LRAZ002_0015.《如意寶藏》之宗義略攝.g2.0f
==================== 第 1 段 ==================== 【原始藏文】 ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། འདིར་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་གྲུབ་མཐའི་རིགས་མཛོད་ཆེན་མོའི་དོན་མདོ་ཙམ་བསྡུ་ན། ཤེས་བྱའི་ཆོས་སྤང་བླང་གཉིས་སུ་གནས་པ་ལས། དང་པོ་སྤང་བྱ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ལ་སྟོན་པ་དྲུག་ནི། འོད་སྲུངས་རྫོགས་བྱེད་འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་བརྫུས་སྐྱེས་མེད་པར་འདོད། ཀུན་དུ་རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུས་འཆིང་གྲོལ་མེད་དེ་ངོ་བོས་བྱུང་བར་འདོད། སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིས་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་འོག་ཏུ་ཕུར་བུ་པ་བཀག་པས་ཁེགས་སོ། །མི་ཕམ་སྐྲའི་ལྭ་བ་ཅན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུས་ཀྱིས་བྱས་པར་འདོད། དེ་ལ་ཕྲད་པ་བརྟགས་པའི་རིགས་པས་དུས་བདེན་གྲུབ་ཁེགས་ལ། དུས་ཡོད་ཀྱང་ལམ་མ་བསྒོམས་ན་ཀུན་དཀྲིས་མི་ཞི་བས་དུས་ ཀྱིས་གྲོལ་བ་ཁེགས། དུས་ཆེན་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་རྗེས་འཇུག་གི་མོས་པ་གཉིས་ལས་འགྱུར་ཁྱད་འབྱུང་བས་དེ་དང་མི་འདྲའོ། །ཀ་ཏྱཱའི་བུ་ནོག་ཅན་གྱིས་གང་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པ་ངན་གཡོའི་ལྟ་བ་འཛིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཡོད་མེད་རྟག་མི་རྟག་སོགས་གང་དྲིས་ཀྱང་དྲིས་པ་ལྟར་ལུང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་ཟེར་བ་ནི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་ཀ་བ་ལྟ་བུ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད་ན་དངོས་མེད་དུ་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་གང་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུས་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་ལས་ལས་བྱུང་། ད་ལྟའི་ལས་ཀྱིས་ད་ལྟ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་མ་མཐོང་བས་ལས་སྔོན་སོང་གི་ནུས་པ་ཟད་པར་བྱས་ནས་གྲོལ་བར་འདོད། དེ་ལ་ལུས་སེམས་དང་ལས་གཅིག་ཐ་དད། ལས་དེ་བྱེད་པོ་འདས་ད་ལྟ་མ་འོངས་གང་གིས་ བྱས། བྱེད་པོ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་སོགས་མུ་བཞི་རྣམ་སྨིན་མྱོང་མཁན་རྟག་མི་རྟག་གང་ཡིན་སོགས་བརྟགས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁེགས་ལ། ཐ་སྙད་དུའང་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་ན། གཞན་བསད་པ་དང་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལའང་དེ་ཡི་ཡུལ་དེའི་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པས་བྱེད་པོ་ལ་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་མི་འཐད་པ་དང་། ལས་སུ་འདྲ་ཞིང་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པས་ད་ལྟའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་ད་ལྟ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ལ་གེགས་མེད་པ་དང་། ལས་རྙིང་པའང་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་སྟེ་ལས་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་ཁེགས་སོ། །འཇིག་ལྟ་ཉི་ཤུ་ན
【漢語翻譯】 《如意寶藏》之宗義略攝 《如意寶藏》之宗義略攝 《如意寶藏》之宗義略攝 敬禮。 頂禮上師妙音。 此處略攝《如意寶藏》第十二章，宗義類藏大義。所知之法安住于取捨二者之中。首先，對於應捨棄的外道，有六位導師：
善護主張沒有前世後世的因果、阿羅漢和化生。遍行黑衣子主張沒有繫縛和解脫，是自性產生的。言生女之子，勝光王主張沒有善惡之果，這在下面駁斥पूरण（Purana，富蘭那）派時已經駁斥了。不勝發衣者主張一切都是時間所為。對此，以相遇觀察之理，破除了時間真實成立。即使有時間，不修道也不會平息一切煩惱，因此以時間解脫是不可能的。對於大時節，由於有佛的加持和隨行者的信心二者，會產生轉變差別，因此與此不同。迦旃延之子諾迦主張什麼都不承認，持有邪惡的見解。無論問什麼，如世界存在與否、常與無常等，都說不應如所問般回答，這是相違的。例如柱子，如果不能說成任何一種，就會成為非有，同樣，什麼都不承認也是如此。裸形者尼乾子主張一切都由先前的業產生。由於沒有見到現在的業產生現在的果，因此主張通過窮盡先前業的力量而解脫。對此，身體、心和業是一還是異？此業由作者過去、現在、未來哪者所造？作者是作者，因此是能作者等四句，以及成熟的體驗者是常還是無常等進行觀察，則自性成立被破除。在名言中，如果只有業是因，那麼殺生和佈施，也是以其對境的業為因，因此作者成熟果是不合理的。業相同且只有業是因，因此現在的業產生現在的果沒有障礙。舊業也不是自性成立的，因為業沒有開始等理而被破除。二十種壞聚見是
【英語翻譯】 Abridged Tenets of the Wish-Fulfilling Treasury Abridged Tenets of the Wish-Fulfilling Treasury Abridged Tenets of the Wish-Fulfilling Treasury. Homage. Homage to Guru Manjughosha. Here, a brief summary of the twelfth chapter of the Wish-Fulfilling Jewel Treasury, the Great Treasury of Tenet Categories. The objects of knowledge abide in two categories: what to abandon and what to adopt. First, regarding the outer non-Buddhists to be abandoned, there are six teachers:
Purana Kashyapa asserts that there is no cause and effect, no Arhats, and no spontaneous birth in the past and future worlds. Ajita Kesakambalin asserts that there is no bondage and liberation, and that everything arises by its own nature. Pakudha Kaccayana, the son of Smraadevi, asserts that there is no result of virtue and vice, which is refuted below when the Puranas are refuted. Makkhali Gosala, the one with the hair garment, asserts that everything is done by time. Regarding this, by the reasoning of examining encounters, the true establishment of time is refuted. Even if there is time, if the path is not cultivated, all afflictions will not be pacified, so liberation by time is impossible. For great occasions, since there is a difference in transformation arising from the blessing of the Buddha and the devotion of the followers, it is different from that. Sanjaya Belatthiputta asserts that he does not accept anything, holding a view of evil deceit. Whatever is asked, such as whether the world exists or not, is permanent or impermanent, etc., he says that one should not prophesy according to what is asked, which is contradictory. For example, like a pillar, if it cannot be expressed as any one thing, it would follow that it is non-existent, similarly, not accepting anything is the same. Nigantha Nataputta asserts that everything arises from previous actions. Since he does not see present actions producing present results, he asserts that liberation is achieved by exhausting the power of past actions. Regarding this, are body, mind, and action the same or different? By whom was that action done, past, present, or future? Since the agent is the agent, there are four possibilities such as the agent, and examining whether the experiencer of maturation is permanent or impermanent, the self-establishment is refuted. In conventional terms, if only action is the cause, then for killing and giving alms, the action of that object is the cause, so it is unreasonable for the agent to ripen the result. Since actions are similar and only action is the cause, there is no obstacle for present actions to produce present results. Old actions are also not self-established, so they are refuted by reasons such as actions having no beginning. The twenty views of the perishable aggregates are
============================================================
==================== 第 2 段 ==================== 【原始藏文】 ི། གཟུགས་སོགས་རེ་རེ་ནས་བདག་ཡིན་པ་ལྔ་ནི། བདག་ཕུང་གཅིག་ན་བདག་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མར་ཐལ་བས་འགོག །བདག་དེར་གནས། བདག་ལས་དེ་བྱུང་། དེ་ལ་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བ་ལྔ་ཕྲག་གསུམ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་ནི་བདག་དང་ཕུང་པོ་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་སོ། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རེ་གཉིས་ལ། སྔོན་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་བཅུ་ཞེ་བཞི་ཡོད་པའི། དང་པོ་ནི། ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲ་བ་བཞི། །ཁ་ཅིག་ཆད་པར་སྨྲ་བ་བཞི། །མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཞི། །ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་བཞི། །རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཏེ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཞི་ནི་སྔོན་གྱི་བསམ་གཏན་པ་དག་གིས་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་དང་དྲུག་ཅུ་དང་དགུ་བཅུའི་བར་དང་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་བརྒྱུད་མར་སྐྱེ་བ་མཐོང་ནས་སྔ་ཕྱིའི་མཐའ་ཐུག་མེད་དུ་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་ འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། ཁས་ལེན་འདྲ་ཡང་སློབ་དཔོན་སོ་སོ་བས་ཕྱེ་བས་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ཚངས་ཆེན་རྟག་ལ་ལྷ་གཞན་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། ལྷ་སུན་འབྱིན་པ་མི་རྟག་ལ་ལྷ་གཞན་རྟག་པ་དང་། ལྷ་རྩེ་དགས་བསླུ་བ་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྟག་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མི་རྟག་ལ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་རྟག་པར་འདོད་པ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད། མཐའ་མེད། གཉིས་ཀ་ཡིན། གཉིས་ཀ་མིན་ཟེར་བ་བཞི། བཞི་པ་སྔོན་ཕྱི་རོལ་པའི་གནས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རྩོད་པ་བྱུང་ཚེ་ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིག་ཅེས་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟེན། ཤེས་རབ་ཆུང་བ། གྲུབ་མཐར་མ་སྦྱངས་པ། སྦྱངས་ཀྱང་ངེས་པ་མེད་པ། རྟོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་བཞི་ལ། ལྟ་བ་ཅི་ཡིན་དྲིས་པ་ན་ལྷ་མི་སྤོང་བའོ་ཙམ་དུ་སྨྲས་པ་ལས་བྱུང་བ་བཞིའོ། །འདིའང་ལྟ་གྲུབ་དངོས་སུ་སྨྲས་ན་མི་འགྲུབ་པར་དོགས་ནས་ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཙམ་ལ་བརྒལ་བརྟགས་དེ་ཙམ་མི་ཡོང་བར་བསམས་ནས་བརྗོད་ཅི་བདེར་བྱས་པ་ཙམ་ལས་ཁྱད་མེད་ཀྱང་བློ་རིགས་བཞིའི་དབང་གིས་དང་པོར་བྱུང་ནས་བཞིར་ཕྱེ་བའོ། །རྒྱུ་མེད་ནི་བསམ་གཏན་དང་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ་སྔོན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་འཕོས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་བསམ་གཏན་གྱིས་བརྟགས་ཚེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྲ་བའི་ཀུན་གཞི་མ་རྟོགས་པ་དང་། སྣོད་ཀྱི་རྒྱུ་རྡུལ་ཕྲ་བ་ནི་མ་རྟོགས་པར་སྣོད་བཅུད་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་དེ་ ལྟར་སྨྲ་བའོ། །གཉིས་པ། ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྒྱུ་མེད་གློ་བུར་བར་སྨྲ་བའོ། །དེ་རྣ
【漢語翻譯】 五種認為色等各自為我的觀點是：如果我與蘊為一，則會導致我不恒常和多重的過失，因此予以駁斥。我存在於其中，我從中產生，我能支配它，這十五種觀點因為沒有明確指出我與蘊是不同的，所以被駁斥。六十二種見解中，有十八種依賴於前際，四十四種依賴於后際。第一種是：四種認為一切恒常。四種認為某些事物斷滅。四種認為有邊無邊。四種迴避關於神的問題。兩種認為無因，共計十八種。其中前四種是，過去的禪定者們看到三十、六十、九十劫之間，以及從一個家庭到另一個家庭的連續轉生，認為前後沒有盡頭，因此認為一切世界都是恒常的。雖然主張相似，但由於導師各自不同，所以分為四種。第二種是，認為大梵天恒常而其他神不恒常，或者認為冒犯神的人不恒常而其他神恒常，或者認為樂於嬉戲的神不恒常而其他恒常，或者認為色界的神不恒常而無色界的神恒常，這四種。第三種是，說世界有邊、無邊、既有邊又無邊、既非有邊也非無邊，這四種。第四種是，過去在外道的一些地方發生爭論時，依賴於「應該說迴避關於神的問題」的誓言。智慧淺薄、未學習宗義、學習了也沒有定解、具有證悟慢心的四種人，當被問及見解是什麼時，僅僅回答「迴避關於神的問題」，由此產生了這四種觀點。這些人也因為擔心直接說出見解宗義無法成立，所以認為僅僅迴避關於神的問題不會引起太多的辯論，因此隨意回答，除此之外沒有其他區別，但由於四種不同根性的智慧，最初產生后又分為四種。無因論有兩種，依賴於禪定和理智。第一種是，過去從無想天轉移而來的一些人，通過禪定觀察時，沒有領悟到無想天的微細阿賴耶識，也沒有領悟到作為容器之因的微細粒子，因此認為容器和內容無因而生。第二種是，依賴於天空中突然出現的雲彩，因此認為一切世界都是無因而突然產生的。這些
【英語翻譯】 The five views that consider each of the aggregates, such as form, to be "I" are: If the self and the aggregates are one, it would lead to the faults of the self being impermanent and multiple, therefore it is refuted. "I exist in it, I arise from it, I control it," these fifteen views are refuted because they do not clearly distinguish the self from the aggregates. Among the sixty-two views, there are eighteen that rely on the prior extreme and forty-four that rely on the posterior extreme. The first is: Four assert that everything is permanent. Four assert that some things are annihilated. Four assert that the world has an end and no end. Four evade questions about gods. Two assert that there is no cause, totaling eighteen. Among these, the first four are that ancient meditators, seeing the continuous rebirths between thirty, sixty, and ninety kalpas, and from one family to another, thought that there was no end to the past and future, and therefore asserted that all worlds are permanent. Although the assertions are similar, they are divided into four because the teachers are different. The second four are those who believe that Great Brahma is permanent while other gods are impermanent, or that those who offend the gods are impermanent while other gods are permanent, or that the gods who delight in play are impermanent while others are permanent, or that the gods of the form realm are impermanent while the gods of the formless realm are permanent. The third four are those who say that the world has an end, has no end, has both an end and no end, or has neither an end nor no end. The fourth four are based on the vow that when disputes arose in some non-Buddhist places in the past, one should say that one evades questions about gods. Four people with little wisdom, not trained in philosophical systems, not certain even if they have studied, and with pride in their apparent realization, when asked what their view is, only answer that they evade questions about gods, and from this these four views arise. These people also, fearing that directly stating their philosophical system would not be established, thought that merely evading questions about gods would not cause too much debate, so they answered arbitrarily, and there is no other difference, but due to the four types of intelligence, they first arose and then divided into four. The theory of no cause has two types, relying on meditation and reasoning. The first is that some who have transferred from the realm of non-perception, when observing through meditation, did not realize the subtle alaya-consciousness of the realm of non-perception, nor did they realize the subtle particles that are the cause of the container, and therefore thought that the container and its contents arose without cause. The second is based on the sudden appearance of clouds in the sky, and therefore they assert that all worlds are causeless and arise suddenly. These
============================================================
==================== 第 3 段 ==================== 【原始藏文】 མས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷ་སོགས་རྟག་པར་འདོད་པ་ལ། རྟག་ན་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་མི་སྲིད་པ་དང་། དོན་བྱེད་ནུས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པས་རྟག་དངོས་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཁེགས། རྒྱུ་མེད་ནི། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པས་ཁེགས། གདགས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་གཅིག་ཐ་དད་ཆེ་ཆུང་སོགས་ཁྱད་ཆོས་མི་འཐད་པས་ཁེགས། དུས་དང་ཆ་ལ་བརྟགས་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་མི་གྲུབ་ལ་བདག་མེད་པས་ལྷ་མི་སྤོང་བའང་ཁེགས། འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་མི་འགྲུབ་སྟེ། མཐའ་མེད་རྒྱུའི་འཇིག་རྟེན་རིལ་པོ་གཅིག་མི་སྲིད་ལ། མཐའ་ཡོད་པའང་མི་སྲིད་དེ་ནམ་མཁའ་གར་ཡོད་དུ་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མེད་པས་སོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནི་འགལ་བ་གཞི་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བས་ཁེགས་ལ། གཉིས་མིན་ནི་མི་སྲིད་པས་ཁེགས་སོ། །ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེ་བཞི་ལ། འདུ་ཤེས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བཅུ་དྲུག །མེད་སྨྲ་བརྒྱད། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་བརྒྱད། ཆད་སྨྲ་བདུན། ཚེ་འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་ལྔའོ། །དང་པོ། བདག་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང་། གཟུགས་ཅན་མིན་པའི་འདུ་ ཤེས་ཅན་དང་། གཉིས་ཡིན་དང་། གཉིས་མིན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་བཞི། དེ་བཞིན་བདག་མཐའ་ལྡན་མི་ལྡན་སོགས་བཞི། བདག་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་བཞི། བདག་གཅིག་པ། ཐ་དད། ཆུང་ངུ་། ཆེན་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཏེ་བཅུ་དྲུག་གོ། །གཉིས་པ་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྐྲ་སེན་ལྟ་བུ། གཟུགས་ཅན་མིན་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ། གཉིས་ཀ་མིན་པར་སྨྲ་བ་བཞི། བདག་མཐའ་དང་ལྡན་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སོགས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །གསུམ་པ་འདུ་ཤེས་ཡོད་མེད་གཉིས་མིན་དུ་སྨྲ་བ་བརྒྱད་ནི། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་ཡོད་པའང་མིན་མེད་པའང་མིན་སོགས་བཞི་དང་། བདག་མཐའ་ཡོད་འདུ་ཤེས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་སོགས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །བཞི་པ་ཆད་སྨྲ་བདུན་ནི། འདོད་པའི་མི་དང་། ལྷ་དང་། གཟུགས་ཁམས་སྟེ་གསུམ་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་བདུན་པོ་ཤི་ནས་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་པའོ། །ལྔ་པ་འདི་ལ་མྱང་འདས་ལྔ་ནི། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མིས་འདོད་ཡོན་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པོས་ཚེ་དེར་རང་རང་གི་བསམ་གཏན་ཆེར་གོམས་ན་ཚེ་འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ། བདག་དང་མཐའ་ལྡན་སོགས་འགོག་པ་གོང་དང་དོན་གཅིག་ལ། བདག་མེད་པས་དེ་འདུ་ཤེ
【漢語翻譯】 那些認為世界和天神等是常存的人，如果常存，因為不會改變，所以不可能有作用；如果能起作用，就必然是無常的，因此被駁斥常存實有的理智所否定。無因論者認為，因為無因不依賴於其他，所以會恒常存在或不存在，這也被否定。對於未成立的所依，一、異、大小等特性不合理，因此被否定。如果考察時間和部分，剎那無分和微塵無分不能成立，因為無我，所以否定天人等也被否定。世界無邊不能成立，因為無邊的世界整體不可能是一個，而且有邊也不可能，因為天空無論在哪裡，都不會妨礙眾生的產生。所有既是兩者又是其他的情況，都因為矛盾不能聚集在一個基礎上而被否定，而非兩者的情況也被否定，因為不可能。依賴於外道的四十四種觀點中，有十六種認為有意識，八種認為沒有意識，八種認為既非有意識也非無意識，七種斷滅論者，五種認為在此生中涅槃。第一種，四種認為自我是有色蘊的意識，四種認為自我是無色蘊的意識，四種認為自我是兩者，四種認為自我是非兩者。同樣，四種認為自我有邊或無邊等，四種認為自我快樂或痛苦等，四種認為自我是一、異、小、大的意識，總共十六種。第二種，認為沒有意識的有八種，如認為自我是有色蘊的無意識，如頭髮和指甲；認為自我是無色蘊的無意識，如虛空；認為自我是兩者；認為自我是非兩者，這四種。認為自我有邊且沒有意識等四種，總共八種。第三種，認為既非有意識也非無意識的有八種，如認為自我是有色蘊，既非有意識也非無意識等四種，認為自我有邊，既非有意識也非無意識等四種，總共八種。第四種，斷滅論者有七種，即欲界的人和天神，以及色界的三種和無色界的四種，這七種都認為死後生命會斷滅。第五種，認為在此生中涅槃的有五種，即欲界的天神和人通過慾望，以及通過四禪，如果在此生中非常熟悉各自的禪定，就認為在此生中涅槃。對於這些，否定自我和有邊等與前面意思相同，因為無我，所以這些意識
【英語翻譯】 Those who believe that the world and gods are permanent, if permanent, because they do not change, it is impossible to have function; if they can function, they are necessarily impermanent, therefore they are negated by the reasoning that refutes permanent entities. Those who believe in no cause argue that because no cause does not depend on others, it will either always exist or not exist, which is also negated. For an unestablished basis, characteristics such as one, different, large, and small are unreasonable, therefore they are negated. If time and parts are examined, momentary indivisibility and atom indivisibility cannot be established, and because of no-self, negating gods and humans is also negated. The infinity of the world cannot be established, because an infinite world as a whole cannot be one, and having boundaries is also impossible, because the sky, wherever it is, does not hinder the birth of sentient beings. All cases that are both and other are negated because contradictions cannot gather on one basis, and cases that are neither are also negated because they are impossible. Among the forty-four views that rely on external paths, sixteen believe in consciousness, eight believe in no consciousness, eight believe in neither consciousness nor no consciousness, seven are annihilationists, and five believe in Nirvana in this life. The first, four believe that the self is consciousness with form, four believe that the self is consciousness without form, four believe that the self is both, and four believe that the self is neither. Similarly, four believe that the self has boundaries or no boundaries, etc., four believe that the self is happiness or suffering, etc., four believe that the self is one, different, small, or large consciousness, totaling sixteen. The second, there are eight who believe in no consciousness, such as believing that the self is unconscious with form, like hair and nails; believing that the self is unconscious without form, like space; believing that the self is both; believing that the self is neither, these four. Four believe that the self has boundaries and no consciousness, etc., totaling eight. The third, there are eight who believe in neither consciousness nor no consciousness, such as believing that the self is with form, neither conscious nor unconscious, etc., four, believing that the self has boundaries, neither conscious nor unconscious, etc., four, totaling eight. The fourth, there are seven annihilationists, namely humans and gods of the desire realm, and the three of the form realm and the four of the formless realm, all seven of whom believe that life will be cut off after death. The fifth, there are five who believe in Nirvana in this life, namely the gods and humans of the desire realm through desires, and through the four dhyanas, if they are very familiar with their respective meditations in this life, they believe in Nirvana in this life. For these, negating self and having boundaries, etc., has the same meaning as before, because of no-self, so these consciousnesses
============================================================
==================== 第 4 段 ==================== 【原始藏文】 ས་ཅན་སོགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་བདག་ཏུ་ཐལ་ན་བདེ་སྡུག་གི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བ་སོགས་ དང་། འདུ་ཤེས་ཡོད་མེད་སོགས་འགལ་བས་གཉིས་ཡིན་དང་གཉིས་མིན་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཆད་པའང་སྐད་ཅིག་ལ་མེད་ཅིང་རྒྱུན་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ཁེགས་ལ་འདོད་ལྷ་སོགས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མི་གྲུབ་པ་དང་། འདོད་ཡོན་དང་བསམ་གཏན་ཙམ་ལ་ཆེར་གོམས་པས་མྱང་འདས་མི་ཐོབ་སྟེ་དེ་དག་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཤིང་། གཏན་དུ་ཐར་བའི་ཐབས་མིན་པས་སོ། །ལོ་མ་ཅན་སོགས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ནི། ལོ་མ་ཅན། རྒྱལ་དཔོགས་པ། འཇིག་རྟེན་མེད་པ། འཚོ་བ་པ། དབྱུ་གུ་གསུམ་པ་སོགས་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་དེའི་ལུགས་ནི། སྔར་བྱུང་བ། ད་ལྟ་ཡོད་པ། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཆ་ནས་ཕྱེ་ན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། ཐམས་ཅད་རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བས་ལམ་མིན་དུ་འཁོར་མོ་ཡུག་ཏུ་འཕྱན་པ་ཤ་སྟག་གོ། །སྡེ་ཚན་བཅུ་གཅིག་གི་དང་པོ། མགོ་སྙོམས་པ་བཅུ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་ཐ་སྙད་པ། རང་རྒྱལ་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་ཟ་བ་པ། དེ་བཞིན་སེམས་ཙམ་ལ་ཕྲ་བ་པ། དབུ་མར་ཕྲ་བ་ཆེན་པོ། བྱ་བ་ལ་རིག་བྱེད་པ། སྤྱོད་པར་རིག་སྤྱོད་པ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་རིག་སྦྱོར་བ། ཕ་རྒྱུད་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེར་སྤྱོད་པ། མ་རྒྱུད་ལ་རྒྱལ་དཔོགས་པ། གཉིས་མེད་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་བརྒྱལ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་འབྱུང་བ་ལྔ་དང་ཆེན་པོ་ལྔའི་ཁམས་ལས་ཕྱེ་བས་བརྒྱ་ཐམ་པའོ། །འདི་འདྲའི་དབྱེ་བ་རྣམས་གྲུབ་མཐའ་ཟུར་པ་རེ་མིན་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་ཙམ་མོ། །རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་དགུ་ནི། སྤྱི་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། བྱེ་ བྲག་ཕྱྭ་དང་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྟག་པ། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་རྟག་པ། བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་རྟག་པ། རེག་བྱ་རྟག་པ། ཡོན་ཏན་རྟག་པ། གཙོ་བོ་དང་བདག་རྟག་པ། ཚིག་གི་དོན་དགུ་རྟག་པ། རིག་པའི་གནས་རྟག་པར་འདོད་པ་སྟེ། འདི་ལ་རྟག་པའི་རང་བཞིན་བདག་དང་གཙོ་བོ་རྣམ་འགྱུར་གསུམ། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རེག་དུས་སྤྱོད་ཚུལ་ལས། སྤྱི། འབྲེལ་བ། འབད་འདུའི་ཤུགས་ཏེ་བཅུ་གཅིག་རེས་གཞལ་བས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ཏུ་གནས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་རྩ་བ་དགུ་ལ་བཅུ་གཅིག་རེས་གཞལ་ན་དགུ་བཅུ་གོ་གཅིག་འོང་ལ། དེ་སྟེང་སྤྱི་བྱེ་བྲག་རྟག་པ་གཉིས་བསྣན་པའོ་ཞེས་སོགས་ཟེར་ཡང་ཁུངས་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ། །བསྙོན་སྨྲ་དྲུག་ནི། རྒྱལ་དཔོགས་པས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་སྨྲ་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད། རིག་པ་ཅན་པས་བདག་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་
【漢語翻譯】 在土地等處未成立，如果無意識成為我，則不能成為苦樂的所依等，以及，由於有無意識等相違，因此二者皆是與二者皆非未成立，並且，斷滅也不是剎那間消失，也沒有成立為常有之物，因此遮破后，對於轉生到欲天等處，生起相續斷滅的理由不成立，並且，僅僅是對於欲妙和禪定非常熟悉，因此不能獲得寂滅，因為這些沒有超出輪迴的自性，並且，不是永久解脫的方法。葉衣佛母等一百二十種：葉衣佛母，勝論派，無有世間，生活者，三杖派等一百二十種宗派的規矩是：從過去出現，現在存在，未來出現的方面來分，有三百六十種，所有這些都說常斷，因此在非道中像車輪一樣旋轉漂泊。十一個部類中的第一個，平等頭十種：對於聲聞來說，平等頭是名言者，對於獨覺來說，平等頭是食者，同樣，對於唯識宗來說，是微細者，對於中觀來說，是極微細者，對於事業來說，是明智者，對於行為來說，是明行者，對於瑜伽續部來說，是明瑜伽者，對於父續來說，是行持苦行者，對於母續來說，是勝論派，對於無二來說，平等頭是昏厥獲得者，對於這些從五大和五大的界中來分，有一百種。這些分類雖然不是單獨的宗派，但也僅僅是名稱而已。九種常有究竟：認為總相是常有，以及， 別相自在和自在天是作者常有，吠陀的詞是常有，不可言說的我是常有，所觸是常有，功德是常有，自性和我是常有，詞的九種意義是常有，明處認為是常有，對於這些，常有的自性我和自性變化三種，所知能知觸時行的方式中，總相，關係，努力的威力等十一，依次衡量有一百零一種。對於這些，有些人說如果九個根本依次衡量十一個，則有九十一，在那之上加上總相別相常有二者等等，但應按照依據來考察。六種詭辯者：勝論派爲了成立補特伽羅是一切知者，將不說話作為理由安立。有理智者認為我在一切中存在
【英語翻譯】 Not established in places like land, etc., and if unconsciousness becomes self, then it cannot be the basis of happiness and suffering, etc., and because of the contradiction of having or not having consciousness, etc., therefore neither both nor neither is established, and also, cessation is not momentary and has not been established as a permanent substance, therefore, after refuting, for those born in desire realms, etc., the reason for the continuity of birth being cut off is not established, and also, merely being very familiar with desirable qualities and meditation, therefore liberation is not attained, because these have not transcended the nature of samsara, and also, it is not a method of permanent liberation. One hundred and twenty like Leaf-Clad Mother: Leaf-Clad Mother, Victory Party, Without World, Livelihood, Three Staffs, etc., the rules of these one hundred and twenty schools are: From the aspects of past occurrence, present existence, and future occurrence, there are three hundred and sixty, all of which speak of permanence and annihilation, therefore they wander like a wheel in the non-path. The first of the eleven categories, the ten equal heads: For the Hearers, the equal head is the nominalist, for the Solitary Realizers, the equal head is the eater, similarly, for the Mind-Only school, it is the subtle one, for the Middle Way school, it is the extremely subtle one, for action, it is the intelligent one, for conduct, it is the intelligent conduct one, for the Yoga Tantra, it is the intelligent yoga one, for the Father Tantra, it is the one who practices asceticism, for the Mother Tantra, it is the Victory Party, for the Non-Dual, the equal head is the fainting achiever, for these, from the elements of the five great elements and the five great ones, there are one hundred. These classifications, although not separate schools, are merely names. Nine permanent ultimates: Considering the general characteristic as permanent, and, the particular characteristic of self and the lord of power as the permanent creator, the words of the Vedas are permanent, the inexpressible self is permanent, the tangible is permanent, the qualities are permanent, the essence and the self are permanent, the nine meanings of words are permanent, the place of knowledge is considered permanent, for these, the nature of permanence, the self, and the three transformations of essence, in the ways of knowing, acting, touching, and behaving, the general characteristic, relationship, and the power of effort, etc., eleven, measured in sequence, there are one hundred and one. For these, some say that if the nine roots are measured in sequence by eleven, there will be ninety-one, and on top of that, add the two permanent general and particular characteristics, etc., but it should be examined according to the source. Six sophists: The Victory Party, in order to establish that the person is omniscient, establishes not speaking as a reason. The intelligent ones believe that the self exists in all.
============================================================
==================== 第 5 段 ==================== 【原始藏文】 སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདེ་སྡུག་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་འགོད། སྤྱོད་པ་པས་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མ་བྱས་པ་རྟགས་སུ་འགོད། ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པས་ཤིང་སེམས་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལོ་མ་འཁུམས་པ་དང་ལྤགས་པ་བཤུས་ན་སྐམ་པ་རྟགས་སུ་འགོད། གྲངས་ཅན་པས་བེམ་པོ་སྲོག་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཤུན་པགས་བཤུས་ན་འཆི་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད། བྱེ་བྲག་པས་གསོན་པོའི་ལུས་བདག་བཅས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྲོག་དང་བཅས་པ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་དག་ལ་མཐུན་ཕྱོགས་རྟོག་ངོར་མཐོང་བའི་དམ་བཅའ། གཏན་ཚིགས། དཔེ་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བཞག་གོ། །བསམ་གཏན་དད་པ་བདུན་ནི། ཕུར་བུ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མེད་པར་སྒོམ། གྲངས་ཅན་པས་རྣམ་འགྱུར་འཆད་པའི་སྟོང་པ་སྒོམ། ཉི་མ་པས་སྣང་བ་སྤང་བའི་སྟོང་པ་སྒོམ། ཛཱ་ཡ་དྷ་ར་པས་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་དང་བཅས་པ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་མི་རྟོག་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ། བྱེ་བྲག་པས་དྲན་པ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་དྲན་མེད་རྩེ་གཅིག་སྒོམ། ཞི་བ་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བལྟས་ནས་སེམས་དེ་ལས་མ་ཡེངས་པར་སྒོམ། རིག་བྱེད་པས་བདེ་སྡུག་རྣམ་རྟོག་གང་ཡང་སྤངས་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྒོམ་པའོ། །དེ་དག་གི་ཏིང་འཛིན་ལ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ། རྣམ་གྲངས། ཉམས། རང་རང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་རེར་དབྱེ་བས་ཉེར་བརྒྱད་དོ། །སྟོན་པ་དྲུག་ནི་སྔར་གྱི་འོད་སྲུངས་རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དྲུག་ཕལ་ཆེ་བའི་ལྟ་བ་ནི་ཆད་ལྟ་སྟེ། དེ་ཡང་སྒོ་གཅིག །དཔེ་གསུམ་ཚུལ་བཞིས་སྒྲུབ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པ་ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་ཐར་གྲོལ་མེད་པ་མ་མཐོང་བའི་འགྲོ་བ་མེད་པ་བཞིའོ། །སྒོ་གཅིག་ནི་རང་གི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དཔེ་གསུམ་ནི། རྒྱུ་མེད་པའི་དཔེ་སྤང་ལ་ཤ་མོ་རྡོལ་བ། འབྲས་བུ་མེད་པའི་དཔེ་ཐལ་བ་རླུང་ལ་གཏོར་བ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་བའི་དཔེ་ཉི་མ་འཆར་བ་དང་། ཆུ་བོ་ཐུར་དུ་འབབ་པ་སོགས་སོ། །ཚུལ་བཞི་ནི། སྔ་ཕྱིའི་སྲིད་པ་མེད་ཀྱང་ད་ལྟའི་འཇིག་རྟེན་ཡོད་པའི་ཚུལ། གཙོ་ བདག་སོགས་འཕོ་བ་མེད་ཀྱང་ལུས་གྲུབ་ཚེ་རང་ཆས་ཡོད་ཚུལ། ས་སོགས་འབྱུང་བར་ཤེས་པ་སྐྱེད་ནུས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་པས་ཆན་ལས་མྱོས་པའི་ནུས་པ་བཞིན་གློ་བུར་གྲུབ་ཚུལ་ལམ་མ་སྦྱངས་ཀྱང་ཤི་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱུན་ཆད་པས་གྲོལ་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ལམ་སྦྱང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ངལ་བ་མི་དགོས་པས་རྒྱང་འཕེན་པའི་གཞུང་བསྟན་པ་དོན་མེད་མིན་ཚུལ་བཞིའོ། །སྒྲུབ་བྱེད
【漢語翻譯】 作為論證，將自我的功德、苦樂的對境作為特徵來確立。外道爲了論證聲音是常有的，將非造作作為特徵來確立。裸體外道爲了論證樹木有心識，將葉子捲曲和剝皮后乾燥作為特徵來確立。數論派爲了論證物體有生命，將剝皮后死亡作為理由來確立。勝論派爲了論證活著的身體具有自我，將具有生命作為理由來確立。這些是順應世間分別念而見到的立宗。 理由。通過三種比喻來論證，因此安立為十八種。七種禪定和信仰是：पूरण Kashyapa（布蘭迦葉）派認為連世俗諦也沒有而修禪。數論派修習闡述變化的空性。尼犍子派修習捨棄顯現的空性。阇夜陀羅派將六識及其對境視為過患，一心修習無分別。勝論派將憶念視為過患，一心修習無憶念。寂止派將一切視為心，不從心中散亂而修習。順世論派捨棄苦樂分別念，如虛空般修習。這些禪定的所緣的體性、分類、體驗和各自的四種果，總共二十八種。六師是以前的布蘭迦葉、末伽梨等。這六師大多數的見解是斷見，這也是一種途徑。通過三種比喻和四種方式來論證。所要論證的是：沒有因果、沒有前後世、沒有解脫、沒有不可見的眾生這四種。一種途徑是：因為沒有在自己的根識對境中見到。三種比喻是：沒有因的比喻是草地上長出蘑菇。沒有果的比喻是將灰燼撒向空中。自性產生的比喻是太陽升起和河流向下流等。四種方式是：雖然沒有前後世，但現在有世間的方式。雖然沒有自在等轉變，但身體形成時有自性的方式。地等產生能生起識的因，就像喝酒後產生醉意的能力一樣，是突然形成的方式，或者不修習死後也會自然斷滅而解脫。如果這樣理解，就不需要修道和苦行的勞累，因此宣說順世論的宗義並非沒有意義的四種方式。論證。
【英語翻譯】 As proof, the qualities of the self, the objects of pleasure and pain, are established as characteristics. The Tirthikas establish non-creation as a characteristic to prove that sound is permanent. The naked ascetics establish the withering of leaves and the drying of bark when peeled as characteristics to prove that trees have consciousness. The Samkhyas establish death upon peeling the bark as a reason to prove that objects are animate. The Vaisheshikas establish having life as a reason to prove that a living body possesses a self. These are vows seen in accordance with worldly discriminations. Reason. Established as eighteen by proving with three examples. The seven meditations and beliefs are: The Pūraṇa Kāshyapa meditates without even conventional truth. The Samkhyas meditate on emptiness, explaining transformations. The Ajivikas meditate on emptiness, abandoning appearances. Jāyadhara considers the six consciousnesses and their objects as faults and meditates single-pointedly on non-conceptualization. The Vaisheshikas consider memory as a fault and meditate single-pointedly on non-memory. The Shivas consider everything as mind and meditate without distraction from that mind. The Lokayatas abandon all thoughts of pleasure and pain and meditate like the sky. The nature, classifications, experiences, and four fruits of each of these samadhis are divided into twenty-eight in total. The six teachers are the former Pūraṇa Kāshyapa, Makkhali Gosala, etc. The view of most of these six teachers is nihilism, which is also one path. They prove with three examples and four methods. What is to be proven are: no cause and effect, no past and future lives, no liberation, and no invisible beings. One path is: because it is not seen in the object of one's own sense consciousness. The three examples are: the example of no cause is mushrooms sprouting on the grass. The example of no result is ashes scattered in the wind. The example of arising from nature is the sun rising and rivers flowing downwards, etc. The four methods are: although there are no past and future lives, there is a way in which the present world exists. Although there is no transformation of the self, etc., there is a way in which the body is formed with its own nature. The earth, etc., produces the cause capable of generating consciousness, just as the ability to become intoxicated from alcohol is a way of suddenly forming, or without practice, one is liberated by naturally ceasing after death. If one understands in this way, there is no need for the labor of practicing the path and asceticism, therefore the four methods of explaining that the tenets of the Lokayatas are not meaningless. Proof.
