LRAZ003_0018.第二.顯有世間界生起之章節的註釋.g2.0f
==================== 第 1 段 ==================== 【原始藏文】 གཉིས་པ། སྣང་སྲིད་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་བའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། གཉིས་པ། སྣང་སྲིད་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་བའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་འཆར་གཞིར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། ད་ནི་དབྱིངས་དང་དབྱིངས་སྣང་ཞིང་ཁམས་སུ་ཡེ་ནས་རང་ཤར་བའི་དོན་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ལས། ཐོག་མར་གདལ་བ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བརྗོད་པ་ནི། དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་གདལ། །མཐའ་ཡི་མུ་མེད་སྟེང་འོག་ཕྱོགས་མཚམས་འདས། །ཡངས་དོག་གཉིས་མེད་རིག་པ་མཁའ་ལྟར་དག །དམིགས་བསམ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཀློང་ཉིད་དོ། །མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ལ། ཕྱི་ནང་དང་། ཕྱོགས་ ཆ་དང་། ཡངས་དོག་དང་། ངོ་བོ་དང་། ངོས་གཟུང་གི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དང་ཕྱོགས་ཙམ་འདྲ་བའི་དཔེ་དོན་སྦྱར་བ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་གཅིག་ཅེས་བགྲང་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ནས། འཁོར་འདས་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་ཤར་བར་བསྟན་པ་ནི། སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས། །ཅིར་ཡང་མ་ངེས་གར་ཡང་རྒྱ་ཆད་མེད། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་དངོས་པོའི་མཚན་མ་མེད། །ཕྱོགས་འབྱམས་ནམ་མཁའ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་ལ། །སྐྱེ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་སྔ་ཕྱི་ཐོག་མཐའ་བྲལ། །རིག་པ་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་ལས། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་སྣང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རོལ་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་ལས་འདས་པ་ནི། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རྫོགས་ཆེན་ང་ཡི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་པའི་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ལ། །ཅི་ཡང་མེད་པས་ཅི་ཡང་འབྱུང་། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དཔེ་ཡིས་མཚོན། །དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དམིགས་སུ་མེད་པས་མཚོན་ཏེ་བསྟན། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ ཚིག་བརྗོད་དེ། །དམིགས་མེད་དོན་གྱི་ངོ་བོར་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྷུན་གྲུབ་འགྲོ་འོང་ལས་འདས་པའི་དགོངས་པར་བསྟན་པ་ནི། འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་མ་ངེས་ལྷུན་གྲུབ་ནི། །གང་ནས་མ་འོངས་གར་ཡང་སོང་བ་མེད། །སྔ་ཕྱི་རིས་མེད་བྱ
【漢語翻譯】 第二，顯有世間界生起之章節的註釋。 第二，顯有世間界生起之章節的註釋。 如是，已確定虛空之自性為計劃，現在從虛空與虛空顯現世間界本來自生之義廣泛開示，首先將廣大之界形容為如虛空一般，虛空之自性本來任運成就，無有內外周遍廣大，無有邊際，超越上下方位，寬窄無二，覺性如虛空般清凈，乃是遠離執著思慮戲論之界。與虛空等同之菩提心，本來即是清凈之體性，無有內外、方分、寬窄、體性、可執之法，絲毫也不存在，因此以虛空之自性略作比喻，結合意義，如《普作王》所說：心乃如是之體性，如是無二大樂中，具足一切相，然亦全無相，離戲如虛空，本來即安住，無有能緣境，不可數唯一。如是，從覺性空性之虛空中，開示輪迴涅槃空性之自性顯現，無生虛空中生起之神變等，任何也不確定，任何也不侷限，不可指此，無有事物之相，于周遍虛空般之自性中，無生任運，無有先後始終。覺性從原始以來即是無生之狀態中，任何顯現之生等，也是無生之遊舞，乃是超越侷限與偏袒，如《獅子圓滿力》所說：圓滿大我之菩提心，覺性之體性無分別，無有任何故，任何皆生起。以及《普作王》所說：如虛空般之法性，以如虛空般之比喻表示，于無有能緣之法性，以無有能緣表示而開示，于不可言說者，以不可言說之詞語表達，開示為無緣之義體性。如是任運成就，開示超越來去之見解，輪迴涅槃一切之體性菩提心，不生不滅不確定之任運成就，從何處未來，往何處也未去，無有先後差別。
【英語翻譯】 Second, a commentary on the chapter on the arising of phenomenal existence. Second, a commentary on the chapter on the chapter on the arising of phenomenal existence. Thus, having established the nature of space as a plan, now, from the space and the space-appearing realm, the meaning of self-arising from the very beginning is extensively shown. First, the expanse of the great expanse is described as being like the sky. The nature of space is naturally perfect from the beginning, without inside and outside, pervading everywhere. It is boundless, beyond the directions above and below, and without duality of width and narrowness. The mind is clear like the sky, and it is the realm free from attachment, thought, and proliferation. The nature of the mind of enlightenment, which is equal to the sky, is pure from the very beginning. There is no inside or outside, no direction, There is no width or narrowness, no essence, and no dharma that can be grasped. Therefore, the example of the nature of the sky is used to combine the meaning. As it is said in Kunjed: "The mind is the essence of suchness. In the great bliss of suchness without duality, it possesses all aspects, but it is completely without aspects. It is free from elaboration and abides eternally like the sky. There is no object of focus, and it cannot be counted as one." Thus, from the emptiness of awareness, it is shown that the self-image of emptiness of samsara and nirvana arises. All the miraculous manifestations that arise from the unborn space are not certain in any way, and there is no limit to where they go. There is no sign of a thing that cannot be pointed to as "this." In the nature that is like the vast sky, there is unborn spontaneous perfection, without beginning or end. From the state of awareness that has been unborn since the beginning, whatever appears, including birth, is a play of unbornness. It is beyond limitation and partiality. As it is said in Senge Tsal Dzog: "The perfect great self's mind of enlightenment, the essence of awareness is without thought. Because there is nothing, everything arises." And as it is said in Kunjed: "The nature of dharma is like the sky. It is shown by the example of the sky. The nature of dharma without focus is shown by the absence of focus. What cannot be expressed in words is expressed in words, It is shown as the essence of meaning without focus." Thus, the spontaneously perfect view that transcends coming and going is shown. The essence of all samsara and nirvana is the mind of enlightenment. The spontaneously perfect, unborn, uncreated, and uncertain is not coming from anywhere, and not going anywhere. There is no difference between before and after.
