LRAZ003_0025.第九.闡釋將一切法回攝於菩提心之界中的章節之釋文.g2.0f
==================== 第 1 段 ==================== 【原始藏文】 དགུ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་དུ་ལ་བཟླ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དགུ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་དུ་ལ་བཟླ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་མཁའ་ཀློང་བློ་ལས་འདས་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། རང་བཞིན་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་གཅིག་ལ། །མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གནམ་གཟེར་ནི། །གནད་དུ་དྲིལ་ཏེ་བཅུད་དུ་ཕྱུང་བ་ནི། །ཆེ་བའི་ཆེ་བ་ཀུན་བཟང་ཡངས་པའི་ཐུགས། །རང་གི་ངོ་བོས་སྤྱི་རྒྱ་རླབས་ཀྱིས་བཅད། །ཀློང་ཆེན་གཅིག་ལ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་དང་། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེ། །འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་རིག་པར་ལ་བཟླ་ལ། རིག་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་མེད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བ་མཁའ་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། ཀློང་ཆེན་སེམས་ཀྱི་གནམ་གཟེར་ཡངས་པ་ནི། རྒྱ་གར་ཡང་མ་ཆད། ཕྱོགས་གང་དུ་ཡང་མ་ལྷུང་། བདག་རྟོག་གི་བློ་དང་བྲལ་བ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་རིག་པ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་གཟུང་བས། ཡིད་དཔྱོད་བློའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་ཆོས་སྐུ་རྗེན་པར་མཐོང་བ་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཀ་དག་གི་རང་ངོ་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལས་ཐུགས་དང་ལ་བཟླས་མེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། རིག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་རྟོག་གི་བློ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགག་པ་མེད་པར་སྐྱོལ་ཅིག །འགག་པ་མེད་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་བར་སྐྱོལ་ཅིག །ཅིར་ཡང་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྐྱོལ་ཅིག །སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགྲོ་འོང་ མེད་པར་སྐྱོལ་ཅིག །འགྲོ་འོང་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྐྱོལ་ཅིག །གཉིས་སུ་མེད་པ་གསལ་བ་མཐའ་གྲོལ་ཆེན་པོར་སྐྱོལ་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟོག་མི་སེམས་པར་སྐྱོལ་ཅིག །ཆོས་ཐམས་ཅད་གསལ་ལ་མ་ཡེངས་པའི་ངོ་བོར་སྐྱོལ་ཅིག་ཅེས་པས་འདིར་ཀ་དག་ཆོས་ཟད་རྗེན་པའི་ཆོས་སྐུ་དེར་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱེལ་སའམ་ལ་བཟླ་སར་ཤེས་དགོས་ལ། དེ་ཉིད་མ་ཤེས་པར་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྐྱེ་མེད་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པར་གཅིག་གིས་བསྟན། གཅིག་གིས་བསམ་བརྗོད་མེད་དོ་སྙམ་དུ་གཟུང་ཡང་། མིང་མེད་མིང་དུ་སོང་བ་ལྟར། བསམ་བརྗོད་མེད་པ་རྟོག་པའི་དོན་ཕྱིར་སོང་ནས་སེམས་ཉིད་རང་ངོ་ཤེས་པའི་དུས་མེད་དེ། རང་ཤར་ལས། ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པར། །རྫོགས་རིམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་། །ཝ་སྤྲེའུ་སེང་གེ་དག་ཏུ་བརྫུས་པ་བཞིན
【漢語翻譯】 第九，闡釋將一切法回攝於菩提心之界中的章節之釋文。 第九，闡釋將一切法回攝於菩提心之界中的章節之釋文。 如是，將無二之菩提心性回攝於虛空界，超越思維，即：于自性廣大之大界中，等同虛空之菩提心之天釘，緊要地收攝，精華地提取，乃偉大中之偉大，普賢廣大之意。以自之體性，總括一切，浪潮所斷。於一大界中，覺與未覺，解脫與未解脫，無二平等廣大。於此，將一切法之根本回攝於覺性，覺性之體性，無二，離偏袒，回攝於等同虛空之廣大中。大界心之天釘廣大，非印度所斷，亦不墮于任何方，離我執之念，通透赤裸之覺性，于無生滅中，直指而認定之。未為心識之垢所染之法身，赤裸顯現，乃大圓滿之本來清凈之自性，法身通透廣大，彼與意無有回攝。金剛薩埵心之明鏡中雲：覺性之諸法，當知離我執之念。如是，當將一切法無滅地運送。當將無滅運送于顯現任何事物。當將顯現任何事物運送于無生。當將無生運送于無有來去。 當將無有來去運送于無二。當將無二運送于光明廣大之解脫。如是，當將一切法運送于不思不念。當將一切法運送于光明不散亂之體性中。如是，當知於此本來清凈，法盡赤裸之法身中，乃最終之運送處或回攝處。若不識彼，則大圓滿之次第，無生，超越思言，一者示現，一者以為無思無言而執取，如無名變為有名一般，無思無言則流於分別之義，則無有認識心性自面之時。自顯現中雲：若不識法身通透，雖承諾大圓滿次第無生，亦如狐貍、猴子偽裝成獅子一般。
【英語翻譯】 Ninth: Commentary on the Chapter Explaining How All Dharmas are Reverted to the Realm of Bodhicitta. Ninth: Commentary on the Chapter Explaining How All Dharmas are Reverted to the Realm of Bodhicitta. Thus, reverting the non-dual nature of Bodhicitta to the realm of space, beyond the mind, is as follows: In the single realm of vast expanse of self-nature, the sky-like sky-nail of Bodhicitta, condensed in essence and extracted in essence, is the greatest of the great, the vast mind of Kuntuzangpo (Samantabhadra). With its own essence, it encompasses everything, cut off by waves. In one great realm, realization and non-realization, liberation and non-liberation are non-dual and greatly equal. Here, the root of all dharmas is reverted to rigpa (awareness), and the essence of rigpa, non-dual, free from partiality, is reverted to the vast expanse equal to space. The vast sky-nail of the great realm of mind is not cut off by India, nor does it fall into any direction. Being free from the mind of self-grasping, the naked rigpa that is thorough and without arising or ceasing is directly pointed out and recognized. Seeing the naked Dharmakaya, unpolluted by the defilements of mental discernment, is the primordial purity of this Great Perfection, the Dharmakaya that is thoroughly vast. From that, there is no reversion with the mind. In the Mirror of the Heart of Vajrasattva, it says: Know that all the dharmas of rigpa are free from the mind of self-grasping. Likewise, transport all dharmas without cessation. Transport that which is without cessation into appearing as anything. Transport appearing as anything into being without arising. Transport being without arising into being without going and coming. Transport being without going and coming into being non-dual. Transport being non-dual into clear and vast liberation. Likewise, transport all dharmas into not thinking or contemplating anything. Transport all dharmas into the essence of clarity and non-distraction. Thus, it is necessary to know that in this primordial purity, the Dharmakaya that is exhausted of phenomena and naked, is the ultimate place of transport or reversion. If that is not known, then in the stages of Great Perfection, the unborn, beyond thought and expression, one shows, and another thinks that it is without thought and expression and grasps it. Like the nameless becoming named, being without thought and expression goes out for the sake of conceptual meaning, and there is no time to recognize the self-face of mind. From Self-Arisen, it says: If you do not know that the Dharmakaya is thorough, even if you claim that the Great Perfection stage is unborn, it is like a fox or monkey disguised as a lion.
============================================================
==================== 第 2 段 ==================== 【原始藏文】 ། །ཞེས་སོ། །འདིར་རིག་པ་རྗེན་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་འཛིན་པ་ལ་ལུགས་གཉིས་ལས། གནད་ལ་མ་བརྟེན་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཕྱིར་མ་སྤྲོས། ནང་དུ་མ་བཟུང་། བར་དུ་མ་བཞག །བློས་མ་བཅོས། རྟོག་པར་མ་འགྱུས་པའི་ཤེས་པ་བར་མེད་ཕྱལ་པ་ཟང་ཀ་མ་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པས། དཔོན་སློབ་གཉིས་དར་ཅིག་ཙེན་ནེ་ཡོད་པའི་དུས་དེར་རྗེན་ཤར་རེ་བ་དེ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ངང་ནས་ངོ་སྤྲད་པས། ཟང་མ་རྗེན་པར་མཐོང་བའོ། །དེ་ཀ་ཆོས་སྐུ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ལ་མ་བསྒོམས་ ལ་མ་ཡེངས་པའི་ངང་ལ་སྐྱོང་བ་གནད་ཡིན་ནོ། །གནད་ཀྱི་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་དྲུག་ལས། སེམས་བཟུང་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི་ལུས་གནད་སྐྱིལ་ཀྲུང་། རླུང་གནད་དལ་བ། མིག་ཧར་པོ། སེམས་མི་རྟོག་པར་བཞག་དུས། གསལ་སང་ངེ་གནས་དུས་ཀྱི་གསལ་བ་དང་གནས་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉམས་ཡིན་པས་ལོགས་སུ་བཅད་ནས། རིག་གེ་རྗེན་ནེ་བའི་ཆ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དོ། །སེམས་གནས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཡང་རང་ས་ན་ལྷན་ནེ་རང་བབ་ཏུ་འདུག་དུས། གནས་ཆ་དེ་བཞག་ལ། རིག་གེ་སལ་ལེ་བ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་དོ། །རྩ་བ་བཅད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་ནང་དུ་དེད་ནས་གང་ནས་བྱུང་གང་ན་འདུག་མཐའ་བརྟགས་པས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པར་རྗེན་སང་ངེ་སོང་འདུག་དུས། གང་ཡང་མི་རྟོག་པར་སོང་བ་དེ་བཞག་ལ། རིག་གེ་རྗེན་ནེ་མིང་དོན་ལས་འདས་པ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་དོ། །དངོས་པོ་དེ་དེད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤོར་དུས་ཡུལ་དེ་ལ་ཚལ་པ་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པར་བཤིག་པའི་ཕྱོགས་གང་ན་སེམས་དེ་འདུག་དེད་པས། ཡུལ་ཡང་མེད་སེམས་ཀྱང་མེད་པར་བརྗོད་མི་ཤེས་པར་སྟོང་སངས་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་དུས། གང་ཡང་འཕྲོ་འདུ་མེད་པའི་གནས་ཆ་དེ་བཞག་ལ། རིག་ཆ་རྗེན་སང་ངེ་བ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་དོ། །ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས་སིམ་མེ་བཞག་རྗེས། ཡུལ་ལ་ཕར་མི་བསམ་སེམས་ལ་ཚུར་ མི་བསམ་པར། བར་མེད་དུ་ཧ་རེ་སོང་དུས། ཧ་རེ་གནས་ཆ་དེ་བཞག་ལ། ཧྲིག་གེ་ས་ལེ་བའི་རིག་པ་ཟང་ཀ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་དོ། །ཡེངས་ལ་བོར་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དར་ཅིག་ཐ་མལ་དུ་འདུག་ནས། ལབ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པས་ཤེས་པ་ཡེང་དུ་བཅུག་པའི་བར་དེར། ཧ་ས་ར་ཀི་ཅི་ལ་ཟེར་ཤོད་ཤོད་བྱས་དུས། ཅི་ཟེར་ཆ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཧད་དེ་སངས་སེ་བ་ཅིག་བྱུང་དུས། ཧད་དེ་གནས་ཆ་དེ་བཞག་ལ། རིག་གེ་སལ་ལེ་རྗེན་པར་སོང་བའི་ཆོས་སྐུ་དེ་ངོ་སྤྲད་དོ། །ཡང་ན་འགྲོ་འཕྲོ་ལ་འདིར་སྡོད་བ
【漢語翻譯】 如是說。此處，對於將赤裸覺性直接指示為認識對象，有兩種方式。不依賴要點而進行指示是：不對外擴張，不對內執取，不置於中間，不經由心智改造，不為分別念所動搖的，無間斷、敞開、空曠的覺性，它存在於所有時間。師徒二人短暫地處於放鬆狀態時，那種赤裸顯現的期望，通過加持的方式進行指示，從而使空曠之物被赤裸地見到。那個狀態，就是生起法身定解，並在不修習、不散亂的狀態中保持，這是關鍵。依賴要點的指示有六種。從抓住心來指示是：身體要點是跏趺坐，氣息要點是緩慢，眼睛睜大，心不作分別念而安住時，明晃晃地安住，那個明和住二者是體驗，所以要分開。覺知、赤裸的部分，被指示為法身。從心安住來指示是：心不是被抓住的，但在其自身位置上自然而然地安住時，安住的部分放下，覺知、明亮的部分被指示為法身。從切斷根源來指示是：心向內追溯，從何處來，在哪裡住，追查到最後，什麼也找不到，變得赤裸空曠時，不作任何分別唸的狀態放下，覺知、赤裸、超越名言概念的部分被指示為法身。從追逐事物來指示是：心跑到對境上時，將對境分解成碎片等，追查心住在哪個方向。結果，境也消失，心也消失，處於無法言說的空明狀態時，沒有任何收放的安住狀態放下，覺知的部分、赤裸空曠的部分被指示為法身。從境與識之間來指示是：覺性在對境上顯現時，放鬆地安住之後，不對境向外思，不對心向內思，無間斷地變得空蕩蕩時，空蕩蕩的安住狀態放下，閃亮、明亮、空曠的覺性被指示為法身。從散亂中放任來指示是：短暫地處於平常狀態，說話等，讓覺性處於散亂的間隙中。哈薩拉吉，說什麼呢，說啊說的時候，對於說什麼毫無概念的覺性，突然變得茫然、清醒時，茫然的安住狀態放下，覺知、明亮、赤裸顯現的法身被指示出來。或者，對於正在行走的人說，在這裡停下。
【英語翻譯】 Thus it is said. Here, regarding the direct pointing out of naked awareness as an object of recognition, there are two methods. The pointing out without relying on the key points is: not expanding outwards, not grasping inwards, not placing in the middle, not modifying with the intellect, the uninterrupted, open, and spacious awareness that is not swayed by thoughts, which exists at all times. When the master and disciple are briefly in a relaxed state, that expectation of naked appearance is pointed out through the blessing, so that the spaciousness is seen nakedly. That state is the key to generating certainty in the Dharmakaya and maintaining it in a state of non-meditation and non-distraction. There are six types of pointing out that rely on key points. Pointing out by grasping the mind is: the body key point is the lotus posture, the breath key point is slow, the eyes are wide open, and when the mind is placed without conceptualization, the clarity and abiding of the clear and bright state are experiences, so they should be separated. That aspect of awareness and nakedness is pointed out as the Dharmakaya. Pointing out by abiding in the mind is: the mind is not grasped, but when it naturally abides in its own place, the abiding aspect is let go, and the aspect of awareness and clarity is pointed out as the Dharmakaya. Pointing out by cutting the root is: when the mind is chased inwards, and after investigating where it comes from and where it abides, nothing is found and it becomes naked and spacious, that state of not thinking anything is let go, and the aspect of awareness, nakedness, and transcendence of names and concepts is pointed out as the Dharmakaya. Pointing out by chasing after objects is: when the mind runs to an object, the object is broken down into pieces, etc., and the mind is chased to see where it abides. As a result, the object disappears and the mind disappears, and when one abides in an inexpressible state of emptiness and clarity, that state of abiding without any taking or leaving is let go, and the aspect of awareness, nakedness, and spaciousness is pointed out as the Dharmakaya. Pointing out from between the object and awareness is: when awareness arises on an object, after abiding relaxedly, without thinking outwards about the object and without thinking inwards about the mind, when one becomes empty and clear without interruption, that state of empty abiding is let go, and the awareness of luminosity, clarity, and spaciousness is pointed out as the Dharmakaya. Pointing out by abandoning into distraction is: briefly abiding in an ordinary state, talking, etc., allowing awareness to be in a distracted state. When one says, "Ha sa ra ki, what are you saying?" and a state of awareness arises that is blank and clear, without any concept of what is being said, that state of blank abiding is let go, and the Dharmakaya of awareness, clarity, and naked appearance is pointed out. Or, to someone who is walking, say, "Stop here."
============================================================
==================== 第 3 段 ==================== 【原始藏文】 ྱ་བའམ། སོང་ཅིག་བྱས་ནས་ཕ་ཚད་སོང་དུས་ཚུར་ལོག་བྱས་ནས། ལོག་དུས་ཀྱི་ཤེས་པའི་ས་ལེ་མི་འཕྲོ་བ་དེ་བཞག་ལ། རིག་གེ་རྗེན་ལ་སོང་བ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་དོ། །མདོར་ན་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ཐབས་སམ། གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་སེམས་སྤྲོ་བ་དང་། གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཅི་བྱེད་ཀྱང་། རིག་པ་གསལ་དག་ཤེལ་གོང་འདྲ་བ་བློ་བྲལ་རྗེན་ལ་བུད་ནས་ལྟ་སྒོམ་དང་གཉེན་པོ་མེད་པ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་ངོ་སྤྲད་དོ། །འདི་ལ་གསལ་ཉམས་དང་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། གསལ་ཉམས་ནི་གནས་ཆ་ས་ལེ་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་སྐུ་ནི་གསལ་རིག་གནས་ཆ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྣང་སྟོང་། གསལ་བདེ། མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པར་རིག་གེ་རྗེན་ནེ་བ་དེ་ཡིན་པས། ཟང་ཐལ་མ་ཐལ་དང་། རིག་ཆ་དང་། གནས་ཆའི་ཁྱད་ཡོད་པས་འཛོལ་ས་མེད་དོ། །གནད་དེ་དག་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་ ལས། སེམས་ནི་གཟུང་དང་གནས་པ་དང་། །རྩ་བ་བཅད་དང་དངོས་པོ་དེད། །ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་བཙལ། །ཡེངས་ལ་བོར་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །མ་བསྒོམས་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པ་ནི་འདིའི་ལ་བཟླས་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཆེན་པོ། ཆོས་ཟད་མིང་མེད་ཆེན་པོ། དགེ་སྡིག་སྐྱོན་ཡོན་ལས་འདས་པ། ཐོག་མའི་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་ངོས་འཛིན་གྱིས། སྟོང་ཆད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་དང་ངོ་སྤྲོད་ལུགས་མི་འདྲའོ། །དབུ་མ་ལ་སོགས་ནས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྤྱི་ཁྱབ་གཅིག་ལ་དམིགས་རྩེ་གཏད་ནས། སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འཇལ་ལ། སེམས་ཀློང་ཕལ་ནས་ཡུལ་སྣང་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱམ་གཅིག་མེད་མ་མྱོང་། ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པར་འཇལ་བས། སྤྱི་འབྱམས་གཤིས་ཤོར་གྱི་སྐྱོན་དང་གོལ་ས་ཆེའོ། །འདི་ལ་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་ཡོད་ལ། ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་དུ་རྗེན་ལ་བུད་པས་སྤྲོས་བྲལ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཁ་འདུམས་ཏེ། གོལ་ས་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། ངོ་བོ་ལ་འཛོལ་ས་མེད་པར་ཆོས་ཟད་མིང་མེད་དུ་ལ་ཟློས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྟོགས་པ་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པས་འཁོར་བ་མིང་མེད་དུ་སངས་པར་བསྟན་པ་ནི། སྒོ་ངའི་ ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྒྱས་པའི་བྱ། །རྒྱ་དང་བྲལ་བས་ནམ་མཁའི་ཀློང་ན་གནས། །ཀླུ་རྣམས་ཟིལ་གནོན་གཡང་ས་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོད། །ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡང་། །ཇི་བཞིན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་པ་ཅན། །ཐེག་དམན་ཟིལ་གནོན་འཁོར
【漢語翻譯】 或者說，說一聲「去」，等到去了盡頭再回來。回來的時候，把不散亂的覺知安住下來，讓赤裸的覺性前去，這就是指示法身。總之，無論是運用脈、氣、明點的方便，還是其他任何方法，無論做什麼樣的心的生起和安住等方便，當覺性如明凈的水晶球一般，從離唸的赤裸狀態中顯現出來，並且沒有見、修和對治的時候，這就是指示大徹大空的法身。這裡需要區分明和不清，明和不清是安住的狀態，而法身是明覺與安住狀態分離的。因此，不要與顯空、明樂、無分別等混淆，而是要讓覺性赤裸裸地顯現。因此，大徹大空與非大徹大空，覺性和安住狀態是有區別的，所以不會混淆。這些要點也在《中觀》中提到：心是所執和安住，斷除根本，追逐事物，在境和識之間尋找，這些都是在散亂中迷失的。如是說。未經修飾的赤裸大徹大空的覺性，就是在此不斷重複的。它的自性是遠離生、住、滅三者的，是不可言說、不可思議的偉大，是法盡名滅的偉大，是超越善惡、功過的，是初始的原始清凈。要這樣去認識它，而不是把它當成空洞的虛空。與其他指示的方式不同。不從《中觀》等任何未成立的法性之法，專注於一個普遍的法性，並衡量無生無滅等。從普通的心性角度，將一切境相和覺知都衡量為從未存在過，也從未存在過等等，這是普遍散漫、失去本性的過失，是很大的錯誤。對此，可以用任何方法來表示，但當自性以大徹大空的方式赤裸顯現時，就會在離戲的唯一性中融合，因為沒有錯誤和障礙而確定，所以在自性上沒有混淆，而是在法盡名滅中不斷重複。如是證悟的瑜伽士，安住在證悟如河流般持續不斷的瑜伽中，因此顯示輪迴在無名中成佛，就像從雞蛋中長出翅膀的鳥，脫離束縛而安住在虛空之中，降伏龍族，以強大的力量斬斷懸崖，擁有如實證悟最高勝乘金剛藏的瑜伽士的幸運者，降伏下劣乘
【英語翻譯】 Or, saying "go," and when it has gone to the end, come back. When coming back, leave that non-scattered awareness in place, and let the naked awareness go forth, that is the introduction to the Dharmakaya. In short, whether using the methods of channels, winds, and bindus, or any other method, whatever methods of arising and abiding of the mind are done, when awareness, like a clear crystal ball, emerges from the naked state of non-thought, and there is no view, meditation, or antidote, that is the introduction to the great thorough emptiness of the Dharmakaya. Here, it is necessary to distinguish between clarity and dullness. Clarity and dullness are the state of abiding, while the Dharmakaya is the separation of clear awareness from the state of abiding. Therefore, do not confuse it with appearance-emptiness, clear bliss, non-conceptuality, etc., but let awareness appear nakedly. Therefore, there is a difference between thorough emptiness and non-thorough emptiness, awareness and the state of abiding, so there is no confusion. These key points are also mentioned in the Madhyamaka: The mind is the grasped and the abiding, cutting off the root, chasing after things, searching between the object and awareness, these are all lost in distraction. Thus it is said. The unadorned, naked, thorough emptiness of awareness is what is repeated here. Its nature is free from the three of arising, abiding, and ceasing, it is the great unspeakable, unthinkable, the great Dharma-exhausted, name-extinguished, transcending good and evil, merit and fault, the primordial original purity. Recognize it in this way, not as an empty void. The way of introduction is different from others. Not from the Dharma of suchness, which is not established in Madhyamaka, etc., focus on one universal Dharma of Dharma-nature, and measure non-arising, non-ceasing, etc. From the ordinary state of mind, measure all appearances and awareness as never having existed, and never having existed, etc. This is the fault of universal dispersion and loss of nature, a great mistake. For this, any method can be used to represent it, but when the nature appears nakedly in the way of thorough emptiness, it will merge into the oneness of non-elaboration, because it is determined without error and obscuration, so there is no confusion in the nature, but it is constantly repeated in Dharma-exhausted, name-extinguished. The yogi who realizes in this way abides in the yoga of continuous realization like a river, therefore it is shown that samsara becomes enlightened in namelessness, like a bird that grows wings from an egg, freed from bondage and abiding in the expanse of the sky, subduing the nagas, cutting off the cliff with powerful force, the fortunate one who possesses the yogi of truly realizing the highest vehicle Vajra Essence, subduing the inferior vehicle.
