯現什麼、變化什麼，都在沒有存在過的法盡之狀態中封閉，于什麼也不作意的境界中放下，束縛于無生之誓言中。如《大鵬》中所說：「捨棄貪圖安樂損害心之法，自住無待，斷絕輪迴涅槃之作為。自是他，顯現識之神變，消除變化見解執著的障礙故，放下一切，言語戲論之邊際斷絕，心和意識的神變無論顯現什麼都封閉。于離法作意之間封閉。」蛇道

【英語翻譯】 Here, liberation occurs. In the state of awareness like the sky, the display of compassion's power arises unceasingly, and all the various plays of self-arising are, in appearance, purified into the very nature of dreams, whether they are the phenomena of samsara such as the five poisons, or the phenomena of nirvana such as wisdoms. Therefore, in reality, there is neither good nor bad, neither accepting nor rejecting. In the vast palace of the dharmadhatu, they gather as one, equally and perfectly unoriginated, just as the sun, moon, stars, and so on gather in the sky. As it says in "Awareness Self-Liberated": "For example, in the emptiness of the sky, the sun and moon gather. In the vast palace of dharma, the play of various wisdoms gathers. In the vast expanse of true meaning, the wisdom of empty awareness gathers." Thus it is. In this way, the key to recognizing the meaning of self-abiding and self-arising as equal, and as striking instantaneously like lightning, is summarized in the Sixth Space: "In the great samadhi of instantaneous striking, the body is like the ordinary, speech is free from words and expressions, and the mind is not bound by vows." Therefore, one should train in this way. Having shown the method of abiding that transcends practice, along with the limbs of samadhi, now, by means of definitive root vows, we seal off and bind. Among the twenty-two categories of determining one's own key point, sealing off in the vast expanse of primordial equality is: In the primordial equality of all things, from self-arisen awareness, arising and non-arising are not originally in the dharmadhatu. Abiding and non-abiding are not originally in the dharmadhatu. Liberation and non-liberation are not originally in the dharmadhatu. Awareness and its power, as well as the play of appearances and mind, have never existed, have never not existed, have never appeared, have never been empty, have never been samsara, have never been nirvana. Since they are pure like the sky, devoid of a basis, whatever appears, whatever changes, is sealed off in the state of the exhaustion of phenomena, which has never existed. Abandoning it in the expanse of non-intentionality, one binds it in the vow of non-arising. As it says in "The Great Garuda": "Abandon the dharma that harms the mind that desires happiness, self-abiding, without dependence, severing the activity of samsara and nirvana. Self and other, the magical display of appearing consciousness, by clearing away the obstacles of changing views, grasping, and attachment, abandoning everything, the limit of verbal elaboration is cut off, the magical display of mind and consciousness, whatever appears, is sealed off. Sealed off in the space between non-dharma and intentionality." Snake path.

============================================================

==================== 第 17 段 ==================== 【原始藏文】 ུད་ལྟར་རང་གྲོལ་རང་ཡལ་དུ་འགག་བསྡམ་པ་ནི། མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རིག་པ་ལ། །ཤར་བའི་དུས་ན་རང་ཤར་རང་ས་ཟིན། །གནས་པའི་དུས་ན་རང་གནས་རང་ས་ཟིན། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་གྲོལ་རང་ས་ཟིན། །ཤར་གནས་གྲོལ་གསུམ་རིག་ཐོག་ལས་གཞན་མེད་ལ། རིག་པ་ཟང་ཀ་ཆོས་སྐུའི་རང་དབྱིངས་སུ་ཀ་དག་རྗེན་པར་གནས་པ་དེར་རང་ས་ཟེར་བས། ངོ་ཤེས་པ་དེ་ན་རང་ས་ཟིན་པ་སྟེ། རང་ཤར་དུས་ཤར་ས་རིག་པ་རྗེན་པར་གྲོལ་བ་ལ་འགག་བསྡམ། རང་གནས་དུས་གནས་ས་རིག་པ་རྗེན་པར་འགག་བསྡམ། རང་གྲོལ་བ་དེ་ཡལ་དུས་འགྲོ་ས་རིག་པ་རྗེན་པར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རྒྱུ་མེད་རང་གྲོལ་རྐྱེན་ལ་མ་བརྟེན་པའི། །ཕྱོགས་མེད་རང་དག་ལྟ་བ་འདི་ཞེས་མེད། །ཞེ་འདོད་མཐའ་དང་བཅས་པའི་གེགས་གསུམ་བསལ། །སྣང་ཤེས་ཐོག་བབས་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་འགག །རང་ཤར་སྤྲོས་བྲལ་རྒྱུ་རྐྱེན་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་སོ། །ཡེ་གྲོལ་རྩ་བ་དང་བྲལ་བར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། མི་འགྱུར་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །ཤར་བ་ཡེ་ཤར་གནས་པ་ཡེ་གནས་ལ། །གྲོལ་བ་ཡེ་གྲོལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ། །སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་དུས་ཆུར་ཡེ་ནས་མེད་པས་ཆུ་མ་ཡིན་པར་གྲོལ་ཟིན་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡེ་ནས་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ཆོས་ལས་ཡེ་ནས་གྲོལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་སྣང་བ་དང་ནང་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་ཤར་བ་ ཐམས་ཅད་དང་པོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུས་སྟོང་པས་སྐྱེ་བར་སྣང་ཤར་བར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བར་ཐག་བཅད། བར་དུ་ཤེས་ངོ་ལ་ད་ལྟ་གནས་པ་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ནས་གནས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་འཕྲང་བསལ། མཐར་འགགས་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཡང་འགག་པ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པ་སྟེ་འགག་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དེ་མི་སྣང་ངོ་། །འགགས་སོ། །ཞེས་སེམས་པ་དང་འདྲ་བས། འཛིན་པ་ལོག་པ་ཙམ་ལས་དངོས་པོ་འགག་པ་མེད་པས་འགག་པ་མ་གྲུབ་པར་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་དུ་གྲོལ་ཟིན་པས་གང་བློ་ངོར་ཤར་བ་དེ་གཉེན་པོས་བསྐྱར་ནས་འགྲོལ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། འབད་པས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །འདི་ལག་ལེན་དུ་འགག་བསྡམ་པ་དངོས་ནི། ཤེས་ངོར་ཡུལ་སྣང་བའི་དུས་ན་གཞི་མེད་དུ་ཤེས་པས་གང་ལའང་བཅོས་བསླད་མེད་པར་ཕྱལ་གྱིས་གཏོང་བ་སྟེ། ཤེས་པ་ཐུག་ཕྲད་ལ་སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་ད

【漢語翻譯】 像這樣，將自解脫、自消融的狀態停止和束縛，對於不動的大平等覺性來說，顯現之時，自顯現並佔據自位；安住之時，自安住並佔據自位；解脫之時，自解脫並佔據自位。顯現、安住、解脫這三者，除了覺性之外別無他物。覺性，在原始清凈的法身自性中，如虛空般赤裸安住，這被稱為自位。認識到這一點，就是佔據了自位。自顯現之時，顯現之處，覺性赤裸解脫，即為停止和束縛；自安住之時，安住之處，覺性赤裸停止和束縛；自解脫之時，消融之處，覺性赤裸停止和束縛。如大鵬鳥所說：無因自解脫，不依賴於緣，無偏自清凈，此見無有是。斷除貪慾和邊見等三種障礙，顯現和覺性當下融入，成為自生大自然的停止。自顯現，離戲論，在因緣之間束縛。如此說。于本初解脫，與根本分離而停止和束縛，對於不變、離戲論的覺性來說，顯現是本初顯現，安住是本初安住，解脫是本初解脫，是虛空的自性。如同海市蜃樓顯現為水，但實際上水中本初就沒有水，因此已經從非水解脫一樣。一切法本性空，本初就空且無我，因此從事物和相狀之法中本初解脫。這樣，外在顯現和內在覺性，無論如何顯現和生起

【英語翻譯】 Thus, stopping and binding the state of self-liberation and self-dissolution, for the unwavering great equality of awareness, at the time of appearance, it self-appears and occupies its own ground; at the time of abiding, it self-abides and occupies its own ground; at the time of liberation, it self-liberates and occupies its own ground. The three, appearance, abiding, and liberation, have nothing other than awareness. Awareness, in the primordial purity of the Dharmakaya's own essence, abides nakedly like space, which is called its own ground. Recognizing this is occupying one's own ground. At the time of self-appearance, the place of appearance, awareness is nakedly liberated, which is stopping and binding; at the time of self-abiding, the place of abiding, awareness is nakedly stopping and binding; at the time of self-liberation, the place of dissolution, awareness is nakedly stopping and binding. As the great Garuda said: Without cause, self-liberated, not relying on conditions, impartial, self-purified, this view has no 'is'. Cutting off the three obstacles of desire and views, appearance and awareness fall directly, becoming the cessation of the great self-born nature. Self-appearance, free from elaboration, binds between cause and condition. So it is said. Stopping and binding in primordial liberation, separate from the root, for the unchanging, free from elaboration, awareness, appearance is primordial appearance, abiding is primordial abiding, liberation is primordial liberation, it is the nature of space. Just as when a mirage appears as water, but in reality there is no water in the water from the beginning, so it is already liberated from being non-water. All dharmas are empty in nature, empty and without self from the beginning, therefore they are primordially liberated from things and characteristics. Thus, external appearances and internal awareness, however they appear and arise

============================================================

==================== 第 18 段 ==================== 【原始藏文】 ུ་ཤར་དུས། རིག་པ་ཐུག་ཕྲད་ཟང་ཀར་གཞི་མེད་དུ་བཏང་ནས་སྣང་བ་ལ་ཤེས་པ་མི་དགག །མི་འཛིན། མི་དཔྱོད་པར་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་ཉིད་ཕྱལ་པར་སངས་སངས་ངོས་ཟིན་ལ་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་སྐྱོང་བ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། མཚན་མ་ཡེ་དག་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བའི་གཞི། །འབད་མེད་བྱ་བྲལ་བློ་ཡི་གེགས་བསལ་ཏེ། །ཐུག་ཕྲད་རྣམ་གསུམ་ཡུལ་ལ་རོལ་པའི་འགག ། གང་ཤར་མ་ཡེངས་ཡུལ་སེམས་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་པས། སྣང་བ་ལ་ཤེས་པ་ཤར་དུས་ཅོག་གིས་བཞག་པའི་བར་དེར་རིག་པ་ཟང་ཀ་དེ་འཆར་བ་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་བར་ཡོད་པས་ཐེབས་པར་གདབ་ཅིང་རྒྱས་སུ་བཤད་དོ། །ཅེར་གྲོལ་མཐོང་ཡལ་ཆེན་པོར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཤར་གནས་གྲོལ་གསུམ་ཤར་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆོད། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད། །གཡང་ས་མེད་པས་གོལ་ས་ག་ལ་ཡོད། །འདིར་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་དེའི་རྩལ་མ་འགགས་ཏེ་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་བ་ལྟར་སྣང་དུས། ཡང་ན་འཆར། ཡང་ན་གནས། ཡང་ན་གྲོལ་བ་སྟེ་ཡལ་བ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བས། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་འབབ་པ་དང་མཚུངས་ལ། རེང་བུ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སོག་ལོང་མེད་དེ། ཤར་བ་དང་ཡལ་བ་དུས་མཉམ་པ་ཆུའི་རི་མོ་ལྟ་བུ་སྟེ། གནས་པ་དང་དེ་གཉིས་བློས་རིག་པའི་ཆ་ལ་བརྟགས་པ་ལས། ཤར་གྲོལ་དུས་ལ་ལ་ཡོད་པ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་མི་སྲིད་པར་རྗེན་རྗེན་རྟོགས་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཟད་དེ། འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁོར་མི་སྲིད་པས་བློ་བདེ་བའོ། །གནད་འདི་ལ་གོལ་ས་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་དེ་ཤར་གྲོལ་དུ་དག་པས་གོལ་སྒྲིབ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཆོད་དེ་རེ་དོགས་ཀྱི་གཡང་ས་ཆོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལག་ལེན་དུ་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཡུལ་ལ་བློ་སྣང་ངམ་བློ་ལ་ཡུལ་སྣང་ངམ་གང་ཅིར་ཤར་ཡང་འདྲ་སྟེ། ཤར་ས་དེར་ཅེར་གྱིས་བཞག་པའི་ སྐད་ཅིག་ལ་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་སངས་སེ་བ་ཅིག་མི་འོང་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་དུས་སུ་ཡལ་བའི་ངང་དེ་བཞག་ལ། རིག་པ་གསལ་དག་ཟང་ངེ་བ་ཅིག་འདུག་པ་དེ་ངོས་བཟུང་བས་དྭངས་ཆ་ལྷག་ཏུ་ཆེ་ལ་ཆོད་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཀུན་ཡལ་བའི་ངང་སང་ངེ་བ་རྟོག་མེད་དེ་བསྒོམ་ཡང་། ཁོ་བོ་ནི་དེ་རིག་པའི་གནས་ཆ་ཞི་གནས་སུ་འདོད་པས་གནད་མ་གོ་བར་བྱེད་དེ། གང་ལའང་རིག་པ་རྗེན་པར་ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་བ་ཅིག་ངོས་ཟིན་དགོས་པ་དེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་བཞེད་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅེར་གྲོལ་གྱི་འགག་ཕྱི་ཡུལ་སྣང་ལ། ནང་ཤེས་པ་སྟོང་རིག་ཤ

【漢語翻譯】 當（覺性）顯現之時，覺性與念頭相遇，便將其蕩然無存，于顯現不禁止念頭，不執著，不分別，而是將赤裸的覺性，坦然、清晰地辨認出來，並保持不散亂。如《大鵬經》云：「諸相本凈，徹底解脫之基，不費力氣，無所作為，遣除心之障礙，三觸之境，安住于境之止息。無論何者顯現，不散亂，于境與心之間調伏。」因此，于顯現上，當念頭生起之時，就在念頭生起的那一刻，覺性便會顯現，要辨認出覺性的顯現，這一點至關重要，所以要牢記於心，並詳細闡述。專注解脫，于大見解脫中調伏，即是生起、安住、解脫三者，生起解脫，相續不斷。相續不斷，故因果之間無有間隔。無有因果，故斷輪迴之懸崖。無有懸崖，故何來歧途？此處，覺性相續不斷，故其力量不會停止，如念頭于境上生起般顯現之時，要麼生起，要麼安住，要麼解脫，不會超出這三種消逝的方式，猶如河流的持續流動。剎那之間，沒有因果的累積，生起和消逝同時發生，猶如水上的波紋。安住和生起、消逝二者，是通過心來觀察覺性的部分而分析的。生起和解脫有時同時發生，了悟因果不可能存在，從而斷絕輪迴之因，果報便不可能在三界六道中輪迴，因此內心安樂。此要點無有歧途和障礙，因為在生起解脫中清凈，故歧途和障礙在法性中便已斷除，即是斷除希望和恐懼的懸崖。此為實踐中的調伏，無論是境上生起心識，還是心識上生起境相，無論何者顯現都一樣，在顯現之處專注安住的剎那，自然消逝，無有痕跡，清明澄澈，這是必然的。在那一刻，安住于消逝的狀態中，辨認出覺性清晰澄澈的狀態，則清凈的部分會更加明顯，更加確定。其他人只是在消逝的狀態中，無念地禪修，但我認為那是覺性的寂止部分，沒有理解要點。無論在何處，都要辨認出赤裸、清晰、坦然的覺性，這應被視為大圓滿的特殊之處。專注解脫的止息，外在是境相的顯現，內在是空明的覺性。

【英語翻譯】 When awareness arises, the moment awareness meets with thoughts, they are rendered baseless. Regarding appearances, do not prohibit thoughts, do not cling, do not discriminate. Instead, recognize the naked awareness, openly and clearly, and maintain it without distraction. As it is said in the Khungchen: "The basis of all phenomena being primordially pure and completely liberated, effortlessly, without action, removing the obstacles of the mind, the cessation of the three encounters dwelling in the realm. Whatever arises, without distraction, subdue between the realm and the mind." Therefore, regarding appearances, when thoughts arise, in that very moment of arising, recognize the arising of awareness. This is extremely crucial, so keep it in mind and explain it in detail. Focusing on liberation, subduing in the great view of liberation, means the three—arising, abiding, and liberation—are continuous. Because it is continuous, there is no gap between cause and effect. Because there is no cause and effect, the cliff of samsara is cut off. Because there is no cliff, where is the wrong path? Here, because awareness is continuous, its power does not cease. When thoughts appear as if arising in the realm, either they arise, or they abide, or they are liberated. They do not go beyond these three ways of vanishing, like the continuous flow of a river. In an instant, there is no accumulation of cause and effect. Arising and vanishing occur simultaneously, like ripples on water. Abiding and the other two, arising and vanishing, are analyzed by observing the aspect of awareness with the mind. Arising and liberation sometimes occur simultaneously, realizing that cause and effect cannot exist, thus cutting off the cause of samsara. The result cannot be to revolve in the three realms and six paths, therefore the mind is at ease. There is no wrong path or obscuration in this key point, because it is pure in arising and liberation, so wrong paths and obscurations are cut off in the nature of phenomena, which is called cutting off the cliff of hope and fear. This is the subduing in practice. Whether mental appearances arise in the realm, or realm appearances arise in the mind, it is the same no matter what arises. In the moment of focusing on the place of arising, it naturally vanishes, without a trace, clear and transparent, this is inevitable. At that moment, abide in the state of vanishing, and recognize the clear and transparent state of awareness, then the pure part will be even more obvious and more certain. Others only meditate without thought in the state of vanishing, but I think that is the peaceful abiding part of awareness, not understanding the key point. No matter where, you must recognize the naked, clear, and open awareness, which should be regarded as a special characteristic of Dzogchen. The cessation of focusing on liberation, outwardly is the appearance of the realm, inwardly is the clear awareness.