============================================================
==================== 第 2 段 ==================== 【原始藏文】 ང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་། །འགྲོ་དང་འོང་མེད་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་གདལ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལྷུན་གྲུབ་བརྗོད་གཞི་ལས་འདས་པ་འཁོར་འདས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གཅིག །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ། །གཅིག་ཏུ་མེད་ལ་བགྲངས་ན་བརྗོད་མི་ལང་། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུང་སེམས་ཅན་ལུས་ངག་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཡེ་ནས་གཟུང་འཛིན་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་མཁའ་མཉམ་ཀློང་གཟེར་ཆེན་པོར་བསྟན་པ་ནི། ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཕྱམ་གདལ་མཁའ་མཉམ་དག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཐོག་མཐའ་མེད་དེ་སྔ་ཕྱི་ཡུལ་ལས་འདས། །སྐྱེ་འགག་མེད་དེ་དངོས་པོ་མཚན་མར་མེད། །འགྲོ་འོང་མེད་དེ་འདི་ཞེས་མཚོན་དང་བྲལ། །རྩོལ་ཞིང་བསྒྲུབ་མེད་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་། །ཕྱོགས་ཆ་དབུས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གཞི། །དམིགས་མེད་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་མཉམ་པའི་ཀློང་། །འདི་ལྟར་རིག་པ་གང་དུའང་མ་ གྲུབ་པས་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་མཚོན་དཔེ་དང་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མཐའ་མེད་པ། སྐྱེ་འགག་མེད་པ། འགྲོ་འོང་མེད་པ། རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པ། མཐའ་དབུས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། མཚོན་ཚིག་དུ་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །སྔགས་ལས་མ་སྐྱེས་ཡེ་རྫོགས་ཉིད། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བྲལ། །ལྟ་སྒོམ་དྲི་མ་ཀུན་དང་བྲལ། །མཐའ་མེད་དབུས་སུ་དམིགས་པ་མེད། །རྣམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་རྣམས་མེད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་མེད་བཏགས་པ་ཀུན་ལས་འདས། །དགྲ་མེད་བཤེས་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན། །ལུས་མེད་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད། །ཆོས་ནི་བསམ་པས་མི་སྣང་སྟེ། །གང་མེད་གང་དུ་འཛིན་པ་མེད། །ང་མེད་ང་ཡི་འཁོར་ཡང་མེད། །དབྱིངས་མེད་རིག་པའི་སྐུ་ཡང་མེད། །དགེ་མེད་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་མེད། །སྲོག་མེད་བཅད་པའི་དམིགས་ཡུལ་མེད། །ཚོགས་མེད་བསགས་པའི་ཡུལ་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །གནས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཐབས་མེད་ཉན་པའི་འཁོར་ཡང་མེད། །ཡུལ་མེད་དུས་གསུམ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །དུས་གསུམ་འཚོགས་པའང་ཡོད་པ་མིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དབྱིངས་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་པས། །མཉམ་པའི་ཀློང་ན་མི་གནས་ གཅིག་ཀྱང་མེད། །གཅིག་མཉམ་ཀུན་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང
【漢語翻譯】 我菩提心之界，無去來，普遍廣大。覺性之體性，任運成就，超越言說之境，乃于輪迴涅槃之界中開示。如《普作續》云：一切法之根本，唯一菩提心。佛陀眾生，顯有世間器情一切，皆從生起之精華菩提心，一亦非有，若數則不可勝數。佛之身語意，眾生之身語亦然，皆為菩提心，本來自離能所執。如是。彼即開示為空等虛空之大界。無始無終亦無中，法性本然如是性，平坦廣大等同虛空清凈之自性，無始無終超越先後之境，無生無滅，非為事物相狀，無去無來，離於此之標示，無作無成，空于作為之法，無方無分亦無中，如是性之基，無緣無斷，故為平等之界。如是覺性于任何處亦未 成立，故以此與彼之標示譬喻及一切自性皆超越之故，無始無終，無生無滅，無去無來，無作無成，無邊無中等等之語而宣說。如《界六法》云：離於眾多標示之戲論，非從咒生本自圓滿性，因與緣等完全分離，見修垢染皆已分離，無邊無中無有執著，無有形相亦無諸境，無有天神亦無咒語，無法無有假立一切超，無有怨敵亦無親友，無有身體亦無顯現諸根，法乃思慮不可見，無有何物亦無執著於何處，無我亦無我之眷屬，無有界亦無覺性之身，無有善亦無罪業之異熟，無有命亦無斷除之所緣，無有積聚亦無所積之境，無有佛陀亦無眾生，無有處所亦無空性，無有方便亦無聽聞之眷屬，無有境亦無三時，三時聚集亦非有。如是。如是之自性，乃開示為法界清凈大平等之意趣。一切法性平等之自性故，于平等之界中，無有不居 一亦無有。一等同於一切等同於菩提心之體性。
【英語翻譯】 I, the expanse of Bodhicitta, without going or coming, spread universally. The essence of awareness, spontaneously accomplished, transcends the realm of expression, and is shown in the realm of Samsara and Nirvana. As it says in the Kunje Gyalpo Tantra: The root of all dharmas is one, Bodhicitta. All Buddhas and sentient beings, the manifest world, the container and its contents, all arise from the essence of Bodhicitta. It is not one, yet if counted, it is beyond words. The body, speech, and mind of the Buddhas, and the body, speech, and mind of sentient beings, are all Bodhicitta, originally free from grasping and clinging. Thus it is. That itself is shown as the great expanse of space-like vastness. Without beginning, end, or middle, the nature of reality is suchness itself. Flat and vast, equal to space, in its pure nature, without beginning or end, it transcends the realm of before and after. Without birth or death, it is not an object of characteristics. Without going or coming, it is free from the designation of "this." Without effort or accomplishment, it is empty of the dharma of action. Without direction, part, or middle, it is the basis of suchness. Without object, without interruption, it is the expanse of equality. Thus, awareness is not established anywhere, and because all designations, metaphors, and natures of "this" and "that" are transcended, it is spoken of with words such as without beginning or end, without birth or death, without going or coming, without effort or accomplishment, without end or middle. As it says in the Sixth Expanse: Free from the proliferation of many designations, not born from mantra, it is the self-perfected nature. Causes and conditions are completely separated. The stains of view and meditation are all separated. Without end, without object in the middle. Without form and without objects. Without gods and without mantras. Without dharma, all fabrications are transcended. Without enemies and without friends. Without body and without the appearance of senses. Dharma is invisible to thought. Without anything, and without clinging to anything. Without self and without retinue of self. Without realm and without the body of awareness. Without virtue and without the ripening of sin. Without life and without the object of cutting off. Without accumulation and without the object of accumulation. Without Buddhas and without sentient beings. Without place and without emptiness itself. Without means and without the retinue of listeners. Without object and without the three times. The gathering of the three times is also not. Thus it is. Such a nature is shown as the intention of the Dharmadhatu, pure, great equality. Because all dharmas are the nature of equality, in the expanse of equality, there is not one that does not abide. One is equal to all, equal to the essence of Bodhicitta.
============================================================
==================== 第 3 段 ==================== 【原始藏文】 ་། །མ་སྐྱེས་མཁའ་མཉམ་ཡངས་པར་ཕྱམ་གདལ་བས། །མཉམ་ཉིད་ངང་ལས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར། །རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་ན་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མི་འགག་པ་དང་། མི་གནས་པར་མཉམ་པས། འགྲོ་འོང་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལས་གཞན་དུ་གཡོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཀུན་བྱེད་ལས། མི་རྟོག་མཉམ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ལ། །ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ང་ནི་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་སྣང་། །ང་ལས་འདས་པ་ང་ཡི་ཡུལ། །མཛད་དང་སྤྱོད་པར་མ་ཕྱེ་བས། །དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟེ། །ང་ཡི་ཡུལ་མེད་གཞི་བསམ་བྲལ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེ་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཆོས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ངང་གཅིག་པས། ཡེ་ནས་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྫོང་བཅས་པར་བསྟན་པ་ནི། ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་མེད་ཀུན་ཁྱབ་གདལ་བའི་རྫོང་། །སྟེང་འོག་བར་མེད་ཡེ་ཀློང་ཡངས་པའི་རྫོང་། །ཕྱོགས་མེད་ཀུན་ཤོང་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུའི་རྫོང་། །མི་འགྱུར་ལྷུན་གྲུབ་རིན་ཆེན་གསང་བའི་རྫོང་། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཡེ་རྫོང་ཕྱམ་གཅིག་རྫོགས། །ཐམས་ཅད་རིག་པ་རྣམ་དག་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡེ་ནས་གནས་པས། གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། འཁྲུལ་པ་ གཞན་དང་བདེ་སྡུག་གི་རང་བཞིན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དགྲ་ལས་འདས་ཏེ། བདུད་དང་གོལ་སའི་ཡུལ་མེད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚུལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སུ་རྫོང་བཅས་པ་ནི། རྩལ་རྫོགས་ལས། ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མི་འགྱུར་བསམ་དང་བརྗོད་མེད་པས། །རྫོང་དུ་རྡོ་རྗེའི་མཁར་བརྩིགས་ཏེ། །ཅིས་ཀྱང་མི་ཤིགས་སྐྱོན་དང་བྲལ། །ཞེས་པ་དང་། རང་རིག་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ཏུ་འབར། །མཚན་མེད་རྡོ་རྗེ་རང་སྣང་འབར། །འབར་བ་འཇིགས་བྲལ་རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་ཆེ། །ཕྲ་རགས་དྲི་མེད་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་འབར། །སྟོང་པ་ཀུན་ཁྱབ་རྡོ་རྗེ་ཅོད་པན་ཆེ། །མཐའ་ཡས་རྡོ་རྗེ་མ་བསྐུར་རང་བཞིན་རྫོགས། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། རྒྱུ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་དང་འདྲ། །མ་སྐྱེས་པས་ན་འཇིག་པ་མེད། །གདོད་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ། །བཙལ་བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིག་པ་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡུལ་ཁམས་དང་ཆོས་མཐུན་པར་སྦྱར་བ་ལས། ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་ས་གཞི་ལ་རང་བྱུང་སྙིང་པོའི་ཕོ་བྲང་བཀོད་པ་ནི། ཕྱོགས་མེད
