LRAZ002_0001.大乘竅訣論著《如意寶藏論》釋疏白蓮花.下函.g2.0f
==================== 第 1 段 ==================== 【原始藏文】 ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་པདྨ་དཀར་པོ། སྨད་ཆ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་པདྨ་དཀར་པོ། སྨད་ཆ། བཅུ་གཉིས་པ། བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། ༄༅། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ད་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གཞུང་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཞུང་ཉིད་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལའང་བརྟེན་པ་སྐྱབས་ཀྱི་ཁྱད་པར། གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར། གོམས་པ་སྒོམ་པའི་ཁྱད་པར། བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར། ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པ་ནང་པ། མི་འཛིན་པར་ཚངས་པ་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་གཞན་འཛིན་པ་ཕྱི་པའོ། །ཟླ་བ་གྲགས་པས། གང་དག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་སོང་བས། །ལྷ་གཞན་དག་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཐུན་མོང་བ་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མཐའ་བྲལ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་ཁས་ལེན་པ་ནང་པ། མི་ལེན་པར་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་བ་ཕྱི་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་དད་པས་ཞུགས་རྣམས་ཀྱིས། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་བསླུ་བར་མཐོང་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་སྤང་ཕྱིར་བདག་མེད་ཞི་བའི་ཆོས། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་བྱ། །ཞེས་སོ། །སྡོམ་བཞི་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བའོ། །སྒོམ་པ་ཡང་ཐར་པ་ལ་དམིགས་ནས་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པས་ཐུན་མོང་བ་བདག་མེད་པའི་དོན་ཆོས་སུམ་ཅུ་ རྩ་བདུན་གྱི་རིམ་པས་བསྒོམ་ཞིང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ནས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྒོམ་ན་ནང་པ། མི་བསྒོམ་པར་སེམས་རྟོག་པ་བཀག་ཙམ་དང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཙམ་པོ་ཕྱོགས་རེའི་ངང་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ཕྱི་པ་སྟེ། ལྟ་བ་ངན་སེལ་ལས། གང་བློ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་རྗེ་དང་། །ཇི་བཞིན་མི་རྟོག་སྟོང་པ་ཉིད། །བདག་མེད་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་བརྩོན། །བཟློག་པ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་བཤད། །ཅེས་སོ། །སྤྱོད་པ་ནི། ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་གི་རང་བཞིན་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་དང་། གཞན་ལ་འཚེ་བ་ལམ་གྱི་
【漢語翻譯】 大乘竅訣論著《如意寶藏論》釋疏白蓮花，下函。 大乘竅訣論著《如意寶藏論》釋疏白蓮花，下函。 第十二，廣釋所說之法類章節之釋疏。 ༄༅། །大乘竅訣論著《如意寶藏論》釋疏名為白蓮花之論著存在。 現在，廣泛講述內道佛教的宗義，分為兩種：勝於外道者，以及殊勝之宗義本身之區分。第一者也有所依皈依之差別，實相見解之差別，串習修習之差別，行為實踐之差別，所獲果位之差別這五種。第一種是：皈依三寶是內道，不皈依而皈依梵天和遍入天等其他的是外道。月稱菩薩說：「凡是皈依佛陀者，不向其他天神禮敬。」如是所說。第二，共同的四法印，不共同的離邊、超離思議者，承認的是內道，不承認而墮入常斷之邊是外道。寶積經中說：「以信心進入佛陀教法者，見到有為法無常是欺騙，爲了斷除痛苦，對無我寂靜之法，如虛空般的意義精進修持。」如是說。四法印是：諸行無常，諸法無我，有漏皆苦，涅槃寂靜。修習也是以解脫為目標，皈依三寶，共同的是以無我的意義修習三十七道品之次第，不共同的是證悟諸法為空性之自性后，修習空性大悲之精華是內道，不修習而只是止住心念于念頭停止，以及安樂光明無念的狀態，只是在片面的狀態中執持心念是外道。遣除邪見中說：「何者智慧菩提心，以及如實不思議之空性，無我瑜伽士彼精進，顛倒者于其他的方面說。」如是說。行為是，貪嗔癡的自性，對境的執著，以及傷害他人是道的
【英語翻譯】 The Explanation of the Great Vehicle's Essential Instructions, the Treatise "The Wish-Fulfilling Jewel Treasury," the White Lotus, Lower Volume. The Explanation of the Great Vehicle's Essential Instructions, the Treatise "The Wish-Fulfilling Jewel Treasury," the White Lotus, Lower Volume. Twelfth, Explanation of the Chapter on the Extensive Exposition of the Categories of Teachings to be Explained. ༄༅། །The treatise called "The White Lotus," an explanation of the Great Vehicle's Essential Instructions, the Treatise "The Wish-Fulfilling Jewel Treasury," exists. Now, to extensively explain the tenets of the Buddhist insiders, there are two: those that are superior to the outsiders, and the distinction of the superior tenets themselves. The first also has five distinctions: the distinction of reliance on refuge, the distinction of the view of reality, the distinction of familiarization through meditation, the distinction of action through conduct, and the distinction of the fruit to be attained. The first is: taking refuge in the Three Jewels is the insider, not taking refuge but taking refuge in Brahma and Vishnu, etc., is the outsider. Chandrakirti said, "Those who have gone for refuge to the Buddha, do not pay homage to other gods." As it is said. Second, the common four seals of Dharma, the uncommon freedom from extremes, that which is beyond thought and expression, accepting that is the insider, not accepting that and falling into the extremes of permanence and annihilation is the outsider. In the Jewel Heap Sutra it says, "Those who have entered the Buddha's teachings with faith, seeing conditioned things as impermanent and deceptive, in order to abandon suffering, diligently practice the Dharma of selflessness and peace, which is like the sky." As it is said. The four seals are: all conditioned things are impermanent, all phenomena are selfless, all that is tainted is suffering, nirvana is peace. Meditation is also aimed at liberation, taking refuge in the Three Jewels, the common is to meditate on the meaning of selflessness in the order of the thirty-seven factors of enlightenment, the uncommon is to realize all phenomena as the nature of space and then meditate on the essence of emptiness and compassion is the insider, not meditating but merely stopping the mind's thoughts, and holding the mind in a state of bliss, clarity, and non-thought, merely holding the mind in a one-sided state is the outsider. In "Eliminating Wrong Views" it says, "Whoever has wisdom, bodhicitta, and emptiness that is truly inconceivable, that yogi of selflessness strives, the opposite is said to be on the other side." As it is said. Conduct is: the nature of attachment, aversion, and ignorance, clinging to objects, and harming others is the path of
============================================================