============================================================

==================== 第 19 段 ==================== 【原始藏文】 ར་དུས་ཀྱི་བར་དེར་རིག་པ་ངོས་བཟུང་བས་བསྡམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། ཅེར་གྲོལ་རང་དག་མཐའ་གྲོལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །གང་གི་མཐའ་བྲལ་གང་གཉིས་རང་གསལ་བས། །བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་མ་བཙལ་ཆེན་པོའི་འགག །ལུས་ངག་བྱ་བྲལ་སྣང་སྟོང་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་སོ། །མཐའ་གྲོལ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཡེ་ནས་མི་འགྱུར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཀློང་། །གནས་ལུགས་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་མིང་འདི་བཏགས་པར་ཟད། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟེ་སྟོང་གསལ་ཟང་ཐལ་བས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཀློང་ཡངས་པ་དེ་ངོས་ཟིན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རང་ལ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱའི། དེ་ལས་གཞན་དུ་བཙལ་ ཡང་མི་རྙེད་དེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་གང་ནས་ཀྱང་། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པས། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མ་ཚོལ་ཅིག །ཅེས་པ་དང་། འཕགས་པ་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པས། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མ་ཚོལ་ཅིག །ཅེས་སོ། །འདི་ལག་ཏུ་ལེན་ན་ཤར་རམ་མ་ཤར་རམ་གང་ལའང་འདྲ་བས། ཕྱི་ཡུལ་ལ་ཕར་མི་བསམ། ནང་སེམས་ལ་ཚུར་མི་རྟོག །བར་སྐྱེ་མེད་ལ་རང་སར་མི་འཇོག་པར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་བ་དེ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་བཟུང་བས། གང་ཡང་མ་སྤངས་པར་བློའི་མདུན་ན་མི་གནས་པའི་མཐའ་བྲལ་སྤྲོས་པ་དང་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་དེ་གར་གནས་ཏེ། རྟོག་པའི་འཕྲོ་འདུ་མེད་པས་བློའི་མདུན་ན་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པས་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་སྣང་དངོས་པོ་དང་། ཤེས་པའི་འཕྲོ་འདུ་དངོས་མེད་གཉིས་མེད་དུས། འཁོར་འདས་སུ་འཇལ་ཞིང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་མེད་པ་རང་གི་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། མཐའ་གྲོལ་ཡིན་པས་མུ་བཞི་འགགས། །ཞེས་པ་དང་། ཁྱུང་ཆེན་ལས་ཀྱང་། རང་གཞག་ལྟོས་དང་འཁོར་འདས་བྱ་བ་བྲལ། །རང་ཡིན་གཞན་ཡིན་སྣང་ཤེས་ཆོ་འཕྲུལ་ཀྱང་། །འགྱུས་མཐོང་འཛིན་དང་ཞེན་ པའི་གེགས་བསལ་བས། །ཅོག་གཞག་ཚིག་ཏུ་སྤྲོ་བའི་མཐའ་འགགས་ཏེ། །ཡིད་དང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཅི་སྣང་འགག །ཆོས་བྲལ་ཡིད་དང་བྱེད་པའི་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་སོ། །གནད་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་གཤེགས་ཤིང་རྗེས་སུ་གཤེགས་པ་སྤྱིའི་ལམ་པོ་ཆེ་

【漢語翻譯】 在那個時間段里，通過認識覺性來進行約束。如《瓊欽》中所說：徹脫自凈，終極解脫完全圓滿。誰的邊解脫，哪個二取自明，無為大界，無需尋找的偉大之終點。身語無為，于顯空之間約束。這樣說。終極解脫，對超越思維言說進行終結約束是：本來不變的普賢王如來的法界，因為沒有遷變，是金剛薩埵的法界。僅僅是認識到本來的面目，就只是安立為佛。因為覺性的體性在任何地方都沒有成立，所以是普賢王如來，因為空明朗然通透，所以是金剛薩埵的廣闊法界，認識到這一點就被稱為自己找到了佛。除此之外去尋找也是找不到的。如《幻化經》中說：十方四時任何地方，都找不到圓滿的佛陀。心性即是圓滿的佛陀，不要在其他地方尋找佛陀。以及《聖妙吉祥智慧經》中說：心性即是圓滿的佛陀，不要在其他地方尋找佛陀。這樣說。如果掌握了這個，無論升起還是沒有升起都一樣。因此，對外境不去思慮，對內心的念頭不去分別，對中間的無生也不安住，而是直接認識到覺性朗然通透。這樣，對於什麼也沒有拋棄，也不安住在念頭之前的離邊戲論和超越思維言說，在如虛空般的境界中，剎那間安住於此。因為沒有分別唸的擾動，所以說不安住在念頭之前。因為不對顯現的對境進行分別，所以說沒有事物和相狀。當對境顯現的事物和能知的分散念頭，二者變為無二之時，就沒有了衡量輪涅和能執所執的其他的形象，所以說各自本有的覺性智慧是無法言說思維的，是自己的覺性。如《摩尼寶鬘》中所說：因為是終極解脫，所以四邊寂滅。以及《瓊欽》中也說：自住、依賴和輪涅之事都無為，自己是他人的顯現和明覺的幻化也是，因為消除了迷亂所見、執著和貪戀的障礙，所以停止了喋喋不休的言語，停止了心和意的幻化顯現，于離戲之意和能作者之間約束。這樣說。這個要點是諸佛所行和隨行共同的大道

【英語翻譯】 In that interval of time, restraint is achieved through recognizing awareness. As it says in the Khungchen: "Cherdrol is self-purified, ultimate liberation is completely perfected. Whose edge is free, which two are self-illuminating, the great expanse of non-action, the great end that is not to be sought. Body, speech, non-action, restrained in the space of appearance and emptiness." Thus it is said. Ultimate liberation, the cessation of restraint on that which transcends thought and expression is: the unchanging expanse of Samantabhadra from the beginning, because there is no change, it is the expanse of Vajrasattva. Merely recognizing the natural state, this is simply named "Buddha." Because the essence of awareness is not established anywhere, it is Samantabhadra, because it is empty and clear, the vast expanse of Vajrasattva, recognizing this is called finding the Buddha within oneself. Searching elsewhere will not find it. As it says in the Illusion Sutra: "From any of the ten directions and four times, the perfect Buddha cannot be found. Mind itself is the perfect Buddha, do not seek the Buddha elsewhere." And as it says in the Noble Aka Yeshe: "Mind itself is the perfect Buddha, do not seek the Buddha elsewhere." Thus it is said. If you take this to heart, it is the same whether it arises or does not arise. Therefore, do not think outwards towards external objects, do not conceptualize inwards towards the mind, and do not settle in the unborn in between, but directly recognize the awareness as clear and transparent. Thus, without abandoning anything, the edge of freedom from elaboration and transcendence of thought and expression, which does not abide before the mind, abides in that instant in the view like the sky. Because there is no disturbance of thoughts, it is said that it does not abide before the mind. Because there is no conceptualization of the objects of appearance, it is said that there are no things or characteristics. When the objects of appearance and the scattered thoughts of knowing become non-dual, there is no other form of measuring samsara and nirvana and grasping and holding, therefore, one's own wisdom of awareness, which is beyond speech, thought, and expression, is called one's own awareness. As it says in the Garland of Pearls: "Because it is ultimate liberation, the four extremes cease." And as it also says in the Khungchen: "Self-abiding, dependence, and the actions of samsara and nirvana are non-action, one's own and others' appearances and the magic of awareness are also, because the obstacles of confused vision, attachment, and clinging are removed, the end of verbose speech ceases, the manifestation of whatever magic of mind and thought ceases, restrained between the mind free from phenomena and the actor." Thus it is said. This key point is the great path common to all the Buddhas who have gone and those who follow.

============================================================

==================== 第 20 段 ==================== 【原始藏文】 སྟེ། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང་། སྐྱེ་མེད་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། གར་ཡང་མ་རྟོགས་ཅིར་ཡང་མ་བསམས་ཤིག །བཅས་བཅོས་མ་བྱེད་རང་བཞིན་ལྷུག་པར་ཞོག །མ་བཅོས་པ་དེ་སྐྱེ་མེད་རིན་ཆེན་མཛོད། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །མཐའ་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བསྔགས་པ་ནི། འདི་ཉིད་རྟོགས་ན་བླང་དོར་ཆོས་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཕྱམ་གདལ་བ། །གསེར་གླིང་ལྟ་བུར་དབྱེ་བསལ་མེད་པ་ཡིན། །མཐའ་ཡིས་མ་རེག་གོལ་སྒྲིབ་གདར་ཤ་ཆོད། །གཡང་ས་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ལ། །འབད་རྩོལ་མེད་པའི་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱང་། །བསམ་བརྗོད་འདས་ཞེས་མིང་ཙམ་བརྗོད་པར་ཟད། །ཆོས་ཐམས་ ཅད་གཞི་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་ནས་གང་ལའང་བཟང་ངན་དང་བླང་དོར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི། གསེར་གླིང་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གསེར་དུ་མཉམ་པས་གཟུགས་ཅི་སྣང་ཡང་བཟང་ངན་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཕལ་པའི་རྡོ་གསེག་མི་རྙེད་དེ་ཐམས་ཅད་གསེར་དུ་ཡོད་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བྲལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ཕྱམ་གདལ་བས། གོལ་སྒྲིབ་དང་འཁོར་འདས་མིང་མེད་དེ་ཕྱམ་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་ཞེས་བརྗོད་པའང་མིང་ཙམ་ལས། དོན་ལ་མཚོན་བརྗོད་ལས་འདས་པར་མཐའ་ཆོད་པས། དགོངས་པ་བློ་འདས་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །རང་གྲོལ་ལས། མཐའ་དང་དྲི་མའི་ཆོས་ལས་འདས། །མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སངས་ཉིད། །འཛིན་པའི་ཕྱོགས་ཆ་ཉིད་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །གཅིག་གྲོལ་ལ་ཟླ་མེད་པས་ཟང་ཀ་རྗེན་པར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། སྣང་བ་རྒྱ་ཡན་རིག་པ་རང་བྱུང་གསལ། །མ་བསྒྲིབས་ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཟང་ཐལ་བས། །མ་བཅོས་རྣལ་གཞག་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོར་གསལ། །བློ་བདེའི་མལ་ན་ལུས་སེམས་ཁོད་གློད་དེ། །ཤེས་པ་བག་ཡངས་བྱར་མེད་སྐྱེས་བུ་བཞིན། །སྒྲིམ་ཀློད་མེད་པས་ལུས་སེམས་གང་བདེར་ཞོག །སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི་རིག་པ་རེ་རེ་བ་སྟེ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ན། འདིར་བཅིང་གྲོལ་རིག་པ་གཅིག་པུ་དེའི་སྟེང་ནས་བརྩི་དགོས་པས་གཅིག་གྲོལ་ཉིད་དེ།

【漢語翻譯】 即，言思無越般若波羅蜜多。不生不滅虛空之體性。各別自證智慧之行境。頂禮三世諸佛之母。如是說。無生寶藏中說：何處也不尋思，什麼也不思量。不做作，自然放鬆。不作做即是無生珍寶藏。是三世諸佛之足跡。如是說。《入行論》中說：何時事物與非事物，不存於心前，彼時無他相，無所緣而寂滅。如是等等所說。讚歎解脫邊之法性之義：若證悟此，則無取捨之法，一切皆為法性一味普照。如金洲般無有分別。不為邊所觸，辨別謬誤與迷惑。于無險處之菩提心性中，雖無勤作亦任運圓滿三身，然僅能說為超離思言。通達一切法皆如虛空般無有根基后，于任何事物皆無好壞與取捨之法，故見為平等性，如金洲中一切事物皆平等為金，無論顯現何種形象皆無好壞，不會找到凡俗之石塊，一切皆為金。如是一切法皆于離邊大圓滿中普照，謬誤與迷惑以及輪迴涅槃皆無名，于平等廣大之法性中，三身任運成就而住，如是說亦僅是名相，實則已決斷超越詮釋言說，于超離心識之大境界中任運成就。自解脫中說：超越邊與垢染之法，四邊之垢染自清凈，遠離執著的偏頗。如是。一解脫無與倫比，故赤裸裸地截斷束縛：顯現廣大，覺性自生明。無有遮蔽，內外無別而通透，不作做本然安住，于大法性中明朗。於心安之境，身心放鬆，如無所事事的自在之人。無有收放，身心隨意安住。眾生乃是各自獨立的覺性，無有二等，故於此處，需于解脫束縛之唯一覺性上計數，故為一解脫。

【英語翻譯】 That is, the Prajnaparamita beyond speech, thought, and expression. The very nature of unborn, unceasing space. The realm of individual self-awareness wisdom. I prostrate to the mother of the Buddhas of the three times. Thus it is said. From the Treasury of Unborn Jewels: Do not seek anywhere, do not think of anything. Do not fabricate, let it be naturally relaxed. That which is unfabricated is the Treasury of Unborn Jewels. It is the footprint of all the Buddhas of the three times. Thus it is said. From the Bodhisattvacaryāvatāra: When things and non-things, do not abide before the mind, at that time, there is no other aspect, it is thoroughly pacified without object. Thus and so on it is said. Praising the meaning of the Dharmata of Liberation from Extremes: If this is realized, there is no Dharma of acceptance and rejection, all is equally illuminated in the one Dharmata. Like a golden island, there is no distinction. Not touched by extremes, distinguishing error and delusion. In the nature of Bodhicitta without dangerous places, although the three bodies are spontaneously perfected without effort, it is merely said to be beyond thought and expression. Having realized that all Dharmas are like the baseless sky, there is no Dharma of good or bad, acceptance or rejection in anything, therefore seeing it as equality, just as in the golden island, all things are equal as gold, no matter what form appears, there is no good or bad, no ordinary stone can be found, all is gold. Likewise, all Dharmas are equally illuminated in the Great Perfection beyond extremes, error and delusion, and samsara and nirvana are nameless, in the Dharmata of vast equality, the three bodies spontaneously abide, saying so is also just a name, in reality, it has been decided to transcend expression and speech, spontaneously accomplished in the great state beyond mind. From Self-Liberation: Transcending the Dharma of extremes and defilements, the defilements of the four extremes are self-purified, separated from the partiality of clinging. Thus it is. One liberation is unparalleled, therefore cutting off bondage nakedly: Appearances are vast, awareness is self-born clear. Without obscuration, without distinction between inside and outside, it is transparent, unfabricated, naturally abiding, clear in the Great Dharmata. In the state of mental ease, body and mind are relaxed, like a free person without anything to do. Without tightening or loosening, let the body and mind abide in whatever is comfortable. Beings are individual awarenesses, without two or more, therefore here, it is necessary to count on the sole awareness that liberates from bondage, therefore it is one liberation.

============================================================

==================== 第 21 段 ==================== 【原始藏文】 རིག་པ་གཅིག་པུ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་པས་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་གཅིག་གྲོལ་ཞེས་འཐད་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ཡང་སྣང་བ་རྒྱ་ཡན་ལ་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཤར་དུས། སྣང་སེམས་ལ་མི་བསམ་པར་རིག་པ་ཟང་ཀ་གཅིག་པུ་དེ་ངོས་བཟུང་བས་ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་ན་གསལ་ཏེ། བློ་བདེ་རང་མལ་ན་ཁོང་ཡངས་པ་སྐྱེས་བུ་ལས་ཟིན་པ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་གོ། །འདི་ལག་ལེན་དུ་བྱེད་པ་ནི་རིག་པ་ཟང་ཀ་དེའི་རྩལ་ཤེས་པ་ཡུལ་སྣང་བ་གསུམ་འཛོམ་དུས་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཆར་ཡང་དེ་གཉིས་ལ་མི་བསམ་པར། རིག་པ་གཅིག་པུ་དེ་ངོས་བཟུང་བས། ཡུལ་སེམས་གཉིས་རྒྱ་གྲོལ་ལ་འགྲོ་སྟེ། དོ་ཐག་གི་བརྟོད་ཕུར་གཅིག་པུ་དེ་བཏོན་པས་ཁལ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་གྲོལ་ལ་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་ཀུན་རྟོག་འཁོར་བའི་ཆོས་ཞེས་ཐ་སྙད་བརྗོད་པས། རིག་པ་གཅིག་པུ་ངོས་ཟིན་པས་དེ་གསུམ་རྒྱ་གྲོལ་ལ་ཨར་སངས་པ་ནི་ཚིག་དང་བློ་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྤང་བྱ་འཁོར་བ་དང་བླང་བྱ་མྱང་འདས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་ཡིན་པས། བློ་སྤང་གཉེན་དང་བྲལ་བའི་བར་དེར་རིག་པ་ཟང་ཀར་འཆར་བ་ལ་འགག་བསྡམ་པར་བྱའོ། །འུབ་ཀྱིས་དྲིལ་ན་ཕྱི་སྣང་བ་དང་ནང་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་ཅོག་གཞག་ལ་སྐྱུར་བའི་བར་དེར་ཤེས་པ་ཟང་ཀ་གཅིག་ཏུ་འགག་བསྡམ་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྣང་མེད་སྟོང་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །མ་བཟུང་མ་བཏང་མ་བསླད་རང་སོ་ སྟེ། །གཅིག་གི་གསུམ་ལ་སུ་ཡིས་ཕོག་པ་ཉིད། །རྫུན་མིན་བདེན་མིན་གནས་ཐབས་ལྷང་ངེ་བའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་། ལས་དང་དབང་པོ་ཚིག་དང་བློ་ཟད་པའི། །བསླད་བཅོས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གེགས་བསལ་བ། །ཆོས་མེད་དེ་ལ་བརྟེན་པ་འབྲས་བུའི་འདོད་པ་ཉིད། །དགོས་པ་མེད་ཅིང་སླར་འདོད་འཆིང་བ་ལས། །ལྷུག་པ་སོ་གཉུག་རྣལ་མ་དྲོད་ཀྱི་འགག །རང་སོར་བསྒྱུར་ཏེ་འཁོར་འདས་བར་དུ་བསྡམས། །ཞེས་སོ། །གཅིག་གྲོལ་གྱི་འཐད་པ་དགོད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འདུག་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་འདུག །ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་གནས། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་ཡང་རང་གི་ངང་ལ་འགྲོ། །བྱང་ཆུབ་དབྱིངས་ལ་འགྲོ་འོང་ངང་གིས་མེད། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ། །རྨི་ལམ་ན་འགྲོ་བ་དང་། འདུག་པ་དང་། གནས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཉིད་གཅིག་གི་ངང་ལ་སྣང་ཡང་གཉིད་ལས་འགྲོ་འདུག་གནས་པ་མེད་པ་ལྟར། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་འདི་ན་སྐྱེ་དགུ་འགྲོ་འདུག་གནས་པར་སྣང་ཚད། ག

【漢語翻譯】 僅僅是覺性，便是法身，唯一的明點。 因為證悟它便能解脫一切，所以說「一解脫」是合情合理的。也就是，當顯現放任自流，覺性赤裸顯現時，不對顯現和心作意，僅僅認定覺性赤裸的唯一，法性便在自性中顯現。安樂自在，如同從自身中獲得開闊胸懷的覺者一般的竅訣。實踐這個，便是覺性赤裸的力量，當知識、境、顯現三者聚合時，知識在境上顯現，但不對這兩者作意。僅僅認定覺性唯一，境和心便會走向解脫。如同拔出韁繩的唯一木樁，所有的負擔都會走向解脫一樣。也就是，對境、知識、作意三者，稱之為輪迴的分別念之法。因此，認定覺性唯一，這三者便會走向解脫，證悟便是語言和思維耗盡的法性自生智慧。將應捨棄的執為輪迴，應獲取的執為涅槃，便是境、知識、作意三者。因此，應在捨棄取捨的間隙，讓覺性赤裸顯現，並加以止息。概括而言，便是將外在顯現和內在知識兩者都擱置拋棄，在那間隙中，將知識止息于赤裸的唯一。如雄鷹大鵬所說：無顯現，遠離空性的智慧，不執取，不捨棄，不混淆，自然安住。誰能觸及一之三？非假非真，安住之法朗然。又說：業與根，語言與思維耗盡。去除混淆、矯飾、方法與智慧的障礙。依賴於無有之法，便是希求果。無需所需，再次希求便是束縛。放鬆，原始，真實，熱的止息。迴歸自性，止息于輪迴與涅槃之間。以下是「一解脫」的理由：無論如何安住，都安住在自性中。無論如何存在，都存在於自性中。無論如何行走，都行走于自性中。菩提法界中，本無來去。無有來去，是諸佛之身。如同夢中行走、安住、存在的一切顯現，都在唯一的睡眠狀態中顯現，但睡眠中並沒有行走、安住、存在一樣。顯有輪迴涅槃的一切法，以及此處的眾生行走、安住、存在的一切顯現。

【英語翻譯】 Merely awareness is the Dharmakaya, the single bindu. Because realizing it liberates everything, it is reasonable to say "one liberation." That is, when appearances run wild and awareness dawns nakedly, without thinking about appearances and mind, simply recognizing the naked, single awareness, the nature of reality manifests in its own essence. Comfort and ease arise naturally, like a teaching from a realized being who has gained a vast expanse within. To practice this, one must know the power of that naked awareness. When the three—knowledge, object, and appearance—come together, knowledge arises in the object, but without thinking about these two, simply recognizing the single awareness, both object and mind will go towards liberation. It is like pulling out the single stake to which the reins are tied, and all the burdens go towards liberation. That is, the three—object, knowledge, and attention—are called the deluded dharmas of samsara. Therefore, recognizing the single awareness, these three will go towards liberation, and realization is the self-arisen wisdom of the nature of reality, where words and thoughts are exhausted. Holding what should be abandoned as samsara and what should be attained as nirvana are the three—object, knowledge, and attention. Therefore, in the space between abandoning and grasping, awareness should dawn nakedly and be stopped there. In summary, both outer appearances and inner knowledge should be set aside and discarded. In that space, knowledge should be stopped in the naked singularity. As the great Garuda said: That wisdom, devoid of appearance and emptiness, not grasping, not abandoning, not confusing, naturally abides. Who can touch the three of one? Not false, not true, the way of abiding is clear. And again: Deeds and faculties, words and thoughts exhausted. Removing the obstacles of confusion, adornment, method, and wisdom. Relying on the dharma of non-existence is the desire for the fruit. Without need, the desire again is bondage. Relaxed, original, authentic, the cessation of heat. Returning to its own state, it is stopped between samsara and nirvana. The reason for "one liberation" is given as follows: However it abides, it abides in its own state. However it exists, it exists in its own state. However it goes, it goes in its own state. In the realm of enlightenment, there is naturally no coming and going. Without coming and going is the body of the victorious ones. Just as all the appearances of going, abiding, and existing in a dream appear in the state of a single sleep, but there is no going, abiding, or existing in sleep. All the dharmas of existence, samsara, and nirvana, and all the appearances of beings going, abiding, and existing here.