============================================================
==================== 第 6 段 ==================== 【原始藏文】 ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས། བསྒྲུབ་བྱ་བཞི་བསྒྲུབ་པའི་ཆ་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའོ། །བློན་པོ་དྲུག་ནི། འཇིགས་མེད་ཐོབ། ཉི་ཟླ་གྲགས། སྙིང་པོ་ཐོབ། བདེན་པ་ཐོབ། ཤེས་པར་སྨྲ། བཀྲ་ཤིས་ཐོབ་བོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་འདིར་གང་ཕན་ཁོ་ན་སྤྱོད་ཀྱི། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་འདོད་པ་ལྟར་མིན་ཏེ་མ་མཐོང་བའི་འགྲོ་བ་སོགས་དོན་མེད་ལ། ད་ལྟའི་འཇིག་རྟེན་ན་གང་མངོན་སུམ་སྤྱོད་པ་འདི་བདེན་པས་འདི་ལ་ཕན་པའི་ལེགས་ཉེས་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་འཛིན་ཏོ། །དེས་ན་གཟའ་དང་། སྐར་མ་དང་། དུས་ཚིགས་དང་། ལྷའི་ཆོས་ལུགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ལུགས་དང་། གླང་པོ་སོགས་བརྟག་པ། སྲིད་སྲུང་བ་སྟེ་རིག་པའི་མཛོད་དྲུག་སློབ་ཅིང་། དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་དང་། རིག་པ་ཤེས་པ་དང་། ཚོང་དཔོན་དང་། འབངས་ལྔས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆ་ནས་སུམ་ཅུ། རྩ་བའི་རིག་པ་ཐུན་མོང་གི་ཤེས་བྱ་དྲུག་སྟེ་སོ་དྲུག་ཏུ་བཞག་གོ། །ཞར་བྱུང་བཞི་ནི། མོས་པ། ཆགས་པ། ཡེངས་པ། གཡེང་བའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ བཞི་ནི། ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་ལ་མོས་པ་དང་ཆགས་ཤིང་ཡེངས་ལ་ཤིན་ཏུ་གཡེང་བར་སྤྱད་ན་གྲོལ་བར་འདོད་པའོ། །ཏརྐཱ་སྡེ་དྲུག་ནི། སེར་བུ་བོང་དེད་ཀྱི་སྡེ། རྩིག་ལྤགས་ཤ་ཟན་གྱི་སྡེ། ཝ་མགོ་རེ་ཐོད་ཀྱི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་སྡེ། རྒྱུ་འབྲས་གཏན་མེད་ཀྱི་སྡེ། ཕྱལ་བ་དོན་མེད་ཀྱི་སྡེའོ། །འདི་དག་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་ལས་ཕྱེ་བའོ། །རྒྱུན་ལྟ་བཞི་ནི། རང་བཞིན་དང་བྱེད་པོ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་དུས་རྒྱུན་ལྟ་བ་སྟེ་འདི་བཞི་རྟག་ལྟ་ལས་ཕྱེ་བའོ། །མཁན་པོ་གཉིས་ནི་རྟག་པའི་སློབ་དཔོན་ཤང་ཀ་དུང་འཛིན་ཆད་པའི་སློབ་དཔོན་བྷྲི་བ་ཧ་ཏི་དང་གཉིས་ནི་རྩ་བའི་རྟག་ཆད་དོ། །རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐར་གསང་བར་སྨྲ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་བའི་བྱེ་བྲག་སྟེ་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མགོ་སྙོམས་པ་ནས། གསང་བ་པའི་བར་གྱི་དབྱེ་བ་སུམ་བརྒྱ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའོ། །སྔོན་མཐར་བརྟེན་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། ཕྱི་མཐར་བརྟེན་པ་ཞེ་བཞི་ནི་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ་བསྡོམས་པས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེ་དག་བསྡུ་ན་རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་མ་འདས་ལ། རྟག་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་འགྱུར་བ་དང་མི་ལྡན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་པ་ལ་དོན་བྱེད་པའི་དོན་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་མེད་ལ། དེ་ལྟར་དུ་ཆད་པའང་མེད་དེ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་རྣམས་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དང་། མེ
【漢語翻譯】 通過那八種門，從成辦所要成辦的四事方面，分為三十二種。六位大臣是：無畏得、日月稱、心要得、真實得、知說、吉祥得。他們只享用今生有益的東西，不隨順內外二者的意願，認為未見到的眾生等沒有意義，只重視現在世間所能親身享用的才是真實的，並考察對它有益的善惡。因此，學習星宿、星象、時節、天神教法即國王的法規、觀察大象等，守護政權，即學習六種智慧之庫。其中，國王、大臣、智慧之士、商人、百姓五者應知的部分有三十種。根本的共同知識有六種，總共分為三十六種。四種附帶產生的情況是：具有貪戀、迷戀、散亂、極度散亂的意識。四種是：貪戀和迷戀今生的安樂，如果放縱和極度散亂，就認為能解脫。六種論理派別是：冰雹趕驢派、墻皮食肉派、狐貍頭顱派、世界遠拋派、因果斷滅派、空談無義派。這些是從主張無因而分離出來的。四種常常見是：自性、作者、自在、時間常常見，這四種是從常見中分離出來的。兩位堪布是：常有的導師商卡銅執和斷滅的導師布里瓦哈帝，這二者是根本的常斷見。吠陀的最後秘密說是行者的差別，將在下文闡述。這樣，從頭平等者到秘密者之間的三百種差別，是依賴於現在的邊見。依賴於前際的十八種和依賴於后際的四十四種，如前所述，總共是三百六十二種。如果歸納這些，不會超出常斷二見。如果是常有，那麼事物就會陷入不具備粗細變化的過失，並且常有與能起作用的意義不相符，因此沒有常有。同樣也沒有斷滅，因為存在的事物依賴於自己的因緣，火
【英語翻譯】 Through those eight doors, from the aspect of accomplishing the four things to be accomplished, they are divided into thirty-two. The six ministers are: Fearless Attainment, Sun and Moon Fame, Essence Attainment, Truth Attainment, Knowledge Speaker, and Auspicious Attainment. They only enjoy what is beneficial in this life, not according to the wishes of both inner and outer, considering unseen beings and the like to be meaningless. They only value what is directly experienced in the present world as true, and primarily examine the good and bad that benefit it. Therefore, they study the constellations, stars, seasons, and the teachings of the gods, that is, the laws of the king, and examine elephants, etc., protect the government, that is, study the six treasuries of knowledge. Among them, the parts that should be known by the king, ministers, wise men, merchants, and the five classes of people are thirty. There are six kinds of fundamental common knowledge, totaling thirty-six kinds. The four incidental occurrences are: having the consciousness of attachment, infatuation, distraction, and extreme distraction. The four are: being attached to and infatuated with the happiness of this life, and if indulging in distraction and extreme distraction, they believe they will be liberated. The six schools of logic are: the Hailstone Donkey-Driving School, the Wall-Peel Flesh-Eating School, the Fox-Head Skull School, the World-Distant Throwing School, the Cause-and-Effect Annihilation School, and the Empty Talk Meaningless School. These are separated from those who claim no cause. The four constant views are: nature, agent, sovereign, and time constant view, these four are separated from the constant view. The two abbots are: the permanent teacher Shangka Copper-Holder and the annihilation teacher Bhri Vahati, these two are the root of permanence and annihilation. The secret saying at the end of the Vedas is a distinction of practitioners, which will be explained below. Thus, the three hundred distinctions from the Head-Equal to the Secret One are based on the present extreme. The eighteen that rely on the prior extreme and the forty-four that rely on the posterior extreme are as previously stated, totaling three hundred and sixty-two. If these are summarized, they do not go beyond the two extremes of permanence and annihilation. If it is permanent, then things will fall into the fault of not having coarse and subtle changes, and permanence is not compatible with the meaning of being able to function, so there is no permanence. Likewise, there is no annihilation, because existing things depend on their own causes and conditions, fire
============================================================
==================== 第 7 段 ==================== 【原始藏文】 ད་པ་མཁའ་སོགས་ཆད་པའི་རྒྱུར་མ་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདག་ལྟ་ལ་ གནས་པས་ན་ལྟ་གཞི་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དང་། རྟག་ཆད་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཅི་རིགས་སྔར་བསྟན་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཏརྐཱ་སྡེ་ལྔའི་དང་པོ་གྲངས་ཅན་པ་ནི་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་གཏན་གྲུབ་པ་ཞིག་གིས་བྱས་པ་སྟེ། འདི་དག་གིས་དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཉེར་ལྔར་བརྩི་སྟེ། བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་དང་། རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ཆ་མཉམ་པའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཆེན་པོ་ཞེས་པ་མེ་ལོང་དྭངས་པ་ལྟ་བུ་ཕྱི་ནང་མཚམས་སྦྱོར་བ་བྱུང་། དེ་ལས་ང་རྒྱལ་གསུམ་བྱུང་ཞིང་ང་རྒྱལ་ལས་དེ་ཙམ་ལྔ་དང་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་བྱུང་། དེ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་བདག་ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་བསླུས་པར་ཤེས་ནས་བསམ་གཏན་བསྒོམས་པས་ལྷའི་མིག་ཐོབ་ནས་བལྟས་ཚེ་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་གཙོ་བོའི་ཀློང་དུ་ཐིམ་ནས་བདག་ཡན་གར་དུ་གནས་པ་ནི་གྲོལ་བའོ་ཞེས་འདོད། དེ་འདྲའི་གཞུང་ལུགས་ཆོས་ཅན། རྫུན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པའི་རང་བཞིན་ནམ། གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དང་ཐ་དད་པའི་འགལ་བ་མང་པོ་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ་གཙོ་བོ་རྟག་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མི་རུང་བ་དང་། བདག་རྟག་པ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་རུང་བ་དང་། བདག་ལ་ཆགས་བཞིན་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་མི་སྲིད་པ་ དང་། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་ཆ་དང་ལྡན་པས་ན་གཙོ་བོ་གཅིག་པུ་མི་སྲིད་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀུན་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་ཁེགས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་པ་ཤེས་བྱའི་དོན་དྲུག་འདོད་པ་ནི། དྲང་སྲོང་གཟེགས་ཟན་པས་དབང་ཕྱུག་བསྒྲུབས་ཚེ། རྟེན་རྡོའི་ཕོ་མཚན་གྱི་སྟེང་དུ་འུག་པ་བྱུང་བ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཏུ་བཟུང་བས། དེ་ལ་རྫས་ཡོད་དམ་ཞེས་སོགས་དྲིས་པའི་ཚིག་དྲུག་གི་མཐར་འཕུར་སོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཏུ་སྨྲ་སྟེ། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལས་དང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་དང་འདུ་བ་དྲུག་གོ། །དེ་ཡང་རྫས་དགུ་སྟེ། བདག་དུས་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ནམ་མཁའ་ལྔ་རྟག་པའི་རྫས། ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི་མི་རྟག་པའི་རྫས་སོ། །ཡོན་ཏན་ནི་ཉེར་བཞི་སྟེ། གྲངས། ཚད། འཕྲད་པ། ཕྱེ་བ། གཞན། གཞན་མིན་དྲུག་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་དང་། མིག་གི་ཤེས་པ་སོགས་ལྔ་དང་། བདེ་སྡུག །འདོད་སྡང་། ཆ
【漢語翻譯】 因此，色等不是斷滅之因。此外，所有這些都基於我見，因此，先前已經闡述了論證作為立足點的無我，以及阻止常斷二邊的論證，之後也將繼續闡述。其中，五種論式（tarka）的第一種，數論派，是由名為仙人迦毗羅（Ser skya）的禪定成就者所創立。他們追隨自在黑天六十經等，將一切所知事物都歸納為二十五種。即，作為知識之人的我（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）是常恒的，而由明、暗、力三者平衡的主體（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）產生了被稱為大（Mahat）的事物，它就像一面清澈的鏡子，連線內外。由此產生了三種我慢，從我慢中產生了五唯（tanmātra）和十一種官能。從五唯中產生了五大。此外，我認識到自己被境所迷惑，通過修習禪定獲得了天眼，當他觀察時，所有變化都融入了主體的範圍，而我則獨立存在，這被認為是解脫。這樣的宗義，是虛假的，因為它具有許多與解脫的自性或主體的自性相異的矛盾。理由成立，因為從常恒的主體中不可能產生結果，常恒的我不可能享受境，對於仍然有貪執的我來說，不可能沒有貪執，並且由於具備三種 गुण（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思），主體不可能唯一，如果因果本質相同，那麼就與所有的名言分別相違背等等論證所破斥。第二，勝論派主張六種所知義，即仙人食穗者（Gzegs zan pa）在成就自在時，將貓頭鷹出現在石製林伽（男性生殖器）上視為自在天，並詢問「這是實有嗎？」等六個問題，貓頭鷹飛走後，他們認為一切所知都是六種詞義，即實、德、業、同、異、和合六種。其中，實有九種，即我、時、極微、方、虛空五種是常恒的實，地、水、火、風四種是非常恒的實。德有二十四種，即數、量、合、離、他、非他六種是共同的德，眼識等五種，以及樂、苦、欲、嗔
【英語翻譯】 Therefore, color and so on are not established as causes of cessation. Furthermore, since all of these are based on the view of self, the reasoning that demonstrates the absence of self as a basis for views, and the reasoning that prevents permanence and annihilation, have been explained previously and will be explained later as well. Among them, the first of the five systems of reasoning (tarka), the Samkhya school, was founded by a meditative adept named the sage Kapila (Ser skya). These followers of Ishvara Krishna's Sixty Stanzas, etc., enumerate all knowable things as twenty-five in number. Namely, the self, the purusha (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思), the knower, is permanent, and from the pradhana (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思), the principal, which is the equilibrium of the three gunas (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思) of sattva, rajas, and tamas, arises the mahat, which is like a clear mirror connecting the inner and outer. From this arise the three types of ego, and from ego arise the five tanmatras and the eleven senses. From the five tanmatras arise the five elements. Furthermore, the self, realizing that it is deceived by attachment to objects, cultivates meditation and obtains the divine eye. When it observes, all transformations dissolve into the realm of the pradhana, and the self remains independent, which is considered liberation. Such a system is false because it has the fault of closely accumulating many contradictions that are different from the nature of liberation or the nature of the pradhana. The reason is established because it is not possible for an effect to arise from a permanent pradhana, it is not possible for a permanent self to enjoy objects, it is not possible to be free from attachment while still having attachment, and because it possesses the three gunas, it is not possible for the pradhana to be singular, and if the cause and effect are of the same essence, it contradicts all conventions of terminology, and so on, are refuted by reasoning. Secondly, the Vaisheshika school asserts six categories of knowable things, namely, when the sage Kanada accomplished Ishvara, he regarded an owl appearing on a stone lingam (male genital organ) as Ishvara, and after asking six questions such as "Is this a substance?", the owl flew away. Based on this, they assert that all knowable things are six meanings of words, namely, substance, quality, action, generality, particularity, and inherence. Among these, there are nine substances, namely, the self, time, atom, direction, and the five spaces are permanent substances, and earth, water, fire, and wind are impermanent substances. There are twenty-four qualities, namely, number, measure, conjunction, disjunction, otherness, and non-otherness are six common qualities, and the five visual consciousnesses, as well as pleasure, pain, desire, anger,
============================================================
==================== 第 8 段 ==================== 【原始藏文】 ོས་ཆོས་མིན། འབད་པ། འདུ་བྱེད་པའི་ཤུགས་ཏེ་བཅུ་གསུམ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དང་སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དེ་བཞིན་དུ་རེག་བྱ་རླུང་གི། དྲི་སའི། རོ་ཆུའི། གཟུགས་མེའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ལས་བརྐྱང་བསྐུམ་འདེགས་འཇོག་འགྲོ་བ་ལྔ། སྤྱི་ལ་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུ་གཉིས། བྱེ་བྲག་ནི་གསལ་བ་ཐ་དད་པའི་རྫས། འདུ་བ་ལ་ཐ་དད་དུ་འདུ་བ་མགོ་ལ་རྭ་ལྟ་བུ་དང་། ཐ་མི་དད་དུ་འདུ་བ་དུང་ལ་དཀར་ཟླུམ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་འདོད། བདག་ ནི་ཤེས་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞིང་། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཁྲོད་ན་རྟག་ཏུ་གནས་ཀྱང་རླུང་རློན་པས་བསྒྲིབས་ནས་མི་ཐོས་པ་ལ། སྐྱེས་བུའི་བྱེད་རྩོལ་གྱིས་རླུང་བསལ་ཚེ་ཐོས་པར་འདོད་དོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་བྱའི་དོན་དྲུག་ཤེས་པ་དག་གི་སྒོ་ནས་རྣམ་གྲོལ་བསྒྲུབ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། རིགས་པས་བརྟགས་ན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཕྱོགས་དང་དུས་སོགས་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་དོན་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ཅིང་། རྡུལ་དང་འབྱུང་བཞི་ཕྱོགས་ཆ་བརྟགས་པས་ཁེགས། བདག་དང་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་གཞི་མ་གྲུབ་ལ། བདག་ཤེས་མེད་ལ་བདེ་སྡུག་འཆིང་གྲོལ་མི་འཐད་ཅིང་བདེ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་མི་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་གཞག་འགལ་བ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་ཁེགས་སོ། །གསུམ་པ་རིག་བྱེད་པའམ་སྤྱོད་པ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་དཔོགས་ལ་སྟོན་པར་འཛིན་ཞིང་རིག་བྱེད་ཚད་མར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ་ཕན་པའི་ཡལ་ག་སོགས་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་ཞིང་དམ་བཅའ་བཅུ་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། འཇུག་པ་བཅུ་ལྡན་གྱི་ཁྱབ་འཇུག །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་རིག་བྱེད། དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་བ། ཤེས་པ་རང་གིས་རང་མི་རིག་པ། གངྒཱའི་ཁྲུས་ཀྱིས་འདགས་པ། ཡུལ་ཀུ་རུར་སྐྱེས་སམ་དེའི་རྡུལ་གྱིས་བཏབ་པས་ཀྱང་དག་པ་སོགས་ཡུལ་གྱིས་དག་པ། གཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་བསད་པས་དག་པ། བུ་བསྐྱེད་པས་མཐོ་རིས་སྐྱེ་བ། རྐུ་སོགས་ཀྱིས་སྲོག་བསྲུང་བས་དག་པ། བླ་མ་དང་བྲམ་ཟེ་རིག་བྱེད་ལ་གནོད་པ་བསད་ན་ཆོས་སྲུང་བས་དག་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུགས་དེའང་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཞུང་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་པའི་ལམ་ལྟར་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱབ་འཇུག་སོགས་གང་ཡིན་ཡང་སྐྱེས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་ལ། མ་སྐྱེས་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་མེད་པས་ཁྱབ་སྟེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་མི་སྲིད་ལ་རྟག་དངོས་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཀྱང་ཁེགས་སོ། །རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་མ་
【漢語翻譯】 不是正法。努力，是行作的力量，即十三是我的功德，聲音是虛空的功德。同樣，觸是風的，香是地的，味是水的，色是火的功德。業有伸、屈、舉、放、行五種。總的來說，有大和小兩種。個別來說，是清晰、各異的物質。聚合有各異的聚合，如頭上長角；有不各異的聚合，如海螺的白色圓形，認為是兩種。我，就像虛空一樣沒有知覺。聲音雖然常在虛空中，但被潮濕的風遮蔽而聽不見，認為通過士夫的努力消除風才能聽見。像這樣，通過知覺的門徑來證得六種所知，這有法，是不正確的，因為如果用理智來分析，就會有矛盾。也就是，方和時等只是假立的，實際上並沒有成立為實物。分析微塵和四大，就會被遮破。我和自在天沒有成立常有的基礎。我沒有知覺，所以苦樂、束縛解脫是不合理的，而且苦等功德也不能成立，因此，由於僅僅顯現為名言的矛盾而被遮破。第三，吠陀論者或行者，認為婆羅門是國王的榜樣，認為吠陀是量。他們依賴於能幫助證悟的支分等論典，將遍入天視為神，並承諾十個誓言：具有十種進入的遍入天，非士夫所造的吠陀，事物無因而生，知覺自己不能認識自己，用恒河的水沐浴可以清凈，出生在俱盧國或被那裡的塵土塗抹也能清凈等，通過地方來清凈。參加戰鬥被殺可以清凈，生孩子可以生到天界，通過偷盜等來保全生命可以清凈，如果殺害上師、婆羅門、吠陀的有害者，則認為是守護正法而清凈。像那樣的宗派，有法，是應該拋棄的顛倒論典，因為這像是對解脫沒有幫助的道路。無論是遍入天等，只要是生出來的，就遍及無常；如果沒有生出來，就像石女的兒子一樣不存在。不可能存在真實成立且沒有生出來的東西，而且也被遮破常有實物的道理所遮破。吠陀不是士夫所
【英語翻譯】 It is not Dharma. Effort, is the power of action, namely thirteen are my merits, and sound is the merit of space. Likewise, touch is of wind, smell is of earth, taste is of water, form is the merit of fire. Actions are five: stretching, contracting, lifting, placing, and walking. Generally, there are two: large and small. Specifically, it is a clear, distinct substance. Aggregation is considered in two ways: distinct aggregation, like horns on the head; and non-distinct aggregation, like the white roundness of a conch shell. The self is like space, without consciousness. Although sound always exists in space, it is obscured by the humid wind and cannot be heard. It is believed that sound can be heard when the wind is cleared by the effort of a person. Thus, to attain liberation through the doors of knowing the six objects of knowledge is a subject that is not correct, because it is contradictory when analyzed with reason. That is, directions and times are merely imputed and do not actually exist as substances. Analyzing atoms and the four elements is refuted. The self and Ishvara (自在天) do not have a permanent basis. The self is without consciousness, so suffering and happiness, bondage and liberation are unreasonable, and the qualities of happiness etc. cannot be established. Therefore, it is refuted because it only appears as a contradiction in designation. Third, the Vedic followers or practitioners, who consider Brahmins as examples for kings and regard the Vedas as valid, rely on texts such as branches that help in realization, regard Vishnu as a god, and accept ten vows: Vishnu with ten entrances, the Vedas not created by a person, things arising without cause, consciousness not knowing itself, purification by bathing in the Ganges, purification by being born in the Kuru country or being smeared with its dust, purification through place. Purification by being killed in battle, birth in heaven by giving birth to a child, purification by protecting life through theft, etc., and if one kills those who harm the guru, Brahmins, and the Vedas, it is considered purification by protecting the Dharma. Such a system, is a subject, is a reversed doctrine to be abandoned, because it seems like a path that does not help liberation. Whether it is Vishnu or anything else, if it is born, it is pervaded by impermanence; if it is not born, it does not exist like the son of a barren woman. It is impossible for something to be truly established and not born, and it is also refuted by the reasoning that refutes permanent entities. The Vedas are not created by a person.
============================================================
==================== 第 9 段 ==================== 【原始藏文】 བྱས་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་དེ། ངག་གཞན་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་འབྱུང་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་། ཤེས་པས་རང་མི་རིག་ན་གསལ་པོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མི་སྲིད་པས་མཐར་ཐམས་ཅད་མུན་པ་ལྟ་བུར་ཐལ་བ་དང་། ཁྲུས་སོགས་ཙམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་མི་འདག་སྟེ་ཆོས་མིན་གྱི་རྒྱུ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཡུལ་སོགས་ཆགས་སྡང་གི་ལས་ཀྱིས་མི་འདག་སྟེ་དེ་དག་ངོ་བོ་མི་དགེ་བས་སོ། །དེས་ན་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་རྣམ་གྲོལ་ལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་པའོ། །སྤྱོད་པ་པའི་ནང་ཚན་རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་གསང་བར་སྨྲ་བ་ནི། དྲན་པར་བྱེད་པ་བསླབ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་བདག་གཅིག་གི་ངོ་བོར་བློས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྟེང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུའི་མགོ། འོག་ཕྱོགས་ཐམས་ ཅད་སྐྱེས་བུའི་རྐང་པ། ནམ་མཁའ་ལྟོ་བ། ཕྱོགས་བཞི་ལག་པ། ཉི་ཟླ་མིག་སོགས་སུ་རྣམ་པར་བཞག །དེ་ཡང་བདག་ཆེན་པོ་དེ་ཁྱད་པར་དགུ་ལྡན་ཏེ། ངོ་བོ་སེམས་ཅན་ཡིན་པ། ལུས་ཡོད་པ། ཁྱབ་པ། རྟག་པ། གཅིག་པུ། འབྱུང་འཇིག་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ། ལུས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་ཡོན་གྱིས་མ་གོས་པ། བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ། ངག་གིས་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་མེད་པའོ། །འཇིག་མེད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཆེན་པོ་དེའི་ངང་དུ་བློ་བཞག་ན་གཉིས་འཛིན་གྱི་ཡིད་མེད་པར་གྱུར་ནས་ཤི་བའི་ཚེ་བུམ་པ་ཆག་ན་བུམ་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོར་འདྲེ་བ་བཞིན་བདག་ཆེན་པོ་དེའི་ངང་དུ་ཐིམ་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་དོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་རང་གི་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཀུན་རྟོག་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་བརྒལ་དཀའ་བ་སྲིད་པའི་ཆུ་གཏེར་གསར་དུ་བྱེད་པ་ནི་མཚར་བའི་གནས་ཏེ། བརྟགས་ན་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་འོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་བདག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་མིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོར་སྣང་ཞིང་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཡིན་ན་ནི་འབྱུང་འཇིག་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་ཅིང་། སྐྱེས་བུའི་ལུས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་བློས་བཀོད་པ་དག་ཀྱང་རིམ་པ་འཁྲུགས་པ་སོགས་ཀྱིས་མི་འཐད་ཅིང་། བསམ་བརྗོད་མེད་པའི་བདག་དེ་འདྲ་ཡོད་པར་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པས་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཁེགས་ སོ། །བཞི་པ་གཅེར་བུ་པའམ་ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པ་རྣམས་ནི། བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བ་དམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་གཞུང་རྒྱལ་བྱེད་སོགས་ལ་ཚད་མར་འདོད་ཅིང་། ཤེས་བྱ་ཚིག་གི་དོན་བདུན་གྱིས་
【漢語翻譯】 所作沒有成立的理由，因為與其他的言論相同。如果事物無因而生，則會恒常地存在或不存在。如果識不能認識自己，則不可能清晰地體驗，最終一切都會變成像黑暗一樣。僅僅通過沐浴等無法消除罪障，因為與非法的因不相違背。戰爭等由貪嗔所生的行為無法消除罪障，因為它們的本質是不善的。因此，這樣的道路對於解脫沒有幫助。修行者中的一些人秘密地說，他們依賴於《憶念正法經》等經典，以心將一切外器內情觀想為一體的自性。也就是說，上方的一切都是男性的頭，下方的一切都是男性的腳，天空是肚子，四方是手，日月是眼睛等等。這個大我具有九種特點：本體是有情，有身體，遍在，常恒，唯一，是生滅的所依，不被有情身的過失和功德所染污，不是意識的對境，不僅僅是言語所能表達的。如果將心安住在不壞空性的這個大我之中，二取之念就會消失，死的時候就像瓶子破碎時瓶中的虛空融入大虛空一樣，融入這個大我之中而獲得解脫。像這樣的觀點，是將自己不真實的分別念大海的波浪的自性，極難超越的輪迴水庫重新制造出來，真是令人驚歎！如果加以分析，那真是應該嘲笑的地方。因為一切不是一體的自性，而是顯現為各種各樣的事物，並且是無常的。如果是一體的，那麼作為生滅所依的特點就不合理。以男性的身體的名稱來用心安立的那些，由於次第顛倒等原因也不合理。由於沒有能證明這種不可思議的大我存在的量，因此僅僅是承諾而已，等等原因而被駁斥。第四種是裸體派或以天空為衣服者，他們追隨婆羅門勝利者的傳統，認為《國王論》等是可靠的。以七句義來解釋所知。
【英語翻譯】 There is no proof for actions, because they are the same as other statements. If things arise without a cause, they would always exist or not exist. If consciousness cannot recognize itself, it is impossible to experience clearly, and ultimately everything would become like darkness. Merely bathing and so on cannot eliminate obscurations, because they do not contradict non-dharmic causes. Actions such as war, born from attachment and aversion, cannot eliminate obscurations, because their essence is non-virtuous. Therefore, such a path is of no benefit for liberation. Some among the practitioners secretly say that they rely on scriptures such as the 'Wheel of Learning Mindfulness,' and mentally contemplate all outer and inner phenomena as the nature of a single self. That is, all that is above is the head of a male, all that is below is the feet of a male, the sky is the belly, the four directions are the arms, the sun and moon are the eyes, and so on. This great self has nine characteristics: its essence is sentient being, it has a body, it is pervasive, it is permanent, it is unique, it is the basis of arising and ceasing, it is not defiled by the faults and qualities of embodied beings, it is not an object of consciousness, and it is not merely expressed by speech. If the mind is placed in the state of this indestructible emptiness, the mind of dualistic grasping will disappear, and at the time of death, just as the space inside a broken pot merges into the great space, one will merge into this great self and be liberated. Such a view is like recreating the waves of one's own unreal conceptual ocean, the extremely difficult-to-transcend reservoir of samsara, which is truly amazing! If analyzed, it is worthy of ridicule. Because everything is not the nature of a single self, but appears as various things and is impermanent. If it were permanent, then the characteristic of being the basis of arising and ceasing would be unreasonable. The arrangements made by the mind with the names of the male body are also unreasonable due to the confusion of order and so on. Since there is no valid cognition to prove the existence of such an inconceivable self, it is merely a promise, and is refuted by such reasons. The fourth is the Naked Ones or Sky-Clad Ones, who follow the tradition of the Brahmin victors and consider texts such as the 'King's Treatise' to be reliable. They explain knowable things with seven categories of meaning.