============================================================
==================== 第 4 段 ==================== 【原始藏文】 ་བའི་གཡང་ས་ཆོད། །བྱ་ཁྱུང་གི་དབང་པོ་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྫོགས་པ་དེ། དུས་ལ་བབས་པ་ན་སྒོ་ང་རྒྱ་ལས་གྲོལ་མ་ཐག་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་ལྡིང་བས། ཀླུ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་། གཡང་ས་ཤུགས་ལ་ཆོད་པ་དུས་མཉམ་པ་ལྟར། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་ཚེ་འདིར་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་དེ་རིག་པ་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་ལ། ལུས་མ་འབྱོངས་པ་དེ་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྒྱས་པ་འདྲ་ལ། རིག་པ་ཡངས་དོག་མེད་པ་དེ་སྒོ་ང་རྒྱ་ལས་གྲོལ་ནས་ནམ་མཁར་ལྡིང་བ་དང་མཚུངས་པ་ལྟར། ཐེག་དམན་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་། འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད་པ་དུས་མཉམ་པའོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁར་ལྡིང་བ་བཞིན། །སྤྲོ་བ་མེད་ཅིང་བསྡུ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་ད་ལྟ་རྟོགས་པའི་རྩལ་གསུམ་རྫོགས་ཀྱང་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ང་རྒྱ་ལས་མ་གྲོལ་བ་སྟེ། ནམ་ཞིག་སྦུབས་ལས་འཕོས་ནས་སྐད་ཅིག་ལ་ཀ་དག་ཏུ་གྲོལ་བ་སྒོ་ང་རྒྱ་དང་བྲལ་ནས་ནམ་མཁར་ལྡིང་བ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་དུས་རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་མཁའ་ལ་ལྡིང་བའི་ངང་ནས། གཟུགས་སྐུའི་ བྱ་ཁྱུང་གདུལ་བྱའི་དོན་གཉིས་མཛད་པས། ཐེག་དམན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞིང་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད་པ་སྟེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་ལུས་ལ། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་ངོ་བོ་གནས། །རྒྱ་ཕྱེ་སྣང་བར་མི་ནུས་ཏེ། །དཔེར་ན་མངལ་དང་སྒོ་ངའི་རྒྱ། །མངོན་དུ་མི་འབྱུང་བསྒྲིབས་གྱུར་ཀྱང་། །རང་རྩལ་རྫོགས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་ལུས་འདི་བོར་མ་ཐག །རང་སྣང་ཡུལ་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་རྟོག་མེད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་དང་། །སངས་རྒྱས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ངོ་བོ་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟེ། །འདས་པའི་ཡུལ་དང་མ་འོངས་ཡུལ། །སྣང་བ་ཐད་ཀར་བཅད་པའོ། །ཞེས་སོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། ཀུན་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་པ་དེ། །རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅན་ལ་མི་རིགས་ཏེ། །ཐེག་མཆོག་མི་གཡོ་མཉམ་པའི་དོན་ལ་འཐད། །རིག་པའི་ངོ་བོ་གང་དུའང་གྲུབ་བསལ་མེད་པས་སྐྱོན་ཡོན་གྱི་བླང་དོར་མེད་ཅིང་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་ཉིད། ཐེག་དམན་པ་རྣམས་ལ་དངངས་ཤིང་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བས་མི་འཐད་ཀྱང་། ཡང་རབ་དོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཅན་རྣམས་ལ། །ཀུན་བྱེ
【漢語翻譯】 斷絕險境深淵。如鵬鳥之王從蛋中羽翼豐滿，時機成熟之際，一旦破殼而出，便翱翔于天空之中，如是降伏諸龍，同時斷絕險境深淵。同樣，大圓滿瑜伽士，此生經上師指引，證悟覺性為法身，身體尚未成熟，猶如蛋中羽翼漸豐，覺性無有寬窄，猶如破殼而出，翱翔于天空。如是降伏小乘與煩惱之眾，同時斷絕輪迴的險境深淵。總集經云：大鵬翱翔于天空，無有舒展亦無收縮。如是說。如今雖已圓滿證悟之三要，然幻身的蛋殼尚未破裂。何時從胎中脫離，剎那間于本來清凈中解脫，猶如脫離蛋殼，翱翔于天空。彼時覺性於法身之空中翱翔之際，以色身 鵬鳥行二利有情之事，降伏小乘，斷絕輪迴的險境深淵。獅子圓滿力經云：一切有情之自身，本住清凈智慧之體性，然不能破除此障，如胎與卵之殼。雖隱而不顯，然如自力圓滿而生。一旦捨棄此分別念之身，即與自顯之境相合。本自安住之自明，其體性將可見無念。清凈智慧之顯現，與佛陀真諦將可見。智慧自顯之體性，乃無有心之分別念，截斷過去之境與未來之境之顯現。如是說。覺性之體性超越因果，需反覆思維：安住於一切解脫大平等中，與執著因果勤作之人不相符，與殊勝無動平等之義相合。覺性之體性于任何處皆無成無遮，故無有取捨，超越因果勤作。小乘之人對此生畏懼，故不相合，然與最勝義之瑜伽士相合。總集經云：對於具有因果乘者，總集
【英語翻譯】 Cutting off the dangerous abyss. Like the Garuda king, whose wings are perfected within the egg, when the time comes, as soon as it breaks free from the eggshell, it soars into the sky, subduing the nagas and simultaneously cutting off the dangerous abyss. Similarly, the Dzogchen yogi, having been introduced by the lama in this life, realizes awareness as the Dharmakaya. The body not yet matured is like wings growing within the egg, and awareness without expanse or narrowness is like breaking free from the eggshell and soaring into the sky. Thus, subduing the Hinayana and the multitude of afflictions, and simultaneously cutting off the dangerous abyss of samsara. The Kunjed Gyalpo says: Like the great Garuda soaring in the sky, there is no expansion or contraction. So it is said. Although the three aspects of realization are now complete, the eggshell of the illusory body has not yet broken. When it emerges from the womb and is instantly liberated into primordial purity, it is like breaking free from the eggshell and soaring into the sky. At that time, as awareness soars in the sky of the Dharmakaya, the form body Garuda performs the two purposes for those to be tamed, subduing the Hinayana and cutting off the dangerous abyss of samsara. The Lion's Perfect Strength Sutra says: Within the self-body of all sentient beings, the essence of pure wisdom abides. But one cannot break open the barrier, like the shell of a womb or an egg. Although obscured and not manifest, it arises when its own strength is perfected. As soon as this body of conceptual thought is abandoned, one will meet with one's own appearing realm. The self-knowing that has always been present, its essence will be seen as non-thought. The appearance of pure wisdom, and the truth of the Buddhas will be seen. The essence of wisdom's self-appearance is the absence of mental conceptual thought, cutting off the appearance of past and future realms directly. So it is said. The nature of awareness transcends cause and effect, which must be repeatedly contemplated: That which abides in the great equality of complete liberation is not suitable for those who engage in cause and effect and effort, but is suitable for the meaning of supreme, unwavering equality. The nature of awareness has no establishment or negation in anything, therefore there is no acceptance or rejection of faults or virtues, and it transcends cause and effect and effort. Those of the Hinayana become frightened and afraid of this, so it is not suitable, but it is suitable for the yogis of the highest meaning. The Kunjed Gyalpo says: For those who have the vehicle of cause and effect, the Kunjed
============================================================
==================== 第 5 段 ==================== 【原始藏文】 ད་ང་ཡི་ལུང་འདི་བསྟན་མི་བྱ། །ང་ཡི་ལུང་འདི་ངེས་པར་བསྟན་བྱས་ན། ། དགེ་སྡིག་ལས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་ཟེར་ནས། །ཡང་དག་ང་ལ་སྒྲོ་དང་སྐུར་བཏབ་པས། །ཡང་དག་ང་དང་ཡུན་དུ་འཕྲད་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། མི་གནས་མི་རྟོག་ཅིར་ཡང་དགོས་མེད་པས། །མི་རྟོག་མཉམ་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་རྩོལ་བའི་སེམས་མི་འབྱུང་། །བདེ་ཆེན་དེ་ལ་གང་སུ་གནས་པ་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོར་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །སྐབས་འདིར་དཔེ་འགལ་བས་དོན་ལ་རྒོལ་བའི་ལོག་རྟོག་སྤང་བ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་འགྲུབ་ངེས་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་ལ། སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །འདི་གཉིས་སེམས་གཅིག་གི་ངོ་བོས་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ། འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་དཔེ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་ལ་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པའི་སྐལ་པ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ལ། རྒྱུ་འབྲས་འབད་རྩོལ་གྱིས་འགྲུབ་པའང་འཁྲུལ་སྣང་གཞན་དུ་ཟད་དེ། འཁྲུལ་པས་མ་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་པར་རྫས་འགལ་བ་ཉིད་དང་། གཅིག་ཏུ་ན་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་མཐུན་ལ། དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དཔེ་དོན་མེད་པས་དཔེ་དོན་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པར་བཤད་ནའང་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་དང་འགལ་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་ལུང་ ལས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པ་དང་ནང་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བའི་དཔེ་འགོད་པས་དོན་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་འགལ་བས་ན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་ཡེ་ནས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་པས་བྱར་མེད་འགྲུབ་པ་མེད། །རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བའི་སྟོན་པས་ལུང་བསྟན་པ། །འཇིག་རྟེན་མཚན་མའི་ཆོས་ལ་ཚོད་བཙུགས་ནས། །རྒྱུ་ལས་བཙལ་ནས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །སེམས་ལ་རྒྱུ་མེད་འབྲས་བུ་ཡེ་ནས་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་དཔེ་བླངས་ནས། །སྐྱེ་ལས་འཇིག་པ་འབྱུང་བར་སྒྲོ་མི་གདགས། །རང་བྱུང་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པ་མ་རྟོགས་པར། །འཇིག་རྟེན་མཚན་མའི་ཆོས་ལ་ཚོད་བཙུགས་ནས། །རྒྱུ་ལས་བཙལ་བས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཟེར་བ། །དེ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པའི་དྲང་ལུང་ཡིན། །རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་མཚུངས་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པས་གཞན་ནས་ཆོས་འབྱུང་མ
【漢語翻譯】 現在不要宣說我的預言。如果一定要宣說我的預言，說善惡業有因果，就等同於對我進行誹謗和誣陷，將永遠無法與我相遇。如是說。不住於任何事物，不作任何思維，不需要任何東西，自性安住於無思平等的境界。本來就已完成，不會生起勤作之心。誰安住於此大樂之中，那將成為一切法的精髓。如是說。此處，捨棄因譬喻相違而對意義進行反駁的邪見，有人說因果必定成立，例如從種子中生出苗芽。也有人說心性如虛空。這兩者以同一心性的本質來成就佛果，但有為法和無為法的兩種譬喻是相違的。因此，共同乘沒有迅速成就佛果的機會。因為事物本身也是他者，並且通過因果和努力來成就也是虛幻的顯現。以虛幻來成就非虛幻的本質，這本身就是物質上的矛盾。或者，心性如虛空般普遍相同，對此使用因果的譬喻是沒有意義的，因此譬喻和意義是相違的，所以這是不合理的。即使說它是任運成就，也與因緣所生相違。共同的教證中說：「非造作且任運成就。」這本身就是內在的矛盾。此外，以心性如虛空來比喻世間的產生，這與意義的成立極為矛盾，因此不是這樣的。《普作王續》中說：「大圓滿本來超越因果，尋找和修持也無法成就。以因果觀點進行教導的導師，以世間有相之法來衡量，從因中尋找並成就果。心沒有因，本來就沒有果。菩提心沒有生起，以世間生滅之法為例，不要妄加臆測從生起中產生毀滅。如果不能理解自生超越因果，以世間有相之法來衡量，說從因中尋找會產生果，那是因果乘的不了義教言。不由因所生，無與倫比的智慧，由於產生一切，不會從他處產生法。
【英語翻譯】 Now, do not proclaim my prophecy. If you must proclaim my prophecy, saying that good and evil deeds have cause and effect is tantamount to slandering and falsely accusing me, and you will never meet me. Thus it is said. Not abiding in anything, not thinking anything, needing nothing, the nature abides in the realm of non-thought equality. It is already accomplished from the beginning, and the mind of effort does not arise. Whoever abides in this great bliss will become the essence of all dharmas. Thus it is said. Here, abandoning the wrong view that opposes the meaning due to the contradiction of the example, some say that cause and effect must be established, just as a sprout arises from a seed. Others say that the nature of mind is like space. These two achieve Buddhahood with the essence of the same mind, but the two examples of conditioned and unconditioned are contradictory. Therefore, the common vehicle does not have the opportunity to quickly achieve Buddhahood. Because things themselves are also other, and achieving through cause and effect and effort is also a deceptive appearance. Achieving the non-deceptive essence with deception is itself a material contradiction. Or, the nature of mind is universally the same like space, and it is meaningless to use the example of cause and effect for this, so the example and meaning are contradictory, so this is not reasonable. Even if it is said to be spontaneously accomplished, it contradicts being produced by causes and conditions. The common scripture says, "Uncreated and spontaneously accomplished." This itself is an internal contradiction. Furthermore, using the example of the arising of the world with the nature of mind like space is extremely contradictory to the establishment of meaning, so it is not like that. The All-Creating King Tantra says, "Dzogchen is originally beyond cause and effect, and searching and practicing cannot achieve anything. The teacher who teaches with the view of cause and effect measures with worldly phenomenal dharmas, seeks from the cause and achieves the result. The mind has no cause, and there is originally no result. Since the Bodhicitta has no arising, taking the example of the worldly dharmas of arising and ceasing, do not falsely assume that destruction arises from arising. If one does not understand that self-arising is beyond cause and effect, and measures with worldly phenomenal dharmas, saying that seeking from the cause will produce the result, that is the provisional teaching of the cause and effect vehicle. That unequaled wisdom that does not arise from cause, since it produces everything, dharma does not arise from elsewhere.
============================================================
==================== 第 6 段 ==================== 【原始藏文】 ེད། །འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་ལ་ཚོད་བཙུགས་ནས། །བཙལ་བས་མེད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པའི་སྐྱེ། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་འགག་ཆོས་ལ་ཚོད་མི་གཟུགས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་རྐྱེན་སྐྱེད་ཆོས་ལ་དཔེ་མ་ལེན། །ཞེས་ སོ། །དེའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་གིས་མི་བསྐྱེད་པར་རང་བྱུང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བཙལ་ས་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཆོས་རྣམས་ཕར་འབྱུང་བའི་གཞི་ཡིན་པ་ལ། ཚུར་བསྐྱེད་དགོས་པའང་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་ལུགས་འཛོལ་བས་ཀྱང་བསྐྱེད་བྱར་མ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་བྱར་མེད་ཀྱི་ངང་དེར་གནས་པས་ཁོ་རང་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་གསལ་བར་འཆར་བས་མ་བཙལ་བར་འགྲུབ་པས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ངང་ལ་གནས་པས་གཡོ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་བཞིན་གནས་པས་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །མ་བཙལ་ཇི་བཞིན་པ་རུ་གནས་པ་དེ། །བྱ་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན། །དོན་དེ་རྟོགས་པས་ལས་རྣམས་མི་བྱེད་དེ། །ལས་མ་བྱས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གང་ཞིག་སུ་གནས་པ། །དེ་ཡིས་མ་ནོར་མ་བཅོས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཚད་ངེས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་མཁའ་མཉམ་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་། །ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་མ་གྲོལ་འགའ་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་ངང་བཞེངས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ། །བག་ཆགས་ལུས་ལ་སྙིང་པོའི་རྩལ་རྫོགས་ཏེ། །སྐྱེ་ཤི་བར་དོར་སྲིད་པའི་ལུས་བོར་ནས། །རིག་པ་གཅིག་པུ་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་ཅིང་། །ལྷུན་གྲུབ་ས་ལ་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་ཟིན་ནས། །རྒྱ་ཆད་མེད་པར་སྤྲུལ་པ་ འབྱུང་བ་དང་། །ཐོགས་པ་མེད་པར་ཀུན་ལ་འཇུག་པ་ནི། །བྱར་མེད་རླུང་ཞོན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །དམན་པའི་ཐེག་པ་ཀུན་ལ་མི་རིགས་ཀྱང་། །ཨ་ཏི་རིགས་པར་སྟོན་པ་འབྲས་བུའི་གནད། །འདིར་བརྩོན་འགྲུས་དང་སྐལ་པ་རབ་ལུས་རྒྱ་རང་དེངས་ནས་ན་བུན་ལྟར་གྲོལ་བ་དང་། འབྲིང་བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་གྲོལ་བ་དང་། ཐ་མ་བཅོ་ལྔའི་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲོལ་བ་དང་གསུམ་ལས། རབ་དེས་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་སྣང་བ་བཞི་གོ་བཟློག་ནས་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་པ་སྟེ། དེའང་དང་པོ་རིག་པ་ཀ་དག་རྗེན་པ་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པས། ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པ་དེ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་སྐྱོང་དུས། གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་
【漢語翻譯】 因此，對於世間因果之法加以衡量，尋求本不存在的果實是不會產生的。菩提心是無因無緣而生的，不要用世間生滅之法來衡量。菩提心不是由因緣所生，所以不要以世間因緣生法為例。如是等等。
也就是說，菩提心的體性不是由任何事物所生，而是自然而然、不可改變的，因此沒有用因緣去尋求的地方，就像虛空一樣。菩提心是諸法向外產生的根本，但並非需要從外部去產生，即使產生的方法有誤，也無法產生。因此，安住于無為的狀態，自身本具的任運自成就會清晰顯現，無需尋求即可成就。正如經中所說：安住于自性，不動任運成，安住于自性，誰也無法改變。不尋求而安住于本然，這顯示了無為是諸行之最。領悟此義，則不作諸業，不作諸業，即安住于真如。于真如中，誰安住於何處，彼即不謬不改而成就。如是等等。因此，證悟超越因果、勤作之識的果之證量，確定無疑的是：一切皆為大樂虛空般法身之界，法身之界中無有未解脫者。法性自然顯現金剛藏之身，習氣之身圓滿了心要之功用，捨棄了生死中陰有之身，覺性唯一與一切無別，任運成就之地獲得了國王的統治權，無有止境地化身顯現，無礙地融入一切，這是無為風乘瑜伽士的行境。對於低劣的乘不適合，但對於阿底的種姓，顯示果之要點。在此，精進和根器上等者，身體的束縛自然鬆開，如霧般解脫；中等者如瓶中虛空般解脫；下等者如十五的日月般解脫。上等者將徹卻的四種顯現顛倒過來，到達證量的境地。也就是，首先覺性本凈赤裸，在法性窮盡的顯現中認識自性，守護法身國王的意旨不離不散時，從一和多的邊解脫的
【英語翻譯】 Therefore, by measuring the Dharma of worldly cause and effect, seeking a fruit that does not exist will not arise. Bodhicitta arises without cause or condition; do not measure it with the Dharma of worldly arising and ceasing. Since Bodhicitta is not produced by conditions, do not take worldly conditioned Dharmas as an example. So on and so forth.
That is to say, the essence of Bodhicitta is not produced by anything, but is naturally unchanging, so there is no place to seek it through causes and conditions; it is like the sky. Bodhicitta is the basis from which all Dharmas arise outwardly, but it is not necessary to produce it from the outside. Even if the method of production is wrong, it cannot be produced. Therefore, by abiding in the state of non-action, the spontaneously accomplished nature inherent in oneself will clearly manifest, and it will be accomplished without seeking. As it is said in the scripture: "Abiding in nature, unmoving and spontaneously accomplished; abiding in nature, no one can change it. Not seeking, but abiding in the natural state, this shows that non-action is the supreme of all actions." Understanding this meaning, one does not perform actions; not performing actions is abiding in Suchness. In Suchness, whoever abides in whatever place, that one will achieve without error or alteration. So on and so forth. Therefore, the sign of the result of realizing the wisdom that transcends cause and effect and diligent effort is definitely: everything is the realm of the Dharmakaya, the great bliss and emptiness; in the realm of the Dharmakaya, there is no one who is not liberated. The Dharma-nature naturally arises as the Vajra-essence body; the habitual body perfects the function of the essential heart; abandoning the body of existence in birth, death, and Bardo, the single awareness is inseparable from all; in the spontaneously accomplished ground, the sovereignty of the king is attained; without limit, manifestations arise; without obstruction, one enters into all. This is the realm of the yogi who rides the wind of non-action. It is not suitable for all inferior vehicles, but for the lineage of Ati, it shows the key point of the result. Here, those with diligence and superior faculties naturally loosen the bonds of the body and are liberated like mist; those with medium faculties are liberated like the sky in a vase; and those with inferior faculties are liberated like the sun and moon on the fifteenth day. The superior one reverses the four appearances of Trekchö and reaches the state of the sign. That is, first, awareness is primordially pure and naked; in the appearance of the exhaustion of Dharma-nature, one recognizes one's own nature; when guarding the intention of the Dharmakaya king without separation, one is liberated from the extremes of one and many.