============================================================

==================== 第 22 段 ==================== 【原始藏文】 ཞི་སྣང་མེད་པ་གསལ་སྣང་རིག་པ་གཅིག་གི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་བདག་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་ན་གནས་པ་ལས་མ་གཡོས་པའོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཡོས་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཡོས་མེད་ཞི། །ཞེས་སོ། །སྨྲ་བརྗོད་ཐམས་ཅད་རིག་པ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་འདས་ པས་དོན་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བརྗོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྨྲ་བརྗོད་ངང་གིས་མེད། །སྨྲ་བརྗོད་མེད་པ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་གསུང་། །འདི་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་སྨྲ་བརྗོད་གཉིད་ལས་མ་གཡོས་པ་ལྟར། ད་ལྟར་གྱི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ངང་ལས་གཞན་མེད་ལ། རིག་པ་བརྗོད་མེད་མཁའ་མཉམ་དག་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བདེན་གཉིས་འདྲ་གཞིའི་ཚིག་རྣམས་ནི། །བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལ་ཡང་། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཚིག་ཏུ་གོ། ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དྲན་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་མ་གཡོས་པས་དོན་ལ་དྲན་རྟོག་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་དྲན་རིག་ཏུ་སྣང་བ་ཉིད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བསམ། །ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་རྟོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསམ་རྟོག་ཡེ་ནས་མེད། །བསམ་རྟོག་བྲལ་བ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །དྲན་རིག་ཏུ་འཆར་བ་ཉིད་ནས་དྲན་རིག་ཡོད་མ་མྱོང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་དྲན་རྟོག་ལྟ་བུ་སྟེ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་རྟོག་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་ལ་རིག་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ལ་རིག་པ་དྲན་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་དྲན་རྟོག་གི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་བཞུགས་སོ། །ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ ནི་བདག་རྟོག་གི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །དོན་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པས་རང་རིག་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རང་ལས་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་རྙེད་ནས་འཁྲུལ་སྣང་གི་འཁོར་བ་སྟོངས་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ། །མ་བཙལ་གཞག་པའི་མན་ངག་གིས། །ཡེ་ཡོད་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྙེད། །དེ་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་དག །དག་པའི་རྟགས་སུ་ཆོས་རྣམས་ཟད། །འདི་ཉིད་ཟད་པས་འཁོར་བ་སྟོངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་གྲག་པ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་གཅིག་པུའི་ངང་ལས

【漢語翻譯】 寂滅之顯現，即是未曾動搖於一覺性之狀態。覺性之自性，乃是不生不滅之體性，安住于諸佛之法身自性之中，未曾動搖。總集續云：顯有世間器情，輪迴涅槃之如是性，未曾動搖于菩提心。一切皆未曾動搖于菩提心。如是。一切言說皆未曾超出覺性不可言說之狀態，故於真實義中，顯示不可言說之狀態：無論如何說，皆于自性中說；無論如何言說，皆于自性中言說。菩提心中，本無言說之自性。無言說是三世諸佛之語。此亦如夢中之言說未曾動搖于睡眠一般。如今一切音聲皆不離覺性之狀態。覺性不可言說，等同虛空般清凈。六界續云：二諦平等之語，於我等之心中，亦如夢中之語般理解。如是。憶念覺知未曾動搖于菩提心，故於真實義中，憶念分別無有根基，遠離根本，即是顯示憶念覺知之顯現，本不曾存在。無論如何思，皆于自性中思；無論如何分別，皆于自性中分別。菩提心中，本無思分別。離思分別，乃是三世諸佛之心。憶念覺知之顯現，即是憶念覺知本不曾存在，如夢中之憶念分別一般，于不存在之事執以為有，故稱眾生行於錯亂分別之中。于真實義中，覺性未曾動搖，而覺性已超出憶念分別之境，故為無分別之智慧，諸佛之心即安住于遠離憶念分別之邊際。寶飾莊嚴續云：諸佛之心，遠離我執分別之邊際，故是不可思議之智慧。如是。瑜伽士證悟此義，故於自性中，如虛空般徹底證得本覺原始佛，而使錯亂顯現之輪迴空寂。六界續云：由無分別智慧所生，不尋而得之口訣，證得本有原始佛。彼時錯亂之顯現消逝，諸法作為清凈之象徵而滅盡。此滅盡故，輪迴空寂。如是，顯現、聲響、分別一切皆於一覺性之狀態中

【英語翻譯】 The quiescence of appearance is not moved from the state of a single awareness. The essence of awareness is the nature of non-arising and non-ceasing, abiding in the self-nature of the Dharmakaya of the Buddhas, without being moved. The Kunjed Gyalpo Tantra says: "Appearances, existence, containers and contents, samsara and nirvana, suchness itself, are not moved from Bodhicitta. All are not moved from Bodhicitta." Thus it is. All speech does not go beyond the state of the inexpressibility of awareness, therefore, in reality, it shows the state of inexpressibility: However one speaks, one speaks in one's own nature; however one expresses, one expresses in one's own nature. In Bodhicitta, there is naturally no speech. The absence of speech is the speech of the Buddhas of the three times. This is also like the speech of a dream not moving from sleep. Now, all sounds are not other than the state of awareness. Awareness is inexpressible, pure like space. The Sixth Sphere Tantra says: "The words of the equality of the two truths, in our minds, are understood as words like a dream." So it is. Memory and awareness are not moved from Bodhicitta, therefore, in reality, memory and thought are without foundation, separated from the root, that is, it shows that the appearance of memory and awareness has never existed. However one thinks, one thinks in one's own nature; however one distinguishes, one distinguishes in one's own nature. In Bodhicitta, there is no thought or distinction at all. Being free from thought and distinction is the mind of the Buddhas of the three times. The appearance of memory and awareness is that memory and awareness have never existed, like the memory and distinction of a dream, grasping at what does not exist as if it exists, therefore it is said that sentient beings act in confused distinction. In reality, awareness is not moved, and awareness has transcended the object of memory and distinction, therefore it is non-conceptual wisdom, the minds of the Buddhas abide in being free from the extremes of memory and distinction. The Jewel Array Tantra says: "The minds of the Buddhas are free from the extremes of self-grasping and distinction, therefore it is inconceivable wisdom." So it is. The yogi realizes this meaning, therefore, in his own nature, he finds the original Buddha of self-awareness completely clear like space, and the samsara of confused appearances is emptied. The Sixth Sphere Tantra says: "Arising from non-conceptual wisdom, by the instruction of not seeking and leaving it as it is, the original Buddha who has always existed is found. At that time, the appearances of confusion disappear, and all phenomena are exhausted as a sign of purity. Because this is exhausted, samsara is emptied." Thus, all appearances, sounds, and thoughts are in the state of one awareness.

============================================================

==================== 第 23 段 ==================== 【原始藏文】 ་གཞན་ན་མེད་པ་ལྟར། སྐུ་གསུམ་ཞིང་ཁམས་དང་བཅས་པ་ཡང་རང་རིག་གཅིག་པུར་བསྟན་པ་ནི། མེད་ལ་ཅིར་ཡང་འབྱུང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །ཉིད་ལ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །དེ་ལ་དངོས་གཞི་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཀློང་། །རིག་པའི་ངོ་བོ་མཚོན་བརྗོད་ལས་འདས་པས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་གྲུབ་པའི་གཞི་མེད་པ་ནི་ཆོས་སྐུའོ། །ཟང་ཐལ་དུ་རྟོགས་ནས་དེའི་ངང་ལ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་སྤྱོད་པ་སྟེ་རང་མལ་དུ་གནས་པས་ཕྱང་མ་ཆད་པར་རང་གསལ་གྱི་གཞི་ནི་ལོངས་སྐུའོ། །གསལ་དྭངས་ལས་ཐུགས་རྗེའི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པའི་ཆ་ནི་སྤྲུལ་སྐུའོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་རིག་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་མེད་པ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་བ་ལས། ངོ་མཚར་སྐུ་དང་སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་ཀྱང་། ། གཞན་ན་མེད་དེ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཁོར་འདས་རིག་པ་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་པས། རིག་པ་གཅིག་གྲོལ་ན་འཁོར་འདས་ཀུན་གྲོལ་བའི་གནད་འདི་རབ་ཏུ་ཟབ་པར་བསྟན་ཏོ། །གྲོལ་ལུགས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ངོ་བོ་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་གསུངས་པ། འགག་པ་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་ལྡོག་པ་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་རྟེན་ནས་འཕགས། །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་ཡུལ་རྐྱེན་ཟད། །ཅེར་གྲོལ་ཡིན་པས་སྣང་བར་དག །མཐའ་གྲོལ་ཡིན་པས་མུ་བཞི་འགགས། །གཅིག་གྲོལ་ཡིན་པས་དུ་མ་སྟོངས། །རྐྱེན་རྣམས་རྐྱེན་གྱིས་གྲོལ་བས་ན། །དམིགས་པའི་ཆོས་ལ་ང་མི་ལྟོས། །ཡུལ་རྣམས་ཡུལ་གྱིས་གྲོལ་བ་ལ། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་ལ་ང་མི་ལྟོས། །རྒྱུ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིས་གྲོལ་བ་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་ང་མི་ལྟོས། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ལ། །ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་ང་མི་ལྟོས། །སེམས་ཉིད་སེམས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ལ། །མཚོན་བྱེད་བློ་ལ་ང་མི་ལྟོས། །དྲི་མས་དྲི་མ་འཁྲུ་བ་བཞིན། །དེ་བཞིན་དག་པས་དག་པ་གྲོལ། །དུག་གིས་དུག་རྣམས་འཇོམས་པ་དང་། །ལྕགས་ཀྱིས་ལྕགས་རྣམས་གཅོད་པ་དང་། །རྡོ་ཡིས་རྡོ་རྣམས་གཅོག་པ་དང་། །ཤིང་གིས་ཤིང་རྣམས་སྲེག་པ་ལྟར། །རང་རང་དགྲ་ནི་རང་གིས་བྱེད། །རིགས་མི་མཐུན་པས་གྲོལ་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་གྲོལ་ལུགས་ལྔ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པའི་ཆིངས་དྲུག་ཐལ་ལོ། ། ད་ནི་དགོངས་ཀློང་ཆོས་ཉིད་དུ་གདམས་པའི་རིམ་པ་ལས། མཁའ་མཉམ་བསམ་བརྗོད་འདས་པར་ཆིངས་སུ་བཅིང་བ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་ངང་ཉིད་ལས། །དྲན་པའི་རྣམ་པར་ར

【漢語翻譯】 就像在其他地方沒有一樣，三身和凈土也只是在自心中顯現。無中生有的是化身，自身享受自身是報身，其中沒有實體的是法身，果位是三身自然成就的境界。覺性的本體超越了表達，沒有成為事物和相狀的基礎是法身。完全通達后，覺性在那狀態中自然成就地運作，即安住于自性，不間斷地自明之基礎是報身。從明澈清凈中，慈悲的顯現方式不間斷的部分是化身。如此，三身不是在覺性之外，而是自生的智慧。如《幻化秘密經》所說：奇妙身和佛陀凈土，不在他處，乃是自生智慧之境。如此，輪迴涅槃未曾離開覺性。因此，覺性一解脫，輪迴涅槃皆解脫的關鍵，被極其深刻地揭示了。那五種解脫的方式，如《珍珠串》所說，以本體和比喻一同闡述：無有阻礙的覺性中，沒有錯亂的因，故無有返回。本自解脫故，超越所依。自解脫故，境緣滅盡。當下解脫故，顯現清凈。邊際解脫故，四邊止息。一解脫故，多者空性。諸緣由緣而解脫，故不觀待所緣之法。諸境由境而解脫，故不觀待能取所取二者。因由因而解脫，故不觀待輪迴涅槃二者。法由法而解脫，故不觀待名言詞句。心由心而解脫，故不觀待表詮之識。如以垢洗垢，如是以凈解脫凈。如毒能滅毒，如鐵能斷鐵，如石能碎石，如木能焚木。各自之敵由自而作，非由異類而解脫。如是，五種解脫及其本體的六種約定已完成。 現在是從覺悟的境界中，將正見訣竅傳授給法性的次第。將等同虛空、超越思辨的境界作為約定：從菩提心的廣大境界中，以憶念的方式

【英語翻譯】 Just as it is not found elsewhere, the three kayas and pure lands are also shown to be solely within one's own awareness. The Nirmanakaya arises from nothing, the Sambhogakaya enjoys itself, and the Dharmakaya lacks inherent existence. The result is the realm where the three kayas are spontaneously accomplished. The essence of awareness transcends expression, and the absence of a basis for the establishment of entities and characteristics is the Dharmakaya. Having realized this completely, awareness itself spontaneously operates in that state, remaining in its natural state without interruption, the basis of self-illumination is the Sambhogakaya. The aspect of compassion arising unceasingly from clarity and purity is the Nirmanakaya. Thus, the three kayas are not separate from awareness itself, but are self-arisen wisdom. As stated in the Magical Net Secret: "Wonderful bodies and Buddha-fields, are not elsewhere, but are the state of self-arisen wisdom." Thus, samsara and nirvana do not move from the one awareness. Therefore, the key to the liberation of samsara and nirvana upon the liberation of one awareness is shown to be extremely profound. Those five ways of liberation are also explained in the Garland of Pearls, with essence and examples: In unobstructed awareness, there is no cause for confusion, so there is no turning back. Since it is primordially liberated, it transcends dependence. Since it is self-liberated, objective conditions are exhausted. Since it is liberated upon seeing, appearances are purified. Since it is liberated at the limit, the four extremes cease. Since one is liberated, the many are emptiness. Since conditions are liberated by conditions, I do not rely on objects of focus. Since objects are liberated by objects, I do not rely on the apprehended and the apprehender. Since causes are liberated by causes, I do not rely on samsara and nirvana. Since phenomena are liberated by phenomena, I do not rely on words and expressions. Since mind is liberated by mind, I do not rely on the signifying intellect. Just as dirt is washed away by dirt, so purity is liberated by purity. Just as poison destroys poisons, iron cuts iron, stone breaks stone, and wood burns wood. Each enemy is made by itself, not liberated by a different kind. Thus, the six agreements of the five ways of liberation and their essence are completed. Now, from the sequence of entrusting the key points of view into the nature of reality, the agreement to bind the state equal to space, beyond thought and expression: From the vast expanse of Bodhicitta, in the form of memory

============================================================

==================== 第 24 段 ==================== 【原始藏文】 ྟོག་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། །ཤེས་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་མི་གཡོ་ན། །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་དགོངས་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ངོ་བོའི་ངང་ངེས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་དྲན་བསམ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བར་ཕྱམ་གདལ་ནས་འཇོག་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། མ་བསྒོམས་བཞག་པའི་ས་སྟེ་རང་རིག་པ། །སྒྲ་དང་བློ་བྲལ་ཀུན་གྱི་ཕ་རོལ་ཞིང་། །དམིགས་བཅས་རང་སོ་ཉིད་དེ་བཅོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། བླང་དོར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཉིད་ལ། །མཁའ་ལྟར་གནས་པས་ལུས་སེམས་བཅོས་སུ་མེད། །འདུ་ཤེས་ཞེན་འཛིན་མེད་པས་བསྒོམ་དུ་མེད། །མཁའ་ལྟར་རབ་ཞི་རྙོག་པ་ཀུན་བྲལ་ལ། །ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་དགོངས་པ་དམིགས་འཇུག་བྲལ། །ཞེས་སོ། །རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཆེན་པོར་འགག་བཅིང་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ཡངས་འདྲ། །དྲན་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་སྒོམ་པའི་མཆོག །རང་གི་རང་བཞིན་མ་གཡོས་བཅོས་པ་མེད། །མི་བསམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་བྲལ་བ། །རང་བབས་ཆོས་ཉིད་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །འགྱུ་འཕྲོའི་ཀུན་རྟོག་མེད་ན་སྒོམ་པའི་མཆོག །རིག་པའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཉི་ཟླ་བསྒྲིབ་པ་ མེད་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་སྣང་བ་ལྟར། རང་གསལ་རྗེན་ལ་བུད་པའི་ངང་ལ་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་འདུ་མེད་པར་ས་ལེ་བཞག་པས། ལྷུན་གྲུབ་རང་ངོ་ན་གསལ་བ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། མ་བསྒོམས་ཡེ་ཤེས་ལྷུག་པ་བཅོས་པ་མེད་པའི་གནད། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་རང་སྣང་བསྒྲིབ་མེད་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི། །ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོའི་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རྣམ་རྟོག་ངང་དྭངས་ཀྱི་འགལ་ཟླར་གྱུར་པ་དང་། མཐའ་མེད་པས་གཞག་པའི་ས་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟོག་བྲལ་རང་སངས་རྗེན་པ་རང་བཞིན་གྱི་རང་དྭངས་ལ་གནས་དགོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རྣམ་རྟོག་ཡུལ་ལ་མཚན་མའི་གྲངས་ལས་འདས། །བྱས་པས་མི་ཟིན་རྟོག་པས་རྟོག་པ་འཇིལ། །ཆུ་ལས་རྙོག་པ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་བསླུས། །ཞེས་སོ། །ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་རྗེན་པར་བཅིང་བ་ནི། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་གང་གནས་དམ་པའི་སེམས། །སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །མི་གཡོ་ཆོས་དབྱིངས་འཛིན་རྟོག་ཕྱམ་འདས་པ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་ཀློང་རང་བཞིན་ཡངས་པའི་མཆོག །ལུས་སེམས་བཅོས་མའི་འཆིང་བ་རྣམས་སྤང་ཞིང་། །གྱིན་འདའ་ལྷོད་ཆགས་དྲན་བསམ་ཅི་འགྱུས་ཀྱང་། །གཞི་གཞག་ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་མི་གཡོ་ན། །ཐམས་ཅད་ཀུན་བཟངས་དགོངས་ཀློ

【漢語翻譯】 念頭不會生起，識的相狀心中不動搖，那即是唯一佛陀的密意。本體、自性、大悲這三者中，首先本體的自性確定，即是心性于無有憶念思慮的法界中，生起融入，遠離希冀與恐懼，坦然舒展而安住。如《大鵬經》所說：未曾修習安住之地，即是自明智；遠離聲音與思維，乃一切之彼岸；具有對境自解脫，何須造作？如是說。又如《普作王經》所說：無有取捨的菩提法性中，如虛空般安住，故身心無須改造；無有概念執著，故無須修習；如虛空般寂靜，遠離一切垢染；不入于境，密意遠離對境執著。如是說。明覺于廣闊清凈中解脫束縛，菩提自性猶如廣闊的虛空；無有憶念與分別，乃修習之殊勝；自之自性不搖動，無有造作；不思不念，遠離一切心之作用；自然本性，三時無有遷變；若無有動搖之分別念，乃修習之殊勝；明覺之自性光明，如日月無有遮蔽，于虛空之中顯現一般。于自明赤裸覺性之中，無有分別唸的散亂，坦然安住，任運自成於自性中顯現。如《大鵬經》所說：未曾修習之本智，自然解脫無有造作之要訣；無有因緣，遠離造作之自顯，無有遮蔽；離勤唯一，無人所造；本初圓滿心髓，任運自成於境中享用。如是說。彼亦是分別念與自性清凈之相違，且因無有邊際，故無有安住之處。故當安住于離念自解脫，赤裸本性之自性清凈中。如《普作王經》所說：分別念于境之相狀，超越數量；無法以造作而把握，以分別念摧毀分別念；如水中之污垢，欺騙孩童。如是說。任運解脫，無有分別，赤裸束縛，如是之法性，即是安住之處，殊勝之心；唯一佛陀之象徵，遠離一切；不動搖之法界，遠離執著分別；勝者之密意虛空，自性廣大殊勝；身心造作之束縛皆當捨棄，任其消逝，放鬆安住，無論憶念思慮如何變動，根本安住於法性之中不動搖，一切皆為普賢王如來的密意。

【英語翻譯】 Thoughts do not arise, the characteristics of consciousness do not waver in the mind, that itself is the single intent of the Buddha. Among the three—essence, nature, and compassion—first, the certainty of the state of essence is that mind itself arises and dissolves in the realm of non-thought and non-contemplation, free from hope and fear, and remains openly and expansively. As the Great Garuda says: The ground of non-meditation is self-awareness; beyond sound and intellect, the field beyond all; self-liberation with focus, what need is there for fabrication? So it is said. And as the All-Creating King says: In the nature of enlightenment, which is without acceptance or rejection, abiding like the sky, there is no need to fabricate body and mind; without concepts or clinging, there is no need to meditate; utterly peaceful like the sky, free from all turbidity; not entering into objects, intent free from focusing on objects. So it is said. The binding of awareness into great clarity and emptiness is like the nature of enlightenment, the expanse of the sky; without memory or thought, it is the supreme meditation; one's own nature unwavering, without fabrication; non-thinking, devoid of mental activity; natural state, unchanging in the three times; if there is no movement of conceptual thought, it is the supreme meditation; the nature of awareness is clear light, like the sun and moon unobscured, appearing in the expanse of the sky. In the state of self-luminous nakedness, without the scattering of conceptual thoughts, remaining naturally, spontaneously manifest in one's own nature. As the Great Garuda says: The key to unmeditated, spontaneous wisdom is the absence of fabrication; the self-appearance, free from causes and conditions, is unobscured; effortless, unique, unmade by anyone; the spontaneously accomplished essence of primordial perfection enjoys the realm. So it is said. That is because conceptual thought is the antithesis of the clarity of the natural state, and because it is without limit, there is no ground for placement. Therefore, one must abide in the self-liberation of non-thought, the self-clarity of naked nature. As the All-Creating King says: Conceptual thoughts regarding objects are beyond the count of characteristics; they cannot be grasped by effort, thought destroys thought; like turbidity in water, it deceives children. So it is said. Spontaneous liberation, unbound and naked, is suchness, the sacred mind that abides; the sole symbol of the Buddha, free from all; the unwavering dharmadhatu, beyond grasping and thought; the expanse of the Victorious Ones' intent, the supreme nature of vastness; abandoning all fabricated bonds of body and mind, letting go, relaxing, whatever thoughts or memories may arise, the fundamental ground does not waver from its natural state; all is the intent of Kuntuzangpo.