==================== 第 2 段 ==================== 【原始藏文】 གེགས་སུ་འདོད་པ་ནང་པ། མི་འདོད་པར་བཟློག་པའི་སྤྱོད་པ་ཕྱི་རོལ་པ་སྟེ། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སོང་བས། །འཚེ་ཞིང་གནོད་པའི་སེམས་དང་བྲལ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི། ལམ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་སུ་ཐར་པ་གསུམ་གང་རུང་ཐོབ་པ་ནི་ནང་པ་ཡིན་ལ། མི་ཐོབ་པ་ཕྱི་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། གཞན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དེ་དག་ལ་ལམ་ཡང་མེད་ལམ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཞུང་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཐར་པ་དམ་པའི་རྗེས་འགྲོ་རྒྱལ་བའི་གཞུང་། །གང་དག་འཛིན་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐེག་པ་དམན་དང་བླ་ན་མེད་པའོ། །ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གཞུང་དུ་འཛིན་ཅིང་། ཐར་པར་འགྲོ་བ་ལ་བགྲོད་ལམ་མ་ནོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ནའང་། རེ་ཞིག་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་དང་། ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་ཡང་སྒོར་གྱུར་པ་དང་། བླང་དོར་བྱེད་པའི་གཞུང་ཕལ་གྱི་ཕྱི་མོར་གྱུར་པ་དང་། ལས་དང་པོ་པ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་བས་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་དབྱེ་བ་དང་པོ་བསྟན་པ་ནི། དམན་པའང་དབང་པོའི་རིམ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད། །རང་ཉིད་ཞི་བ་ཙམ་མཐར་ཐུག་གི་གཉེར་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ། གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་ནའང་རང་དོན་སྒྲུབ་པའི་དགེ་བར་སེམས་པས་བློ་ཆུང་ཞིང་། སྤྱོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་རླབས་པོ་ཆེ་གཞན་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་མེད་པས་ཐབས་ཀྱི་རིམ་པ་དམན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་པས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལྟ་བའང་བདག་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་མ་རྟོགས་པས། རང་གི་ལྟ་བའི་མཐའ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཙམ་ལ་དག
【漢語翻譯】 將障礙視為內道，將不欲之事遣除的行為是外道。如《七十皈依頌》所說：「皈依于聖法，遠離害與損之心。」結果是：通過此道直接獲得三種解脫中的任何一種是內道，不能獲得是外道。如《般若經》所說：「般若波羅蜜多，爲了所有眾生趨入涅槃而存在，想要在聲聞地趨入涅槃者，也應修學般若波羅蜜多。想要在獨覺佛地和無上正等覺佛地完全趨入涅槃者，也應修學般若波羅蜜多。」又說：「其他的遍行者，他們既沒有道，也沒有道的證悟。」如是宣說。第二，對具有差別的宗義本身進行廣泛區分，分為兩種。簡略地說明是：追隨解脫聖道的勝者之宗，凡是執持它的，也有兩種，即小乘和大乘。內道佛教徒是宣說佛陀，並以三藏為宗義，在趨向解脫的道路上，以無誤的行道而安立為三乘。暫時安立為小乘和大乘兩種。其中，第一種是進入教法的次第之門，是取捨行為的共同準則，因為是初學者和鈍根者進入的次第，所以對各自的安立進行廣說。第一種教法是：小乘也有根器的次第兩種，即聲聞和獨覺佛。僅僅將自身寂靜作為究竟的所求，即使利益他人，也認為是成辦自利的善事，因此心胸狹隘。由於沒有為他眾成辦廣大的行為和願望，所以是進入低劣方便的次第。如《寶鬘論》所說：「從聲聞乘中，未說菩提心的願望和，行為迴向一切，怎麼能成為大乘？」如是。見解上，也沒有證悟一切法空性的法性，因此滿足於自己的見解的邊見，即人我，以及所取無自性。
【英語翻譯】 Considering obstacles as internal, and actions that avert unwanted things as external. As stated in the "Seventy Stanzas on Refuge": "Having taken refuge in the sacred Dharma, one is free from the mind of harming and hurting." The result is: actually attaining any of the three liberations through that path is internal, while not attaining it is external. As stated in the Prajñāpāramitā: "The Prajñāpāramitā exists for all sentient beings to enter into nirvāṇa; even those who wish to enter into nirvāṇa in the Śrāvaka ground should study the Prajñāpāramitā. Even those who wish to fully enter into nirvāṇa in the Pratyekabuddha ground and the unsurpassed Buddha ground should study the Prajñāpāramitā." It is also said: "Other wandering ascetics have neither the path nor the realization of the path." As it is said. Second, extensively distinguishing the specific tenets themselves into two categories. Briefly stated: The tenets of the Victorious Ones that follow the sacred path of liberation, those who uphold them are also of two types: the Lesser Vehicle and the Unsurpassed Vehicle. Buddhist insiders are those who proclaim the Buddha and uphold the Three Piṭakas as their tenets, and who establish the Three Vehicles through the unerring practice on the path to liberation. For the time being, they are established as two: the Lesser Vehicle and the Great Vehicle. Among these, the first is the gateway to entering the teachings, and the common standard for actions of acceptance and rejection. Because it is the sequence for beginners and those with dull faculties to enter, the distinctions of each are explained in detail. The first teaching is: The Lesser Vehicle also has two types of faculties: the Śrāvaka and the Pratyekabuddha. They focus solely on their own peace as the ultimate goal, and even when benefiting others, they think of it as a virtue for accomplishing their own benefit, thus having a narrow mind. Since they do not accomplish vast actions and aspirations for the sake of others, they enter into the sequence of inferior means. As stated in the Ratnāvalī: "From the Śrāvaka Vehicle, since the aspiration of Bodhicitta and, the dedication of actions are not explained, how can it become the Great Vehicle?" As such. In terms of view, they have not realized the Dharmatā, the emptiness of all things, and therefore they are content with the extreme views of their own view, namely the self of the person and the apprehended lack of inherent existence.
============================================================
==================== 第 3 段 ==================== 【原始藏文】 ་གྲོལ་དུ་ཤེས་ནས་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤང་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞུང་ཐེག་པ་འོག་མ་ཙམ་དུ་གཅིག་ཀྱང་། ལྟ་བ་དང་གྲུབ་ཚུལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། སྐབས་འདིར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ལས། དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་ནི་སྡེ་ཚན་རང་བཞིན་དང་། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡེ་པ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་དང་། ཐར་པ་འཚོལ་བའི་རང་བཞིན། གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕལ་ཆེན་པ་དང་གནས་བརྟན་རབ་དབྱེ་བས། །སྡེ་ཚན་བཅོ་བརྒྱད་ཕྱིས་ནི་གཞན་ཡང་དབྱེ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་ན་ཁ་ཆེའི་གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པར་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་ཨ་ཤོ་ཀ་སྟེ་ཆོས་རྒྱལ་ མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་དགེ་སློང་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་དབྱེན་ཆེན་པོ་སྐྱེད་དེ་དགེ་འདུན་རྣམས་འཁྲུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་ཕལ་པ་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆད་པ་ལས། ཕལ་ཆེན་སྡེ་ཞེས་པ་དང་། རྒན་པོ་ཉུང་བ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆད་པ་ལ་གནས་བརྟན་སྡེ་ཞེས་གྲགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་འདུལ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་གཙོ་ཆེར་ཁས་ལེན་པའི་དབྱེ་བས་གྲུབ་མཐའ་ཡང་སོ་སོར་གྱེས་ཏེ། ལྟུང་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་ལའང་གྲངས་མང་ཉུང་སོ་སོར་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཕལ་ཆེན་པའང་བརྒྱད་དུ་གྱེས་ཏེ། གྱེས་པའི་ཕལ་ཆེན་པ། ཐ་སྙད་གཅིག་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ། མང་དུ་ཐོས་པ། རྟག་པར་སྨྲ་བ། མཆོད་རྟེན་པ། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེའོ། །གནས་བརྟན་པའང་བཅུ་རུ་གྱེས་ཏེ། གངས་རི་པ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ། རྒྱུར་སྨྲ་བ། གནས་མ་བུ་པ། ཆོས་མཆོག་པ། བཟང་པོའི་ལམ་པ། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ། མང་སྟོན་པ། ཆོས་སྦས་པ། ཆར་བཟང་འབེབས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡེ་པ་བཅྭོ་བརྒྱད་དོ། །ཕྱིས་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གོས་དམར་བ་གཉིས་སུ་གྱེས་སོ། །ཆར་བཟང་འབེབས་པ་ཡང་། འོད་སྲུངས་པ་དང་། བླ་མ་པ་གཉིས་སོ། །གནས་ མ་བུ་ལའང་། རི་ཆེན་པོ་པ་དང་། འཕོ་བར་སྨྲ་བ་གཉིས་སོ། །ཀུན་གྱིས་