【漢語翻譯】 未生虛空等性廣闊中，等性之中無有間斷故，覺性菩提心之自性中，一切不生，不滅，不住而平等。無有來去之見解外，絲毫也不動搖。如《普作王經》云：『不思等性如是性，自性以自性，無有絲毫顯。』又如《六界經》云：『我未分無別顯，我所超離我之境，于作與行未分別，三時等性即如是，我之境無基離思。』如是之理，于大平等任運金剛界之剎土中，法性無有遷變，體性唯一。本來覺性即已具足金剛藏之堡壘而開示者，任運無偏周遍廣大之堡壘，無有上下中間本來空性廣闊之堡壘，無偏容納一切無生法身之堡壘，不變任運珍寶秘密之堡壘，輪涅一切本來圓滿一味之堡壘。一切覺性皆為清凈自生之智慧，本來安住其中，無有絲毫其他轉變之法。錯亂，以及苦樂之自性，皆已遠離煩惱，業及異熟之怨敵，無有魔及歧途之境，一切法皆為本來成佛之理，于大平等金剛界中而筑堡壘者。如《功德藏》云：『廣大無邊菩提心，不變思與言語無，于堡壘中筑金剛，無論如何無毀損。』又云：『自明金剛普皆燃，無相金剛自顯燃，燃燒無畏金剛大空性，細粗無垢金剛極熾燃，空性周遍金剛頂髻大，無邊金剛無勤自性圓。』又如《普作王經》云：『因性金剛似於緣，以其不生故無滅，本來心要菩提中，尋覓之念不動搖。』如是覺性，與國王圓滿之國土及正法相應而結合，於法性界之地基上，安立自生心要之宮殿者，無偏
【英語翻譯】 In the unborn, vast expanse of equanimity, because there is no interruption in the state of equanimity, in the nature of awareness, bodhichitta, everything is equal in being unborn, unceasing, and unstaying. There is not the slightest wavering from the view of no coming and going. As it is said in the All-Creating King: 'Unthinking equanimity, suchness itself, in itself, there is not a speck of manifestation.' And as it is said in the Six Spaces: 'I am unseparated, undifferentiated appearance. What is beyond me is my realm. Because there is no separation in action and conduct, the three times are equal in suchness. My realm is without object, free from the basis of thought.' That very principle, in the spontaneously accomplished vajra realm of great equality, the nature of reality is unchanging, and the essence is one. From the beginning, awareness is taught as being endowed with the fortress of the vajra essence. The spontaneously accomplished, impartial, all-pervading, expansive fortress. The fortress of the vast expanse of primordial space, without top, bottom, or middle. The impartial, all-encompassing, unborn dharmakaya fortress. The unchanging, spontaneously accomplished, precious secret fortress. The fortress of samsara and nirvana, primordially complete in one taste. Since all awareness abides primordially as pure, self-arisen wisdom, there is not even a particle of dharma that has been transformed into something else. Confusion, and the nature of pleasure and pain, are all completely free from afflictions, karma, and the enemies of ripening. Since there is no realm of demons and wrong paths, all dharmas are primordially enlightened, and the fortress is built in the great equality of the vajra realm. As it is said in the Perfection of Skill: 'The great, vast bodhichitta, unchanging, beyond thought and words, in the fortress, build a vajra castle, which can never be destroyed, free from faults.' And: 'Self-awareness, the vajra, blazes everywhere. The signless vajra, self-appearance blazes. Blazing, fearless, the great empty vajra. Subtle and coarse, stainless, the vajra blazes intensely. Emptiness, all-pervading, the great vajra crown. Limitless vajra, uncontrived, the nature is complete.' And as it is said in the All-Creating King: 'The causal nature, the vajra, is like a condition. Because it is unborn, there is no destruction. From the beginning, in the essence of bodhi, the thought of seeking does not move the sphere.' Such awareness itself, when combined with the king's perfect realm and dharma in accordance, on the ground of the dharmadhatu, establishing the palace of the self-arisen essence, is impartial.
============================================================
==================== 第 4 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཀུན་ཁྱབ་གདལ་བའི་ས་གཞི་ལ། །འཁོར་འདས་རིས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཁར། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་ཡངས་རྩེ་མོ་ལྷུན་མཐོ་ཞིང་། །མ་བྱས་རང་བཞིན་ཕྱོགས་བཞི་ཡངས་པའི་དཀྱིལ། །རིམ་རྩོལ་བྲལ་ བའི་འཇུག་སྒོ་ཤིན་ཏུ་ཡངས། །དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གྲུབ་བསལ་དང་བཅོས་བསླད་མེད་ཅིང་ཐམས་ཅད་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ས་གཞི་དང་ཆོས་མཐུན་ལ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་དུའང་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པས་རང་བྱུང་མུ་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕོ་བྲང་དང་མཚུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་དཀྱིལ་ཡངས་ལ་ཚད་དང་ངོས་གཟུང་མེད་པས་ལྷུན་མཐོ་བ་ཙམ་དུ་བརྗོད་ཅིང་། ཡེ་ནས་བྱ་རྩོལ་དང་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པ་མུ་བཞི་ལས་འདས་པ་ནི་ཕྱོགས་བཞི་ཡངས་པའི་ངོས་དང་ཆ་སྦྱར་བ་དེའི་རང་བཞིན་དུ། བློ་ཡང་རབ་རྣམས་འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་རིམ་རྩོལ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པའི་སྒོ་འཕར་ཡེ་ནས་རང་བཙུགས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཡེ་ཤེས་མ་བཅོས་རྣམ་དག་པ། །ཁ་དོག་མ་བཅོས་མ་འདྲེས་གསལ། །གཉིས་མེད་མ་བཅོས་སྟོང་པའི་ངང་། །རང་བྱུང་མ་བཅོས་རིག་པའི་ཀློང་། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། སྒོ་ནི་བཙལ་དུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག །ཅེས་སོ། །ཕོ་བྲང་དེའི་རྒྱན་དང་བཀོད་པ་ནི། །ལྷུན་གྲུབ་འབྱོར་པའི་བཀོད་པས་བརྒྱན་པ་དེར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོ་གདན་ལ་བཞུགས། །འདུ་འཕྲོར་སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་རྩལ་རྣམས་ཀུན། །བློན་པོར་གྱུར་པས་ཡུལ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་། །རང་གནས་བསམ་གཏན་བཙུན་མོ་དམ་པ་དང་། །དགོངས་ པ་རང་ཤར་སྲས་དང་བྲན་གཡོག་བཅས། །བདེ་ཆེན་ཀློང་འཁྱིལ་རང་གསལ་རྟོག་པ་མེད། །དེ་ལ་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་པ་ནི་ཕོ་བྲང་གི་བཀོད་པ་སྟེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ང་ལ་ཕྱི་དང་ནང་མེད་པས། །གསལ་བའི་ཆོས་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ང་ལ་སྟོང་དང་དངོས་མེད་པས། །སྣང་བའི་ཆོས་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་ལས་མི་གཡོ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ལ་རང་གནས་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་ནི་རིག་པ་དང་བྲལ་མ་མྱོང་བས་བཙུན་མོ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་དོན་རྟོགས་ནས་དགོངས་པའི་དྲོད་རང་ཆས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་སྲས་དང་བྲན་གཡོག་ལྟ་བུའོ། །རིག་པའི་ངང་ནས་རང་རྩལ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཕྲོ་བའི་ཤེས་པ་ནི་བློན་པོ་ཡུལ་འཁོར
【漢語翻譯】 于普適廣闊之大地上，輪迴涅槃無別菩提心之宮殿，法性虛空廣袤頂端巍峨聳立，無作任運自成四方寬廣之中央，離勤作之 प्रवेश門 極其寬廣。本體是自性清凈之體性，無成立破除與改造錯亂，並且是萬法所依，因此與大地之法性相同。于輪迴與涅槃任何一處皆無侷限與偏袒，因此如同遠離自生邊際之宮殿。法性中心廣闊無邊，無法衡量與確定，因此僅僅說是巍峨聳立。本來就超離造作與常斷等四邊，是與四方寬廣之面相合的體性。賢妙之士們進入之門是超離次第勤作因果之門，本來就是自立的，這被稱為法性菩提心之宮殿。這些的自性是於六界中：智慧無造作，完全清凈；顏色無造作，不混雜，清晰；無二無造作，空性之狀態；自生無造作，覺性之虛空。如同所說。于《普作續》中說：門是從無有可尋之門進入。那宮殿的裝飾與陳設是：以任運成就之 богатство 的陳設所莊嚴之處，自生智慧之國王安住於法座之上。顯現為相聚散 расслабленность 的智慧之力量們，因為成為大臣而統治著地方。自住禪定之神聖王妃與，證悟自然生起之王子與僕役等，大樂充滿，自明無分別。對此，自生任運成就之覺性是宮殿的陳設，身與智慧無有分離，並且是萬法圓滿。于無字續中說：我無有內外，因此，光明之法完全圓滿。我無有空與實，因此，顯現之法完全圓滿。如是所說。如是任運成就之精華的體性是自生之智慧，如同國王不離王位一般。於此體性中，自住自性之禪定是從未與覺性分離的，如同王妃一般。通達此義后，證悟之暖相自然具備，如同王子與僕役一般。從覺性之狀態中，自力向對境散發之覺知，如同大臣治理地方一樣。