============================================================
==================== 第 10 段 ==================== 【原始藏文】 གཞུང་དེ་སྨྲ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ། སྡོམ་པ། ཉོན་མོངས། བཅིངས་པ། གྲོལ་བ། སྲོག་ཡོད། སྲོག་མེད་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ནི་མེ་ལྔ་བརྟེན་པ། གཅེར་བུར་རྒྱུ་བ། ཟས་མི་ཟ་བ། སློང་མོའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་སྐྲ་འབལ་བ་སོགས་སོ། །སྡོམ་པ་ནི་དགེ་བཅུ་སྟེ་སྲོག་ཆགས་བསད་པར་དོགས་ནས་རྐང་པ་ལ་དྲིལ་གཡེར་འདོགས་པ། བྱིན་མཁན་མེད་པར་ཆུ་ཡང་མི་འཐུང་བ། རྫུན་གྱིས་དོགས་ནས་གཏམ་གང་ཡང་མི་སྨྲ་བ་སོགས་སོ། །ཉོན་མོངས་ནི་འདོད་ཆགས་སོགས་དུག་གསུམ་མོ། །བཅིང་བ་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་བའོ། །ཐར་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་མཐའ་དག་ཟད་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཐར་པའི་ཚེ་ན་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་གདུགས་དཀར་པོ་བཀན་པ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་བར་འདོད། སྲོག་ནི་སེམས་ཏེ་དེ་ཡང་སྲོག་དང་ལུས་དབང་ལྡན་པ་འབྱུང་བ་བཞི། རྣ་བ་སོགས་དབང་པོ་སོ་སོ་དང་ལྡན་པའི་ཤིང་ཡོད་ཅིང་། དུང་ཉ་ཕྱིས་སོགས་ལ་ལུས་ལྕེ་གཉིས་ཡོད་ཀྱི་དབང་པོ་གཞན་མེད། དེ་བཞིན་མེ་ཁྱེར་གྲོག་མ་སོགས་ལ་ལུས་ལྕེ་སྣ་གསུམ། སྦྲང་བུ་མཆུ་རིང་སོགས་ལ་མིག་མ་གཏོགས་གཞན་ཡོད། མི་རྟ་སོགས་ལ་དབང་པོ་ལྔ་ཀ་ཡོད་དེ་འདི་རྣམས་ སྲོག་ལྡན་ནོ། །སྲོག་མེད་པ་ནི་སྒྲ་དྲི་རོ་འོད་ནམ་མཁའ་གྲིབ་མ་འཇའ་གཟུགས་བརྙན་སོགས་སོ། །སྤྱིར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུས་གྲངས་ཀྱིས་ཐ་དད་ལ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུགས་དེས་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལེགས་པར་མ་རྟོགས་པས་དམ་པའི་དོན་ཉིད་སྤངས་པས་ན། སྲིད་པའི་ནགས་ཁྲོད་འཐུག་པོར་གནས་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ལམ་མ་ཡིན་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་སོགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེས་ལས་ཟད་པར་བྱས་པས་མི་གྲོལ་ཏེ། ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་ན་ལས་སྤོང་མི་ནུས་པ་དང་། སྲོག་དང་སེམས་གཅིག་མིན་ཏེ་རྒན་གཞོན་གྱི་ཤེས་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་མ་ཚོགས་ལ་མི་ནས་ཁྱིར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་སྲོག་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་དང་། ཤིང་སོགས་ལ་སེམས་ཡོད་པ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ཁེགས། ཡུལ་དུས་གྲངས་ཀྱི་དུ་མ་ལ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དེ་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །བཅིང་གྲོལ་གྱི་བདག་རྟག་པ་ཡོད་ན་ཐར་པ་མི་རུང་བ་སོགས་ཀྱིས་ལུགས་དེ་དོན་མེད་པར་ཤེས་སོ། །ལྔ་པ་ཕུར་བུ་པའམ་རྒྱང་འཕེན་པ་དག་ནི་ལྷ་ཕུར་བུའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལྟ་བའི་སྙིང་པོ་དང་ཕུར་བུའི་རྒྱུད་དྲུག་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། ཆད་རྐྱང་སྨྲ་བ་ནམ་མཁའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ན་ལམ་དེ
【漢語翻譯】 彼論典中說：苦行、戒律、煩惱、束縛、解脫、有命、無命，此為七者。其中苦行是指依靠五火，赤身裸體行走，不吃飯，行乞的苦行，以及拔頭髮等等。戒律是指十善，因為害怕殺死眾生而在腳上繫鈴鐺，沒有施與者連水也不喝，因為害怕說謊而什麼話也不說等等。煩惱是指貪慾等三種毒。束縛是指在輪迴中流轉。解脫是指依靠苦行的力量，所有業都耗盡而獲得解脫。而且，他們認為在解脫的時候，會變成像在三千世界之上撐起白色傘蓋一樣的形狀。命是指心，也就是具有命和身體，具有四大，以及具有耳朵等各個感官的樹木。海螺、魚、扇貝等有身體和舌頭兩種，沒有其他感官。同樣，螢火蟲、螞蟻等有身體、舌頭、鼻子三種。長嘴蜂等除了眼睛以外都有。人、馬等有五種感官，這些都是有命的。無命是指聲音、氣味、味道、光、天空、影子、彩虹、影像、倒影等等。總的來說，他們認為一切所知都是在處所、時間、數量上各不相同，而自性相同。像這樣的宗派，因為沒有很好地理解事物的實相，所以捨棄了勝義諦，因此是處於稠密的有海森林之中，而不是真正的道路。因為苦行等沒有在勝義上成立，而且在世俗中，憑藉這些也無法耗盡業而獲得解脫。如果不捨棄煩惱，就無法捨棄業。命和心不是一體的，因為老年和年輕的知識不會同時聚集，而且從人變成狗的時候，會變成一個命，等等，這些都有過失。樹木等有心，但顯現卻無法見到，所以被遮蔽。在處所、時間、數量上眾多的事物，自性相同是不可能的，就像總相一樣。如果束縛和解脫的我是常有的，那麼解脫是不可能的，等等，因此要知道那個宗派是沒有意義的。第五個是木星派或者說順世外道，他們是追隨木星神，依靠觀點的精要和木星的六種傳承等等，認為沒有前世後世。斷見者是追隨虛空的，所以那個道路
【英語翻譯】 That treatise says: austerity, discipline, affliction, bondage, liberation, animate, inanimate, these are the seven. Among them, austerity refers to relying on the five fires, walking naked, not eating, the austerity of begging, and plucking hair, etc. Discipline refers to the ten virtues, fearing to kill living beings, so they attach bells to their feet, not even drinking water without a giver, not speaking anything for fear of lying, etc. Affliction refers to the three poisons such as desire. Bondage refers to wandering in samsara. Liberation refers to obtaining liberation by exhausting all karma through the power of austerity. Moreover, they believe that at the time of liberation, they will transform into a shape like a white umbrella held above the three thousand worlds. Life is mind, that is, having life and body, having the four elements, and trees having the various senses such as ears. Conch shells, fish, fans, etc. have two bodies and tongues, and no other senses. Similarly, fireflies, ants, etc. have three bodies, tongues, and noses. Long-mouthed bees, etc. have everything except eyes. Humans, horses, etc. have all five senses, these are animate. Inanimate refers to sound, smell, taste, light, sky, shadow, rainbow, image, reflection, etc. In general, they believe that all objects of knowledge are different in place, time, and number, but have the same nature. Such a system, because it does not understand the true nature of things well, abandons the ultimate truth, so it is in the dense forest of existence, not the true path. Because austerity, etc. are not established in the ultimate sense, and in the conventional sense, they cannot exhaust karma and obtain liberation. If afflictions are not abandoned, karma cannot be abandoned. Life and mind are not one, because the knowledge of old and young does not gather at the same time, and when a person becomes a dog, it becomes one life, etc., these have faults. Trees, etc. have minds, but the appearance cannot be seen, so it is obscured. It is impossible for many things in place, time, and number to have the same nature, just like generality. If the self of bondage and liberation is permanent, then liberation is impossible, etc., so know that that system is meaningless. The fifth is the Jupiter school or the Lokayata, they follow the god Jupiter, relying on the essence of views and the six lineages of Jupiter, etc., believing that there is no past or future life. The annihilationists follow the sky, so that path
============================================================
==================== 第 11 段 ==================== 【原始藏文】 ས་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་བསླུ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གནོད་པ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་ ཚེ་སྔ་མ་ཡོད་དེ་སྐྱེ་སེམས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་མི་འབྱུང་བར་གྲུབ་ཅིང་། དེའི་ཉེར་ལེན་ནི་ཤེས་པ་ལས་ས་སོགས་ཡིན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མར་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ད་ལྟ་མ་མཐོང་བ་ཀུན་མེད་ན་སང་ཕན་ཆད་ཀྱི་རང་གཞན་ཡང་མི་མཐོང་བས་དེ་དག་གི་ཆེད་དུ་ཟས་སོགས་སྟ་གོན་མི་རིགས་པ་དང་། རང་གི་དོན་སྣོད་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་དག་ཡུལ་དུས་གཞན་དུ་མཐོང་བས་ན་མེད་པར་མི་སྒྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་ཡང་ཡུལ་དུས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ལ། གནོད་བྱེད་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པས་སོ། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ཟེར་བའང་མི་འཐད་དེ། ཚུལ་གསུམ་ལྟར་སྣང་མིན་པར་ཡང་དག་པར་ཚང་བ་ལ་འཁྲུལ་བ་མི་སྲིད་ཅིང་། དོན་སྤྱི་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱས་ཀྱང་རང་མཚན་ལ་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ན་རྒྱང་འཕེན་པའི་ཚིག་ལས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་རྗེས་སུ་མི་དཔོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་གཞལ་བྱ་བསྒྲུབ་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་ན་དེ་ཅི་ལྟར་གཞལ། མངོན་སུམ་མ་ཞུགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་འགྲུབ་ན་འགལ་ཏེ། མངོན་སུམ་ཞུགས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ལྡོག་པས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །ད་ནི་བླང་བྱ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། དམན་པ་ལའང་དབང་པོའི་རིམ་པ་ལས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཉན་ཐོས་པ་ལ་སྡེ་ཚན་དང་། རང་བཞིན་དང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཞག་པ་ལས་དང་པོ་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དེ། ཐོག་མར་རྩ་བའི་སྡེ་པ་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། གནས་བརྟན་པ་གཉིས། ཕལ་ཆེན་པ་ལས་ནི། གྱེས་པའི་ཕལ་ཆེན་པ། ཐ་སྙད་གཅིག་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ། མང་དུ་ཐོས་པ། རྟག་པར་སྨྲ་བ། མཆོད་རྟེན་པ། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་དང་བརྒྱད་གྱེས་ལ། གནས་བརྟན་པ་ལས། གངས་རི་བ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ། རྒྱུར་སྨྲ་བ། གནས་མ་བུ་པ། ཆོས་མཆོག་པ། བཟང་པོའི་ལམ་པ། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ། མང་སྟོན་པ། ཆོས་སྟོན་པ། ཆར་བཟང་འབེབས་པ་སྟེ་བཅུར་གྱེས་པས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །འདི་དག་སོ་སོར་འདོད་པ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་
【漢語翻譯】 因此，爲了欺騙自己和他人，它對整個世界都是有害的，所以必須加以駁斥。也就是說，前世是存在的，因為最初的生起心識，如果沒有與其相似的前一刻，就不會產生。並且，以知識作為它的近取因，而不是地等，是不合理的。因為後世的產生具備了所有的因緣，並且沒有障礙。如果現在沒有看到的一切都不存在，那麼明天及以後的自己和他人也無法看到，因此沒有必要為他們準備食物等。並且，自己的受用物也會變成不存在。如果有人說，這些在其他時間和地點可以見到，所以不能證明它們不存在。那麼，前世後世也在其他時間和地點可以見到，並且沒有妨害，而且有證明。說后比量不是量也是不合理的，因為對於完全具備三相，而不是像三相一樣的東西，不可能有錯誤。即使以總義作為實有境，也不會欺騙自相。如果后比量不是量，那麼就無法從順世外道的言論中推斷出沒有來世。此外，如果你僅僅通過現量來證明所量，那麼如果沒有通過現量看到沒有來世，你如何衡量它？如果僅僅因為沒有現量參與就能成立，那就矛盾了，因為現量參與就變成了不是證明，並且證明的量會倒轉，因此所證成的事物成立，這是可笑的。現在，關於應該接受的佛教宗義，也有小乘和大乘兩種。小乘也根據根器的不同，分為聲聞和緣覺兩種乘。首先，聲聞乘分為部派、自性和宗義三種。首先是十八部派，最初是根本的部派大眾部和上座部。從大眾部中分出：一說部、出世部、雞胤部、多聞部、常住部、制多山部、東山部、西山部，共八部。從上座部分出：雪山部、說一切有部、經量部、犢子部、法上部、賢胄部、正量部、大眾部、法藏部、飲光部，共十部，所以總共十八部。這些部派各自有不同的觀點。
【英語翻譯】 Therefore, since it is harmful to the entire world for deceiving both oneself and others, it must be refuted. That is, previous lives exist because the initial moment of arising consciousness does not arise without a prior moment similar to it. And it is unreasonable to take consciousness as its immediate cause, rather than earth and so on. Because the arising of future lives possesses all the necessary causes and is without obstacles. If everything not seen now did not exist, then oneself and others tomorrow and thereafter would also not be seen, so it would be unnecessary to prepare food and so on for them. And one's own objects of enjoyment would also become non-existent. If one says that these can be seen in other times and places, so one cannot prove that they do not exist, then the previous and future lives can also be seen in other times and places, and there is no harm and there is proof. Saying that inference is not valid is also unreasonable, because there is no possibility of error for something that fully possesses the three characteristics and is not like the three characteristics. Even if one takes the general meaning as the real object, it will not deceive the self-character. If inference is not valid, then one cannot infer from the words of the materialists that there is no afterlife. Furthermore, if you prove the object to be measured only through direct perception, then how do you measure it if you have not seen with direct perception that there is no afterlife? If it can be established merely because direct perception is not involved, then it is contradictory, because the involvement of direct perception becomes not a proof, and the valid means of proof is reversed, so the establishment of the object to be proven is a laughing matter. Now, regarding the Buddhist tenets that should be accepted, there are also the Lesser Vehicle and the Greater Vehicle. The Lesser Vehicle is also divided into the Hearers' Vehicle and the Solitary Buddhas' Vehicle according to the order of faculties. First, the Hearers are divided into three categories: schools, nature, and tenets. First, there are eighteen schools. Initially, there are the fundamental schools of the Mahasamghika and the Sthavira. From the Mahasamghika arose: Ekavyavaharika, Lokottaravada, Gokulika, Bahusrutiya, Caitika, Purvasaila, and Aparasaila, a total of eight schools. From the Sthavira arose: Himavata, Sarvastivada, Sautrantika, Vatsiputriya, Dharmottariya, Bhadrayaniya, Sammitiya, Mahasamghika, Dharmaguptaka, and Kasyapiya, a total of ten schools, so there are eighteen schools in total. These schools each have different views.
============================================================
==================== 第 12 段 ==================== 【原始藏文】 ཅིང་། དེ་དག་དགག་པའི་ཚུལ་གཞུང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ལ། ཉན་ཐོས་པ་འདི་དག་རྟེན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་གནས་ནས། ཤེས་བྱ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཞི་ལ། བདེན་བཞིའི་འཇུག་ལྡོག་མ་ནོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་བྱས་ནས། གཤེ་ཡང་སླར་མི་གཤེ། ཁྲོས་ཀྱང་སླར་མི་ཁྲོ། བརྡེགས་ཀྱང་སླར་མི་བརྡེག །མཚང་བྲུས་ ཀྱང་སླར་མཚང་མི་འབྲུ་སྟེ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་ལ་གནས་པས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལེན་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཤེས་པ་དང་། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་བརྩོན་པ་དང་། དུག་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ་སོགས་དང་། བདེན་བཞི་དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་ཚུལ་བཞིན་སྒོམ་པའི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལམ་ལྔར་སྦྱངས་པས། འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་ལས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ལམ་དང་ཐར་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱར་མེད་ཅིང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལའང་ལམ་དང་ཐར་པ་དེ་དག་ཡར་ལྡན་དུ་ཚང་དགོས་པས་ཐུན་མོང་གི་ཆར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་དགག་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། རང་དོན་ཉི་ཚེ་བའི་བློ་དང་། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཕྱོགས་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་གྲུབ་མཐའི་སྐྱོན་ནི་སྐབས་འདིར་དགག་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་འདོད་པ་དང་། སོ་སོའི་འདོད་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ཉན་ཐོས་པ་དག་གི་ཐུན་མོང་གི་འདོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། ལམ་དམན་པ་དགག་དགོས་པས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐབས་འདིར་དེ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཤེས་མཐོང་གིས་བལྟས་ནས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ལམ་དུ་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལ་འདོད་པ་བདུན་ནི། ཡུལ་བདེན་པ་བཞི། རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་པ། དགྲ་བཅོམ་པ་མཐར་ཐུག་པ། ཀུན་གཞི་མེད་པ། ཐེག་ཆེན་མེད་པ། ས་བཅུ་མེད་པ། སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་བདེན་བཞི་ནི། སྡུག་བསྔལ། ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ། ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཟག་བཅས་འབྲས་བུའི་ཕུང་པོའི་ཆ་སྟེ། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཅན་དང་སྐྱེ་བའི་གནས་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་བཅས་པའོ། །དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་དང་གནས་སམ་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པོ་ཅི་རིགས་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེའི་རྒྱུའི་ཆ་སྟེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་སོ། །ལས་ནི་
【漢語翻譯】 總之，這些駁斥的方式應該在論典中瞭解。第二，關於自性之顯示：這些聲聞者安住于清凈的戒律基礎上，對於所知蘊、界、處之地，以四諦之出入無誤的方式，通過聽聞和思維斷除增益，被辱罵也不還罵，被嗔怒也不還嗔怒，被毆打也不還毆打，被揭短也不還揭短，以具足沙門的四法而進入道。此外，安住于少欲知足，受持十二種頭陀功德，知量而食，夜晚不在上下夜睡眠而精進，以不凈觀等作為對治三毒之法，如理作意四諦和緣起的意義，修習三十七道品於五道，從而獲得了解脫三界之果。因此，這些道和解脫是正確的，所以不應駁斥。大乘也必須圓滿具備這些道和解脫，因此共同的部分不是駁斥的對象。然而，對於只顧自己利益的心態，以及執著于基、道、果的實有宗派之過失，在此處必須駁斥。第三，如果從宗派的建立來區分，有兩種：共同的觀點和各自的觀點。首先，聲聞者的七種共同觀點是：因為必須駁斥低劣的道，所以在此大乘的場合必須瞭解它。因為經中說，這是以智慧之眼觀察而度過的道。這七種觀點是：境四諦是真實的，作者是勝義諦，阿羅漢是究竟的，沒有阿賴耶識，沒有大乘，沒有十地，認為佛是自性。其中，境四諦是：苦、集、滅、道四諦。第一，苦諦是具有煩惱的果蘊之部分，也就是六道輪迴的眾生以及出生的處所外器世界。這些是苦的自性和作為處所或所依，因為與三種苦相關聯。集諦是該苦的因的部分，即業和煩惱二者。業是
【英語翻譯】 In short, the ways of refuting these should be understood in the treatises. Second, regarding the display of self-nature: These Shravakas, abiding in the foundation of pure discipline, regarding the ground of the knowable aggregates, elements, and sources, through hearing and thinking in a way that is unerring in the entry and exit of the Four Noble Truths, sever the superimpositions. Even if reviled, they do not revile in return; even if angered, they do not become angry in return; even if beaten, they do not beat in return; even if their faults are exposed, they do not expose faults in return. They enter the path by possessing the four qualities of a renunciate. Furthermore, abiding in contentment with little desire, they take up the twelve qualities of ascetic practice, know the measure of food, do not sleep during the upper and lower parts of the night but exert themselves, and use the contemplation of impurity, etc., as antidotes to the three poisons. By properly contemplating the meaning of the Four Noble Truths and dependent origination, and cultivating the thirty-seven factors of enlightenment on the five paths, they attain the fruit of liberation from the three realms. Therefore, these paths and liberation are correct, so they should not be refuted. The Great Vehicle must also fully possess these paths and liberation, so the common aspects are not objects of refutation. However, the faults of the mindset that only cares for its own benefit, and the sectarian faults of clinging to the reality of the ground, path, and fruit, must be refuted in this context. Third, if we divide according to the establishment of tenets, there are two types: common views and individual views. First, the seven common views of the Shravakas are: Because the inferior path must be refuted, it must be understood in this context of the Great Vehicle. Because it is said in the sutras that this is the path to be traversed by observing with the eye of wisdom. These seven views are: the four objective truths are real, the agent is the ultimate truth, the Arhat is the ultimate, there is no Alaya consciousness, there is no Great Vehicle, there are no ten bhumis, and they believe that the Buddha is self-existent. Among these, the four objective truths are: the Four Noble Truths of suffering, origin, cessation, and path. First, the truth of suffering is the part of the aggregate of results that is tainted, that is, sentient beings who are born in the six realms of existence, along with the external world of the environment that is the place of birth. These are the nature of suffering and serve as the place or basis, because they are associated with the three types of suffering in various ways. The truth of origin is the part that is the cause of that suffering, namely, karma and afflictions. Karma is
============================================================
==================== 第 13 段 ==================== 【原始藏文】 སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་། བསམ་པ་ལུས་ངག་གི་ལས་ཏེ་དེ་རེ་རེར་ཡང་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་དུ་ཡོད་དོ། །ཉོན་མོངས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །འགོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་གཏན་ནས་ཞི་བ་སྟེ་དེ་ལ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་གཉིས་སོ། །ལམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ནས། དེའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ཞིང་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དོན་དུ། ལམ་ལྔ་པོ་རང་རྒྱུད་ལ་རྟེན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་ནི། གཟུགས་རགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩོམ་གཞི་མཐར་ཐུག་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང་། ཤེས་པའི་རྩོམ་གཞི་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་གཉིས་ནི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ལ། དེ་ལས་རགས་ པ་རྣམས་རྩོམ་མོ་ཞེས་འདོད། དགྲ་བཅོམ་པ་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྷག་མེད་དུ་འདས་པ་དེ་འཁོར་བར་མི་ལྷུང་སྟེ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་མི་རྒྱ་སྟེ་ཉན་ཐོས་སུ་རིགས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྣུམ་ཟད་པའི་མར་མེ་བཞིན་ངེས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་འོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཀུན་གཞི་མེད་པ་ནི། ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་རེས་མོས་སུ་ཡོད་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་ཀུན་གཞི་མེད་དེ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་བརྟན་པའི་སེམས་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་འཐད་ཅེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་མེད་པ་ནི། འདུལ་ལུང་སྡེ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཐེག་དམན་གྱི་བཀའ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཡིན་གྱི། ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མིན་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་ཐོ་བརྩམ་ཕྱིར་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བྱས་པ་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད། ས་བཅུ་མེད་པ་ནི། བདེན་པ་མཐོང་ནས་བསྐལ་པ་མང་པོར་འཁོར་བར་གནས་མི་སྲིད་དེ། སོ་སྐྱེའི་ས་ལ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཚོགས་བསགས་ནུས་པའི་སྐྱེས་བུ་རབ་སངས་རྒྱས་པར་ནུས་པ་དེས། ངེས་འབྱེད་ཡན་ཆད་སྟན་གཅིག་ལ་ནུབ་གཅིག་གི་ཚེ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅེས་འདོད། སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་རབ་གྲངས་མེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་འཁོར་བར་བསྲན་ནུས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་འདི་བསླབ་ཅིང་ཚོགས་བསྐལ་མང་དུ་བསགས་པས་འཚང་རྒྱ་ལ། གཞན་ཕལ་གྱིས་དེ་མི་ནུས་ཏེ་འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་ཞིང་དམུ་རྒོད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པས་སོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་གང་ཟག་དམ་པ་རང་རྒྱུད་པ་ཞིག་ཡིན་གྱི། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྲག་ཟག་པ་དང་། རྒྱབ་བསྙུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད
【漢語翻譯】 心是意的業，思考是身語的業，這些每一個都有善、不善、無記三種。煩惱是貪慾等。滅是痛苦及其原因完全寂滅，分為有餘和無餘兩種。道是了知痛苦后，爲了斷除其因集，現證滅，五道依于自相續。造作的究竟是，粗色之究竟造作的根本是無分微塵，知識造作的根本是時間的究竟無分剎那，這二者是真實存在的，認為從那之上造作出粗大的事物。認為阿羅漢是究竟的是，阿羅漢入于無餘涅槃不會墮入輪迴，因為三有中出生的因已窮盡，也不會成佛，因為是聲聞種姓決定，如油盡的燈火般必定會寂滅。認為沒有阿賴耶識是，六識是輪流存在的，除此之外沒有阿賴耶識，因為沒有見到。如果有一個作為一切基礎的堅固的心，那就會變成是人我，所以不合理。認為沒有大乘是，律藏四部等小乘的教是佛語，般若十萬頌等不是佛語，因為爲了破壞教法是魔和外道所為，因為和三藏及四法印等相違背。認為沒有十地是，見到真諦后不可能在輪迴中安住多劫，在凡夫地能積累三大阿僧祇劫資糧的士夫，能成佛者，決定勝解分之前在一座上一個晚上就能現證。認為佛是自續的是，有些賢善之人能在無量劫中忍受輪迴，學習聲聞道，積累眾多資糧而成佛，其他大多數人不能那樣做，因為輪迴中痛苦巨大，不能利益剛強難化的眾生。因此，所謂的佛是自續的補特伽羅，不是化身，因為有流血和腰痛等。
【英語翻譯】 Mind is the action of thought, and thinking is the action of body and speech; each of these has three aspects: virtuous, non-virtuous, and neutral. Afflictions are things like desire. Cessation is the complete pacification of suffering along with its causes, and it is divided into two types: with remainder and without remainder. The path is that which, after knowing suffering, abandons its cause, accumulation, and manifests cessation, the five paths rely on one's own continuum. The ultimate cause is that the ultimate basis of the composition of gross forms is the indivisible particle, and the basis of the composition of consciousness is the indivisible moment of time; these two exist ultimately, and it is believed that gross things are composed from them. The view that Arhats are ultimate is that an Arhat who has passed into nirvana without remainder will not fall into samsara because the cause of being born in the three realms has been exhausted, and will not become a Buddha because they are determined to be of the Hearer lineage; like a lamp with exhausted oil, they will definitely pass into nirvana. The view that there is no basis of all is that the six consciousnesses exist in turn, but other than that, there is no basis of all because it is not observed. If there were a stable mind that is the basis of everything, it would become the self of a person, so it is unreasonable. The view that there is no Great Vehicle is that the Vinaya Pitaka, the four divisions, etc., are the words of the Buddha, but the Hundred Thousand Verses of the Perfection of Wisdom, etc., are not the words of the Buddha because they were made by demons and heretics in order to undermine the teachings, because they appear to contradict the Three Baskets and the Four Seals, etc. The view that there are no ten grounds is that it is impossible to remain in samsara for many eons after seeing the truth; a person who can accumulate the accumulations of three countless eons on the ground of an ordinary being, who is capable of becoming a Buddha, can manifest up to the decisive factor in one night on one seat. The view that the Buddha is self-continuum is that some excellent individuals can endure samsara for countless eons, learn the Hearer's path, and accumulate many accumulations of eons to attain enlightenment, but most others cannot do that because suffering is great in samsara and they cannot benefit wild and untamed beings. Therefore, the so-called Buddha is a noble individual who is self-continuum, not an emanation body, because they have bleeding and back pain, etc.
============================================================
==================== 第 14 段 ==================== 【原始藏文】 ་པས་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའོ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའང་མིན་ཏེ། ཏིང་འཛིན་ལས་བཞེངས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་སོ་ཞེས་ལུང་ལས་འབྱུང་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ། བདེན་བཞི་ནི་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། གཞི་སྣོད་བཅུད་ཕུང་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་དཔྱད་ན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤང་གཉེན་བྲལ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །རྩོམ་བྱེད་ལ་གཟུགས་ཅན་རྡུལ་ཕྲན་མེད་དེ། རགས་པ་རྩོམ་ཚེ་རྡུལ་རྣམས་ཕྲད་ན་ཕྱོགས་གཅིག་གམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲད་དགོས་ནའང་། གཅིག་གིས་ཕྲད་ན་ཆ་བཅས་སུ་ཐལ་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲད་ན་གོང་བུ་ཉིད་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་ཐལ་བས་ཕྲད་ནས་རྩོམ་པ་མི་སྲིད་ལ། མ་ཕྲད་པར་རྩོམ་ན་བར་དུ་སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་གཞན་འཇུག་ཅིང་དེའི་བར་དུ་ཡང་གཞན་འཇུག་པའི་གོ་ཡོད་པས་ན་ཡུངས་འབྲུའི་ནང་དུ་སྟོང་གསུམ་ ཤོང་བར་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་མི་འཐད་དོ། །གཞན་ཡང་ཉི་གྲིབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་། རིང་ཐུང་དང་། མདའ་འཕོ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དུས་ཅན་སྐད་ཅིག་མའང་བདེན་པར་མེད་དེ་དབུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དེ་སྔ་ཕྱིའི་སྐད་ཅིག་དང་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། ཕྲད་ན་རིམ་གྱིས་སམ་ཅིག་ཆར་ཕྲད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆ་བཅས་དང་། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་བསྐལ་པ་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཐལ་ཞིང་། མ་ཕྲད་ན་བར་དུ་དུས་གཞན་གྱིས་ཆོད་པར་ཐལ་བ་དང་། གཞན་ཡང་སྐད་ཅིག་བར་མ་དེས་ཐོག་མཐའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆོད་དམ་མ་ཆོད། མ་ཆོད་ན་དུ་མ་མཐུད་པས་རིང་མི་ཤེས་ལ། ཆོད་ན་བར་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་སྔ་ཕྱི་ལ་ཕྱོགས་པའི་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་མིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་མ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲི་མ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲི་མ་མཐའ་དག་མ་ཟད་བཞིན་དུ་སེམས་རྒྱུན་ཆད་པ་མི་སྲིད་དེ་ཡིད་ཀྱི་ལུས་སོགས་འཕེན་པའི་རྒྱུ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྤང་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་གདོད་སློབ་དགོས་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་མེད་པའང་མི་འཐད་དེ། རྟེན་ཀུན་གཞི་མེད་ན་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བར་ལུས་ལེན་པ་དང་། འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་པ་མི་རུང་སྟེ། བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཚོགས་དྲུག་
【漢語翻譯】 以異熟果的部分剩餘而存在。也不是恒常處於等持中，經中說從等持中起身前往乞食。認為從涅槃中滅度后，利生事業便斷絕。對此進行駁斥：四諦在勝義中並不成立，因為如果觀察作為基礎的器情世間和蘊界等一切，則在任何處都不成立。斷除、親近、解脫、獲得等一切都只是假立，實際上並不成立。組成事物沒有有形微塵，因為在組成粗大之物時，微塵如果相觸，則必須以一個方向或全部方向相觸。如果以一個方向相觸，則會成為有分，如果以全部方向相觸，則聚合體本身也會變成微塵大小，因此相觸后組成是不可能的。如果不相觸而組成，則中間會進入明暗的其它微塵，並且在它們之間也有進入其它微塵的機會，因此會出現芥子中容納三千大千世界的過失，等等，以這些理證是不合理的。此外，如果觀察日影的方向、長短以及箭的移動等，則沒有真實成立的極微塵。具有時間性的剎那也不真實存在，因為中間的剎那與前後的剎那相觸或不相觸。如果相觸，則是逐漸相觸或同時相觸。如果是前者，則成為有分，如果是後者，則會成為劫等於剎那，如果不相觸，則會成為中間被其它時間間隔開。此外，中間的剎那是否隔開了起始和結尾的兩個剎那？如果沒有隔開，則因為眾多相連而無法知道長短，如果隔開，則因為存在於中間，會變成朝向前後兩個方向的部分。阿羅漢的涅槃不是最終的，因為煩惱障所要斷除的一切尚未窮盡，心的自性是光明，具有佛陀心性的種子，因為客塵是突發的，在一切客塵尚未窮盡之前，心識相續不可能斷絕，因為具備了牽引意生身等的因，並且斷證圓滿的因，需要從最初開始學習才能成就。認為阿賴耶識不存在也是不合理的，如果沒有所依的阿賴耶識，則不可能持續不斷地存在。在輪迴中取身， 以及從輪迴中解脫是不可能的，因為沒有習氣的所依等等，以及六
【英語翻譯】 It exists with a remaining portion of the ripening aspect. It is not always in equipoise either, as the scriptures say that after rising from meditative absorption, they go for alms. It is believed that after passing into nirvana, their activity for the benefit of beings ceases. To refute this: The four truths are not established in the ultimate sense, because if we examine the basis, the container, the contents, the aggregates, the elements, everything, they are not established anywhere. Abandoning, befriending, separation, attainment, all are merely imputed and not established in reality. There are no physical atoms that compose things, because when composing something coarse, the atoms must touch in one direction or in all directions. If they touch in one direction, they would become partitive. If they touch in all directions, the aggregate itself would become as small as an atom, so composing by touching is impossible. If they compose without touching, other atoms of light and darkness would enter in between, and there would be room for others to enter between them, so it would follow that a thousandfold world system could fit inside a mustard seed, etc. These kinds of arguments are not reasonable. Furthermore, if we examine the direction of the sun's shadow, length, and the movement of an arrow, etc., there is no truly established ultimate atom. Momentariness with time is also not truly existent, because the middle moment either touches or does not touch the previous and subsequent moments. If it touches, it touches gradually or simultaneously. If it is the former, it becomes partitive, and if it is the latter, an eon becomes a moment. If it does not touch, it would be interrupted by another time in between. Furthermore, does the intermediate moment separate the two initial and final moments? If it does not separate, then because many are connected, we cannot know the length. If it separates, then because it exists in the middle, it would become two parts facing the front and back. An Arhat's nirvana is not ultimate, because the obscurations of the afflictions to be abandoned are not completely exhausted, and the nature of mind is luminosity, possessing the seed of the Buddha-essence, because defilements are adventitious, and as long as all defilements are not exhausted, the mind-stream cannot cease, because the cause for projecting the mental body, etc., is complete, and the cause for complete abandonment and realization must be learned from the beginning. It is also unreasonable to say that there is no all-ground consciousness, because if there is no all-ground consciousness as a basis, it is impossible to exist continuously. Taking a body in samsara, and turning away from samsara is impossible, because there is no basis for habitual tendencies, etc., and the six
============================================================
==================== 第 15 段 ==================== 【原始藏文】 འགགས་པའི་སེམས་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡང་སེམས་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུན་ཆད་ཅིང་ཉེར་ལེན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་འགྲུབ་པ་ན། བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་ཤེས་པས་མི་རུང་བས། ཐུན་མོང་གི་རྟེན་ཀུན་གཞི་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐེག་ཆེན་མེད་པའང་མི་འཐད་དེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་སོགས་དང་འགལ་བ་མེད་པར་མ་ཟད། འོག་མའི་བསྟན་དོན་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་གྲུབ་པ་དང་། ཐེག་དམན་ལས་སངས་རྒྱ་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐེག་ཆེན་ན་ཚང་ཞིང་ལམ་འབྲས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་པར་འགྲུབ་བོ། །ས་བཅུ་ཡོད་དེ་སོ་སྐྱེའི་སར་དབང་རྣམས་མ་ཐོབ་པས་ཚོགས་མཐའ་དག་རྫོགས་མི་ནུས་ལ། ཉོན་མོངས་དང་བཅས་པས་ལམ་ལ་བར་ཆད་མང་བས་ན། འཕགས་ལམ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་ཚོགས་བསགས་པར་འཐད་ཅིང་། སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པ་བཅུའི་གཉེན་པོ་ས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་སྨིན་དང་བཅས་པའི་གང་ཟག་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་ན། སྒྲིབ་པ་དང་མ་རིག་མ་སྤངས་ཤིང་འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་ན། ཐུགས་རྗེ་མེད་པ་སོགས་ ཉི་ཚེ་བའི་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་མི་འཐད་ལ། འོད་གསལ་བའི་སྙིང་པོ་དྲི་མ་མཐའ་དག་གིས་དག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ན་ཡང་རང་རྒྱུད་པའི་ཚུལ་དུ་མེད་པར་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ལ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཙམ་བརྗོད་ན་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ། འཇིག་པ་དོན་གཞན། དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ། བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག །ཤེས་པས་རང་དང་ཡུལ་མི་རིག་པ། མཚན་མཚོན་ཐ་དད། ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ཏེ། དེ་ལྟར་འདོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་གྱི་གཞུང་གི་དོན་རིག་པའམ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མིན་ཏེ་གྲུབ་མཐའི་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་བསླད་པ་ཅི་རིགས་དང་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ནི་རྒྱུ་གཟུགས་འབྱུང་བ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི། འབྲས་གཟུགས་མིག་རྣ་སྣ་ལྕེ་ལུས་དབང་ལྔ་དང་། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སྟེ་ཡུལ་ལྔ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པའི་གཟུགས་དང་བཅུ་གཅིག་གོ། །གཙོ་བོ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི་དོན
【漢語翻譯】 已滅盡的心識之後，也不應產生心識，因為是斷滅且無相續的緣故。此外，一切顯現以心而以實力的理證成立時，習氣的所依不能是短暫的意識，因此應當了知有共同的所依阿賴耶識。大乘不存在也不合理，不僅與三藏和四法印的意義等不相違背，而且成立為超勝於下乘的教義，並且小乘沒有成佛之道的圓滿相，因為大乘圓滿且以理證成立為道果殊勝，因此成立有大乘。有十地，因為異生位沒有獲得諸自在，不能圓滿一切資糧，並且由於具有煩惱，道路上有很多障礙，因此獲得聖道后也應積累資糧，並且對於所斷的十種障礙的對治，次第生起十地的智慧沒有相違，並且有能立的緣故。如果佛是具有異熟的補特伽羅自續，沒有斷除障礙和無明，並且逝世后利生事業中斷，沒有大悲等，像這樣短暫的補特伽羅的一切智是不合理的。光明的心性，從一切垢染中清凈顯現的成佛之時，以調伏所化之力的緣故，化身的種種幻化雖然顯現，但成立為沒有自續之相。第二，各自宗派的觀點陳述中，有分別說部和經部兩種觀點。第一，如果只陳述分別說部的最主要觀點，則有五種知識之基礎、壞滅是他體、三時實有、不可言說的我、意識不認識自與境、名與義不同、不耗損之物。像這樣，了知七種觀點的論典之義，或者說是認識，也不是正確的，因為與宗派的偏執所染污的各種成分相混合的緣故。其中，五種知識之基礎是，色的基礎是因色四大種，即地、水、火、風四者。果色是眼、耳、鼻、舌、身五根，以及色、聲、香、味、觸五境。還有十一無表色。主要的心之基礎是義。
【英語翻譯】 It is not reasonable for consciousness to arise after the cessation of consciousness, because it is discontinuous and without continuity. Furthermore, when all appearances are established as mind by the power of reasoning, the basis of habituation cannot be a temporary consciousness. Therefore, it should be understood that there is a common basis, the ālaya-vijñāna. It is also unreasonable to say that the Mahāyāna does not exist, because it is not only not contradictory to the meaning of the three baskets and the four seals, but it is also established as superior to the teachings of the lower vehicle. Moreover, the path to Buddhahood is incomplete in the Hīnayāna, because the Mahāyāna is complete and it is established by reasoning that the path and fruit are supreme. Therefore, it is established that the Mahāyāna exists. There are ten bhūmis, because in the state of an ordinary being, one has not obtained the powers and cannot complete all accumulations. Moreover, because there are many obstacles on the path due to afflictions, it is reasonable to accumulate merit even after attaining the noble path. Furthermore, there is no contradiction in the gradual arising of the wisdom of the ten bhūmis, which are the antidotes to the ten obscurations to be abandoned, and there is a proof for it. If a Buddha were a self-existent person with karmic results, without having abandoned obscurations and ignorance, and if the benefit of beings were interrupted after death, without compassion, etc., then the omniscience of such a temporary person would be unreasonable. At the time of Buddhahood, when the essence of clear light, purified of all defilements, is manifested, although various emanations of the Nirmāṇakāya appear due to the power of taming beings to be tamed, it is established that they do not exist in the form of self-existence. Secondly, in the statement of the views of each school, there are two views: the Vaibhāṣika and the Sautrāntika. First, if only the most important views of the Vaibhāṣika are stated, there are five bases of knowledge, destruction is other than the object, the three times are substantially existent, the inexpressible self, consciousness does not know itself and the object, name and meaning are different, and non-perishable matter. Thus, understanding or knowing the meaning of the treatises of the seven types of views is also not correct, because they are mixed with various elements tainted by sectarian bias. Among them, the five bases of knowledge are: the basis of form is the four great elements, earth, water, fire, and wind. The resultant forms are the five sense faculties: eye, ear, nose, tongue, and body, and the five objects: form, sound, smell, taste, and touch. There are also eleven non-revealing forms. The main basis of mind is meaning.