【漢語翻譯】 知道解脫后，便開始修習道。如《現觀莊嚴論》所說：「為遣除所取之分別，及為不捨能取故，以依如犀角之道，應知已圓滿攝集。」如是，即使在下部乘的論典中，爲了區分觀點和宗義的細微差別，此處分為兩種進行闡述。首先，關於聲聞的安立：聲聞具有部類自性和宗義，實為三種。關於聲聞乘的安立有三：各部派的差別、尋求解脫的自性、以及宗義的詳細區分。第一點是：大眾部和上座部的區分，導致了十八部派的產生，後來又進一步分化。這是在佛陀涅槃后三一六年，在克什米爾（Khache，指今克什米爾地區）的鮮花裝飾的城市裡，出現了國王達磨阿育王，即被稱為法王無憂王。當時，惡魔波旬化現為一位比丘，製造了巨大的分裂，導致僧團混亂。當時，年輕的大多數持經者聚集在一處，形成了大眾部；年長的少數持律者聚集在一處，被稱為上座部。由於對佛陀所說的律藏和主要認可的經藏的側重不同，宗義也各自不同，在墮罪和學處的基礎之上，數量多少也各有不同。之後，大眾部逐漸分化為八部：分裂的大眾部、一說部、說出世部、多聞部、常住部、支提部、東山部、西山部。上座部也分化為十部：雪山部、一切有部、說因部、犢子部、法護部、善道部、一切恭敬部、多說部、法密部、飲光部。如此便是十八部。後來，有部也進一步分為有部和赤衣部。飲光部也分為善賢部和上座部。犢子部也分為大山部和說轉變部。一切恭敬部
【英語翻譯】 Having understood liberation, one engages in the practice of the path. As stated in the Ornament of Clear Realization: "To abandon the conceptualization of the object of grasping, and because the grasper is not abandoned, the path that relies on something like a rhinoceros horn should be known as having perfectly gathered." Thus, even in the treatises of the lower vehicle, in order to distinguish the subtle differences in views and tenets, two types are explained here. First, regarding the establishment of the Hearers: Hearers have the nature of a group and tenets, and are truly of three types. Regarding the establishment of the Hearer Vehicle, there are three: the divisions of the individual schools, the nature of seeking liberation, and the detailed distinctions of tenets. The first point is: The distinction between the Mahasanghika and the Sthavira led to the emergence of eighteen schools, and later further divisions occurred. This was three hundred and sixteen years after the Buddha's nirvana, in the city adorned with flowers in Kashmir (Khache), King Dharma Ashoka, known as the righteous king Ashoka the Sorrowless, appeared. At that time, the evil Mara Papiyas transformed into a bhikshu and created a great schism, causing confusion in the sangha. At that time, the young majority who held the sutras gathered in one place, forming the Mahasanghika school; the older minority who held the Vinaya gathered in one place, and were known as the Sthavira school. Due to the different emphasis on the Vinaya spoken by the Buddha and the sutras that were mainly recognized, the tenets also differed, and the number of offenses and the basis of training also varied. Later, the Mahasanghika gradually divided into eight schools: the split Mahasanghika, the Ekavyavaharika, the Lokottaravada, the Bahusrutiya, the Cetiyavada, the Purvasaila, and the Aparasaila. The Sthavira also divided into ten schools: the Haimavata, the Sarvastivada, the Hetuvada, the Vatsiputriya, the Dharmaguptaka, the Bhadrayaniya, the Sammatīya, the Dharmottariya, the Sanghavasaka, and the Mahisasaka. Thus, there were eighteen schools. Later, the Sarvastivada was also further divided into the Sarvastivada and the Kasyapiya. The Mahisasaka also divided into the Dharmapala and the Lāmaka. The Vatsiputriya also divided into the Dharmottariya and the Samkrantivadin. The Sammatīya
============================================================
==================== 第 4 段 ==================== 【原始藏文】 བཀུར་བ་དང་། ཆོས་མཆོག །བཟང་པོའི་ལམ་པ་རྣམས་ཀྱང་གྱེས་པར་བཤད་དོ། །རྩ་བའི་སྡེ་བཞི་ནི། གནས་བརྟན་པ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ། མང་པོས་བཀུར་བ། ཕལ་ཆེན་པ་དང་བཞི་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། གནས་བརྟན་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་དང་། །ཀུན་བཀུར་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་ལ་དབྱེ་བས་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། ཁོ་བོས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་གྲུབ་པའི་མཐའ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལས་གནས་བརྟན་པ་རྣམས་ནི་གྲུབ་མཐའ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བར་འདུ་ལ། ཕལ་ཆེན་པ་རྣམས་མདོ་སྡེ་པར་འདུས་པར་བཤད་དོ། །སྡེ་པ་དེ་དག་སོ་སོའི་ངེས་ཚིག་ནི། མདོ་སྡེ་འཛིན་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཆད་པས་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ཐོག་མར་གྱེས་པས་གྱེས་པའི་ཕལ་ཆེན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མཁྱེན་པར་འདོད་པས་ཐ་སྙད་གཅིག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མི་མངའ་ཟེར་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའོ། །མང་དུ་ཐོས་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྗེས་སུ་སྟོན་པས་མང་སྟོན་པའོ། །འདུས་བྱས་ལ་བརྟགས་ན་རྡུལ་ཆར་རྟག་ཟེར་བས་རྟག་པར་སྨྲ་བའོ། །མཆོད་རྟེན་ཅན་གྱི་རི་ལ་གནས་པས་མཆོད་རྟེན་པའོ། ། གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པའི་ཤར་གྱི་རི་ལ་གནས་པས་ཤར་གྱི་རི་ལ་གནས་པའོ། །ནུབ་ཀྱི་རི་ལ་གནས་པས་ནུབ་རིར་གནས་པའོ། །གནས་བརྟན་པའི་རིགས་ཡིན་པས་གནས་བརྟན་པའོ། །གངས་རི་པ་ནི་གངས་ཀྱི་རི་ལ་གནས་པའོ། །དུས་གསུམ་དང་གཞི་ལྔ་རྫས་ཡོད་དུ་སྨྲ་བས་ཡོད་སྨྲ་བའོ། །དུས་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ལས་འགའ་ཞིག་མེད་ལ། འབྲས་བུ་མ་བྱུང་བའི་ལས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །གོས་དམར་ཅན་གྱི་ལུགས་སྟོན་པས་གོས་དམར་ཅན་ནོ། །བྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་བཅས་སུ་སྨྲ་བས་རྒྱུར་སྨྲ་བའོ། །ཀུན་དུ་རྒྱུར་གནས་པའི་བུད་མེད་ཅིག་གི་བུ་ཚུར་ཤོག་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ལྟ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཁས་ལེན་པས་གནས་མ་བུ་པའོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་སུ་སྟོན་པས་ཆོས་མཆོག་པའོ། །བཟང་པོའི་ལམ་པའི་སློབ་མ་ཡིན་པས་བཟང་པོའི་ལམ་པའོ། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་བས་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་སྟོན་པས་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་སྲིད་པ་མི་འབྱུང་བར་སྟོན་པས་མང་སྟོན་པའོ། །ཆོས་སྦས་ཀྱི་ལུགས་སྨྲ་བས་ཆོས་སྦས་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆར་འ
【漢語翻譯】 敬重和法勝，以及賢善道者們也已分立。根本的部派有四：上座部、一切有部、大眾部、化地部這四部。在《二觀察》中說：「上座、一切有部與，普敬大眾與化地。」就是這樣。這些部派再以差別分立為十八部，此外還有其他的說法，在我的著作《宗義寶藏論》中可以瞭解。其中，上座部都歸屬於說一切有部，大眾部則歸屬於經部。這些部派各自的詞義是：執持經藏的僧眾，大眾部斷絕於一方，所以稱為大眾部。從那裡面也是最初分立的，所以是分立的大眾部。認為佛陀在一剎那間了知一切所知，所以是說一義者。說佛陀沒有世間法，所以是說出世間者。由多聞的論師隨行教導，所以是多教者。觀察有為法時，說是微塵常有，所以是說常有者。住在有佛塔的山上，所以是有佛塔者。 住在花朵莊嚴的東山上，所以是住在東山上者。住在西山上，所以是住在西山者。是上座部的種姓，所以是上座部。雪山部是住在雪山上者。說三時和五事實有，所以是說有者。三時中，有些產生果的業不存在，有些不產生果的業存在，所以是分別說者。宣說紅衣者的宗義，所以是紅衣者。說過去和未來的一切都有因，所以是說因者。一個到處遊蕩的婦女的兒子，被叫「過來」而出家，卻承認不可言說的我，所以是住母子部。隨行論師法勝，所以是法勝部。是賢善道者的弟子，所以是賢善道部。由於一切人都敬重，宣說論師的宗義，所以是一切人敬重部。向許多人宣說不再有輪迴，所以是多教部。宣說法護的宗義，所以是法護部。殊勝法的雨...