============================================================

==================== 第 25 段 ==================== 【原始藏文】 ང་ཡངས་པ་ཡིན། །རིག་པའི་དྭངས་ལས་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པར་འགྱུ་འཕྲོར་ཤར་ཡང་། ཆུ་དང་རླབས་ལྟར་བཟང་ངན་མེད་ པས་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཟང་ཐལ་བའི་རིག་པ་ངོས་བཟུང་ནས་གཞག་དུས། ཤར་བ་དང་གྲོལ་བ་དུས་མཚུངས་ཏེ་འགྱུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་སྐྱེས་པའི་མཚང་ངོ་ཤེས་པས་གང་དགར་འཆར་དུ་འཇུག་པ་གནད་དུ་ཆེ་སྟེ། ཤར་ས་ལ་ངོས་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོས་མ་བསམས་མ་བསླད་པས་སྤང་གཉེན་མེད་པར་གྲོལ་ཟིན་པ་ཉིད། ཁྱུང་ཆེན་ལས། གནས་པས་འགགས་ལ་འགྱུས་པས་རང་སར་དག །མེད་མཐོང་མ་སྤངས་ངོ་ལ་སངས་མེད་པ། །ས་མེད་འདི་ཉིད་གནས་ཏེ་གང་འགའི་ཡུལ། །འཇུག་སྟེ་གང་གི་ཕ་རོལ་སོང་བ་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། རྟོག་དཔྱོད་འདས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་བསམ་མི་བྱེད། །མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་མི་བྱེད། །བྱ་བ་གང་བཏང་ཅི་སྣང་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་བསམས་རང་བཞིན་བཞག་པས་གྲོལ་བར་སྟོན། །ཞེས་སོ། །འདིར་འགྱུ་བ་འཆར་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བ་དང་། གོང་དུ་རྟོག་པ་མེད་པར་བཤད་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མཚར་ཆེ། ཁྱད་པར་དེ་ཙམ་བརྗོད་ནས་ད་རུང་མི་ཤེས། སྐལ་མེད་རྨོངས་ཆེན་འབར་བ། ཕག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཅིར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་གསལ་བར་བཤད་ན། ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ལས་འགྱུ་འཕྲོ་ཤར་དུས་འཕྲོ་ཆ་དེ་རྟོག་པ་རླུང་གི་རྟ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ལ་རྗེས་མི་མཐུད་ངོ་ལ་མི་ལྟ་བར་ཅོག་བཞག་ནས། རིག་པ་རྗེན་པ་ཟང་ཐལ་དེ་ངོས་འཛིན་པས་ཟང་ངེ་རྗེན་ནེ་སང་ངེ་བར་མེད་གསལ་དྭངས་ཆེན་པོར་སྐྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་གཞག་ཐབས་ཐལ་ལོ། །ད་ནི་ དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཡངས་པར་འཕྲང་བསལ་བ་ལས། རྩལ་དང་རོལ་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པར་དག་མཉམ་བློ་འདས་གཅིག་ཏུ་འཕྲང་བསལ་ཏེ། མ་བཟུང་མ་བཏང་འཇུར་བུའི་སྒྲིམ་གློད་མེད། །ཇི་བཞིན་རང་བབས་རྒྱ་ཡན་ངང་གིས་ཟིན། །མི་གཡོ་ཕྱམ་གདལ་ཡངས་དོག་མེད་པའི་ཀློང་། །དྲན་བསམ་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་རང་ཞི་ན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་དགོངས་པ་ཡིན། །འདི་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་དུ་མ་ཡེངས་ན། །དེ་ལས་རྩལ་རྒྱ་ཡན་དུ་ཤར་ཡང་སྐྱོན་མེད་ཅེས་སྟོན་པ་སྟེ། ཤེལ་གོང་ལག་ནས་མ་ཤོར་ན། འོད་ལྔ་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ཤོར་ཡང་འགལ་བ་མེད་ཅེས་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་ཡན་དུ་ཤར་བའི་ཤེས་པ་དེ་དང་གཅིག་གིས་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། དེའི་འཆར་གཞི་རིག་པ་ཟང་ཀ་དེའི་ངང་ལས་ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པའོ། །འོ་ན་འཕྲོ་བ་གང་དགར་ཤོར་བས་ཡེངས་སོ་སྙམ་ན་ཡེང་མི་སྲིད་

【漢語翻譯】 我是開闊者。從覺性的清澈中顯現的方式不間斷地流動閃現，如水和波浪般無好無壞，因此在廣大的平等中，當確定並安住于通透的覺性時，顯現和解脫同時，因爲了知了流動本身即是生起斷滅之過患，所以隨意讓其顯現至關重要。在顯現之處，不以認知的對治來思慮不混淆，因此無須對治自然解脫。如雄鷹所說：安住則止息，流動則自解脫。不見無而未捨棄，于無相中無有覺悟。此無處之境即是安住，乃任何所依之處。進入而無有任何超越之處。如是說。普作續云：超越分別念，不作分別思慮。于未造作如是之中，不作修飾。任何放下之行，任何顯現皆是法性。不思而安住自性中，則示現解脫。如是。此處不視流動顯現為過失，與前文所說無有分別相違乎？妙哉！說了這麼多差別，還不明白。無緣的愚昧者啊！如果說那是豬，會怎麼樣呢？然而，如果清楚地解釋，從慈悲的能量中，當流動閃現時，閃現的部分是具有風馬的分別念，因此不追隨它，不看它的面孔，而是放下，通過認知赤裸通透的覺性，從而在通透、赤裸、空明、無間的大光明中守護。這些是關於本體、自性、大悲三者的安住方式。現在，從廣大法性意境中開闢道路，不間斷地顯現能量和嬉戲，在清凈、平等、超意識中開闢道路，不執取不放下，沒有如繩索般的擰緊和放鬆。如其本然，自然安住，自然而然地把握。不動的、平坦的、無有寬窄的虛空。當一切憶念和思慮自生自滅時，金剛薩埵即是虛空的意境。這表明，如果不迷失於覺性的本體空明中，即使從中顯現出廣大的能量，也沒有過失。就像水晶球不從手中掉落，即使五光向四面八方散發，也沒有矛盾一樣。不是像以一個念頭執持那般顯現的覺性，而是從其顯現的基礎，即通透覺性的狀態中，不迷失地保持通透。那麼，如果隨意散亂，是否會迷失呢？不會迷失。

【英語翻譯】 I am the Expansive One. Though the manner of arising from the clarity of awareness flows and flashes without ceasing, like water and waves, without good or bad, therefore, in the vast equality, when the transparent awareness is identified and settled, arising and liberation are simultaneous, because one knows the fault of arising as cessation in the very movement, it is crucial to allow it to arise as it will. At the place of arising, not thinking or adulterating with the antidote of recognition, therefore, there is no need for an antidote, it is naturally liberated. As the Great Garuda said: Abiding ceases, moving is good in its own place. Not seeing non-existence and not abandoning, there is no enlightenment in the face. This place without a place abides, it is the realm of whatever is relied upon. Entering, there is no going beyond anything. Thus it is said. The All-Creating Tantra says: Beyond conceptual thought, one does not think conceptually. In the uncorrected as it is, one does not correct. Whatever action is released, whatever appears is the nature of reality. By not thinking and settling in its own nature, it shows liberation. Thus it is. Here, not seeing the flowing arising as a fault, and the previous statement that there is no conceptual thought, are they contradictory? Wonderful! Having spoken of so many distinctions, you still do not understand. Unfortunate, greatly deluded one! What would happen if you were called a pig? However, if explained clearly, from the energy of compassion, when the flowing flashing arises, that flashing part is conceptual thought with the horse of wind, therefore, not following it, not looking at its face, but putting it aside, by recognizing the naked transparent awareness, one cultivates in the great clarity that is transparent, naked, clear, and without interval. These are the methods of settling the three, essence, nature, and compassion. Now, from the vast expanse of the nature of mind, clearing the path, the manner of arising of energy and play is unceasing, clearing the path into the one of purity, equality, and beyond mind, not grasping, not releasing, without the tightening or loosening of a rope. As it is, naturally abiding, naturally grasping. The unmoving, flat, vast, and without narrowness space. When all memory and thought arise and dissolve on their own, Vajrasattva is the mind of space. This shows that if one does not stray from the essence of awareness, empty and clear, even if vast energy arises from it, there is no fault. Just as if a crystal ball does not fall from the hand, even if the five lights radiate in all directions, there is no contradiction. It is not like grasping the appearing awareness with one thought, but from the basis of its arising, the state of transparent awareness, one maintains transparency without straying. Then, if it scatters at will, will one stray? One will not stray.

============================================================

==================== 第 26 段 ==================== 【原始藏文】 དེ། རླུང་ཕར་གྱེས་རིག་པ་ཚུར་འདུས། གདངས་ནང་དུ་ལོག་པས་རྩལ་གཞི་ཐིམ་ལ་གྲོལ་ཏེ། ངོ་བོ་ཟང་ཀ་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ངང་དེ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གཅིག་པས་བགྲོད་དུ་མེད། །སྙིང་པོའི་དོན་དང་འགྲོགས་པས་ཡེང་བ་མེད། ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པས་གར་མི་འཕྲོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་མ་རྟོགས་འཆིང་གྲོལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་འཕྲང་བསལ་བའི་ཆིངས་ནི། མ་བཅོས་ཀློང་དུ་མ་ཡེངས་ངང་ལྡན་ན། ། དྲན་རྟོག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའང་ཆོས་ཉིད་ངང་། །ཆེད་དུ་འཇུར་བུས་བཅོས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །མི་རྟོག་མཁའ་ལྟར་ཡངས་ཀྱང་མཚན་མའི་གཟེབ། །ཉིན་མཚན་སྒོམ་པས་འདའ་ཡང་འཆིང་ཞེན་ཉིད། །བསམ་གཏན་ལྷ་དང་མཚུངས་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །དེ་བས་མ་ཡེངས་འབད་རྩོལ་ཞིག་པའི་སེམས། །རང་བབས་འཛིན་རྩོལ་འདས་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །གནད་མ་རྟོགས་ན་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་དཀའ་སྟེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་སྒོམ་པ་ཉིན་མཚན་འདྲེས་ཀྱང་། དེ་ལ་ཞེན་འཛིན་དང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་ན་བསམ་གཏན་ལྷའི་སྒོམ་དང་གཅིག་པས་འཁོར་བ་འདི་ནས་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་ཀྱང་འཕགས་མི་ནུས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚོགས་དམ་པའི་ལེའུ་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་རབ་བརྟན་ལ། །དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་བྱེད་ན། །བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ས་ཞེས་བྱ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་རིག་པ་ཟང་ཀར་རྟོགས་དུས་རྩལ་ལས་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་འདས་པས་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་མ་གཡོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རྟོག་པ་རང་སར་གྲོལ་བའི་ལྟ་བ་ལ། །མ་ཡེངས་རང་བཞིན་བཞག་པས་བྱ་བཙལ་མེད། །ཀུན་ཀྱང་རང་བྱུང་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་འགག་བསྡུ་ན། ཆེད་དུ་དམིགས་པས་བཅོས་པའི་ལྟ་སྒོམ་བསྟན་ཡང་མཚན་མའི་ཆོས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐ་མལ་མ་བཅོས་ པ་ལའང་རིག་པ་ཟང་ཀར་མ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆོར་བ་འཁོར་བའི་རྟོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་ངང་ལ་རེ་དོགས་ཀྱི་ལྷད་མ་ཞུགས་པར་གྲ་ཟང་ངེ་རྟོགས་པའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །བསྒོམ་ཞིང་བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་བསམས་ཡལ་བར་གནས་པས་འཁོར་བ་ཉིད། །བཙལ་ཞིང་བསྒོམས་པས་རྣམ་རྟོག་མཚན་མའི་ལམ། །དེ་བས་རེ་དོགས་བཅས་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །གནས་པས

【漢語翻譯】 因此，氣向外散，覺性向內收。聲音迴歸內在，力量的基礎消融而解脫，因為本質清明，安住于融入一個明點的狀態而不分離。總集經中說：法界之中唯一故，無有行處。與精華之義相伴故，無有散亂。融入一個明點故，何處也不離。如是說。了悟或不了悟是束縛解脫的自性，因此斷除險阻的約定是：若能安住于無造作的空性之中不散亂， 憶念分別融入對境也是法性之狀態。若以造作之念刻意修飾，則法性也，雖如虛空般廣大無念，然亦為相之所縛。日夜修持度日，然亦是束縛執著。勝者說禪定等同於天神。因此，不散亂，努力止息之心，自然而然，超越執持造作，極為重要。若不領悟要點，則難以入道，即使心專注一境的禪修日夜不斷，若對其有執著，並且貪戀樂明無念之體驗，則與禪定天神的禪修無異，無法從此輪迴中以任何先前的習氣而超脫。三摩地品中說：三摩地縱然極穩固，若對其顯現執著，則名為孩童之行境，終不入于涅槃。如是說。任何瑜伽士于覺悟覺性清明之時，從力量中生起的覺知融入對境，然其本質未曾脫離法性之狀態，故未曾動搖於法身任運成就之意。總集經中說：于分別念自解脫之見，安住于不散亂之自性，則無事可尋。一切皆是自生自解脫。如是說。此處總結而言：若宣說以刻意執著而修飾之見修行，亦當知其為有相之法。于平凡無造作 之狀態中，若覺性未能了悟清明，而覺知散亂于對境，則當知其為輪迴之分別念。于覺性清明通透之狀態中，若未摻雜希冀與恐懼，而是坦然了悟，安住於此狀態而不散亂，則當知此無二之狀態為勝者之意。彼經中說：嗟！導師之體性即是總集王。于不可修習思議之法性中，若不思而安住則為輪迴。尋覓修習乃是分別念有相之路。因此，安住于希冀恐懼兼具之等持中

【英語翻譯】 Therefore, the winds disperse outward, and awareness gathers inward. As sound returns inward, the basis of power dissolves and liberates, because the essence is clear, abiding in the state of merging into a single bindu without separation. The All-Creating [King] says: Because it is one in the realm of Dharma, there is no place to go. Because it is accompanied by the meaning of essence, there is no distraction. Because it merges into a single bindu, it does not stray anywhere. So it is said. Realizing or not realizing is the nature of bondage and liberation, therefore the agreement to clear obstacles is: If you can abide in the uncorrected expanse without distraction, Even the entry of memory and thought into objects is the nature of Dharma. If you deliberately decorate with artificial thoughts, then even the nature of Dharma, although vast and non-conceptual like the sky, is still bound by signs. Even if you spend your days and nights meditating, it is still bondage and attachment. The Victorious Ones say that meditation is the same as the gods. Therefore, it is extremely important to not be distracted, to let the mind cease striving, and to naturally transcend grasping and striving. If you do not understand the key point, it is difficult to enter the path, even if you mix day and night in single-pointed meditation. If you have attachment to it and are attached to the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality, it is the same as the meditation of the gods of meditation, and you will not be able to transcend this samsara with any previous habits. The chapter on the assembly of samadhi says: Even if samadhi is very stable, if you are attached to it, it is called the realm of children, and you will never enter nirvana. So it is said. When any yogi realizes the clarity of awareness, even if knowledge arising from power enters objects, its essence does not deviate from the state of Dharma nature, so it does not waver from the intention of the spontaneously accomplished Dharmakaya. The All-Creating [King] says: In the view of the self-liberation of conceptual thought, by abiding in the undistracted nature, there is nothing to seek. Everything is self-born and self-liberated. So it is said. Here, to summarize: Even if the view and meditation that are decorated with deliberate grasping are taught, they should be understood as phenomenal dharmas. In the ordinary, uncorrected state, if awareness does not realize clarity and knowledge is scattered on objects, it should be understood as the conceptual thought of samsara. In the state of clear and transparent awareness, if hope and fear are not mixed in, but you realize it openly and abide in this state without distraction, then you should know that this non-dual state is the intention of the Victorious Ones. That same tantra says: Alas! The nature of the teacher is the All-Creating King. In the nature of Dharma, which cannot be practiced or conceived, if you abide without thinking, it is samsara. Seeking and meditating are the path of conceptual and phenomenal thoughts. Therefore, abiding in samadhi with hope and fear