============================================================
==================== 第 16 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཙམ་རིག་པ་སྟེ་མིག་ཤེས་སོགས་དྲུག་གོ། །དེ་དག་གིས་ཡུལ་རང་ཉིད་རྗེན་ཅེར་དུ་འཛིན་པར་འདོད། འཁོར་སེམས་བྱུང་གི་གཞི་ནི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་ ལྔ་བཅུ་ང་གཅིག་ཡོད་པ་ནི། འདི་ལྟར་རེག་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་པ་སྟེ་ཀུན་འགྲོ་ལྔ། འདུན་པ་དང་། མོས་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་སྟེ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བས་སེམས་ཀྱི་ས་མང་པོ་བཅུའོ། །དད་པ། བག་ཡོད། ཤིན་སྦྱངས། བཏང་སྙོམས། ངོ་ཚ་ཤེས་པ། ཁྲེལ་ཡོད། མ་ཆགས་པ། ཞེ་སྡང་མེད་པ། གཏི་མུག་མེད་པ། མི་འཚེ་བ། བརྩོན་འགྲུས་དང་བཅུ་གཅིག་ནི་དགེ་སེམས་ཀུན་གྱི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བས་དགེ་བའི་སེམས་བྱུང་ངོ་། །འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག །ལྟ་བ། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག །ཁྲོ་བ། ཁོན་འཛིན། འཆབ་པ། འཚིག་པ། ཕྲག་དོག །སེར་སྣ། སྒྱུ། གཡོ། རྒྱགས་པ། རྣམ་པར་འཚེ་བ། ངོ་ཚ་མེད་པ། ཁྲེལ་མེད་པ། རྨུག་པ། རྒོད་པ། མ་དད་པ། ལེ་ལོ། བག་མེད་པ། བརྗེད་ངས། རྣམ་པར་གཡེང་བ། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའོ། །གཉིད་འགྱོད་རྟོག་དཔྱོད་བཞི་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་བཞི་སྟེ་དེ་ལྟར་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གོ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དེ་དག་ཀྱང་རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་དུས་དང་རྫས་ཏེ་མཚུངས་པ་ལྔས་མཚུངས་པར་འཇུག་གོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་གཞི་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། ཐོབ་པ་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་ འཇུག་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་། སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་། རིས་མཐུན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། མིང་གི་ཚོགས་དང་། ཚིག་གི་ཚོགས་དང་། ཡི་གེའི་ཚོགས་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་། འཇུག་པ་དང་། སོ་སོར་ངེས་པ་དང་། འབྱོར་འབྲེལ་དང་། མགྱོགས་པ་དང་། གོམས་པ་དང་། དུས་དང་། ཡུལ་དང་། གྲངས་དང་། ཚོགས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གཟུགས་སེམས་ལས་རྫས་ཐ་དད་པར་འདོད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་གཞི་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་གསུམ་མོ། །འཇིག་པ་དོན་གཞན་ནི། བུམ་པ་ལྟ་བུ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ། སྐྱེ་བ། རྒ་བ། གནས་པ། མི་རྟག་པའོ། །དེ་བཞི་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་རྗེས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ། ས
【漢語翻譯】 僅僅是識，即眼識等六識。他們認為，這些識是赤裸裸地執持對境本身的。而伴隨心識生起的，則是執持事物差別的，分為五十一種。即：如是觸、作意、受、想、思，此為遍行五。欲、勝解、念、等持、慧，此為別境五，此十者於一切心中生起，故為心之多地十。信、慚、愧、無貪、無嗔、無癡、不害、輕安、舍、不放逸、精進等十一，於一切善心中生起，故為善心所。貪、嗔、慢、無明、見、疑，此為根本煩惱六。忿、恨、覆、惱、嫉、慳、誑、諂、憍、害、無慚、無愧、昏沉、掉舉、不信、懈怠、放逸、失念、散亂、不正知等二十，是為近分煩惱。睡眠、惡作、尋、伺四者，是為不定四，如是共五十一種。彼等心與心所，亦以所依、所緣、行相、時、事，此五同分而相應。不相應行之基為二十三種，即：得、滅盡定、無想定、無想、命根、眾同分、生、老、住、無常、名身、句身、文身、異生性、流轉、安立、和合性、迅速、次第性、時、方、數、和合。彼等亦認為與色心異體。非緣起之基為非由因緣所生者，即：虛空、擇滅、非擇滅三者。壞滅異義者，如瓶等以有為法所表徵之四相，即：生、老、住、無常。彼四者以有為法所表徵之後，隨之所表徵之四相，即：是
【英語翻譯】 Merely consciousness, namely the six consciousnesses such as eye consciousness. They believe that these consciousnesses directly grasp the objects themselves. The basis for the arising of accompanying mental factors is the grasping of the distinctions of things, which are divided into fifty-one types. These are: contact, attention, feeling, perception, and intention, which are the five omnipresent ones. Desire, conviction, mindfulness, concentration, and wisdom, which are the five object-specific ones. These ten arise in all minds, hence they are the ten all-pervasive mental factors. Faith, conscientiousness, tranquility, equanimity, sense of shame, sense of embarrassment, non-attachment, non-hatred, non-ignorance, non-harmfulness, and diligence, these eleven arise as attendants to all virtuous minds, hence they are virtuous mental factors. Attachment, anger, pride, ignorance, views, and doubt, these are the six root afflictions. Wrath, resentment, concealment, vexation, jealousy, stinginess, deceit, cunning, arrogance, harmfulness, shamelessness, lack of embarrassment, dullness, excitement, lack of faith, laziness, recklessness, forgetfulness, distraction, and non-alertness, these twenty are the secondary afflictions. Sleep, regret, investigation, and analysis, these four are the variable ones, thus totaling fifty-one. These minds and mental factors are also associated through five similarities: basis, object, aspect, time, and substance. The basis of non-associated formations is twenty-three, namely: attainment, cessation attainment, non-perception attainment, non-perception, life faculty, commonality of kind, birth, aging, duration, impermanence, collection of names, collection of sentences, collection of letters, individuality of separate beings, transformation, establishment, aggregation, quickness, sequence, time, direction, number, and assembly. They also believe that these are different entities from form and mind. The basis of the unconditioned is that which is not born from causes and conditions, namely: space, analytical cessation, and non-analytical cessation, these three. The different meanings of destruction are the four characteristics that represent conditioned phenomena, such as a vase, namely: birth, aging, duration, and impermanence. These four, after representing conditioned phenomena, are followed by four characteristics that represent them, namely: are
============================================================
==================== 第 17 段 ==================== 【原始藏文】 ྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ། གནས་པའི་གནས་པ། རྒ་བའི་རྒ་བ། འཇིག་པའི་འཇིག་པའོ། །སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་བསྐྱེད་ལ། རྩ་བའི་སྐྱེ་བས་བུམ་པ་དང་མཚན་ཉིད་གཞན་བདུན་ཏེ་བརྒྱད་པོ་སྐྱེད་པ་སོགས། གནས་པ་སོགས་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་མཚོན་བྱ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དེ་ཁང་པ་བྱ་རོག་གིས་མཚོན་པ་ལྟར་འདོད་པའོ། །དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་ནི་འདས་དང་མ་འོངས་ཀྱང་རང་ས་ན་ཡོད་པས་དུས་གསུམ་པོ་ད་ལྟར་རྫས་ སུ་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་ན་འདས་མ་འོངས་མཐོང་བར་ཐལ་ཟེར་ན་འགག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པས་བསྐལ་ཏེ་མི་མཐོང་ཞེས་སོ། །གྲངས་ཅན་པའི་འདོད་པ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་མར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་དོ། །བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་ནི། ལས་བྱེད་པོ་དང་འབྲས་བུ་མྱོང་བའི་བདག་གཅིག་ངེས་པར་འདོད་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་དེ་ནི་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་མ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་མེད་ཅིང་། རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འདོད་དོ། །བརྗོད་མེད་བདག་འདི་གནས་མ་བུའི་སྡེ་པ་སོགས་འགའ་ཞིག་གིས་འདོད་པ་ལས་བྱེ་བྲག་པ་ཡིན་ཚད་ཀྱི་འདོད་པ་མིན་ཀྱང་། བྱེ་མདོ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་བྱེ་བྲག་པའི་ནང་ཚན་གཅིག་གིས་འདོད་པས་ན་འདིར་བཀོད་པའོ། །ཤེས་པས་རང་དང་ཡུལ་མི་རིག་པ་ནི། རང་གིས་རང་རིག་པར་མི་རུང་སྟེ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་དང་བཅས་པས་དབང་པོས་ཡུལ་རྗེན་ཅེར་དུ་རིག་གི་ཤེས་པ་ཤེལ་གོང་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་མེད་པས་དེར་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །མཚན་མཚོན་ཐ་དད་ནི་དཀར་ཟལ་ལ། ལྐོག་ཤལ་གྱིས་བ་ལང་དུ་མཚོན་པ་ན། དེ་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ཀྱི། རྫས་གཅིག་ན་ལས་དང་བྱེད་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་མི་འཐད་ཅེས་འདོད་དོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ནི། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐོབ་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་བུ་ལོན་གྱི་ ཡི་གེ་ལྟ་བུ། ངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན་པ་དེ་ཡི་དབང་གིས་ལས་ཆུད་མི་ཟ་བར་འདོད་དོ། །འདོད་པ་དེ་དག་ལ་བརྟགས་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་རྡུལ་ཕྲན་བཀག་པས་ཁེགས་པ་དང་། རྣམ་རིག་མིན་པའང་གཟུགས་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཏེ་ལུས་ངག་ལ་བརྟེན་པའི་ལས་དགེ་སོགས་རྒྱུན་ཆགས་པར་འཕེན་པའི་འདུ་བྱེད་ཙམ་ལ་བཏགས་པ་ལས་དོན་དུ་མ་གྲུབ་ལ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དག་ཀྱང་དུ་མ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ལ། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཕྱི་ནང་གང་ནས་ཀ
【漢語翻譯】 生之生，住之住，老之老，壞之壞。生的生能生根本的生，根本的生能生瓶子和另外七種體性，總共八種等等。住等等也同樣結合起來理解。也就是說，能指和它的體性是不同的，就像房屋用烏鴉來象徵一樣。三時實有是指過去和未來也存在於自身的位置，所以過去、現在、未來三時現在是實有的。如果說這樣會看到過去和未來，那麼因為滅和未生被遮蔽而看不到。這和數論派的觀點不同，他們認為是以剎那的自性連續存在的緣故。不可言說的我：必須確定存在一個造作者和感受果報的我，否則業果的關係就不合理。因此，這個我不是和蘊一體，也不是和蘊分離，是常還是無常都不可言說。這個不可言說的我，是住母子部等一些宗派所主張的，雖然不是所有毗婆沙師的主張，但因為大小二論中的毗婆沙師中的一部分主張，所以在此列出。識不認識自己和境：自己不能認識自己，因為沒有能識和所識的區分。有心識的根識能直接認識境，識就像水晶球一樣沒有形相，所以認為只是在那裡進行分別。名稱和所指不同，比如用白色的灰燼，用隱秘的骨灰來象徵牛的時候，這三者是實體不同的。如果是一個實體，那麼作用和作者會變成一個，所以不合理。不消失的實物：由不相應的行獲得差別所產生的，不消失的叫做不消失，就像借據一樣。因為本體是無記的，所以認為業不會消失。考察這些觀點，因果的一切色法都被微塵阻礙而遮蔽，不是識的也不是色的體性，只是假立在依賴身語的善等持續增長的行上，實際上沒有成立。心和心所也是眾多和剎那的自性，也沒有成立剎那無分，無論從內外哪個方面
【英語翻譯】 The birth of birth, the abiding of abiding, the aging of aging, the destruction of destruction. The birth of birth generates the root birth, and the root birth generates the vase and the other seven characteristics, a total of eight, and so on. Abiding and so on should also be understood by applying them in the same way. That is to say, the signified and its characteristic are different, just as a house is symbolized by a crow. The existence of the three times as real means that the past and the future also exist in their own places, so the three times of past, present, and future are now real. If it is said that in this way the past and the future will be seen, then because extinction and non-birth are obscured, they cannot be seen. This is different from the view of the Samkhya school, which believes that they exist continuously in the nature of moments. The inexpressible self: It must be determined that there is a single self who is the agent and experiences the results, otherwise the relationship between actions and results would not be reasonable. Therefore, this self is neither one with the aggregates nor separate from them, and it cannot be said to be either permanent or impermanent. This inexpressible self is asserted by some schools such as the Sthavira-mātṛka, but it is not the assertion of all Vaibhāṣikas. However, because it is asserted by a section of the Vaibhāṣikas within the two treatises of the Vaibhāṣika and the Sutra, it is listed here. Consciousness does not recognize itself and the object: One cannot recognize oneself, because there is no distinction between the knower and the known. Root consciousness with mind directly recognizes the object, and consciousness is like a crystal ball without form, so it is considered to be merely conceptualization there. The name and the signified are different, for example, when white ashes and secret bone ashes are used to symbolize a cow, these three are different entities. If it were one entity, then the action and the agent would become one, so it is unreasonable. Non-perishing substance: What is produced from the distinction of obtaining non-associated formations is called non-perishing, like a loan note. Because the essence is unspecified, it is believed that the action will not perish. Examining these views, all forms of cause and effect are obstructed and obscured by the blocking of particles, and what is not consciousness is also not the nature of form. It is merely imputed to the formations that continuously propel the accumulation of virtues and so on, which depend on body and speech, but it is not actually established. Mind and mental events are also of multiple and momentary nature, and the indivisible moment is also not established, whether from the outside or the inside.
============================================================
==================== 第 18 段 ==================== 【原始藏文】 ྱང་མི་རྙེད་པ་དང་། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རང་རིག་པའང་མ་གྲུབ་ལ། རང་ལས་གཞན་རིག་པའང་མ་གྲུབ་སྟེ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དང་། དུས་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་གང་ཡང་རིག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དེ་དག་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་ན་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་བོ། །འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཀྱང་དགག་བྱ་མེད་པའི་ཆ་ནས་དེར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འཇིག་པ་ཞེས་པ་འཇིག་རྒྱུའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་དེ་རང་གྲུབ་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ལ་བརྗོད་དེ། ཆུའི་གཤེར་བ་ལྟར་འདུས་བྱས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་དེ་ལས་འཇིག་པ་ལོགས་སུ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་ རང་ཉིད་མི་འཇིག་པ་དང་། འཇིག་པ་ཉིད་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་དེ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་རང་དབང་གིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་འཇིག་པ་ཡོད་ན་དེ་སུ་ཞིག་གི་འཇིག་པ་ཡིན། དེ་ལ་འཇིག་པར་རྒྱུ་གང་གིས་གདགས་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དེའི་འཇིག་པ་དུས་མཉམ་ན་དེས་དེ་མི་འཇིག་ལ། མི་མཉམ་པར་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་ན་ཡང་འཇིག་པ་དོན་མེད་དོ། །དུས་གསུམ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདས་པ་འགག་པ་དང་། མ་འོངས་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་ད་ལྟ་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་བར་ཐལ་ལ། འདས་པ་དང་འགགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ་ཟེར་ན་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དུས་ཞེས་པ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཙམ་ལས་རང་རྐྱ་བའི་རྫས་སུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་མེད་དེ་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་དང་རྟག་མི་རྟག་དངོས་འགལ་གྱི་བར་ན་ཕུང་གསུམ་མི་སྲིད་པས་ན་མཐའ་བཞིར་བརྗོད་དུ་མེད་པས་བདག་དེ་དངོས་པོར་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་མི་འཐད་དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སོགས་གསལ་པོར་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་མྱོང་བ་འདི་ལ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་རང་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀུན་ཀྱང་མི་འཐད་པས་ཚུར་མཐོང་གི་རྣམ་གཞག་ཀུན་ནུབ་པར་ཐལ་བ་དང་། དབང་པོ་ བེམ་པོ་ལ་ཡུལ་རིག་པའི་ནུས་པ་མེད་ལ། ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་སྣང་གི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མེད་ན་ཡུལ་མི་སྣང་བར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁེགས་སོ། །མཚན་མཚོན་ནི་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་གི་ཚུལ་ལས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་ད
【漢語翻譯】 也無法找到，因為沒有能知和所知，所以勝義諦中自證也不成立。從自身來說，他證也不成立，因為沒有關聯。同時或不同時，任何證知都不成立。不相應的行也只是在色和心的狀態上假立，與它們既非一也非異，因此不是實有。無為法也只是從沒有所破的角度在那上面假立，沒有絲毫作為實有成立。所謂壞滅，就像要壞滅的瓶子那樣，指的是它在自身成立的第二個剎那不住留。就像水的濕性那樣，有為法自身的體性就是那樣安住的。如果從事物之外另有壞滅，那麼事物自身就不會壞滅，而且壞滅本身會變成無因。因為與壞滅相異的事物不是壞滅，而且壞滅本身與事物相異而自主存在。如果壞滅與事物相異而存在，那麼那是誰的壞滅？用什麼原因來安立它是壞滅？事物和它的壞滅同時，那麼它不會壞滅它。如果不同時，有先後，那麼壞滅也是無意義的。三時不是實有，因為過去已經滅亡，如果未來未生的事物現在存在，那麼一切都會變成現在。如果說只有過去和滅亡的體性，那麼也只是假立，實際上不是實有。所謂時間，只是依靠事物而進行稱謂，沒有絲毫獨立的實有。不可言說的無我，在蘊和一異、常無常、有無的中間，因為不可能有三者，所以是四邊都不可言說的，因此要知道我不是實有。識不認識自己是不合理的，因為清楚地、不依賴他者地體驗到自身相續的樂等，這只是名言上稱為自證。如果沒有它，那麼一切現量的稱謂都不合理，這樣一來，一切世俗的安立都會崩潰。而且根識是無情物，沒有認識對境的能力。如果識沒有對境顯現的各種形象，那麼對境就不會顯現等等，這些都破斥了上述觀點。名和所詮只是從安立的方式上進行區分，實際上沒有差別。
【英語翻譯】 It cannot be found, and because there is no knower and nothing to be known, self-cognition is not established in the ultimate sense. From itself, other-cognition is also not established because there is no connection. Neither simultaneous nor non-simultaneous cognition is established. Non-associated formations are merely imputed to the states of form and mind, and are neither one with them nor different from them, so they are not substantial. Unconditioned phenomena are merely imputed there from the aspect of having no object of negation, and there is not the slightest establishment as substantial. Destruction refers to the fact that something like a pot that is about to be destroyed does not remain in the second moment of its own establishment. Like the wetness of water, the nature of conditioned phenomena themselves abides in that way. If destruction exists separately from the thing, then the thing itself will not be destroyed, and destruction itself will become causeless. Because the thing that is different from destruction is not destruction, and destruction itself exists independently, separate from the thing. If destruction exists separately from the thing, then whose destruction is it? By what cause is it established as destruction? If the thing and its destruction are simultaneous, then it will not destroy it. If they are not simultaneous, and occur before and after, then destruction is also meaningless. The three times are not substantial, because the past has ceased, and if the future, unborn thing exists now, then everything would become the present. If it is said that only the nature of the past and the ceased exists, then it is merely imputed, and is not actually substantial. Time is merely a term used in dependence on things, and there is not the slightest independent substance. The inexpressible selflessness is between the aggregates and one or different, permanent or impermanent, existent or non-existent. Because there cannot be three in between, it is inexpressible in all four extremes, therefore, know that the self is not substantial. It is unreasonable for consciousness not to know itself, because the experience of happiness and so on in one's own continuum is clear and independent of others, and this is merely nominally called self-cognition. If it did not exist, then all the terms of direct perception would be unreasonable, and as a result, all conventional establishments would collapse. Moreover, sense faculties are inanimate objects and do not have the ability to cognize objects. If consciousness did not have various appearances of objects, then objects would not appear, and so on, which refutes the above views. The sign and the signified are merely distinguished from the manner of establishment, but in reality there is no difference.
============================================================
==================== 第 19 段 ==================== 【原始藏文】 ེ། མེ་དྲོ་བ་ལས་ཐ་དད་ན་བསིལ་བར་ཐལ་བ་དང་། མེ་མིན་པའི་དྲོ་བ་གང་ནས་ཀྱང་མི་རྙེད་པས་ན་དེ་དག་ཐ་དད་མིན་ནོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ཞེས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་གཞན་མེད་དེ། ལས་དང་འབྲས་བུ་ཕན་ཚུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ཙམ་ལས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་གཟུགས་དང་སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཅིང་། ཐོབ་པ་སྤྱིར་བཀག་པ་དང་བྱེ་བྲག་དེ་འདྲའི་རྫས་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པ་སོགས་རིགས་པའི་གནོད་པ་ཡོད་པས་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པས་ནི། གྲུབ་མཐའ་སྤྱི་བྱེ་སྨྲ་དང་མཚུངས་པ་ལས། ཁྱད་པར་གྱི་འདོད་པ་སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི། སྣང་བ་བློ། ཡུལ་ལྐོག་གྱུར། རྡུལ་བར་མེད། དབང་པོ་ནུས་པ། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས། མྱང་འདས་དངོས་མེད་དེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པ་བདུན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མིན་ཏེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ནུས་རུང་ཙམ་སྟེ་ངོ་བོ་སྐྱེད་པ། བདག་རྐྱེན་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་སྟེ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ། དམིགས་རྐྱེན་ནི་ ཤེས་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པའོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་འགག་མ་ཐག་པ་དེ་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཁོངས་སུ་མཚུངས་ལྡན། ཀུན་འགྲོ། སྐལ་མཉམ། བྱེད་པ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱུ་ལྔ་འདུའོ། །དེ་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ། སེམས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ནི་དམིགས་རྐྱེན་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་ལས་སྐྱེ། གཞན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་གཟུགས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་བདག་རྐྱེན་གཉིས་ལས་སྐྱེའོ། །སྣང་བ་བློ་ཡིན་པ་ནི། དོན་སྤྱི་དང་། མེད་པ་གསལ་སྣང་། དོན་རང་མཚན་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཤེས་པ་དངོས་ཡིན་པར་འདོད་དེ་རྣམ་བདེན་དང་འདོད་པ་མཚུངས་སོ། །ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ནི། དོན་སྤྱི་དང་མེད་པ་གསལ་སྣང་ནི་སྣང་ཙམ་ལས་ལོགས་སུ་དོན་རང་མཚན་པ་མེད་ལ། དོན་རང་མཚན་རྣམས་དངོས་སུ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ནི་ཕྱི་དོན་དེས་ཤེས་པ་ལ་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་པས་དོན་ལྟར་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་གྱི། དོན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་དངོས་སུ་ནམ་ཡང་མི་མཐོང་སྟེ། བུམ་སྣང་དང་གོ་ས་ཐ་མི་དད་པར་ལྐོག་ན་ཡོད་དེ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཡུལ་དབང་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱི་ལོགས་སུ་ཡུལ་དེའི་རྣམ་པ་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་ཤར་བ་ལ།
【漢語翻譯】 如果火的熱性不同於火，那就會變成冷性。而且在任何地方都找不到不是火的熱性，因此它們不是不同的。所謂「不會白費的物質」，是指沒有其他產生業果的東西。業和果只是相互依存的關係，並沒有證據證明存在一種不同於色和心的「不會白費的物質」。普遍否定獲得，並且對於那種特殊的物質來說，沒有必要的功能等等，存在著理性的危害，因此是不合理的。第二，經部宗的觀點是：總的來說，其宗義與毗婆沙宗相同。但其特殊的觀點是：產生作用的四種緣，顯現即是心，境是隱蔽的，極微沒有間隔，根的能力，不相應是假立，涅槃是無實有。像這樣以七種建立的邊際的方式來宣說，也不是正確的見解，因為它具有宣說實有的過失。其中，產生作用的四種緣是：因緣，僅僅是能夠對果產生幫助，即產生本體；等無間緣，僅僅是不作障礙，即產生果的差別；所緣緣，是所知的對境；增上緣，是前一剎那的識滅盡之後，立即產生同類的后一剎那的識。其中，因緣的範疇包括：俱有因、一切行因、同類因、作者因、相應因，即包括五種因。其中，心和心所是從四緣中產生。無心的兩種等持是從除了所緣緣之外的三緣中產生。其他的非相應的行和一切色是從因緣和等無間緣兩種緣中產生。顯現是心，是指：總相、無的顯現、自相之類的所有顯現，都被認為是自己的識的真實，這與唯識宗的觀點相同。境是隱蔽的，是指：總相和無的顯現僅僅是顯現，並沒有另外的自相。而自相之類的真實顯現，是外境將與其相似的形象投射到識上，因此是像境一樣的識的形象。像瓶子一樣的境，實際上是永遠無法看到的，瓶子的顯現和處所沒有差別，是隱蔽存在的。在第一剎那，境、根、識三種因緣聚合時，在外境上，境的形象就像鏡子中的影像一樣顯現出來。
【英語翻譯】 If the heat of fire were different from fire, it would become cold. And the heat that is not fire cannot be found anywhere, so they are not different. The so-called "non-wasting substance" refers to the fact that there is nothing else that produces the result of karma. Karma and result are only interdependent, and there is no evidence to prove that there is a "non-wasting substance" that is different from form and mind. Universal negation of attainment, and for that particular substance, there is no necessary function, etc., there are rational harms, so it is unreasonable. Secondly, the view of the Sutra School is: In general, its tenets are the same as those of the Vaibhashika School. But its special views are: the four conditions that produce effects, appearance is mind, the object is hidden, the atoms have no interval, the power of the senses, non-correspondence is nominal, and Nirvana is non-existent. Like this, to speak in the manner of seven establishments is also not a correct view, because it has the fault of speaking of existence. Among them, the four conditions that produce effects are: the causal condition, which is only able to help the result, that is, to produce the entity; the immediately preceding condition, which is only not an obstacle, that is, to produce the difference of the result; the objective condition, which is the object of knowledge; the dominant condition, which is the extinction of the previous moment of consciousness, and immediately produces the similar consciousness of the next moment. Among them, the category of causal condition includes: coexistent cause, universal cause, similar cause, agent cause, corresponding cause, that is, it includes five causes. Among them, mind and mental factors arise from the four conditions. The two samadhis without mind arise from the three conditions except for the objective condition. Other non-corresponding formations and all forms arise from the two conditions of causal condition and immediately preceding condition. Appearance is mind, which means that all appearances such as general characteristics, appearances of non-existence, and self-characteristics are considered to be the reality of one's own consciousness, which is the same as the view of the Vijnanavada School. The object is hidden, which means that the general characteristics and the appearances of non-existence are only appearances, and there is no other self-characteristic. And the real appearances such as self-characteristics are that the external object projects its similar image onto the consciousness, so it is the image of consciousness like the object. The object like a vase is actually never seen, the appearance and place of the vase are not different, it exists hidden. In the first moment, when the three conditions of object, sense, and consciousness are assembled, the image of the object appears on the outside like an image in a mirror.
============================================================
==================== 第 20 段 ==================== 【原始藏文】 འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པས་ཡུལ་མྱོང་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའོ། ། རྡུལ་བར་མེད་ནི། རགས་པ་རྩོམ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་བར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གང་རུང་དུ་མི་འཐད་པས་ན་བར་ནི་མེད་ལ་འབྱར་ཀྱང་མ་འབྱར་བས་རེག་ལ་མ་འབྱར་བའམ། བར་མེད་པས་འབྱར་ལ་ངོས་ཆས་མ་རེག་པའི་ཕྱིར། འབྱར་ལ་མ་རེག་པ་ཞེས་སུ་འདོད། དབང་པོ་ནུས་པར་འདོད་པ་ནི། དབང་པོའི་རྫས་ལྐོག་ན་མེད་ཀྱི་མིག་སོགས་ཀྱི་རང་རང་གི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་ནུས་པའི་ནུས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་སྔ་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་སོགས་སྐྱེ་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ངེས་པས་གྲུབ་བོ་ཞེས་འདོད། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས་ནི། སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་གཟུགས་དང་སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པས་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ཏེ་རི་རྭ་བཞིན་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཞེས་འདོད། མྱང་འདས་དངོས་མེད་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ཕུང་པོ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་རྒྱུན་ཆད་ནས། མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པ་ལྟར་ཡུལ་འགོག་པ་ཆོས་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་ཙམ་ལ་འདོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་མཐུན་ལ། འོན་ཀྱང་འདིས་བྲལ་བའི་རྫས་སོ་སོ་བར་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །ཚུལ་དེ་དག་ལ་དཔྱད་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་མ་ཕྲད་དང་། དུས་མཉམ་མི་མཉམ་འབྲས་བུ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་གང་སྐྱེད། རང་སྐྱེ་སོགས་མཐའ་ བཞི་པོ་གང་གི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་ཅིང་། སྣང་བ་བློ་དང་ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ན། གཞལ་བྱ་མངོན་གྱུར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་འཐད་དཀའ་ལ། ཡུལ་ལྐོག་ན་མོ་མེད་པར་ཡང་སྣང་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་བར་མེད་ན་གཅིག་ཏུ་འབྱར་བར་ཐལ་ལ། མ་རེག་པའམ་མ་འབྱར་ན་ནི་བར་དང་བཅས་པར་ཐལ་བ་ལས་ཕུང་གསུམ་པ་མི་སྲིད་ལ། དབང་པོའི་ནུས་པའང་དོན་དམ་པར་དབང་པོར་བཀག་པས་ཁེགས་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དབང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ནུས་པར་བཏགས་པ་ལ་དགོས་པ་མི་ཆེ་བ་དང་། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས་ཁོ་ན་ཡིན་ན། མི་རྟག་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་གནས་པས་ན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མྱང་འདས་ནི་རྒྱུན་ཆད་པའི་དངོས་མེད་རྐྱང་པ་མིན་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་མྱང་འདས་སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པས་མཐར་ཐུག་མིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ནི་འགྲོ་དོན་མ་རྫོགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་འགག་པ
【漢語翻譯】 因為體驗相似，所以用知識來體驗境，因此被命名為「境體驗」。 無間隙微塵：在形成粗大物質時，微塵之間存在間隙或不存在間隙都是不合理的，因此沒有間隙，雖然接觸但沒有粘連，或者說接觸但沒有粘連。因為沒有間隙而粘連，但表面性質沒有接觸，所以被稱為「粘連但沒有接觸」。認為根是能力，指的是根的實體在隱蔽處不存在，而是眼等各自產生自識的能力。這又是先前知識的力量所產生的，依靠它而產生眼識等，因此被認為是可以通過隨後的行止來確定的。非相應假立：生滅等非相應的行蘊，由於不是從色、心、心所中成立為彼或異體，所以是假立的，就像石女兒一樣只是名稱而已。是這樣認為的。涅槃無實：三乘的涅槃是指，在涅槃時，蘊連同種子一起斷絕，就像天空中的云消散一樣，被認為是與境止息法界無二無別，認為什麼都沒有與勝論派相同。然而，此宗不認為分離的各個物質之間存在間隙。如果考察這些道理，因果相遇或不相遇，同時或不同時，產生有果或無果，以自生等四邊中的哪種方式產生來考察，那麼從勝義諦上來說，從緣而生是不成立的。如果顯現是心和境隱蔽的，那麼所量是現前、隱蔽的區分就難以成立。因為境在隱蔽處不存在也可能顯現，所以外境真實是不成立的。另外，如果微塵之間沒有間隙，就會過於粘連成一體。如果不接觸或不粘連，就會過於存在間隙，所以不存在第三種情況。根的能力，從勝義諦上來說，也被阻礙根本身所阻礙，名言上根本身就可以產生知識，因此命名為能力沒有太大必要。如果非相應只是假立，那麼無常不住于所知，就會導致成為常恒論者的秘密宗的觀點。涅槃不是斷絕的無實，因為小乘的涅槃沒有斷盡障礙，所以不是究竟的，佛的事業沒有圓滿，智慧熄滅
【英語翻譯】 Because of experiencing similarity, the term "experiencing the object" is applied because knowledge experiences the object. Non-intervening atoms: When forming coarse matter, it is unreasonable for the atoms to have or not have gaps between them. Therefore, there is no gap, and although there is contact, there is no adhesion, or contact but no adhesion. Because there is no gap, there is adhesion, but the surface nature does not touch, so it is called "adhesion but no contact." Considering the senses as abilities refers to the fact that the substance of the senses does not exist in the hidden place, but it is an ability of the eyes, etc., to generate their own consciousness. This is also produced by the power of previous knowledge, and based on it, eye consciousness, etc., are produced, so it is considered that it can be determined by subsequent movement. Non-associated imputation: Non-associated formative aggregates such as arising and ceasing are imputations because they are not established as the same or different entities from form, mind, and mental factors, just like a barren woman's son is only a name. This is how it is considered. Nirvana as non-entity: Nirvana of the three vehicles refers to the fact that at the time of Nirvana, the aggregates together with their seeds are cut off, and it is considered to be inseparable from the cessation of the realm of phenomena, just like clouds dissipating in the sky. Considering that there is nothing is the same as the Vaisheshika school. However, this school does not consider that there are gaps between the separated individual substances. If we examine these reasons, whether cause and effect meet or do not meet, whether they are simultaneous or not, whether they produce fruit or not, and examine which way of arising from the four extremes of self-arising, etc., then from the ultimate truth, arising from conditions is not established. If appearance is the mind and the object are hidden, then the distinction between what is measurable as manifest and hidden is difficult to establish. Because it is possible for the object to appear even if it does not exist in the hidden place, the reality of external objects is not established. Furthermore, if there is no gap between atoms, they will be too adhered to become one. If they do not touch or adhere, there will be too many gaps, so there is no third possibility. The ability of the senses, from the ultimate truth, is also obstructed by the obstruction of the senses themselves, and in conventional terms, the senses themselves can generate knowledge, so there is not much need to name it as ability. If non-association is only imputation, then impermanence does not abide in what is knowable, which would lead to the view of the secret school of eternalists. Nirvana is not merely a non-entity that is cut off, because the Nirvana of the Hinayana does not exhaust the obscurations, so it is not ultimate, the deeds of the Buddha are not complete, and wisdom ceases.