【英語翻譯】 Reverence and Dharmottara, and the virtuous path people have also been said to have separated. The four fundamental schools are: the Sthavira school, the Sarvastivada school, the Mahasamghika school, and the Dharmaguptaka school. As it says in the 'Two Examinations': 'The Sthavira, the Sarvastivada, the Sarvasamghika, and the Mahasamghika.' That's how it is. There are also other ways to divide these into eighteen schools, which can be understood in my treatise 'The Precious Treasury of Tenets.' Among them, the Sthavira school is included in the Vaibhashika school, and the Mahasamghika school is said to be included in the Sautrantika school. The etymology of each of these schools is: the Mahasamghika sangha, which holds the sutras, was cut off in one direction, so it is called the Mahasamghika school. From that, it was also the first to separate, so it is the separated Mahasamghika. Because they believe that the Buddha knows all knowable things in a single instant, they are called the 'Saying One Word' school. Because they say that the Buddha does not possess worldly dharmas, they are called the 'Saying Transcendental' school. Because they are taught by a learned teacher, they are called the 'Many Teachers' school. When examining compounded things, they say that particles are always constant, so they are called the 'Saying Constant' school. Because they live on a mountain with a stupa, they are called the 'Stupa' school. Because they live on the eastern mountain adorned with flowers, they are called the 'Living on the Eastern Mountain' school. Because they live on the western mountain, they are called the 'Living on the Western Mountain' school. Because they are of the Sthavira lineage, they are the Sthavira school. The Himavat school is the one that lives on the snowy mountain. Because they say that the three times and the five aggregates are substantially existent, they are called the 'Saying Existent' school. Among the three times, some actions that produce results do not exist, and some actions that do not produce results do exist, so they are the 'Saying Differentiated' school. Because they teach the doctrine of the red-robed ones, they are the red-robed ones. Because they say that everything that has happened and will happen has a cause, they are the 'Saying Cause' school. The son of a wandering woman who was ordained by being called 'Come here,' but still affirms an inexpressible self, is the 'Dwelling Mother and Son' school. Because they follow the teacher Dharmottara, they are the Dharmottara school. Because they are disciples of the virtuous path, they are the Virtuous Path school. Because everyone reveres them, and they proclaim the teacher's doctrine, they are the 'Everyone Reveres' school. Because they teach many people that there will be no more rebirth, they are the 'Many Teachers' school. Because they proclaim the doctrine of Dharmaraksha, they are the Dharmaraksha school. The rain of the supreme Dharma...
============================================================
==================== 第 5 段 ==================== 【原始藏文】 བེབས་པས་ཆར་བཟང་འབེབས་པའོ། །སློབ་དཔོན་འོད་སྲུངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་འོད་སྲུངས་པའོ། །སློབ་དཔོན་བླ་མ་ཡིན་པས་བླ་མ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་གང་ཟག་འཕོ་བར་སྨྲ་བས་འཕོ་བར་སྨྲ་བའོ། །ཞར་ ལ་དེ་དག་གི་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་དགག་པ་ནི། གནས་མ་བུ་པ། ཆོས་སྦས་པ། བཟང་པོའི་ལམ་པ། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ། བླ་མ་པ་ལྔས་བདག་འདོད་པ་ནི་སྔར་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕལ་ཆེན་པས་ནི་གང་ཞིག་འདྲི་བ་ལ། གཞན་ལ་འདུད་པས་ལན་གདབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་། བདག་ཉིད་གསོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་གཞི་ལྔ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་དག་མུ་སྟེགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པ་དང་། ཟས་ལ་ཆགས་པ་ལམ་གྱི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མི་མངའ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ན་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་འཇུག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངན་འགྲོར་འདོད་པས་སྐྱེ་བ་ལེན། སངས་རྒྱས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མེད་ཅེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཉིད་དང་། འཇུག་པ་དང་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མང་ཐོས་པས་དགེ་འདུན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། མཉམ་གཞག་ལ་ངག་འཇུག་པ་ཡོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། འདས་པ་འགྲོ་བ་བཀག་པས་ཁེགས་ལ། ངག་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་སྨྲའི་ཕུང་པོ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་མི་རུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཚོར་བའི་ཕུང་པོས་ཕྱེ་བ་དང་། བདེན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་རྟེན་པ་དང་ཤར་ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་ནི་ཕལ་ཆེན་པ་བཞིན་ཏེ་བཀག་ ཟིན་ཏོ། །གནས་བརྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་གཞན་གྱིས་སྟོན་པ་མེད། གང་ཟག་དང་འདས་མ་འོངས་ཡོད་པར་སྨྲ་བའང་མི་རུང་སྟེ། སྟོན་པ་ལ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཟག་དང་དུས་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །གངས་རི་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་དུས་ཕུང་པོ་འགགས་ཀྱང་གང་ཟག་རྟག་ཅེས་བྱ་བའང་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡོད་པ་དང་། བདེན་པ་དང་། གང་ཟག་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་སྨྲས་གང་ཟག་དང་། འདས་མ་འོངས་མེད། རྒྱུན་ཞུགས་བསམ་གཏན་ཐོབ། དགྲ་བཅོམ་ཡང་ཉམས་སྲིད། ལྷ་རྣམས་ལའང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོད། མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་ཡིན་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། དུས་གསུམ་རྫས་ཡོད་བཀག་པ་དང་། ཐོབ་པ་བཀག་པ་དང་། མདོ་སྡེ་དྲང་དོན་ཡིན་ན་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོས་ངེས་དོན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
【漢語翻譯】 因為降下，所以是降下好雨者。 因為隨學導師光護，所以是光護派。 因為導師是上師，所以是上師派。 因為說從這個世界將補特伽羅轉移到彼岸，所以是轉移者。 順便稍微駁斥一下他們的觀點：有部、正量部、善道部、大眾部、上師部這五部主張有我，如同之前駁斥的那樣。 大眾部認為，對於所詢問的事，以向他人頂禮來回答，以及不知曉、猶豫不決、完全觀察、滋養自身這五種基礎是不合理的，因為這些在外道中存在，並且被魔所欺騙，以及貪執食物是道的障礙。 經部師認為佛陀不具有世間法，菩薩時期不容許有鬍鬚等。 菩薩因為想要惡趣而受生，佛陀沒有世間的正確見解，這也是不合理的，因為如來已經遮止了受生，並且沒有進入和接受。 多聞部認為僧眾超越世間，以及在等持中有語言進入也是不合理的，因為遮止了超越者行走，並且遮止了語言。 常斷見者認為沒有蘊的痛苦是勝義諦是不合理的，因為痛苦本身被受蘊所區分，並且遮止了真諦。 塔廟部和東西山部與大眾部相同，已經駁斥完畢。 說一切有部認為阿羅漢沒有他人教導，說補特伽羅和過去未來存在也是不合理的，因為向導師聽聞佛法，以及如同遮止補特伽羅和時間一樣。 雪山部認為菩薩不是異生凡夫，涅槃時蘊雖然滅盡，但補特伽羅是常有的，這也是不合理的，因為其中存在異生凡夫，並且遮止了真諦和補特伽羅。 有部說補特伽羅和過去未來不存在，入流者獲得禪定，阿羅漢也可能退失，諸天也有梵行，所有經都是不了義，這也是不合理的，因為遮止了三時實有，並且遮止了獲得，如果經是不了義，那麼論師就無法找到了義。
【英語翻譯】 Because of descending, it is the one who descends good rain. Because of following the teacher Light Protector, it is the Light Protector school. Because the teacher is the Lama, it is the Lama school. Because it is said that from this world the person is transferred to the other shore, it is the Transference school. Incidentally, a slight refutation of their views: The Sthavira Nikāya, the Dharmaguptaka, the Bhadrayāṇika, the Mahāsāṃghika, and the Lama school, these five schools assert the existence of a self, as previously refuted. The Mahāsāṃghika believe that it is unreasonable to answer a question by bowing to others, as well as not knowing, being indecisive, fully examining, and nourishing oneself, these five bases are unreasonable, because these exist in the Tirthikas, and being deceived by demons, and attachment to food is an obstacle to the path. The Sautrāntika believe that the Buddha does not possess worldly dharmas, and that things like mustaches are not allowed in the Bodhisattva stage. The Bodhisattva takes birth because he desires bad destinies, and it is also unreasonable to say that the Buddha does not have the correct worldly view, because the Tathagata has already prevented birth, and there is no entering and accepting. The Bahuśrutīya believe that the Sangha transcends the world, and that there is speech entering into Samadhi, which is also unreasonable, because the going of the transcendent one is prevented, and because speech is prevented. The Eternalists believe that suffering without aggregates is the ultimate truth, which is unreasonable, because suffering itself is distinguished by the aggregate of feeling, and because the truth is prevented. The Caityaka and the schools of the Eastern and Western Mountains are the same as the Mahāsāṃghika, and have already been refuted. The Sthavira Nikāya believe that the Arhat is not taught by others, and it is also unreasonable to say that the person and the past and future exist, because one listens to the Dharma from the teacher, and like the prevention of the person and time. The Himavat believe that the Bodhisattva is not an ordinary person, and that even though the aggregates cease at the time of Nirvana, the person is eternal, which is also unreasonable, because there are ordinary persons in it, and because the truth and the person are prevented. The Sarvāstivāda say that the person and the past and future do not exist, the Stream-enterer attains meditation, the Arhat can also decline, the gods also have Brahmacharya, and all Sutras are provisional, which is also unreasonable, because the real existence of the three times is prevented, and because attainment is prevented, and if the Sutras are provisional, then the commentators cannot find the definitive meaning.