============================================================

==================== 第 27 段 ==================== 【原始藏文】 ་གྲོལ་བར་ཀུན་བྱེད་ལུང་མི་སྟོན། །རྟོགས་པས་གཉིས་ཀའི་འཆིང་བ་རབ་བཅད་ནས། །མི་འགལ་མཉམ་པའི་དོན་ལ་གནས་བྱས་པས། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་དགོངས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ལ། །མ་ཡེངས་དྲན་པས་གཟུང་བ་མན་ངག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དགོངས་པའི་ངོ་བོ་བློ་ལས་འདས་པར་འཕྲང་བསལ་ནས། དྲན་བསམ་འཕྲོ་འདུ་ལས་འདས་པར་བཅིང་བ་ནི། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པས། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་རང་བཞིན་སྤྲོས་ཀུན་ཞི། །དེ་བས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། །གཞི་བྲལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་བསླབ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བས། །རྣལ་འབྱོར་པ་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་ལམ་ཡང་ངོ་བོ་ལས་མ་གཡོས་པ་གཅེས་ཏེ་གཞི་ལམ་ འཛོལ་བས་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་ཟང་ཀར་རྟོགས་པ་རང་བཞིན་དག་པའི་ཡུལ་ལས་མ་གཡོས་པ་ཙམ་ལས། ཆེད་དུ་གཏད་སོའི་སྒོམ་པ་མེད་པ་ནི། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྟེ། མ་སྤངས་ཡོངས་རྫོགས་ཆེན་པོར་གྲོལ་བ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རང་བཞིན་ཡུལ་ལ་འགག་མེད་སྙིང་པོའི་རྗེས། །སྟོང་ཡུལ་མ་དཔྱད་རང་སར་བཞག་སྟེ་གྲོལ། །མཐའ་བྲལ་དེ་ཉིད་གོང་མའི་སྐྱེ་གནས་དག །ཅེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་རྣལ་འབྱོར་དུས་གཅིག་འཇུག་པའི་སྐལ་ལྡན་ལ། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པ་བསྟན་བྱས་ན། །རྟོགས་པའི་ཀློང་ལ་དྲན་ཞིང་འདྲིས་པ་ལས། །བསྒོམ་ཞིང་འཇུག་ཏུ་མེད་པར་ལུང་སྟོན་ཅིག །ཅེས་སོ། །ཉག་གཅིག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། གང་ལྟར་ཡང་གདགས་སུ་ཡོད་པར་འཕྲང་བསལ་བའི་ཆིངས་ནི། ཆོས་ཉིད་ཉག་གཅིག་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ལྟ་བ་ཉག་གཅིག་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །སྒོམ་པ་ཉག་གཅིག་བཏང་བཞག་འགྲོ་འོང་མེད། །སྤྱོད་པ་ཉག་གཅིག་བླང་དོར་གཉིས་སུ་མེད། །འབྲས་བུ་ཉག་གཅིག་སྤངས་ཐོབ་གཉིས་དང་བྲལ། །འདི་ནི་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་དགོངས་པ་ཡིན། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན། ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་པས་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་གོ། །དེ་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ངོས་ནས་ལྟ་བ་མཐའ་བྲལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་རང་ངོ་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་བཏང་བཞག་གི་ཤེས་པ་ འཕྲོ་འདུ་འགྲོ་འོང་མེད་པར་དྭངས་ལ་མི་རྟོག་པས་སྒོམ་པ་འོད་གསལ་ཉག་གཅིག་གོ། །དེ་ཉིད་ལ་བླང་དོར་གཉིས་བཅས་མེད་པས་བླང་དོར་རང་སངས་པའི་ཆ་ནི་སྤྱོད་པ་གཉིས་མེད་ཉག་གཅིག་གོ། །དེའི་ངོ་བོ་ལ་འཁོར་འདས་མེ

【漢語翻譯】 不示現解脫之方便法門。 以證悟徹底斬斷二者之束縛后， 安住于無違平等之義， 故我普作之意得以圓滿成就。 如是，于無需修習之精要， 以不散亂之正念攝持，乃為口訣。 如是。 遣除意之體性超越心識之險隘， 繫縛超越念思散亂， 自生智慧無有方所與分別， 不可指此，自性寂滅一切戲論。 因此，捨棄一切心中所作， 于離基廣大之義中修習。 以覺性之體性遠離戲論之邊， 瑜伽士欲求菩提，亦珍視道不離體性，因基道 錯亂故不得果。 因此，覺性朗然，證悟不離自性清凈之境，僅此而已，無需特意專注等修習，乃自生智慧之意。不捨棄而於大圓滿中解脫者，如雄鷹云： 自性于境無礙精要之跡， 莫思空境，置於自處而解脫， 離邊彼即殊勝之生處。 如是。 普作云： 噫！具緣一時趣入之瑜伽士， 若已開示普作王之意， 于證悟之界憶念而熟習， 莫示現可修可入之法門。 如是。 于唯一離戲之覺性，無論如何亦可施設之險隘之繫縛乃： 法性唯一自生智慧， 見解唯一離戲之邊， 修習唯一無有取捨去來， 行持唯一無有取捨二者， 果唯一遠離斷證二者， 此乃自生任運之意。 若以名言之反體分析覺性之體性，空明點唯一者，則體性空明故，法身唯一也。彼即從遠離戲論之邊而言，見解乃離邊大圓滿也。彼即于自性證悟之狀態中，無有取捨之識 散亂去來，清凈而不分別，故修習乃光明唯一也。彼即于彼無有取捨二者，故取捨自解脫之分乃行持無二唯一也。彼之體性無有輪涅

【英語翻譯】 It does not show the expedient methods for liberation. Having completely severed the bonds of both through realization, Having abided in the meaning of non-contradiction and equality, Therefore, my, the All-Creating One's, intention is perfectly accomplished. Thus, for the essence that is beyond meditation, to hold it with undistracted mindfulness is the instruction. Thus it is. Clearing away the dangers of the essence of intention transcending the mind, binding that which transcends the scattering of thoughts, Self-born wisdom is without direction or partiality, It cannot be pointed to as "this," its nature pacifies all elaboration. Therefore, abandon all mental fabrications, Train in the meaning of the great expanse free from a basis. Since the essence of awareness is free from the extremes of elaboration, the yogi who desires enlightenment cherishes the path that does not stray from the essence, for if the ground and path are confused, the result will not be attained. Therefore, awareness is clear, and realization does not stray from the realm of naturally pure nature, and there is no meditation of deliberately focusing on something. This is the intention of self-born wisdom. Liberation in the unabandoned, all-perfected Great Perfection is like the Great Garuda saying: The trace of the unceasing essence of nature in the realm, Without examining the empty realm, leave it in its own place and be liberated. That which is free from extremes is the excellent place of birth of the supreme. Thus it is. The All-Creating One says: O yogi with the fortune to enter at once, If the intention of the All-Creating King has been shown, From remembering and familiarizing yourself with the expanse of realization, do not show a method to be meditated upon or entered into. Thus it is. The bond that clears away the danger of being able to impose anything whatsoever on the single, non-elaborate awareness is: The nature of reality is the single self-born wisdom, The single view is free from the extremes of elaboration, The single meditation is without acceptance or rejection, going or coming, The single conduct is without the duality of acceptance or rejection, The single result is free from the two, abandonment and attainment, This is the intention of self-born spontaneous accomplishment. If the essence of awareness, the single clear bindu, is analyzed by the reverse of terminology, then since the essence is clear and empty, it is the single Dharmakaya. That is, from the perspective of being free from the extremes of elaboration, the view is the Great Perfection free from extremes. That is, in the state of realizing one's own nature, there is no knowledge of acceptance or rejection, scattering, going or coming, it is clear and non-conceptual, therefore the meditation is the single clear light. That is, since there is no acceptance or rejection in it, the aspect of self-liberation of acceptance and rejection is the single non-dual conduct. Its essence has neither samsara nor nirvana.

============================================================

==================== 第 28 段 ==================== 【原始藏文】 ད་པས་སྤངས་ཐོབ་རེ་དོགས་མེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཉག་གཅིག་སྟེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སྤྱོད་པ་འཛིན་ཆགས་གཉིས་ལས་འདས། །སྒོམ་པ་བཏང་གཞག་གཉིས་ལས་འདས། །ལྟ་བ་ཕྱོགས་དང་རིས་ལས་འདས། །འབྲས་བུ་སྤངས་ཐོབ་མཐའ་གཉིས་བྲལ། །ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ་འཕྲང་བསལ་བས་གཞི་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་བཅིང་བ་ནི། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས། །ཆོས་སོ་ཅོག་ཀུན་ཆོས་ཉིད་གདོད་མའི་ངང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས། །གང་ཡང་གཞི་གཞག་དགོངས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །རྨི་ལམ་ན་སྣ་ཚོགས་སྣང་ཞིང་ལོ་ཟླ་དང་བསྐལ་པར་སོང་བར་སྣང་ཡང་རང་རིག་མལ་ལས་མ་གཡོས་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལྟར། ད་ལྟར་གྱི་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་ངོ་ཅོག་དང་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་སོང་བར་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པས་གདོད་མའི་ངང་དུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྩལ་ཆེན་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་ལུང་ལས། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་སོ་ཅོག །གདོད་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་། །མ་གཡོས་རྩལ་ཆེན་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །དངོས་བྲལ་ སྟོང་པའི་རང་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཐེ་ཚོམ་དང་རྟོག་མཐའི་འཕྲང་ལས་སྒྲོལ་བའི་ཆིངས་ལྔ་ཐལ་ལོ། །ད་ནི་རང་དྭངས་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པའི་འོད་གསལ་དུ་ལ་བཟླ་བ་ལས། མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་རང་ས་གཟུང་བ་ནི། །སྣ་ཚོགས་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །གང་དུ་འདི་ལྟར་འཇོག་ཅེས་མི་རྟོག་པར། །རང་བབས་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བར་ལྷུན་གྱིས་ཞོག །ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ཀློང་དུ་ངང་གིས་གནས། །རིག་པ་རང་ངོ་དྭངས་དུས་སྣང་ཚུལ་མ་འགག་པར་ས་ལེ་བའི་ངང་རང་རིག་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གཞག་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། ཆོས་ཀུན་སྤྲོས་དང་བྲལ་ཞིང་རྙོག་མེད་པས། །བྱས་མེད་རང་སར་གྲོལ་བའི་གནད་འདི་ཆེ། །རྒྱུ་འགགས་རྐྱེན་ཡལ་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་གནད། །གང་ལ་མ་བརྟེན་གཅིག་གིས་གྲོལ་བའི་ཀློང་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། གང་དུ་ཇི་ལྟར་གཞག་པའི་ཚུལ་མེད་པར། །མ་བཙལ་རང་སར་བཞག་པས་སྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རང་གསལ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་ས་གཟུང་བ་ནི། །དཀར་དམར་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལ། །དབང་པོ་མི་བསྡུ་མིག་ཀྱང་མི་འགུལ་བས། །བདག་ལ་མི་བསམ་གཞན་ལ་མི་རྟོག་པར། །ཕྱམ་ཕྱལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་རང་གསལ་ཞོག །རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པར་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལྟར། །ལུས་མི་གཡོ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་། མིག་མི་འགུལ་ཧར་གཞག་དྭངས་པ། ཡུལ་མི་དགག་སྣ

【漢語翻譯】 因此，斷證無有希冀與恐懼是唯一的果，如《獅子圓滿力》中所說：行持超越執取與耽著，禪修超越捨棄與安住，見解超越偏頗與界限，果超越斷證二邊。如是說。一切皆于自生智慧中解脫，故於廣大平等之基中安住：顯有世間器情輪迴與寂滅，一切諸法皆於法性本初之狀態中，未曾動搖于自生智慧，故當知無有任何可立之基礎。如夢中顯現種種，並似經歷年月與劫數，然自明未曾離開床榻，故僅是顯現而無實有。如是，如今所顯現之輪迴與寂滅，以及看似已歷經漫長時光，然其本體未曾動搖於法界，故當知于本初狀態中無有遷變。如《大威力功德圓滿續》中所說：顯有輪迴寂滅一切法，本初即是自生智慧之狀態，未曾動搖，大威力自然圓滿，離實有，乃空性之自顯現。如是說。以此等解脫疑惑與分別邊執之五種繫縛。現在，于自凈如海清澈之光明中磨練，于不動大平等中把握自地：對於顯現為種種境之諸法，莫作如是分別，應如何安住於此？于自現無有收放中自然安住，於法性平等之界中自然安住。當覺性自明之時，于顯現不滅之狀態中，于薩列之狀態中，安住于自明無有收放之法性中。如鵬程大鵬所說：諸法皆離戲論且無垢染，故無作而於自地解脫，此乃要訣。因滅緣逝果盡之要訣，乃不依賴任何事物，唯一解脫之界。如是說。以及《普作王續》中所說：無有應如何安住之方式，不尋覓而安住于自地，即是禪修。如是說。于自明通透赤裸中把握自地：對於顯現為紅白境之相，不收攝諸根，亦不轉動眼球，不思及自我，不分別他者，于坦然廣大中安住自明。如海清澈，影像顯現般，身不動搖金剛跏趺坐，眼不轉動哈

【英語翻譯】 Therefore, the absence of hope and fear in abandonment and attainment is the sole result, as stated in 'The Lion's Perfect Strength': Conduct transcends grasping and attachment. Meditation transcends abandoning and abiding. View transcends bias and limitations. Result transcends the two extremes of abandonment and attainment. Thus it is said. Since everything is liberated in self-arisen wisdom, abide in the great expanse of the equal ground: Appearances, existence, the environment and beings, samsara and nirvana, all phenomena are in the primordial state of dharmata. Since it has not moved from self-arisen wisdom, know that there is no basis to establish. Just as various things appear in a dream, and it seems that years, months, and eons have passed, but self-awareness has not moved from the bed, so it only appears that way and there is no reality. Likewise, all that appears as samsara and nirvana now, and it seems that a long time has passed, but since its essence has not moved from the expanse, know that it is unchanging in the primordial state. As it says in 'The Tantra of the Great Power of Perfect Qualities': Appearances, existence, samsara, nirvana, all phenomena, from the beginning are the state of self-arisen wisdom. Unmoved, the great power is naturally perfect. Devoid of entity, it is the self-appearance of emptiness. Thus it is said. With these, the five bonds that liberate from the crossroads of doubt and conceptual extremes are released. Now, in the clear light of self-clarity, like a clear ocean, practice, and in the immovable great equality, grasp your own ground: For the phenomena that appear as various objects, do not think, 'How should I place them here?' Abide naturally in self-arisenness, free from gathering and scattering. Abide naturally in the realm of the equality of dharmata. When awareness is self-clear, in the state where appearances do not cease, in the state of salé, abide in the dharmata of self-awareness without gathering or scattering. As the Great Garuda says: All phenomena are free from elaboration and without impurity. Therefore, without effort, liberation in one's own place is the key. The key to the cessation of cause, the disappearance of conditions, and the exhaustion of results, is the realm of liberation through one thing, without relying on anything. Thus it is said. And as it says in 'The All-Creating King Tantra': Without a way to abide, without searching, abiding in one's own place is meditation. Thus it is said. In self-luminous, transparent nakedness, grasp your own ground: For the appearances that appear as red and white objects, do not gather the senses, and do not move the eyes. Without thinking of self, without conceptualizing others, abide in self-luminosity in a relaxed, vast expanse. Like images appearing in a clear ocean, the body does not move in the vajra posture. The eyes do not move, staring clearly. The objects are not rejected.

============================================================

==================== 第 29 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཚོགས་གསལ་སྣང་། སེམས་ མི་རྟོག་སྤྲོ་བསྡུ་རང་ཆད། རིག་པ་ཟང་མ་ཐལ་དུ་གཞག་པ་སྟེ། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ལ། །འགག་མེད་ཟང་ཐལ་གནས་པའི་དཔེ། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པ་ལ། །གཟའ་དང་སྐར་མ་ཤར་བ་བཞིན། །བག་ལ་ཉལ་བའི་དུས་མེད་པར། །སྣ་ཚོགས་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་གནས། །ཞེས་སོ། །རྒྱ་གྲོལ་ཡངས་པ་ཕྱམ་གདལ་དུ་དཔང་བསྟོད་པ་ནི། རྒྱ་བསྐྱེད་དཔངས་བསྟོད་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བའི་སེམས། །ཀུན་མཉམ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དགོངས་པ་ལ། །ཕྱི་ནང་བར་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲེས་པའི་ཉམས། །བདེ་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་འཛིན་འཆར། །ངོས་ཟིན་པ་ཙམ་གྱིས་གཏད་སོ་མི་བསྒོམ་པར། རོ་སྟོད་སེང་བྱས། ལྟ་སྟངས་ཕྱལ་བྱས། མིག་ཀྱང་ཕར་འཁྲུལ་ཚུར་འཁྲུལ་བར་སྣང་གི་དབྱིངས་དང་ཐག་རིང་པོར་གཏད་ནས། རིག་པ་རྒྱ་བསྐྱེད། སྒོ་ལྔ་རང་ཡན་དུ་འཆོར་བཅུག་ནས་བསྒོམས་པས་ཕྱི་ནང་བར་མེད་དུ་ཕྱལ་སོང་ནས། ལུས་དང་ནམ་མཁའ་འདྲེས་པའི་ཉམས་དང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོའི་ཉམས་དང་། རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་ཉམས་འཆར་ཏེ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སང་སེང་ཁྲལ་ཁྲོལ་ཟང་ཐལ་བ་སྙམ་པ་དང་། ཤེས་པ་ཟང་ཐལ་རྗེས་མེད་ཕྱལ་ཕྱལ་པ་སྙམ་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཟང་ཐལ་རྒྱ་གྲོལ་སྟོང་པར་མཐའ་ཆོད་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ངང་ནས་ཅི་ཡང་འཆར་བ་སྙམ་པ་དང་། ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཤིང་བསམས་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་བཙལ་གྱིས་མ་རྙེད་པར་ད་སྐྱེ་མི་སྲིད། སྔར་ཡང་སྐྱེས་པ་ མི་འདུག །ད་ལྟ་རྟོག་པ་སུ་ལ་ཡང་མི་འདུག་པར་རྣམ་རྟོག་མང་ཟེར་བ་ཅི་ཡིན་ན་ཨང་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཟང་ཐལ་གྱི་ཉམས་བརྗོད་ལས་འདས་པ་འཆར་རོ། །སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། དགོངས་པ་རང་གནས་ཏིང་འཛིན་ཅོག་གཞག་ངང་། །དངོས་མེད་རང་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་གཙོ། །འགྱུར་མེད་རང་སངས་ཆོས་ཉིད་ཀུན་གྱི་ཡུལ། །རང་སྣང་མི་རྟོག་གཅིག་པུ་ལྷང་ངེ་གནས། །དཔྱོད་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་བྲལ་བ་ནི། །གསང་སྔགས་དོན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་རིག་པ་སྒོམ་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ལ་བཟླ་བའི་ཆིངས་གསུམ་ཐལ་ལོ། །ད་ནི་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་འཕྱོང་ཆེན་པོས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྟོག་མཐའ་བསལ་བ་ལས། རང་བྱུང་གི་དགོངས་པར་བཞག་པས་འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བ་དག་ལུགས་ཀྱི་ཤན་འབྱེད་ནི། གཞི་གཞག་མི་གཡོ་ཆོས་ཉིད་དགོངས་པ་ལ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཡུལ་ཞེས་གཞན་དུ་ཞེན་པའི་སེམས་མེད་པས། །གཟུང་བའི་ཆོས་མེད་སྣོད་བཅུད་སྣང་ཞེན་བྲལ། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ཡ

【漢語翻譯】 覺受顯現光明，心不分別，收放任其自然消逝，覺性赤裸坦然安住。如《寶鬘論》所說：覺性之自性，無礙坦然安住之譬喻，譬如清澈之海洋，日月星辰顯現其中。沒有昏睡之時，種種坦然安住其中。如是。廣大解脫，寬坦平展而作證讚歎：放寬廣大，高揚讚歎，遠離收放之心，于普皆平等，自生智慧之見地中，內外無別，與虛空融合之覺受，生起樂明無戲論之禪定。僅僅是認識到，不去修持對治，而是身體挺直如獅子，目光放平，眼睛也向遠處似乎迷亂又似乎不迷亂的境界中投射，覺性放寬，讓五根門自然散亂，這樣修持后，內外無別而放平，身體與虛空融合之覺受，以及樂明無分別，坦然大樂之覺受，覺性坦然赤裸之覺受生起，所有顯現都覺得空空蕩蕩，坦坦蕩蕩，坦然通透，覺知坦然無跡，空空蕩蕩，一切都坦然解脫，最終斷定為空性，從一無所有的狀態中顯現一切，無論如何觀察思考，都找不到分別念，現在不會產生，以前也沒有產生過，現在任何人都不會有念頭，那說分別念多又是什麼呢？等等，坦然的覺受超越言語而生起。《獅子圓滿力》中說：見地安住自性，禪定如如不動，無實自顯壇城一切之主，不變自證，法性一切之境，自顯無分別，唯一朗然安住。分別念，遠離意之分別念，是密咒意義之偉大定論。如是。這些是覺性于無修狀態中安住的三種約束。現在以辨別的巨大力量，遣除懷疑的分別念邊執，于自生之見地中安住，從而辨別清凈錯覺輪迴之理：于根本不動法性見地中，無內外，遠離能取所取戲論，沒有執著于境之外的心，因此沒有所取之法，器情顯現無執著，于輪迴中生起之