============================================================
==================== 第 7 段 ==================== 【原始藏文】 རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་ཚད་ལ་ཕེབས་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་སྣང་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་ངང་ལས་མི་འདའ་བར་བསྐྱངས་པས། དགག་སྒྲུབ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་པ་རང་དག་རང་ཟད་ནས། ཉམས་ཕྱོགས་མེད་དུ་རང་ཤར་འཛིན་མེད་ཟང་ཀར་རྒྱ་གྲོལ་དུ་ཤར་ནས། མཐར་འགྱུར་གྱི་ཉམས་ཟད་དེ་རིག་པ་དང་པོའི་གཞི་ལ་ཕེབས་དུས། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ཐད་ཀར་ཤར་བས། དང་པོའི་ཀ་དག་ལ་རྗེན་པར་རང་ཐོག་ན་གནས་པའོ། །འདིའི་དུས་ན་ཆོས་བོར་བ་ཆོས་ཟད་པ་ཆོས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་ལ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་གྲུབ་ཅིང་འབྱུང་བ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་དང་། འབྱུང་བས་ མི་གནོད་པའི་རྟགས་བཅུ་འབྱུང་སྟེ། སས་མི་ནོན། ཆུས་མི་འཁྱེར། མེས་མི་འཚིག །རླུང་གིས་མི་གཡོ། ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་འགྲོ། དངོས་པོ་བསྒྱུར་བ་དང་ཡུལ་ཐག་རིང་པོའི་རི་ཁང་བཟང་ལ་སོགས་པ་སྤོ་བར་ནུས། རྟེན་འབྲེལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན། ལུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་མཐོང་། ལྷ་ཡི་མིག་དང་མངོན་ཤེས་ཐོབ། སྤྱན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྲུབ་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། མ་གཏད་རང་སོར་བཞག་པ་ཡི། །སེམས་ཀྱིས་དོན་འདིའི་ཚིག་ཀུན་ཡང་། །སུས་ཀྱང་བསླབས་པ་མེད་པར་ནི། །སོ་སོའི་བློ་ལ་གོ་བར་སྣང་། །འདི་ཉིད་རང་གི་བློར་གོ་བས། །མི་སྣང་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིས། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་དག་ནས། །ཐམས་ཅད་ཟང་མ་ཐལ་བྱུང་དུ། །སྟོང་གསལ་ཆེན་པོའི་རིགས་སུ་འགྱུར། །ས་ཆུ་མེ་རླུང་འབྱུང་བ་བཞི། །སོ་སོའི་ནུས་པ་མི་སྣང་བར། །ན་བུན་བཞིན་དུ་མཁའ་ལ་དེངས། །འཁྲུལ་པའི་ཞེན་པ་སྣ་ཚོགས་ནི། །ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་སྐྱེ་མེད་པར། །གཟུང་འཛིན་ཆ་རྣམས་རང་འགགས་ནས། །གང་མི་སྣང་སྟེ་རང་ཟད་ནས། །གསལ་བྱེད་རང་གི་ཉམས་མྱོང་པས། །ལུས་ཅན་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་སོང་། །ཞེས་སོ། །འབྲིང་བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་གྲོལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་གོམས་པ་ལས་འཆི་ཀའི་ཚེ། ལུས་བུམ་པ་དང་འདྲ་བ་དང་སེམས་བུམ་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་འབྲེལ་གྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ། ཀ་དག་གི་ཆོས་ སྐུ་རང་རིག་དེ་གཞིའི་ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་དང་ཐ་དད་མེད་པ་དེར་འདྲེས་པའམ། རིག་པ་གཅིག་པུ་རྗེན་པར་སོང་བས་ཆོས་ཉིད་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱས་ཏེ། བུམ་པ་ཞིག་པས་ནམ་མཁའ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལྟར། རང་རིག་སྔ་ཕྱི་དབྱེར་མེད་དུ་ཟང་ཐལ་བས་ཆོས་སྐུ་རང་ས་ཟིན་ནས། གཟུགས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཆར་བ་ནི། ནམ་མཁའ་ལ་གཟའ་སྐར་རང་འཆར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཉི་ཟླ་
【漢語翻譯】 當覺性達到完全通透的程度，內外因緣顯現都消融於法性之中，不離此狀態而修持，斷除正反與煩惱的分別念，體驗在無偏頗中自然生起，無執著的通透廣大，最終轉變的體驗耗盡，到達原始覺性的基礎時，法性直接顯現，原始本凈（ཀ་དག་，kadag，梵文：ādiśuddha，原始清凈）便赤裸地安住于自性之中。此時稱為捨棄法、耗盡法、超越法，因為沒有任何事物可以成立。能夠成就神通與預知，能夠駕馭諸元素，並且出現元素 無法傷害的十種徵兆：地無法壓迫，水無法帶走，火無法焚燒，風無法搖動，能在空中如鳥般飛行，能夠轉化物體，能夠移動遙遠地方的房屋等事物，因緣顯現多樣，利益眾生，能見身體的微塵，獲得天眼與預知，成就眼通與神通。比起堆積珍寶，不如將心安住于本然狀態。心中關於此意義的所有詞句，都是未經任何人教導，自然顯現在各自的心中。因為自己領悟了這個道理，從無有顯現的無念狀態中，一切顯現都自然清凈，一切都變成通透廣大，成為空明大性的種類。地、水、火、風四大元素，各自的力量不再顯現，如霧般漂浮在空中。各種各樣的迷惑執著，無論如何思考都無法產生，能取所取的部分自然止息，一切不再顯現而自然耗盡，通過自身的光明體驗，一切有情眾生也能如此。如是說。如同中等大小瓶子般解脫，像這樣習慣后，在臨終時，身體如同瓶子，心如同瓶子里的虛空般分離的瞬間，本凈（ཀ་དག་，kadag，梵文：ādiśuddha，原始清凈）的法身自明與根本法身大虛空無二無別地融合，或者覺性單獨赤裸地消逝，與一切法性無別地成佛，如同瓶子破碎虛空沒有分別一樣，自明先後無別地通透，法身證得自地，色身與事業自然成就顯現，如同星辰自然顯現在虛空中一樣，日月
【英語翻譯】 When awareness reaches the level of complete transparency, all internal and external conditioned appearances dissolve into the nature of reality. By maintaining this state without deviation, the thoughts of affirmation and negation, as well as afflictions, are self-purified and self-exhausted. Experiences arise spontaneously without bias, manifesting as unobstructed and vast transparency. Eventually, the experiences of transformation cease, and upon reaching the foundation of primordial awareness, the direct manifestation of the nature of reality occurs. Primordial purity (ཀ་དག་，kadag，梵文：ādiśuddha，原始清凈) then nakedly abides in its own state. At this time, it is called abandoning the Dharma, exhausting the Dharma, and transcending the Dharma, because nothing can be established. One can accomplish miraculous powers and clairvoyance, gain control over the elements, and manifest ten signs of being unharmed by the elements: the earth cannot crush, water cannot carry away, fire cannot burn, wind cannot move, one can travel in the sky like a bird, one can transform objects, and one can move houses and other things from distant places. Conditioned arising manifests in various ways, benefiting sentient beings. One can see the atoms of the body, attain the divine eye and clairvoyance, and accomplish the eye and miraculous powers. Rather than accumulating jewels, it is better to leave the mind in its natural state. All the words in the heart about this meaning appear in each person's mind without being taught by anyone. Because one understands this truth oneself, from the state of non-thought where nothing appears, all appearances are naturally purified, and everything becomes transparent and vast, transforming into the nature of great emptiness and clarity. The four elements of earth, water, fire, and wind, their respective powers no longer appear, floating in the sky like mist. Various deluded attachments, no matter how one thinks, cannot arise. The aspects of grasping and being grasped naturally cease, everything disappears and is naturally exhausted. Through the experience of one's own luminosity, all sentient beings can also be like that. Thus it is said. Liberation like the sky in a medium-sized vase: having become accustomed to this, at the moment of death, when the body is like a vase and the mind is like the sky inside the vase, the Dharmakaya of primordial purity (ཀ་དག་，kadag，梵文：ādiśuddha，原始清凈) , self-awareness, merges with the fundamental Dharmakaya, the great sky, without any difference. Or awareness alone vanishes nakedly, becoming enlightened without separation from all of reality. Just as when a vase breaks, there is no separation of the sky, self-awareness is transparent without any difference between before and after, the Dharmakaya attains its own ground, and the Rupakaya (form body) together with its activities naturally arises, just as stars naturally appear in the sky, the sun and moon.
============================================================
==================== 第 8 段 ==================== 【原始藏文】 ཁ་སྦྱོར་ལས། མི་སྣང་ནམ་མཁའ་གུད་ལྟ་དང་། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ནམ་མཁའི་དཔེས་རིག་པ་མཚོན་ཏེ། རྒྱུན་ཆད་དུ་དེངས་པ་ནི་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དཔེར་བྱེད་ནས་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་པ་ལས། ཀུན་མཚོན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ཕྱི་ནང་དབྱེར་མེད་པས་རིག་པ་སྔ་ཕྱི་རིས་མེད་དུ་མཚོན་གྱི། རང་གི་རིག་པ་སྤྱི་མཐུན་གྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་གཏན་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་གཅིག་པུ་འདི་དུས་དེར་སྦུབས་དང་བྲལ་བས་རྗེན་ལ་བུད་པ་ལ་ཆོས་སྐུ་རང་ས་ཟིན་ནས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་འཇོག་པ་ཙམ་ལས་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མ་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་ཉི་ཟླ་འཆར་ནུབ་ལྟར་གྲོལ་བ་ནི། ཚེས་བཅོ་ལྔའི་ཉི་མ་ནུབ་པ་ལྟར་འཆི་ཀའི་རིག་པ་རྗེན་པའི་ངང་མ་ཉམས་པའི་རྟོགས་པ་དེས་ཕྱིར་ཕུལ། ཟླ་བ་ཤར་བ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་ཡོད་པ་ཤར་བ་དེས་སྔུན་བསུ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་གཞན་གྱིས་མ་ཆོད་པར། རིག་པ་ཆོས་སྐུ་རྗེན་པར་ཡོད་པ་དེ་རྟོགས་པའི་ངང་དང་མི་འབྲལ་ བར་སངས་རྒྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀ་དག་ཆོས་སྐུའི་རིག་པ་འོད་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནང་དབུགས་ཆད་ནས་རྣམ་ཤེས་ནམ་མཁར་ཐོན་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་འཆར་ཏེ། རླུང་ལྔ་ལས། ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི་རླུང་བཞི་ཐིམ། ནམ་མཁའི་རླུང་འོད་གསལ་ལ་འཇུག་པས། རིག་པ་ལུས་ནས་ཐོན་དུ་ཉེ་བའི་ཚེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཀ་དག་གི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པ་རྣམ་ཤེས་རླུང་ཞོན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་འཕོས་ཏེ། རིག་པ་སྙིང་ནས་ཚངས་བུག་ལ་རང་གི་རྩ་བའི་བླ་མའམཧཱུྃ་ངམ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པར་བསམས་ལ། ཧིཀ་གིས་རྒྱངས་ཏེ་འཕངས་པས་སྐད་ཅིག་ལ་ཡར་གྱི་ཆོས་སྐུ་ལ་ཟང་ཐལ་ལོ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་ན་སེང་གེའི་ཉལ་ལུགས་ཀྱིས་རིག་པ་མིག་ལ་གཏད་དེ་བར་སྣང་གི་དབྱིངས་རིག་ལ་མིག་གཏད་པའི་ངང་ལས་རིག་པ་འཕོས་ནའང་བར་དོ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་སངས་རྒྱའོ། །འདི་ནི་གནད་གལ་པོ་ཆེ་སྟེ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། རླུང་བཞི་རིམ་གྱིས་ཞོན་ནས་ཀྱང་། །རླུང་ཆེན་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པའི་ཚེ། །ཡུལ་དང་གནས་ལ་འཇུག་པ་དང་། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཇུག་ལུགས་བསྟན། །ཡུལ་གནས་དག་ལ་འཇུག་ལུགས་ནི། །གྲོང་འཕོ་གྲོང་འཇུག་གདམས་པ་སྟེ། །རྣམ་ཤེས་རླུང་ཞོན་རླུང་ལ་སྦྱང་། །དེ་ཡང་གོང་དུ་འབྱོངས་པ་གཅེས། །རིག་པ་བསྡུ་དང་འཕང་བ་གཅེས། །དེ་ཡང་ཧིཀ་གིས་འཕང་བའོ། །དེ་ཉིད་བླ་ མའི་ཞལ་ལ་ཐུག །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཇུག་ལུགས་ནི། །རིག་པ་འདི་ལྟ
【漢語翻譯】 交合續中說：「不見虛空如谷」等，就是這個意思。以虛空為例來象徵覺性，但不能認為覺性是常斷的，只是借用比喻來象徵一部分，不能完全像征。而且，虛空沒有內外之分，所以覺性也沒有先後之別。但並非像自己的覺性融入共同的法界那樣，而是指覺性本身在那個時候脫離了束縛，顯露出本來的面目，法身自然安住，不再變化。最後，像十五的日月一樣解脫，就像十五的太陽落山一樣，臨終時覺性顯現的覺悟不會消失，而是向外放出。像月亮升起一樣，自性中本有的中陰智慧顯現，這兩者之間沒有被其他事物阻斷。覺性以法身的本來面目存在，與覺悟的狀態不分離，從而成佛。也就是說，本來清凈的法身覺性，光明而無所造作，在內氣停止，意識在剎那間進入虛空時顯現。五大種風中，地、水、火、風四種風融入，虛空的風融入光明。當覺性即將離開身體時，瑜伽士將進入本來清凈的境界，並將意識轉移到以風為坐騎的意念上。觀想覺性從心間到梵穴，觀想自己的根本上師或ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城體：हूँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）或金剛等。用ཧིཀ་（藏文，梵文天城體：हिः，梵文羅馬擬音：hiḥ，漢語字面意思：嘿）的聲音向上發射，剎那間就能穿透上方的法身。如果想融入身和智慧，就以獅子臥式將覺性集中在眼睛上，在虛空的境界中，眼睛專注于覺性，覺性轉移，也能在沒有中陰的剎那間成佛。這是非常重要的要點，是此大圓滿的特殊之處。這些也出自《日月交合續》：「四風次第乘，一大風所動時，入于處所與，身智入之理，處所入之理，謂之遷識奪舍法，令識乘風調柔風，是故珍重先修習，收攝放散覺性珍，是故以嘿而放散，是乃值遇上師面，身與智慧入之理，覺性如是」。
【英語翻譯】 From the Khasbyor Tantra: "Unseen, like a hollow sky," and so on, that is the meaning. The example of the sky symbolizes awareness, but it should not be thought that awareness is constantly interrupted. It is only using a metaphor to symbolize a part, and it cannot completely symbolize it. Moreover, the sky has no distinction between inside and outside, so awareness has no distinction between before and after. But it is not like one's own awareness merging into the common dharmadhatu, but rather it refers to the fact that awareness itself, at that time, is free from bondage, revealing its original face, and the dharmakaya naturally abides, no longer changing. Finally, liberation is like the rising and setting of the sun and moon on the fifteenth day. Just as the sun sets on the fifteenth day, the realization of awareness at the time of death will not disappear, but will be released outward. Like the rising of the moon, the innate wisdom of the bardo of reality manifests, and between these two, without being interrupted by other things, awareness exists in the original face of the dharmakaya, inseparable from the state of realization, thereby attaining Buddhahood. That is to say, the originally pure dharmakaya awareness, luminous and without fabrication, manifests when the inner breath stops and consciousness enters the sky in an instant. Among the five elements of wind, the four winds of earth, water, fire, and wind dissolve, and the wind of space merges into luminosity. When awareness is about to leave the body, the yogi enters the realm of original purity and transfers consciousness to the thought of riding the wind. Visualize awareness from the heart to the brahma aperture, visualizing one's own root guru or ཧཱུྃ་ (Tibetan, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) or Vajra, etc. Emit the sound of ཧིཀ་ (Tibetan, Devanagari: हिः, Romanized Sanskrit: hiḥ, Literal Chinese meaning: Hei) upwards, and in an instant, one can penetrate the dharmakaya above. If you want to merge into body and wisdom, focus awareness on the eyes in the lion posture. In the realm of space, the eyes are focused on awareness, and awareness is transferred, and one can also attain Buddhahood in an instant without the bardo. This is a very important point, and it is a special feature of this Great Perfection. These are also from the Sun-Moon Union Tantra: "The four winds ride in sequence, When moved by one great wind, Entering places and locations, Showing the manner of entering body and wisdom, The manner of entering places, Is called the transference of consciousness and the taking of another body, Causing consciousness to ride the wind and tame the wind, Therefore, cherish the prior practice, Collecting and scattering awareness is precious, Therefore, scatter with HIK, That is to meet the face of the Guru, The manner of entering body and wisdom, Awareness is like this."
============================================================
==================== 第 9 段 ==================== 【原始藏文】 ར་གཏད་པར་བྱ། །ཕུང་པོ་སེང་གེའི་ཉལ་ལུགས་ཀྱིས། །རིག་པ་ཉིད་ནི་མིག་ལ་གཏད། །ཡིད་ཙམ་བར་སྣང་ལམ་དུ་བྱ། །དབྱིངས་དང་རིག་པ་མ་འགྱུར་ན། །མི་དེ་བར་དོ་མེད་པར་ནི། །སངས་རྒྱ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཕོ་ལུགས་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་དོན་དུ་རིམ་པ་བཞིན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཀ་དག་གི་ས་ལ་གྲོལ་ནས། རང་དོན་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེ་གསང་བའི་སྦུབས་ལ་ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་གཏན་སྲིད་ཟིན་ནས། དེའི་ངང་ལས་གཟུགས་སྐུ་འཆར་བས་གདུལ་བྱའི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་སྤྲུལ་པ་ཐོགས་མེད་དུ་འཕྲོ་བས་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མཛད་པ་ནི། ཐེག་པ་འོག་མའི་ལུགས་ལ་མེད་པ་འདི་ན་ཡོད་པས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐེག་པ་རྒྱལ་པོའི་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གི་ལུང་ནི་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་སྟོན་ཏོ། །རིག་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ནི། སྐྱེ་མེད་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་བ་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་མཚན་མར་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་བློ། །ཨ་ཏིས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། །འོག་མ་རྣམས་ལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་ངང་ལས་རོལ་པ་དང་རྩལ་སྐྱེ་བར་སྣང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་འཆར་བ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་མི་རིགས་པ་ཉིད། འདིར་རིགས་ཏེ་སྐྱེ་ མེད་ལས་འགག་མེད་དུ་འཆར་བ་ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལྟ་བུའོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ནི། །ཡེ་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་བཅུ་ཡིས་བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །ང་ཡི་རང་བཞིན་ཀུན་དཔེ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་ཀུན་ཀྱང་རྩོལ་མི་བྱེད། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་ཀུན་གྱིས་བརྩལ་བྱ་རུ། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །འཁོར་འདས་རིག་པའི་ངང་དུ་དབྱེར་མེད་མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དགོངས་སྤྱོད་དབྱེར་མེད་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་བློ། །ཨ་ཏིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། །འོག་མ་རྣམས་ལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །རྨི་ལམ་གྱི་འཁོར་འདས་རང་སེམས་སུ་གཅིག་པ་ལྟར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རིག་པའི་ངང་དུ་གཅིག་པས་སྤང་བླང་དང་རེ་དོགས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་ཏེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། འཁོར་བ་འདས་པ་རང་རིག་ཉིད། །སོ་སོ་མ་ཡིན་གཉིས་སུ་མེད། །ཅེས་སོ། །རྟོགས་མ་རྟོགས་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་
【漢語翻譯】 應當安住於此。以獅子臥式，覺性安住于眼。唯將意念置於虛空道中。若本凈與覺性不改變，此人無有中陰，對於成佛無疑慮。如是說。如是兩種遷轉之法，是為斷除與頓超之瑜伽士而依次宣說的。如是于本初清凈之地解脫后，自利任運成就之珍寶，于秘密藏中獲得法身國王之穩固統治后，從彼狀態中顯現色身，于所化眾生之世間，無有侷限與偏袒地，無礙化身放射，成辦二利任運成就，此乃下乘教法中所無，故此金剛藏任運成就之教法乃是國王之偉大之處。此等之教證於果位之時宣說。覺性超離因緣之宣說：無生生起之神變顯現時，執著因果之相乃是錯謬之識。阿底宣說無有因緣，乃是對於下乘者而言不適合之理。本體無生，于超離因果之狀態中，遊戲與能力顯現為神變，此對於因果之乘而言是不適合的。於此處適合，即是從無生中無礙顯現，如虛空之神變。出自《普作王》：一切之精華菩提心，本來自性任運成就，無需以十種自性尋覓與修證。我之自性一切譬如虛空，于虛空中一切皆不勤作，于虛空中一切皆應勤作，虛空之自性超離一切勤作修證。如是說。于輪迴涅槃覺性之狀態中，無有分別，平等大圓滿中融攝：佛與有情之意行無有分別，執著輪迴涅槃為二乃是錯謬之識。阿底宣說無有二元，乃是對於下乘者而言不適合之理。如夢中之輪迴涅槃于自心中為一，如是輪迴與涅槃于覺性之狀態中為一，故超離取捨與希憂之邊，于《功德藏》中說：輪迴涅槃自明智，非是分離無有二。如是說。于證悟與未證悟無有中融攝
【英語翻譯】 One should settle into that. In the lion's sleeping posture, awareness is directed at the eyes. Just let the mind be on the path of space. If the essence and awareness do not change, that person will have no bardo, and there is no doubt about attaining Buddhahood. Thus it is said. These two methods of transference are taught sequentially for the sake of the yogis of Trekchö and Tögal. Thus, after being liberated in the ground of primordial purity, the spontaneously accomplished jewel of self-benefit, having obtained the firm sovereignty of the Dharmakaya King in the secret chamber, from that state the Rupakaya appears, and in all the worlds of those to be tamed, without limitation or bias, emanations radiate unimpeded, accomplishing the two benefits spontaneously. This is not present in the lower vehicles, so the Greatness of the King of Vehicles, the Vajra Essence Spontaneously Accomplished, is this. The scriptural authorities for these will be shown at the time of the result. The teaching that awareness is beyond cause and condition: When the miraculous display of the unborn arises, to grasp at the characteristics of cause and effect is a mistaken mind. Ati teaches that there is no cause and condition, which is not suitable reasoning for the lower vehicles. The essence is unborn, and from the state beyond cause and effect, play and ability appear as a miraculous display, which is not suitable for the vehicle of cause and effect. Here it is suitable, that is, from the unborn, unobstructed appearance arises, like the miraculous display of space. From the Kunje Gyalpo: This essence of all, the Bodhicitta, is spontaneously accomplished from its own nature from the beginning, so there is no need to seek and accomplish it with the ten natures. My nature is like the example of space. In space, all do not exert effort. In space, all should exert effort. The nature of space is beyond all effort and accomplishment. Thus it is said. In the state of samsara and nirvana, awareness is inseparable, merging into the Great Perfection of equality: The intention and conduct of Buddhas and sentient beings are inseparable, and to grasp at samsara and nirvana as two is a mistaken mind. Ati teaches that there is no duality, which is not suitable reasoning for the lower vehicles. Like samsara and nirvana in a dream being one in one's own mind, so samsara and nirvana are one in the state of awareness, thus transcending the extremes of acceptance and rejection, hope and fear. In Tsal Dzog it says: Samsara and nirvana are self-awareness itself, not separate, without duality. Thus it is said. Merging into the absence of realization and non-realization.
============================================================
==================== 第 10 段 ==================== 【原始藏文】 ནི། རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མེད་པར་གྲོལ་བ་ལ། །རྟོགས་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་མཉམ་པའི་དགྲ། །ཨ་ཏིས་མཉམ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་དེ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་གྲོལ་ཟིན་པས་ད་གཟོད་རྟོགས་ནས་གྲོལ་བར་བྱར་མེད་དེ། ཡེ་ནས་མ་ གྲོལ་ན་རྟོགས་པར་བྱས་པས་གྲོལ་མི་ནུས་ལ། གྲོལ་ན་འགྲོལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཆིང་གྲོལ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །ངོ་སྤྲད་པས་གྲོལ་སྙམ་པ་ཡང་འཁྲུལ་རྟོག་སྟེ། ངོ་བོ་ལ་གང་བཅིངས་ནས་ཁྱོད་འགྲོལ་བར་བརྩོན། གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དེ་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཀྱང་གྲོལ་བར་བྱར་མེད་ལ། རྟོགས་པས་བཟང་དུ་མ་སོང་མ་རྟོགས་པས་ངན་དུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་ན་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་པས་གློ་བུར་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་དེ་བློ་ལས་འདས་པས་ཀྱང་རྟོགས་བྱར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་འཁྲུལ་རྟོག་ཁོ་ནར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་རྟོགས་པར་བྱར་མེད། ངོ་མི་སྤྲོད། ངང་མི་སྒོམ། ལྟ་སྒོམ་ལས་འདས་པར་བསྟན་པས་རྟོགས་མ་རྟོགས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྙིང་པོ་བརྟགས་དང་བརྟག་དཔྱད་ཡིད་ཟད་དེ། །སྒྲིབ་བྲལ་ཅོག་བཞག་བསླད་པ་མེད་པའི་ལམ། །མཐོང་མེད་མཚུངས་པ་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དངོས། །ཞེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། གྲོལ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་ཉིད་དེ། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་སུ་ཡི་ཆོས། །དེ་ལ་གྲོལ་ཞེས་སུ་ལ་དམིགས། །ཁམས་གསུམ་འཇུག་པ་སུ་ལ་སྲིད། །སྲིད་མཐའ་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཐབས་ཤེས་ཀྱི་གནད་ལ་མི་བརྟེན་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་བརྟེན་པར། །བརྗོད་ མེད་རྟོགས་པར་མི་འདོད་བླུན་པོའི་བློ། །ཨ་ཏིས་དོན་དང་དབྱེར་མེད་བསྟན་པ་དེ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །ཐེག་པ་འོག་མར་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རང་རང་གི་ཐབས་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དང་ཚོགས་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་བརྟེན་ན་མི་མཐོང་བར་འདོད་པ་དེ། འདིར་གང་ལའང་མ་ལྟོས་པར་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་ཅར་ཕོག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེ་བ་ཨ་ཏི་ལ་འཐད་པ་ནི། རིག་པའི་ངོ་བོ་དང་སྐད་ཅིག་ཀྱང་འབྲལ་མ་མྱོང་བས་རྟོགས་ཤིང་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ཉིད། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རླུང་བཀག་མིག་བཙུམས་པས་ནི་རང་སེམས་འཆིང་། །བཅོས་མེད་ལྟོས་དང་བྲལ་བའི་གཞི་མེད་པར། །ལུས་བཅོས་གསལ་བ་ངལ་སོས་སྣང་བ་འཆིང་། །ཕྱོགས་མེད་རིས་སུ་མ་
【漢語翻譯】 即，于不證與無證中解脫，視證后解脫為平等之敵。阿底宣說平等一味，此乃下根者不可企及之要訣。一切法本自解脫，故無需今始證悟而得解脫，若本不解脫，則證悟亦不能解脫，若已解脫，則無需再解脫。證與無證之體性，不應作為束縛與解脫。以為經指示而解脫，亦為錯覺妄念，于體性上，何者束縛而汝欲解脫？於何處亦不成立之明覺通透，無能證所證，故亦無解脫可言。證悟不能使之更好，未證悟亦不能使之更壞，故平等性中，無需驟然證悟。法性勝義諦超越心識，故亦無所證。於世俗中，所謂證悟，亦僅為錯覺妄念之言說。此處無所證悟，不作指示，不修自性，宣說超越見修，故名超越證與未證。如雄鷹云：「心要考察與分析，心念已窮盡，無垢寂止，無有錯亂之道，無可見，無等同，乃一切智慧之本體。」又如決斷經云：「解脫僅為名言，證與未證為何人之法？于彼解脫，以何為目標？三界之入於何者為可能？離有邊之法性也。」不依賴方便智慧之要訣而唸誦者，不依賴能表方便之差別，不欲證悟不可言說者，乃愚者之念。阿底宣說意義與無別，此乃下根者不可企及之要訣。下乘諸宗，若不依賴各自之心性意義之方便，如氣脈明點與二資糧等，則認為不可見。然於此處，不觀待任何事物，通透赤裸，當下直指而證悟之殊勝，唯阿底方可，以明覺之體性，剎那亦未曾分離，故證悟與見僅為名言而已。如雄鷹云：「阻斷氣脈，閉合雙眼，乃束縛自心，無有造作，離觀待之無基，身之造作，明之休息，顯現乃束縛，無有方所，不落邊際。
【英語翻譯】 That is, liberation in non-realization and non-non-realization, considering liberation after realization as the enemy of equality. Ati declares equality as one taste, which is an unattainable key for lower beings. All dharmas are inherently liberated, so there is no need to realize and liberate now. If they are not inherently liberated, then realization cannot liberate them. If they are already liberated, then there is no need to liberate them again. The nature of realization and non-realization should not be made into bondage and liberation. Thinking that liberation comes from being pointed out is also a mistaken thought. On the nature, what is bound that you are trying to liberate? The unobstructed awareness that is not established anywhere is free from the two, the object of realization and the subject of realization, so there is no liberation to be done. Realization does not make it better, and non-realization does not make it worse, so in equality, there is no need to suddenly realize. The ultimate truth of dharmata transcends the mind, so it is not established as something to be realized. Even in the relative truth, the so-called realization is only a mistaken thought. Here, there is nothing to realize, no pointing out, no meditating on the nature, and it is declared to be beyond view and meditation, so it is called beyond realization and non-realization. As the Great Garuda said: "The essence of investigation and analysis, the mind is exhausted, the path of stainless stillness, without confusion, without seeing, without comparison, is the essence of all wisdom." And as the Decisive Sutra said: "Liberation is only a name, whose dharma is realization and non-realization? To whom is liberation aimed at? For whom is the entry into the three realms possible? The dharmata that is free from the extremes of existence." Those who recite without relying on the key points of skillful means and wisdom, without relying on the differences of the expressive skillful means, do not want to realize the inexpressible, which is the mind of a fool. Ati declares the meaning and non-difference, which is an unattainable key for lower beings. In the lower vehicles, if one does not rely on the skillful means of one's own mind, such as the channels, winds, bindus, and the two accumulations, then one thinks that it cannot be seen. But here, without relying on anything, the greatness of realizing directly and nakedly is only suitable for Ati, because the nature of awareness has never been separated even for a moment, so realization and seeing are only names. As the Great Garuda said: "Blocking the winds and closing the eyes binds one's own mind. Without fabrication, without dependence, without a basis, the fabrication of the body, the rest of clarity, and appearance are bondage, without direction, without falling into extremes."