============================================================
==================== 第 21 段 ==================== 【原始藏文】 འི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་མི་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི། དབང་པོ་འབྲིང་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས། སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་དུས་སུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཡང་དག་པའི་དོན་དམིགས་པར་བྱས་ནས། གང་ཟག་ གི་བདག་དང་། གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་བདག་མེད་ཕྱེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་དུ་དམན་པར་བཞག་གོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་སྟེ། ཕྱིའི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་གི་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་ཚེ་སྔ་མར་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་ཤེས་པའི་མ་རིག་པ་ཡོད་པ་ལས། ཚེ་འདི་འགྲུབ་པའི་ལས་བསགས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་སྲིད་པར་འཕེན་བྱེད་རྒྱུ་དང་འཕང་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འགྲུབ་བོ། །རྣམ་ཤེས་ལས་མིང་བཞི་དང་གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགྲུབ་ཅིང་། སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་འདུས་པའི་རེག་པ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ལས་ཚོར་བ་དང་། ཚོར་བ་ལས་ཡུལ་འདོར་ལེན་གྱི་སྲེད་པ་དང་། སྲེད་པ་ལས་ཡུལ་དང་དུ་ལེན་པའི་ལེན་པ་དང་། དེ་ལས་སྲིད་པ་འགྲུབ་པའི་ལས་བསགས་པ་ལ་སྲིད་པ་ཞེས་དང་། སྲིད་པ་ལས་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ལས་རྒ་ཤི་འབྱུང་ངོ་། །བཅུ་གཉིས་པོ་དག་ཀྱང་། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་གསུམ་ཉོན་མོངས། འདུ་བྱེད་སྲིད་པ་གཉིས་ལས། ལྷག་མ་བདུན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ལས་ལས་དང་། ལས་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ལས་སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་དང་ལས་འབྱུང་བས་མ་རིག་པ་མ་ལྡོག་གི་བར་དུ་སྲིད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་འཁོར་ལོ་བརྒྱུད་མར་འཇུག་གོ། །ཚུལ་དེ་དག་རང་རྒྱལ་གྱིས་སྒོམ་ཚུལ་ནི། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རུས་པ་ལ་བལྟས་ཏེ་འདི་ཤི་བ་ལས་བྱུང་ཞིང་། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་མ་རིག་པའི་བར་དུ་ཤེས་ཤིང་མ་རིག་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤང་བར་རིག་ནས་ལམ་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་རྒ་ཤི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། དེ་སྐྱེ་བ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་འབྱུང་རིམ་ལ་བསམས་པས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་རྟོགས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག་པ་སོགས
【漢語翻譯】 因為沒有原因，所以不會中斷。第二種是獨覺佛。具有中等根器獨覺種姓的補特伽羅，以先前串習的力量，在有生之最後一世，通過緣起的方式，將真實義作為目標，通過了知補特伽羅之我和所取無自性而證悟二種無我，獲得獨覺阿羅漢的果位，也被安立為比大乘低劣。也就是說，一切內外之法都以緣起的方式產生，例如依靠外面的種子而產生苗芽等等，以及從內在的無明到老死之間產生。其中，前世因為不瞭解真實義的無明存在，所以積累了成就今生的業就是行。由此產生能投生於有之因和所投之果的識。從識產生由名四蘊和色蘊所攝的凝酪等。由此產生眼等六處。從六處產生境、根、識三者聚合的觸。由此產生受。從受產生舍取境的愛。從愛產生領受境的取。由此積整合就有之業稱為有。從有產生於六道中受生。從生產生老死。這十二支中，無明、愛、取三者是煩惱，行、有二者是業，其餘七者是痛苦之蘊。這樣，從煩惱產生業，從業產生痛苦，從痛苦之基又再次產生煩惱和業，所以在無明未被遣除之前，有支的緣起之輪會持續不斷地運轉。獨覺對此的修習方式是：觀察尸陀林的骨骸，知道這是由死亡而來，而死亡又是由生而來，如此等等，直到無明，並且知道無明要由證悟無我的智慧來斷除，從而依靠自身相續之道。像這樣，老死是痛苦的自性，它由生而來等等，通過思維產生的次第而證悟苦諦，以及生滅則老死滅等等。
【英語翻譯】 Because there is no cause, it will not cease. The second is the Pratyekabuddhas. A person with medium faculties and the lineage of a Pratyekabuddha, through the power of previous habituation, in the last lifetime of existence, through the means of dependent origination, takes the true meaning as the object, and through knowing the self of the person and the apprehended as without inherent existence, realizes the two selflessnesses, and attains the fruit of a Pratyekabuddha Arhat, which is also established as inferior to the Great Vehicle. That is, all external and internal phenomena arise in the manner of dependent origination, such as relying on external seeds to produce sprouts, and from internal ignorance to old age and death. Among these, in the previous life, because there was ignorance that did not understand the true meaning, the accumulation of karma that accomplishes this life is action. From this, consciousness arises, which is the cause of projecting into existence and the result of being projected. From consciousness arise the aggregates of name, the four aggregates, and the aggregate of form, such as curds. From this arise the six sense bases, such as the eye. From the six sense bases arises contact, which is the union of object, faculty, and consciousness. From this arises feeling. From feeling arises craving, which is the rejection and acceptance of objects. From craving arises grasping, which is the acceptance of objects. From this, the accumulation of karma that accomplishes existence is called existence. From existence arises birth in the six realms. From birth arises old age and death. Among these twelve branches, ignorance, craving, and grasping are the three afflictions, action and existence are the two karmas, and the remaining seven are the aggregates of suffering. Thus, from affliction arises karma, from karma arises suffering, and from the basis of suffering, affliction and karma arise again, so the wheel of dependent origination of existence continues to turn until ignorance is eliminated. The way in which Pratyekabuddhas meditate on this is: by looking at the bones in the charnel ground, knowing that this came from death, and that death came from birth, and so on, up to ignorance, and knowing that ignorance is to be abandoned by the wisdom that realizes selflessness, thereby relying on the path of one's own continuum. In this way, old age and death are the nature of suffering, and it comes from birth, etc., through contemplating the order of arising, one realizes the truth of suffering, and when birth ceases, old age and death cease, etc.
============================================================
==================== 第 22 段 ==================== 【原始藏文】 ་འགགས་རིམ་ལ་བསམས་པས་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་འཇུག །མ་རིག་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་རྩ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལས་འདུ་བྱེད་སོགས་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་ལ་བསམས་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་རྟོགས། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་པ་སོགས་འགགས་རིམ་ལ་བསམས་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་སོགས་ལམ་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན་པས། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་དང་། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་གྱི་འབྲས་བུ་སྟན་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་སུ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མིན་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་རིགས་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའང་རང་བཞིན་མེད་དེ་ཕན་ཚུན་ཕྲད་ནས་སྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་འཛིན་ཡང་བདེན་པར་མེད་དེ་མགོ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་པུར་དབེན་པར་དགའ་བའང་མཆོག་གི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་དབེན་མི་དབེན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་པུར་ཞི་བར་ཞེན་པའི་བློ་དམ་པའི་ཚུལ་མིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ལམ་དམན་པ་ཡིན་ནོ། །༈ ད་ནི་གཉིས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བཤད་པ་ལ། རྒྱ་མཚོ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཚད་མེད་པའི་མིང་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཚད་མེད་པའི་མིང་དུ་གང་ཆེན་མཚོ་ཞེས་གྲགས་པས་ན། གང་ཆེན་མཚོ་དང་འདྲ་བ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་གྱིས་འཕགས་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲོ་བའི་གོ་ཆ་ཐེག་ཆེན་ན་ཡོད་ཀྱི་ཐེག་དམན་ལ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ལ་དམིགས་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པ་དང་། གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟོབས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་དང་། འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་འཁོར་ བ་ཇི་སྲིད་པར་གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་ཐེག་དམན་ལ་མེད་ཅིང་ཐེག་ཆེན་ལ་ཡོད་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་ཐེག་མཆོག་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་བཀའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཚུལ་མི་འདྲ་བས། ཐོག་མའི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་ལྟ་བ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་ལ། སེམས་ཙམ་དང་། རང་རྒྱ
【漢語翻譯】 思維止息次第，趣入止息之諦。無明是集諦之根本，思維從彼生起行等的次第，則證悟集諦。無明止息故行止息等，思維止息次第，則知集諦之對治，修無我等是道諦之自性。如是之門徑集合，則為行持。如犀牛般的自得之果，於一坐墊上現證。然亦非定為自得之種姓，乃是決定於究竟一乘之理。依賴生起亦無自性，以互相聚合而生等不成立之故。無所取則能取亦無真實，以平等之故。獨自喜好寂靜亦非殊勝之行持，以勝義諦中無寂靜非寂靜之故。獨自耽著寂靜之心非是聖者之行，亦非究竟之果，故亦是下劣道。༈ 今說第二大乘之理。海是極度無量之名，而於彼更甚為無量之名則名為岡底斯海（指岡仁波齊峰瑪旁雍錯），故如岡底斯海般深廣之功德無量之佛陀大乘，以大鎧甲等七事超勝。以大精進于無數劫中為利有情而歡喜之鎧甲唯大乘有，小乘無有。如是，大所緣，緣如虛空之法性；大成辦，成辦自他二利；大智慧，二我空性之法性與悲心雙運之智慧；善巧方便大，不住生死；大成就，力等佛陀無量功德；大事業，輪迴未空之際，利他任運成就。此等小乘無有而大乘有，故超勝。如是超勝之勝乘自性雖無差別，然大乘之教義解釋方式不同，故最初之車軌引導之見解有三，即唯識與自續。
【英語翻譯】 By contemplating the stages of cessation, one enters the truth of cessation. Since ignorance is the root of the origin of suffering, contemplating the order in which actions and so forth arise from it, one realizes the truth of the origin of suffering. When ignorance ceases, actions cease, and so forth. By contemplating the stages of cessation, one knows the nature of the path, which is the antidote to the origin of suffering, such as meditating on selflessness. Gathering in such a way is practice, and the fruit of self-mastery, like that of a rhinoceros, is manifested on a single seat. However, it is not necessarily determined to be of the self-mastery lineage, but is the reasoning that is determined to be the ultimate one vehicle. Dependent arising is also without inherent existence, because the arising from mutual aggregation and so forth is not established. If there is no object to be grasped, then the grasper is also not truly existent, because they are equal. Being happy in solitude is also not the supreme practice, because in ultimate truth there is neither solitude nor non-solitude. The mind that clings to solitude is not the way of the holy ones, and it is also an inferior path because it is not the ultimate fruit. ༈ Now, the second explanation is about the way of the Great Vehicle. The ocean is a name for the extremely immeasurable, and even more immeasurable than that is the name known as Gangchen Tso (Mount Kailash and Lake Manasarovar). Therefore, the Great Vehicle of the Buddha, which has immeasurable qualities as deep and vast as Gangchen Tso, is superior by the seven great things, such as the great armor. The armor of great diligence, rejoicing for the sake of sentient beings for countless eons, is present in the Great Vehicle but not in the Lesser Vehicle. Similarly, the great object of focus is to focus on the nature of reality, which is like the sky; the great accomplishment is to accomplish the benefit of both oneself and others; the great wisdom is the wisdom that unites the nature of reality, which is empty of the two selves, with compassion; the great skillful means is not abiding in samsara or nirvana; the great attainment is the immeasurable qualities of the Buddha, such as the powers; and the great activity is the spontaneous accomplishment of the benefit of others as long as samsara exists. These are not present in the Lesser Vehicle but are present in the Great Vehicle, and therefore it is superior. Although the nature of the supreme vehicle is thus superior and without difference, the way of explaining the intention of the Great Vehicle's teachings is different. Therefore, there arose three different views of the initial chariot-leading, namely, Mind-Only and Svatantrika.
============================================================
==================== 第 23 段 ==================== 【原始藏文】 ུད་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་པ་ཞེས་སུ་གྲགས་པ་ལས། དང་པོ་སེམས་ཙམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་འདུ་ཞིང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་ཤེས་དོན་དམ་དུ་འདོད། དེ་ལའང་སེམས་ཙམ་སྤྱི་ཡི་འདོད་པ་དང་། ཁྱད་པར་རྣམ་བདེན་རྫུན་གྱི་ཚུལ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། ཐུན་མོང་སྤྱིའི་འདོད་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆར་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་ལ། ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཆིང་གིས་ཆོས་ཀུན་བཅིངས་ནས་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འཇོག་གོ། །དེ་ཡང་འདི་པའི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུ་ན། དམིགས་པའི་ཡུལ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ། གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ལ། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གཞི་རིགས། ལྟ་བ་དམིགས་པའི་གཞི་གཞི་ལྔ། སྒོམ་པ་དམིགས་པའི་གཞི་བདག་མེད་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་གསུམ་དང་། མ་ངེས་པ་དང་། རིགས་ཆད་ལྔར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ ལ་གཟུགས་ནི་ཕྱི་དོན་བེམ་པོར་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ལ་དོན་སྣང་གིས་བག་ཆགས་སྨིན་པའི་དབང་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་སྟེ་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་བཞིན་དུ་འདོད། སེམས་ནི་འཇུག་ཤེས་དྲུག་དང་ཉོན་ཡིད་དང་ཀུན་གཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཙམ་རིག་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་མཐུད་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པའོ། །དབྱེ་ན་རྣམ་སྨིན་དང་ས་བོན་གྱི་ཆ་སྟེ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་གཉིས་སོ། །ངོ་བོ་སྒྲིབ་ལ་ལུང་མ་བསྟན། འཁོར་རེག་སོགས་ཀུན་འགྲོ་ལྔ། དམིགས་པ་མི་གསལ་བ་སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེས་ན་ཚོགས་བདུན་འཁོར་བཅས་རང་གི་རྒྱུན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་གྲུབ་པའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བསྒོས་ཏེ་བུམ་པའི་གྲིབ་མ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྐྱེའོ། །འདིས་འཁོར་བའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་རྟེན་བྱེད་པས་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ནི་མྱང་འདས་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འབྲལ་བས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བཞག་གོ། །སྐབས་འདིར་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅན་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་བཟུང་ངོ་། །ཉོན་ཡིད་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། བདག་ལྟ་སོགས་འཁོར་དགུ་དང་ བཅས་ཤིང་། འཕགས་ལམ་ལ་མཉམ་བཞག་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་བར་མིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང
【漢語翻譯】 以及被稱為應成派。首先，唯識宗認為一切法皆歸於唯識，並將空性的能取與所取之識視為勝義諦。其中又分為唯識宗共同的觀點和特殊的真假二相之理。共同的觀點是，將沒有能取與所取之分的自證自明之識視為勝義諦，並以遍計所執、依他起、圓成實這三種自性之繫縛來束縛一切法，從而安立宗派的建立。總而言之，歸納此派的宗義，可分為所緣境、行持方式、成就之果三個方面。首先，關於所緣境，有具緣之基、見解所緣之五基、修習所緣之二無我。第一，有三乘之三種姓、不定種姓和斷種姓五種。第二，色法雖在外的實事物質上並非真實存在，但由於在阿賴耶識上，由事物顯現的習氣成熟之力的作用，而顯現為外境之色，如同夢中的馬和牛一樣。心識有六識、染污意和阿賴耶識，共八種。其中，阿賴耶識是習氣的處所，僅是作為境的識，是剎那相續不斷的常恒。若從分類上講，有異熟和種子兩部分，即成為果和因的體性。體性是遮蔽且無記的，眷屬是觸等遍行五蘊，所緣是不明瞭的，緣于器情世間廣大之處。因此，具有眷屬的七識不是從自己的相續中產生，而是將相似的後有之習氣薰染于阿賴耶識上，如同瓶子的影子一般，在阿賴耶識的每一個剎那產生。因此，它作為輪迴之行和有為之善、不善、無記等與識蘊相關的所依，被稱為具有各種習氣的阿賴耶識。界、如來藏、自性清凈是不離涅槃無為之功德和體性的，因此被安立為義之阿賴耶識。此處所指的是作為輪迴之所依的有習氣的阿賴耶識。染污意是緣于阿賴耶識而執著為我，具有我見等九種眷屬，除了聖道上的等持和滅盡定之間，在一切時處都會產生。
【英語翻譯】 And also known as the Prasangika school. First, the Mind-Only school believes that all phenomena are included in Mind-Only, and regards the consciousness of emptiness of the apprehended and the apprehender as the ultimate truth. Among them, there are the common views of the Mind-Only school and the special principles of the two aspects of truth and falsehood. The common view is to regard the self-aware and self-illuminating consciousness without the distinction of the apprehended and the apprehender as the ultimate truth, and to bind all phenomena with the bondage of the three natures of the completely imputed, the other-dependent, and the thoroughly established, thereby establishing the establishment of the school. In short, to summarize the tenets of this school, it can be divided into three aspects: the object of focus, the manner of practice, and the result of achievement. First, regarding the object of focus, there are the basis of those with potential, the five bases of the object of focus of views, and the two selflessnesses of the object of focus of meditation. First, there are the three lineages of the three vehicles, the uncertain lineage, and the five types of extinct lineages. Second, although form does not actually exist as a substantial object in the external reality, it appears as the form of the external environment due to the power of the maturation of the habit of the appearance of things on the Alaya consciousness, just like the horses and cows in a dream. Consciousness has six consciousnesses, defiled mind, and Alaya consciousness, a total of eight. Among them, the Alaya consciousness is the place of habits, and is only the consciousness that is the object of the environment, which is the constant continuity of moments. If classified, there are two parts: the Vipaka and the seed, which become the nature of the fruit and the cause. The nature is obscured and neutral, the retinue is the five omnipresent aggregates such as touch, and the object of focus is unclear, focusing on the vastness of the vessel and sentient beings. Therefore, the seven consciousnesses with their retinue do not arise from their own continuity, but the similar later habits are impregnated on the Alaya consciousness, like the shadow of a vase, arising in each moment of the Alaya consciousness. Therefore, it is called the Alaya consciousness with various habits because it acts as the basis for the actions of samsara and the conditioned virtues, non-virtues, and neutralities related to the aggregates of consciousness. The realm, the Tathagatagarbha, and the purity of self-nature are not separate from the qualities and nature of Nirvana and the unconditioned, so it is established as the Alaya consciousness of meaning. Here, what is referred to is the Alaya consciousness with habits that is the basis of samsara. The defiled mind is the clinging to the Alaya consciousness as self, with nine retinues such as the view of self, and arises at all times except between the Samadhi on the noble path and the Samadhi of cessation.
============================================================
==================== 第 24 段 ==================== 【原始藏文】 ་བའོ། །ཚོགས་དྲུག་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་སེམས་བྱུང་ནི་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཉེར་གསུམ་པོ་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་ཙམ་སྟེ་རྫས་སུ་མེད་པར་འདོད། འདུས་མ་བྱས་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པ་བདག་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་མི་གཡོ་བའི་འགོག་པ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཚོགས་བདུན་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ཞེས་གསུམ་བསྣན་པས་འགོག་པ་དྲུག་སྟེ། གཞན་ལྔ་པོའི་དགག་གཞི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དགག་བྱ་སོ་སོ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའོ། །མཚན་གཞི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི། བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རང་མཚན་དུ་མེད་པ་ཀུན་བཏགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་ཞིང་ཞེན་པའི་ཡུལ་མིང་གིས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དབང་སྟེ་ཤེས་པ་ཉིད་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་དག་མ་དག་གི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའོ། །གཞན་དབང་ལ་ཀུན་བཏགས་ལྟར་མེད་པ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ རང་བཞིན་ཅན་དུ་གནས་པའོ། །ཀུན་བཏགས་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཆད་པའི་ཀུན་བཏགས་དོན་ལ་མི་སྲིད་བཞིན་བློས་བཏགས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བཏགས་མེད་བཞིན་བློ་ལ་སྣང་བ་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མེད་བཞིན་སྣང་བ་གཟུགས་དང་དོན་སྤྱི་དང་མིང་གིས་གདགས་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཞན་དབང་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་དག་གཞན་དབང་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཡུལ་དང་བཅས་པའོ། །དག་པ་གཞན་དབང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་བཀོད་པའོ། །ཡོངས་གྲུབ་ལའང་གཉིས་ཏེ། འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ནི་ཡུལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས་དང་སེམས་བྱུང་རེག་པ་སོགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྫས་ཡོད་དོ། །སེམས་བྱུང་བག་ཡོད་སོགས་ཉེར་དགུ་དང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་ལྔ་བཏགས་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་གཞན་དབང་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ། ཀུན་བཏགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་མདོ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པ་ཐམས་
【漢語翻譯】 。六識如廣為人知的那樣。眷屬心生五十一種如前所述。二十三種不相應行，認為是暫時安立的假有，實際上並不存在。在三種無為法之上，加上不由因緣所生的無我之如是性，以及如是性上欲界之法未生之時的不動滅，還有如是性上七識未生之時的滅受想，這三者，總共是六種滅。其餘五種的破斥之基，是以如是性上沒有各自所破之時的狀態來區分的。在所有這些基之上，三種自性是：只是假立而沒有自相的是遍計所執，即顯現為能取和所取二者，並且是執著之境，以名稱來表示的任何事物。依賴於因緣而生的是依他起，也就是識本身，由各種習氣的力量，顯現為各種清凈不清凈的現象。在依他起上，像遍計所執一樣不存在，完全斷除而成立的是圓成實，即安住於二我空性的自性之中。遍計所執有兩種：自性斷滅的遍計所執，如在實際上不可能存在的情況下，由心識假立的法和我。名言的遍計所執，如實際上不存在卻在心識中顯現的二月之相等等，實際上不存在卻顯現的色法、總義以及以名稱來安立的一切，都是它的自性。依他起也有兩種：不清凈的依他起，即世間的心和心生，以及所緣境。清凈的依他起，即超世間的心之證後心和心生，以及剎土等等的莊嚴。圓成實也有兩種：不變的圓成實，即境如是性；以及不顛倒的圓成實，即有境的智慧。其中，色法和心生觸等二十三種以及如是性是實有。心生作意等二十九種，以及所有不相應行、虛空和五種滅是假有。此外，依他起法性是勝義諦，圓成實法性是勝義諦，遍計所執是世俗諦。因此，經中說一切法無自性，一切
【英語翻譯】 Six consciousnesses are as widely known. The accompanying mental factors are fifty-one, as previously explained. The twenty-three non-associated compositional factors are considered to be merely nominally existent, established temporarily, and not substantially existent. On top of the three unconditioned elements, there is the suchness of selflessness, which is not created by causes and conditions, and the immovable cessation, which is the state where the phenomena of the desire realm are not born in suchness, and the cessation of perception and feeling, which is the state where the seven consciousnesses are not born in suchness. Adding these three results in six cessations. The basis for negating the other five is distinguished by the state where there are no individual objects to be negated in suchness. On top of all these bases, the three characteristics are: the completely imputed, which is merely imputed and has no own-characteristic, that is, whatever appears as the two, grasper and grasped, and is the object of attachment, expressed by name. Dependent arising, which relies on causes and conditions, is other-powered, that is, consciousness itself, due to the power of various predispositions, appears as various pure and impure phenomena. The thoroughly established, which is established as completely cutting off what does not exist like the completely imputed on other-powered, that is, abiding in the nature of emptiness of the two selves. There are two types of completely imputed: the completely imputed that is cut off in characteristics, such as the self of phenomena and persons imputed by the mind as if they could not exist in reality. The completely imputed of name, such as the appearance of two moons appearing in the mind even though they do not exist, the appearance of form, general meaning, and everything that is designated by name, which do not exist, are its nature. There are two types of other-powered: impure other-powered, which is the mind and mental factors of the world, together with their objects. Pure other-powered, which is the subsequent attainment mind and mental factors of the transcendent mind, and the arrangement of fields and so on. There are also two types of thoroughly established: the unchanging thoroughly established, which is the object suchness; and the non-perverted thoroughly established, which is the wisdom of the object-possessor. Among these, form and mental factors such as contact, twenty-three in total, and suchness are substantially existent. Mental factors such as mindfulness, twenty-nine in total, and all non-associated compositional factors, space, and the five cessations are nominally existent. Furthermore, other-powered dharmas are ultimate truth, thoroughly established nature is ultimate, and completely imputed is considered to be conventional truth. Therefore, the sutras say that all dharmas are without self-nature, all
============================================================
==================== 第 25 段 ==================== 【原始藏文】 ཅད་གཟུང་འཛིན་དུ་ཀུན་བཏགས་པའི་ཡུལ་ལ་དགོངས་ཤིང་མཚན་ཉིད་གསུམ་སོ་སོར་ཀུན་བཏགས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་མེད་པ། གཞན་དབང་རང་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་མེད་པ། ཡོངས་གྲུབ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་རང་གསལ་ཙམ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཞིར་ཡོད་པས་དེ་དགག་པ་མིན་པས་ན་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་འདི་ལས་གཞན་དུ་མེད་པར་འདོད། གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་གཞི་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་བདག་དང་བྲལ་བའི་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་བློ་འཇོག་པའོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད་ཚུལ་ནི། སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྲེང་བ་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པའི་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་སུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པའོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིང་དང་སྐུ་དང་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཚུལ་ཚད་མེད་པས་མཛེས་པའོ། །ཞེས་འདོད། གྲུབ་པའི་མཐའ་དེ་དག་ལ་བརྟགས་ན་ཕྱི་དོན་བདེན་པ་མེད་པར་གྲུབ་ཀྱང་། ནང་གི་ཤེས་པའང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་ན་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ངོས་ན་ཡོད་མཉམ་དང་། དོན་དམ་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་མཉམ་དུ་གནས་པས། ཕྱི་དོན་མེད་ལ་ཤེས་པ་ཡོད་པའང་མི་གྲུབ་བོ། །རིགས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཤེས་པ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་རྣོ་རྟུལ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་ལས་བསྒྱུར་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་སྦྱང་རུང་བ་དང་། དྲི་མ་ཟད་པའི་གཉེན་པོ་མཆོག་ གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་བས་ན་རིགས་ཆད་པའང་མེད་དོ། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་བདེན་པ་མེད་ལ། ཀུན་གཞིའང་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྲེང་བ་ལ་རྒྱུན་བརྟན་པ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ལ། འདིས་དམིགས་པ་དང་ས་བོན་དང་རྣམ་སྨིན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་ཡིད་དང་ཚོགས་དྲུག་དང་འགོག་པ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཟད་པས་ན་དོན་ལ་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་ལ། དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་དག་ནང་གི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་འདོད་པ་རྣམ་བདེན་པ་དང་། མི་འདོད་པ་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་སུ་གྲགས་པའང་རྣམ་ཤེས་རང་གསལ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ཀུན་རྟོག་གིས་སྦྱར་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་ཤངྐ་རཱ་ནནྡ་ལ་སོགས་པས་གཟུང་ཆར་སྣང་བ་འཛིན་བྱེད
【漢語翻譯】 總的來說，他們認為，對於在能取和所取上遍計所執的對境，遍計所執的自性是無自性的； 依他的自性是無自性的，圓成實的事物是無自性的。他們是這樣認為的。因為覺性自明僅僅是輪迴和涅槃的基礎，所以這不是否認。因此，他們認為佛陀的究竟密意不是心識之外的其他。第二，修行的基礎是：將心安住在遠離人我，以及由能取和所取所包括的法我的無所緣的狀態中。第二，行為方式是：緣于僅僅是心識剎那相續上假立為有情，數量不可思議的眾生，在無數三大阿僧祇劫等中行持六度。第三，成就的果實是：由轉依的不可思議的智慧，以及以無量剎土、身和事業的方式所莊嚴。他們是這樣認為的。如果考察這些宗派的結論，雖然成立了外境無有真實，但是內識也未成立為真實。因此，在名言的顯現層面，它們處於有和無的相同狀態；在勝義的實相層面，它們處於無和無的相同狀態。所以，外境無有而心識有，也是不成立的。種姓不是自性成立的，因為心識不是自性成立的。因為感官的敏銳和遲鈍等可以由因緣所改變。心識自性光明，並且可以清凈突發的垢染。依靠清凈垢染的殊勝對治力三寶，即使是微小的（功德）也不會浪費，因此種姓也不會斷絕。因為是從因緣所生，所以依他不是真實的。阿賴耶識也僅僅是剎那相續，恒常在意義上是不成立的。因為這（阿賴耶識）所緣、種子和異熟等都是眾多的，所以絲毫也不存在以自性成立。同樣，煩惱意、六識聚和滅盡等，都是互相觀待，僅僅是緣起性的自性，因此在意義上沒有任何成立。第二，關於各自的差別：將顯現為對境的這些，認為是內在心識的真實，被稱為唯真派；不這樣認為的，被稱為唯假派。因為他們說心識自明是真實成立的，所以這僅僅是並非真實的自己的分別念所安立的。其中，婆羅門商羯罹難陀等認為，顯現為所取的
【英語翻譯】 In general, they consider that for the object of imputation on the apprehended and the apprehender, the nature of the imputed is without essence; The nature of the dependent is without essence, and the nature of the perfectly established is without essence. They think so. Because the self-luminous awareness is merely the basis of samsara and nirvana, this is not a negation. Therefore, they believe that the ultimate intention of the Buddhas is none other than the way of mind-only. Secondly, the basis of meditation is: to place the mind in a state of non-objectification, free from the self of the person and the self of phenomena included by the apprehended and the apprehender. Secondly, the way of practice is: focusing on the immeasurable beings who are merely labeled as sentient beings on the momentary stream of consciousness, practicing the six perfections in countless three great incalculable eons, etc. Thirdly, the fruit of accomplishment is: adorned by the inconceivable wisdom of the transformation of the basis, and the immeasurable ways of lands, bodies, and activities. They think so. If we examine the conclusions of these schools, although it is established that external objects are not real, inner consciousness is also not established as real. Therefore, in the conventional appearance, they exist in the same state of being and non-being; in the ultimate reality, they exist in the same state of non-being and non-being. Therefore, it is not established that external objects do not exist while consciousness does. Lineage is not established by nature, because consciousness is not established by nature. Because the sharpness and dullness of the senses, etc., can be changed by conditions. The mind is naturally luminous and can purify sudden defilements. Relying on the supreme antidote, the Three Jewels, which purify defilements, even the slightest (merit) will not be wasted, so the lineage will not be cut off. Because it arises from conditions, the dependent is not real. The alaya consciousness is also merely a momentary stream, and permanence is not established in reality. Because the object, seeds, and maturation of this (alaya consciousness) are all multiple, there is not even a little that is established by nature. Similarly, afflicted mind, the six aggregates, and cessation are all mutually dependent, merely the nature of dependent origination, so nothing is established in reality. Secondly, regarding the individual differences: those who consider these appearances as objects to be the reality of inner consciousness are called the True Aspectarians; those who do not think so are called the False Aspectarians. Because they say that self-luminous consciousness is truly established, this is merely established by one's own non-real conceptualizations. Among them, the Brahmin Shankarananda and others believe that what appears as the apprehended
============================================================
==================== 第 26 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟེ། གསལ་ཞིང་རིག་པའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་བཞིན་ཞེས་འདོད་ཅིང་། ལུགས་དེ་ལའང་ནང་སེས་གསུམ་སྟེ། ཤེས་རྣམ་སོ་སོ་བ། རྣམ་པའི་གྲངས་སྙེད་པ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པའོ། །དང་པོ། རི་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྣང་ཤེས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཟུང་ཆར་སྣང་བ་དང་འཛིན་ཆར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཐ་དད་དེ་སྒོ་ང་བཙོས་པ་སྐམ་དུས་སེར་པོ་དང་དཀར་པོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་སྔོ་སྣང་དང་སྔོ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ཐད་ཀར་ཆ་གཉིས་སུ་བདེན་པར་ འཛིན་པས་སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་པའང་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ། རྣམ་པ་ལ་ཇི་ཙམ་དབྱེ་ནུས་པ་ལྟར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལའང་ནུས་པས་ན་སོར་མོ་ལྔ་ཤེས་པའི་རྫས་ལྔར་བདེན་གྱི་གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པས་རྣམ་པ་གཉིས་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་མི་སྲིད་པར་འདོད་པའོ། །གསུམ་པ། སྔོ་སེར་སོགས་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་གསལ་ཞིང་རིག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་ཤེས་པར་བསྒྲུབ་ཚེ། རིག་བྱའི་དངོས་པོ་རང་དང་། རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ལའང་འཇུག་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་ལ། དེ་གསལ་རིག་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་མི་འགྲུབ་ཅིང་། གལ་ཏེ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུས་མཉམ་པ་ལ་འབྲེལ་བ་བཀག་ཅིང་། མི་མཉམ་པ་ལའང་འདྲ་བ་ཁེགས་པས་ཤེས་པའི་གསལ་རིག་ཏུ་གྲུབ་ཅེ་ན། དེས་ཕྱི་དོན་རྫུན་པར་གྲུབ་ཀྱང་། བདེན་པའི་ཤེས་པ་དང་གཅིག་པར་མི་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་བྱད་ཡིན་པ་ཁེགས་ཀྱང་མེ་ལོང་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན། གཞན་ཡང་སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་བ་ལྟར་ན་ཕྱི་དོན་རྫུན་ན་དེ་དང་གཅིག་པའི་ཤེས་པའང་རྫུན་པར་ཐལ་ལ། བདེན་ན་སྣང་བ་ལྟར་དོན་དུའང་གྲུབ་པར་ཐལ་ཞིང་། ནང་འཛིན་ཤེས་དང་ཐ་དད་པའི་ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཡོད་ན། རྣམ་ཤེས་ལུས་ལས་ཕྱིར་དོན་པར་ཐལ་བ་དང་། སེམས་ལ་ཁ་དོག་སོགས་ཡོད་པ་དང་། རི་སོགས་ཀྱིས་ཚུར་རིག་པར་ཐལ་བ་དང་། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གྲངས་བཞིན་དུས་གཅིག་ལ་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྲིད་པར་ཐལ་བས་གནོད་དེ། རྣམ་ཤེས་བདེན་པར་གྲུབ་ལ་ཡུལ་སྣང་རེ་རེ་ཤེས་པ་རེ་རེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་པ་ལའང་། ཁྲ་བོ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་སོགས་སྣ་ཚོགས་དུས་གཅིག་མཐོང་བའི་རགས་སྣང་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། ཤེས་པ་རེ་རེ་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རེ་རེའི་ངོ་བོ་ལ་གཞན་མེད་པས་ན་མི་དུ་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོག་པ་བཞིན
【漢語翻譯】 僅僅是了知的自性。因為光明和覺知，所以像體驗苦樂一樣地認為。這種宗義也有內部分為三種：識相各異，相的數目眾多，以及多樣無二。第一種，山等外境顯現是識，但所取分顯現和能取分顯現的識是不同的，就像煮熟的雞蛋，乾的時候蛋黃和蛋白是分開的一樣，認為藍色顯現和藍色執取的識直接分為兩部分是真實的，所以也叫半個雞蛋。第二種，就像能區分多少相一樣，執取的識也有多少能力，因此認爲了知五個手指的五種事物是真實的，不是一個，因此認為一個識不可能顯現兩種相。第三種，認為藍色、黃色等各種顯現，雖然在一個識上顯現，但卻是作為一個識的自性而真實存在的。如果用光明和覺知的標誌來證明外境是識，那麼可知的物體本身，以及僅僅是可知的，也包含在外境的存在中，因此帶有疑惑。而且，那個光明覺知的識是所要證明的，因此無法成立。如果說，可知和能知同時存在時，關聯被否定，不同時存在時，相似性也被排除，因此成立為識的光明覺知，那麼，這樣雖然成立了外境是虛假的，但並不能成立與真實的識是相同的，就像影像否定了是物體，但並不能成立是鏡子一樣。此外，如果像半個雞蛋一樣，外境是虛假的，那麼與它相同的識也應是虛假的，如果是真實的，那麼也應像顯現一樣在事物中成立。如果存在與內在執取識不同的外境顯現的識，那麼就會導致意識從身體中向外散失，以及心有顏色等，以及山等反過來能認知，以及像各種顯現的數量一樣，一個相續中同時存在非常多的識，因為這會造成損害，因為意識成立為真實，並且每個外境顯現都是一個識。對於所取和能取數量相等的情況，像看到雜色一樣，同時看到各種顏色的粗大顯現會中斷，因為每個識都是不同的，並且那是真實成立的。因為每個事物的自性中沒有其他，所以就像許多人相續中的分別念一樣。
【英語翻譯】 It is merely the nature of knowing. Because of clarity and awareness, it is believed to be like experiencing pleasure and pain. That system also has three internal divisions: distinct aspects of consciousness, numerous aspects, and diverse non-duality. The first, the appearance of external objects such as mountains is consciousness, but the consciousness of the apprehended aspect and the apprehending aspect are different, just as when a boiled egg is dry, the yolk and white are separate. It is believed that the consciousness of blue appearance and blue grasping are directly divided into two parts as real, so it is also called half an egg. The second, just as one can distinguish how many aspects, the grasping consciousness also has that many abilities, so it is believed that knowing the five fingers as five real entities, not as one, therefore it is impossible for two aspects to appear in one consciousness. The third, it is believed that various appearances such as blue and yellow, although appearing in one consciousness, are real as the nature of one consciousness. If one proves that external objects are consciousness by the sign of clarity and awareness, then the object of knowledge itself, and merely being knowable, are also included in the existence of external objects, thus it is with doubt. Moreover, that clear and aware consciousness is what is to be proven, so it cannot be established. If it is said that when the knowable and the knowing exist simultaneously, the connection is negated, and when they do not exist simultaneously, the similarity is also excluded, thus it is established as the clear awareness of consciousness, then although this establishes that external objects are false, it does not establish that it is the same as the true consciousness, just as an image negates being an object, but does not establish being a mirror. Furthermore, if it is like half an egg, if the external object is false, then the consciousness that is the same as it should also be false, and if it is real, then it should also be established in things as it appears. If there is a consciousness that appears as an external object different from the internal grasping consciousness, then it would follow that consciousness would dissipate outward from the body, and that the mind would have colors, etc., and that mountains, etc., could in turn recognize, and that like the number of various appearances, there would be a possibility of a very large number of consciousnesses existing simultaneously in one continuum, because this would cause harm, because consciousness is established as real, and each external object appearance is one consciousness. Regarding the equality of the number of apprehended and apprehending, like seeing something mottled, the gross appearance of seeing various colors at the same time would be interrupted, because each consciousness is different, and that is truly established. Because there is no other in the nature of each thing, it is like the thoughts in the continuum of many people.