============================================================
==================== 第 6 段 ==================== 【原始藏文】 །དེའང་ཉན་ཐོས་པ་རང་གི་ལུང་དེ་མཆོག །མདོ་དྲང་དོན་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མང་སྟོན་པས་འདས་མ་འོངས་མེད་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ན་བཞི་ཀ་མཐོང་། བར་སྲིད་མེད། དགྲ་བཅོམ་ཡང་བསོད་ནམས་སོགས་གང་ཟག་ལུས་དང་མཉམ། སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དུ་གཏོགས་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། བདེན་བཞི་བཀག་པ་དང་། བར་དོའི་ཚེ་ཚད་གསུངས་པ་དང་། གང་ཟག །ལུས། མཉམ་པ་གསུམ་བཀག་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལས་སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆོས་སྦས་པས་སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དུ་མ་གཏོགས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་འདོད་ན་དགེ་འདུན་མ་ཡིན་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དགེ་བ་ལ་ཐུགས་འདུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་སྲུངས་པས་རྣམ་སྨིན་འབྱུང་བར་འདོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་རྟག་མི་རྟག་མེད་པས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོས་དམར་བས་གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་མེད་པ་དང་ཡོད་དོ་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། ཡོད་མེད་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བརྟགས་ཡོད་ཀྱི་གང་ཟག་ཁས་བླང་དགོས་ལ། རྫས་ཡོད་ཀྱི་ཕུང་པོའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་འཕོ། ལམ་མ་རྟོགས་པར་ཕུང་པོ་མི་འགག །གང་ཟག་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་པའང་འཕོ་བ་ཉིད་བཀག་པ་དང་། ཕུང་པོའི་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པ་དང་། གང་ཟག་བརྟགས་ཡོད་ཙམ་དང་འགལ་བ་དང་། ལམ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །གནས་མ་བུ་པས་ཉེ་བར་བླང་བྱ་དང་ལེན་པ་ནི་རྟག་པ། ཆོས་གང་ཡང་འདི་ནས་ཕ་རོལ་དུ་འཕོ་བ་མེད། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་འཕོ། འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའང་ཡོད། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་ལས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པར་མི་བརྗོད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་གང་དུའང་མི་བརྗོད། སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་དམ་པ་རྟག་པར་ཡོད་ ཅེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་རྒྱུ་མི་དགོས་ཤིང་། རྟག་ན་བཤིག་མི་ནུས་པས་འཇིག་པ་རྒྱུ་བཅས་མི་སྲིད་དོ། །སྐད་ཅིག་མིན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་པ་དང་། བླང་བྱའི་ཕུང་པོ་དང་། ལེན་པ་པོའི་བདག་དུས་མི་མཉམ་ན་བླང་དུ་མེད་ལ། མཉམ་ན་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། མཐའ་གང་ཡང་མ་གྲོལ་ན་བདག་དང་ཕུང་པོ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང་། བདག་གམ་སེམས་ཀྱིས་ལུས་ལེན་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ལ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ལ་བདག་མི་རུང་སྟེ་བདག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མང་པོས་བཀུར་བའི་ཆད་པར་གྱུར་པ་དང་ཆད་པ་དང་། གྲོལ་བར་གྱུར་པ་དང་གྲོལ་བ་དང་གྲོལ་བའི་རྣམ་
【漢語翻譯】 而且，小乘佛教徒認為自己的經典至高無上，就像「經典是直接意義」所說的那樣。大眾部認為，沒有過去和未來，如果見到痛苦，就能見到四諦。沒有中陰身。阿羅漢也和普通人一樣，擁有福德等，與身體相同。認為佛陀屬於僧伽也是不行的，因為這否定了四諦，說明了中陰身的壽命，否定了人、身體和相同這三者，並且佛陀被說成是不同於僧伽的。
隱匿法者認為佛陀不屬於僧伽也是不對的，如果認為佛陀是獨立的，就與不屬於僧伽相矛盾，因為佛陀的心意在於善。飲光部認為異熟會產生也是不對的，因為事物沒有常與無常的區分而被否定了。赤衣部認為人與蘊不存在或存在也是不對的，因為存在與不存在是本質相違的，必須承認假立存在的人，並且實有的蘊也是不存在的。上座部認為五蘊從此世轉移到彼世，在未證悟道之前，五蘊不會停止，認為人不是勝義存在的說法也是不對的，因為這否定了轉移本身，蘊的相續沒有成立，與僅僅是假立存在的人相矛盾，並且道本身也沒有成立。
正量部認為，所應取和能取是常恒的，任何法都不會從此世轉移到彼世，人是從五蘊中取而轉移的，有為法有剎那和非剎那。人不能說是與蘊相同或不同。涅槃不能說是相同或不同。對於一切有情和佛陀來說，都存在著不可言說的至上之我，並且是常恒的，這種說法也是不對的，因為剎那不需要毀滅的原因，如果是常恒的，就無法破壞，因此有原因的毀滅是不可能的。否定了非剎那的事物，如果所應取的蘊和能取的主體不同時，就無法取，如果同時，就會變成不同的實體，並且如果任何一邊都沒有解脫，就會導致我和蘊不存在的推論，並且否定了我和心取身體，對於不可言說的自性來說，我不成立，因為我不能被說成是我。大眾部所敬重的墮落者和墮落，以及解脫者和解脫，以及解脫的相
【英語翻譯】 Moreover, the Sravakas consider their own scriptures to be supreme, as it is said, "The sutras are of direct meaning." The Mahasanghikas believe that there is no past or future, and if one sees suffering, one sees all four truths. There is no intermediate state (bardo). Arhats are also the same as ordinary people, possessing merit and so on, and are the same as the body. It is also not right to think that the Buddha belongs to the Sangha, because this negates the Four Truths, explains the duration of the intermediate state, negates the three aspects of person, body, and sameness, and the Buddha is said to be different from the Sangha.
It is also not right for the Dharma-hiders to think that the Buddha does not belong to the Sangha, because if one thinks that the Buddha is independent, it contradicts not belonging to the Sangha, because the Buddha's intention is in virtue. It is also not right for the Sautrantikas to think that Vipaka arises, because it is negated by the fact that things have no distinction between permanence and impermanence. It is also not right for the Red Robes to say that the person and the skandhas do not exist or exist, because existence and non-existence are contradictory in nature, one must admit the conventionally existent person, and the substantially existent skandhas also do not exist. The Sthaviras believe that the five skandhas transfer from this world to the other world, and the skandhas will not cease until the path is realized, and it is also not right to think that the person is not ultimately existent, because this negates the transfer itself, the continuum of the skandhas is not established, it contradicts the merely conventionally existent person, and the path itself is also not established.
The Vatsiputriyas believe that what should be taken and the taker are permanent, no Dharma transfers from this world to the other world, the person transfers by taking the five skandhas, conditioned phenomena have momentary and non-momentary aspects. The person cannot be said to be the same as or different from the skandhas. Nirvana cannot be said to be the same or different. For all sentient beings and Buddhas, there exists an inexpressible supreme self, and it is permanent. This statement is also not right, because the moment does not need a cause of destruction, and if it is permanent, it cannot be destroyed, so destruction with a cause is impossible. It negates non-momentary things, and if the skandhas to be taken and the self of the taker are not simultaneous, they cannot be taken, and if they are simultaneous, they will become different entities, and if neither side is liberated, it will lead to the conclusion that the self and the skandhas do not exist, and it negates the self or mind taking the body, and for the inexpressible nature, the self is not established, because the self cannot be said to be the self. The fallen and the falling, and the liberated and the liberation, and the aspects of liberation, which are revered by the Mahasanghikas.