============================================================
==================== 第 11 段 ==================== 【原始藏文】 བཅད་སེམས་མེད་པར། །ཡིད་དཔྱོད་སྤྲོས་དང་བཅས་པས་གནས་ལུགས་འཆིང་། །ཡེ་གྲོལ་བྱ་བྲལ་སོར་གཞག་གདེང་མེད་པར། །ཞེ་འདོད་ཉམས་དང་བཅས་པས་རྟོགས་པ་འཆིང་། །མ་བཙལ་རང་སར་གཞག་པའི་གནད་མེད་པར། །རྒྱུ་འབྲས་ལུང་ལ་ལྟོས་པས་རིག་པ་འཆིང་། །ཞེས་སོ། །བསམ་འདས་མཐའ་མེད་ལས་འདས་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། རྫོགས་ཆེན་ཡེ་གདལ་གཏིང་མཐའ་མེད་པ་ལ། །ཐུག་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་བླུན་པོའི་བློ། །ཨ་ཏིས་མུ་མེད་ཆིག་ཆོད་བསྟན་པ་དེ། །འོག་མའི་བློ་ཡུལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །ཐེག་པ་འོག་མ་དང་སེམས་ཀློང་ཁ་ཅིག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་མཐའ་དབུས་དང་ གཏིང་མཐའ་མེད་པས་རིག་ཡུལ་ལས་འདས་སོ་ཞེས། སྟོང་འབྱམས་མུ་མེད་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ལས། འདིར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཆིག་ཆོད་རྗེན་པར་བསྟན་པས། སེམས་དང་བློ་དང་དམིགས་ཡུལ་དུ་མེད་ལ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་ཡུལ་དུ་མཐོང་བ་ནི། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱེད་པའི་གནད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། ལྟ་བ་མ་བཅོས་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་དང་། །སྒོམ་པ་མ་བཅོས་གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད། །སྤྱོད་པ་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ལྷུག་པ་ཉིད། །འབྲས་བུ་མ་བཅོས་རང་སྣང་རིག་པའི་ངང་། །དམ་ཚིག་མ་བཅོས་མ་ཡེངས་ཆོས་ཉིད་ངང་། །དབང་རྣམས་མ་བཅོས་རིག་པ་རྩལ་གྱི་དབང་། །དད་པ་མ་བཅོས་འགྱུར་མེད་ནམ་མཁའི་ཀློང་། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དབང་པོ་རབ་མཆོག་འདི། །བདེ་ཆེན་ས་ལ་མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས། །ཞེས་སོ། །རིག་པ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཆོས་སྐུ་རྗེན་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། ཐིག་ལེ་གཅིག་ལ་རྒྱུ་མཚན་གོ་བཟློག་པས། །འབྲས་བུ་རེ་དོགས་ཆོད་དེ་མཁའ་དང་མཉམ། །ཡངས་སོ་ཆེའོ་མཁའ་མཉམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །སྤངས་ཐོབ་མེད་དོ་ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་ཀློང་། །ཡེ་ནས་གྲོལ་ལོ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མེད། །རྣལ་འབྱོར་མཁའ་མཉམ་བྱ་བྲལ་ལམ་དུ་བདེ། །འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་རིག་པ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ངང་ལས་ཤར་ནས། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་སྣ་ཚོགས་སུ་ལུགས་སུ་འཇུག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་འདི་དག་གོ་བཟློག་སྟེ་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་སར་དེད་པས་རིག་ པར་ཕུ་ཐག་འཁྲུས་ནས། འཁོར་འདས་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་རྟོགས་དུས་ཡར་སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ་མེད་དེ་རིག་པ་ཉིད་ལས་ཤར་བ་མ་གཏོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལོགས་ན་མེད་པར་ཐག་ཆོད། མར་འཁོར་བར་ལྷུང་གིས་དོགས་པ་མེད་དེ་རྩ་བ་རིག་པ་འཁྲུལ་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པར་ཐག་ཆོད། རིག་པ་ཉིད་ངོས་གཟུང་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་པས་ལྷུན་གྲ
【漢語翻譯】 沒有斷滅心。 以意識的戲論束縛實相。 對本初解脫，無為而修，沒有定解。 以貪戀經驗束縛證悟。 沒有不尋覓，安住于自性的要訣。 依賴因果之說束縛覺性。 如是說。 將超越思維，無邊無際，超越作為安立為道用，即是： 大圓滿本初普開，對於無有邊際深淵。 說沒有盡頭，是愚人的想法。 阿底無邊，一決的教義。 是下等根器無法理解的要點。 下乘法和一些心部法門認為大圓滿的意義的本體是無有邊際和深淵的，因此超越了覺性的境界。 從空性無邊無際合一的角度來說，這裡覺性通透，一決，赤裸的顯現。 沒有心和意識以及目標，各自在自己的覺性境界中見到。 這是以區分心和智慧的要訣來證悟的。全知普賢王如來心鏡中說： 見解是不造作的智慧通透。 禪修是不造作的明朗而無執著。 行為是不造作的自然而然的。 果是不造作的自顯覺性的狀態。 誓言是不造作的不散亂法性狀態。 諸根是不造作的覺性力量的自在。 信心是不造作的無變虛空。 如此證悟的殊勝根器。 安住于大樂之地，不可動搖。 如是說。 將覺性明點唯一法身赤裸安立為道用，即是： 一個明點上，理由顛倒。 果上斷絕希望和恐懼，與虛空等同。 廣大啊，浩瀚啊，與虛空等同的諸佛之心。 沒有斷除和獲得，一個明點的境界。 本初解脫啊，沒有證悟和未證悟。 瑜伽士在與虛空等同的無為道上安樂。 輪迴和涅槃的一切法，根本是從覺性明點唯一的狀態中顯現。 將顯有世間萬物，情器世界，種種顯現的緣起，顛倒過來，追溯到最初從哪裡來，在覺性上徹底清凈。 證悟輪迴和涅槃是覺性的幻化時，向上對佛沒有希望，因為除了覺性之外沒有其他的佛可以依靠。向下對墮入輪迴沒有恐懼，因為除了根本覺性無謬的顯現之外沒有其他的存在。覺性本身是不可認知的，像虛空一樣證悟，任運自成。
【英語翻譯】 Without cutting mind. With the elaboration of mental judgment, one binds the true nature. Without confidence in leaving primordial liberation, un fabricated, as it is. With desire and attachment to experiences, one binds realization. Without the key point of not seeking and leaving it in its own place. Relying on the words of cause and effect, one binds awareness. Thus it is said. To apply that which is beyond thought, limitless, and beyond action as the path is: For the Great Perfection, the primordial expanse, the bottomless and endless. To say there is no end is the mind of a fool. The Ati, the definitive teaching of boundlessness. Is the key point that lower minds cannot comprehend. Some lower vehicles and Mind class teachings consider the essence of the Great Perfection to be without beginning, end, or bottom, And thus beyond the realm of awareness. From the perspective of emptiness, vastness, and boundlessness as one, here, awareness is taught as transparent, definitive, and naked. Without mind, intellect, or object, and seeing each in their own realm of awareness. This is realized through the key point of distinguishing between mind and wisdom. From the Mirror of the Mind of Kuntuzangpo: The view is un fabricated, wisdom is transparent. Meditation is un fabricated, clear, and without grasping. Action is un fabricated, naturally spontaneous. The fruit is un fabricated, the state of self-arisen awareness. The samaya is un fabricated, the un distracted state of Dharma nature. The powers are un fabricated, the dominion of the power of awareness. Faith is un fabricated, the unchanging expanse of space. Thus, this supreme faculty of realization. Rests unwavering in the land of great bliss. Thus it is said. To apply the single thigle of awareness, the naked Dharmakaya, as the path is: On a single thigle, the reasons are reversed. In the result, hope and fear are cut, it is equal to space. Vast and great is the mind of the Buddhas, equal to space. There is no abandonment or attainment, in the realm of a single thigle. Primordially liberated, there is no realization or non-realization. The yogi is happy on the path of un fabricated, equal to space. All phenomena of samsara and nirvana arise from the state of the single thigle of awareness. Reversing these interdependent relationships, where all appearances, existence, and the contents of the world manifest, tracing back to where they first came from, purifying them thoroughly in awareness. When realizing that samsara and nirvana are the magical display of awareness, there is no hope in the Buddhas above, because there is no other Buddha to rely on besides awareness itself. There is no fear of falling into samsara below, because there is nothing other than the un mistaken appearance of the root awareness. Awareness itself is unrecognizable, realized like space, spontaneously accomplished.
============================================================
==================== 第 12 段 ==================== 【原始藏文】 ུབ་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་གྲོལ་མིང་མེད་ཆེན་པོར་ལ་ཟློས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཟད་སར་སྐྱེལ་བ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན་པ་ནི། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། སྒྲིབ་མེད་རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་གདལ་བའི་ཀློང་། །སངས་རྒྱས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་ཡང་མེད། །འཛིན་པ་མེད་པས་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད། །རྟོག་པ་མེད་པས་མ་རིག་འཁྲུལ་པ་མེད། །ཞེན་པ་མེད་པས་རྣམ་རྟོག་ཡུལ་ཡང་མེད། །ཆགས་པ་མེད་པས་བག་ཆགས་སེམས་ཀྱང་མེད། །འདས་པ་མེད་པས་མ་འོངས་མིང་ཡང་མེད། །ད་ལྟ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་མིང་ཡང་མེད། །སྟོན་པ་མེད་པས་སྟོན་བྱེད་མིང་ཡང་མེད། །ཐིག་ལེ་གཅིག་རྟོགས་ཡངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ། །མི་ལྡོག་ས་ལ་འགྱུར་མེད་ངེས་པར་གནས། །བདེ་ཆེན་ས་ལ་འགྱུར་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རྟོག་མེད་ས་ལ་འབྲས་བུ་མ་བསྒྲིབས་གསལ། །ཞེས་སོ། །འཁྲུལ་པ་མིང་མེད་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ནི། ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་རིག་པ་ཡུལ་མེད་འདི། །འཁོར་བར་མི་འཁྱམ་འཁྲུལ་གཞི་ཀུན་ལས་ འདས། །སུ་ཡང་མ་འཁྲུལ་འཁྲུལ་པའི་གནས་མེད་དེ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་ཀློང་གསལ་གཅིག་གི་ངང་། །སྔ་ཕྱི་རིས་མེད་མཁའ་མཉམ་ཡངས་པ་ཉིད། །ཡེ་བབས་ལྷུན་གྲུབ་འཁོར་བ་གདོད་ནས་དག །རྨི་ལམ་གཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ལ། གཉིད་རིག་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཤིང་། རིག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པའི་དོན་ལ་བསམས་ཏེ། གཞིག་ཅིང་དཔྱད་ན་སུ་ཡང་འཁོར་བར་ལྷུང་མ་མྱོང་སྟེ། འཁོར་བ་ཉིད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསལ་སྣང་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡེ་ནས་དག་ཟིན་པས། སྟོང་གཟུགས་དེ་ཡང་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུར་དག་པས། འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་། འཁྲུལ་པ་དང་། འཁྲུལ་སྣང་དང་། འཁྲུལ་མཁན་ཡོད་མ་མྱོང་སྟེ། སྔར་མ་འཁྲུལ། ད་ལྟ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མ་མྱོང་། ཕྱིས་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ། གཞི་མེད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱུང་ཆེན་ལས། འཁྲུལ་དང་མ་རིག་སུ་ལ་སྲིད་མིང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ནས་མ་བཀྲོལ་ཕྱིས་བཀྲོལ་མེད་སྣང་བའོ། །ཞེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལྟར་གནས་པའི་འཁྲུལ་མེད་གཞི། །རང་རིག་ཡེ་ནས་འོད་རེ་གསལ། །སྐུ་གསུམ་ཡེ་ནས་མ་བསྐྱེད་རྫོགས། །འབྲས་བུ་ཡེ་ནས་རང་གནས་པ། །ཆོས་ཀྱིས་ཡེ་ནས་བཅོས་སུ་མེད། །གྲུབ་མཐའ་ཡེ་ནས་བསྐྱང་དང་བྲལ། །དུག་ལྔ་ཡེ་ནས་གོས་པ་མེད། །འཁོར་བ་འཁྲུལ་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །འཁོར་འདས་ གཉིས་སུ་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། ག
【漢語翻譯】 于廣大無垠、本自解脫、無名大之中反覆吟誦，將輪迴與涅槃送至盡頭，即是趨入普賢王如來的境界。出自《普賢王如來心鏡》：無有遮蔽、全然清凈、菩提開展之界，因無有佛陀，故亦無有佛陀之名。因無有執著，故亦無有眾生之名。因無有分別，故亦無有無明錯亂。因無有貪戀，故亦無有分別念之境。因無有染著，故亦無有習氣之心。因無有過去，故亦無有未來之名。因無有現在，故亦無有煩惱之名。因無有導師，故亦無有能引導者之名。證悟一明點，廣大之瑜伽士，于不退轉地，安住不變之定。于大樂地，不變任運成就。于無分別地，果位無遮顯明。如是說。于錯亂無名大之中反覆吟誦：本自成佛之覺性，此無有對境，不于輪迴中漂泊，超越一切錯亂之基。無人錯亂，無有錯亂之處，一切皆於法界清明界中。無有先後差別，等同虛空之廣大。本自安住任運成就，輪迴本初即清凈。不離夢境睡眠之狀態，亦不離睡眠覺醒之狀態，思維覺性不離法性狀態之義。若分析觀察，則無人曾墮入輪迴，輪迴本身顯現而無自性，夢境之體性本無，于清明顯現之自性中本自清凈。故空性之色亦于無基無根之法身中清凈，無有錯亂之因，錯亂，錯亂之顯現，以及錯亂者，過去未曾錯亂，現在未曾有錯亂，未來亦不可能有錯亂，因於無基之虛空體性中本自清凈之故。《大鵬經》云：錯亂與無明於何者有？無有其名。因此，本自未解脫，故無有後來解脫之顯現。如是說。《摩尼寶鬘經》云：如是安住之無錯亂之基，自明本自光明顯耀。三身本自無生圓滿，果位本自安住，法性本自不可改造，宗派本自遠離修持，五毒本自無染，輪迴錯亂又在哪裡？如是說。于輪迴涅槃二無別中反覆吟誦：
【英語翻譯】 Repeating in the vast expanse, the great self-liberation, the great namelessness, carrying samsara and nirvana to their end, is to reach the realization of Kuntuzangpo. From the Mirror of the Mind of Kuntuzangpo: The realm of unobstructed, completely pure, expanding bodhichitta. Because there is no Buddha, there is no name for Buddha. Because there is no grasping, there is no name for sentient beings. Because there is no thought, there is no ignorance or delusion. Because there is no attachment, there is no object of conceptual thought. Because there is no clinging, there is no karmic imprint or mind. Because there is no past, there is no name for the future. Because there is no present, there is no name for afflictions. Because there is no teacher, there is no name for the one who teaches. Realizing one bindu, the yogi of vastness, dwells firmly and immutably on the irreversible ground. On the ground of great bliss, it is immutably and spontaneously accomplished. On the ground of non-thought, the fruit is clear and unobscured. Thus it is said. Repeating in the great delusion of namelessness: This naturally enlightened awareness, without object, does not wander in samsara, surpassing all bases of delusion. No one is deluded, there is no place of delusion, everything is in the state of the clear expanse of the dharmadhatu. Without distinction of before and after, it is the vastness equal to space itself. Naturally inherent, spontaneously accomplished, samsara is primordially pure. Without moving from the state of dream sleep, and without moving from the state of sleep awareness, contemplate the meaning of awareness not moving from the state of dharmata. If you analyze and examine, no one has ever fallen into samsara, samsara itself appears but is without self-nature, the nature of dream is inherently non-existent, in the nature of clear appearance it is primordially pure. Therefore, that emptiness-form is also purified into the dharmakaya, without basis or root. There has never been a cause of delusion, delusion, the appearance of delusion, or the deluded one. There was no delusion in the past, there is no delusion now, and delusion cannot arise in the future, because it is primordially pure in the nature of baseless space. From the Great Garuda: To whom could delusion and ignorance exist, there is no name. Therefore, since it was not liberated from the beginning, there is no later liberation of appearance. Thus it is said. From the Garland of Pearls: The basis of non-delusion that abides in this way, self-awareness is inherently clear with light. The three kayas are inherently unborn and complete, the fruit is inherently self-abiding, dharma inherently cannot be altered, tenets are inherently free from cultivation, the five poisons are inherently unstained, where is samsara and delusion? Thus it is said. Repeating in the non-duality of samsara and nirvana:
============================================================
==================== 第 13 段 ==================== 【原始藏文】 ྲོལ་བར་མི་འཇུག་མྱ་ངན་འདས་མི་ལེན། །མི་འགྱུར་ཀློང་ཆེན་འཁོར་འདས་ཡོད་མ་མྱོང་། །འདི་ལ་སྤངས་ཐོབ་རེ་དོགས་མི་དམིགས་ཤིང་། །གདོད་ནས་བྱང་ཆུབ་གཞི་ཀློང་ཡངས་པ་ཆེ། །ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་དོན་ལ་མཚོན་བརྗོད་འདས། །གྲོལ་དང་འཁྲུལ་མེད་འཁོར་འདས་ལ་ཟློས་པས། །སུ་ཡང་མ་རྩོལ་བཅོས་སྒྱུར་མ་བྱེད་ཅིག །འདིར་རང་རིག་ཡེ་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟར་དག་པ་ལ་བཅིངས་པ་མེད་པས་འཁོར་བ་དག་པ་དང་། གྲོལ་བ་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་དག་སྟེ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པས་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་རེ་དོགས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པ་ནི། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། དོན་གྱི་ངོ་བོ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ལ། །བྱས་པ་མ་ཡིན་བྱེད་མཁན་ག་ལ་ཡོད། །བཅོས་པ་མ་ཡིན་བཅོས་པའི་བདག་པོ་མེད། །འཁོར་བ་མ་ཡིན་མྱ་ངན་འདས་མ་ཡིན། །བཅིངས་པ་མ་ཡིན་གྲོལ་བ་ཡོད་པ་མིན། །ལྟ་བ་མ་ཡིན་ལྟ་བྱེད་ཆོས་དང་བྲལ། །མཐོང་བ་མ་ཡིན་མཐོང་བྱེད་རྣམ་པར་དག །ཅེས་སོ། །མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ནི། ཡངས་དོག་མཐོ་དམན་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་ཀྱི་དམིགས་གཏད་ཤོལ། །བྱ་བྱེད་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །དུས་དང་གཉེན་པོ་མེད་ཀྱི་འཛིན་རྩོལ་ཞོག །ཆེད་དུ་དམིགས་པ་ཡོད་ན་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །གང་ལའང་གཏད་འཛིན་མ་འཆའ་ཕྱམ་ལ་ཐོང་། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ། དུས་དང་སྤང་གཉེན་མེད་པ། བྱ་བྱེད་དང་འགྲོ་འོང་མེད་པ། ལྟ་སྒོམ་དང་སྤྱོད་འབྲས་མེད་པ། ཡིན་མིན་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པ། རང་བཞིན་བཅུའི་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ། ཀུན་ཁྱབ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ང་ཡི་རང་བཞིན་ངེས་པར་ཁུངས་བསྟན་པ། །ང་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། །རང་བཞིན་བཅུ་ལ་དེ་བཞིན་དོན་མེད་ཀྱི། །རང་བཞིན་བཅུ་ལ་དོན་ཡོད་མ་རྟོགས་ཤིག །ང་ནི་བལྟས་པས་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་དེ། །ལྟ་བར་མ་བྱེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞོག །སྤྲོས་བྲལ་མ་སྐྱེས་བྲལ་བའི་རྒྱུ་མེད་པས། །སྡོམ་པ་དང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་མི་དགོས། །སྙིང་པོར་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །རྩོལ་བ་དང་ནི་བསྒྲུབ་པ་བྱ་མི་དགོས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་བསྐྱེད་དུ་མེད། །ཐམས་ཅད་ང་ཡི་ས་རུ་གནས་པའི་ཕྱིར། །སྦྱངས་ནས་བགྲོད་པའི་ས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ང་ཡིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། །ང་ལ་བགྲོ