【英語翻譯】 The assembly manifests clearly. The mind is without conceptualization, and the gathering and dispersing cease on their own. Awareness is placed nakedly and openly. As stated in the Jeweled Garland: "The very essence of awareness is an example of abiding openly and unimpededly. For example, in a clear ocean, the sun, moon, and stars arise. Without a time for sleep, it abides greatly in various openness." So it is. Praising the vast expanse of liberation as being wide open and flat is as follows: The mind that expands widely, praises highly, and is free from gathering and dispersing. In the view of all-encompassing, self-arising wisdom, the experience of blending the outer and inner without separation with the sky arises as bliss, clarity, and a samadhi free from elaboration. Without meditating on a support by merely recognizing it, the upper body is held like a lion, the gaze is leveled, and the eyes are fixed far away in a state that appears to be both confused and not confused. Awareness is expanded, and the five senses are allowed to wander freely. By meditating in this way, the outer and inner become leveled without separation, and the experience of the body blending with the sky, the experience of bliss and clarity, non-conceptualization, and great openness, and the experience of naked awareness arise. All appearances seem empty, clear, and open, and knowledge seems empty, without trace, and leveled. Everything is openly liberated, and it is decided that everything is empty. From the state of having nothing, everything arises. No matter how much one examines and thinks, one cannot find any thoughts. It is impossible for them to arise now, and they have not arisen before. Now, no one has any thoughts, so what is meant by saying there are many thoughts? And so on. The experience of openness, which is beyond words, arises. In the "Lion's Complete Strength," it says: "The view abides in its own place, and the samadhi remains still. The unreal, self-appearing mandala is the lord of all. The unchanging, self-enlightened nature is the realm of all dharmata. Self-appearing, non-conceptual, and alone, it abides clearly. Discernment, free from the mind's conceptualization, is the great reason for the meaning of secret mantra." So it is. These are the three bonds for familiarizing awareness with the state of non-meditation. Now, with the great power of discernment, dispelling the extremes of doubt and conceptualization, the discernment of how illusion and samsara are purified by abiding in the self-arising view is as follows: In the unchanging, fundamental nature of dharmata, there is no outer or inner, and it is free from grasping and fixation. There is no mind that clings to an object as other, so there is no object to be grasped, and the container and its contents are free from appearance and clinging. The arising in samsara

============================================================

==================== 第 30 段 ==================== 【原始藏文】 ུལ་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རང་རིག་གི་ངོ་བོ་ལ་གཟུང་བ་མེད་པ་དང་རོལ་པར་སྣང་ཡང་མ་བཟུང་བས་ཕྱི་སྣང་བས་རིག་པ་ལ་མ་གོས་ཏེ། ད་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་མེད་ལ། རང་ཞེས་སེམས་ལ་ནང་དུ་མི་རྟོག་པས། །འཛིན་པའི་ཆོས་མེད་སྲིད་པའི་ཀུན་རྟོག་ཞི། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་རྩད་ནས་ཆོད། །དེ་ཚེ་མཁའ་འདྲ་ཕྱི་ནང་འཁྲུལ་པའི་ཆོས། །གང་ཡང་མི་དམིགས་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ཟད་པའི་ སར་ཐུག་འགྲོ་དང་འོང་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཀློང་འབྱམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་། །ཆོས་སྐུའི་ཕོ་བྲང་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །ནང་སེམས་སུ་རྩལ་ལས་ཤར་བ་ལ་མ་བཟུང་བས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྟོངས་ཏེ་འཁོར་བར་སྐྱེ་མཁན་ནམ་འཁྲུལ་དུ་འཇུག་མཁན་དེ་མེད་པས། སྣང་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པ་གྲོལ། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཁར་པོ་འགྱེལ། འཁྲུལ་སྣང་དང་འཁྲུལ་འཛིན་སྟོངས་པས་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་མངོན་དུ་གྱུར་དུས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སར་ཐུག །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་དུ་ཕྱིན། ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་གཏན་སྲིད་ཟིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རིག་པ་སེམས་དང་བྲལ་དུས་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་དང་ཞར་ལ་བྲལ་བས། སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ལས་འགྲོ་ས་མེད་དེ། ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་སུ་ཡིན་པ་དེ་སྒྲིབ་བྱེད་དང་བྲལ་བས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་ལ་སེམས་དང་བཅས་དུས་སེམས་ཅན་ཟེར། སེམས་དང་བྲལ་དུས་སངས་རྒྱས་ཟེར་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། །གཟུང་བ་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་སེམས། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སེམས་དེ་བྲལ་ན་སངས་རྒྱས་ས། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་ཟད། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་སེམས་དེས་འགྲོ། །དེ་མིན་འགྲོ་བར་ནུས་མིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་རྣམས་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེའང་གཟུང་བའི་སེམས་ལས་གཟུང་ཡུལ་མེད་ པ་གསལ་སྣང་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལྔར་སྣང་ལ། འཛིན་པའི་སེམས་ལས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་ཉོན་མོངས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྣང་སྟེ། ཡུལ་མེད་ཡུལ་དུ་འཛིན་པ་དང་། སེམས་མེད་སེམས་སུ་འཛིན་པའི་འཁོར་བ་སེམས་ཅན་ལ་རྨི་ལམ་ལྟར་སྣང་བ་སེམས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་བ་ལས་བྱུང་བའོ། །རྩལ་རྫོགས་ལས། མི་ཤེས་བྱིས་པའི་ངང་ཉིད་ཀྱིས། །ནན་གྱིས་མཁའ་ལ་མདུད་པ་བོར། །ཡུལ་སྣང་མེད་ལ་སྣང་བར་བཟུང་། །བདག་དང་གཞན་དུ་མེད་པ་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་འཁྲུལ་པས་བཟུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་མ

【漢語翻譯】 如虛空般無有邊際。自性覺知的體性，無可執取，顯現為游舞卻不執著，因此外在顯現無法沾染覺性。如今已無輪迴轉生的處所。由於內心不執著于「我」。沒有能執之法，寂滅了存在的種種妄念。從根源上斷絕了輪迴轉生的主使者。那時，如虛空般內外迷亂的法，任何都不可得，已達法身的境界。窮盡之處，無有來去。一切皆融入法界，到達普賢王如來的凈土。已到達法身的殊勝宮殿。由於內在自性顯現的力量不被執著，業和煩惱便會消盡，因此沒有了輪迴的製造者或引入歧途者。顯現和覺知的執著得以解脫。能取和所取的堡壘崩塌。由於迷亂的顯現和迷亂的執著都已消失，當覺性通透地顯現時，便到達了法性窮盡之處。到達普賢王如來的凈土。被稱為證得法身國王的永恒統治。當覺性脫離心時，便與心的迷亂顯現及其附帶物分離。除了成佛之外別無他途，因為本來是佛的體性，脫離了遮蔽而得以顯現。覺性與心相伴時，被稱為有情眾生。覺性脫離心時，被稱為佛。如《牟提花鬘》中所說：智者應區分心與智慧。心是所有習氣的根基，是眾生之垢。執取外境之心，因此是輪迴的本性。當心脫離時，即是成佛之處。眾生的一切垢染都已消盡。眾生皆由心而行。除此之外，無法行動。因此，眾生如迷亂之輪。如是說。因此，從能取的心中，本無所取之境，卻顯現為清晰的色、聲、香、味、觸五種。從所取的心中，顯現出業、異熟果和無量煩惱。將非境執為境，將非心執為心，輪迴如夢境般顯現在有情眾生面前，這是由心之能取所取的顯現所產生的。《功德藏》中說：無知的孩童，用力在虛空中打結。將本不存在的境執著為存在。將本無自他之分，卻因迷亂而執著為自他。

【英語翻譯】 Like the unconfined sky. The essence of self-awareness is without grasping, appearing as play yet ungrasped, thus outer appearances do not taint awareness. Now, there is no place to be born into samsara. Because one does not inwardly contemplate "self" in the mind. There is no clinging to phenomena, and the pervasive thoughts of existence are pacified. The instigator of birth in samsara is cut off at the root. At that time, like the sky, the phenomena of inner and outer confusion, nothing is perceived, and one reaches the state of Dharmakaya. Reaching the point of exhaustion, there is no coming or going. All is vast expanse, the realm of Kuntuzangpo (Skt. Samantabhadra). One has reached the supreme palace of Dharmakaya. Because the arising of inner mind's energy is not grasped, karma and afflictions are exhausted, thus there is no one to be born into samsara or to lead astray. The grasping of appearances and consciousness is liberated. The fortress of subject and object collapses. Because confused appearances and confused grasping are exhausted, when awareness manifestly becomes transparent, one reaches the point of the exhaustion of dharmata. One reaches the realm of Kuntuzangpo. It is said to have attained the eternal sovereignty of the Dharmakaya king. When awareness is separated from mind, it is separated from the confused appearances of mind and its attachments. There is no other path than to become a Buddha, because the essence is Buddha, and it is manifested by being free from obscurations. When awareness is accompanied by mind, it is called sentient beings. When awareness is separated from mind, it is called Buddha. As it is said in the "String of Pearls": The wise should distinguish between mind and wisdom. Mind is the basis of all habits, it is the impurity of embodied beings. Grasping objects is the mind, therefore it is the nature of samsara. When that mind is separated, it is the place of Buddhahood. All the impurities of embodied beings are exhausted. Beings go by that mind. Otherwise, they are not able to go. Therefore, beings are like a confused wheel. Thus it is said. Therefore, from the grasping mind, there is no object to be grasped, yet it appears as the five clear forms, sounds, smells, tastes, and textures. From the mind that grasps, karma, ripening, and immeasurable afflictions appear. Grasping what is not an object as an object, and grasping what is not mind as mind, samsara appears like a dream to sentient beings, which arises from the manifestation of the grasping aspect of the mind. In "Perfection of Energy," it says: An ignorant child, in its very nature, forcefully ties knots in the sky. Grasping appearances that do not exist as existing. Grasping what is without self and other as self and other due to confusion. Thus it is said. Therefore, the mind...

============================================================

==================== 第 31 段 ==================== 【原始藏文】 ེད་པའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་ལམ་དུ་བྱས་པས། སེམས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུ་ཚེ་འདིར་འགྲུབ་པའི་གནད་དེ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་སེམས་ལམ་དུ་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་ལས་མ་འདས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དུས་མེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །སེམས་འཆར་བ་མི་འགག་པའམ་ཤར་གྲོལ་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་དེ་ལམ་དུ་མི་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། ཐུགས་རྗེའི་ཆ་འཆར་གཞིའི་རིག་པ་ཟང་མ་རང་མལ་ལས་མ་གཡོས་པ་ལ་ཟེར་བས་དེ་ལམ་དུ་བྱེད་ཀྱི་རྩལ་ལས་སེམས་སུ་ཤར་ཟིན་རྟོག་པའི་ཆ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ལམ་དུ་མི་བྱེད་དེ། ངོ་བོ་རིག་པ་ལ་གཞག་དུས་སེམས་གང་དགར་རང་སངས་ལ་བསྐྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་སེམས་འཁྲུལ་པ་མ་རིག་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཡུལ་བདག་ཏུ་འཛིན་ཞིང་ཡུལ་ཕྱིར་མ་འབྲངས་ན་ས་གཅིག་ཏུ་འདུག་མི་ཚུགས་པ་དེ་ལ་སྒྲོ་མ་རེག་པར་བྱས་ནས། ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་རྟོག་མེད་ བདག་རྟོག་གི་བློ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལམ་དུ་བྱེད་དེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སེམས་ཅན་བློ་ལ་གཉིས་སུ་བྱུང་། །སེམས་དང་མ་རིག་སྣང་བ་ནི། །ཡུལ་མེད་པ་ལ་འཛིན་པས་བཟུང་། །རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ནི། །བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་བློ་དང་བྲལ། །ཡིན་པ་ལ་ཡང་རེ་བ་མེད། །མིན་པ་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་སངས། །ཞེས་སོ། །གནད་འདི་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་བར་རིག་སྟེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་བྲལ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་ཀྱང་མི་འདོར་བ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་པ་དང་། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྤྲོས་པ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་ཞེས་པ་དང་། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་། སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ལུང་གི་གནས་འདི་དེང་སང་ཕལ་གྱི་བློར་མ་ཆུད་པས་ཅི་ལ་ཟེར་བ་ཆ་མེད་པ་ཉིད། འདིར་མིག་ཕྱེ་བ་བཞིན་བཤད་པས་ཐེག་པ་རྒྱལ་པོའི་མཛོད་ཅེས་བྱའོ། །རིག་པ་རང་མལ་དུ་ཤན་འབྱེད་པས་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་དང་སོ་སོར་དབྱེ་བ་ནི། ད་ལྟའི་རིག་པ་གཞི་ལས་མ་གཡོས་ན། །དེ་ཉིད་གོམས་ཆས་ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་སྟོངས། །ཡང་སྲིད་ལེན་པའི་ལས་དང་བག་ཆགས་བྲལ། །རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློས་འཁོར་འདས་མཉམ་པར་བརྗོད། །སྲིད་ཞིར་མི་གནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཕྱིན། །འདི་ ཡང་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་ཕྱེད་པ་གཅེས། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཡིན། །རིག་པ་རང་མལ་དུ་གནས་པ་ནི་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་རིག་ཆ་ཡིན་ལ། ཞི་གནས་རྩ

【漢語翻譯】 以覺知的智慧唯一作為道，這就是在此生中成就離心法身的關鍵。其他人以心作為道，因此無法超越有情眾生，沒有成佛之時。如果說，心的顯現不停止或者顯現即解脫的慈悲分不作為道嗎？慈悲分是指顯現之基的純粹覺知，未曾離開自處，因此它是作為道的技巧，但心中已經顯現的分別念部分，無論如何也不作為道。當將本體安立於覺知時，心隨意任運而自我解脫，以前也已經多次說過。因此，心的迷惑是無明的根本，執著于境為實有，如果不隨境而轉，就無法安住於一處，對此不作任何觸碰，而是將純粹通透、無有分別、遠離我執之心的智慧作為道。如獅子圓滿力中說：有情眾生的心分為二，心和無明之顯現，因執著于無境而受束縛，覺知智慧之顯現，遠離我執之念，對於存在之物也無有期望，對於不存在之物疑慮盡除。要知道唯有此關鍵至關重要。聖者《寶積經》中也說：也遠離心、意和識，也不捨棄三摩地的境界，這是如來們不可思議的心之秘密。明句論中也說：心和心所生之戲論也斷絕。入行論中也說：心止息者，以身示現。等等如是出現。如今，經文的這個要點，一般人的智慧無法理解，根本不知道在說什麼。在此如開眼般宣說，故名為大乘之寶藏。覺知于自處而辨別，因此止觀與專注一境的差別是：如果當下的覺知未曾離開基，那它就是習慣成自然，來世的輪迴空，遠離再次受生的業和習氣，因果上說輪迴與涅槃平等，不住于輪迴寂滅，前往菩提心要。這 也是止觀專注一境的一半，非常珍貴，是自性大圓滿的密意。覺知安住于自處是純粹通透赤裸的覺性，止

【英語翻譯】 By taking the sole wisdom of awareness as the path, that is the key to accomplishing the Dharmakaya, which is free from mind, in this very life. Others take mind as the path, and therefore cannot transcend sentient beings, and there is no time to attain Buddhahood. If you ask, isn't the compassionate aspect of the arising of mind, which does not cease, or the self-liberation of arising, taken as the path? The compassionate aspect refers to the pure awareness of the basis of arising, which has not moved from its own place, so it is the skill of taking that as the path, but the aspect of conceptual thought that has already arisen in the mind is not taken as the path in any way. When the essence is placed in awareness, the mind is abandoned to self-liberation as it pleases, as has been said again and again before. Therefore, the delusion of mind is rooted in ignorance, clinging to objects as real, and if it does not follow objects, it cannot stay in one place. Without touching that, the wisdom of pure transparency, without concepts, and free from thoughts of self is taken as the path. As it says in the Lion's Complete Power: The minds of sentient beings are divided into two. Mind and the appearance of ignorance are grasped by clinging to what is without object. The appearance of awareness and wisdom is free from thoughts of self. There is no hope for what is, and doubt is cleared for what is not. Know that this key alone is important. The Noble Jewel Heap Sutra also says: Also free from mind, intellect, and consciousness, and not abandoning the state of Samadhi, this is the inconceivable secret of the hearts of the Tathagatas. The Clear Words also says: The proliferation of mind and mental events is also cut off. The Entering the Middle Way also says: The cessation of mind is directly shown by the body. And so on. Nowadays, the meaning of this passage is not understood by the minds of ordinary people, and they have no idea what it is talking about. Here it is explained as if opening the eyes, so it is called the Treasury of the King of Vehicles. Because awareness distinguishes itself in its own place, the difference between single-pointed concentration and separate differentiation is: If the present awareness has not moved from the ground, then it will become accustomed to emptying the existence of future lives. It is free from the karma and habitual tendencies of taking rebirth again. In terms of cause and effect, samsara and nirvana are said to be equal. It does not abide in samsara or peace, but goes to the heart of enlightenment. This is also half of single-pointed concentration, which is very precious. It is the intention of the Great Perfection of Naturalness. Awareness abiding in its own place is the naked awareness of pure transparency, and peaceful

============================================================

==================== 第 32 段 ==================== 【原始藏文】 ེ་གཅིག་ནི་རྟོག་པ་མི་འཕྲོ་བར་གནས་ཆ་ཡིན་པས་ཕྱེད་པར་བྱ་སྟེ། རིག་པ་དེའི་ངང་ལ་གོམས་པས་ཡང་སྲིད་ལེན་པའི་ལས་དང་བག་ཆགས་ཟད་པ་ནི་སེམས་འགགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལས་བྱུང་སྟེ། ད་ལྟར་རིག་པ་སེམས་དང་བྲལ་བ་དེ་གོམས་པས་མཐར་ཐུག་གི་ཆོས་སྐུ་སེམས་དང་བྲལ་བ་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི། སེམས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ཐམས་ཅད་གཞི་ལས་མ་གཡོས་པར་གཅིག་པས། དར་རེ་དར་རེའི་རྒྱུན་མཐུད་པ་ལས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤར་བ་སྟེ། འཁོར་འདས་གཞི་སྣང་དུ་རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་དུས་གཞི་ལས་རྩལ་གྱི་རོལ་པར་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་མཉམ་པ་སྟེ། རིག་པ་སེམས་དང་བྲལ་དུས་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པར་མཉམ་པས་ན། འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་རིག་པར་མཉམ་པ་ཞེས་བཤད་དེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། འཁོར་བ་ཉིད་དང་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་སུ་གདགས་སུ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སྲིད་དང་ཞི་བ་གཉིས་མེད་དང་། །ཞེས་སོ། །ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་ཁྱད་པར་ཤན་དབྱེ་བ་ལས། ངང་ལས་གཡོས་ན་ཡིད་དཔྱོད་འཁོར་བ་ཉིད། །དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དེ་ལ་མ་ཟློས། །ནོར་བའི་སྐྱེ་ བོ་འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ། །དེས་ན་མཆོག་གསང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། །དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་རྩལ་རྣམས་གཞི་ལ་འཁྱོལ། །དགོངས་པ་མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡིན། །རིག་པའི་རང་ངོ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་རྩལ་དྭངས་ལྟ་བུ་ལས་རོལ་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་ཤར་དུས་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་སྐུར་གནས་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱ་བ་ནི་ཆོས་སྐུའོ། །ཀུན་གཞི་ནི་རིག་པ་ཟང་ཀར་མ་རྟོགས་པའི་རྟོག་མེད་ལུང་མ་བསྟན་ཏེ། དེའི་ངང་ལ་གནས་ན་ཁམས་གོང་མའི་ལས་སོག་པས་བསམ་གཏན་གྱི་སྒྲིབ་པའོ། །དེའི་ངང་ལས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པ་ཤེས་པའི་ཆ་དང་། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་འཆར་བས་དབང་ཤེས་ཡུལ་ལ་ཕར་འཕྲོ་བ་ནི། འཁོར་བ་ཟང་ཀའི་ལས་སོག་པ་སྟེ། མདོར་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞི་ལ་བརྟེན་པའོ། །འདིར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཆོས་སྐུ་དང་ཀུན་གཞི་མ་ཕྱེད་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྩ་བ་མི་ཆོད་པས། ཆོས་བྱས་ཚད་འཁོར་བའི་བསྣོན་མར་འགྲོ་བ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བཤད་དེ། ཆོས་སྐུ་ནི་ཟང་ཀའི་རིག་པ་རྗེན་ལ་བུད་པ་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་གསལ་འདི་ཡིན་པས། ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན། ངོ་བོ་སྟོང་པས་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་གསལ་བས་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་འཆར་གཞི་མ་འགགས་པས་སྤྲུལ་སྐུར་གནས་པའོ།