【英語翻譯】 On the universally pervasive and vast ground, the palace of bodhicitta, undifferentiated between samsara and nirvana, the summit of the expanse of dharmata is lofty and towering, in the center of the unmade, self-arisen, four-directioned vastness, the entrance gate, free from sequential effort, is exceedingly wide. The essence of the naturally pure essence has no establishment, refutation, or artificial corruption, and because it is the basis of all things, it is in accordance with the ground. In neither samsara nor nirvana is there limitation or partiality, so it is like a palace free from naturally occurring boundaries. The center of dharmata is vast and immeasurable, so it is only said to be lofty and towering. From the beginning, it transcends the four extremes of action and permanence, and its nature is that of the four-directioned vastness. The gate through which the most intelligent enter is the gate that transcends sequential effort, cause, and effect, and the gate that is naturally established is called the palace of dharmata bodhicitta. The nature of these is from the Sixth Expanse: Unfabricated wisdom, completely pure; Unfabricated color, unmixed, clear; Unfabricated non-duality, the state of emptiness; Unfabricated self-arisen, the expanse of awareness. And from the All-Creating: The gate is entered through the gate that cannot be found. The adornment and arrangement of that palace are: In that place adorned with the arrangement of spontaneously accomplished wealth, the self-arisen wisdom king sits on the throne. All the powers of wisdom that appear as gathering and scattering, having become ministers, rule the country. With the self-abiding contemplation, the sacred queen, and the spontaneously arising son and servants, great bliss pervades, self-luminous, without conceptualization. Therefore, the self-arisen, spontaneously accomplished awareness is the arrangement of the palace, the form and wisdom are inseparable, and all dharmas are complete. From the Letterless: I have no outer or inner, therefore, the clear dharma is completely perfect. I have no emptiness or substance, therefore, the appearing dharma is completely perfect. So it is said. Thus, the essence of the spontaneously accomplished essence is the self-arisen wisdom, like a king who does not move from his throne. In this essence, the self-abiding, self-nature contemplation has never been separated from awareness, like a queen. Having realized its meaning, the warmth of realization is naturally present, like a son and servants. From the state of awareness, the knowledge that radiates its own power onto objects is like a minister governing the country.
============================================================
==================== 第 5 段 ==================== 【原始藏文】 ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ནས་འདོད་པ་བསྒྲུབས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་ན་སྨྱོན་པ་རྡོལ་ཐབས་སུ་སྨྲ་བ་དང་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དུས་ཐམས་ཅད་པ་ན་རང་གནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡུལ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང་། རིག་བྱེད་རྩལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བ་ཡུལ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཏེ། གློད་མ་ཤེས་ན་རྐྱེན་རྟོག་པ་རང་ག་མ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ན། ནང་རང་བྱུང་ལ་ངོས་ཟིན་ནས་རྩལ་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཀ་དག་ཆོས་ཟད་ཀྱི་ངང་དུ་ལ་བཟླ་ལ། མ་ཟིན་ན་རང་བྱུང་ གི་ཆ་དེ་ལུང་མ་བསྟན་ལས། རྩལ་རྟོག་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དགོངས་པ་བར་མཚམས་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་བཅས་པ་རང་ངོ་ཤེས་པ་གཅེས་སོ། །འདིའི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་ནི་ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཤེས་པ་ཡིན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཤེས། །ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཡུལ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བྱུང་མིན། །ཡུལ་མེད་ཙམ་ན་གསལ་མི་བྱེད། །དེས་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེས། །ཡེ་ནས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ། །འཁོར་གྱི་སྟོན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཡུལ་ལ་བརྟགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས། །གང་དུ་ཡུལ་ལ་རྟོག་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རིག་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །རིག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡུལ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཡེ་ཤེས་རང་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་མི་བྱེད། །ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པ་མི་བྱེད་པས། །ཏིང་འཛིན་བག་ཆགས་སོག་མི་འགྱུར། །བག་ཆགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པར་བཤད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དགོངས་པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་སྟེ། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་གནས། །ཞེས་སོ། །རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པ་དེ་ལ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་ལ། ཡུལ་ རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཞི་ལྷག་འཇིག་རྟེན་བྱིས་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་པས། བག་ཆགས་སོག་མི་སོག་གི་ཁྱད་ཡོད་དོ། །རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་ལ་འཆར་བའི་ཤེས་པ་ནི་འཁོར་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བས། འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཡང་ངོས་ཟིན་ནས་ངང་ལ་གློད་ཤེས་དུས་རང་བྱུང་གི་རྩལ་གཞི་ལ་ཐིམ་པས། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་
【漢語翻譯】 就像控制了（感官）之後實現了願望一樣。如果不區分這些差異，就和瘋子胡言亂語沒有什麼區別。自生智慧在任何時候都不依賴於外境，其自性是自住任運；而明覺之力的智慧顯現在外境上，是依賴於外境的。如果不知道如何放鬆，那麼因緣念頭和自主念頭之間的差別就非常大。因此，認識到內在的自生智慧，就會在根本上解脫。在原始清凈、法盡的狀態中反覆練習。如果不能認識，自生的部分就成了無記，因為明覺之力的念頭會執著于外境。無間斷的意念，與自性禪定相結合，認識自我是非常重要的。關於它的自性和特點，《普作續》中說： 「嗟！大菩薩諦聽！ 智慧智慧之所言， 智慧本來自性知。 自生智慧本自知， 緣境所生之智慧， 非由外境所生起， 無境之時不顯現。 是故自生之智慧， 本來自知之智慧， 是名為之真智慧。 輪迴導師之智慧， 乃是緣境所生慧， 於何境上起分別， 是名明覺之智慧。 所應明瞭之外境， 由菩提心所生故， 是故無境菩提心， 由智慧自生之故， 于彼不修諸禪定， 不修禪定之因故， 禪定習氣亦不增， 無有習氣之法性， 三世諸佛之意趣。 三世一切諸佛之， 意趣不緣于外境， 平等性中本安住。」 如是說。自生智慧不緣外境，不對其進行自住禪定，任運存在本身就是瑜伽士的禪定。而對外境一心一意地進行止觀，則是世間凡夫的禪定。因此，習氣增長與不增長之間存在差異。明覺自住的自性是菩提心，也被稱為法性意趣。顯現在外境上的覺知被稱為輪迴心，它產生於能取和所取的二元對立。因此，一旦認識到並知道如何放鬆，自生的力量就會融入根本，意念即是法性。
【英語翻譯】 It is like achieving desires after gaining control over (the senses). If these differences are not distinguished, it is no different from a madman talking nonsense. The self-born wisdom, at all times, does not depend on external objects, its nature is self-abiding and spontaneously accomplished; while the wisdom of awareness manifests on external objects and is dependent on external objects. If you do not know how to relax, then the difference between causal thoughts and autonomous thoughts is very great. Therefore, recognizing the inner self-born wisdom, one will be liberated at the root. Practice repeatedly in the state of original purity and exhaustion of phenomena. If one cannot recognize it, the self-born aspect becomes non-committal, because the thoughts of awareness cling to external objects. The uninterrupted intention, combined with the meditation of self-nature, is very important to recognize oneself. Regarding its nature and characteristics, the All-Creating King says: "O great Bodhisattva, listen! What is called wisdom, wisdom, Wisdom is known from the beginning. Self-born wisdom is known from the beginning, The wisdom that contemplates objects, Is not self-born from objects. It does not manifest when there are no objects. Therefore, this self-born wisdom, The wisdom that is known from the beginning, Is called true wisdom. The wisdom of the guide of samsara, Is the wisdom that arises from contemplating objects, On whatever object it arises, Is called the wisdom of awareness. The object to be known, Because it arises from bodhicitta, Therefore, objectless bodhicitta, Because it arises from wisdom itself, One does not meditate on samadhi on it, Because one does not meditate on samadhi, The habits of samadhi do not increase, The nature of reality without habits, Is said to be the intention of the Buddhas of the three times. The intention of all the Buddhas of the three times, Does not contemplate external objects, It abides from the beginning in equality." Thus it is said. The self-born wisdom does not contemplate external objects, not doing self-abiding meditation on it, the very existence of spontaneous accomplishment is the meditation of the yogi. While focusing the mind one-pointedly on external objects, the shamatha and vipashyana is the meditation of worldly children. Therefore, there is a difference between the increase and non-increase of habits. The self-abiding nature of awareness is the mind of enlightenment, and it is also called the intention of the nature of reality. The awareness that manifests on external objects is called the mind of samsara, which arises with the duality of grasper and grasped. Therefore, once recognized and knowing how to relax, the self-born power dissolves into the root, intention is the nature of reality.