============================================================
==================== 第 27 段 ==================== 【原始藏文】 ། དེས་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གཅིག་མིན་ཡང་། ཐ་དད་དུ་མར་ཡང་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ་ལྟར་ནའང་། དུ་མར་སྣང་བཞིན་དུ་གཅིག་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་ན། ཁ་དོག་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དུ་མའི་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། དུ་མར་སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་འཇོག་བྱེད་གཞན་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཁྲ་བོ་མཐོང་བའི་མིག་ཤེས་ལ་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཐ་སྙད་ཙམ་རུང་ནའང་། དུ་མ་ལ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པུར་མི་བདེན་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ལས་གཞན་དུ་རྣམ་པར་བཞག་ན་སྐྱོན་གཞན་ཡང་། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ཏེ་འགྲོ་བའི་སེམས་རྒྱུད་སངས་རྒྱས་ལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་སྣང་ཡང་གཞན་དུ་བདེན་ ན་མེ་འབར་བའང་ཆུར་བདེན་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ་ཐལ་བས་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་སོ། །དེས་ན་དོན་དུ་དཔྱད་ན་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཀ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་རང་དང་གཞན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་རུང་ཡང་དོན་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པ་རྣམ་རྫུན་པ་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ནི། དོན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་དང་ཤེས་པ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་ཏེ། མ་རིག་པས་བསླད་པའི་དབང་གིས་མཁའ་ལ་སྐྲ་ཤད་ལྟར་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཙམ་སྟེ་ཤེས་པ་ཤེལ་གོང་དག་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་མེད་པར་འདོད། འདི་ལའང་དྲི་བཅས་སུ་སྨྲ་བས་ནི། སེམས་ཀྱི་དུས་ན་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་ཆར་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནའང་སྣོད་བཅུད་གསལ་བར་སྣང་བས་ན་རྣམ་པ་གཤིས་ལ་མེད་ཀྱང་མི་ལྡོག་པར་འདོད། དྲི་མེད་པའམ་དག་པ་བས། སེམས་ཀྱི་དུས་ན་ཚོགས་བདུན་གནས་སྐབས་གློ་བུར་བའི་ཤེས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པ་མེད་པས། དེའི་རང་བཞིན་མཐར་ཐུག་པ་ལ་གཉུག་མའི་ཤེས་པ་ཞེས་དོན་དམ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་བག་ཆགས་ཟད་པའི་ཕྱིར་གཉིད་སད་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་རྒྱུན་ཆད་པ་ལྟར། སེམས་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མི་སྣང་ཞིང་། སེམས་རྣམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ཅི་ཡང་མི་རྟོག་པར་མྱོང་བ་རང་རིག་རང་ གསལ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ལ། དེའི་བྱིན་རླབས་ལས་དངོས་པོ་ལ་མེད་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་ངོར་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་། ཆོས་གསུང་བ་དང་། དོན་མཛད་པར་སྣང་བ་གཟུགས་སྐུའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་དེ་དག་གིས་དོན་སྣང་གང
【漢語翻譯】 因此，雖然顯現為多種多樣的識不是一個，但在各不相同的多個之中也沒有真實成立的要點，因此識顯現為多個同時存在。雖然多種多樣如同無二，但在顯現為多個的同時使用「一」的名稱，那麼五色等多種的名稱將中斷，因為除了顯現為多個之外沒有其他的安立方式。因此，對於見到雜色的眼識，僅僅允許使用「一個識」的名稱，但因為是安立在多個之上，所以因為不是單獨真實存在的要點。因此，如果不如實按照顯現那樣進行命名，還有其他的過失，即佛和有情將成為一個相續，因為有情的心相續在佛面前清晰顯現；如果顯現為他者，也真實是他者，那麼燃燒的火焰也真實是水等，一切都將成為一切，太過分了。因此，如果從究竟上分析，由於境和識兩者都沒有真實成立的要點，境和識可以顯現為自和他者多種多樣，但要知道實際上並非如此成立，這是關鍵的意義。第二，主張唯識虛假的法師法護等認為，實際上所有顯現都不是境和識兩者中的任何一個，而是由於無明的迷惑，如同虛空中出現的毛髮一樣，僅僅是無有而清晰的顯現，如同清凈的水晶球一樣，識是沒有形象的。對於此，也有主張有垢染者說，在心的狀態時，八識全部在勝義中存在，在佛的果位時，器情世界也清晰顯現，因此形象雖然在自性中不存在，但不會消失。無垢染者或清凈者則認為，在心的狀態時，七識是暫時性的、突發的識，是世俗諦；阿賴耶識沒有增減和執著方式的不同，因此，其究竟的自性稱為本初的識，是勝義諦；在佛的果位時，由於習氣耗盡，如同醒來時夢境的顯現中斷一樣，除了心之外什麼也不顯現，心與一切形象分離，沒有任何分別地體驗，僅僅安住于自證自明的狀態，這就是法身；由於法身的加持，事物本身不存在，但在所化眾生面前，顯現為通達一切所知、宣說佛法和成辦利他事業，這就是色身。對於此，他們認為境的顯現...
【英語翻譯】 Therefore, although the consciousness that appears in various ways is not one, there is no true establishment in the various different ones, so consciousness appears as many simultaneously. Although the various are like non-duality, if the term "one" is used while appearing as many, then the names of the many, such as the five colors, will be interrupted, because there is no other way to establish them other than appearing as many. Therefore, for the eye consciousness that sees variegated colors, only the name "one consciousness" is allowed, but because it is established on many, it is because of the point that it is not truly existent alone. Therefore, if one establishes it differently from how it appears, there is another fault: Buddhas and sentient beings will become one continuum, because the mind-stream of sentient beings appears clearly to the Buddhas; and if it appears as other, and is also truly other, then burning fire is also truly water, etc., everything will become everything, which is too extreme. Therefore, if analyzed ultimately, because neither the object nor the consciousness are truly established, objects and consciousness can appear as self and other in various ways, but one should know that they are not established as such in reality, which is the key point. Secondly, the proponents of false appearances, such as Master Dharmapala, etc., believe that all appearances are neither objects nor consciousness, but due to the delusion of ignorance, they are merely clear appearances that are non-existent, like hairs in the sky. Like a clear crystal ball, consciousness is considered to be without form. To this, those who speak with defilements say that in the state of mind, all eight consciousnesses exist in ultimate truth, and in the state of Buddhahood, the environment and beings also appear clearly, so although form does not exist in its nature, it does not disappear. Those who are without defilements or pure believe that in the state of mind, the seven collections are temporary, sudden consciousnesses, which are conventional truths; the alaya consciousness has no increase or decrease, and no difference in the way it grasps, so its ultimate nature is called primordial consciousness, which is the ultimate truth; in the state of Buddhahood, because the habitual tendencies are exhausted, just as the appearance of a dream ceases when one awakens, nothing appears other than the mind, and the mind is separated from all forms, experiencing without any conceptualization, merely abiding in a state of self-awareness and self-illumination, which is the Dharmakaya; due to the blessing of the Dharmakaya, although things themselves do not exist, they appear to disciples as omniscient, teaching the Dharma, and accomplishing the benefit of others, which is the Rupakaya. To this, they believe that the appearance of objects...
============================================================
==================== 第 28 段 ==================== 【原始藏文】 ་དུའང་མི་བདེན་པ་འཐད་མོད་ཀྱི། རྣམ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བ་མི་འཐད་དེ། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་ངོར་ཡུལ་སྣང་བ་བཞིན་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་ལ་སྣང་ལ། དཔྱད་ན་ཡུལ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པའང་མི་འགྲུབ་ཅིང་། དོན་དམ་པར་རང་རིག་པའང་མི་འགྲུབ་ལ། ཤེས་པ་རང་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་ན། ཡུལ་ཡང་མྱོང་བས་གྲུབ་བོ། །ཀུན་བཏགས་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དབང་སེམས་སེམས་བྱུང་ཡང་བཙལ་ན་མི་རྙེད་ལ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚོགས་བདུན་བརྟགས་ན་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞིའང་མེད་དེ། ཚོགས་བདུན་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་གཞིར་བཞག་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་ན་དེའི་གཞི་ཡང་མེད་དེ། ཤིང་རེ་རེ་ནས་བསལ་བའི་ནགས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དག་གི་སྡེ་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས། ཆོས་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་བདེན་གྲུབ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་དག་རབ་ཏུ་འགོག་པར་བྱེད་ཅིང་། ཁྱད་པར་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཞལ་ནས་སྣང་བའི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོར་བྱེད་པ་དེ་ལའང་། གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་གཉིས་སུ་ བྱུང་བ་དག་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བར་འཆེལ་བ་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་འོག་མ་ལ། སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་པ་དང་། སྣང་སྟོང་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། སློབ་དཔོན་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་གནས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མི་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། དོན་དམ་སྟོང་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་དུ་སྣང་བ་མ་འགགས་པས། ཚོགས་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསགས་པས། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཐོབ་ནས། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་བཞིན། སྒྱུ་མའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དེས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་ལས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁྲུལ་སྣང་སྒྱུ་མ་དང་། འཁྲུལ་པ་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྤྲོས་པ་ཞི་ཡང་གསལ་བ་མ་འགགས་པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། མདོར་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་བརྟགས་ན། སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་དང་། སྒྱུ་མ་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ་བ་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་ལས་མ་འདས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་ལ་སོགས་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ཅི
【漢語翻譯】 即使是不真實的也說得過去，但說意識是真實成立的就不合理。就像在錯覺中境顯現一樣，境顯現於有境的意識中，如果進行分析，就像境不成立一樣，有境的意識也不成立，勝義中自證也不成立。如果意識通過自身的體驗而成立，那麼境也通過體驗而成立。就像遍計所執不成立一樣，依他起的心和心所即使尋找也找不到。就像暫時的意識七識經過觀察也找不到一樣，阿賴耶識也不存在，因為在作為七識等各種顯現之基礎上，如果沒有各種事物，那麼它的基礎也不存在，就像從一棵棵樹中排除的森林一樣。第二，中觀自續派的宗派，通過將一切法分為二諦的方式，對於諸法存在的真實成立和名言中不存在的戲論進行遮破，特別是通過名言衡量來詳細分析顯現的現象，對此也產生了上下兩種宗義，這些也與真實的法性之義相異，因為大多陷入了戲論之網中。其中，在自續下派中，有幻覺理成立和顯空異體兩種，第一種，如教師海云等認為，一切法本體不成立，如幻覺般的自性存在於二諦中，世俗的顯現是不真實的，如幻覺一般，勝義是空性的，但緣起顯現沒有停止，因此積累二資糧如幻覺一般，獲得果位菩提如幻覺一般，始終安住于幻覺的自性中，通過幻覺的事業來利益如幻覺般的眾生。因此，由因緣緣起的力量所顯現的一切都如幻覺一般，錯覺顯現是幻覺，在遠離錯覺的智慧顯現境中，雖然寂滅了戲論，但明朗沒有停止的顯現也如幻覺一般，總之，基、道、果一切都如幻覺般認為。對此進行觀察，就像幻覺一樣，勝義中產生和毀滅，並且幻覺成為可以分析的對象等，沒有超出戲論之網，因此不是究竟的佛陀密意。第二，教師吉祥隱藏等認為，勝義中什麼也
【英語翻譯】 Even untruth is acceptable, but it is unreasonable to say that consciousness is truly established. Just as an object appears in a delusion, so does consciousness, which possesses the object, appear. If analyzed, just as the object is not established, so too is the consciousness that possesses the object not established, and self-awareness is not established in the ultimate sense. If consciousness is established through its own experience, then the object is also established through experience. Just as the imputed is not established, so too are dependent arising minds and mental factors not found even when searched for. Just as the temporary consciousness, the seven collections, is not found when examined, so too is the alaya not existent, because if there are no diverse things on the basis of being established as the basis for the appearance of the seven collections and so on, then its basis does not exist, just like a forest that has been cleared of individual trees. Secondly, the school of the Madhyamaka Svatantrika, through the method of dividing all phenomena into two truths, thoroughly refutes the true establishment that exists in phenomena and the elaborations that do not exist in name, and in particular, it meticulously analyzes the appearances that appear by measuring with names. Even in this, there are two schools of thought, higher and lower, which have arisen, and these are also different from the true meaning of the nature of reality, because they mostly fall into the net of elaboration. Among these, in the lower Svatantrika, there are two: the establishment of illusion as reasoning and the difference between appearance and emptiness. The first, such as the teacher Ocean Cloud and others, believes that all phenomena are not established in their essence, and their illusory nature exists in both truths. The appearance of conventional truth is untrue, like an illusion, and the ultimate truth is emptiness, but the appearance of dependent arising does not cease. Therefore, by accumulating the two accumulations like an illusion, one obtains the result, enlightenment, like an illusion, and constantly abides in the nature of illusion, and through the activity of illusion, one benefits sentient beings who are like illusions. Therefore, all appearances that arise from the power of cause, condition, and dependent arising are like illusions. The illusory appearance is an illusion, and in the realm of appearance of the wisdom that is free from delusion, although elaboration is pacified, the appearance of clarity that does not cease is also like an illusion. In short, the basis, path, and result are all considered to be like illusions. Upon examining this, just like an illusion, there is production and destruction in the ultimate truth, and the illusion becomes an object that can be analyzed, etc., which does not go beyond the net of elaboration, and therefore is not the ultimate intention of the Buddha. Secondly, the teacher Glorious Hidden and others believe that in the ultimate truth, nothing
============================================================
==================== 第 29 段 ==================== 【原始藏文】 ར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ཞེས་དམིགས་སུ་ མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བུམ་སོགས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་པར་སྣང་ཞིང་བདེན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་ཅི་ཡང་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པ་དཔྱད་བཟོད་དང་། ཀུན་རྫོབ་དཔྱད་མི་བཟོད་གཉིས་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཅེས་གཞི་གཅིག་ལ་མི་འདུ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་མི་རྟག་པ་ལྟར་དོན་དམ་མི་རྟག་པར་ཐལ་བ་དང་། དོན་དམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་དང་། སྟོང་པ་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གྲུབ་པ་ཙམ་མོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ནི་རང་རྒྱུད་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྟགས་ན། སྣང་བ་མིན་པའི་སྟོང་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མི་སྲིད་དེ། སུ་ལའང་སྣང་བ་མེད་ན་དེའི་རྣམ་པ་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་མེད་པར་ཐལ་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྣང་བའང་མི་རྙེད་དེ་གང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་བརྟག་བྱའི་སྣང་ཡུལ་དུ་མི་རུང་ན་བརྟག་བྱའི་དོན་དུའང་མི་རུང་སྟེ། ཤེས་བརྗོད་ཀྱིས་གཞལ་བྱ་ཡིན་ན་རྣམ་པ་སྣང་དགོས་ལ། དེ་མེད་ན་རྟོགས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །སྤྲོས་བྲལ་ནི་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་སྣང་སྟོང་ཕྱོགས་རེ་བའི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡི་སྟོང་པ་ནི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བར་དམིགས་དགོས་ན་དེ་མི་རུང་ངོ་། །སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ལམ་མིན་ཏེ། དེས་ སྒྲིབ་པ་མི་སེལ་ཞིང་སྤང་གཉེན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ཚེ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་ཤེས་པས་མི་ཕན་པ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་ཅེས་པ་གང་ནས་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ། ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་གི་ཡུལ་ཡིན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་རྒྱུད་གོང་མ་ནི། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་དང་། ཞི་འཚོ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་སོགས་པས་ནི། དོན་དམ་སྒྱུ་མ་དང་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པ་མེད་པས་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནའང་། གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ཞིང་མི་བསླུ་བར་གནས་པ་འདི་ལ། རིགས་པས་དཔྱད་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་སྟོང་པའམ་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་པ་གཉིས་མགོ་མཉམ་པར་སྒྲུབ་པས་ན་ཁས་ལེན་དང་བཅས་ཤིང་། རང་ལུགས་སྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་
【漢語翻譯】 因為甚至「如」也不成立，所以說「幻化」是沒有特定指向的。 在世俗名言中，瓶等並非是空性，因為它們顯現為有作用且是真實的。但在勝義諦中進行觀察時，什麼也找不到，所以是空性。因此，勝義諦是經得起觀察的，而世俗諦是經不起觀察的，這兩者作為法和法性，並非統一於一個基礎之上。因為如果世俗諦是無常的，那麼勝義諦也會變成無常的；如果勝義諦沒有生滅，那麼世俗諦也會變成沒有生滅。因此，顯現的世俗諦作為法，以及空性的勝義諦作為法性，僅僅是相互依賴而成立的。 世俗諦也可以分為正世俗和倒世俗兩種，這和自續派的觀點一樣。 對此進行考察，不是顯現的空性在二諦中都是不可能存在的，因為如果對任何人都不顯現，那麼它的體相就完全不存在，因此也會變成在世俗諦中也不存在，就像兔子的角一樣。也找不到與空性相異的顯現，因為所顯現的一切在觀察時都不能成立。如果勝義諦不能成為被觀察的顯現對象，那麼它也不能成為被觀察的意義，因為如果是能被知識和言語所衡量的事物，就必須顯現體相，如果沒有體相，就無法被證悟。 離戲不同於此，因為它超越了執著于顯現和空性任何一方的邊見。如果此處的空性必須被認為是與顯現分離的，那是不可能的。 觀修與顯現相異的空性不是正道，因為它不能消除障礙，並且在應舍應取方面是不合理的。例如，當對敵人產生嗔恨時，僅僅知道天空是空性的並不能帶來幫助。 所謂的空性從任何地方都找不到，因為無論哪個方向或時間的知識的對象，都伴隨著它的體相的顯現。第二，自續派的觀點是：導師耶謝寧波、寂護、蓮花戒等人認為，勝義諦僅僅是幻化和空性，因為用理智無法觀察，所以在終極實相的意義上是超越一切戲論的。然而，在暫時的階段，世俗名言的事物各自保持著自己的特徵，並且真實不虛。如果用理智觀察，就會發現沒有絲毫真實成立的空性或勝義諦的同義詞，這兩者是平等成立的，因此是帶有承諾的，並且是自宗的成立方式，以及
【英語翻譯】 Because even "suchness" is not established, the term "illusion" has no specific reference. In conventional terminology, things like pots are not emptiness, because they appear to be functional and real. But when examined in ultimate truth, nothing is found, so it is emptiness. Therefore, ultimate truth is amenable to analysis, and conventional truth is not amenable to analysis. These two, as phenomena and the nature of phenomena, are not unified on a single basis. For if conventional truth were impermanent, then ultimate truth would also become impermanent; if ultimate truth had no arising or ceasing, then conventional truth would also become without arising or ceasing. Therefore, the appearing conventional truth as a phenomenon, and the empty ultimate truth as the nature of phenomena, are merely established in dependence on each other. Conventional truth can also be divided into correct and incorrect conventional truths, which is the same as the Svatantrika view. Upon examining this, an emptiness that is not an appearance is impossible in both truths, because if it does not appear to anyone, then its form is completely non-existent, and therefore it would also be non-existent in conventional truth, like a rabbit's horn. An appearance that is different from emptiness cannot be found either, because everything that appears cannot be established upon examination. If ultimate truth cannot be an object of appearance to be examined, then it cannot be an object of examination either, because if it is something to be measured by knowledge and expression, then a form must appear, and if there is no form, it cannot be realized. Freedom from elaboration is different from this, because it transcends the extremes of clinging to either appearance or emptiness. If the emptiness here must be regarded as separate from appearance, that is impossible. Meditating on an emptiness that is different from appearance is not the path, because it does not eliminate obscurations and is not appropriate in terms of what should be abandoned and what should be adopted. For example, when anger arises towards an enemy, merely knowing that the sky is empty does not help. The so-called emptiness cannot be found anywhere, because whatever direction or time is the object of knowledge, it is accompanied by the appearance of its form. Secondly, the Svatantrika view is that teachers like Yeshe Nyingpo, Shantarakshita, Kamalashila, and others, consider ultimate truth to be merely illusion and emptiness, because it cannot be examined by reasoning, so in the sense of ultimate reality, it is beyond all elaboration. However, in the temporary stage, things in conventional terminology each maintain their own characteristics and remain truthful and not deceptive. If examined with reason, it will be found that there is not the slightest bit of truly established emptiness or synonyms for ultimate truth, these two are equally established, therefore it is with commitment, and it is the way of establishing one's own system, and
============================================================
==================== 第 30 段 ==================== 【原始藏文】 ཕྱོགས་དགག་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་རང་རྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་བྱེད། འདི་མན་ཆད་ཀྱིས་གཞན་སྐྱེའང་འདོད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ལ་སྣང་ལ་དོན་བྱེད་པ་གནམ་ཟླ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྣང་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དག་པའི་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་ལྡོག་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ན་སྣང་བ་ལ་ དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལྟར་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་ཤེས་པས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་ཏེ་སྐུ་གཉིས་ཐོབ་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་བརྟགས་ན། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཡང་ལོག་གི་ཀུན་རྫོབ་མཉམ་སྟེ། གཉིས་ཀ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པར་འདྲ་བས་དངོས་པོ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་པའང་། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བས་ནན་གྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་དཔྱད་ན་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །གཞན་སྐྱེའང་རང་སྐྱེ་དང་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་ན་གཉིས་ཀ་གང་ལྟར་ཡང་སྐྱེ་བ་མི་རྙེད་དོ། །དེ་མི་མཚུངས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གཞན་སྐྱེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ས་མྱུག་ལྟ་བུ་ལ་བདག་གཞན་དང་སྐྱེ་མི་སྐྱེའི་ཚུལ་དཔྱད་ཚེ་གང་དུའང་མི་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་དམ་པའི་གཞན་སྐྱེ་སོགས་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་ཅི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ས་བོན་སོགས་ཀྱི་མཐུ་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་སོགས་བསླུ་མེད་དུ་འཕེན་པར་སྣང་བ་འདི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་གྱི་མཐའ་བཞི་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །མཐའ་བཞིར་ཁས་བླང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་སྣང་ཙམ་པ་འདི་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་བདག་དང་གཞན་དང་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་ལོག་པ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་ཁས་ལེན་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྣང་ཚོད་ པ་འདི་ལ་དཔྱད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་ཡང་མེད་དེ། སྣང་བ་ཉིད་མེད་པར་དེའི་སྟོང་པའང་མི་འགྲུབ་ལ། གཉིས་ཀ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་མ་གྲུབ་པར་མགོ་མཉམ་ཞིང་། བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའང་བློ་ངོར་གནས་ཀྱི། དོན་ལ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན། གྲུབ་མཐའི་སྤྲོས་པས་བཞག་པ་སྣང་བའི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཕྲ་མོ་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྟོག་གེས་བསླད་པ་ཡེ་མ་ཞུགས་པའི་ཚུལ་ག
【漢語翻譯】 所有破斥他宗的觀點，都是以自續因的方式進行。從這以下也承認他生。在世俗諦中，顯現且能起作用的，如天上的月亮，是真實的世俗諦；顯現卻不能如所顯現的那樣起作用的，如二月，是虛假的世俗諦。這兩種世俗諦存在。而且，這些錯亂的世俗諦，在未獲得清凈地之前不會退轉。當聖者們處於后得位時，所顯現的被稱為清凈的世間法。像這樣，通過了知二諦無違，積累二資糧，從而希求獲得二身。對此進行觀察，在真實的意義上，真實和虛假的世俗諦是相同的。因為兩者都是從因緣所生，並且在對境中顯現，如果進行觀察，就會發現它們同樣是不成立的。所以，所謂事物由自相成立，只不過是喜歡戲論者強加安立的，如果進行觀察，什麼也無法成立。他生也與自生相同，如果進行觀察，無論如何也找不到生。如果說這不相同，僅僅是名言上說是他生，那麼，對於名言上顯現的事物，如土地和苗芽，如果觀察其自體和他體，以及生與不生的方式，在任何地方都找不到。因為除此之外，不可能安立勝義的他生等等。那麼，當苗芽從種子中產生時，在名言上是如何產生的呢？因為見到從因種子等的力量中，果苗芽等無欺地產生，所以承認這是緣起，而不應承認四邊。因為沒有承認四邊，所以像這樣，對於僅僅是顯現的緣起事物，即使在名言中，也沒有絲毫由自相成立的，因此，所有關於自、他、生、不生等等的戲論之網都是錯誤的，並且由於這個原因，也沒有任何承認。此外，對於這種顯現的現象進行觀察，也沒有不成立的勝義諦，因為如果沒有顯現，那麼它的空性也不會成立。兩者都是僅僅假立而不成立，是平等的。分為二諦也只是在意識中存在，實際上並沒有成立兩種，因此，宗派的戲論所安立的詳細的顯現方式，也因為成為微細戲論不退轉之因，所以，對於平等性的意義，完全沒有摻雜分別唸的方式……
【英語翻譯】 All refutations of other's views are done through the means of svatantrika reasoning. From here onwards, they also accept other-origination. In relative truth, what appears and functions, like the moon in the sky, is a valid relative truth; what appears but cannot function as it appears, like a double moon, is a false relative truth. These two types of relative truth exist. Moreover, these deluded relative truths do not revert until the attainment of the pure bhumi. When noble ones are in their post-meditation state, what appears is called pure worldly phenomena. Thus, by understanding the two truths as non-contradictory, accumulating the two accumulations, one desires to attain the two kayas. Upon examining this, in the ultimate sense, valid and invalid relative truths are the same. Because both arise from causes and conditions and appear to the object, if examined, they are similarly unestablished. Therefore, the assertion that things are established by their own characteristics is merely a forceful imputation by those who delight in elaboration; if examined, nothing is established. Other-origination is also similar to self-origination; if examined, neither can be found to originate in any way. If it is said that they are not the same, that other-origination is merely a designation, then, when examining the nature of self and other, and origination and non-origination, of things that appear merely as designations, such as earth and sprouts, nothing can be found anywhere. Because apart from that, it is impossible to establish ultimate other-origination, etc. Then, when a sprout arises from a seed, how does it arise in designation? Because it is seen that from the power of the cause, such as the seed, the effect, such as the sprout, unfailingly arises, it is acknowledged that this is dependent origination, and the four extremes should not be accepted. Because the four extremes are not accepted, therefore, for these dependently originated phenomena that merely appear, even in designation, there is not a particle established by its own characteristics. Therefore, all networks of elaboration, such as self, other, origination, and non-origination, are false, and for that reason, there is no acceptance. Furthermore, upon examining this apparent phenomenon, there is also no unestablished ultimate truth, because if there is no appearance, then its emptiness cannot be established. Both are equally unestablished, being merely imputed. The division into two truths also exists only in the mind; in reality, two are not established. Therefore, the detailed ways of appearance established by the elaborations of philosophical systems also become the cause of non-reversion from subtle elaborations. Therefore, the way in which conceptual thought has not at all corrupted the meaning of equality...
============================================================
==================== 第 31 段 ==================== 【原始藏文】 ྱིས་དང་པོ་ནས་སྣང་ཀུན་རང་སར་གྲོལ་བ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཀ་དག་གི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་རྩེ་མོ། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པས་ནི། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་བྱེད་དེ། གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་བློ་ལས་འདས་པ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པས་ན། རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་པའི་དམ་བཅའ་མེད་པའི་དབང་གིས། ཕ་རོལ་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པ་ལ་རང་གི་ཁས་བླང་གི་ཐལ་བ་འཕེན་པ་ལས་དངོས་ཞེན་གྱི་དམ་བཅའ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་མཛད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། དངོས་མེད་རྣམས་བརྟེན་ནས་བཏགས་ པའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་དེ། རང་བཞིན་ཡོད་ན་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མི་འཐད་ལ། བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་དང་། གཅིག་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ན་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ཕྲ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས། གནས་སྐབས་ལམ་དང་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟེ། གཅིག་དུ་བྲལ། རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ། ཡོད་མེད་སྐྱེ་བྲལ། དོན་བྱེད་འགོག་པ། རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་མོའོ། །དང་པོ། དོན་དུ་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། དངོས་དངོས་མེད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཆུ་ཟླ་བཞིན་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་མེད་པར་ཐལ། བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་བཞིན་ཏེ། བདག་ལས་སྐྱེ་ན་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དང་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་། གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་ཐལ་བ་དང་། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་ན་གཉིས་ཀར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་ཞིག་ཆར་འབབ་པ་དང་། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་ན་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བའམ། འབྲས་བུའི་ཆེད་དུ་རྩོམ་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བས་ན། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་འདི་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་སྣང་གི། དོན་ལ་ས་བོན་ དང་མྱུ་གུ་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མ་རྙེད་པས་ན་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་སྣང་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་དེ། དངོས་པོ་
【漢語翻譯】 因此，首先要理解萬象皆于自身解脫的大中觀本來清凈之義。第三，名相乘之頂峰。通達諸佛究竟意趣之精髓，即應成派中觀宗，遮止一切有無、是非之執著戲論。以本來清凈之方式，確立了性空離思、與真諦無別之大境界。由於自宗不立任何宗見的緣故，僅以自宗之理，遣除他宗之立論，從而摧毀一切實執之宗見。如是，顯現世間一切諸法，皆為緣起之顯現。有事物依賴而生，無事物依賴而立。如是，一切為緣起所攝之法皆無自性。若有自性，則不應依賴而生。以依賴而生之故，則無四邊生，亦無一異之體性。故如幻如化，遠離常斷等微細之邊見。以此方便，可圓滿暫時之道與究竟之果。其中，爲了確立無自性之義，有五大正理：一、離一多；二、金剛屑；三、有無生滅；四、破有實事；五、大緣起。第一，于實相中顯現之法，應無實有或非實有，以離一與多之故。如水中之月。第二，如所顯現之法，應無自性，以非從自、他、二者、無因而生故，如夢境一般。若從自生，則生無意義，且有無窮之過患。若從他生，則應一切生一切。若從二者生，則二者皆有過患。若從無因生，則一切皆不應顯現，或為果而作之努力皆應斷絕。故種子生芽，亦僅為緣起之顯現。然于實義中，種子與芽，既非一亦非異，故離一切戲論。第三，此等種種顯現之事物，應無自性，以實物
【英語翻譯】 Therefore, one should first engage in the meaning of the Great Madhyamaka Primordial Purity, in which all phenomena are liberated into their own ground from the very beginning. Third, the pinnacle of the characteristic vehicle. The essence of the ultimate intention of the Victorious Ones is the Madhyamaka Prasangika, which prevents all elaborations with the fixation of existence, non-existence, being, and non-being. Since the nature of reality is not established in any way, it is proven in a state beyond the intellect, a great indivisible truth, pure from the very beginning. Because there is no commitment to one's own system, by throwing the ashes of one's own assertions at the assertions of others, all commitments to substantialism are destroyed. Thus, all phenomena of appearance and existence are merely dependent arising. Things arise in dependence, and non-things are designated in dependence. Thus, all phenomena included in dependent arising are without inherent existence. If there were inherent existence, it would be unreasonable to arise in dependence. Because it arises in dependence, there is no arising from the four extremes, and there is not even a little bit of establishment in the nature of one or different. Therefore, like an illusion without truth, it is through the gate of being free from the subtle extremes of permanence and annihilation that the temporary path and the ultimate results are perfected. Furthermore, there are five great reasons for establishing the meaning of non-inherent existence: freedom from one and many, vajra slivers, freedom from arising of existence and non-existence, refutation of functionality, and great dependent arising. First, the phenomena that appear in reality should not be established as either real or unreal, because they are free from one and many. For example, like the moon in water. Second, the way things appear should be without essence, because they do not arise from self, other, both, or without cause, like a dream. If it arises from self, then arising is meaningless and there would be the fault of endlessness. If it arises from other, then everything would arise from everything. If it arises from both, then the faults of both would fall like rain. If it arises from no cause, then everything would not appear, or the effort for the sake of the result would be cut off. Therefore, the arising of a sprout from a seed also appears only as dependent arising. However, in reality, the seed and the sprout are not found to be either one or different, so they are free from fixation. Third, these various phenomena of appearance should be without inherent existence, because they are real things.