【漢語翻譯】 另一方面，安住于不散亂的覺性狀態是需要努力的。在這種覺性狀態中，通過串習，可以耗盡再次受生的業和習氣，這是心寂滅的功德所產生的。現在，通過串習這種覺性與心分離的狀態，最終可以顯現與心分離的法身。因為所有與心分離的覺性都與根本無二無別。從持續不斷的串習中，顯現出果的緣起。當輪迴和涅槃在根本顯現中作為力量的游舞顯現時，從根本到力量的游舞是無二的，在光明顯現中是平等的。當覺性與心分離時，因為本體未成立而是平等的，所以說輪迴和涅槃在無二的覺性中是平等的。如《功德藏》中所說：「輪迴和涅槃，怎能安立為二？」《菩提心釋》中說：「輪迴和涅槃，沒有絲毫差別。」《現觀莊嚴論》中說：「有和寂滅，二者無別。」從區分阿賴耶識和法身的差別來說：如果從自性中動搖，那就是意念和輪迴。在那裡，因果本身無法避免。錯誤的眾生會越來越墮落。因此，至上的秘密大圓滿是：力量不從法界中動搖，所有的力量都安住于根本。意念不搖動，安住于平等。覺性的自性如明鏡，力量如清澈的水晶，當游舞如影像般顯現時，覺性的本體安住於法身的狀態中，不從自性中動搖，這就是法身。阿賴耶識是沒有證悟赤裸覺性的無記無明。如果安住于這種狀態，由於上界之業的積累，就會產生禪定的障礙。從這種狀態中，阿賴耶識的行相識部分，以及六識顯現於對境，根識向外散亂于對境，這就是輪迴赤裸的業的積累。總之，輪迴的一切法都依賴於阿賴耶識。在此，如果瑜伽士不能區分法身和阿賴耶識，就無法斷除輪迴和涅槃的根本。因此，爲了避免所修之法成為輪迴的助長，才這樣宣說。法身是赤裸顯現的赤裸覺性，是離戲、空明。不是業和習氣的所依。本體是空性的，所以是法身。自性是光明的，所以是報身。大悲的顯現無有間斷，所以安住于化身。

【英語翻譯】 On the other hand, it is necessary to strive to abide in a state of awareness without distraction. By familiarizing oneself with this state of awareness, one can exhaust the karma and habitual patterns of taking rebirth again, which arises from the merit of the cessation of mind. Now, by familiarizing oneself with the state of awareness that is separate from the mind, one can ultimately manifest the Dharmakaya that is separate from the mind. Because all awareness that is separate from the mind is one without difference from the ground. From the continuous stream of familiarization, the dependent arising of manifesting the result arises. When samsara and nirvana appear as the play of power in the ground appearance, the play of power from the ground is non-dual, and it is equal in the clear appearance. When awareness is separate from the mind, because the essence is not established, it is equal. Therefore, it is said that samsara and nirvana are equal in non-dual awareness. As it is said in the Treasury of Qualities: "How can samsara and nirvana be established as two?" In the Explanation of the Mind of Enlightenment: "There is not the slightest difference between samsara and nirvana." In the Ornament of Clear Realization: "Existence and peace are non-dual." From distinguishing the difference between the alaya and the Dharmakaya: If one wavers from the nature, that is thought and samsara itself. There, cause and effect themselves cannot be avoided. Erroneous beings go from lower to lower. Therefore, the supreme secret Great Perfection is: The powers do not waver from the expanse, and all the powers abide in the ground. The intention does not waver, and it abides in equality. The self-nature of awareness is like a mirror, the power is like clear crystal, and when the play appears like an image, the essence of awareness abides in the state of Dharmakaya, without wavering from the nature, that is the Dharmakaya. The alaya is the unawakened, unlabelled ignorance of naked awareness. If one abides in that state, due to the accumulation of the karma of the higher realms, the obscuration of meditative absorption arises. From that state, the aspectual consciousness part of the alaya, and the six aggregates arise in the objects, and the sense consciousness scatters outward to the objects, that is the accumulation of the naked karma of samsara. In short, all the dharmas of samsara depend on the alaya. Here, if the yogi cannot distinguish between the Dharmakaya and the alaya, he cannot cut the root of samsara and nirvana. Therefore, in order to prevent the dharma that is practiced from becoming an increase of samsara, it is explained in this way. The Dharmakaya is the naked awareness that is nakedly manifest, it is free from elaboration, empty and clear. It is not the support of karma and habitual patterns. The essence is emptiness, therefore it is the Dharmakaya. The self-nature is luminosity, therefore it is the Sambhogakaya. The manifestation of great compassion is uninterrupted, therefore it abides as the Nirmanakaya.

============================================================

==================== 第 33 段 ==================== 【原始藏文】 །ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ལུང་མ་བསྟན་གཟུགས་མེད་པའི་ཤེས་པ་དང་ཆ་འདྲ་བ་གཏི་མུག་གི་ས་པའོ། །རང་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆ་དབང་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་འཆར་ གཞིར་གྱུར་པའོ། །ཐུགས་རྗེའི་དོད་དུ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་དག་གིས་འཁོར་བའི་ལས་དུ་མ་སོག་ཀྱང་གཙོ་བོར་ཀུན་གཞིའི་ངང་དུ་གོམས་ན་གཟུགས་མེད། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་པའི་ངང་དུ་གོམས་ན་གཟུགས། ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པས་འདོད་པར་འཁྲུལ་པའི་གོ་འབྱེད་པའོ། །ད་ལྟ་ནི་ཀུན་གཞི་བསྒོམ་པ་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཤེས་པ་དྭངས་ལ་མི་རྟོག་པ་ཙམ་སྒོམ་པ་དང་། ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་ཤར་གྲོལ་དུ་སྐྱོང་བ་ཐམས་ཅད་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་འདའོ། །འདིར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དེ་ངོས་འཛིན་པས་རྩ་བ་ཆོས་སྐུ་ཟིན། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་སྒོམ་དུ་མི་རེ་བས་ཀུན་གཞི་ལོག །དྭངས་དྭངས་པོ་བསྒོམ་པ་ལ་ལམ་མི་བྱེད་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལོག །རྟོག་པ་ཕྱིར་ཤར་བ་ལ་ལམ་མི་བྱེད་པས་ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་ལོག་སྟེ། ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་ཏེ། ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་རིག་པ་སྟོང་པར་བབས་ཀྱིས་གནས་པས་ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས། ཟང་ཐལ་གསལ་ཆ་དང་བཅས་པས་ལོངས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས། འཆར་གཞི་མ་འགགས་པའི་རིག་པ་ཟང་མར་རྟོགས་པས་སྤྲུལ་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ནམ་ཡང་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་རྗེན་ལ་བུད་པ་དགོས་པའི་གནད་དེ་ཡིན་ནོ། །ཟང་ཀར་མ་བུད་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཤེས་པ་ལས་མི་གྲོལ་བས་འཁོར་བ་འདི་ནས་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་མི་འཕགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་ ཕྱེད་དགོས་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ། ངེས་ཚིག་ཀུན་གཞི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཏེ། དེའི་གཞི་ཡིན་པས་ཀུན་གཞིའོ། །དབྱེ་ན་ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལུས་སུ་སྣང་བའི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་དང་། དེ་ལས་སོ་སོའི་ལུས་ཀྱི་ཚོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་སོག་པའི་རྟེན་མ་རིག་པ་དང་། ཡེ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་ཁྱབ་པར་བརྟེན་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཟང་ཐལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། ངེས་ཚིག་ཡང་དག་པའི་ཆོས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་རྟེན་བྱེད་པས་སྐུའོ། །དབྱེ་ན་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་ལས་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཆར་གནས་པས་གསུམ་མ

【漢語翻譯】 阿賴耶識的體性是無分別、無記、無色之識，與愚癡相似的處所。自性是阿賴耶識的顯現，是諸根識生起的處所。作為慈悲的替代，是六識連同對境的執著。它們積累了輪迴的諸多業力，但主要習慣於阿賴耶識的狀態則無色，習慣於阿賴耶識的顯現則有色，六識開啟了對慾望的迷惑。現在，修習阿賴耶識，以及修習阿賴耶識的顯現，僅僅是清明而不作意，以及將六識的念頭修習為生起即解脫，這一切都無法超越三界。在此，認識到赤裸覺性，就把握了根本法身。不期望在無分別的寂止中修習，就顛倒了阿賴耶識。不將清明修習為道，就顛倒了阿賴耶識的顯現。不將念頭向外生起作為道用，就顛倒了六識，從而恒常安住於法身、報身、化身三身的智慧中。體性在任何事物中都不成立的空性覺性中安住，是法身智慧。赤裸覺性連同光明，是報身智慧。顯現不間斷的覺性通徹明瞭，是化身智慧。任何時候都需要覺性赤裸顯現，這是關鍵。如果不赤裸顯現，就無法從三界的意識中解脫，因此無法超越輪迴。因此，必須區分阿賴耶識和法身。阿賴耶識的體性是習氣的容器。定義是阿賴耶識是輪迴之法，因為是它的基礎，所以是阿賴耶識。分類有身體的阿賴耶識，是顯現為身體的無始習氣，以及由此成為各自身體聚合之所依。結合意義的阿賴耶識，是蘊等將一切存在結合在一起的業力所積累的所依無明。以及根本意義的阿賴耶識，是無始無明普遍依賴於輪迴之法，共有三種。法身的體性是赤裸覺性，遠離戲論。定義是真實之法的意義的體性，因為是它的所依，所以是身。分類有體性、自性、慈悲三者，安住於三身之中，共有三種。

【英語翻譯】 The nature of the ālaya is non-conceptual, unindicated, formless consciousness, a place similar to ignorance. Its essence is the appearance of the ālaya-vijñāna, which is the basis for the arising of the sense consciousnesses. As a substitute for compassion, it is the six consciousnesses together with their grasping of objects. These accumulate many karmas of samsara, but mainly, if one is accustomed to the state of the ālaya, it is formless; if accustomed to the appearance of the ālaya-vijñāna, it has form; the six consciousnesses open the door to delusion in desire. Now, practicing the ālaya, and practicing the appearance of the ālaya-vijñāna, merely cultivating clarity and non-mentation, and cultivating the six consciousnesses so that thoughts arise and are immediately liberated, all of this does not transcend the three realms. Here, by recognizing the naked awareness, one grasps the root dharmakāya. By not expecting to meditate in non-conceptual quiescence, one perverts the ālaya. By not making the cultivation of clarity the path, one perverts the appearance of the ālaya-vijñāna. By not making the outward arising of thoughts the path, one perverts the six consciousnesses, and thus constantly abides in the wisdom of the three kāyas: dharmakāya, sambhogakāya, and nirmāṇakāya. The nature of awareness, which is not established in anything, abides in emptiness, which is the wisdom of the dharmakāya. Naked awareness together with clarity is the wisdom of the sambhogakāya. The uninterrupted appearance of awareness, thoroughly understood, is the wisdom of the nirmāṇakāya. At any time, it is necessary for awareness to emerge nakedly, that is the key. If it does not emerge nakedly, one cannot be liberated from the consciousness of the three realms, and therefore one cannot transcend samsara by even a single hair's breadth. Therefore, it is necessary to distinguish between the ālaya and the dharmakāya. The nature of the ālaya is that it becomes a container for habitual tendencies. The definition is that the ālaya is a dharma of samsara, and because it is its basis, it is the ālaya. The divisions are the ālaya of the body, which is the beginningless habitual tendency that appears as the body, and from that, it becomes the basis for the aggregation of individual bodies; the ālaya of conjoining meaning, which is the ignorance that is the basis for accumulating all the karmas that conjoin beings to existence, such as the aggregates; and the ālaya of ultimate meaning, which is the beginningless ignorance that universally depends on the dharmas of samsara; these are the three. The nature of the dharmakāya is naked awareness, free from elaboration. The definition is the nature of the meaning of the true dharma, and because it is its basis, it is the kāya. The divisions are the three: essence, nature, and compassion, which abide in the three kāyas.

============================================================

==================== 第 34 段 ==================== 【原始藏文】 ོ། །དེ་ཡང་ཐལ་འགྱུར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཆོས་སྐུའི་གནད། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རེ་ཞིག་བཤད། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཀུན་གྱི་གཞི། །ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བར་བཅས། །ངོ་བོ་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྣོད། །དབྱེ་བ་ལུས་དང་སྦྱོར་བ་དང་། །སྣ་ཚོགས་པ་དང་ཡེ་གཞིའོ། །ངེས་ཚིག་ཀུན་ནི་འདུས་པ་ལས། །གཞི་ནི་ཚོགས་ཤིང་སོག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ཏེ། །རང་གར་འཛིན་པའི་མཚན་མ་མེད། །ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་དབྱེར་མེད་ལ། །དབྱེ་བ་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྲུལ་སྐུ། །གསུམ་གྱིས་ཕྱེ་བས་ཁྱད་པར་འཇུག །ངེས་ཚིག་ཆོས་ནི་ཡང་དག་ལམ། །སྐུ་ནི་དེ་ལས་འགྲུབ་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་ ཕྲེང་བ་ལས། ཀུན་གཞི་ཉིད་ནི་བསགས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཟག་པ་ཟད། །སྟོང་ཞིང་གསལ་ལ་གསལ་ཞིང་ཁྱབ། །བསམ་པས་མ་སྦགས་དྲན་པ་སངས། །སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང་། །རང་དག་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བཅས་ཀུན་གཞི་ལ། །བག་ཆགས་སོག་ཕྱིར་རྫིང་དང་འདྲ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བག་ཆགས་བྲལ། །ཡིད་དང་སེམས་སྩོགས་འདུས་པ་ལས། །ལུས་ཅན་ཀུན་གཞི་དུ་མར་སྣང་། །ཆོས་སྐུ་ཡིད་སོགས་བྲལ་བས་ན། །དུ་མ་གཟུགས་སྣང་ལུས་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱས་པར་ནི་འོད་གསལ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནད་ཀྱང་། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་རྟོག་གོ། །ངེས་ཚིག་ཡུལ་ལ་སེམས་པས་ན་སེམས་སོ། །དབྱེ་ན་དག་པའི་སེམས་ཐར་པར་ཕྱོགས་པ་དང་མི་རྟོག་པ། མ་དག་པའི་སེམས་འཁོར་བར་རྟོག་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཆོས་སྐུའི་ཆ་ལས་ཤེས་རིག་གི་ལྡོག་པ་ལ་ངོས་གཟུང་བའོ། །ངེས་ཚིག་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་ཆོས་སྐུ་ལ་གནས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་སོ། །དབྱེ་ན་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ། མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སོགས་པ་ལྔ། ཡུལ་ལ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་གཉིས་སོ། །ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གནད་ཉིད་ནི། །སེམས་ཞེས་བྱ་བ་འཁྲུལ་རྟོག་ལ། །ངོ་བོ་འཇུག་ཅིང་ཁྱབ་པ་ལ། །དྲན་བསམ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་མའོ། ། དབྱེ་བ་དག་དང་མ་དག་པའོ། །ངེས་ཚིག་བསམ་པས་དྲན་ཡུལ་སྐྱེ། །གང་ལ་སེམས་དང་གང་གིས་སེམས། །གང་སེམས་པ་དང་གང་ཕྱིར་སེམས། །ཡེ་ཤེས་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ངོ་བོ་རང་གསལ་སྙིང་པོའི་དོན། །དབྱེ་བ་དག་ནི་གསུམ་དུ་འདོད། །ངེས་ཚིག་ཡེ་ནས་གནས་པའི་དོན། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་པ་ད

【漢語翻譯】 又，在《破斥論》中說：阿賴耶識和法身的要點，現在先說阿賴耶識，是善與非善一切的基礎，具有自性、定義和分類。自性是習氣的容器，分類是身、結合、多樣性和本初基礎。定義是從一切聚集而來，基礎是集合和堆積。法身是離戲的，沒有自主執著的相。自性是空明無二，分類是法身、報身和化身，以三身區分而有差別。定義是法是真實之道，身由此成就。又，《珍珠鬘》中說：阿賴耶識是積聚之因，法身是煩惱滅盡。空寂而光明，光明而周遍，不為思慮所染污，記憶清晰。遠離戲論，如虛空般周遍而空寂，遠離一切自性清凈的表徵。具有因和緣的阿賴耶識，因習氣堆積而如水池。法身則遠離習氣。從意和心等聚集，有情眾生的阿賴耶識顯現為多種。法身遠離意等，因此，多種形相是無身之顯現。詳細內容可在《光明藏珍寶》中瞭解。心和智慧的要點是：心的自性是錯覺和分別。定義是因心緣于對境而稱為心。分類是清凈的心趨向解脫和無分別，不清凈的心則分別輪迴。智慧的自性是從法身的一部分來確定識的轉變。定義是本來如此安住於法身的識，因此稱為智慧。分類是：根本智的自性是自性、本體和慈悲三者。相智是法界等五種。對境是周遍智，即如所有性和盡所有性二者。《破斥論》中說：心和智慧的要點是，心被稱為錯覺和分別，自性是進入和周遍，是憶念和思維的基礎。分類是清凈和不清凈。定義是因思慮而生起憶念之境。於何而心，以何而心，心於何者，為何而心。智慧不是分別，自性是自明本性的意義。分類認為是三種清凈。定義是本來安住的意義，如此了知即是智慧。

【英語翻譯】 Furthermore, in the Refutation Treatise, it says: The key points of the Alaya and the Dharmakaya. Now, let's first discuss the Alaya. It is the basis of all that is Dharma and non-Dharma, possessing essence, definition, and distinctions. Its essence is the container of all habitual imprints. Its distinctions are body, union, variety, and the primordial ground. Its definition is that it gathers from all; the ground is the collection and accumulation. The Dharmakaya is free from elaboration, without any characteristics of self-grasping. Its essence is emptiness and clarity, inseparable. Its distinctions are the Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya, distinguished by the three Kayas, thus differences arise. Its definition is that the Dharma is the true path, and the Kaya is accomplished from it. Also, in the Garland of Pearls, it says: The Alaya is the cause of accumulation, the Dharmakaya is the exhaustion of defilements. Empty and clear, clear and pervasive, unpolluted by thought, memory is clear. It is free from elaboration, pervasive and empty like the sky, free from all self-purifying signs. The Alaya, with its causes and conditions, is like a pond because of the accumulation of habitual imprints. The Dharmakaya is free from habitual imprints. From the gathering of mind and mental factors, the Alaya of sentient beings appears in many forms. Because the Dharmakaya is free from mind and so on, the many forms are the appearance of formlessness. For details, one should know it from the Treasury of Clear Light Jewels. The key points of mind and wisdom are: The essence of mind is delusion and conceptualization. Its definition is that it is called mind because it thinks about objects. Its distinctions are pure mind, which is directed towards liberation and is non-conceptual, and impure mind, which conceptualizes samsara. The essence of wisdom is to identify the reversal of knowledge from the aspect of the Dharmakaya. Its definition is that it is wisdom because it is the knowledge that has always been present in the Dharmakaya. Its distinctions are: the wisdom of the ground, whose essence is the three: nature, essence, and compassion; the wisdom that apprehends characteristics, such as the Dharmadhatu and the five wisdoms; and the wisdom that pervades all objects, which is the two: as-it-isness and how-many-there-are-ness. In the Refutation Treatise, it says: The key points of mind and wisdom are: Mind is called delusion and conceptualization, its essence is entering and pervading, it is the basis of memory and thought. Its distinctions are pure and impure. Its definition is that the object of memory arises from thought. What is minded, by what is it minded, what is minded about, and why is it minded? Wisdom is not conceptualization, its essence is the meaning of self-luminous essence. Its distinctions are considered to be three pure ones. Its definition is the meaning of being primordially present. Knowing it in this way is wisdom.