【漢語翻譯】 不入輪迴不取涅槃，不變廣大虛空輪迴涅槃本無有。於此無舍取，無期望與恐懼，本初即菩提，基界廣闊浩大。一切唯是名，然于義不可詮釋言說。無解脫與錯謬，輪迴涅槃徒勞爾。誰亦勿勤作，勿改造與修飾。於此自明本空如虛空般清凈，無有繫縛故，輪迴清凈；無有解脫故，涅槃極清凈，超越有無之邊故，無勤作與希冀，是為決斷。無有文字，然于義之自性覺性彼者，非所作，作者於何有？非所修，修飾之主無有。非輪迴，非涅槃。非繫縛，無有解脫。非見，能見者離於法。非見，能見者極清凈。如是。于廣大解脫虛空中反覆思量：于無有寬窄高低之覺性，捨棄無有邊際與偏頗之目標。于無有作為與來去之覺性，停止無有時與對治之執取與勤作。若有特意之目標，則為束縛之因。于任何亦莫執取，放任自如。覺性之自性無有邊際與偏頗。 無有時與捨棄對治，無有作為與來去，無有見修與行果，無有是非與勤作，超越自性十事之勤作，通達一切無成，于解脫邊廣大虛空中當知。于普作中：我之自性定當指示根源，我乃超越一切行境之故。如是無有見與修，于自性十事亦如是無意義。莫于自性十事中，未解有意義。我乃觀視亦無可見之境，莫作觀視，如是安住。離戲論，無生，無離之因，故無需守護律儀與戒律。於心要中本自任運成就之故，無需勤作與修持。于自生智慧無有遮障之故，無需明晰生起覺性之智慧。一切安住於我之地上之故，無有修習后趨入之地。我以周遍安住於一切之故，於我無有
【英語翻譯】 Do not enter samsara, do not take nirvana. The unchanging, vast expanse has never experienced samsara and nirvana. In this, there is no abandoning or attaining, no hope or fear is perceived. From the beginning, it is enlightenment, the ground is vast and expansive. Everything is just a name; in reality, it transcends representation and expression. Without liberation or delusion, samsara and nirvana are futile. Let no one strive, modify, or embellish. Here, self-awareness is primordially empty, pure like the sky. Because it is unbound, samsara is pure; because there is no liberation, nirvana is utterly pure. Transcending the extremes of existence and non-existence, there is no striving or hope. This is the decisive understanding. From the absence of letters, in the very essence of meaning, awareness itself: It is not made; where is the maker? It is not fabricated; there is no owner of fabrication. It is not samsara; it is not nirvana. It is not bound; there is no liberation. It is not a view; the viewer is separate from dharma. It is not seeing; the seer is utterly pure. Thus it is. To repeat in the great, vast expanse of ultimate liberation: In awareness without breadth or narrowness, height or lowness, abandon the aim that has limitation and bias. In awareness without action or coming and going, relinquish the grasping and effort that have time and antidote. If there is a deliberate aim, it is the cause of bondage. Do not fixate on anything; release it completely. The nature of awareness has no limitation or bias. There is no time or antidote to abandon, no action or coming and going, no view, meditation, or result of practice, no right or wrong, no effort. Transcending the effort of the ten self-existences, understanding that nothing is accomplished, one should know the great, vast expanse of ultimate liberation. In the All-Creating (Kunjed Gyalpo): I will surely indicate the source of my own nature, because I transcend all objects of experience. Just as there is no view or meditation, so too, the ten self-existences are meaningless. Do not misunderstand that the ten self-existences have meaning. I am not an object to be seen by looking; do not look, but remain in that very state. Free from elaboration, unborn, without a cause for separation, there is no need to keep vows or precepts. Because it is spontaneously accomplished from the beginning in the essence, there is no need to strive or practice. Because self-arisen wisdom is without obscuration, there is no need to clearly generate the wisdom of awareness. Because everything abides in my ground, there is no ground to be traversed after training. Because I abide pervading everything, there is no
============================================================
==================== 第 14 段 ==================== 【原始藏文】 ད་པར་བྱ་བའི་ལམ་ཡོད་མིན། །ང་ནི་ཡེ་ནས་གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ཕྲ་བ་ཞེས་ནི་མིང་དུ་གདགས་སུ་མེད། །ང་ཡི་གཟུགས་ཀྱིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་ཡིན། །ང་ནི་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་པས། །ང་ལ་གཞན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད། །ང་ནི་ཀུན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་བས། །གསང་བའི་མན་ངག་གཞན་ན་ ཡོད་མ་ཡིན། །སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལ་ནི་ང་ཡིས་བཟླས། །ང་མེད་པ་ཡི་ཡུལ་ནི་གཞན་མེད་པས། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལས་གཞན་དུ་བསྲུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལས་གཞན་དུ་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཕྲིན་ལས་བཙལ་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལས་གཞན་དུ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡེ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ནི་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཕྲ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ང་ལས་གཞན་དུ་བགྲོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན། །སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ང་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར། །ལུང་ཆེན་ཐོག་འབེབས་ཡིན་པར་ལ་ཡང་བཟླས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ང་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་བྱེད་ང་ནི་ཀུན་གྱི་ལ་བཟླའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་རྟོགས་པ་མཁའ་མཉམ་ཡངས་པས་ཆོས་ལ་བྱར་མེད་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ལས། གཤིས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ནི། ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་གྲོལ་རུང་མ་གྲོལ་རུང་། །གནས་ལུགས་རང་བཞིན་དག་རུང་མ་དག་རུང་། །སེམས་ཉིད་སྤྲོས་ དང་བྲལ་རུང་མ་བྲལ་རུང་། །གཉུག་མའི་གཤིས་ལ་གྲུབ་རུང་མ་གྲུབ་རུང་། །རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་གཞི་མེད་ཟང་ཀ་ཆོས་ཟད་རྗེན་པར་སོང་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཡན་ལག་མ་བསྐྱོད་ཡེ་ཕྱིན་པས། །འགྲོ་བའི་ལམ་ཉིད་ཡེ་ནས་བགྲོད། །སྨྲས་པའི་ངག་ནི་བརྗོད་མེད་པས། །ཡེ་ནས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །བསམ་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཡེ་སྟོང་པས། །ཡེ་ནས་བསམ་གཏན་ཆེན་པོར་གནས། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་རང་དག་པས། །དྲི་མེད་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་གནས། །ཞེས་སོ། །རེ་དོགས་བློ་འདས་སུ་རྟོགས་པས་བློ་བདེ་ཁོང་ཡངས་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ནི། འཁོར་འདས་རང་བཞིན་གཉིས་རུང་མི་གཉིས་རུང་།
【漢語翻譯】 如今沒有可以造作的道，我從一開始就遠離能取所取之故，細微之名也無法安立，我的形相周遍一切之故，名為二者從一開始就不存在，我從一開始就是自生智慧，他人無法對我進行決斷，我是所有眾生的菩提心要，秘密的口訣在其他地方沒有。由於超越了一切增益和誹謗，我念誦所有諸法的「拉」。由於沒有我的地方，就沒有其他地方，因此唸誦沒有見解和修行的「拉」。由於除了我之外沒有需要守護的，因此唸誦沒有誓言守護的「拉」。由於除了我之外沒有需要尋找的，因此唸誦沒有事業尋找的「拉」。由於除了我之外沒有安住的地方，因此唸誦沒有地道修習的「拉」。由於我沒有任何障礙，因此唸誦是自生智慧的「拉」。由於我是不生法性，因此唸誦細微是法性的「拉」。由於除了我之外沒有可以行走的，因此唸誦沒有道路行走的「拉」。所有佛陀、有情、顯有、世間和情器，由於心要菩提是從我這裡產生的，因此唸誦從一開始就沒有二元的「拉」。爲了決斷自生智慧，因此唸誦是降下大加持的「拉」。由於所有諸法都不是從我這裡產生的，因此造作一切的我念誦一切的「拉」。如是宣說。現在，由於證悟廣大如虛空，因此唸誦無所作為的「拉」。從本性顯現，唸誦法盡離唸的「拉」，即：所有諸法從一開始解脫也好，不解脫也好；安住之法自性清凈也好，不清凈也好；心性遠離戲論也好，不遠離也好；本初之性成立也好，不成立也好。這就是自己覺性的體性，無根赤裸的法盡之相。如《摩尼寶鬘》中所說：肢體未動已然前往，行走的道路從一開始就已行走。所說的語言是不可言說的，從一開始就超越了言說和思慮。思慮的散亂本來空性，從一開始就安住于大禪定。所有垢染自性清凈，安住于無垢通透的大境界。如是。由於對希望和恐懼超越了思慮而證悟，因此唸誦心安寬廣的「拉」，即：輪迴和涅槃的自性是二元也好，不是二元也好。
【英語翻譯】 Now, there is no path to fabricate. Since I am inherently free from grasping and clinging, the name 'subtle' cannot be applied. Since my form pervades all, the term 'two' does not exist from the beginning. Since I am inherently self-arisen wisdom, others cannot determine me. Since I am the essence of enlightenment for all beings, there are no secret instructions elsewhere. Since I transcend all superimposition and slander, I recite the 'La' of all phenomena. Since there is no place without me, there is no view or meditation to recite the 'La' of. Since there is nothing to protect other than me, I recite the 'La' of no vows to protect. Since there is nothing to seek other than me, I recite the 'La' of no activities to seek. Since there is no place to abide other than me, I recite the 'La' of no stages to practice. Since I have no obscurations, I recite the 'La' of being self-arisen wisdom. Since I am the unborn nature of reality, I recite the 'La' of subtlety being the nature of reality. Since there is nowhere to go other than me, I recite the 'La' of no path to traverse. All Buddhas, sentient beings, appearances, existence, realms, and contents, since the essence of enlightenment arises from me, I recite the 'La' of being non-dual from the beginning. In order to ascertain self-arisen wisdom, I recite the 'La' of bestowing great blessings. Since all phenomena do not exist apart from me, I, the all-creating one, recite the 'La' of all. Thus it is said. Now, since realization is vast like space, I recite the 'La' of great non-action in phenomena. From the manifestation of nature, I recite the 'La' of the exhaustion of phenomena and transcendence of mind, which is: All phenomena, whether liberated from the beginning or not; the nature of abiding, whether pure or not; the nature of mind, whether free from elaboration or not; the inherent nature, whether established or not. This is the essence of one's own awareness, the naked state of the exhaustion of phenomena, without a basis. As it is said in the 'String of Pearls': Since the limbs have not moved, one has already gone; the path of going has been traversed from the beginning. The spoken word is unspeakable; from the beginning, it transcends speech and thought. The scattering of thoughts is inherently empty; from the beginning, one abides in great meditation. All stains are self-purifying; one abides in the great state of stainless transparency. Thus it is. Since hope and fear are realized as transcending thought, I recite the 'La' of great mental ease and openness, which is: The nature of samsara and nirvana, whether dual or non-dual.
============================================================
==================== 第 15 段 ==================== 【原始藏文】 །བསམ་བརྗོད་ཀུན་ལས་འདས་རུང་མ་འདས་རུང་། །དགག་སྒྲུབ་འཁྲུལ་པ་ཞིག་རུང་མ་ཞིག་རུང་། །རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང་། །ད་ལྟར་གྱི་རིག་པ་ལ་བྱ་བྱའི་ཆོས་མི་འདུག་པས་བྱར་མེད་ཟང་ཀ་རྗེན་པ་ལས་འདི་ལ་ཆོས་ཀྱིས་བཅོས་སུ་མེད་དེ། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། ཡང་དག་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་རིག་པ་མེད། །འཛིན་པས་གོལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ། །ལམ་ལ་དགག་དང་སྒྲུབ་པ་མེད། །ལྟོས་པའི་རིག་པ་གང་ཡང་མེད། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ཆར་འཛིན་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། བྱས་དང་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བྱ་བྱེད་བྲལ། །ཞེས་སོ། །ཡིད་ལ་བྱར་མེད་ཡེ་ཟད་ཆེན་པོར་རྟོགས་པས་བློའི་དམིགས་བསམ་སྤྲོ་བསྡུ་ལས་འདས་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། ཆོས་ཉིད་ དོན་ལ་བསྒོམས་རུང་མ་བསྒོམས་རུང་། །བླང་དོར་མེད་པས་དཔྱད་རུང་མ་དཔྱད་རུང་། །གནས་ལུགས་འབྲས་བུ་གྲུབ་རུང་མ་གྲུབ་རུང་། །ས་དང་ལམ་ལ་བགྲོད་རུང་མ་བགྲོད་རུང་། །རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་སངས་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པར་རྟོགས་པས་འདི་ཡིན་གཏད་སོའི་ཆོས་ལ་དཔྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། སྣང་བྱེད་མ་ཡིན་སྣང་བའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ། །སྒྲིབ་བྱེད་མ་ཡིན་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །བྲི་བ་མ་ཡིན་ཐོགས་མེད་ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ། །རྩོལ་བ་མ་ཡིན་རྩོལ་སྒྲུབ་ཆོས་དང་བྲལ། །གཅིག་པུ་མ་ཡིན་དུ་མའི་ཆོས་དང་བྲལ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། མ་བཅོས་རྣལ་མ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་གུད་ན་མེད། །སངས་རྒྱས་མིང་དུ་བཏགས་པ་བླ་དྭགས་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་བྱ་བ་གཞན་མེད་རང་སེམས་ཏེ། །རང་སེམས་མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་བཤད། །མ་བཅོས་པ་ལ་ཡེ་ནས་སྐྱེ་མེད་པས། །སྐྱེ་མེད་དོན་ལ་བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་པས་བྱར་མེད་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རིག་པ་སྒྲིབ་མེད་ཟང་ཀར་རྟོགས་པས་བྲལ་ཐོབ་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། སྒྲིབ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་རུང་མ་བྲལ་རུང་། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་རུང་མ་རྫོགས་རུང་། །ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་རུང་མ་ཐོབ་རུང་། །འགྲོ་དྲུག་འཁོར་བར་འཁྱམས་རུང་མ་འཁྱམས་རུང་། །རིག་པའི་ངོ་བོ་འདི་ལ་སྤངས་ཐོབ་དང་གྲོལ་འཁྲུལ་མི་འདུག་པས། ད་ནི་ཡར་སངས་རྒྱས་ལ་ཐོབ་ཏུ་མི་ རེ་བས་དེའི་ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཆོས་མི་བསྒོམ། མར་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཀྱིས་མི་དོགས་པས་དེའི་རྒྱུ་སྡིག་སྒྲིབ་ལ་སྦྱོང་བཤགས་མི་བྱེད། བྱར་མེད་ཆོས་མེད་དུ་ལས་ཟད་པས་འ
【漢語翻譯】 無論是否超越一切思慮言說，無論是否破除能立所立的錯覺，無論是否證悟覺性的見地。因為當下的覺性中沒有能作所作的法，所以在這無所作為的赤裸空性中，無法用任何法來修飾。如《覺性自解脫》中所說：「在真實現實的覺性本體中，沒有能作和所作的覺性。對於因執著而迷失的根本，道上沒有遮破和建立。沒有任何依賴的覺性，沒有邊際和侷限的執著。」又如《摩尼寶鬘》中所說：「因為沒有造作和生起，所以從一開始就遠離能作所作。」因此，心中證悟無所作為、徹底寂滅的境界，就是超越了心識的專注、思維、開展和收攝。法性 的意義上，無論修不修持，因為沒有取捨，無論觀察不觀察，無論實相的果是否成就，無論是否行走于地道。因為覺性的本體是空明，沒有被法所染污，所以不應觀察諸如此類的法。如《無字》中所說：「不是顯現者，遠離顯現的方面；不是遮蔽者，超越遮蔽的法；不是減少者，無礙地遍佈十方；不是勤奮者，遠離勤奮和成就的法；不是唯一者，遠離多樣的法。」又如《普作續》中所說：「無為的本性是萬法的法性，法性之外沒有其他的佛，佛只是一個名稱而已。法性的作用不是其他，就是自心，自心無為即是法身。因為無為本來無生，所以無生的意義無法尋覓和修證。尋覓和修證也無法成就無所作為。」因為覺性是無有遮蔽的空性，所以證悟到沒有捨棄和獲得。無論是否遠離一切遮蔽，無論生圓次第的法性是否圓滿，無論是否獲得解脫的果，無論是否在六道輪迴中流轉。因為覺性的本體中沒有捨棄和獲得，也沒有解脫和迷惑，所以現在不再期望從佛那裡獲得什麼，因此不修持生圓次第的道。也不再害怕在輪迴中流轉，因此不對治其因——罪業和遮蔽，不做懺悔。因為無所作為、沒有法，所以業力已經耗盡。
【英語翻譯】 Whether or not it transcends all thoughts and expressions, whether or not it dispels the illusion of subject and object, whether or not it realizes the view of awareness. Because there are no actions or objects of action in the present awareness, in this naked emptiness of non-action, there is no way to adorn it with any dharma. As it says in 'Awareness Self-Liberated': 'In the essence of true and real awareness, there is no awareness of doing and being done. For the root of straying through clinging, there is no rejection or establishment on the path. There is no dependent awareness, no clinging to boundaries or limitations.' And as it says in 'Garland of Pearls': 'Because there is no creation or arising, from the very beginning it is free from doing and being done.' Therefore, realizing the state of non-action and complete cessation in the mind is to transcend the focus, thought, expansion, and contraction of the mind. In the meaning of dharmata, whether or not you meditate, because there is no acceptance or rejection, whether or not you examine, whether or not the result of reality is achieved, whether or not you walk the grounds and paths. Because the essence of awareness is empty and clear, unpolluted by dharma, you should not examine dharmas such as 'this is it.' As it says in 'Without Letters': 'It is not a manifestor, it is separate from the aspect of manifestation; it is not an obscurer, it transcends the dharma of obscuration; it is not diminishing, it pervades the ten directions without obstruction; it is not diligent, it is separate from the dharma of diligence and accomplishment; it is not one, it is separate from the dharma of multiplicity.' And as it says in 'The All-Creating King': 'The unconditioned nature is the dharmata of all things, there is no other Buddha apart from dharmata, Buddha is just a name. The function of dharmata is not other, it is self-mind, self-mind unconditioned is said to be the dharmakaya. Because the unconditioned is originally unborn, the meaning of unborn cannot be sought or cultivated. Seeking and cultivating will not accomplish non-action.' Because awareness is unobstructed emptiness, realizing that there is no abandonment or attainment. Whether or not you are free from all obscurations, whether or not the dharmata of generation and completion is perfected, whether or not you attain the fruit of liberation, whether or not you wander in the six realms of samsara. Because there is no abandonment or attainment, no liberation or delusion in the essence of awareness, now there is no longer any expectation of attaining anything from the Buddha, therefore you do not cultivate the path of generation and completion. Nor are you afraid of wandering in samsara, therefore you do not remedy its cause—sins and obscurations, you do not make confession. Because there is no action and no dharma, karma is exhausted.