============================================================
==================== 第 7 段 ==================== 【原始藏文】 པར་ཤེས་པ་ཡོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། རྒྱུན་བཀག་པས་ཆད་པ་བཀག་པ་དང་། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ཤར་ནུབ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་ཤེས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མཆོག་པ་དང་བཟང་པོའི་ལམ་པས། སྐྱེ་འགག་ལ་རག་མ་ལས་པ་དང་། འགག་པའོ་ཞེས་པ་ལ། ཡང་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་རང་རང་གི་དངོས་པོ་སྐྱེ་འགག་ལ་རག་མ་ལས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་ཁེགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་ཉིད་དང་། སྐད་ཅིག་དང་འཕོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་སྤྱི་མཐུན་པའི་ རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལམ་གང་ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ། །དགེ་སྦྱོང་ཆོས་སོགས་ལམ་དང་ཐར་པ་དག །ཐུན་མོང་མཐུན་ཕྱིར་བདེན་པ་དགག་བྱ་ཉིད། །མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་པོར་བསྟན་པའི་སྒོར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དང་། གཤེ་ཡང་སླར་མི་གཤེ། ཁྲོས་ཀྱང་སླར་མི་ཁྲོ། བརྡེག་ཀྱང་སླར་མི་བརྡེག །མཚང་བྲུས་ཀྱང་སླར་མཚང་མི་འབྲུ་བ་སྟེ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པ་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་འབྲེལ་དང་། ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བླང་དོར་གྱི་དམིགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐོས་བསམ་བྱ་བ་དང་། ཚོགས་དང་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པར། ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམས་པས་ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་དང་། སྲོད་དང་ཐོ་རངས་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་མི་གཙང་བ་དང་། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་ཆོས་གོས་དང་། ལྷུང་བཟེད་དང་འཁར་གསིལ་འཆང་བ་དང་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བདེན་པ་བཞི་དང་། རྟེན་འབྲེལ་སྒོམ་ པ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཐེག་པ་མཐུན་པར་ཁས་ལེན་པས་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་དག་གྲོལ་དུ་བདེན་ཞེན་ཡོད་ན་བློ་འགོག་གི་ཡུལ་ཙམ་འགོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལྷས། འདིར་ནི་སྣང་ཉིད་དགག་མིན་གྱི། །གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པ། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། ཕྱག
【漢語翻譯】 而且，認為有「我」的知覺也是不行的。因為持續不斷地阻斷，就會阻斷斷滅；因為阻斷了前世後世以及東西方等處的去處；並且因為阻斷了識。對於殊勝法者和善道者來說，不依賴生滅，以及「滅」的說法，實際上生和滅是不成立的；名言上，各自的事物不依賴生滅是不可能的；變成其他事物也是不可能的。所有這些一下子就被否定了，痛苦等等在名言上是逐漸認識的，並且因為阻斷了剎那和變遷。現在宣說共同的 自性：聲聞道包括安住于戒律，聽聞和思維。沙門的法等，道和解脫等，因為共同一致，所以是應該否定的真諦。在《俱舍論》中說：具有安住于戒律，聽聞和思維的人，應該努力修行。按照這種方式，首先在所顯示的入門處出家，安住于戒律，被呵斥也不反駁，發怒也不反怒，毆打也不反毆，揭短也不反揭，這就是沙門的四法。安住於行乞等十二種修持的功德，爲了能夠知曉對於蘊、界、處、緣起、道和非道等應該取捨的目標，所以要進行聽聞和思維。在集合和結合等處，修習三十七道品，從而成就解脫。知道食物的量，夜晚和黎明不睡覺而精進瑜伽，修習貪慾等對治法的不凈觀，修習呼氣吸氣等，以及出家的標誌——法衣、缽、錫杖，少欲知足等等，還有四諦、緣起觀 等等，因為承認宗派一致，所以不是要否定的，因為實際上是應該追求的。然而，如果對這些有真實執著，認為它們是清凈解脫，那麼就不僅僅是否定作為破除對象的知見。如寂天菩薩所說：此處並非否定顯現本身，而是要遣除那些成為痛苦之因的，對真實的執著。如是所說。十二種修持的功德，出自《經集》中：禮敬
【英語翻譯】 Moreover, it is not permissible to have the perception of "I." Because continuous obstruction obstructs annihilation; because it obstructs going to past and future lives, as well as east and west, etc.; and because it obstructs consciousness. For the supreme Dharma practitioners and the virtuous path followers, not relying on arising and ceasing, and the statement of "cessation," in reality, arising and ceasing are not established; conventionally, it is impossible for each thing not to rely on arising and ceasing; it is also impossible to become other things. All of these are negated at once, suffering and so on are gradually recognized conventionally, and because momentariness and change are obstructed. Now, stating the common nature: The path of the Hearers includes abiding in discipline, listening, and contemplating. The Dharma of the Shramanas, etc., the path and liberation, etc., because they are common and consistent, are the truths that should be negated. In the Treasury of Knowledge, it says: Those who possess abiding in discipline, listening, and contemplation should diligently practice meditation. According to this method, first, having renounced at the entrance shown, abiding in discipline, not retaliating when scolded, not being angry when angered, not striking back when struck, not revealing shortcomings when shortcomings are revealed, these are the four Dharmas of the Shramanas. Abiding in the twelve qualities of cultivation, such as begging for alms, and in order to know the objects of acceptance and rejection for the aggregates, elements, sources, dependent origination, path and non-path, etc., one should listen and contemplate. In gatherings and combinations, etc., practicing the thirty-seven factors of enlightenment, thereby accomplishing liberation. Knowing the measure of food, striving in yoga without sleeping at night and dawn, practicing the impurity meditation as an antidote to desire, etc., meditating on breathing in and out, etc., and the signs of renunciation—Dharma robes, begging bowl, staff, having few desires, being content, etc., as well as the four truths, dependent origination meditation, etc., because they acknowledge the consistency of the vehicle, they are not to be negated, because they are actually what should be pursued. However, if there is a true attachment to these, thinking they are pure liberation, then it is not just negating the view as an object of refutation. As Shantideva said: Here, it is not negating appearance itself, but rather eliminating the clinging to reality, which becomes the cause of suffering. As it is said. The twelve qualities of cultivation are from the Sutra Samuccaya: Homage.
============================================================
==================== 第 8 段 ==================== 【原始藏文】 ས་དར་ཁྲོད་དང་ཙོག་པུ་པ། །ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཕྱིང་བ་པ། །ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཤིང་དྲུང་པ། །སྟན་ཅིག་པ་དང་ཇི་བཞིན་གནས། །དུར་ཁྲོད་བླ་གབ་མེད་པ་དང་། །དགོན་པ་པ་དང་བསོད་སྙོམས་ཏེ། །ཐུབ་པ་ཞི་བའི་ཐུགས་མངའ་བས། །སྦྱངས་པ་བཅུ་གཉིས་འདི་དག་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གཞན་རྣམས་སྔར་བསྟན་པ་དང་ཕྱིས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་སྡེ་པ་ཀུན་འདོད་པ་ཐུན་མོང་པ་མཐུན་པར་ཁས་ལེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའ་དག་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་པ་དང་སོ་སོའི་རིམ་པའོ། །ཐུན་མོང་འདོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་ཉིད་དེ། །དམན་པ་དགག་པས་འདིར་ནི་རབ་ཤེས་བྱ། །ཉན་ཐོས་པ་དག་གི་ཐུན་མོང་དུ་ཁས་ལེན་པའི་འདོད་པ་བདུན་དང་། སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་བདུན་ཏེ། ཡུལ་བདེན་པ་བཞི་དང་། རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་པ་དང་། ཀུན་གཞི་མེད་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་མེད་པ་དང་། ས་བཅུ་མེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ། ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ། ལམ་བདེན་པ་ཉིད་དང་བཞི་སྟེ། བླང་དོར་བྱ་བ་དག་གི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ནི། འབྲས་བུའི་ཕུང་པོ་སྟེ། སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེ་བའི་གནས་གཉིས་སོ། །སྐྱེ་བ་ནི། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་པོ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཁོར་བའོ། །གནས་ནི། ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་གྲངས་ནི། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་དག་གོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ཆ་སྟེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །ལས་ནི། བསམ་པ་དང་། སེམས་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་དང་གསུམ་མོ། །དེའང་། བསམ་པ་ལུས་དང་ངག་གི་སྟེ། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །མི་དགེ་བ་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དང་། ཕ་མ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བ་ལྔ་དང་། བསླབ་པ་འདྲལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་བ་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དང་གཞན་ཡང་ངོ་། །ལུང་མ་བསྟན་ནི། བཟོ་ འདྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འགོག་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་གཏན་ནས་ཞི་བ་སྟེ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་པ་དང་། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པའོ། །ལམ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཤེས། ཀུན་འབྱུང་སྤང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད། ལམ་རྒྱུད་ལ