============================================================
==================== 第 6 段 ==================== 【原始藏文】 དུ་འཆར་བའོ། །དོན་འདི་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཆེ་བས་ཡང་བཤད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་དེ་ལ། །ཡེ་ནས་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མི་མཛད་དེ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་ནི་ཀུན་དང་བྲལ། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གང་ཟག་གང་། །སུ་ཡང་རུང་བ་དེ་ཡིས་ནི། །རྟོག་པ་མེད་ལ་གནས་གྱུར་ན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མཛད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པས། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་གོས་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དགོངས་པ་རིག་པའི་གཏན་ཡུལ་ངེས་པ་ནི། མི་གཡོ་བསམ་བརྗོད་འདས་པའི་ངང་ཉིད་ལས། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན་ལ་མངའ་དབང་བསྒྱུར། །ཆོས་དབྱིངས་ཡངས་པའི་ཡུལ་ཁམས་རྒྱ་ཆེའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བསྡུ་བ་སྟེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་ཀྱི་ངང་ དང་། ངང་ལས་ཤར་བའི་དབང་པོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རང་སངས་རང་གྲོལ་ལ་སོང་བ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས། སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་བ་སྟེ། འདས་རྗེས་ལས། ཡིན་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་རིག་པ་འདི། །རང་སྣང་འཆར་ཚུལ་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པས། །སྣང་སྲིད་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་དུ་ཤར། །ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། མི་རྟོག་པ་ཡི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབང་པོ་སྒོ་ལྔར་བཤད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་འགག་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མངོན་སྣང་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་འགག་སོ་སོར་གསལ། །ཞེས་སོ། །སྤྱིར་རིག་པའི་རང་ངོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ། གང་དུའང་མི་རྟོག་པ། གང་ལའང་མི་གནས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་མིང་མང་པོ་བཏགས་ཏེ། གསལ་བ་དང་། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆའི་ལྡོག་པ་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཕྱེ་བར་ཟད་དོ། །དོན་ལ་རིག་པ་གྲུབ་བསལ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་གཅིག་པུ་ལ། །འཁོར་གྱི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མིང་བཏགས་པ། །ལ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མིང་བཏགས་ལ། །ལ་ལས་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད
【漢語翻譯】 中顯現。這兩個意義非常不同，所以再次解說。如彼經所說： 唉，大菩薩請聽！ 三世一切諸佛的， 自生智慧心性中， 本來沒有分別唸的緣故， 諸佛不作意， 分別唸的對境與一切分離。 極其瑜伽的任何人， 任何誰， 如果安住于無分別念， 那就是諸佛作意。 自生智慧不分別對境， 所以不被分別唸的習氣所染。 如此，確定了無遷變的法界智慧的究竟處所是： 不動、超離思議的自性中， 對顯有世間器情的一切掌握自在。 法界廣闊的境域是廣大的。 這叫做意義的總結，即自生智慧的自處之性， 以及從性中顯現的五根識自解脫，也未從法性中移動，所以顯有顯現為法身剎土。如《超越後續》所說： 非是、成立不存在的這個覺性， 因為自顯現的顯現方式任何也不阻礙， 所以顯有的一切也顯現為法身剎土。 顯現的那本身在自己處解脫。 以及《普作續》所說： 不分別的五種自生智慧， 說是心的自性五根門。 自生智慧于彼無有阻礙， 在菩提心之體性的顯現上， 自生智慧不阻礙而各自明瞭。 總的來說，覺性的自性在任何處也不成立， 在任何處也不分別， 在任何處也不安住。 對此，取了菩提心、 勝義諦、 自生智慧、 法身等等許多名稱， 只是對明和空等等部分的差別作了區分而已。 意義上，覺性是無成無破的。如彼續所說： 普作我之自性唯一， 被眷屬的意願們取了名稱， 有的取名為菩提心， 有的也取名為虛空界， 有的也取名為自生智慧， 有的 也取名為法身， 有的也取名為圓滿受用， 有的也取名為化身， 有的也取名為一切智， 有的也取名為一切相
【英語翻譯】 appear. These two meanings are very different, so I will explain them again. As it says in that very text: O great Bodhisattva, listen! In the mind of the self-born wisdom of all Buddhas of the three times, Because there is no conceptualization from the beginning, The Buddhas do not make intentions, The object of conceptualization is separate from all. Whichever person is an excellent yogi, Whoever it may be, If they abide in non-conceptualization, That is the intention of the Buddhas. Because self-born wisdom does not conceptualize objects, The habitual tendencies of conceptualization do not stain it. Thus, the definitive place of the unchanging intention of the dharmadhatu wisdom is: In the very nature of immovability, beyond thought and expression, It wields power over all of existence, vessel and essence. The realm of the vast expanse of the dharmadhatu is immense. This is a summary of the meaning: the self-abiding nature of self-born wisdom, And the five consciousnesses of the senses that arise from that nature, going to self-liberation, are also not moved from the nature of reality. Thus, existence appears as the realm of the dharmakaya. As it says in the "Beyond the Aftermath": This awareness, which is neither existent nor established, Because the way its own appearance arises is unimpeded in any way, All of existence also appears as the realm of the dharmakaya. That very appearance is liberated in its own place. And as it says in the "All-Creating King": The five self-born wisdoms that do not conceptualize, Are explained as the five sense doors, the nature of mind. There is no obstruction to that self-born wisdom. In the manifest appearance of the essence of bodhichitta, Self-born wisdom is clear and unobstructed, each individually. In general, the self-nature of awareness is not established in anything, It does not conceptualize anything, It does not abide in anything. To this, many names are given, such as bodhichitta, ultimate truth, self-born wisdom, and dharmakaya. It is only a division into individual aspects of the reversal of qualities such as clarity and emptiness. In meaning, awareness is without establishment or negation. As it says in that very tantra: The sole nature of the All-Creating King, The desires of the retinue have given names to it. Some have given the name bodhichitta, Some have also given the name space element, Some have also given the name self-born wisdom, Some have also given the name of dharmakaya, Some have also given the name of perfect enjoyment, Some have also given the name of nirmanakaya, Some have also given the name of omniscience, Some have also given the name of all aspects.