============================================================
==================== 第 16 段 ==================== 【原始藏文】 ཁོར་འདས་སྤངས་ཐོབ་མེད་པར་བློ་བདེ་བས་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། གཞི་ནས་གཞན་བྱུང་ཆོས་མེད་པས། །གདོད་ནས་རང་བྱུང་ཉག་གཅིག་གོ། །གཅིག་དང་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཟད་པས། །ཐིག་ལེ་ཟླ་དང་བྲལ་བ་ཉིད། །མུན་པ་གདོད་ནས་རྣམ་དག་པས། །རིག་པའི་སྣང་བ་འོད་གསལ་ཁྱབ། །འཁོར་བ་རྒྱུ་མེད་འགགས་ཟིན་པས། །ཡེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས། །མཚན་མའི་དངོས་པོ་སྟོང་སངས་པས། །བདག་འཛིན་བློ་ནི་ཡེ་ནས་ཟད། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཟད་རྒྱ་གྲོལ་ཕྱམ་གདལ་དུ་རྟོགས་པས་གང་ལ་ཡང་རྩིས་མེད་རང་ཡན་དུ་ལ་བཟླ་བ་ནི། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་རུང་མ་གྲུབ་རུང་། །རྟག་ཆད་གཉིས་འཛིན་བཅིངས་རུང་མ་བཅིངས་རུང་། །ཆོས་ཉིད་དགོངས་པར་སླེབ་རུང་མ་སླེབ་རུང་། །གོང་མའི་རྗེས་སུ་སྙོགས་རུང་མ་སྙོགས་རུང་། །ད་ནི་རིག་པའི་སྟེང་འདིར་ཁྱད་མི་འདུག་སྟེ། ཆོས་ལ་བྱར་མི་འདུག །བྱས་ཀྱང་ཆོས་སུ་མི་འདུག །ཡོད་མེད་མཐར་འདུག །ཡིན་མིན་བློར་འདུག །ལྟ་སྒོམ་སྒྲོག་ཏུ་འདུག །ཆོས་ཉིད་གོལ་སར་འདུག །འཁོར་འདས་རིག་པར་འདུག །རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་འདུག །ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་འདུག །ཕྱལ་པ་རང་ཡན་གྱི་ཤེས་པ་རྒྱ་གྲོལ་བར་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། །བསམས་ན་རྟོག་པ། བསྒོམས་ན་བློ། བརྗོད་ན་ ཚིག །བལྟས་ན་གཟུང་འཛིན། བཞག་ན་ཆོས་ཉིད། བྱས་ན་འཁོར་བ། བྱུང་ན་རང་ཤར། རང་བབས་གནམ་ཡན་གྱི་ཤེས་པ་དགའ་བདེ་གུ་ཡངས་སུ་ཐལ་ལོ། །བྱས་པས་མི་ཟིན། བལྟས་པས་མི་མཐོང་། བསྒོམས་པས་མི་གྲོལ། བཙལ་བས་མི་འགྲུབ། གློད་པས་མི་གྲོལ། བཟུང་བས་མི་ཟིན། ཆོས་ཟད་མིང་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཟང་ཀ་རྗེན་པར་ཐལ་ལོ། །འཁོར་འདས་ལ་བར་མེད། ཟང་ཐལ་ལ་རྗེས་མེད། རང་ཤར་ལ་རིས་མེད། རང་གྲོལ་ལ་ཆོས་མེད། ཆོས་ཟད་ལ་མིང་མེད། ལྟ་སྒོམ་ལ་རྩིས་མེད། རང་རིག་ལ་སེམས་མེད། ཕྱལ་པ་ལ་རིས་མེད། སྐྱེ་འགག་ལ་གཞི་མེད། རང་གསལ་བར་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཅར་ཕོག་རིས་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། །ཤར་ས་ནས་གྲོལ། སྣང་ས་ནས་སྟོང་། འགྱུ་ས་ནས་ཡལ། ཡིན་ས་ནས་མིན། མིན་ས་ནས་ཡིན། ཡོད་ས་ནས་མེད། མེད་ས་ནས་ཡོད། གནས་ས་ནས་འགྱུ། འགྱུ་ས་ནས་གནས། རང་བཞིན་བར་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་བསམ་གཏན་དུ་ཐལ་ལོ། །ཡོད་པར་བསྒོམས་ཀྱང་རྟག་མི་སྲིད། མེད་པར་བསྒོམས་ཀྱང་ཆད་མི་སྲིད། ཡོད་མེད་དུ་བལྟས་ཀྱང་མཐར་མི་ལྷུང་། ཡིན་མིན་དུ་ཤར་ཡང་རིས་སུ་མ་བཅད། བདེ་སྡུག་ཏུ་སྣང་ཡང་རྗེས་མི་མཐུད། ཆོས་ཉིད་དུ་སངས་ཀྱང་བློ་མི་འཇུག །བར་མེད་དུ་གྲོལ་ཡང་གཤིས་མི་སྐྱོང་། རིས་མེ
【漢語翻譯】 因為對輪迴涅槃沒有捨棄和獲得而感到心安。如《摩尼寶鬘》中所說：從根本上說沒有從他處產生的法，本來就是自生的唯一。一和二的數字已經窮盡，明點與月亮分離。黑暗本來就是完全清凈的，智慧的顯現光明普照。輪迴沒有原因已經止息，本來就是自生佛的境界。有相的事物空寂，我執的念頭本來就已窮盡。如是。因為通達法盡、解脫廣大、坦然開闊，所以對任何事物都不在意，處於自在的狀態。無論是自性任運成就還是沒有成就，無論是執著于常斷二邊還是沒有束縛，無論是領悟法性還是沒有領悟，無論是追隨上師還是沒有追隨，現在於覺性之上沒有差別，對法沒有可做的，即使做了也不是法，有和無最終歸於一處，是和非存在於心中，見和修存在於言說中，法性存在於過失之處，輪迴涅槃存在於覺性中，覺性存在於通透中，通透存在於赤裸中，自然自在的覺性已經廣大解脫，毫無阻礙。如果思維就是分別念，如果禪修就是心，如果說就是詞語，如果看就是能取所取，如果安住就是法性，如果做就是輪迴，如果生起就是自顯，自然而然、如天空般自在的覺性已經喜樂寬廣。做了也無法抓住，看了也無法看見，禪修也無法解脫，尋找也無法成就，放下也無法解脫，抓住也無法抓住，法盡、無名的覺性已經坦然赤裸。輪迴涅槃之間沒有間隔，通透之中沒有痕跡，自顯之中沒有界限，自解脫之中沒有法，法盡之中沒有名稱，見修之中沒有在意，自明之中沒有心，自然之中沒有界限，生滅之中沒有基礎，自明無礙的覺性已經當下直指、毫無分別。從顯現處解脫，從顯現處空性，從流動處消失，是的地方不是，不是的地方是，有的地方沒有，沒有的地方有，住的地方變化，流動的地方安住，自性無礙的覺性已經如流水般的禪定。即使觀修有，也不可能恒常，即使觀修無，也不可能斷滅，即使觀有無，也不會墮入邊見，即使顯現是和非，也不會劃定界限，即使顯現樂和苦，也不會延續痕跡，即使覺悟法性，心也不會介入，即使無礙解脫，也不會守護自性，沒有界
【英語翻譯】 Because of being at ease with the mind without abandoning or attaining samsara and nirvana. As it says in the "Pearl Rosary": From the ground up, there is no dharma that arises from elsewhere, From the beginning, there is only one self-arising. Because the numbers of one and two are exhausted, The bindu is separated from the moon. Because darkness is pure from the beginning, The light of awareness pervades clearly. Because samsara has ceased without cause, It is the state of self-enlightened Buddha from the beginning. Because the objects of signs are empty, The mind of self-grasping is exhausted from the beginning. Thus it is. Because of realizing that dharma is exhausted, liberation is vast, and it is completely open, one does not care about anything and is in a state of natural freedom. Whether self-nature is spontaneously accomplished or not, Whether clinging to the two extremes of permanence and annihilation or not bound, Whether one attains the meaning of dharmata or not, Whether one follows the predecessors or not, Now there is no difference in this state of awareness. There is nothing to do with dharma. Even if done, it is not dharma. Existence and non-existence ultimately come to an end. Being and non-being reside in the mind. View and meditation reside in speech. Dharmata resides in the place of error. Samsara and nirvana reside in awareness. Awareness resides in transparency. Transparency resides in nakedness. The knowledge of natural freedom has become vast and unobstructed liberation. If thought, it is conceptualization. If meditated, it is mind. If spoken, it is words. If looked at, it is grasping and the grasped. If placed, it is dharmata. If done, it is samsara. If arisen, it is self-arising. The knowledge of natural, sky-like freedom has become joyful and expansive. It cannot be grasped by doing. It cannot be seen by looking. It cannot be liberated by meditating. It cannot be accomplished by searching. It cannot be liberated by releasing. It cannot be grasped by holding. The knowledge of dharma exhaustion and namelessness has become nakedly transparent. There is no gap between samsara and nirvana. There is no trace in transparency. There is no limit in self-arising. There is no dharma in self-liberation. There is no name in dharma exhaustion. There is no concern in view and meditation. There is no mind in self-awareness. There is no limit in naturalness. There is no basis in arising and ceasing. The self-luminous, unobstructed knowledge has become directly penetrating and without discrimination. Liberated from the place of arising. Empty from the place of appearance. Vanished from the place of movement. Not from the place of being. Is from the place of not being. Non-existent from the place of existence. Existent from the place of non-existence. Changing from the place of abiding. Abiding from the place of movement. The naturally unobstructed knowledge has become a continuous stream of contemplation. Even if one meditates on existence, it is impossible to be permanent. Even if one meditates on non-existence, it is impossible to be annihilated. Even if one looks at existence and non-existence, one will not fall into extremes. Even if being and non-being arise, one will not draw boundaries. Even if happiness and suffering appear, one will not continue the traces. Even if one awakens to dharmata, the mind will not intervene. Even if one is liberated without obstruction, one will not protect one's nature. No bound
============================================================
==================== 第 17 段 ==================== 【原始藏文】 ད་ཕྱོགས་ཡན་གྱི་ཤེས་པ་ཁ་ཡན་དུ་ཐལ་ལོ། །ཡོད་དུ་ཆུག །མེད་དུ་ཆུག །སྣང་དུ་ཆུག །སྟོང་དུ་ཆུག །ཡིན་དུ་ཆུག །མིན་ དུ་ཆུག །བཟང་དུ་ཆུག །ངན་དུ་ཆུག །རྟོགས་སུ་ཆུག །མ་རྟོགས་སུ་ཆུག །རང་སངས་རྗེན་པ་སྟོང་ཡལ་གྱི་ཤེས་པ་ཁ་གང་རྒྱ་ཕྱལ་རྗེས་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། །ཡེ་ནས་མ་གྲོལ་ཏེ་གཞི་མེད། རང་ངོ་མི་ཤེས་ཏེ་གཉིས་མེད། ལྟ་སྒོམ་མི་སྤྱོད་དེ་བྱར་མེད། གནས་ལུགས་མི་སྐྱོང་སྟེ་ངང་མེད། རང་བབས་མི་འཇོག་སྟེ་གནས་མེད། རང་སར་མི་གྲོལ་ཏེ་རྟེན་མེད། ཡེ་སངས་ཆོས་མེད་དེ་དབྱིངས་མེད། མཐར་ཐུག་རིས་མེད་དེ་མཐོང་ཐོབ་ལས་འདས། ཆོས་མེད་བྱ་བྲལ་གྱི་ཤེས་པ་རྗེན་པར་ཐལ་ལོ། །ལྟ་སྒོམ་གྱི་གཟེབ་ཏུ་མ་འཆིངས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་རར་མ་གཞུག །གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་དུ་མ་བསྐྱངས། ཟལ་ཐལ་གྱི་རྗེན་ལ་མ་འབུད། ཤར་གྲོལ་གྱི་འཕྲང་ལ་མ་བཤར། རང་ཡུལ་གྱི་ཕྱམ་ལ་མ་བསྐྱུར། རང་གྲོལ་གྱི་དོན་ལ་མ་སྤྱོད། བརྗོད་མེད་ཀྱི་གཤིས་ལ་མ་སྐྱེལ། གཏད་མེད་ཀྱི་རིག་པ་གཏོད་མེད་དུ་ཕྱམ་པ་ལ་ངང་དྭངས་ཀྱི་ཤོལ་འདེབས་སྒྲོག་ཏུ་ཆེ་བས། ཆོས་མ་བསྒོམས། བློ་མ་བསྒྱུར། སྔུན་མ་བསུ། རྗེས་མ་སྙོགས། ད་ལྟ་མ་བཟུང་། ཟང་མ་ཐལ་བྱུང་དུ་མ་བསྐྱངས་པར་རྩིས་མེད་རང་ཡན་གྱི་རིག་པ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོར་ཐལ་ལོ། །ད་ནི་ཅིར་སྣང་རྒྱ་ཡན་དུ་སངས་པས། ཡིན་མིན་གྱི་རྩིས་ལས་འདས་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་ལྟར་སྨྲ་དང་བྱ་བྱེད་རྣམས། །སྟོང་རིག་གསལ་བའི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །བཟང་དང་ངན་པའི་རྟོག་པ་རྣམས། །བསྒོམ་པ་ཆུ་བོའི་ཀློང་ཆེན་ཡིན། །ལོག་ལྟ་ཡང་དག་འདོད་པ་རྣམས། ། རྣལ་འབྱོར་རིས་མེད་ལྟ་བ་ཡིན། །རེ་དང་དོགས་པར་འཛིན་པ་ཀུན། །ཟང་མ་ཐལ་བྱུང་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཞེས་པ་ཐོག་ཏུ་བབས་པའི་དུས་སོ། །རྟོགས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བཤད་པ་ནི། གནམ་ས་འདྲེ་ལྡོག་སྣང་བ་ཅི་ཤར་ཡང་། །ཕྱལ་པ་ལྷུག་པ་གཞི་མེད་ཟང་ཀ་མ། །གཏད་མེད་ཟ་ཟི་བན་བུན་ཕྱལ་མ་ཕྱོལ། །རེ་དོགས་གཉིས་མེད་སྨྱོན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །ལྟ་སྒོམ་རིས་མེད་ཆེད་འཛིན་འདོད་བློ་ཞིག །ཞེ་འདོད་འཁྲིས་མེད་འདི་ཞེས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས་ཆོས་ཟད་མིང་མེད་དུ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། ཅིར་སྣང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་མཐོང་བ་མེ་ལོང་དུ་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལྟར་རྟོགས་པས། ཕྱི་ཡུལ་དུ་མཐོང་བ་རིག་པའི་རོལ་པ་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྟོང་གཟུགས་ཙམ་ལས། ཆོས་ཉིད་ནམ་
【漢語翻譯】 現在，朝向一方的意識變得漫無目標了。讓它存在吧！讓它不存在吧！讓它顯現吧！讓它空虛吧！讓它是吧！讓它不是吧！讓它是好的吧！讓它是不好的吧！讓它證悟吧！讓它不證悟吧！自生赤裸空寂的意識，變得徹底空虛，無跡可尋了。本來就沒有解脫，因為沒有基礎。自己不認識自己，因為沒有二元。不修持見修行，因為沒有作為。不守護本性，因為沒有狀態。不安住自性，因為沒有處所。不在自身解脫，因為沒有所依。本來成佛沒有法，因為沒有法界。究竟無偏，超越見地和獲得。沒有法，無所作為的意識，赤裸裸地徹底消失了。不要被見修的盒子束縛。不要進入法性的空地。不要守護本性的狀態。不要攀登徹底的赤裸。不要穿過自然解脫的隘口。不要拋棄自性的平庸。不要修持自解脫的意義。不要度過不可言說的本性。無所依的覺性，在無所依中變得平庸，因為澄澈的自性非常廣大。不要修法。不要改變心意。不要迎接未來。不要追逐過去。不要抓住現在。不要守護虛假的顯現，而是讓無關緊要、自由自在的覺性，在徹底解脫的廣大空間中消失。現在，無論顯現什麼，都自在地覺醒，超越了是非的計算。如《摩尼寶鬘》中所說：「如何說和做的一切行為，都是空性覺性的清晰展現。好與壞的念頭，都是禪修如河流般廣闊的境界。錯誤的見解和正確的願望，都是瑜伽士無偏的見地。執著希望和懷疑的一切，都是虛假顯現的果實。」這就是落到實處的時候。為了清楚地解釋這些證悟的本性，無論天地顛倒，顯現什麼，都是隨意自在，沒有基礎，虛假不實。沒有目標，混亂不清，隨意而行。沒有希望和懷疑，具有瘋狂的狀態。沒有見修的偏頗，沒有特別的執著和慾望。沒有偏袒和慾望，沒有『這是』的努力和修行。為什麼呢？因為意念沒有離開法性，所以在法盡名滅中解脫。無論顯現什麼，都視為自生智慧的遊戲，就像鏡子中顯現面容的影像一樣。在外境中看到的是覺性的遊戲，除了無生的空性之外，法性從未
【英語翻譯】 Now, the consciousness directed towards one side has become aimless. Let it be! Let it not be! Let it appear! Let it be empty! Let it be yes! Let it be no! Let it be good! Let it be bad! Let it be realized! Let it be unrealized! The self-arisen, naked, empty consciousness has become completely empty, without any trace. It has not been liberated from the beginning because there is no basis. One does not recognize oneself because there is no duality. One does not practice view and meditation because there is no action. One does not guard the natural state because there is no condition. One does not settle in one's own state because there is no place. One is not liberated in oneself because there is no support. Originally enlightened, there is no dharma because there is no realm of reality. Ultimately impartial, it transcends seeing and attainment. The consciousness of no dharma and no action has completely vanished nakedly. Do not be bound by the box of view and meditation. Do not enter the empty field of reality. Do not guard the state of the natural condition. Do not climb the nakedness of complete abandonment. Do not cross the narrow path of natural liberation. Do not abandon the ordinariness of one's own land. Do not practice the meaning of self-liberation. Do not spend the unspeakable nature. The unattached awareness, being ordinary in unattachment, is greatly proclaimed as sowing the seeds of clear nature. Do not meditate on dharma. Do not change your mind. Do not welcome the future. Do not chase after the past. Do not grasp the present. Without guarding the false appearances as they arise, the awareness of being unconcerned and free is completely liberated into the vast expanse. Now, whatever appears is awakened freely, transcending the calculation of right and wrong. As it says in the "String of Pearls": "How all actions of speaking and doing are the clear manifestation of empty awareness. All thoughts of good and bad are the vast realm of meditation like a river. All wrong views and correct desires are the impartial view of the yogi. All clinging to hope and doubt are the fruits of false appearances." This is the time when it falls into place. To clearly explain the nature of these realizations, no matter what appears, whether heaven and earth are reversed, it is all free and easy, without basis, false and unreal. Without aim, confused and unclear, acting freely. Without hope and doubt, possessing a mad state. Without the bias of view and meditation, without special clinging and desire. Without partiality and desire, without the effort and practice of 'this'. Why is that? Because the intention has not moved from the nature of reality, so it is liberated in the exhaustion of dharma and the cessation of name. Whatever appears is seen as the play of self-arisen wisdom, just as the image of a face appears in a mirror. What is seen in the external world is the play of awareness, and apart from the unborn emptiness, the nature of reality has never
============================================================
==================== 第 18 段 ==================== 【原始藏文】 མཁའ་ལྟར་དག་པས་རང་གི་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཐོང་སྟེ། ཅི་སྣང་ཡང་སྟོང་གཟུགས་རིག་པའི་རོལ་པ། ཅི་འགྱུས་ཀྱང་ཡེ་སངས་རྗེས་མེད། དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་མཉམ་པས་བྱར་མེད་བློ་འདས་ཆེན་པོར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ན། བླང་དོར་གྱི་ཆོས་ཟད་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དགོངས་པ་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །སྣང་བ་སྣང་བའི་ཐོག་གསལ་བས། །བཞིན་དང་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལས། །གྲོལ་བ་དེ་དང་དེ་ཉིད་གྲོལ། །དེ་ལ་རང་བྱུང་སྟོང་ཡུལ་བས། །མཐོང་ཞེས་རིག་པ་ཐ་དད་མིན། །དེ་ ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །གཅིག་ཤེས་པས་ནི་ཀུན་གྲོལ་ཕྱིར། །གཉིས་དང་གསུམ་གྱི་གྲངས་མཐའ་ཟད། །རྟོག་ཅིང་འཛིན་པའི་ཡུལ་མི་སྣང་། །འགྱུ་དང་འཛིན་པ་ཡེ་ནས་སྟོང་། །སྟོང་པའི་དགོངས་པ་གསལ་རྫོགས་པས། །དུ་མའི་གྲངས་མཐའ་ཟད་པའོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་པ་ཁོང་ནས་ཤར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཤར་འདེམ་ཀ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། གང་བྱུང་བྱུང་ལ་གང་སྣང་སྣང་དུ་ཆུག །གང་ཤར་ཤར་ལ་གང་ཡིན་ཡིན་དུ་ཆུག །གང་ཡང་ཡིན་ལ་གང་ཡང་མིན་དུ་ཆུག །འདི་ལ་རིག་པའི་སྟེང་ན་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མེད་དེ། རིག་པ་གཅིག་གི་ངང་ནས་ཤར་བས་གཞི་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་དང་། ཤར་ཚད་རིག་པའི་རྩལ་ལས་གཞན་མེད་པས་རྩལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་དང་། ཤར་བས་གྲོལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་ན་རང་ཡལ་དུ་གོ་གཅིག་པས་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་དང་། ཅི་ཤར་ཅི་སྣང་ཡང་གཞི་ལ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྟོང་ཟིན་ཏེ། གྲུབ་བསལ་དོགས་པ་མེད་པས་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལྟར་མེད་པ་གསལ་སྣང་ལ་བློས་གཟུང་བ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡུལ་སྣང་དང་བློ་རྟོག་གང་ཡང་སྤང་བླང་གི་འདེམ་ཀ་བྱར་མེད་དེ། གཞི་མེད་ཆོས་ཟད་མིང་མེད་དུ་གོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། མཐའ་ལས་འདས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་དེ། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། སྣང་བ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་། །སྟོང་པ་མཚན་མའི་ཆོས་ལས་འདས། །འདས་པ་ཉིད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད། ། ཅེས་སོ། །གཏད་མེད་ཡོངས་གྲོལ་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཀུན་སྤྱོད་ངེས་པ་མེད་ཅིང་། ཐ་མལ་རང་བབས་ཀྱི་སྣང་བར་སྤྱོད་པ་ནི། ཀུན་སྤྱོད་ངེས་མེད་རིག་པ་ཐོད་རྒལ་ངང་། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྩིས་གཞི་འགའ་མེད་པས། །གཏད་མེད་ཟང་ཀ་གྲུབ་མཐའི་གཟེབ་ལས་འདས། །ཟ་འཆག་ཉལ་འདུག་ཉིན་ཞག་ཕྱམ་གདལ་བས། །རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ངང་ཉིད་དོ། །མཆོད་པའི་ལྷ་མེད་བརྡུང་བའི་འདྲེ་ཡང་མེད། །བསྒོམ་པའི་ཆ
【漢語翻譯】 如同虛空般清凈，視自之覺性法性與二無別，無論顯現為何，皆是空色覺性的游舞；無論如何變化，皆是原始成佛無有痕跡。以三時之法性平等故，于無為、超離心識之大解脫中解脫，故名為捨棄取捨之法之時。如《現觀莊嚴論》云：『無有離於一之意，顯現於顯現之基上，如面容與鏡子，解脫即是于彼而解脫。于彼自生空性界，見謂覺性非他異，其自身上而解脫，知一即能解脫一切故，二與三之數量邊際盡，分別與執著之境不顯現，動搖與執著本自空，空性之意光明圓滿故，眾多之數量邊際盡。』如是。從證悟中生起之瑜伽士，所顯現的一切皆無有選擇地於法性中解脫，是為開示：無論發生什麼就讓它發生，無論顯現什麼就讓它顯現，無論升起什麼就讓它升起，無論是什麼就讓它是什麼，無論是什麼也都不是什麼。於此覺性之上沒有任何差別，以覺性一之自性中升起故，基上無有善惡，所升起的一切皆非覺性之作用外，故作用之體性上無有善惡，以升起即已解脫之故，若不執取則自消融，故於體性上無有善惡，無論顯現什麼，皆是基上無有之顯現故，已然空性，無有成立破除之懷疑故，如陽焰之水般，無有之顯現上無需以心識執取之故。瑜伽士對於境相顯現與心識分別，皆無有舍取之選擇，以于基無、法盡、名無中融為一體之故。超越邊際是為名言之說，如《覺性自解脫》云：『顯現為空性事物之法，空性超越相之法，超越本身不可說。』如是。于無所依、完全解脫中證悟之瑜伽士，其行為無有定準，于平凡自然之顯現中行持，是為：行為無有定準，覺性超越頂峰之狀態，對於法與非法毫無算計，超越無所依之散亂與宗派之牢籠。吃喝行走睡臥，日夜坦然舒展，于自性法性平等之狀態中。無有供養之神，亦無有擊打之鬼，無有修
【英語翻譯】 Seeing that one's own awareness, the nature of reality, is inseparable from purity like the sky, whatever appears is the play of empty form and awareness. Whatever changes is primordially enlightened, without a trace. Because it is equal in the nature of the three times, it is liberated in the great liberation of non-action and beyond mind. Therefore, it is called the time when the teachings of acceptance and rejection are exhausted. As it is said in the Uttaratantra: 'There is no movement from the one thought. Appearances are clear on the basis of appearances. Like a face and a mirror, liberation is liberated in that and that itself. In that self-born empty realm, seeing is not a different awareness. That itself is liberated on its own basis. Because knowing one liberates all, the limits of two and three are exhausted. The object of thought and grasping does not appear. Movement and grasping are empty from the beginning. Because the thought of emptiness is clear and complete, the limits of many are exhausted.' Thus it is. The yogi whose realization arises from within is shown to be liberated into the nature of reality without any choice in whatever arises: Let whatever happens happen, let whatever appears appear. Let whatever arises arise, let whatever is be what it is. Let whatever is be whatever it is, and let it be nothing. There is no difference on this awareness, because it arises from the nature of one awareness, there is no good or bad on the ground, and whatever arises is nothing other than the power of awareness, so there is no good or bad in the nature of the power, and because it is liberated by arising, if it is not grasped, it will dissolve by itself, so there is no good or bad in the nature, and whatever arises and appears is an appearance that does not exist on the ground, so it is already empty. Because there is no doubt of establishment or refutation, like the water of a mirage, there is no need to grasp the clear appearance with the mind. For a yogi, there is no choice of acceptance or rejection of object appearance and mental thought, because it is unified in the groundless, dharma-exhausted, nameless. Transcending the limits is called a term, as it is said in Rigpa Rangdrol: 'Appearance is empty of the dharma of things. Emptiness transcends the dharma of signs. Transcendence itself cannot be expressed.' Thus it is. The yogi who realizes complete liberation without reliance has no fixed conduct, and practices in the ordinary, natural appearance, which is: Conduct is not fixed, awareness transcends the peak, there is no calculation of dharma and non-dharma, transcending the scattering of no reliance and the prison of sects. Eating, walking, sleeping, sitting, day and night, spreading out flat, in the state of equality of self-nature and dharma-nature. There is no god to worship, nor a demon to strike, no medi
============================================================
==================== 第 19 段 ==================== 【原始藏文】 ོས་མེད་ཐ་མལ་རང་གའི་ངང་། །མ་བཅོས་རྒྱལ་པོ་སྙེམས་མེད་ཕྱམ་གཅིག་པས། །ཕྱལ་པ་ལྷུག་པ་ཡན་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །མ་བྱས་ཡེ་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྲལ་བས་བདེ། །འདིར་ཆོས་དང་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་ཐ་མལ་པ་ལས་ལོག་ནས་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་བྱ་བ་བྲེལ་དོ་སྣ་ཚོགས་པས་ཉིན་མཚན་འདའ་བ་ཡིན་ན། ཐ་མལ་དུ་གནས་པས་ཅང་འགྲུབ་བམ། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་ཁྱད་མེད་དོ་སྙམ་པ་ལ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ཆོས་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་པས། ཆོས་ཡིད་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། གཅིག་ནི་ཆོས་མ་བྱས་ཡེ་ཟིན་དུ་རྟོགས་པས་བློ་བདེ་སྟེ། ཆོས་ཟིན་ནས་ཆོས་བོར་ཆོས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་མེད་ཅིང་རང་བབས་ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བྲེལ་ནས་སེམས་ལས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་དེ་མེད་པས་ཐ་མལ་འཇིག་རྟེན་པ་ དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མཚུངས་ན་ཐ་མལ་པ་འཁོར་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བ་ལས། སྒོ་གསུམ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་མེད་པ་དང་། ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་ཟང་ཐལ་དུ་སངས་པས་འཆིང་བ་མེད་དེ། ལས་དང་རྣམ་སྨིན་ལས་གྲོལ་བ་ནི། དཔེར་ན་གྲེས་མའི་ཐག་པ་མེར་ཚིག་པ་དེ་ཐག་པར་སྣང་ཡང་འཆིང་བའི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་དེ་མེས་ཚིག་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ལ་ཟང་ཐལ་བས་ཤེས་པ་དགག་སྒྲུབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་དང་། ཟས་གོས་དང་ནོར་འཛིན་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གཞི་མེད་རྨི་ལམ་ལྟར་རྟོགས་ནས་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་འཆིང་མི་ནུས་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་དེ་མེད་པས་ཞེན་པ་རང་མཚན་པས་སེམས་བཅིངས་ཏེ་ཐག་པ་མེར་མ་ཚིག་པ་ལྟར་ནང་སེམས་དང་ཕྱི་སྣང་བ་ལ་དགག་སྒྲུབ་རང་གར་ཡོད་པས་འཆིང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཞལ་སྔ་ནས། གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཐོང་། །རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་རྗེས་སུ་གདམས་པ། སྣང་བས་མི་འཆིང་ཞེན་པས་འཆིང་། །ཞེན་པ་ཆོད་ཅིག་ནཱ་རོ་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐ་མལ་པ་ལ་ལོག་རྟོག་སྤང་བ་ནི། བསོད་ནམས་དང་སྐལ་པ་ཆུང་ཞིང་རྟོགས་པ་དང་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པ་དག་ན་རེ། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ངང་ནས་བྱ་བྱའི་ཆོས་སྤྱོད་བྱས་པས་ཆོག་མོད། དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དེ་མི་འདོད་དམ་ཟེར་རོ། ། ལན
【漢語翻譯】 無求平常自然住， 不造作如王無驕傲。 率真坦蕩唯一事， 無為本成離勤苦。
在此，對於安住于佛法和道上的人們，如果他們偏離了平常的狀態，終日忙碌于各種各樣的修行活動，那麼安住于平常狀態又有什麼用呢？如果這樣，世俗之人和瑜伽士又有什麼區別呢？應該這樣理解：一種人是因為沒有從世俗中修習佛法，所以心中沒有佛法，因此遠離了佛法的行為；另一種人是因為證悟了佛法無為本成，所以內心安樂，因為已經通達佛法，捨棄佛法，超越佛法，所以沒有佛法的行為，並且顯現為自然平常的狀態。
另外，世俗之人被世俗所束縛，心為之所役，而瑜伽士沒有這些，所以要知道他們與平常的世俗之人並非相同。如果相同，那麼就像世俗之人流轉輪迴一樣，瑜伽士也會陷入錯亂。但因為身語意三門遠離了造作，所以沒有錯亂之法；並且平常的顯現通透澄明，所以沒有束縛，從業和異熟果中解脫。例如，燒斷的麻繩，雖然看起來還是繩子，但已經不能起到束縛的作用，這是從火燒中產生的。同樣，瑜伽士的心中，因為通透澄明，所以顯現出知識的揚棄，雖然看起來像是在執持食物、衣服和財物，但因為像認識到無根的夢一樣而不執著，所以不能束縛。而世俗之人沒有這些，因為執著于自相，所以心被束縛，就像沒有被火燒斷的繩子一樣，內心和外在顯現都隨意地存在著揚棄，所以被束縛。因此，瑜伽自在者的面前說：
「對何有執即當舍， 若能證悟即一切， 此外他者誰亦不知。」
又如後續教言：
「顯現不縛執著縛， 斷除執著那若巴。」
就像這樣。
對於平常人的錯誤觀念的駁斥：那些福德和緣分淺薄，不傾向於證悟和偉大佛法的人會說，從證悟實相的狀態中進行應做的修行就可以了，難道不想要獲得那樣的果實和安樂嗎？
答：
【英語翻譯】 Abiding naturally in a state of unforced ordinariness, Like an unpretentious king, without pride, all at once. Frank, relaxed, utterly alone, Effortlessly at ease, free from striving and accomplishment.