============================================================

==================== 第 35 段 ==================== 【原始藏文】 ང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ནི་འདུས་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དྲི་མ་ཉིད་དང་ཡང་སྦགས་པས། །ཀུན་གཞི་སྡུད་པའི་སེམས་ལ་སོགས། །དྲི་མའི་གྲངས་སུ་གྱུར་པས་ན། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། །གཟུང་བ་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་སེམས། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སེམས་དེ་བྲལ་ན་སངས་རྒྱས་ས། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་ཟད། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་སེམས་དེས་འགྲོ། །དེ་མིན་འགྲོ་བར་ནུས་མིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་རྣམས་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན། །ཐུགས་ནི་བསྐྱོད་པ་ཀུན་བྲལ་བས། །བེམ་པོ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་ཤིང་རིག་པ་གསལ་བྱེད་སྣང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་བསྲེགས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་མེ་བཞིན་ཟ། །ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །སྟོང་གསལ་རིག་བཅས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སྣང་བར་སྟོན། །འབྱེད་མེད་ཐུགས་རྗེ་རང་ཤར་བས། །ཁྱབ་ཅིང་ཀུན་འགྲེལ་ཆོས་ཀུན་རྫོགས། །དྲན་པ་ཉིད་ནི་དྲན་མེད་པས། །ཡེ་ཤེས་དྲན་གཞི་ཉིད་དང་བྲལ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། །གཞི་གནས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །མཚན་ཉིད་འཛིན་དང་ཡུལ་ཁྱབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་གི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་ནི་ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེར་བསྟན་པ་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ངེས་པ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྙིང་ཐིག་གི་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་དབྱེ་བ་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ། །དེ་དག་གི་ཁོངས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་པའི་ཤན་འབྱེད་གནས་པས་དེ་བསྟན་པ་ནི། འདི་ཡི་ངང་ལ་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་བཙལ་མེད། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །མཐའ་དབུས་གཉིས་མེད་འགོག་པའི་ཚུལ་བརྗོད་ཀྱི། །གཞན་དུ་ངང་ལས་ཕྱིར་འཁྱལ་རྩལ་ཉིད་ལ། །རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་སྲིད་དགུ་འཆར་བས། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་ཅེས་ནམ་ཡང་མ་བརྗོད་ཅིག །ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་གྱི་ངོ་བོ་རྗེན་པར་གནས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ངང་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་འབྲས་དང་སྤང་བླང་དང་བྱ་བཙལ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་བཅུ་མེད་པར་བསྟན་གྱི། ཀུན་གཞི་དང་དེའི་རྩལ་ལས་རྣམ་ཤེས་དུ་མ་ཤར་ནས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་འབྲས་བུ་མེད་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ན། རྒྱང་འཕེན་པ་ལྟར་ཆད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་བ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་སྒ

【漢語翻譯】 我，出自《牟帝鬘》：心乃由積聚而生，又與垢染相雜，故阿賴耶識等，亦成垢染之數。心與智慧之差別，智者應知。心乃一切習氣之基，乃有情之垢染。執取所取境者為心，故是輪迴之自性。離彼心則成佛，一切有情之垢染盡。眾生皆由彼心而行，否則不能行。故眾生如輪轉。然意（ཐུགས།）離一切動搖，非如頑石，乃了知、覺悟、明照之顯現。焚燒一切分別念，智慧如火般吞噬，與虛空等同，乃空明覺性。故智慧顯現光明。無分別之大悲自生，周遍且詮釋一切，圓滿一切法。憶念本身即是無憶念，故智慧遠離憶念之所依。智慧即是如此：基位清凈之智慧，具足體性執持與境之周遍。如是說。此等次第之廣說，如於殊勝乘之珍寶中所說般了知。如是，阿賴耶識與法身，心與智慧之差別確定，乃大圓滿心髓之辨別要點，故辨別差別極為重要。彼等之中，安住著因果決定之辨別，故宣說彼者：此之自性中，無有因果之尋覓，亦無有見修行等。宣說無有邊際與中心之遮止之理，否則，于自性之外散亂之作用中，顯現種種戲論，生起顯有九種，故切莫言說無有因果。法身智慧本來清凈之自性中，觀待勝義諦之自性，宣說因果與取捨及尋覓等自性本無。然從阿賴耶識及其作用中，生起諸多識，顯現種種輪迴之法，於一切具足分別念者，若說無因無果等，則如斷見者般墮入斷滅之見。輪迴世俗之法乃因緣和合

【英語翻譯】 I, from the Garland of Pearls: Mind arises from accumulation, and is also mixed with defilements, therefore, the alaya-consciousness, etc., also become part of the number of defilements. The difference between mind and wisdom should be known by the wise. Mind is the basis of all habits, and is the defilement of sentient beings. The mind grasps the object to be grasped, therefore, it is the nature of samsara. If that mind is separated, one becomes a Buddha, and the defilements of all sentient beings are exhausted. Beings go by that mind, otherwise they cannot go. Therefore, beings are like a revolving wheel. However, the heart (thugs) is free from all movement, not like a stubborn stone, but a manifestation of knowing, awakening, and illuminating. It burns all conceptual thoughts, and wisdom devours like fire, being equal to space, it is empty and clear awareness. Therefore, wisdom shows light. Unseparated great compassion arises spontaneously, pervading and explaining everything, perfecting all dharmas. Memory itself is non-memory, therefore, wisdom is free from the basis of memory. Wisdom is like this: the wisdom of the pure base, possessing the nature of holding and the pervasiveness of the object. Thus it is said. The detailed explanation of these sequences should be understood as explained in the precious supreme vehicle. Thus, the determination of the difference between alaya-consciousness and dharmakaya, mind and wisdom, is the key point of differentiation in the Great Perfection Heart Essence, therefore, it is very important to distinguish the differences. Within them, the differentiation of the certainty of cause and effect resides, therefore, it is taught: In this nature, there is no search for cause and effect, nor are there views, practices, etc. It speaks of the way of negating the absence of beginning and end, otherwise, in the activity of scattering outside of nature, various plays manifest, and nine kinds of appearances arise, so never say that there is no cause and effect. Because the dharmakaya wisdom is naturally present in the essence of purity, in relation to the nature of ultimate truth, it is taught that cause and effect, acceptance and rejection, and searching, etc., are inherently non-existent. However, from the alaya-consciousness and its activity, many consciousnesses arise, and various samsaric dharmas manifest, to all those who possess conceptual thoughts, if one says that there is no cause and no effect, etc., then one will fall into the view of annihilation like a nihilist. The worldly dharmas of samsara are the union of causes and conditions.

============================================================

==================== 第 36 段 ==================== 【原始藏文】 ྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཐུ་ལས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། རྟེན་འབྲེལ་རྐྱེན་བྱུང་འདུས་བྱས་གྲངས་བསམ་འདས། །འཁོར་བའི་འཁྲུལ་ སྣང་ཞི་བདེའང་གྲངས་བསམ་འདས། །དེ་ཀུན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད། །དག་པའི་ཞིང་དང་བདེ་བ་དང་། མ་དག་པའི་ཞིང་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པར་ཁྱབ་པ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། ངོ་བོ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ཡང་། རྣམ་པ་སྣང་བ་དེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མཐུ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་སྔགས་དང་རྫས་ལས་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཕ་མཐའ་ཡས། །འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཡང་ཕ་མཐའ་ཡས། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཕ་མཐའ་ཡས། །ཞེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ལས་བྱས་བསགས་པ་ནམ་ཡང་མེད་མི་འགྱུར། །འཁོར་བ་ན་ཡང་དཀར་ནག་འབྲས་བུ་སྨིན། །ཞེས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། དགེ་བའི་ལས་ལས་བདེ་བ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་། །སངས་རྒྱས་ཞིང་མང་མཐའ་ཡས་མཐོང་བར་འགྱུར། །མི་དགེའི་ལས་ལས་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འབྱུང་། །ངན་སོང་ངན་འགྲོ་འབར་བའི་གནས་རྣམས་མྱོང་། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་འབྲས་ལ་བཟླ་བའི་ཤན་འབྱེད་པ་ནི། གཤིས་ལ་གཞལ་ན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ལྟར། །ལམ་དུ་བྱེད་པས་གཤིས་ཐོག་མི་གཡོའི་དུས། །གང་ཡང་མི་དམིགས་དགོངས་པའི་དུས་ན་རྩི། །གཤིས་ཐོག་མཐར་ཕྱིན་གང་ཡང་གོས་མི་འགྱུར། །ཆོས་ སྐུ་དོན་དམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རང་ཐོག་ཏུ་གནས་པའི་དགོངས་པའི་རང་དུས་ན་འཁོར་འདས་དང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་སྟེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་གྲུབ་བསལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཤིས་དེ་ཉིད་ལ་ལས་མེད་པས་འཁོར་བ་ཆད་པ་ལྟར། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པ་འདི་ལ་ཟེར་གྱི། གཞན་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་འཆོལ་བས་འཁོར་བ་མི་འདོད་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། དྲོད་གཤེར་འཛོམ་པའི་ས་བོན་ཐེབས་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ལྟར། གཤིས་ལས་འཁྲུལ་ཆ་ཕྱིར་ཤོར་ན་རྣལ་འབྱོར་མ་འབྱོར་མེད་དོ། །དེས་ན་གཏན་སྲིད་མ་ཟིན་གྱི་བར་ལ་རིག་པ་རྐྱེན་ངན་གྱིས་མ་བསླུས་པ་གལ་ཆེ་བས། ཟང་ཐལ་རིག་པའི་རྩལ་སྦྱོང་མཆོག་ཏུ་གཅེས་སོ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། འདི་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས། །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པའ

【漢語翻譯】 乃如幻之威力所顯現。如何顯現耶？緣起因生之有為，數量不可思議。輪迴之錯覺，寂靜安樂亦數量不可思議。彼一切乃因緣聚合之緣起。清凈之剎土與安樂，不清凈之剎土與痛苦，如虛空之界般遍佈一切，皆為各自之因緣緣起之顯現，如幻術一般。雖本體無有而為空性，然形相之顯現乃緣起之威力。如幻術之咒語與藥物顯現為馬牛一般。聖者功德寶聚經中雲：「虛空之界之自性亦無邊無際。引導世間之智慧亦無邊無際。有情之界之自性亦無邊無際。」如是說。入定王經中雲：「所作所積之業，何時亦不滅不改。于輪迴中，亦成熟黑白之果。」如是說。寶積經中雲：「從善業生起諸安樂，得見無量無邊之佛剎。從不善業生起諸痛苦，感受惡趣惡道燃燒之境。」如是說。于因果上回遮之辨別乃：若以體性衡量，則任何亦不成立一般。于道上行持，故於體性上不動搖之時，任何亦不執著，于意念之時則珍視。于體性上究竟，任何亦不沾染。法身勝義之智慧，于自性安住之意念自之時，于輪迴涅槃與因果等任何亦不成立。以一切戲論皆寂滅，無有成立破除之故。如體性本身無有作為，如輪迴斷絕一般。於一切時中，不離彼而行持，乃于因果圓滿大回遮，此乃謂超越善惡因果。否則，于因果上錯亂，即便不欲輪迴亦會發生。如溫濕聚合之種子播下後，生出苗芽一般。若從體性中錯亂之部分向外流失，則瑜伽士無有成就。是故，于未獲得堅定之前，未被惡劣因緣所欺騙至關重要。故於通透之智慧之力量勤加修習，至為珍貴。珍寶鬘中雲：「此乃圓滿正覺之境，未曾動搖自性。」

【英語翻譯】 It appears from the power of illusion. How does it appear? Conditioned phenomena arising from interdependent causes are countless and inconceivable. The illusions of samsara and the peace of nirvana are also countless and inconceivable. All of that is the interdependence of causes and conditions. Pure lands and happiness, impure lands and suffering, all pervading like the expanse of space, are all appearances of interdependent causes and conditions, like illusions. Although they are empty because they have no essence, the appearance of forms is the power of interdependence, just as horses and cattle appear from the mantras and substances of illusion. In the Sutra of the Collection of Noble Qualities, it says: "The nature of the realm of space is also endless. The wisdom that guides the world is also endless. The nature of the realm of sentient beings is also endless." And in the King of Samadhi Sutra, it says: "Actions done and accumulated never disappear or change. Even in samsara, black and white fruits ripen." And in the Jewel Heap Sutra, it says: "From virtuous actions, all happiness arises, and countless Buddha-fields are seen. From non-virtuous actions, all suffering arises, and one experiences the burning places of the lower realms and bad migrations." The distinction of averting from cause and effect is as follows: If measured by nature, nothing is established. By practicing on the path, when the nature is unwavering, nothing is fixated upon, and it is valued at the time of contemplation. When the nature is perfected, nothing is stained. The wisdom of the Dharmakaya's ultimate meaning, at the time of contemplation residing in its own nature, nothing is established in samsara and nirvana, cause and effect, etc., because all elaboration is pacified and there is no establishment or refutation. Just as the nature itself has no action, as if samsara is cut off, to act without moving from it at all times is to avert to the Great Perfection of cause and effect. This is what is meant by transcending good and evil, cause and effect. Otherwise, by being confused about cause and effect, even if one does not desire samsara, it will arise, just as a sprout arises from a seed placed in a combination of warmth and moisture. If a part of delusion is lost from the nature, then the yogi has no attainment. Therefore, until stability is attained, it is important not to be deceived by adverse conditions. Therefore, the practice of the power of clear wisdom is extremely precious. In the Garland of Pearls, it says: "This is the state of perfect enlightenment, unwavering from its own nature."

============================================================

==================== 第 37 段 ==================== 【原始藏文】 ོ། །ཞེས་པ་དང་། རྩལ་རྫོགས་ལས། ཆོས་སྐུ་རྟོག་མེད་རང་སངས་སྒོམ་པ་ཡིན། །དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་རང་གི་དོན་རྟོགས་ན། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་གོལ་སྒྲིབ་སྐྱོན་སེལ་གྱི་ཤན་འབྱེད་ཆེན་པོ་ལྔའི་ཆིངས་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞག་ཐབས་བཞི་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་། མདོ་ཆིངས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཏེ་བསྡོམས་པས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུས་ནི་འདིའི་གལ་མདོ་ངེས་པའི་གཟེར་བུ་གསུམ་དུ་བསྟན་པས་གནད་མི་འཆུགས་པར་བྱེད་ པའོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་བཙལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་བསྡུ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀློང་ཆེན་འདི། །རྟེན་མེད་སྒྱུ་མའི་སྤྲུལ་པའི་རྩེད་མོ་བྱེད། །འདི་ལས་ཐར་དགོས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟློས་འཚལ། །དེ་ཡི་ཐབས་ནི་འདི་ལས་མཆོག་གཞན་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དགོངས་པ་མ་གཡོས་གཅེས། །འདི་ཉིད་ཁོ་བོའི་སྙིང་གཏམ་ཟབ་མོའི་ཀློང་། །ཀུན་ཡིན་ཀུན་མིན་ཡིན་མིན་འདས་པ་གཅེས། །འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་འདི་ལས་ད་རེས་གྲོལ་བ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྐྱེན་ལ་ཟློས་ན་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་མི་འབྱུང་སྟེ། ས་བོན་མེད་ན་དེའི་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལྡོག་པ་ལ་དེའི་རྒྱུ་འགོག་པར་ཀུན་མཐུན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། །དེ་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །རྒྱུ་ལ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགོག་པའི་ཐབས་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཟབ་པ་མེད་ལ། དེའི་ལུགས་ནི་དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་མ་གཡོས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལ་རེ་དོགས་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པ་ཉིད། ཀུན་བྱེད་ལས། བདེ་བ་འདོད་པ་ཆགས་པའི་ནད་ཡིན་པས། །འདོད་པ་མེད་པས་བདེ་བ་ལེན་པར་བྱེད། །སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་བཙལ་རང་ བཞིན་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་ལ་མི་རྟོག་ཞོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལེའུའི་གནས་འདི་ནི་འདིའི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རང་གནད་ངེས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་སྟེ་མདོ་ཆིངས་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། ལེའུ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། བཅུ་པ། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བར་བསྟ

【漢語翻譯】 如是說。從《功德圓滿》中說：法身無念自生是禪修，無有目標若能覺悟自義，則是無離無合之大禪定。如是說。這些是斷除錯謬、遮障、過失之五大分別的盟約。如是，四種安住法，三種三摩地，以及二十二根本誓句，總共二十九種法類，是指示此中要義的三顆釘，故不應錯失要點。 現在將這些意義歸納為超越因果取捨的法性：煩惱、業和習氣之浩瀚虛空，無有依憑，做著幻化之戲。欲從此解脫，當捨棄因果之重複。對此，再沒有比這更好的方法了。因此，切莫動搖法性之見解，這乃是我心底深處之語。超越一切是、非是、亦是亦非是，至為重要。輪迴中因果的錯覺如同夢幻，現在必須從中解脫。若在因、業和煩惱的緣起上重複，則不會產生輪迴的果報。如同沒有種子，就不會產生苗芽。果是隨順因的，因此，若要使輪迴止息，則必須斷除其因，這是大家都贊同的。如雲：諸法皆從因緣生，如來說是彼等因，彼等因之滅息者。如是說。斷除因果顛倒之法，沒有比自性大圓滿更深的了。其規矩是，不應動搖見解，即法性自生之智慧。對此，超越希冀、恐懼和執著的邊際，至為重要。在《普作王》中說：欲求安樂是貪著的疾病，無有欲求則能獲得安樂。成佛並非通過努力而成就，不尋覓，安住于自性則自然成就。不尋覓，安住于自性，則安住于無念。如是說。此章節的要點是，指示了在此修持的自身要點，是重要的根本誓句。在《法界寶藏論》中說：指示了見解不應動搖法性，是第十章的註釋。 第十章，指示了見解不應動搖法性。

【英語翻譯】 Thus it is said. From 'Perfecting Accomplishments': Dharmakaya, non-conceptual, self-arisen, is meditation. Without an object of focus, realizing one's own meaning, is the great samadhi without separation or union. Thus it is said. These are the five great distinctions that dispel errors, obscurations, and faults. Thus, the four methods of abiding, the three samadhis, and the twenty-two root commitments, totaling twenty-nine categories of Dharma, are shown as the three nails that ascertain the essential points, so one should not miss the key points. Now, summarizing these meanings into the Dharmata that transcends cause and effect, action and seeking: This vast expanse of afflictions, karma, and habitual tendencies, without support, performs the play of illusory emanations. To be liberated from this, one must abandon the repetition of cause and effect. There is no other method superior to this. Therefore, cherish the non-wavering of the view of Dharmata. This is the profound utterance from the depths of my heart. Cherish that which transcends all is, is not, both is and is not. Liberation from the illusion of samsara, the cause and effect, which is like a dream, is necessary now. Furthermore, if one repeats the cause, karma, and afflictions as conditions, the result, samsara, will not arise. Just as without a seed, the sprout, its result, will not arise. Since the result follows the cause, to reverse samsara, everyone agrees that its cause must be stopped. As it is said: All dharmas arise from causes. The Tathagata has spoken of those causes. And whatever is the cessation of those causes. Thus it appears. The method for reversing the perverted cause and effect is none deeper than the self-existing Great Perfection. Its way is to keep the view unmoving from the self-arisen wisdom of Dharmata. It is extremely important to transcend hope, fear, and the extremes of grasping. In the 'All-Creating King' it says: Desiring happiness is the disease of attachment. By having no desire, one takes happiness. Buddhahood is not accomplished by striving. Without seeking, it is spontaneously accomplished by abiding in the natural state. Without seeking, rest in the natural state, abide in non-thought. Thus it is said. The point of this chapter is to show in one direction the essential points of practicing this, which is an important root commitment. From the 'Treasury of the Dharmadhatu': It shows that the view should not waver from Dharmata, it is the commentary on the tenth chapter. Tenth Chapter: Showing that the View Should Not Waver from Dharmata.

============================================================

==================== 第 38 段 ==================== 【原始藏文】 ན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།

【翻譯解析失敗】

{
  "original_tibetan": "ན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།",
  "chinese_translation": "那品之釋。",
  "english_translation": "Commentary on the Chapter on Sickness."
}

============================================================