============================================================
==================== 第 32 段 ==================== 【原始藏文】 ཡོད་པའམ་མེད་པ་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་སྐྱེས་ཟིན་པས་སྐྱེ་བར་མི་འཐད། མེད་པ་ཉིད་ཡོད་པ་དང་འགལ་བས་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་མི་རུང་ངོ་། །བཞི་པ་ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐད་ཅིག་མས་དོན་མི་བྱེད་དེ། དོན་བྱེད་པར་གཟོ་དུས་འགག་པའི་ཕྱིར་དང་། རིམ་གྱིས་མི་བྱེད་དེ་རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་སྣང་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་བརྟེན་ནས་མི་འབྱུང་སྟེ་དངོས་པོར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་སྣང་དུས་ནས་རྟ་གླང་གིས་སྟོང་པ་བཞིན་ཕྲ་རགས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ཙམ་གྱིས་དབང་གིས་སྣང་བ་བསླུ་མེད་འདི་ཡང་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་སྟེ་དཔྱད་ན། གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཅིང་ཁས་བླང་གི་གནས་མི་རྙེད་པའོ། །གཞན་ཡང་རྟག་འཇིག་མེད་པ། འགྱུར་མི་འགྱུར། ཆོས་བཞི་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་སྟེ། དང་པོ། སྣང་ཙམ་ཆོས་ཅན་དངོས་པོར་མེད་དེ། འཇིག་མི་འཇིག་གཉིས་ཀར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་འཇིག་པར་ཡོད་ན་ཡོད་དུས་དང་མེད་དུས་གང་རུང་འཇིག་དགོས་ན། ཡོད་དུས་འཇིག་པ་མིན་ཏེ་འཇིག་པའི་འགལ་ཟླ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མེད་དུས་འཇིག་རྒྱུ་མེད་དོ། །མི་འཇིག་པའམ་རྟག་པར་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྣང་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མེད་དེ། འགྱུར་མི་འགྱུར་གཉིས་ཀར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དངོས་པོ་གནས་སྐབས་འགྱུར་ན་རྒན་པོ་ལས་ཀྱང་གཞོན་ནུར་འགྱུར་བར་ཐལ་ཞིང་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱང་རྟག་མི་རྟག་གང་ལ་ཡོད་ཚུལ་དང་། ཆ་ཤས་བརྟགས་པས་མ་གྲུབ་བོ། །མི་འགྱུར་ན་གཞོན་ནུ་ལས་རྒན་པོར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། སྐྱེ་རྒ་གནས་འཇིག་བཞི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་ན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་ཚང་ཞིང་། ཅིག་ཆར་འབྱུང་ན་སྐྱེ་ཤི་དང་རྒས་གཞོན་མཉམ་དུ་འབྱུང་བ་སོགས་འགལ་བ་གཅིག་ཏུ་འདུ་བས་གནོད་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་པའི་བློས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་བཅད་དེ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ནའང་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ཚུལ་མི་འགོག་པར། གཞི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས། ལམ་དབུ་མ་
【漢語翻譯】 因為無論是有還是無，都脫離了產生。如果是存在，因為已經產生，所以不應該再產生。如果是不存在，因為與存在相違背，所以不可能變成存在。第四，所知法，不成立為實有，因為不能起作用。剎那不能起作用，因為在想要起作用的時候已經停止了。漸次也不能起作用，因為常和剎那互相矛盾。第五，顯現法，不成立為實有，因為是依緣而生，就像影像一樣。如果是實有自性成立，就不會依賴而產生，因為已經是實有成立了。依賴而產生的，就被空性所遍及。就像幻化的馬牛顯現的時候，實際上是空無馬牛一樣，無論在微細還是粗大上都沒有成立，僅僅是因緣聚合的力量，這個無欺的顯現也是空性中顯現，如果觀察，在任何地方都沒有成立，也找不到可以承認的地方。此外，常斷滅無有，變化不變化，這是遮止四種法的三個理由。第一，顯現法不是實有，因為既不是壞滅也不是不壞滅。如果瓶子是壞滅的，那麼在存在的時候和不存在的時候，總有一個時候應該壞滅。存在的時候不是壞滅，因為與壞滅相違背。不存在的時候也沒有可以壞滅的東西。也不是不壞滅或者常有，因為已經變成了剎那的自性。第二，顯現法不是實有，因為既不是變化也不是不變化。如果是實有暫時變化，那麼老年人也會變成年輕人，而且變化本身存在於常和無常的哪一種狀態中呢？而且通過分析部分也無法成立。如果不變化，那麼年輕人也不可能變成老年人。第三，生老住滅四者如果是依次產生，那麼一剎那不能具足。如果同時產生，那麼生和死，老和少同時產生等，互相矛盾的事物會聚集在一起，這是有損害的，就像在聲聞乘中說的那樣。這樣，以確定一切法沒有自性的智慧，在一切行為中，斷除所緣的執相的一切戲論，安住在平等性中。即使這樣，也不遮止名言中的顯現方式，基礎是中觀二諦，道路是中觀
【英語翻譯】 Because neither existence nor non-existence is free from arising. If it is existence, it should not arise because it has already arisen. If it is non-existence, it cannot become existence because it contradicts existence. Fourth, the object of knowledge (chos can), is not established as real, because it cannot perform a function. A moment cannot perform a function, because it ceases when it is about to perform a function. It cannot perform it gradually, because permanence and momentariness are mutually contradictory. Fifth, mere appearance (snang tsam chos can), is not established as real, because it is dependent origination, like an image. If a real thing were established by its own nature, it would not arise dependently, because it is already established as real. That which arises dependently is pervaded by emptiness. Just as a magical horse and cow are empty of horse and cow from the moment they appear, so too, without being established in either subtle or gross form, this unfailing appearance due to the mere aggregation of causes and conditions is also appearing while being empty. If examined, it is not established anywhere, and no place for affirmation can be found. Furthermore, the three reasons for negating the four characteristics of permanence, destruction, change, and non-change are as follows: First, mere appearance is not real, because it is neither destructible nor indestructible. If a pot were destructible, it would have to be destroyed either when it exists or when it does not exist. It is not destroyed when it exists, because it is the opposite of destruction. When it does not exist, there is nothing to destroy. Nor is it indestructible or permanent, because it has become the nature of a moment. Second, mere appearance is not real, because it is neither changing nor unchanging. If a real thing were to change temporarily, then an old person would become young, and in which state, permanent or impermanent, would the change itself exist? Moreover, it is not established by analyzing its parts. If it does not change, then it is impossible for a young person to become old. Third, if the four, birth, aging, abiding, and decay, occur sequentially, then they are not complete in a single moment. If they occur simultaneously, then birth and death, old age and youth occur together, and so on, which is harmful because contradictory things gather together, as explained in the context of the Hearers (Shravakas). Thus, with the wisdom that ascertains that all phenomena are without inherent existence, one cuts off all the elaborations of grasping at characteristics aimed at in all activities, and abides in equanimity. Even so, without obstructing the way things appear in conventional truth, the basis is the Two Truths of Madhyamaka, the path is Madhyamaka.
============================================================
==================== 第 33 段 ==================== 【原始藏文】 ཚོགས་གཉིས། འབྲས་བུ་དབུ་མ་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་དེ། དང་པོ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བློ་ཡི་ཡུལ་དང་། དོན་དམ་པ་བློ་བྲལ་སོ་སོ་རང་ རིག་གི་ཡུལ་གཉིས་ཀའང་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། ངེས་ཚིག་ཀུན་རྫོབ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་འཁྲུལ་ངོར་མི་བསླུ་བ་དང་། དོན་དམ་གཉེར་བྱའི་དོན་ཡིན་པ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་མི་བསླུ་བས་བདེན་པར་བཞག་གོ། །མཚན་ཉིད་ནི། ཀུན་རྫོབ་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་པའི་ཆོས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ། དོན་དམ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །དཔྱད་བཟོད་པ་མི་འཐད་དེ་སྔར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཀའང་དོན་ལ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་བློ་དང་མཚན་མས་དབེན་པར་གནས་པའོ། །དབྱེ་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་ལ། དེ་ལའང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དང་བསྟུན་ནས་བརྡ་བཏགས་ན། གནོད་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་གཟུགས་སོགས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། གནོད་པ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་སོགས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བཞག་གོ། །ལམ་དབུ་མ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་དང་། དོན་དམ་པ་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་མཉམ་བཞག་གི་ཉམས་ལེན་སྐབས་སུ་བཞག་ཐབས་ནི། སྟན་བདེ་བ་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བྱས་ཏེ་སྐྱབས་སེམས་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། བློ་ཙེན་གྱིས་ལྷོད་ལ། ལྟ་བས་ཐག་བཅད་པ་ལྟར་ གང་ཡང་མི་སེམས་ཅི་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ། གསལ་ལེ་སེང་ངེ་མ་ཡེངས་པར་འཕྲོ་འདུ་དང་བྲལ་བར་བཞག་པས། ཕྱི་ཡུལ་དང་ནང་སེམས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་ཞིང་སྒོམ་པའི་བློ་ལའང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པས་ན་དམིགས་པ་ཀུན་ཉེ་བར་ཞི་བས་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཞི་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ནང་དུ་རིག་པ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བའི་དོན་བསྒོམ་པ་སྟེ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བར་བྱ་ཞིང་ཆགས་ཞེན་མེད་པར་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །འབྲས་བུ་དབུ་མ་ནི། ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་ཞིང་ནུབ་ནས། ཡེ་ཤེས་དང་དབྱིངས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་ཕན་བདེ་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་སྐབས་འདིར་ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་ཁས་ལེན་གཏ
【漢語翻譯】 二諦：中觀的果是二身雙運，初者，世俗是心識的對境，勝義是離心識各自自證的對境，二者本體皆是無自性。定義是，世俗顯現無自性，于迷亂前不欺惑，勝義是所求之義，于道與果之法不欺惑故立為諦實。體相是，世俗是不離心識對境之法，不堪忍觀察；勝義是超離心識對境之法性，所緣寂滅。堪忍觀察不應理，因先前已遮破。二者于實義中皆無各自成立，法與法性平等，是遠離戲論之自性，安住于離心識與相狀。分類則立為世俗與勝義二諦。其中，隨順世間名言而安立，無損之六根境所顯現之色等是真實世俗，有損之根境所顯現之毛髮等是虛妄世俗。中觀道是，於世俗中修持六度波羅蜜，于勝義中修持離戲光明之智慧雙運。其中，于入定修持時之安立方法是，于舒適之座上結跏趺坐，先發皈依心與菩提心，放鬆身心，如以正見所決斷般，于不起任何心念、不起任何分別之狀態中，明朗澄澈、不散亂、無有收放而安住，則外境與內心之能取所取皆遠離，且於修持之心亦無有破立，故所緣皆寂滅，心與心所之行相寂滅，于離戲之中，覺性乃各自自證之智慧光明之義，如是修持。于出定時，于如幻之狀態中，為利有情而回向，且無有貪執而行持積累資糧之善行。中觀之果是，十地之相續至終結時，輪迴之因——心與心所之習氣連同心識寂滅融入法界，智慧與法界二者無別，即是法身，由此無勤任運而現起二色身，盡輪迴際利益安樂有情。於此，應成派承認
【英語翻譯】 The Two Truths: The result of Madhyamaka is considered to be the union of the two kayas. Firstly, the conventional is the object of the mind, and the ultimate is the object of self-awareness separate from the mind. Both of these are merely without inherent existence. The definition is that the conventional appears without inherent existence and does not deceive in the face of delusion. The ultimate is the meaning to be sought and is established as truth because it does not deceive in the Dharma of the path and the result. The characteristics are that the conventional is a phenomenon that does not go beyond the object of the mind and cannot withstand analysis. The ultimate is the nature of phenomena that transcends the object of the mind, and its object is pacified. It is unreasonable to withstand analysis because it has already been refuted. Neither of these is established separately in reality. Dharma and the nature of Dharma are equal and are the nature of being beyond elaboration, abiding in being devoid of mind and characteristics. The classification is established as the two truths of conventional and ultimate. Among these, in accordance with worldly terminology, the appearance of forms, etc., to the objects of the six unimpaired senses is the correct conventional, and the appearance of hair, etc., to the objects of the impaired senses is the false conventional. The Madhyamaka path is the practice of the six perfections in the conventional and the meditation on the union of non-elaboration and clear light wisdom in the ultimate. The method of establishing this during the practice of meditative equipoise is to sit in the lotus position on a comfortable seat, first generate refuge and bodhicitta, relax the mind, and in a state of not thinking anything or discriminating anything, as determined by the view, clearly, serenely, without distraction, and without scattering or gathering, the grasping of external objects and internal mind is abandoned, and there is no affirmation or negation in the mind of meditation, so all objects are pacified, and the activity of mind and mental factors is pacified. In non-elaboration, awareness is the meaning of the clear light wisdom of self-awareness, and this is how to meditate. In the post-meditation, in the state of illusion, dedicate the merit for the benefit of sentient beings, and without attachment, engage in virtuous actions to accumulate merit. The result of Madhyamaka is that at the end of the ten bhumis, the cause of samsara, the habitual tendencies of mind and mental factors, together with consciousness, are pacified and dissolved into the Dharmadhatu. Wisdom and Dharmadhatu are inseparable, which is the Dharmakaya. From this, the two form kayas arise spontaneously, benefiting and bringing happiness to sentient beings as long as samsara exists. Here, the Prasangikas acknowledge
============================================================
==================== 第 34 段 ==================== 【原始藏文】 ན་མེད་པ་དང་། རྣམ་ཀུན་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པ་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་པས། མཉམ་བཞག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་གཞལ་ལུགས་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད་པ་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལས། དང་པོ་ལྟར་ན་ཁས་ལེན་མེད་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཁས་ལེན་ཡོད་པའི་རྣམ་དབྱེ་རིགས་མཛོད་ལས་གསལ་བར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་རྒྱུ་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད་ཟིན་ནས། ད་ནི་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཉིད་བཤད་པ་ལ། ཐོག་མར་རྒྱུ་ཡི་ཆོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་མས་འཕགས་ཚུལ་མང་དུ་མཆིས་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། རྒྱུའི་ཐེག་པར་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ས་བོན་དུ་ཡོད་པ་རྐྱེན་ཚོགས་གཉིས་ལས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ལས་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པས་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱིར་ཁས་ལེན་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པས་ནི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཉིད་སྦྱང་གཞིར་བྱས་ནས། དེའི་སྟེང་ན་སྦྱང་བྱ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་བརྒྱད་སྣང་ཡུལ་དང་བཅས་པ་སྤྲིན་ལྟ་བུ་དེ། སྦྱོང་བྱེད་དབང་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཐབས་ཟབ་མོ་རླུང་དང་འདྲ་བས་མྱུར་དུ་བསལ་ནས། སྦྱངས་འབྲས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་མངོན་དུ་གསལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུས་ཐུང་ངུས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་དོན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་པའི་གྲུབ་མཐར་སྨྲའོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་དོན་གཅིག་ནའང་། སྒྲུབ་ཚུལ་ཁྱད་ཡོད་དེ། མཚན་ཉིད་ལས་འཁོར་བའི་སྣང་བ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་རབ་འབྱམས་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ཡིན་པ་དང་། རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་རྨོངས་པའི་ཆ་ཡོད་ལ། དེའི་དབང་གིས་བླང་དོར་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ཞིང་། སྔགས་སུ་ནི་ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པས་རྒྱུ་འབྲས་ བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱོད་ནུས་པས་ན་ལྟ་བ་མ་རྨོངས་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ཐེག་པར་བླང་དོར་དུ་དམིགས་ནས་ཐམས་ཅད་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་འཁྱེར་མི་ནུས་ལ། སྔགས་སུ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་མང་བས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཆེས་ཟབ་པ་དང་། དེའི་དབང་གིས་ལམ་སྒྲུབ་པ་ལ་དཀའ་ཚེགས་མེད་པ་སྔགས་ལ་ཡོད་པ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ལ་མེད་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ཟབ་མོ་དེ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པས་ན་སྔགས་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་དངོས་ནི། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ན་གསལ་ཞིང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བྱ་རྩོལ་མ
【漢語翻譯】 因為否定了「無」和「全盤肯定」這兩種觀點，所以在入定狀態中，以離戲的衡量方式作為依據；在後得狀態中，以分別顯現的方式作為依據。如《理智寶藏論》中清楚地闡述的那樣，第一種情況是否定，第二種情況是肯定，應該這樣理解。因此，大乘中已經闡述了因的法門，現在要闡述果的金剛密法。首先，雖然從因的法門中顯現出許多殊勝的差別，但簡而言之，因的法門認為，眾生的界、如來藏是種子，從二種緣起聚合中增長，經過漫長的時間才能成就果——佛，所以承認因果有先後。而金剛乘則認為，自性光明的心性，本來就具備圓滿的功德，如虛空一般，以此作為凈化的基礎。在此基礎上，將所凈化的輪迴自性，包括八識聚和顯現的對境，如同雲彩一般。通過凈化的方法，即灌頂和生圓次第的甚深方便，如同風一般迅速消除。從而使凈化的結果，即實義的阿賴耶識顯現為佛，在短時間內成就，實際上是宣說因果無別的宗見。因此，雖然成就果佛的目標是一致的，但成就的方式卻有差別。在名相法門中，輪迴的顯現本身就是自性清凈的無量宮壇城，並且對自性無別的大平等之義存在迷惑，因此會執著于取捨。而在密法中，因爲了知一切皆是清凈、平等、真諦、無別的，所以能夠不執著于因果取捨而行持，因此見解上沒有迷惑。名相法門執著于取捨，所以無法將一切都轉為道用。而在密法中，因為方便眾多，所以對於成就果位非常甚深，也因此在修道上沒有困難，這是密法所具有而名相法門所不具備的。這種甚深之道是針對根器敏銳的補特伽羅，因此密法才顯得尤為殊勝。而因果無別的實義，在無上瑜伽中最為明顯，大圓滿則是無勤
【英語翻譯】 Because both "non-existence" and "total affirmation" are deemed unsuitable, in the state of meditative equipoise, the measure is based on the state of being free from elaboration; in the post-meditation state, it is based on the appearance of differentiation. As clearly explained in the Treasury of Reasoning, the first is negation, and the second is affirmation, and this should be understood. Therefore, having explained the causal vehicle in the Great Vehicle, now the resultant Secret Mantra Vajra Vehicle will be explained. Initially, although there are many superior differences from the causal dharma, in brief, the causal vehicle believes that the essence of the Sugata-garbha is present as a seed, and that it develops from the two accumulations of conditions, and that after a long time, the result, Buddhahood, will be achieved, thus acknowledging the precedence of cause and effect. The Vajra Vehicle, on the other hand, considers the naturally luminous essence of mind, which is inherently endowed with qualities and exists like the sky, as the basis for purification. On top of this, the nature of samsara to be purified, including the eight consciousnesses and the objects of appearance, is like a cloud. By means of the purifying methods, namely the profound means of empowerment and generation-completion stages, which are like the wind, they are quickly dispelled. Thus, the result of purification, the basis of all things in reality, is manifested as Buddhahood, which is achieved in a short time, and in essence, it proclaims the doctrine of the inseparability of cause and effect. Therefore, although the goal of achieving Buddhahood is the same, the methods of achievement differ. In the characteristic vehicle, the appearance of samsara itself is the spontaneously pure mandala of countless deities, and there is confusion regarding the meaning of the great equality of inherent non-duality, and therefore there is attachment to acceptance and rejection. In mantra, because everything is known to be pure, equal, true, and non-dual, one can act without attachment to cause and effect, acceptance and rejection, and therefore there is no confusion in view. In the characteristic vehicle, one focuses on acceptance and rejection and cannot take everything as a support for the path. In mantra, because there are many forms of skillful means, it is very profound for achieving the result, and because of this, there is no difficulty in practicing the path, which is present in mantra but not in the characteristic vehicle. This profound path is intended only for individuals with sharp faculties, and therefore mantra is particularly superior. The actual meaning of the inseparability of cause and effect is most clear in Highest Yoga, and Great Perfection is effortless.
============================================================
==================== 第 35 段 ==================== 【原始藏文】 ེད་པར་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མདོ་ལ་ལྟོས་ནས་བྱ་རྒྱུད་ལའང་མ་རྨོངས་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡོད་ལ། རྒྱུད་སྡེ་དྲུག་ཀྱང་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མ་རྨོངས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་མདོ་ལམ་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལམ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་འབྲས་བུ་གདོད་གྲུབ་པ་ལ། སྔགས་སུ་ད་ལྟ་ནས་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ས་ལམ་དུ་བྱས་པས་དུས་ཐུང་ངུས་འབྲས་བུ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གསང་སྔགས་དེ་ལའང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བ་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུད་རྣམ་པ་བཞི་དག་ཏུ་ཡོད་པ་སྟེ། མི་རིགས་བཞི་དང་དབང་པོའི་རིམ་པ། ཉོན་མོངས་ཆེ་ཆུང་སོགས་ལ་ལྟོས་ནས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའི་རྒྱུད་བཞིར་གསུངས་པ་ལས། དང་པོ་བྱ་བའི་རྒྱུད་དུ་ཕྱིའི་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ལ་འབད་པ་ཆེ་ཐང་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་ཅིང་། ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་རྗེ་བོ་ལྟ་བུ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བ་པོ། བདག་དམ་ཚིག་པ་ཁོལ་པོ་ལྟ་བུ་དངོས་གྲུབ་ནོད་པ་པོར་ལྟ་བས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སྣང་སྟོང་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མཉམ་ན་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དབྱིངས་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ལྷག་པའི་ལྷ་དེ་ཉིད་རང་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བ་པོ་ཡིན་པས་རྗེ་བོ་ལྟ་བུ་དང་། དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བ་བདག་ནི་ཁོལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ་རང་དོན་མ་རྫོགས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པས་ན་ལྷ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དང་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་བ་མེད་པའི་དབང་གིས་ལྷ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་མར་བཟུང་ནས་ཞུགས་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལས་རབ་འབྱམས་དང་། མཐར་ཐུག་ལྷ་དེའི་ངོ་བོར་འགྲུབ་ངེས་པའི་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་པ་ནི་ཀྲ྇་ཡ་ལྷ་དྲུག་ཏུ་གྲགས་པ་ལྟ་བུ་དེ་མདོར་ན་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསུང་ཡིག་འབྲུ་དང་། ཐུགས་ཕྱག་མཚན་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་འོད་ཟེར་འཕྲོ་འདུ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་ངང་ནས། སྙིང་པོའི་སྔགས་སྲོག་འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ
【漢語翻譯】 雖然在聞思上已經達到圓滿，但相對於顯宗而言，對於事部密法等也沒有迷惑的特點。六部續也是相對於前前，後後沒有迷惑等而顯得殊勝。因此，顯宗道被稱為因的乘，因為修持成為佛陀之因的道，所以最初就能成就果。而在密宗中，從現在起就以成為殊勝方便之門的方式，將果位三身的道作為道用，因此能在短時間內現成果位，所以被稱為果的乘。特別殊勝的密咒也具有功德偉大的四種續部，即根據四種種姓和根器的次第，煩惱的大小等，宣說了事部等四部續。其中，最初的事部續主要致力於外在的沐浴和清潔等身語的行為，並且普遍地實行，將本尊智慧尊視為君主一樣，是賜予成就者；自己誓言者視為僕人一樣，是接受成就者，從而希望獲得暫時和究竟的成就。其中，在見、修、行、果四者中，首先，雖然一切法在勝義諦中都是顯空、真假無別的自性，但在世俗諦中，具有斷盡一切過失、圓滿一切功德的自性，是自性光明界顯現的智慧身，因此殊勝的本尊是賜予自己暫時和究竟成就者，如同君主一樣；而自己是被其加持者，如同僕人一樣，因為自己沒有圓滿自利，並且具有障礙，所以需要依賴本尊。因此，憑藉勝義諦中的平等性和世俗諦中無欺的緣起力，執持本尊的身語意之相而進入，從而確信能夠成就暫時的各種事業，以及最終成就本尊的體性。第二，修持方面，如被稱為克雅六尊等，總而言之，就是在專注的狀態中，觀想身之手印，語之字句，意之法器，以及宮殿和光芒的放射等，並以心咒和止息呼吸等方式進行。
【英語翻譯】 Although one has reached perfection in hearing and thinking, one also has the characteristic of not being confused about the Kriya Tantra in relation to the Sutras. The six classes of Tantras are also superior because the later ones are not confused in relation to the earlier ones. Therefore, the Sutra path is called the Vehicle of the Cause, because by practicing the path that becomes the cause of Buddhahood, the fruit is initially accomplished. In the Mantrayana, from now on, the path of the three Kayas of the fruit is used as the path through the door of becoming the supreme method, so it is said to be the Vehicle of the Fruit because the fruit itself is manifested in a short time. That particularly excellent secret mantra also has four kinds of Tantras with great qualities, namely, the four classes of Tantras, such as the Kriya Tantra, are taught in relation to the four castes, the order of faculties, and the magnitude of afflictions. Among them, the first Kriya Tantra mainly focuses on the effort of physical and verbal actions such as external bathing and cleansing, and is generally practiced everywhere. The wisdom deity is regarded as a lord, who bestows accomplishments; the self-vowed one is regarded as a servant, who receives accomplishments, and thus hopes to obtain temporary and ultimate accomplishments. Among the four aspects of view, meditation, conduct, and result, first, although all dharmas are equal in the ultimate truth as the nature of indivisibility of appearance and emptiness, truth and falsehood, in the conventional truth, the supreme deity with the wisdom body manifested as the nature of the sphere of clear light, which is the self-nature of exhausting all faults and perfecting all qualities, is the one who bestows temporary and ultimate accomplishments to oneself, like a lord; and oneself, who is to be blessed by it, is like a servant, because one has not perfected one's own benefit and has obscurations, so one needs to rely on the deity. Therefore, by the power of equality in the ultimate truth and the unfailing dependent origination in the conventional truth, one enters by holding the signs of the body, speech, and mind of that deity, thereby having the view of believing that one will surely accomplish various temporary activities and ultimately accomplish the nature of that deity. Second, in terms of meditation, such as what is known as the six deities of Kriya, in short, in a state of single-pointed concentration, one visualizes the hand gestures of the body, the syllables of speech, the implements of the mind, as well as the palace and the emanation of light, and practices with the essence mantra and stopping the breath, etc.
============================================================
==================== 第 36 段 ==================== 【原始藏文】 ་གྱིས་བཟླས་པས་ཐུགས་རྒྱུད་ཡང་ཡང་བསྐུལ་བས། ལྕགས་ལ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིས་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་རང་ལ་ལྷའི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་ནི་གསང་སྔགས་བཟླས་པ་དེ་ཡང་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པའི་སྒོ་ནས་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་དུ་ན་ས་བོན་ཆུ་ལུད་སོགས་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པས། ཁྲུས་ལན་གསུམ་བྱ་ཞིང་གོས་ལན་གསུམ་བརྗེ་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་རྒྱུད་ནས་བཤད་པ་བཞིན་ནན་ཏན་དུ་བརྩོན་པའོ། །བཞི་པ་དེ་ལྟར་བརྩོན་པས་གནས་སྐབས་སུ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་གི་གྲུབ་པ་ཅི་རིགས་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་རིགས་གསུམ་ལྷ་ཡི་ངོ་བོར་མི་ཚེ་བཅུ་དྲུག་ན་འགྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དུ་ནི་ཕྱིའི་ཁྲུས་སོགས་གཙང་སྦྲ་བྱེད་པ་དག་དང་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་ཆེ་ཆུང་མེད་པར་བྱས་ཏེ་བདག་དང་ལྷ་སྤུན་གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ལྟ་བས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལའང་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི་ལས། དང་པོ་དོན་དམ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་བྱ་རྒྱུད་པ་ལས་ངེས་པ་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་བའི་གནད་ཀྱིས་བདག་དང་ལྷ་ཡང་མཉམ་པ་སྤུན་གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་ཆ་མ་འགགས་པས་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལྷ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པས་ན། བདེན་གཉིས་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་བདག་དམ་ཚིག་པའི་མདུན་དུ་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་གསལ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ཕན་ཚུན་འཁོར་བ་སོགས་དམིགས་པའི་འཕྲོ་འདུ་དང་བཅས་པའི་བཟླས་པ་བྱས་ནས་མཐར་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་ཏེ་དོན་དམ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྒོམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱང་ཅི་ལྟར་རིགས་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་གནས་སྐབས་སུ་ལས་རབ་འབྱམས་དང་། མཐར་འབྲས་རིགས་བཞི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་མི་ཚེ་བདུན་ན་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་འདིའི་ནང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དང་། ཕྱིའི་བྱ་བ་ཀྲཱ྇་ཡ་ལྟར་སྤྱོད་པས་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་དེ། དོན་ལ་ལྟ་བ་སོགས་སྔ་མ་ལས་ཟབ་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ལ་མྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་པ་དང་། ནང་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་པའི་རྒྱུན་དུ་གཙང་སྦྲ་ལ་སོགས་པའང་ལམ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་ཙམ་དུ་བྱེད་ཀྱང་།
【漢語翻譯】 通過唸誦來反覆策勵心續，就像用鍊金術將鐵變成金子一樣，使自己獲得本尊的加持。第三是行持，即唸誦密咒也要通過不缺儀軌支分的方式來成就，否則就像種子離開了水和肥料等，不會產生果實一樣。因此，要洗三次澡，換三次衣服，供養和火供等等，要如經典中所說的那樣，努力精進身語的行為。第四，像這樣精進，暫時可以獲得與欲界和色界天神同等的持明者的身體等共同成就，最終的果報是在十六世獲得三族本尊的果位。二是行續，即外在的沐浴等潔凈行為，以及內在的禪定，無論大小都要做到，視自己和本尊為兄弟朋友一樣，這樣才能獲得成就。其中也有見、修、行、果四部分。第一，就勝義平等而言，由於行續比事續更加殊勝，所以自己和本尊也是平等的，如同兄弟朋友一般。 由於緣起現象沒有止息，所以就像所觀想的那樣，暫時和究竟的利益都依靠本尊來成就。因此，要具備對二諦甚深之理的信解。第二，在本尊誓言者面前，觀想智慧本尊顯現，唸誦咒語的念珠互相旋轉等，在觀想的收放之後進行唸誦，最後智慧本尊融入，觀修勝義離戲。第三，對於沐浴和潔凈等行為，也要盡力而爲。第四，暫時可以獲得各種事業，最終可以在七世獲得四種果位的金剛持果位。也就是說，這裡面既有禪定瑜伽續，也有外在如事續般的行持，所以也說是二續的法門。但實際上，由於見地等比前者更深，所以成就果位也更快。第四，瑜伽續分為外瑜伽和內無上瑜伽兩種，第一，在外瑜伽續中，潔凈等也只是作為修道的助緣。
【英語翻譯】 By reciting, one repeatedly urges the mind-stream, just as applying alchemy to turn iron into gold, one causes the blessings of the deity to enter oneself. Third is the conduct, which means that the recitation of secret mantras is also accomplished through a method that does not lack the limbs of the ritual; otherwise, it is like a seed separated from water and fertilizer, which does not produce fruit. Therefore, one should bathe three times, change clothes three times, and diligently strive in the actions of body and speech, such as offerings and fire offerings, as explained in the tantras. Fourth, by striving in this way, one can temporarily obtain common siddhis such as the body of a vidyadhara equal to the gods of the desire and form realms, and the ultimate result is the attainment of the state of the three-family deity in sixteen lifetimes. Second, in the conduct tantra, one performs external purification such as bathing, and internal samadhi, without making distinctions of greater or lesser importance, viewing oneself and the deity as brothers and friends, desiring to attain siddhi. It also has four parts: view, meditation, conduct, and result. First, in terms of ultimate equality, because the conduct tantra is more excellent than the kriya tantra, oneself and the deity are also equal, like brothers and friends. Because the appearance of dependent origination does not cease, just as one visualizes, temporary and ultimate benefits are accomplished by relying on the deity. Therefore, one should have faith in the profound nature of the two truths. Second, in front of the samaya being, one visualizes the wisdom being clearly, recites the mantra mala rotating mutually, and after the coming and going of visualization, one recites, and finally the wisdom being departs, and one meditates on the ultimate reality free from elaboration. Third, one should also strive to practice purification and cleanliness as much as possible. Fourth, one can temporarily obtain various activities, and ultimately attain the state of Vajradhara with four results in seven lifetimes. That is to say, this contains both the samadhi yoga tantra and the external conduct like the kriya tantra, so it is also said to be the vehicle of the two tantras. But in reality, because the view and so on are deeper than the former, the attainment of the result is faster. Fourth, the yoga tantra has two types: outer yoga and inner unsurpassed yoga. First, in the tradition of outer yoga, purification and so on are only considered as aids to the path.