Here, for those who abide in the Dharma and the path, if they deviate from the ordinary and spend their days and nights busily engaged in various Dharma practices, what good is it to abide in ordinariness? If that's the case, what's the difference between worldly people and yogis? This should be understood as follows: One is that because they have not trained their minds in the Dharma from the world itself, they have no Dharma in their minds, and therefore they are separated from the activities of the Dharma. The other is that they are at ease because they realize the Dharma as effortlessly complete. Because they have attained the Dharma, abandoned the Dharma, and transcended the Dharma, they have no Dharma activities and appear in a natural, ordinary state.
Furthermore, worldly people are preoccupied with the world and their minds are enslaved by it, whereas yogis do not have this. Therefore, it should be understood that they are not the same as ordinary worldly people. If they were the same, then just as worldly people wander in samsara, yogis would also fall into confusion. But because the three doors of body, speech, and mind are free from activity, there is no cause for confusion. And because ordinary appearances are clear and transparent, there is no bondage, and they are liberated from karma and its maturation. For example, a rope made of hemp that has been burned by fire may still appear to be a rope, but it can no longer serve the purpose of binding, because it has been produced from being burned by fire. Similarly, in the mind of a yogi, because of transparency, knowledge appears to arise as affirmation and negation, and although they may appear to hold food, clothing, and wealth, they realize it is like a rootless dream and do not cling to it, and therefore it cannot bind them. Worldly people do not have this, and because they cling to self-characteristics, their minds are bound, just like a rope that has not been burned by fire. Because affirmation and negation are freely present in their inner minds and outer appearances, they are bound. Therefore, in the presence of the Lord of Yoga, it is said:
"Whatever you are attached to, let it go. If you realize it, it is everything. No one else will know anything other than that."
And again, in a subsequent instruction:
"Appearance does not bind, attachment binds. Cut off attachment, Naropa."
Like that.
A refutation of the mistaken notions of ordinary people: Those who have little merit and fortune, and whose minds are not inclined towards realization and the great Dharma, will say, "It is enough to engage in the practices that should be done from the state of realizing the true nature. Don't you want to obtain the fruit of that, which is happiness?"
Answer:
============================================================
==================== 第 20 段 ==================== 【原始藏文】 ་བཤད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་ངོར་མཉམ་ཤར་ལ་བཟང་ངན་དུ་འབྱེད་པ་ཁྱེད་རང་དེ་ལྟར་གྱིས་ལ་རེམ་ཞིག །ངེད་ནི་རྨི་ལམ་སྣང་བའི་ཆོས་ལ་གཅིག་མི་སྤོང་། གཅིག་མི་ལེན། སྤོང་ལེན་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་འགལ་ཏེ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མ་ཡིན་ལ། རྩོལ་སྒྲུབ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རེ་བ་འདིའི་སྣོད་མ་ཡིན་པས། ཐེག་དམན་བྱིས་པ་དྲང་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་བར་གསུངས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དེ་ལྟར་མ་རིག་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་གྱུར་ན། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་དོན་དང་འགལ་གྱུར་ནས། །བྱར་མེད་བདེ་ཆེན་དེ་དང་མི་འཕྲད་དེ། །རྩོལ་སྒྲུབ་ནད་ཀྱི་མ་རིག་དེས་ཟིན་འགྱུར། །དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་རྫོགས་ཆེན་ལ། །སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་དཔྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ལུང་ལས་འབྱུང་བས། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ནི་ལུང་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཡང་སྐལ་ཆུང་པོ་དེ་ན་རེ། ཐམས་ཅད་རིག་པར་མཉམ་པས་ཆེད་དུ་བྱར་མེད་པ་དང་བདེན་ན་བྱས་པས་འགྲུབ་ལ་མ་བྱས་ན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། སྨྲས་པ། མ་གྲུབ་ན་བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་འགྲུབ། གྲུབ་ན་བསྒྲུབ་མི་དགོས། རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་རྫོབ་པས་སེམས་ཉིད་དོན་དམ་ལ་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་པ་དང་། སེམས་ཉིད་ལ་ཆོས་སྐུ་གྲུབ་ཟིན་ལ། དེ་ཡང་བཞག་ན་མངོན་ལ། བྱས་ན་མི་འགྲུབ་པ་ཆུ་དྭངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་རྙོག་ན་མི་མངོན་པ་ལྟ་བུ་ སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་ལ་མི་རྟོག་ཞོག །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་ཡིན་ཏེ། འཇོག་དགོས་པ་གཟེངས་པ་ལྟར། སེམས་ཉིད་བྱར་མེད་ལ་བྱ་བཙལ་བྱས་པས་རྒྱུ་འབྲས་དང་གཞི་ལམ་འགལ་ནས་མི་འགྲུབ་པའི་སྐྱོན་དུ་ཆེ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། བྱས་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་བསྒོམས་ནས་གྲུབ་ལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི་ད་དུང་དེའི་སར་མ་སླེབ་པས་བྱེད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ནི། ཀྱེ་སྐལ་མེད་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྲོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། འགྲོར་མེད་པས་སླེབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རང་ཡིན་ནས་རང་འཚོལ་བ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བ་ཁྱོད་ནི་མཚར་ཆེ་བ་ཞིག་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་ལས་ཁྱོད་ལྟ་བུ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པས། ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི
【漢語翻譯】 說道：一切法在覺性面前平等顯現，你自己在好壞上加以區分，且試著這樣做一下。我們對於夢境顯現的法，一個也不捨棄，一個也不取納。如果進行舍取和勤作，就與瑜伽士相違背。因為自性大圓滿的瑜伽士，不是希求果位，也不是勤作希求因果的法器。據說這是爲了引導小乘的孩童而設的方便法門。《普作王續》中說：如果像這樣由於無明而勤作，就與超越因果的意義相違背，不會遇到無為的大樂，會被勤作之病的無明所控制。因此，對於超越因果的大圓滿，不是無緣者的行境，應當觀察作為因和果的法。因此，我們是從經文中這樣說的，我們不會與經文相違背。那個小福德者又說：一切在覺性中是平等的，如果無為是真實的，那麼做了就能成就，不做就不能成就，所以必須做。回答說：沒有成就，即使努力也不會成就；已經成就，就不需要努力。勤作是世俗諦，對於心性勝義諦來說，什麼也不用做。心性中法身已經成就，如果安住，它就會顯現；如果人為造作，它就不會成就，就像清水中的影像，水渾濁了，影像就不顯現一樣。在那個續部中說：成佛不是通過努力就能成就的，不尋找，安住于自性，自然就能成就。不尋找，安住于自性，不要分別念。因此，勤作是菩提的障礙，就像需要放置的東西卻被高舉一樣。對於心性無為，如果尋求作為，就會與因果和基道相違背，造成不能成就的過失。在《普作王續》中說：已經做了，勤作超越了無明，如果勤作，修行，希望成就，那麼沒有比這更大的菩提的障礙了。雖然是這樣，但如果說還沒有到達那個地步，所以必須做。回答是：唉！無緣者，不是從一個地方走到另一個地方，因為沒有行走，所以不可能到達。自己是自己，卻像去尋找自己一樣行走，你真是太奇怪了。我們的經文中說，像你這樣變成外道，是極其可鄙的。
【英語翻譯】 He said: All dharmas appear equally in the face of awareness, you yourself distinguish between good and bad, and try to do so. We do not abandon one of the dharmas that appear in dreams, nor do we take one. If you abandon and take and work hard, it is contrary to the yogi. Because the yogi of the Great Perfection of self-nature is not hoping for the fruit, nor is he a vessel for the hope of cause and effect. It is said that this is applied to the Dharma that guides the Hinayana children. In the Kunje Gyalpo Tantra, it says: If you do this with ignorance and effort, it will contradict the meaning of transcendence of cause and effect, and you will not meet the great bliss of non-action, and you will be caught by the ignorance of the disease of effort. Therefore, the Great Perfection that transcends cause and effect is not the object of practice for the unfortunate, and should be examined as the Dharma of cause and effect. Therefore, we say from the scriptures, and we do not contradict the scriptures. Again, that little fortunate one said: Since everything is equal in awareness, if non-action is true, then it will be accomplished by doing it, and if it is not done, it will not be accomplished, so it must be done. He said: If it is not accomplished, it will not be accomplished even if you try to accomplish it. If it is accomplished, you do not need to accomplish it. Effort is conventional, so there is nothing to do in the ultimate meaning of mind. And the Dharmakaya has already been accomplished in the mind, and if it is placed, it will be manifest, but if it is done, it will not be accomplished, like the image of clear water that is not visible when it is turbid. In that same tantra it says: Buddhahood is not accomplished by effort, but is spontaneously accomplished by abiding in its own nature without seeking. Do not think about abiding in your own nature without seeking. Therefore, effort is an obstacle to enlightenment, just as what needs to be placed is raised up. If you seek action in the non-action of mind, it will contradict cause and effect and the ground and path, and it will be a great fault of non-accomplishment. In the Kunje Gyalpo Tantra, it says: Having done it, effort has transcended ignorance, and if you work hard, practice, and hope to accomplish it, there is no greater obstacle to enlightenment than that. Although it is so, if you say that you have not yet reached that place, so you must do it. The answer is: Alas! Unfortunate one, there is no going from one to another. Because there is no going, it is impossible to arrive. You are like going to find yourself when you are yourself, you are a wonderful thing. Our scriptures say that you have become an outsider like you, and you are very despicable.
============================================================
==================== 第 21 段 ==================== 【原始藏文】 ་གནས་སུ་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། བདེ་བ་འདོད་པས་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །བདེ་བས་ཟིན་ཏེ་བདེ་བས་བདེ་བ་འཚོལ། །བྱང་ཆུབ་འཁྲུལ་པ་ཡེ་རྔམས་ཆོས་ལ་ཟ། །འདི་ལྟའི་ཡུལ་ཅན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཕྱི་རབས་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ལ་གསང་བར་གདམས་པ། ཡང་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་མཐོང་ན། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་ཐེག་པ་བསྟན་མི་བྱ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་དང་སྐལ་མེད་པས། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་ དྲང་བའི་ལམ་ལ་གཟུད། །ང་ནི་ཡེ་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་འདས་པ་འདི། །རྒྱུ་འབྲས་དགའ་བའི་སྐལ་པ་མེད་རྣམས་ལ། །བསྟན་ན་སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་འོང་བའི་ཕྱིར། །བསྟན་ན་རང་གི་སེམས་ལ་སྐུར་བཏབ་པས། །དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་བཀག་ནས། ཐ་མལ་རང་བབས་ཀྱི་ངང་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་། ཆོས་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་པ་རྣམས་དང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཤིས་ཐོག་ནས་ཁྱད་མེད་པར་མ་ཟད། བྱ་བྱེད་ཐ་མལ་དང་། ཁོ་བོའི་ཆོས་བྱས་པ་གཉིས་མཚུངས་པར་ཡོད་དེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སུ་ཤར་ཟིན་པས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་འདོད་པས། །བཟའ་དང་བཏུང་བ་བསྙེན་པ་ལ། །ཉལ་དང་འདུག་པ་སྒྲུབ་པའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ལྷག་གནས་ཡིན། །གླལ་དང་ལུད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ། །སྟོང་གསུམ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །ཆར་དང་ཁུ་རླངས་ཆག་ཆག་བཏབ། །འགྲོ་བའི་ལམ་དམིགས་ཐིག་ཆེན་ཏེ། །རྐང་པའི་རྗེས་ནི་རྡུལ་ཚོན་རིས། །འགྲོ་བར་འདོད་པ་སྟངས་སྟབས་ཉིད། །ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྨྲས་པ་སྔགས་ཀྱི་ཚིག །བསམ་པ་རྣམས་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ཡིན། །ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་མཆོད་པ་ཉིད། །གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ལྷ་ཡི་སྐུ། །སྒྲ་ཆེན་བརྗོད་པ་རོལ་མོ་ཉིད། །རང་གི་ལུས་ནི་བུམ་པ་ཉིད། །སྐྲ་ནི་ལོ་འདབ་ཁ་རྒྱན་མཛེས། །ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་ཆུ་ རྣམས་ཉིད། །དོན་སྙིང་ལ་སོགས་རྫས་ཀྱིས་གཏམས། །རང་ལ་སྣང་བའི་དབང་རྣམས་བྱིན། །མ་བསྐུར་ཉིད་ལ་རྫོགས་པའོ། །འདའ་བར་འདོད་པ་དམ་ཚིག་ལ། །བསྲུང་བར་འདོད་པ་བཅིངས་པ་ཉིད། །གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཉམས་པ་སྟེ། །མེད་པར་འདོད་པ་ཐུབ་མཆོག་ཡིན། །མཐོང་བ་རྣམས་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་བརྡའ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་ཉམས་མྱོང་ཡིན། །ཤེས་ཤིང་གསལ་བ་གདམས་ངག་ལ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་འདུས་གདབ་པའི་ཡུལ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་གོམས་པའི་གནད། །ཚོགས་དྲུག་མ་འགགས་རྟོགས་པའོ།
【漢語翻譯】 關於住處之開示。彼續云：欲樂者背離樂，為樂所縛，以樂求樂。于菩提生錯覺，以耶燃（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）吞噬法。如是之境，不得見佛。如是等類，後世亦當秘而不宣。又，彼續云：若未見我之自性，則不應宣說我之普作乘。以無緣大圓滿之義故，應入因果正道。我乃本初超越行境者，于無緣因果喜樂者，若宣說之，則將生誹謗與詆譭。若宣說之，則以自心詆譭故，將生於六道，恒時流轉。如是遮止法之作為，于庸常自然之狀態中行持，然與勤奮修持佛法者，于覺性之體性上，自性無別，不僅如此，庸常作為與彼等修法者二者等同，以瑜伽士之一切行止皆已顯現為法故，於法性之嬉戲中任運成就。如是，《牟提迦之鬘》云：欲求大手印現前者，于飲食受用，睡眠安坐皆為修持。一切造作皆為增上緣，吞嚥與唾液皆為修持壇城，三千世界一切皆為壇城，降雨與水汽淅淅瀝瀝。行走之路乃大界線，足跡乃粉末彩繪，欲行乃姿態步法，肢體之動乃手印。如是所說乃咒語之詞，所思乃生起次第，心中所動乃供養，顯現之色乃天神之身，大聲宣說乃樂器，自身乃寶瓶，發乃樹葉，口飾莊嚴，血與膿水皆為水，心等充滿物質，佈施于自身所顯現之諸根，不需迎請，自身即已圓滿。欲越度者于誓言，欲守護者乃束縛，欲解脫者乃毀壞，欲無有者乃勝導師。所見皆為手印之表徵，于彼之貪執乃體驗，了知與明晰乃訣竅，境與心二者和合乃安立之境，生老病死乃串習之要訣，六聚不滅乃證悟。
【英語翻譯】 The teaching on the abode: From the same tantra: "Those who desire happiness turn their backs on happiness. Bound by happiness, they seek happiness through happiness. They are deluded about enlightenment, and consume Dharma with yerngam (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思). Those with such a view do not see the Buddha." Therefore, future generations should be advised to keep such things secret. Again, from the same tantra: "If you do not see my own nature, then do not teach my All-Creating Vehicle. Because you are not destined for the meaning of the Great Perfection, enter the straight path of the Vehicle of Cause and Effect. I am originally beyond the realm of practice. For those who are not destined for the joy of cause and effect, if you teach it, slander and defamation will arise. If you teach it, you will be slandering your own mind, and you will be born into the six realms and remain in samsara forever." Thus, having forbidden the activities of Dharma, even if you practice in an ordinary, natural state, you are not only inherently inseparable from those who diligently practice Dharma in the essence of awareness, but also ordinary activities and those who practice Dharma are the same, because all the actions of a yogi have already arisen as Dharma, and are spontaneously accomplished in the play of Dharmata. Thus, from the Garland of Pearls: "Those who desire to manifest the Great Seal, eating and drinking are for propitiation, sleeping and sitting are for accomplishment. All actions are the superior condition. Swallowing and saliva accomplish the mandala. All three thousand worlds are the mandala. Rain and mist fall in torrents. The path of going is the great boundary line. Footprints are powder-colored drawings. The desire to go is the posture and gait. The movement of limbs is the mudra. What is said is the word of mantra. Thoughts are the generation stage. What moves in the mind is the offering. What appears as form is the body of the deity. Uttering great sounds is music. One's own body is the vase. Hair is beautiful with leaves and ornaments. Blood and pus are water. The essence and so on are filled with substances. Give the powers that appear to oneself. Without inviting, it is complete in itself. Those who desire to transcend are in vows. Those who desire to protect are bound. Those who desire to be liberated are broken. Those who desire to be non-existent are the supreme sage. All that is seen is the symbol of the mudra. Attachment to it is experience. Knowing and clarity are the instructions. The union of object and mind is the place of establishment. Birth, old age, sickness, and death are the key points of habituation. The unceasing of the six aggregates is realization."
============================================================
==================== 第 22 段 ==================== 【原始藏文】 །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནས་བྱུང་། །ཀུན་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྔ་ཡང་། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱན་ཞེས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ལྟ་སྒོམ་ཡུལ་མེད་ཡངས་པར་བསྟན་པ་ནི། ལྟ་བའི་གཞི་མེད་བསྒོམ་པའི་ངང་མེད་ལ། །སྤྱོད་པའི་ཆོས་མེད་བསྒྲུབ་བྱའི་འབྲས་བུ་མེད། །ཐམས་ཅད་རིས་མེད་མཉམ་པར་ཕྱམ་འདས་པས། །བྱ་བཙལ་མ་དགོས་ཡངས་དོག་མེད་པར་བདེ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་རྟོགས་པས་ཆོས་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀུན་བཟང་ང་ལ་ལྟ་བ་མེད། །ལྟ་བ་མེད་ཕྱིར་སྣང་བ་ཟད། །དེ་བཞིན་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །སྒོམ་པ་མེད་ཕྱིར་དྲན་པ་འགགས། །སྤྱོད་པ་ཞེས་ནི་བརྗོད་དུ་མེད། །སྤྱོད་པ་མེད་ཕྱིར་ལུས་འབྱུང་ཟད། །ཅེས་སོ། ། ཀུན་གྲོལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་བསྟན་པ་ནི། སྨོན་པ་མེད་པས་སྒྲུབ་བློའི་ཆོས་ཟད་དེ། །སྤང་བྱ་མེད་པས་གཉེན་པོའི་འཆིང་ཞེན་འདས། །གང་ཡིན་ཀུན་ཡིན་ཡིན་མིན་འགའ་མེད་པས། །གང་སྣང་གང་ཤར་འདེམ་ཀ་མེད་པར་གྲོལ། །འདིར་རིག་པའི་རང་ངོ་ལ་སྤང་བླང་དང་ཡིན་མིན་མེད་པས་སྣང་ཤེས་ཐམས་ཅད་གྲོལ་ལུགས་བཞིའི་གདེང་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་རིག་རྟོག་པ་ཀུན་བྲལ་བས། །གྲོལ་ལུགས་བཞི་དང་བཅས་པའོ། །གནད་བཞིས་གྲོལ་བའི་གདེང་གིས་ནི། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །མ་བྱུང་བྱས་པ་མེད་པ་སྟེ། །གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་པའོ། །ཞེས་པས། འདི་ལ་གྲོལ་ལུགས་བཞིའི་རང་ངོ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། གདེང་གི་གྲོལ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལས། གྲོལ་ལུགས་བཞི་ནི། རིག་པ་རྗེན་པར་གྲོལ་བའི་གནད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ་གདེང་འཆོས་ཏེ། སྣང་ཤེས་ཟང་ཀ་ཐལ་བྱུང་དུ་ཤར་བ་དང་། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་བྱུང་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་གནད་ཀྱིས་གང་ཡང་དུས་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་རང་ཤར་བ་དང་། སྣང་ཤེས་གཞི་མེད་སྟོང་གཟུགས་ཡིན་པས་རང་བབས་ཅོག་གཞག་བྱར་མེད་ཀྱི་གནད་ལས་འབད་རྩོལ་འཆིང་ཞེན་ལས་འདས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་བྱ་བཙལ་ལས་འདས་པའི་གནད་ཀྱིས་གང་བབས་རང་ཡལ་རྗེན་པར་སོང་བའི་གདེང་འཆོས་པའོ། །དེ་ལ་གདེང་འཆོས་ལུགས་ནི་འདབ་གཤོག་རྫོགས་པའི་གདེང་ གིས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལ་འཕྱོ་ཞིང་གཡང་ས་ཞར་ལ་གཅོད་པ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་གྲོལ་བར་རྟོགས་པའི་གདེང་གིས་བསྐྱར་ནས་འབད་པས་འགྲོལ་མི་དགོས་པར་ཤེས་ཏེ།
【漢語翻譯】 如是說。出自《普作續》：貪嗔癡，亦從菩提大路生。一切行持五種功德，亦說是法性界之莊嚴。如是說。指示無境廣大之見修：見無基礎，修無住處，行無所修之法，無所證之果。一切無分別，平等超脫，無需作為尋覓，安樂無有寬窄。為何如此？以覺性通透赤裸而證悟，故一切執持為法者皆超越。出自《六界續》：普賢我無有見，無見故顯現滅。如是禪修亦無有，無禪修故念頭止。行持名為不可說，無行持故身生滅。如是說。指示一切解脫廣大：無有希求故，成辦之心之法滅盡。無有捨棄故，對治之束縛執著超越。任何是皆一切是，無有任何非是，故任何顯現任何生起，皆無選擇而解脫。此處以覺性之自性無有取捨與是非，故一切顯現與覺知皆具足四種解脫之把握。出自《決斷續》：自覺離一切分別，具足四種解脫。以四要點解脫之把握，不住輪迴與涅槃。無有未生與所作，無有基礎與根本。如是說。於此，總示四種解脫之自性，並別說把握之解脫。四種解脫為：以覺性赤裸解脫之要點，一切皆自生智慧而具足把握，顯現與覺知如銅鏡般通透顯現，以剎那無分生滅之要點，任何亦不住于第二時，而於解脫之法性中自生，顯現與覺知為無基空色，故於自然安住無所作為之要點中，超越勤作束縛執著，一切法皆自空，以超離作為尋覓之要點，于任何安住中皆自滅，赤裸而去而具足把握。彼之具足把握之方式，如羽翼豐滿之鳥，以具足把握于虛空界翱翔，並於懸崖邊掠過一般。瑜伽士亦如是，以通達一切法本自解脫之把握，知曉無需再次勤奮而解脫。
【英語翻譯】 Thus it is said. From the Kunje Gyalpo Tantra: "Desire, hatred, and ignorance also arise from the path of great enlightenment. All five qualities of conduct and virtue are also said to be ornaments of the Dharmadhatu." Thus it is said. The vast view and meditation without object are shown as follows: There is no basis for view, no abiding in meditation, no Dharma to practice in conduct, and no result to be achieved. Since everything is impartially and equally transcended, there is no need for effort or seeking, and it is comfortable without being narrow or wide. Why is that? Because of realizing awareness as transparent and naked, all clinging to Dharma is transcended. From the Klong Drugpa: "Kunzang (Samantabhadra) has no view. Because there is no view, appearances cease. Likewise, there is no meditation either. Because there is no meditation, thoughts cease. Conduct is said to be inexpressible. Because there is no conduct, the arising of the body ceases." Thus it is said. The vast expanse of complete liberation is shown as follows: Because there is no aspiration, the Dharma of the mind of accomplishment is exhausted. Because there is nothing to abandon, the bondage of antidotes is transcended. Since whatever is, is everything, and there is nothing that is not, whatever appears and arises is liberated without choice. Here, because there is no acceptance or rejection, no right or wrong in the nature of awareness, all appearances and cognitions are endowed with the confidence of the four ways of liberation. From the Thalgyur: "Since self-awareness is free from all concepts, it is endowed with the four ways of liberation. With the confidence of liberation through the four key points, one does not abide in samsara or nirvana. There is no unarisen or made, there is no basis or root." Thus it is said. Here, the nature of the four ways of liberation is generally shown, and the liberation of confidence is specifically explained. The four ways of liberation are: With the key point of awareness being liberated nakedly, everything is confidently adorned as self-arisen wisdom, appearances and cognitions arise transparently like a mirror. With the key point of arising and ceasing in an indivisible moment, nothing remains in the second moment, but self-arises in the nature of liberation. Since appearances and cognitions are baseless and empty forms, one transcends effort, clinging, and attachment from the key point of naturally abiding without doing anything. With the key point that all Dharmas are self-empty and beyond seeking, whatever abides self-dissolves, goes nakedly, and is endowed with confidence. The way to adorn confidence is like a bird with complete wings soaring in the expanse of the sky and cutting through the edge of a cliff. Likewise, the yogi, with the confidence of realizing that all Dharmas are primordially liberated, knows that there is no need to liberate them again with effort.