【漢語翻譯】 在墳地居住和只穿一件裙子的人，後來不接受佈施的穿毛氈衣服的人，擁有三法衣住在樹下的人，只用一塊墊子和如實安住的人，在墳地沒有遮蓋物的人，住在寺院的人和乞食的人，能仁寂靜之心，宣說了這十二種苦行。如是。其他的之前已經講過，之後也會講。現在對所有部派共同認可的、一致承認的宗派進行詳細分類：宗派可以分為兩種：共同的和各自的次第。共同的觀點有七種，通過駁斥低劣的觀點，在這裡應該很好地瞭解。聲聞乘共同承認的七種觀點，以及各自自性的詳細闡述，分為兩種。第一種有七種：境，四諦；作者，勝義諦； 阿羅漢是最終的；沒有阿賴耶識；沒有大乘；沒有十地；佛是獨立的。第一種是：苦、集、滅、道，這四諦本身就是應該取捨之事的對境。第一種，苦，是果的蘊，即有情眾生的生和生的處所。生是指六道眾生從一個到另一個的輪迴。處所是指外面的器世界，如前所述。因此，苦的種類有很多，比如生等等。集是苦的因的部分，即業和煩惱兩種。煩惱是指貪慾等等。業是指思和想兩種，即善、不善、無記三種。其中，思是身和語的，想是意的。如是。不善是指殺生等十種，殺父母等五種無間罪，殺菩薩等五種近罪，以及破壞戒律等。善是指不殺生等十種以及其他。無記是指工巧等。滅是指苦及其因完全寂滅，即有餘涅槃和無餘涅槃，以及有分別的滅和無分別的滅。道是指了知苦，斷除集，現證滅，道在相續中
【英語翻譯】 Those who dwell in charnel grounds and wear only one skirt, those who later do not accept offerings and wear felt clothes, those who have three Dharma robes and live under trees, those who use only one mat and abide accordingly, those who are in charnel grounds without cover, those who live in monasteries and those who beg for alms, the Sage with a peaceful mind, taught these twelve practices of asceticism. Thus it is. Others have been taught before and will be taught later as well. Now, the tenets that all schools commonly desire and unanimously acknowledge are thoroughly classified: Tenets can be divided into two types: common and individual sequences. There are seven types of common desires, which should be well understood here by refuting the inferior ones. Among the seven desires commonly acknowledged by the Hearers, and the detailed explanation of their respective natures, there are two. The first has seven: the object, the four truths; the agent, the ultimate truth; Arhat is the ultimate; there is no ālaya-vijñāna; there is no Mahāyāna; there are no ten bhūmis; the Buddha is independent. The first is: suffering, origin, cessation, path, these four truths themselves are the objects of what should be taken and abandoned. The first, suffering, is the aggregate of the fruit, that is, the birth of sentient beings and the place of birth. Birth refers to the cycle of the six realms of beings from one to another. The place refers to the external container world, as mentioned before. Therefore, there are many kinds of suffering, such as birth and so on. Origin is the part of the cause of suffering, that is, the two, karma and afflictions. Afflictions refer to desire and so on. Karma refers to the two, thought and intention, that is, the three, virtuous, non-virtuous, and unspecified. Among them, thought is of body and speech, and intention is of mind. Thus it is. Non-virtuous refers to the ten such as killing, the five inexpiable sins such as killing parents, the five near sins such as killing bodhisattvas, and breaking vows and so on. Virtuous refers to the ten such as refraining from killing and others as well. Unspecified refers to crafts and so on. Cessation is the complete pacification of suffering and its causes, that is, nirvāṇa with remainder and nirvāṇa without remainder, and cessation with discrimination and cessation without discrimination. Path is to know suffering, abandon origin, realize cessation, path in the continuum
============================================================
==================== 第 9 段 ==================== 【原始藏文】 ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཚོགས་ལམ། སྦྱོར་ལམ། མཐོང་ལམ། བསྒོམ་ལམ། མི་སློབ་པའི་ལམ་དང་ལྔའོ། །དེ་ཡང་མཛོད་ལས། བདེན་པ་དག་ནི་བཞིར་བཤད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དེ་བཞིན་དུ། །འགོག་དང་ལམ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་རྟོགས་རིམ། །ཞེས་སོ། །རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་ནི། རགས་མཐའ་རྡུལ་ཕྲན་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞིག་མི་ནུས་པ་དང་། ཤེས་མཐའ་སྐད་ཅིག་བློས་གཞིག་མི་རུང་བ་སྟེ། དེ་ལས། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་པར། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རི་ལ་སོགས་པ་ནི། དཔག་ཚད་དུ་ཞིག་པ་ནས། རྒྱང་གྲགས་དང་། འདོམ་དང་། ཁྲུ་དང་། སོར་དང་། ནས་དང་། ཤིག་དང་། སྲོ་མ་དང་། ཉི་རྡུལ་དང་། གླང་རྡུལ་དང་། ལུག་རྡུལ་དང་། རི་བོང་རྡུལ་དང་། ཆུ་རྡུལ་དང་། ལྕགས་རྡུལ་དང་། རྡུལ་ཕྲན་དང་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་ཞིག་པས་སོ། །ཉི་འོད་ཀྱི་རྡུལ་འབྲིང་པོ་གཅིག་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུར་བགོས་པའི་ཆ་གཅིག་ཙམ་ པ་ཟླུམ་གོང་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། བློས་གཉིས་སུ་མི་རུང་བས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆ་ཤས་ཅན་དུ་ནི་མ་གཟིགས་ཏེ། མཚོན་གྱིས་བཅད་པ་དང་། གཏུན་དུ་ཞིབ་མོར་བརྡུངས་ཀྱང་གཉིས་སུ་འགྱེས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཚེ་དང་བསྐལ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་ལོ་དུ་མར་ཞིག་པས་སོ། །ལོ་ཉིད་ཟླ་བ་དང་། ཞག་དང་། ཡུད་ཙམ་དང་། ཐང་ཅིག་དང་། དབུགས་དང་། རྩ་འཕར་བ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། སྐད་ཅིག་དྲུག་ཅུར་ཞིག་པས་སོ། །མི་དར་མ་ཁམས་སྙོམས་པའི་རྩ་འཕར་བ་གཅིག་ལ་དྲུག་ཅུར་བགོས་པའི་ཆ་གཅིག་ཙམ་གྱི་དུས་ནི་དོན་དམ་ཡིན་ཏེ། མྱུར་ཡང་སྐད་ཅིག་གི་ཕྱིར་དང་། མདའ་ལ་སོགས་པ་མགྱོགས་པས་ཀྱང་དེའི་བར་དུ་ནུར་བའམ་འགྱུར་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། གཟུགས་མིང་དུས་མཐའ་རྡུལ་ཡིག་དང་། །སྐད་ཅིག་ཕྲ་རབ་རྡུལ་དང་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་དང་ནི་དེ་བཞིན་དུ། །ཉི་ཟེར་རྡུལ་དང་ཕྲ་མོ་དང་། །དེ་ལས་བྱུང་དང་དེ་བཞིན་དུ། །སོར་གཅིག་ཅེས་བྱ་གོང་བདུན་འགྱུར། །སོར་མོ་ཉི་ཤུ་བཞི་ལ་ཁྲུ། །ཁྲུ་བཞི་ལ་ནི་གཞུ་གང་ངོ་། །དེ་དག་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས་ལ་ནི། །རྒྱང་གྲགས་དེ་ལ་དགོན་པར་འདོད། །དེ་བརྒྱད་དཔག་ཚད་ཅེས་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལ། །དེ་ཡི་སྐད་ཅིག་དེ་དག་ཀྱང་། །དྲུག་ཅུ་ལ་ནི་ཐང་ཅིག་གོ། །ཡུད་ཙམ་ཉིན་ཞག་ཟླ་གསུམ་ནི། །གོང་ནས་གོང་དུ་སུམ་ཅུར་འགྱུར། །ཞག་མི་ ཐུབ་དང་བཅས་པ་ཡི། །
【漢語翻譯】 依賴之方式，有資糧道、加行道、見道、修道、無學道這五道。如《俱舍論》中所說：「諦實有四種，痛苦與集起，滅諦與道諦，如是次第悟。」造作者勝義諦，是粗大至極微塵，鐵錘等無法摧毀，以及了知至極剎那，心識無法摧毀。其中說到：「何者被摧毀，以及被心識，排除則心識不入，如瓶水是世俗，勝義諦則非彼。」如是說。山等，從一踰繕那壞滅至，一呼氣，一拃，一肘，一指，一粒大麥，一虱，一芥子，一日塵，一牛塵，一羊塵，一兔塵，一水塵，一鐵塵，極微塵和極細微塵之間壞滅。太陽光的中等微塵一個，分成四十九份中的一份，那個圓形團塊是勝義諦，因為心識無法二取，所以聖者們也沒有見到有分，用刀切割，用杵臼細磨，也不可能分成兩份。壽命和劫是世俗諦，因為壞滅成多年。年本身壞滅成月和，日和，一瞬間和，一彈指和，呼吸和，脈搏跳動也不真實，因為壞滅成六十剎那。成年人氣息平穩時，脈搏跳動一次分成六十份中的一份的時間是勝義諦，雖然快速也是剎那的緣故，箭等快速之物也無法在那段時間裡移動或改變的緣故。彼論中說：「色名時邊際，塵字與剎那，極微塵以及，微塵亦如是，日光塵與細，以及從彼生，如是說一指，七倍于其上，二十四指為肘，四肘為一張弓，彼等五百者，為一呼氣，彼為寂靜處，彼八為一踰繕那，一百二十剎那，彼之剎那彼等亦，六十為一彈指，一瞬間日夜月三者，從上往上三十倍，日夜不能及。」
【英語翻譯】 Depending on the manner, there are five paths: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning. As it is said in the Treasury of Knowledge: "The truths are explained as four: suffering, its origin, cessation, and the path. Thus, how are they realized in order?" The ultimate truth of the creator is that the grossest extreme, the atom, cannot be destroyed by hammers, etc., and the limit of knowledge, the instant, cannot be destroyed by the mind. From that: "Whatever is destroyed and by the mind, if eliminated, the mind does not enter it. Like a pot of water, it is conventional; the ultimate truth is other than that." So it is said. Mountains, etc., are destroyed from a yojana to a krosa, a fathom, a cubit, a finger, a barleycorn, a louse, a mustard seed, a sun mote, a cow mote, a sheep mote, a rabbit mote, a water mote, an iron mote, an atom, and the finest atom. One medium-sized mote of sunlight, divided into one part of forty-nine parts, that round mass is the ultimate truth, because the mind cannot dualize it, so even the noble ones have not seen it as having parts. Even if cut with a weapon or finely ground with a pestle, it is impossible to divide it into two. Life and kalpas are conventional, because they are destroyed into many years. The year itself, the month, the day, the moment, the finger-snap, the breath, and the pulse are also not true, because they are destroyed into sixty instants. The time of one part of sixty parts of one pulse beat of a mature person with balanced elements is the ultimate truth, because even though it is fast, it is an instant, and even fast things like arrows cannot move or change during that time. From that very text: "Form, name, time, limit, atom, letter, and instant, the finest atom, and the atom as well, the sunbeam atom and the fine, and that which arises from that, thus one finger is said to be seven times above, twenty-four fingers are a cubit, four cubits are one bow. Those five hundred are a krosa, that is called a hermitage. Those eight are called a yojana. One hundred and twenty instants, those instants of that also, sixty are a finger-snap. A moment, a day, a month, three months, from above to above are thirty times. A day and night, including what cannot be endured."