============================================================
==================== 第 7 段 ==================== 【原始藏文】 ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་གསུམ་དུ་བཏགས། །ལ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་མིང་བཏགས་པ། །རང་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཅིག་ལ་བཏགས། །རང་བྱུང་ང་ལ་མཐོང་ཚོད་སྨྲས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་དེར་གནས་ན་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་པར། །མ་བྱས་ཡེ་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་ཉིད། །གྲྭ་ཟུར་མེད་པའི་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པས་ན། །ཇི་བཞིན་དབྱེ་བསལ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་འཁྱིལ། །རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཡེ་ནས་གནས་པ་སྟེ། བྱ་རྩོལ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་རང་ཤར་བས། །བརྒྱུད་པའི་རྩ་བ་རྩད་ནས་བཅད། །ཡིད་བཞིན་དགོངས་པར་ཡེ་གནས་པས། །འགྱུ་བྱེད་རྣམས་ནི་རང་གཞག་ཡིན། །དབུགས་ནི་ཡེ་ནས་རྒྱུན་ཆད་པས། །སྐྱེ་ཤི་གདོད་ནས་ཡོད་པ་མིན། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ ཡེ་རྫོགས་པས། །ཞེན་པའི་མཐའ་ནི་སྒོམ་པ་ཉིད། །ཡན་ལག་མ་བསྐྱོད་ཡེ་ཕྱིན་པས། །འགྲོ་བའི་ལམ་ཉིད་ཡེ་ནས་བགྲོད། །སྨྲས་པའི་ངག་ནི་བརྗོད་མེད་པས། །ཡེ་ནས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །བསམ་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཡེ་སྟོང་པས། །ཡེ་ནས་བསམ་གཏན་ཆེན་པོར་གནས། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་རང་དག་པས། །དྲི་མེད་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་གནས། །བྱས་པ་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བྱ་བྱེད་བྲལ། །གཞི་ནས་གཞན་བྱུང་ཆོས་མེད་པས། །གདོད་ནས་རང་བྱུང་ཉག་གཅིག་གོ། །གཅིག་དང་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ཟད་པས། །ཐིག་ལེ་ཟླ་དང་བྲལ་བ་ཉིད། །མུན་པ་གདོད་ནས་རྣམ་དག་པས། །རིག་པའི་སྣང་བ་འོད་གསལ་ཁྱབ། །འཁོར་བ་འགྱུར་མེད་འགགས་ཟིན་པས། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པ། །མཚན་མའི་དངོས་པོ་སྟོང་སངས་པས། །བདག་འཛིན་བློ་ནི་ཡེ་ནས་ཟད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པར་བསྟན་པ་ནི། འགྲོ་དྲུག་གནས་དང་སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་ཀྱང་། །གཞན་ན་མེད་དེ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངང་། །རང་གསལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་རོ་གཅིག་པས། །རིག་པའི་ངང་དུ་འཁོར་འདས་འུབ་ཆུབ་བོ། །རྨི་ལམ་གཉིད་དུ་ངང་གཅིག་པ་ལྟར་ཆོས་སོ་ཅོག་རིག་པའི་ངང་དུ་རོ་གཅིག་པས། རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འདུས་པར་བསྟན་ པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཀུན་བྱེད་བྱང
【漢語翻譯】 也取了名字。有些人稱之為四種智慧和三種智慧。有些人也取名為五種智慧。有些人將法界和智慧命名。自生菩提心被命名為一。我自生者，只是說了我所見到的。如是等等。像這樣的意義，是指在法性菩提心中，安樂空性融為一體。如果安住于彼處，一切皆是法身。不離自生智慧一味。無作任運，超越勤作修持。由於無有邊角的明點是圓的，所以如實地融于無有分別的空性中。無垢覺性的自性，本來就安住在法身明點獨一中。是指超越能作勤作思慮的法性自生智慧。如《摩尼寶鬘》中所說： 「本基法身自顯現，斷絕傳承之根本。 如意念中本安住，動搖諸念自止息。 氣息本來自斷絕，生死本來即非有。 欲妙功德本圓滿，執著之邊即禪修。 支分不動本已至，行道本來即已行。 所說之語無言說，本來言思即超越。 思慮之散亂本空寂，本來安住大禪定。 垢染諸法自清凈，無垢通徹大清凈。 無有造作生起故，從始即離能所作。 基中無有他生法，本來即是自生一。 一與二之數量盡，明點即是離月輪。 黑暗本來即清凈，覺性光明遍照耀。 輪迴不變已止息，本來任運已成佛。 相之事物空寂故，我執之念本來盡。」 如是等等。如此，覺性的自性在菩提心中，一切法味為一。六道眾生之處和佛陀的凈土，不在他處，乃是法性虛空之自性。自明顯現的菩提心中，味為一體。在覺性的自性中，輪涅融為一體。如夢與睡眠的自性為一，一切法在覺性的自性中味為一體。是指彙集于根本菩提心中。 《普作王》中說：一切法的根本是普作王。
【英語翻譯】 Also named. Some call it four wisdoms and three. Some also named it five wisdoms. Some named it space and wisdom. Self-born Bodhicitta is named as one. I, the self-born, have spoken according to what I have seen. Thus and so on. Such meaning is shown as the state where bliss and emptiness merge into one within the Dharmata Bodhicitta. If one abides there, all are Dharmakaya. Without moving from the single self-born wisdom. Unfabricated, spontaneously accomplished, beyond effort and practice. Because the bindu without edges is round, it merges into the space without distinctions, just as it is. The essence of immaculate awareness is that it has always been present as the single Dharmakaya bindu. It is shown as the self-born wisdom of Dharmata, which is beyond actions, efforts, and thoughts. As stated in the Garland of Pearls: "The ground, Dharmakaya, self-arises, cutting the root of the lineage from its source. Since it is spontaneously present in the wish-fulfilling thought, the moving thoughts are self-settled. Since the breath is inherently cut off, birth and death are not originally present. Since the qualities of desire are spontaneously complete, the extreme of attachment is meditation itself. Since the limbs have not moved and have already gone, the path of going is inherently trodden. Since the spoken word is unspeakable, speaking and thinking are inherently beyond. Since the scattering of thoughts is inherently empty, it inherently abides in great meditation. Since the impurities are self-purified, it abides in great immaculate transparency. Since there is no doing or happening, from the very beginning, it is free from doing and being done. Since there is no other-born dharma from the ground, it is inherently the single self-born. Since the count of one and two is exhausted, the bindu is itself separate from the moon. Since darkness is inherently completely pure, the light of awareness pervades with clarity. Since samsara is immutable and has ceased, it is inherently spontaneously perfected and enlightened. Since the objects of signs are empty and clear, the mind of self-grasping is inherently exhausted." Thus and so on. Thus, the essence of awareness, in the Bodhicitta, all dharmas are shown to be of one taste. The places of the six realms and the Buddha's pure lands are not elsewhere, but are the nature of Dharmata's sky. In the self-manifesting Bodhicitta, the taste is one. In the essence of awareness, samsara and nirvana are integrated. Just as the nature of dream and sleep is one, all dharmas are of one taste in the nature of awareness. It is shown to be gathered in the root Bodhicitta. In the All-Creating King: The root of all dharmas is the All-Creating King.