============================================================
==================== 第 37 段 ==================== 【原始藏文】 ནང་གི་སེམས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ནི་གཙོ་བོར་འདོད་པ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་མངོན་བྱང་རྣམ་པ་ལྔའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ཅིང་། རང་དམ་ཚིག་པར་གསལ་བཏབ་ལ། གཞན་དག་པའི་ཞིང་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བསྟིམས་ནས་གཉིས་མེད་དུ་བསྒོམས་པས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི་ལས། དང་པོ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གོང་མ་གཉིས་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་དབང་གིས་བདག་དང་ལྷ་དོན་ལ་མཉམ་པར་མཐོང་བའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞིན་མཉམ་པར་བྱས་ཏེ་བསྒོམས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དབང་བསྒྱུར་ན་ཅི་ལྟར་དམིགས་པའི་ལྷར་མངོན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་ངོ་བོར་འབད་པས་བསྒྲུབས་པས་དེ་ཡི་ངོ་བོར་འགྲུབ་པའི་ངེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱབས་སེམས་སོགས་སྔོན་དུ་སོང་ནས་སྟོང་པའི་ངང་ལས། ཞིང་དང་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་གདན་པད་ཟླ་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཆོས་ཕུན་ཚོགས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གསུང་ཡིག་འབྲུ་ལྔ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། དུས་ཕུན་ཚོགས་རྟག་པ་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཐུགས་ཕྱག་མཚན་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། འཁོར་དང་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་སྐུ་ཡོངས་རྫོགས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དང་བཅས་པ་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། སྐུ་ཡི་ངོ་བོའམ་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ལྷ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་མངོན་བྱང་ལྔའི་ཚུལ་གྱིས་བསྐྱེད་ཅིང་། སྐུ་ཡི་རྣམ་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། གསུང་གི་རྣམ་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཐུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། འོད་ཟེར་འཕྲོ་འདུ་ལ་སོགས་པས་ལས་སྒྲུབ་པ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་རང་གི་སྒོ་གསུམ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ངོ་བོར་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་སྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོ་ག་ལའང་གཞི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་རྒྱལ་མཆོག་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པས་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་ནི་གཙང་སྦྲ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དུས་སྐབས་དང་འཚམས་པར་ཅི་རིགས་པར་དང་དུ་ལེན་ན་ཡང་གཙོ་བོར་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཉམས་དང་བསྟུན་ཏེ་གོང་མ་ལས་བག་ཡངས་སུ་སྤྱོད་པའོ། །བཞི་པ་ནི་གནས་སྐབས་སུ་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གོ
【漢語翻譯】 內心的禪修主要是期望通過四手印和五現證的方式進入，並清楚地確立自己的誓言。 從其他清凈剎土迎請智慧本尊，融入后修持無二，期望獲得成就。其中又分見、修、行、果四者。第一，由於平等性的見解比前兩者更為殊勝，因此以了知自己與本尊在意義上平等的確信，在世俗中也像水融入水一樣平等地修持。因為一切法都只是自心的顯現，如果能以禪定來掌控，就能顯現為所觀想的本尊。努力將本尊的身、語、意、事業的自性修持為四手印的體性，因此具有能成就其體性的特殊見解。第二，先進行皈依、發心等，從空性中，以作為成就剎土和處所圓滿之因的蓮花月輪座墊上現證，以作為產生法圓滿之因的五語字現證，以作為時間圓滿恒常不可思議安住之因的意手印現證，以作為眷屬和導師圓滿之因的圓滿身壇城輪等現證，以作為身的體性或智慧圓滿之因的本尊智慧薩埵現證，即以五現證的方式生起。身的形象是大手印，語的形象是法手印，意的形象是三昧耶手印，通過放射和收攝光芒等來成辦事業的事業手印，將自己的身語意及其作用都增廣為本尊的身語意事業的體性來修持。對於這樣的儀軌，也有作為基礎的壇城勝王，並依靠它，以修持事業勝王的次第，直到所期望的成就未成就之間，都以禪定來作為瑜伽。第三，行為方面，雖然也根據時機適當地接受清潔等，但主要還是配合內在瑜伽的體驗，比前者更為寬鬆地行持。第四，是暫時獲得證悟功德。
【英語翻譯】 The inner meditation of the mind is primarily aimed at entering through the four mudras and the fivefold manifestation of enlightenment, and clearly establishing one's own samaya. Inviting the wisdom deity from other pure lands, merging with them, and meditating on non-duality is expected to attain siddhi. Among these, there are four aspects: view, meditation, conduct, and result. First, due to the superiority of the view of equality over the previous two, one meditates with the conviction of knowing that oneself and the deity are equal in meaning, and in the relative world, one meditates equally like water merging into water. Because all phenomena are merely appearances of one's own mind, if one can control them with samadhi, one can manifest as the deity one visualizes. By striving to establish the nature of the deity's body, speech, mind, and activity as the essence of the four mudras, one possesses a special view that ensures the accomplishment of that essence. Second, after preceding with refuge, bodhicitta, etc., from emptiness, one generates through the fivefold manifestation of enlightenment: manifesting from the lotus and moon seat, which is the cause for the perfection of the field and place; manifesting the five seed syllables of speech, which is the cause for the arising of the perfection of dharma; manifesting the mind mudra, which is the cause for the perfection of time, abiding constantly and inconceivably; manifesting the complete body mandala wheel, which is the cause for the perfection of retinue and teacher; and manifesting the deity wisdom being, which is the cause for the perfection of the body's essence or wisdom. The form of the body is the great mudra, the form of speech is the dharma mudra, the form of mind is the samaya mudra, and the activity mudra accomplishes activities through radiating and gathering light rays, etc. One expands one's own body, speech, and mind, along with their functions, into the essence of the deity's body, speech, mind, and activity, and meditates on them. For such rituals, there is also the mandala king as the basis, and relying on it, one practices the stages of accomplishing the activity king, until the desired accomplishment is not achieved, using samadhi as yoga. Third, in terms of conduct, although one may appropriately accept cleanliness, etc., according to the occasion, the main focus is on aligning with the experience of inner yoga, acting more freely than before. Fourth, is the temporary attainment of the qualities of realization.
============================================================
==================== 第 38 段 ==================== 【原始藏文】 ང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་ཞིང་མི་ཚེ་གསུམ་ན་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དབང་པོ་ལྔ་དང་ཉོན་མོངས་ལྔ་རྣམ་པར་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཕྱི་རྒྱུད་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་བདེན་གཉིས་རེས་འཇོག་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་དེ། ཆོས་ཅན་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷར་བསྒོམས་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་ལྷར་སྣང་བསྡུས་ནས་མི་དམིགས་པ་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་སྒོམ་པ་ཤས་ཆེ་བའོ། །གཉིས་ པ་སྔགས་བླ་ན་མེད་པའི་ཚུལ་བཤད་པ་ལ། ཐོག་མར་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གསུམ་གྱིས། ཕྱི་པ་དང་ནང་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་གཞི་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་གི་དུས་སུ་བུམ་དབང་གཙོ་ཆེ་བ་ཕྱི་པ། དབང་གོང་མ་གསུམ་གཙོ་ཆེ་བ་ནང་པའོ། །གཉིས་པ་དག་མཉམ་བླང་དོར་མེད་པར་ལྟ་བའི་དབང་གིས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་རེས་འཇོག་མེད་པར་སྒོམ་པ་ནང་པ། དེ་མི་ནུས་པ་ཕྱི་པ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་སྤྱོད་པ་བླང་དོར་ཅན་གནས་དང་ཟས་དང་གོས་ལ་སོགས་པ་གཙང་བར་སྤྱོད་པ་ཕྱི་པ་དང་། མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་ནང་པའོ། །འབྲས་བུ་གྲོལ་བ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཚེ་འདི་ལ་སངས་རྒྱ་བ་ནང་པ། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ཕྱི་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྔགས་ནང་པ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དེ་དག་སྤྱི་ཡི་འདོད་པ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀུན་དབྱེར་མེད་མཉམ་ཉིད་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་ཆེན་པོར་རོ་མཉམ་དུ་དག་པ་ནི་ཟབ་པ་དང་། དེ་ལས་ཁྱད་པར་སྣང་ཆ་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཀུན་སངས་རྒྱས་རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་ཚུལ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་འདི་ལྟར་སྣང་བ་གང་ཡང་མ་སྤང་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཐབས་ མཆོག་གི་རྒྱལ་པོས་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་བསྒྱུར་ནས། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། ཟབ་མོ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དོན་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པས་ཚེ་འདིར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་ན་ཉོན་མོངས་དུག་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་དང་། དབང་པོའི་རི
【漢語翻譯】 我從今往上增進，在三世中獲得究竟的果位。五蘊、五根、五煩惱徹底清凈，成就五智的自性，五部佛。如此，外密三續都執持勝義諦和世俗諦輪番交替。即有法顯現的世俗的自性觀為本尊。之後，將顯現的本尊收攝，不觀想，主要修持勝義諦離戲。第二，講述無上密的方式。首先，差別的區分是，以基、道、果的三個差別，來了解外道和內道密法的差別。也就是，第一，在成熟基礎的灌頂時，以寶瓶灌頂為主的是外道，以上三灌頂為主的是內道。第二，以清凈平等無取捨的見解，不輪番修持生圓雙運，是內道。不能這樣的是外道。以它的力量，行為有取捨，住處、食物、衣服等清凈行持的是外道，平等行持的是內道。果解脫的時間差別是，此生證得佛果的是內道，在其他生世證得佛果的是外道。殊勝的密咒內道大瑜伽士們的共同意願是，包括顯有輪迴涅槃的一切法都安住于無別大平等性之中。也就是，從一切四邊戲論中解脫出來，在大中觀中平等一味清凈是甚深。從那之中特別的是，顯現部分五蘊、十二處、十八界所包括的一切，都知曉為五部佛等清凈的大壇城，像那樣如理如實地觀修是廣大。以它的力量，像這樣顯現的任何東西都不捨棄，在自性中解脫的方法，以至高無上的國王轉為道友，在一切行為中，廣大生起次第和甚深圓滿次第二者，本來就無有分離地雙運的意義，觀修真諦無別自生的大智慧，因此在此生獲得大手印至高無上的成就，雙運金剛持的果位。對此，如果分別區分，是煩惱三毒的對治和根
【英語翻譯】 I will progress upwards from now on, and attain the ultimate fruit in three lifetimes. The five aggregates, five senses, and five afflictions will be completely purified, and I will achieve the nature of the five wisdoms, the five Buddha families. Thus, all three outer tantras hold the two truths in alternating succession. That is, phenomena, the nature of conventional appearances, are meditated upon as deities. Afterwards, the appearance of the deities is withdrawn, and non-conceptualization is practiced, with a greater emphasis on the ultimate truth of freedom from elaboration. Second, explaining the way of the unsurpassed mantra. First, the distinction of differences is that the differences between outer and inner tantras should be understood through the three differences of ground, path, and fruit. That is, first, at the time of the empowerment that ripens the ground, the vase empowerment is the main one for the outer tantras, and the three higher empowerments are the main ones for the inner tantras. Second, with the power of viewing purity, equality, and non-acceptance or rejection, the inner tantra meditates on generation and completion stages in union, without alternating them. Those who cannot do this are the outer tantras. By its power, the conduct of those who accept or reject, and who practice cleanly with regard to places, food, clothing, and so on, are the outer tantras, and those who practice equally are the inner tantras. The difference in the time of the fruit of liberation is that attaining Buddhahood in this life is the inner tantra, and attaining Buddhahood in another life is the outer tantra. The common intention of these great yoga practitioners of the extraordinary inner mantra is that all phenomena included in samsara and nirvana abide in a state of indivisible great equality. That is, purifying equally in the great Middle Way, free from all elaborations of the four extremes, is profound. What is special from that is that all that is included in the appearance of the five aggregates, elements, and sense bases is known as a single great mandala of purity, such as the five Buddha families, and meditating in that way, as it is, is vast. By its power, whatever appears like this is not abandoned, and the method of liberation in its own place, transforming the supreme king into a friend on the path, and in all activities, the meaning of uniting the two, the vast generation stage and the profound completion stage, without ever separating, meditating on the great wisdom of the true, inseparable, and self-arisen, therefore, in this life, the supreme accomplishment of the great mudra, the state of union, Vajradhara, is attained. To that, if we distinguish separately, it is the antidote to the three poisons of affliction and the nature of the senses.
============================================================
==================== 第 39 段 ==================== 【原始藏文】 མ་པ་སོགས་ལ་ལྟོས་ནས་ཕ་རྒྱུད་དང་མ་རྒྱུད་དང་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ལས། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་དེའི་ཡན་ལག་ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། ཐབས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་ལུས་དང་། རླུང་གི་རྫོགས་རིམ་དང་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་གཙོ་བོར་འདོད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཕ་ཡི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། གདུལ་བྱ་ཞེ་སྡང་ཅན་དང་། ཕྱི་སྤྲོས་པ་ལ་འཆེལ་བའི་གང་ཟག་གདུལ་བའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པའོ། །ཡང་རྒྱུད་གང་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལས་རྫོགས་རིམ་དང་། ཐབས་ཤེས་གཉིས་ལས། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དེའི་ལམ་འོད་གསལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཐབས་ལམ་ཐིག་ལེ་འཇུ་འདུལ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བ་དང་། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ནང་ནས་དབང་གི་ལས་སོགས་གཙོ་བོར་འདོད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། གདུལ་བྱ་འདོད་ཆགས་ཅན་དང་། ནང་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནུས་པ་ དང་དབང་པོ་འབྲིང་གི་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པའོ། །ཐབས་ཤེས་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་དེ་གཉིས་ཀ་གཙོ་ཆེ་ཆུང་མེད་པར། དག་མཉམ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་རང་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་གཙོ་བོར་འདོད་པ་ནི། གསང་སྔགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་སྡེ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཏི་མུག་ཅན་དང་། དབང་རབ་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་འཇུག་པའི་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་སུའང་རང་བསྟན་པའོ། །ཚུལ་དེ་དག་ལ་གསང་སྔགས་གསར་མའི་བཞེད་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་ན་སྔགས་བླ་མེད་ཐམས་ཅད་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པར་འདྲ་ཡང་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཙོ་ཆེ་བར་སྟོན་ཚུལ་གྱིས་ཕ་རྒྱུད་དང་མ་རྒྱུད་གཉིས་སུ་བཞེད་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་ལྷ་ཕོ་མོ་ཤས་ཆེ་ཆུང་། གཙོ་བོ་དང་གཙོ་མོ་གོ་འཕོ་ལུགས། རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས། གཡས་གཡོན་གྱི་བསྐོར་ཕྱོགས། ཉིན་མཚན་གྱི་དུས་གང་ལ་འཕྲིན་ལས་རྩོམ་པ། དག་པ་སྦྱར་ལུགས་སོགས་ཀྱང་གཙོ་ཆེ་ཆུང་འབྱུང་བ་ཡང་ཕ་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་བབས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་གསར་མ་ལྟར་ན་ཡང་གསང་སྔགས་ནང་གི་རྒྱུད་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་སྟེ། ཕ་རྒྱུད་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མ་རྒྱུད་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལ་སོགས་དང་། གཉིས་མེད་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྒྱུད་གཞན་ན་སྦས་པ་དབང་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུས་འཁོར་ན་གསལ་པོར་བསྟན་ཞིང་། དེ་ཡང་ཐབས་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མ་ནིང་གི་གོ་འཕང་ཞེས། གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་རྩ
【漢語翻譯】 相對於母續等，父續、母續和無二續有三類。其中，以生起次第及其支分事業的各種修法，以及方便顯現的智慧幻身，和氣脈的圓滿次第及現行的事業為主的，稱為無上瑜伽父續。這是爲了調伏嗔恨心重的眾生，以及執著于外在表象的人而宣說的。另外，在續部中，生起次第和圓滿次第兩者中以圓滿次第為主，方便和智慧兩者中以智慧空性和其道光明瑜伽為主，以方便道明點攝持的樂為主，事業中以懷業等為主的，稱為瑜伽母續。這是爲了調伏貪慾重的眾生，以及能夠擊中內身要害，根器中等的眾生而宣說的。方便和智慧以及生起次第和圓滿次第這兩方面，不分主次，平等清凈大智慧，唯一明點自證菩提心，一切法究竟實相為主的，稱為無二密咒續部無上瑜伽。這也是爲了調伏愚癡者，以及根器上等不費力氣就能進入的眾生而宣說的。按照這些方式，新密咒的一些觀點認為，雖然所有無上密咒似乎都在確定雙運的意義，但由於顯示方便智慧方面的重要性，所以分為父續和母續。壇城中男女本尊的多少，主尊和主母的地位互換方式，裝飾和服飾，左右的環繞方向，白天黑夜哪個時間進行事業，清凈的結合方式等，也根據主次出現，這也表明了父續和母續的特點。此外，按照新派的觀點，密咒內部也分為三類：父續如密集金剛等，母續如勝樂金剛等，無二續如時輪金剛等。其他續部中隱藏的第四灌頂智慧在時輪金剛中明確地顯示出來。而且，由於不偏袒方便和智慧任何一方，所以被稱為金剛薩埵非男非女的地位，即無二平等性。
【英語翻譯】 Compared to the Mother Tantras and others, there are three categories: Father Tantras, Mother Tantras, and Non-Dual Tantras. Among these, the Father Tantras of Highest Yoga emphasize the generation stage and its various activities, the illusory body of wisdom appearing through skillful means, and the completion stage of winds and manifest actions. These are taught as a method to subdue beings with strong anger and those who cling to external appearances. Furthermore, in the tantras where the completion stage is emphasized over the generation stage, and wisdom of emptiness and its path of clear light yoga is emphasized over skillful means, where bliss is based on the skillful means of manipulating bindus, and where activities such as subjugation are emphasized, these are called Mother Tantras of Yoga. These are taught as a method to subdue beings with strong desire, those who can strike the essential points of the inner body, and those of middling faculties. When both skillful means and wisdom, as well as the generation and completion stages, are considered equally important without any being superior or inferior, and when the ultimate reality of all phenomena is considered to be the pure, equal, great wisdom, the single bindu of self-awareness, and the mind of enlightenment, this is called the Non-Dual Secret Mantra Tantra, the Unsurpassed Yoga. This is also taught as a method to subdue those with delusion and those of superior faculties who can enter effortlessly. According to some views of the New Secret Mantras, although all Unsurpassed Mantras seem to establish the meaning of union, they are divided into Father and Mother Tantras based on the way they emphasize the importance of skillful means and wisdom. The number of male and female deities in the mandala, the way the main deity and consort exchange positions, the ornaments and attire, the direction of circumambulation, the time of day or night for performing activities, and the manner of pure union also vary according to the emphasis, which indicates the characteristics of the Father and Mother Tantras. Furthermore, according to the New School, the tantras within the Secret Mantras are divided into three categories: Father Tantras such as Guhyasamaja, Mother Tantras such as Chakrasamvara, and Non-Dual Tantras such as Kalachakra. The wisdom of the fourth empowerment, which is hidden in other tantras, is clearly revealed in Kalachakra. Moreover, because it does not lean towards either skillful means or wisdom, it is called the state of Vajrasattva, neither male nor female, which is non-dual equality.
============================================================
==================== 第 40 段 ==================== 【原始藏文】 ལ་དུ་བཏོན་ནས་བཤད་པས་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་འབྱེད་པ་ཞེས་རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་གྱི་རྩེ་མོར་ལུང་ལས་བསྔགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔགས་རྙིང་མ་ལྟར་ན་ཕ་རྒྱུད་མཧཱ་ཡོ་ག་དང་། མ་རྒྱུད་ཨ་ནུ་ཡོ་ག །གཉིས་མེད་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་སྟེ་ནང་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་དུ་གྲགས་པའི། བསྐྱེད་པ་མཧཱ་ཡོ་ག་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ལྟ་བུའོ། །ལུང་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །རྫོགས་པ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་སྔགས་ཀུན་གྱི་གཞི་མ་ལྟ་བུ་མཧཱ་ཡོ་ག་ནི་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུད་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེའི་ཐབས་ལམ་ཟབ་མོ་ནང་ལུས་ཀྱི་རྩ་ཁམས་གནད་དུ་བསྣུན་པ་སོགས་ཆེས་གསལ་པོར་བསྟན་པས་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་། རྒྱུད་ལ་ལྟོས་ནས་དེའི་དགོངས་གནད་གསལ་བའི་ལུང་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲུབ་དོན་མཐར་ཐུག་པ་འབྲས་བུ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་རྗེན་ཅེར་དུ་བསྟན་པས་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུ་དང་སྔ་མ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་མན་ངག་གི་རྒྱུད་དུའང་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྔགས་ནང་པའི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་དེ་གསུམ་ལས་མཧཱ་ཡོ་ག་ལ་གཞི་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་གནས་ཤིང་སྟོང་བཞིན་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ནི་ལྷག་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ལྷག་པའི་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་གནས་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་ལུང་དང་རིགས་པས་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་གཉིས་པ་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན། སྟོང་པ་ཆེན་པོ། སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ། ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ། ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་བཅས། ཚོམ་བུ་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་སྨིན་དང་། ཚེ་དབང་དང་། ཕྱག་ཆེན་དང་། ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་གྱི་གོ་འཕང་ལ་རིམ་པར་འཇུག་གོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ནི་མ་དག་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་ལམ་ཟབ་མོའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྱངས་ནས་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་ལ་འབྲས་ཆོས་ཉེར་ལྔའི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆ
【漢語翻譯】 如是宣說，如經中所贊，開啟如來寶篋（sangs rgyas rin chen za ma tog kha 'byed pa）是所有續部之頂峰。按照舊譯密咒，父續瑪哈瑜伽（mHa yo ga），母續阿努瑜伽（a nu yo ga），無二阿底瑜伽（a ti yo ga），此為內續三部之名。生起瑪哈瑜伽如諸法之基礎。經阿努瑜伽如諸法之道。圓滿阿底瑜伽如諸法之果。如是說，瑪哈瑜伽如一切密咒之根本，相對於后二者而言，猶如續部。其甚深方便道，如按壓內身之脈輪要穴等，極為清晰地開示，故阿努瑜伽如秘密密咒之道。相對於續部而言，猶如闡明其意旨之經。一切道之究竟成就，果位自生之智慧，于大圓滿中赤裸裸地開示，故如秘密密咒之道之究竟果位，相對於前二者而言，亦安立為竅訣之續。因此，於密咒內道之三大續部中，瑪哈瑜伽有奠定基礎之方式，修持道之方式， 成就究竟果之方式三種。第一，就法而言，此世俗之分，如此顯現之一切，從原始以來，自性安住于身語意金剛三壇城中，且空性，此乃勝義世俗諦。其自性，任何事物皆不成立之空性，與身和智慧無離無合，此乃勝義勝義諦。如是勝義二諦無別安住于大法身中，以四種證悟等之理證、經教和道理，以無境自明、遠離心識對境之方式而奠定。如是奠定后，第二，修持道之方式，大空性，大悲幻化，一印，具相印，依靠次第寶瓶灌頂，次第進入異熟、壽命自在、大手印和任運成就持明之果位。第三，果位是，以甚深道之力，清凈一切不凈錯亂之垢染，于字母輪大集之地上，成為二十五果法之自性金剛持。
【英語翻譯】 As explained by extracting the essence, it is praised in the scriptures as the pinnacle of all tantras, like opening the precious casket of the Buddha (sangs rgyas rin chen za ma tog kha 'byed pa). According to the Nyingma tantras, the Father Tantra Mahayoga, the Mother Tantra Anuyoga, and the Non-dual Atiyoga are known as the three inner tantras. Generation-stage Mahayoga is like the foundation of all dharmas. Scripture Anuyoga is like the path of all dharmas. Completion-stage Atiyoga is like the fruit of all dharmas. As it is said, Mahayoga, like the basis of all mantras, is like a tantra in relation to the latter two. Its profound methods, such as pressing the vital points of the inner body's channels, are shown very clearly, so Anuyoga is like the path of secret mantras. In relation to the tantra, it is like a scripture that clarifies its meaning. The ultimate accomplishment of all paths, the spontaneously arising wisdom of the fruit, is shown nakedly in the Great Perfection, so it is like the ultimate fruit of the path of secret mantras, and in relation to the former two, it is also established as a tantra of pith instructions. Therefore, among the three great tantra divisions of the inner mantras, Mahayoga has three aspects: how to establish the foundation, how to practice the path, how to accomplish the ultimate fruit. First, in terms of phenomena, all that appears in this conventional aspect is primordially and naturally abiding as the three mandalas of body, speech, and mind vajra, and is empty. This is the ultimate conventional truth. Its nature, the emptiness in which nothing is established, is inseparable from body and wisdom. This is the ultimate ultimate truth. Such ultimate two truths are indivisibly abiding in the great Dharmakaya, and are established by means of reasoning, scriptures, and logic, such as the four realizations, in a way that is beyond the object of mind, self-luminous, and free from conceptual elaboration. Having established it in this way, secondly, the way to practice the path is to rely on the stages of great emptiness, compassionate illusion, one mudra, mudra with elaboration, and gathering assemblies, and to gradually enter the stages of maturation, life empowerment, Mahamudra, and spontaneously accomplished vidyadhara. Thirdly, the fruit is that all the stains of impure delusion are purified by the power of the profound path, and on the ground of the great assembly of the wheel of letters, one becomes the Vajradhara who is the nature of the twenty-five fruitional dharmas.
============================================================
==================== 第 41 段 ==================== 【原始藏文】 ང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་འགྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་ལའང་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལས་དང་པོ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དེའི་རང་བཞིན་ མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀུན་དུ་བཟང་མོ་ཡེ་ཇི་བཞིན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་སྲས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་གདོད་མ་ནས་རང་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་ཅིང་དེའི་ངང་དུ་ཆོས་ཀུན་འུབ་ཆུབ་པ་ཡིན་ན་ཡང་། སྣང་བ་གསུམ་གྱི་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུང་འཛིན་ཀུན་རྟོག་གི་གཡོ་བས་བཟང་ངན་བླང་དོར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཞིང་ཞེན་པའི་སྒྲིབ་པ་བསལ་བའི་སླད་དུ། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་སྦྱངས་པས། ཚོགས་ལམ་འདུན་པ་སེམས་ལ། སྦྱོར་ལམ་རིགས་ཆེན་འབྱེད་པ། མཐོང་ལམ་དབུགས་ཆེན་འབྱིན་པ། སྒོམ་ལམ་ལུང་ཆེན་ཐོབ་པ། མི་སློབ་ལམ་རྩལ་ཆེན་རྫོགས་པའི་བར་དུ་རིམ་བཞིན་བགྲོད་པའོ། །གསུམ་པ་རྫོགས་པ་སྤྱིར་ཆིབ་ཀྱི་ས་ལ་བདེ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་སྤང་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ངོ་བོར་གདོད་ནས་གནས་པ་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ལ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ ཟད་ཀྱི། སྣང་བའི་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་རྫུན་པར་གནས་ལ། སེམས་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་བཞུགས་ཤིང་། ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེའི་ངང་དུ་འཁོར་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བླང་དོར་མེད་པར་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གནས་སྙིང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་བསལ་བཞག་བྲལ་བར་བཞག་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རིམ་པས་མངོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལའང་རྩོལ་མེད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལམ་དུ་བྱེད་པར་འདྲ་ཡང་། རྣམ་མེད་ཀ་དག་གི་ཉམས་ལེན་ཅོག་བཞག་བཞི་ལ་སོགས་པ་དང་། རྣམ་བ
【漢語翻譯】 成就大我之果位。二者，關於阿努瑜伽，也有基、道、果三者，首先，一切顯現之事物皆為普賢王如來自性任運成就之壇城，及其自性 遠離一切邊際之空性，即為普賢王如來母本來清凈之壇城。此二者亦無有本體之分離，安住于平等性中，于聖子大樂菩提心之壇城中，一切法皆得決定。其次，如是之壇城，自始即與自心無別，且於其性中，一切法皆圓滿具足，然由三有之遷流習氣所致，生起能取所取之分別念，顯現為善惡取捨之種種，為遣除執著之障礙，故需于脈、氣、明點上加以要訣，勤修顯現大樂智慧之方便。如是，資糧道為欲樂之心，加行道為開啟大種性，見道為呼出大氣，修道為獲得大教言，無學道為圓滿大事業，如是次第而行。三者，圓滿總的來說，于坐騎之地，成就如大樂金剛之身，斷證達到究竟之佛果。三者，關於阿底瑜伽，也有基、道、果三者，首先，一切法皆為平等自生之智慧明點，于其本體中本來安住之理，即為決定。即一切法皆僅為自心之顯現， 然顯現之自性，于任何處皆無成立，安住于虛假中。而心性則為本體空性法身，自性光明報身，大悲周遍化身，即三身之自性，本來安住。于本來清凈任運成就無別之體性中，輪迴與涅槃之一切法，皆無取捨，于平等自性任運成就之大壇城中，得以決定。其次，如是了悟后，以無作之方式，于自住心要之智慧中，安住于無有破立與取捨之狀態，則法性之義，將如實次第顯現。於此，雖于無勤自生之智慧作為道用上相似，然于無相本來清凈之修持，如四座安住等，及於有相
【英語翻譯】 Achieving the state of great self. Secondly, regarding Anu Yoga, there are also the three aspects of ground, path, and result. Firstly, all phenomena that appear are the mandala of Samantabhadra's spontaneously accomplished nature, and its nature, the emptiness that is free from all extremes, is the mandala of Samantabhadri's primordial purity. These two are also inseparable in essence, abiding in equality, and in the mandala of the son, great bliss, bodhicitta, all dharmas are determined. Secondly, such mandalas are primordially inseparable from one's own mind, and in that state, all dharmas are completely contained. However, due to the habitual tendencies of the three appearances, the movement of grasping and conceptualization arises, and various good and bad choices appear. In order to dispel the obscurations of attachment, one must focus on the vital points of the channels, winds, and bindus, and diligently practice the means of manifesting the wisdom of great bliss. Thus, the path of accumulation is the desire for the mind, the path of preparation is the opening of the great lineage, the path of seeing is the exhaling of the great breath, the path of meditation is the attainment of the great teachings, and the path of no more learning is the completion of the great activity, progressing gradually in this way. Thirdly, the completion, in general, is the attainment of Buddhahood, with the body like the Great Bliss Vajra on the seat of the mount, and the abandonment and realization reaching their ultimate conclusion. Thirdly, regarding Ati Yoga, there are also the three aspects of ground, path, and result. Firstly, the principle that all dharmas are the single essence of the spontaneously arising wisdom bindu of equality, which has been primordially abiding, is determined. That is, all dharmas are merely appearances in one's own mind, but the nature of appearance is not established anywhere and abides in falsehood. Mind itself is the essence of emptiness, the Dharmakaya; the nature of clarity, the Sambhogakaya; and the compassion that pervades all, the Nirmanakaya, which is the nature of the three kayas, and has been abiding from the beginning. In the state of primordial purity and spontaneous accomplishment, without separation, all dharmas of samsara and nirvana are without acceptance or rejection, and in the great mandala of spontaneously accomplished equality, it is determined. Secondly, having realized this, by abiding in the wisdom of one's own essential nature in a non-active manner, free from affirmation and negation, and acceptance and rejection, the meaning of dharmata will gradually manifest as it is. In this, although it is similar in using effortless, spontaneously arising wisdom as the path, in the practice of formless primordial purity, such as the four postures of resting, and in the form
============================================================
==================== 第 42 段 ==================== 【原始藏文】 ཅས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཐོད་རྒལ་གྱི་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་ལ་སོགས་པས་འཁྲུལ་པ་གཞི་ལ་བཟློག་ནས་སྣང་བཞི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ས་ལ་ཁྱབ་བདག་གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་རང་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་ནས་སྤང་རྟོགས་མཐའ་ཕྱིན་ཏེ་བྲི་གང་བྲལ་བར་བཞུགས་པའོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དེ་ལའང་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ལྟ་བ་གཙོ་ཆེ་བར་ སྟོན་པ་སེམས་ཀྱི་སྡེ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀློང་ཆེན་ལྔས་འཁོར་འདས་བརྡལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་མ་བཅོས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སྒོམ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཀློང་གི་སྡེ་དང་གཉིས་ནི་ཀ་དག་གི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། རང་གནས་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་གོལ་འཁྲུལ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནད་ཟིན་པར་བྱེད་པ་ལ་མན་ངག་གི་སྡེ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་རེ་རེ་ལའང་ནང་གསེས་ཀྱི་ལམ་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཤིན་ཏུ་མང་བར་བཞུགས་པ་ནི་རྒྱུད་རྣམས་དང་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་མཛོད་ཆེན་གཞན་རྣམས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་གྲངས་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་ཕྱེ་ཡང་། དོན་ལ་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བར་རང་སོར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་གནད་གཅིག་ཅིང་། དེར་ནི་ཐེག་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཡིད་བཞིན་རིན་ཆེན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ཡི། །གཞུང་གི་གནད་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ལས། །སྔ་ན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་། །བསྟན་པ་མེད་མོད་དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས། །རྒྱ་ཆེན་རིགས་མཛོད་བལྟ་བའི་ངལ་བ་གང་། །སེལ་བྱེད་འདི་ལ་འདྲིས་པར་བྱས་ནས་སླར། །གྲུབ་མཐའི་རིགས་ལམ་རྒྱ་ ཆེར་འབྱེད་པ་ཡི། །གཞུང་གི་དགོངས་དོན་ཚུལ་བཞིན་བལྟ་བར་བྱོས། །ཅེས་པའང་ཡིད་བཞིན་མཛོད་རང་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་དོན་བཞིན་མདོར་བསྡུས་ཤིང་། སྐབས་སྐབས་སུ་གྲུབ་མཐའ་མཛོད་ནས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་བསྣན་ཏེ། གཞུང་གཞན་གྱི་ཟེར་སྒྲོས་མ་བསྡུས་པར་རང་གཞུང་གཙང་མ་ལས། རང་བཟོ་མེད་པར་ཉུང་ངུའི་ངག་གིས་གསལ་པོར་བཀོད་པ་པོ་ནི་མི་ཕམ་རྣམ་རྒྱལ་ལོ། །འདིས་ཀྱང་གཞུང་གི་འཆད་ཉན་ལ་ཕན་ཅིང་དགེ་བས་འགྲོ་ཀུན་འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ
【漢語翻譯】 因此，通過任運成就的修持，以及頓超的三種見地等方法，將錯覺從根本上遣除，從而使四種顯現達到究竟。第三，果位是智慧上師的境界，在此境界中，自性覺性，即菩提心之體性，與遍主原始怙主普賢王如來無二無別，遠離一切暫時的障礙，斷證達到究竟，安住于無減無增的狀態。對於大圓滿而言，確立自性覺性，即菩提心之體性的見解至關重要。 心部主要闡述見解，而智慧廣大界五部則以輪涅無別的狀態，主要闡述安住于無造作的平等中的修法。界部主要實修本來清凈之義。而明 पॉइंट部則將自生光明之智慧，確立為根識的現量，從而無誤地把握法性的要點，因此被稱為竅訣部，主要闡述任運成就的修持。這些各自內部，都有極其眾多的確立道路之方式的分類，這些都可以在續部和全知麥彭仁波切所善說的其他大寶藏中瞭解。雖然分爲了如此眾多的類別，但實際上，關鍵在於將本來清凈和任運成就融為一體的自生智慧，從心的遮蔽中解脫出來，安住于本然狀態，並以無勤作的方式行持。在此，一切乘和宗派都達到了究竟。在此宣說：如意寶藏宗派之，論典要義攝略而宣說，先前未有之特點縱有些，然無所詮示最初業力者，何需觀閱廣大之理藏，於此熟習之後複次第，開啟宗派理路之廣闊者，當如實觀閱論典之密意。這也是按照如意寶藏自釋的密意而簡略的，有時也稍微補充了宗派寶藏的內容。沒有收集其他論典的傳言，而是從自己的清凈論典中，不做任何改造，以簡短的語言清晰地闡述出來，此作者即是麥彭南嘉。愿此也能利益論典的講修，並愿一切眾生皆成文殊勇士。
【英語翻譯】 Thus, through the practice of spontaneous accomplishment, and the three visions of Tögal, etc., delusion is reversed at its base, thereby perfecting the four appearances. Third, the result is the state of the wisdom guru, in which self-awareness, the essence of bodhicitta, is inseparable from the all-pervading primordial protector Samantabhadra, free from all temporary obscurations, with abandonment and realization perfected, and abiding in a state free from decrease or increase. For Dzogchen, it is crucial to establish the view of self-awareness, the essence of bodhicitta. The Mind Series mainly teaches the view, while the five sections of the Wisdom Great Expanse mainly teach the practice of abiding in uncorrected equanimity, in a state where samsara and nirvana are inseparable. The Space Series mainly practices the meaning of original purity. The Instruction Series establishes the wisdom of self-arisen luminosity as the direct perception of the root consciousness, thereby unerringly grasping the key points of reality, and is therefore called the Instruction Series, mainly teaching the practice of spontaneous accomplishment. Each of these also has extremely numerous classifications of ways to establish the path, which can be understood from the tantras and the other great treasuries well explained by the omniscient Mipham Rinpoche. Although divided into so many categories, in reality, the key is to liberate the self-arisen wisdom that integrates original purity and spontaneous accomplishment from the obscurations of the mind, abide in its natural state, and act in a way that is free from effort. Here, all vehicles and philosophical systems reach their culmination. Here it is said: The tenets of the Wish-Fulfilling Treasury, the essential points of the texts are summarized and explained, even if there are some unprecedented features, there is nothing to explain to those with initial karma, why bother to look at the vast treasury of reasoning, after becoming familiar with this, then gradually, those who open up the vast path of reasoning of the philosophical systems, should properly view the meaning of the texts. This is also a summary according to the meaning of the self-commentary of the Wish-Fulfilling Treasury, and sometimes the contents of the philosophical treasury are also slightly supplemented. Without collecting the rumors of other texts, but from one's own pure texts, without making any modifications, it is clearly explained in concise language, this author is Mipham Namgyal. May this also benefit the teaching and learning of the texts, and may all beings become Manjushri heroes.
============================================================
==================== 第 43 段 ==================== 【原始藏文】 འི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག་གུ། དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། །མངྒ་ལཾ།། །། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ།
【漢語翻譯】 愿安置於覺悟之位。善哉！善哉！善哉！吉祥！
【英語翻譯】 May (he/she) be established in the state of enlightenment. Excellent! Excellent! Excellent! Auspiciousness!
============================================================