============================================================
==================== 第 23 段 ==================== 【原始藏文】 གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་སྡོད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ལྟར་རྟོགས་པས་གཉེན་པོ་གཞན་མི་བསྟེན་པར་ཁོང་ཡངས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་སྣང་ཅེར་ས་དེར་གྲོལ་བར་རྟོགས་པས་མཐོང་ཡལ་གཏད་སོ་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་གྲོལ་ཕྱམ་ཕྱལ་ལ་སོང་ནས་བར་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་རྟོགས་ནས་འབད་རྩོལ་གང་ཡང་མེད་པར་བློ་བདེ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་གནད་མཐོང་བས་གཉེན་པོའི་རྩོལ་བ་ཞིག །སྤང་བྱའི་ཡུལ་ལས་འདས། དྲན་བསམ་གྱི་འཆིང་ཞེན་མེད། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་མཁར་པོ་འགྱེལ། ཕྱམ་ཕྱམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ལ་ཟློས་པས་ཆོས་ཟད་བློ་ཟད་ཀྱི་རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀློང་དུ་གྱུར་ཏེ། ངང་ཡངས་བློ་བདེའི་མཁའ་ལ་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་པ་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་དུས་ན་སྤང་བླང་གི་ཆོས་དང་གཟུང་འཛིན་ཀུན་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བས་རང་སངས་རྗེས་མེད་དུ་དག་པ་ནི། ནམ་ལངས་ཉི་མ་ཤར་བའི་དུས་ན་མདང་གི་མུན་པ་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ལ་སོང་ཡང་འདི་དང་འདིར་སོང་བྱ་བ་མེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དོན་ལ་ཆོས་རྣམས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་བློས་བཟོས་པ་ཙམ་གྱིས་སྤང་བླང་གི་ཆོས་སུ་ཡོད་ཡོད་ལྟར་ཤར་བ་དེའི་དོན་རྟོགས་པས། བྱ་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཡལ་བས་བཟོ་བྱའི་ཆོས་ཡལ་ཏེ། མེད་པས་མེད་པ་སངས་པའི་རང་གྲོལ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་བརྗོད་ཀྱང་། གཞི་རྩ་མེད་པའི་རིག་པ་སྟོང་གསལ་རང་མལ་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་སེམས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་མེད། །གང་གིས་བཀྲོལ་བ་མེད་པའི་སེམས། །གཞི་ནས་རྫོགས་པས་འགྲོ་འོང་མེད། །བརྟགས་པས་མ་རྙེད་རྒྱུ་མཚན་མེད། །གཞི་རྩ་མེད་པས་སྟོང་གསལ་གནས། །རང་གསལ་གནས་པའི་སེམས་དེ་ནི། །གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ཕྱོགས་རིས་མེད། །དུས་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ལྟོས་གཞི་མེད། །འབད་མེད་གྲོལ་བས་བརྩོན་འགྲུས་མེད། །གདེང་གིས་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་མེད། །དེ་ལ་གདེང་གིས་གྲོལ་བར་བཤད། །ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་མེད། །རང་གིས་གྲོལ་བས་གཉེན་པོ་མེད། །ཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་འབད་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཆོས་མེད་མཁའ་མཉམ་གདལ་བར་ཕུ་ཐག་བཅད་པ་ནི། མ་གྲོལ་ཡེ་གྲོལ་རང་གྲོལ་ཆོས་མེད་པས། །ཕྱམ་གཅིག་གཏད་མེད་ལ་བཟླའི་ཆོས་ལས་འདས། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་མཉམ་ཡོངས་གྲོལ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་དེ་ཡང་ལ་བཟླ་བྱའི་ཆོས་དང་། བཟླ་སའི་ཡུལ་དང་། ལ་བཟླ་བའི་མཁན་པོ་མེད་པས། མིང་དོན་གྱི་
【漢語翻譯】 什麼也不做地安住，並且了悟一切法如蛇結般自然解脫，因此不依賴其他對治而心胸開闊；了悟一切法于任何顯現之處皆可解脫，因此無有可見之物和目標；了悟一切法皆已解脫，歸於平等空性，從而證悟無間大平等性，無需任何努力而心生安樂。如是見及要點，則對治之功用止息，超越了所斷之境，無有憶念思慮之束縛，摧毀了是非對錯之堡壘。在廣大無垠的平等空性中反覆練習，直至法盡、念盡，覺性如虛空般廣大。在心胸開闊、心生安樂的虛空中，安樂與空性融為一體，此即稱為自性大圓滿瑜伽士。此時，捨棄與取受之法，以及能取所取皆已不捨而自然解脫，從而自性清凈，無有痕跡，如同黎明時分太陽升起，昨日之黑暗自然消散，無影無蹤，卻無法說它去了哪裡。事實上，諸法從未存在過，只是由於虛妄分別，才顯現為需要捨棄與取受之法，一旦了悟此理， 能動之心便會消失，所造之法亦隨之消逝。雖說「無有即是證悟之自解脫」，但這僅僅是名言而已。無有根基之覺性，安住于空明自性之中。在《現觀莊嚴論》中說：「自心解脫，並非從一處到另一處，無有能解脫者之心，從根源上圓滿，故無有來去。無法通過觀察找到，無有原因，無有根基，故安住于空明。安住于自明之心中，因要點而解脫，故無有偏頗。因時間而解脫，故無有依賴。無需努力而解脫，故無有精進。因確信而解脫，故無有勤作。因此說因確信而解脫。從一開始就解脫，故無有重複。因自身而解脫，故無有對治。因直視而解脫，故消失於所見之處。完全解脫，故無有勤作。」如是宣說。現在，下定決心，將無有諸法之境界擴充套件至等同虛空：未解脫、本自解脫、自然解脫，因無有諸法，故超越了在平等空性中無有目標地修習之法。在一切法本自平等、完全解脫的境界中修習，然而，既無有需要修習之法，也無有修習之境，更無有修習者。名與實
【英語翻譯】 Abiding without doing anything, and realizing that all dharmas are self-liberated like a snake's knot, therefore, being open-minded without relying on other antidotes; realizing that all dharmas are liberated wherever they appear, therefore, there is nothing to see and no target; realizing that all dharmas are completely liberated and have gone to equality, thereby realizing the great equality without interval, and being happy without any effort. Thus, seeing the key point, the function of the antidote ceases, transcending the object to be abandoned, without the bondage of memory and thought, and the fortress of right and wrong collapses. By repeatedly practicing in the vast and boundless equality, until the dharma is exhausted and the mind is exhausted, the awareness becomes as vast as the sky. In the sky of open-mindedness and happiness, happiness and emptiness merge into one, which is called the yogi of the Great Perfection of Self-Nature. At this time, the dharmas of abandoning and taking, and the taker and the taken, are all self-liberated without being abandoned, so that the self-nature is purified without trace, just like when the sun rises at dawn, the darkness of yesterday naturally dissipates, without a trace, but it is impossible to say where it went. In fact, dharmas have never existed, but only due to false discriminations, they appear as dharmas that need to be abandoned and taken. Once this principle is realized, the mind that can act will disappear, and the dharma that is created will also disappear. Although it is said that "non-existence is the self-liberation of enlightenment," this is only a nominal statement. The awareness without foundation abides in the empty and clear self-nature. In the Ornament of Clear Realization, it is said: "The liberation of one's own mind is not from one place to another, there is no mind that can liberate, it is complete from the root, so there is no coming and going. It cannot be found by observation, there is no reason, there is no foundation, so it abides in emptiness and clarity. In the mind that abides in self-illumination, it is liberated by the key point, so there is no bias. It is liberated by time, so there is no dependence. It is liberated without effort, so there is no diligence. It is liberated by certainty, so there is no effort. Therefore, it is said that it is liberated by certainty. It is liberated from the beginning, so there is no repetition. It is liberated by itself, so there is no antidote. It is liberated by staring, so it disappears in the place seen. It is completely liberated, so there is no effort." Thus it is said. Now, make up your mind to extend the realm of no dharmas to be equal to the sky: unliberated, originally liberated, naturally liberated, because there are no dharmas, therefore, it transcends the practice of meditating in equality without a target. Practice in the realm where all dharmas are originally equal and completely liberated, however, there is neither a dharma that needs to be practiced, nor a realm of practice, nor a practitioner. Name and reality
============================================================
==================== 第 24 段 ==================== 【原始藏文】 གཏད་སོ་གང་ཡང་བྱར་མེད་པས། འདིར་འདུག་དང་། མཐའ་སྐྱེལ་སྐྱེལ་སོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། རིག་པ་རང་ གྲོལ་ལས། ལྟ་བའི་ཞེ་འདོད་འཛིན་པ་ཡང་། །མཚན་མའི་ཆོས་མེད་རང་སར་གྲོལ། །རང་བྱུང་སྒྲ་ཡི་ཐ་སྙད་ཉིད། །ཡོད་པའི་ཕྱོགས་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས། །ཐ་སྙད་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ལྟ་དང་བྲལ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། སེམས་ལ་ངེས་འབྱུང་གཏན་ལ་འབེབས་པ་མེད། །སྒྲོ་སྐུར་འདས་པས་མན་ངག་ལ་བཟླར་མེད། །ཅེས་སོ། །མ་བྱས་དོན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པར་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཀློང་ཡངས་ཀློང་ཡངས་ཀློང་ཆེན་ཡངས་པའི་ངང་། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀློང་གསལ་ཀློང་འབྱམས་པས། །ཀློང་གཅིག་གཉིས་མེད་བདེ་ཀློང་འཁྱིལ་པ་ནི། །སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་ཕྱིན། །མི་འགྱུར་ལྷུན་གྲུབ་འདུན་མ་ལེགས་པའི་རྩེ། །ཕྱི་སྣང་བའི་ཀློང་གཞི་མེད་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོར་ཡངས་པ་དང་། ནང་འགྱུ་བའི་ཀློང་རང་སངས་རྗེས་མེད་ཆེན་པོར་ཡངས་པ་དང་། གསང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་ཡངས་པ་གསུམ་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པ་ཉིད། ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་རང་གསལ་རྗེན་པར་རྟོགས་ཏེ། མ་སྤངས་པར་འཁོར་བ་ཀ་ནས་དག་པ་དང་། མ་བསྒྲུབས་པར་འདས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཀློང་འབྱམས་གདལ་ཡངས་ཆེན་པོར་ཤར་བས། འཁོར་འདས་རིག་པའི་ཀློང་གཅིག་ཏུ་ངོ་བོ་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་བདེ་ཀློང་འཁྱིལ་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་བོ་དགོངས་པ་ བློ་འདས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་སླེབ་པས། ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་ས་ལ་རྟོགས་པ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པས། ད་རེས་ཀྱི་མི་ཚེ་འདི་ལ་ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་གཏན་སྲིད་ཟིན་པས་འདུན་མ་ལེགས་པའི་རྩེ་མོར་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །དོན་ཀུན་བློ་ཡི་དཀྱིལ་དུ་ཚུད། །མི་སྣང་ཡུལ་མེད་རྟོག་པ་ཡང་། །མ་བཅད་རང་ས་ཉིད་དུ་ཆོད། །འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་མ་རིག་རྩད། །མ་བརྟགས་ཡེ་ནས་ཆོད་ནས་འདུག །ཅེས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། འདི་ལྟར་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་སྔར་སངས་རྒྱས། །རིག་སྔགས་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །དཔལ་ལྡན་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཞེས། །ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་དབང་རྣམས་རྫོགས། །ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། །མི་དེ་ངན་སོང་གསུམ་འདའ་ཞེས། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འདི་ལ་ལུང་ནི་བསྟན་པར་འགྱུར། །ཞེས་ས
【漢語翻譯】 因為沒有任何可以執著的，所以安住於此。因為沒有任何可以終結的終點，所以，在覺性自解脫中說：執著于見解的意願，無相之法在自處解脫。自生音聲的言語本身，存在的一方和不存在的一方，以兩種言語，一切諸法，遠離對真實的觀察。以及《普作續》中說：對於心，沒有決定性的出離，超越了增益和誹謗，所以對於口訣沒有重複。如此等等。在不作意成就的意境中歸納意義是：廣闊，廣闊，廣大廣闊的體性中，廣大無邊，虛空清明，虛空遍佈，虛空一，無二，安樂虛空迴旋，種種自解脫，法性到達窮盡之地。不變任運，善妙願望之頂峰。外顯現的虛空，廣大於無基的原始大空性中；內流動的虛空，廣大於自凈無跡的大空中；秘密菩提心的虛空，廣大於通透赤裸之中。此三者安住于不作意任運成就之中。殊勝乘的瑜伽士龍欽饒絳以自明赤裸證悟，不捨棄輪迴，從根本上清凈；不修飾涅槃，任運成就的虛空遍佈廣大中顯現。輪迴涅槃，覺性的虛空，在一體性中，證悟無二的安樂虛空迴旋，種種法性中，自性解脫的瑜伽士我，意境到達超離心意的法身，法性窮盡之地，證悟達到極限。如今此生，獲得法身國王的永恒統治，稱為成就善妙願望的頂峰。《珍寶堆積》中說：自性大圓滿的意義，全部包含在智慧的中心。無有顯現，無有處所，念頭也是，不遮斷，在自地止息。未曾經歷迷惑的無明之根，未經觀察，本來就已斷除。因此，《虛空六法》中說：如此獲得之人，即使是佛陀也比他先成佛，成為一切明咒之主，稱為吉祥聚之主，圓滿了黑汝嘎的灌頂，被稱為殊勝者，轉輪王。此人超越三惡道，過去的一切佛陀，都將對此作出授記。
【英語翻譯】 Since there is nothing to cling to, abide here. Since there is no end to be brought to an end, in the self-liberation of awareness, it says: Even the desire to cling to views, the signless dharma is liberated in its own place. The very words of self-arisen sound, the side of existence and the side of non-existence, with two words, all dharmas, are free from looking at reality. And in the Kunje Gyalpo Tantra, it says: For the mind, there is no definitive renunciation, transcending addition and detraction, so there is no repetition for the pith instructions. So forth. Summarizing the meaning in the intention of effortless accomplishment: Vast, vast, in the nature of great vastness, vast and boundless, space clear, space pervasive, space one, non-dual, bliss space swirling, various self-liberations, the nature of reality reaches the end. Unchanging spontaneous accomplishment, the peak of good aspiration. The outer appearing space, vast in the groundless primordial great emptiness; the inner moving space, vast in the self-purified traceless great space; the secret bodhicitta space, vast in the transparent nakedness. These three abide in effortless spontaneous accomplishment. The yogi of the supreme vehicle, Longchen Rabjam, realizes self-luminous nakedly, without abandoning samsara, pure from the beginning; without cultivating nirvana, the spontaneously accomplished space appears in great pervasiveness. Samsara and nirvana, the space of awareness, in oneness, realizing the non-duality of bliss space swirling, in various dharmata, the yogi I, who is self-liberated by nature, the intention reaches the dharmakaya beyond mind, the place where the nature of reality is exhausted, realization reaches its limit. Now in this lifetime, having obtained the eternal dominion of the dharmakaya king, it is called the accomplishment of the peak of good aspiration. In the Precious Pile, it says: The meaning of self-nature great perfection, all is contained in the center of wisdom. Without appearance, without place, thoughts too, without cutting off, it settles in its own ground. The root of ignorance, which has never experienced delusion, without examination, has been cut off from the beginning. Therefore, in the Sixth Space, it says: The person who has thus attained, even a Buddha is enlightened before him, becomes the lord of all vidyas, called the glorious lord of hosts, completes the empowerments of Heruka, is called the extraordinary one, the wheel-turning king. That person transcends the three lower realms, all the Buddhas of the past, will give a prophecy to this one.
============================================================
==================== 第 25 段 ==================== 【原始藏文】 ོ། །བདག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་སྐལ་ལྡན་ལ་གདམས་པ་ནི། བདག་བཞིན་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་འགྲོ་རྣམས་ཀྱང་། །འདི་བཞིན་ཡེ་འབྱམས་ཀློང་ཆེན་གཅིག་ཏུ་དྲིལ། །ཀུན་བཟང་ས་ལ་གཏན་སྲིད་ཟིན་པ་ཡིན། །བདག་གི་སྐལ་པ་དང་མཚུངས་པར་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་སློབ་མ་རྣམས་དང་། ཕྱི་རབས་ནས་ཕྱི་རབས་སུ་ལམ་འདི་ལ་ཞུགས་པའི་སྐལ་བཟང་རྣམས་ཀྱིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱར་མེད་ཡེ་ཟིན་གྱི་དགོངས་པ་ལ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ཏེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྤྱིའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་ལུང་དང་། མན་ངག་དང་། ཁོ་ བོས་བྱས་པའི་ཡི་གེ་དག་ལ་བལྟ་ཞིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱིས་ཤིག་དང་། ཆོས་ཉིད་རྒྱལ་པོའི་ས་ལ་གཏན་སྲིད་ཟིན་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རང་ལས་རྙེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་ལམ་འདིར་འཇུག་ཅིང་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ད་ལྟ་ཉིད་ནས་རྒྱལ་བའི་ས་ལ་གནས། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། འདི་ལ་གོམས་པའི་སྐལ་པ་ཅན། །རྟོག་པ་མེད་པའི་སྐུ་བཟུང་སྟེ། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེའི་འོད་བཟུང་ནས། །འདི་དང་ང་ཉིད་སྐལ་པ་མཉམ། །ང་ཡི་དཀྱིལ་དང་འཁོར་ཡང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ལེའུའི་གནས་འདི་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཉམས་ལེན་དང་། གྲུབ་པའི་མཛོད་དང་། གནད་དང་། ཆིངས་མང་དུ་བཞུགས་པས་ལེགས་པར་བལྟ་ཞིང་བསམ་པ་དང་། རང་གི་རྒྱུད་དང་མན་ངག་ལ་འདྲིས་པར་བྱ་བ་ནི་ཁོ་བོའི་རྗེས་སུ་གདམས་པ་ཟབ་མོའོ། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་དུ་ལ་བཟླ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། ལེའུ་དགུ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། དགུ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་དུ་ལ་བཟླ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།
【漢語翻譯】 哦！對於那些有緣如我一般追隨的人的教誨是：如我一般追隨的眾生們，也應如是，將一切融入本初廣大的虛空之中，便能穩固地安住在普賢的境界中。與我具有相同緣分，並如我一般修學的弟子們，以及未來世世代代進入此道的有緣者們，將一切法融入無修任運成就的境界中，作為修持的總條件，應閱讀並理解經文、口訣以及我所著的文字。如此便能穩固地安住在法性之王的境界中，從自身獲得佛陀的菩提。如《普作續》所說：「奇哉！進入此道並修行的瑜伽士，當下便安住在勝者的境界中。」又如《虛空六法》所說：「對此熟悉之有緣者，將獲得無分別之身，領受我的慈悲之光，此與我具有相同之緣分，也是我的壇城和眷屬。」如是宣說。此章節中，蘊含著大圓滿的修持、成就之寶藏、要點和誓言，應善加閱讀、思考，並與自身的傳承和口訣相熟，這是我最甚深的教誨。出自《法界寶藏論》，所示為將一切法融入菩提心之虛空，第九品之釋義。第九品，所示為將一切法融入菩提心之虛空的章節之釋義。
【英語翻譯】 O! The advice to those fortunate ones who follow me as I am: May all beings who follow me as I do, likewise, gather everything into the vast expanse of primordial space, and thus firmly establish themselves in the realm of Samantabhadra. May the disciples who share my fortune and learn as I do, and all the fortunate ones who enter this path from future generations to future generations, gather all dharmas into the expanse of the thought of effortless, primordial accomplishment, and as a general condition for practice, may they look at and understand the scriptures, instructions, and the writings I have made. Thus, they will firmly establish themselves in the realm of the King of Dharmata, and attain the enlightenment of the Buddha from within themselves. As it says in the Kunjed Gyalpo Tantra: "O yogi who enters and meditates on this path, from this very moment, you dwell in the realm of the Victorious Ones." And as it says in the Sixth Space: "Those fortunate enough to become familiar with this, will take hold of the body of non-discrimination, and holding the light of my compassion, will share the same fortune as me, and will also be my mandala and retinue." Thus it is said. In this chapter, there are many practices, treasures of accomplishment, key points, and commitments of this Great Perfection, so look at them well and contemplate them, and familiarize yourself with your own lineage and instructions, this is my most profound advice. From the Treasury of Dharmadhatu, it shows how to gather all dharmas into the expanse of Bodhicitta, the commentary on the ninth chapter. The ninth chapter, the commentary on the chapter that shows how to gather all dharmas into the expanse of Bodhicitta.
============================================================