============================================================
==================== 第 8 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཆུབ་སེམས། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ང་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། །སྒྲ་ཚིག་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ང་ཡི་དོན་ཉིད་ཚིག་སྒྲར་ཕྱུང་བ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་དང་། །སེམས་ཅན་ལུས་དང་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མ་བཙལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་གནས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀུན་འབྱུང་ཆོས་དབྱིངས་མཛོད་འདི་ན། །འདས་པ་མ་བཙལ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་པས། །ཆོས་སྐུ་མི་འགྱུར་ཡུལ་མེད་ཀུན་འབྱམས་ལ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་རང་ཤར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །སྐུ་གསུམ་རྒྱན་དུ་མ་རྫོགས་ཆོས་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར། །བདེ་གཤེགས་ཞིང་ཁམས་མ་ལུས་གྲངས་མེད་ཀྱང་། །ཉིད་ལས་བྱུང་བས་སེམས་ཉིད་སྐུ་གསུམ་ཀློང་། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། རང་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྣ་ཚོགས་སུ་མ་འགགས་པར་ཤར་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། དག་པའི་ཞིང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དེད་དཔོན་དམ་པར་བྱོན་པ་རྣམས་ ཀྱང་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་རང་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ན། མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་ང་ཡི་རང་བཞིན་ལས། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡི། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་སྐུ་གསུམ་སྟེ། །ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཆོས་སྐུར་གྲུབ། །ང་ཡི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེ་མངོན་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། །བཙལ་ནས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་མིན། །སྐུ་གསུམ་ཀུན་བྱེད་ང་རུ་བསྡུས་པ་དེ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་མ་བཅོས་གསུམ། །སྐུ་གསུམ་ང་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན། །ང་དང་ང་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའི་ཡོན་ཏན་སྒྲོས་ཀྱང་མེད། །སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའི་སྐྱོན་གྱིས་སྐུར་བ་མེད། །མི་རྟོག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་གནས། །འདི་ལས་མ་གཏོགས་པ་ནི་གཞན་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལས་ལྷག་པ་ཡི། །ཀུན་བྱེད་ང་ལ་དེས་ལུང་མནོས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་
【漢語翻譯】 菩提心啊！ 如何顯現是我的體性， 如何生起是我的神變， 聲音詞語如何發出的所有一切， 是我的意義顯現為詞語聲音。 諸佛身和智慧功德， 以及眾生身體和習氣等等， 顯有世間器情所攝的所有一切， 本來就是菩提心的體性。 如是，爲了所有法圓滿， 涅槃之法也不用尋找，安住于任運大成中。 所有一切萬有生起法界藏中， 不用尋找過去，本來任運成就， 法身不變無處周遍， 外內器情顯現受用圓滿， 如同影像般自顯化身， 三身莊嚴無不圓滿，無有缺少之法， 所有一切顯現為身語意之遊舞。 善逝剎土無餘無數， 從自身所生，心性即是三身之界。 如此所有法，本來就是大空性的法身， 自顯現受用圓滿報身， 各種各樣無有阻礙顯現的化身， 以及從清凈剎土作為眾生導師而來的諸位， 也是三身的自性。 因為智慧在菩提心中自然圓滿， 所以安住于不用尋找任運成就的體性中。《普作王》中說： 嗟！大菩薩諦聽！ 普作菩提我的自性中， 不用尋找自性任運成就的， 諸佛之精華即是三身。 我的自性不造作而成法身， 我的體性不造作而成報身， 我的大悲顯現而成化身， 不是尋找后才成就的果， 三身普作我中攝集， 如何顯現的諸法所有一切， 自性體性大悲不造作三者， 三身我即是如是之體性。 我與我的如是體性中， 所謂佛陀的功德名言也沒有， 所謂眾生的過失誹謗也沒有， 不思不議平等性中如是安住。 除了此以外沒有其他， 諸佛從此之上， 普作我沒有接受過任何授記。 如是菩提心，
【英語翻譯】 Oh, Bodhichitta! How it appears is my essence, How it arises is my magical display, All sounds and words that are uttered, Are my own meaning manifested as sound and words. The bodies of Buddhas, wisdom, qualities, And the bodies and habitual tendencies of sentient beings, All that is included in appearance and existence, the container and its contents, Are inherently the essence of Bodhichitta. Thus, because all dharmas are complete in such a state, Even the dharmas of Nirvana are not sought, but abide in great spontaneous perfection. In this treasury of the Dharmadhatu, the source of all things, Since the past is not sought, but is spontaneously accomplished from the beginning, The Dharmakaya is immutable, without location, all-pervading, Outwardly and inwardly, the container and its contents, appearance, and enjoyment are complete. Like a reflection, the Nirmanakaya arises spontaneously, The three bodies are adorned, without incompleteness, without lacking any dharma, All things arise as the play of body, speech, and mind. Countless Buddha-fields of the Sugatas, Since they arise from oneself, the mind itself is the space of the three bodies. Thus, all dharmas are inherently the Dharmakaya of great emptiness, The Sambhogakaya of self-appearance and perfect enjoyment, And the Nirmanakaya that arises without obstruction in various forms, And those who come from pure realms as the supreme guides of sentient beings, Are also the nature of the three bodies. Since wisdom is naturally perfected in Bodhichitta, Therefore, abiding in the essence of spontaneous accomplishment without seeking is: From the Kunjed Gyalpo: Listen, great Bodhisattva! From my nature, the Kunjed Bodhichitta, The essence of all Buddhas, the three bodies, is spontaneously accomplished without seeking. My nature is established as the uncreated Dharmakaya, My essence is the uncreated Sambhogakaya, My compassion manifests as the Nirmanakaya, It is not a result that is taught after being sought. The three bodies are gathered into me, the Kunjed, All the dharmas that appear, The three uncreated ones, nature, essence, and compassion, The three bodies are shown to be my suchness. In me and my suchness, There is not even the slightest mention of the qualities called "Buddha," There is no accusation of faults called "sentient beings," It abides thus in non-conceptual equality. Since there is nothing other than this, The Buddhas have not received any prophecy from me, the Kunjed, that is superior to this. Thus, Bodhichitta,
============================================================
==================== 第 9 段 ==================== 【原始藏文】 ཀྱི་དབྱིངས་ན་འགྲོ་དྲུག་ཞིང་སྣང་དུ་ཤར་བ་སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཟླུམ་པ་ནི། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་འགྲོ་དྲུག་གྲོང་ཁྱེར་ཀྱང་། །ཆོས་དབྱིངས་ངང་ནས་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ཙམ། །སྐྱེ་ཤི་ བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡང་། །སེམས་ཉིད་ཀློང་འདིར་སྤྲུལ་པའི་ལྟད་མོ་བཞིན། །མེད་ལ་ཡོད་ལ་སྣང་ལ་གཞི་མེད་པས། །མཁའ་ལ་སྤྲིན་བཞིན་གློ་བུར་རྐྱེན་འབྱུང་ཙམ། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་རང་བཞིན་མཐའ་འདས་པས། །སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེའི་ངང་དུ་འུབ་ཆུབ་བོ། །སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འཁྲུལ་སྣང་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་རང་བཞིན་འདི་དག་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་གཟུགས་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་མཐོང་བ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཉིང་འཁྲུལ་དུ་སྣང་བ། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤར་བ་སྟེ། མེད་པ་གསལ་སྣང་གློ་བུར་བའི་རང་བཞིན་འདི་མ་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཤར་ཡང་། ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ། མིག་སྔགས་ལས་མིག་འཕྲུལ་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད། བརྟགས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་རང་སྣང་སྒྲིབ་མེད་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི། །ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ། །སྒྱུ་མའི་ཆུ་སྟེ་གཟུགས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །སྙིང་པོ་བརྒྱ་དང་བརྟག་དཔྱད་ཡིད་ཟད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། འགྲོ་བ་དྲུག་ཅེས་མིང་ཙམ་བཏགས་པས་སྟོང་། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་དུ་འཇོག་པའང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དཔྱད་ན་གཞི་མེད་པས་ གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་ཞིང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། གཞི་ནས་འདོད་པ་མི་སྲིད་སེམས་འདི་ལ། །རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་གཞི་མེད་སུ་ལ་བརྟེན། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་སྐྱེ་བའི་གནས་མེད་རྟེན་བྲལ་ལྟར། །ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་གནས་མེད་བག་ཆགས་རྟེན་མི་སྲིད། །ཅེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་ལྔ་ཉིད་ནི། །དོན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་དུ། །གློ་བུར་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ཉིད། །སྤྲིན་དེ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལས་བྱུང་། །དེ་བཞིན་ནམ་མཁར་ཐིམ་ཤེས་ན། །དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ངང་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་དྲི་མ་ཉིད། །རང་བྱུང་རང་ཞི་ཉིད་ཤེས་ན། །སེམས་ཅན་འཆིང་བར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །
【漢語翻譯】 在（法）界中，六道眾生的凈土顯現，無所作為地匯聚成一個明點，即：輪迴的自性，六道眾生的城市，也只是從法界中顯現的影像；生死、苦樂等各種顯現，也如心性空間中的幻化景象。無而有，有而無，顯現而無基，猶如天空中的雲彩，只是突發性的因緣。非有非無，自性超越邊際，在無所作為的明點中寂然安住。顯現和存在的諸法，特別是錯覺顯現的六道眾生的自性，這些無自性的空性，如同夢中見到幻術的景像一樣，對於未證悟的眾生來說，顯現為真實的錯覺，對於瑜伽士來說，僅僅顯現為幻象。不存的明亮顯現，這種突發性的自性，即使因未證悟的少許因緣而顯現，也無本體和自性，如同眼咒所顯現的幻象一樣，未經觀察時獨自欣喜，觀察時則本體空寂。如《大鵬經》所說：「無因無緣離障蔽，自顯光明本性真。無勤唯一誰未作，本來圓滿任運成，於此精要境界樂。幻化之水由色生，百種精要考察盡。」又如《總持經》所說：「所謂六道眾生，僅僅是名稱而已。」將眾生安立為業和煩惱，但若加以分析，則無有根基，遠離一和多的邊際，本體空寂。如《大鵬經》所說：「本來無有慾念此心中，異熟習氣無基依何立？如空花無生處無所依，身無心之住處習氣無所依。」又如《摩尼寶鬘經》所說：「有情五種煩惱者，就其意義非有也，如若虛空之云般，乃是突發之因緣也。云乃出自虛空者，如是知曉融入空，無別一體之境也。如是煩惱垢染者，若知自生自寂滅，有情何能成束縛？」又如《釋量論》中所說：「心之自性光明也。」
【英語翻譯】 In the realm of reality, the pure lands of the six realms appear, spontaneously converging into a single, unelaborated bindu. This is: the nature of samsara, the cities of the six realms, are merely reflections appearing from the dharmadhatu. The various appearances of birth, death, happiness, and suffering are like illusory spectacles in the expanse of mind itself. Existing yet not existing, appearing yet without foundation, like clouds in the sky, they are merely adventitious occurrences. Neither existing nor not existing, their nature transcends all extremes, they rest serenely in the state of unelaborated bindu. The phenomena of appearance and existence, especially the nature of the deluded appearances of the six classes of beings, these empty forms without inherent existence, appear as utterly deluded to the unawakened, like seeing illusory spectacles in a dream. To yogis, they appear merely as illusions. This nature of non-existent, clear appearance, arising suddenly, even if it arises due to a slight cause of non-awakening, has no essence or nature. It is like the reflection appearing as a magical illusion from an eye-spell. It is delightful to experience alone without examination, but when examined, it is devoid of essence. As the Great Garuda says: "Self-appearance, free from cause and condition, is naturally unobscured. Effortless, unique, unmade by anyone, the essence of original perfection enjoys the realm of spontaneous accomplishment. The water of illusion arises from form, a hundred essences and examinations exhaust the mind." And as the All-Creating King says: "The six realms of beings are empty, merely labeled with names." Placing beings in karma and afflictions, but when analyzed, they are without basis, free from the extremes of one and many, and empty of essence. As the Great Garuda says: "Desire is impossible from the beginning in this mind. On what does the ripening karmic imprint, without basis, rely? Like a sky flower without a place of birth, without support, the mind has no place in the body, the karmic imprint is impossible to rely on." And as the Garland of Pearls says: "The five afflictions of sentient beings, in reality, do not exist. Like clouds in the sky, they are merely adventitious causes. Those clouds arise from the sky itself. Likewise, if you know they dissolve into the sky, it is called the state of indivisible oneness. Likewise, if you know that the stains of affliction are self-arisen and self-pacified, how can sentient beings become bound?" And as the Commentary on Valid Cognition says: "The nature of mind is clear light."
============================================================
==================== 第 10 段 ==================== 【原始藏文】 དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སུ་བསྡུ་བ་ནི། སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །མཁའ་ལྟར་དག་པས་སྐྱེ་ཤི་བདེ་སྡུག་མེད། །དངོས་པོ་རིས་མེད་འཁོར་འདས་ཆོས་ལས་གྲོལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་མཁའ་ཀློང་རབ་ཡངས་པས། །མི་འགྱུར་མི་འཕོ་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས། །འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་སངས་རྒྱས་པས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ཀྱང་རང་བྱུང་བདེ་བའི་ཞིང་། །ལྷུན་མཉམ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ངང་ཉིད་དོ། །རིག་ པའི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ནི་ཇི་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་ངང་དུ་འཁོར་འདས་ཡེ་ནས་གྲོལ་ཟིན་པས། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་སངས་རྒྱས་ཏེ། ལྷུན་མཉམ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག །འདི་ལ་སུ་ཡང་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ནི། །མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པ་དང་། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་སྒྲུབས་ཤིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་སྒྲུབ་མ་བྱེད་པར། །མི་རྟོག་ཅིར་མི་དགོངས་ལ་མཉམ་པར་ཞོག །ཅེས་སོ། །རྒྱུད་འདིར་ནི་སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟེར་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བསྡེབས་པའི་ངོར་སེམས་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དེ། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཡི་སངས་རྒྱས་ནི། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡིས་བསྟན་པར་གྱུར་པ་མེད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའི་སེམས་ནི་རིག་བྱེད་རྩལ་ལམ་རོལ་པའི་སེམས་ཞེས་བྱའི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དངོས་མ་ཡིན་པས། འདི་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པ་གལ་ཆེའོ། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། སྣང་སྲིད་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་ བ་སྟེ། ལེའུ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། གཉིས་པ། སྣང་སྲིད་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་བའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།
【漢語翻譯】 就像說「污垢是突發的」一樣。現在將這些意義彙集到大平等性的金剛界中：心性是菩提心的自性，如虛空般清凈，沒有生、死、苦、樂。事物沒有分別，從輪迴和涅槃的法中解脫。無法用「這個」來表示，因為虛空廣大無邊。不變異，不移動，自然成就，非造作。光明金剛藏中成佛，一切萬有皆是自生安樂的凈土，是自然平等菩提的至高境界。覺性的體性是如虛空般不變的自性，是如實性的體性。在其境界中，輪迴和涅槃本來解脫，在金剛藏中成佛，被揭示為自然平等菩提的至高自性。如《普作續》所說：顯現為何，即是如實性一。於此，誰也不要改造。于未改造的平等之王，不思之法身的境界自然成就。又說：心是如實性的體性，一切法皆在如實性中成就。不要改造如實性，不要在自性之外尋求。若尋覓，諸佛亦無法從法界中尋得。過去已完成，現在無需再做。過去已成就，現在不要再修，不思任何事物，安住于平等中。如是說。此續中，心性是指遠離戲論邊際的自生智慧，稱為菩提心。在詩句的表達中，也稱為心，如：除了心之外的佛，普作我未曾開示。如是說。向外境投射的心，稱為能作的技藝或嬉戲之心。不是真正的菩提心。瞭解這兩者的區別非常重要。《法界寶藏論》中，顯現為有情世間的，第二品之釋。第二，顯現為有情世間的品之釋。
【英語翻譯】 It is like saying, "Defilements are adventitious." Now, to gather the meaning of these into the Vajradhatu of Great Equality: The nature of mind is the nature of bodhicitta, like the sky, it is pure, without birth, death, happiness, or suffering. Things are without distinction, liberated from the dharma of samsara and nirvana. It cannot be indicated by "this," because the space is vast and boundless. It does not change, it does not move, it is spontaneously accomplished, uncreated. Having become enlightened in the radiant Vajra Essence, all things are naturally arising fields of bliss, the very state of spontaneously equal supreme enlightenment. The essence of awareness, the unchanging nature like the sky, is the essence of suchness. In that state, samsara and nirvana are primordially liberated, having become enlightened in the Vajra Essence, it is revealed as the supreme nature of spontaneously equal enlightenment. As the Kunjed Gyalpo Tantra says: Whatever appears, is one with suchness. Here, let no one alter it. In the uncorrected king of equality, the state of non-conceptual dharmakaya is spontaneously accomplished. And: Mind is the essence of suchness, all dharmas are accomplished in suchness. Do not alter suchness, do not seek other than the essence. If you search, even the Buddhas will not find it from the dharmadhatu. It has already been done in the past, so there is no need to do it now. Since it has already been accomplished in the past, do not cultivate it now, do not think of anything, rest in equality. So it is said. In this tantra, mind-essence refers to the self-arisen wisdom that is free from the extremes of elaboration, which is called bodhicitta. In the expression of verses, it is also called mind, as in: Buddhas other than mind, I, Kunjed, have not taught. So it is said. The mind that projects towards objects is called the mind of skillful activity or play. It is not the actual bodhicitta. It is important to know the difference between these two. From the Dharmadhatu Precious Treasury: Appearing as the realm of existence, Commentary on the Second Chapter. Second, Commentary on the Chapter on Appearing as the Realm of Existence.
============================================================