============================================================
==================== 第 10 段 ==================== 【原始藏文】 ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོ་གཅིག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སིལ་བུ་ཆ་ཤས་མེད་པ་དག་རླུང་དྲག་པོས་མི་འགྱེས་པར་གནས་པ་ནི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྡུས་པའམ། ལྡན་པ་ཞེས་པས་མི་འགྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་དུ་མ་ལས་རི་དང་། སྐད་ཅིག་མཐུད་པས་ཡུན་རིང་པོར་རི་ལ་སོགས་པ་གནས་པར་སྣང་བ་ནི་བྱིས་པ་བློ་རགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་དང་སྐད་ཅིག་འགག་པར་མཁྱེན་ཏེ། བཙུན་པ་དཔལ་ལེགས་ཀྱི་རྡུལ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ལག་མཐིལ་སྤུ་ཉག་གཅིག་འདུག་པ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་རྟོགས་ལ། །དེ་ཉིད་མིག་ཏུ་སོང་ན་ནི། །མི་བདེ་བ་དག་སྐྱེད་པ་ལྟར། །བྱིས་པ་ལག་མཐིལ་འདྲ་བ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་སྤུ་མི་རྟོགས། །འཕགས་པ་མིག་དང་འདྲ་བ་རྣམས། །དེ་ཡིས་ཡིད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་ནི། དགྲ་བཅོམ་ལྷག་མེད་དུ་འདས་པ་ནི་མར་འཁོར་བར་ཡང་མི་ལྟུང་སྟེ། མཐོང་སྤང་སྒོམ་སྤང་གི་ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡར་སངས་རྒྱ་བ་མི་སྲིད་དེ་རིགས་ཉན་ཐོས་སུ་ངེས་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ལུང་ལས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་རབ་རྣམས་ཡིན་གྱི། བདག་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་འཁོར་བར་གནས་ན་སྡུག་བསྔལ་བསྲན་མི་བཟོད་ཅིང་ལམ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། སེམས་ཅན་དམུ་རྒོད་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །ཀུན་གཞི་མེད་པ་ནི། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ནི་རེ་མོས་སུ་ཡོད་ཀྱི། དེ་དག་ལས་གཞན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མེད་དེ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྟན་པའི་སེམས་ཤིག་གྲུབ་ན་དེ་ཉིད་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་ཆེན་མེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་འདུལ་བ་ལུང་སྡེ་བཞི་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་བཅས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མངོན་པ་གདག་པའི་སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གསུངས་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་དང་། ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་མཐོ་བརྩམ་པའི་ཆེད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་རྟག་ཏུ་སྟོན་པའི་དྲུང་ན་འབྲལ་མེད་
【漢語翻譯】 十二個月為一年。像這樣，細小的無分微粒不會被強風吹散而存在，這是由共同的業力所聚集，或者說是「具有」使其不被吹散。從眾多微塵形成山，以及剎那相續而長久顯現山等存在，這只是孩童粗略心識的錯覺所見。聖者們了知微塵和剎那生滅，如尊者吉祥的《七十塵論》中所說：「手掌中有一毛髮，人們不能覺察到。當它進入眼中時，會產生不適。孩童如手掌，不覺察造作痛苦之毛髮。聖者如眼睛，因此內心極度生起。」如此說。阿羅漢的最終狀態是，阿羅漢入于無餘涅槃后，也不會再次墮入輪迴，因為斷除了見斷和修斷的微細煩惱，斷絕了在三界受生的因。向上成佛也不可能，因為其種姓已確定為聲聞，所以不能成為成佛之因。一般來說，經典中說有佛陀出現，指的是殊勝之人。如果我于無數劫中處於輪迴，則無法忍受痛苦，並且會從道上退失。因為無法為不可調伏的剛強眾生做利益，所以這樣說。阿賴耶識不存在：從眼識到意識之間的六識是輪流存在的。除此之外，沒有阿賴耶識，因為沒有觀察到。如果成立一個常恒的心，那它就是補特伽羅的我。大乘不存在：佛陀只說了別解脫戒與四部律，以及從一部經延伸出來的經典，還有法蘊部的七部論等。除此之外，《般若波羅蜜多十萬頌》、《寶積經》和《華嚴經》等都沒有說，因為佛陀入滅后，魔和外道爲了抬高自己的教法而造作的。因為大迦葉等大聲聞們總是與導師形影不離。
【英語翻譯】 Twelve months make a year. Thus, the minute, indivisible particles remain unscattered by strong winds because they are gathered by common karma, or because of being "possessed," they are not scattered. The appearance of mountains from numerous particles, and the continuous existence of mountains and so on for a long time due to the succession of moments, is merely a delusion perceived by the coarse minds of children. The noble ones know that particles and moments cease, as it is said in the Venerable Pal Leg's "Seventy Verses on Dust": "A single hair is on the palm of the hand, people do not perceive it. When it enters the eye, it causes discomfort. Children are like the palm of the hand, they do not perceive the hair of compounded suffering. The noble ones are like the eye, therefore the mind arises greatly." Thus it is said. The ultimate state of an Arhat is that an Arhat who has passed into complete Nirvana will not fall back into Samsara, because they have abandoned the subtle defilements of what is to be abandoned by seeing and what is to be abandoned by meditation, and have exhausted the cause of taking birth in the three realms. It is also impossible to become a Buddha upwards, because their lineage is determined as Shravakas, so they cannot be the cause of becoming a Buddha. In general, the scriptures say that Buddhas appear, referring to excellent individuals. If I remain in Samsara for countless eons, I will not be able to endure suffering and will fall from the path. Because I cannot benefit the stubborn beings who are impossible to tame, thus it is said. The Alaya-vijnana does not exist: the six consciousnesses from eye-consciousness to mind-consciousness exist in turn. Other than these, there is no Alaya-vijnana, because it is not observed. If a permanent mind is established, then that is the self of the person. The Mahayana does not exist: the Buddha only taught the Vinaya with the Pratimoksha and the four Agamas, as well as the Sutras that extend from one Sutra, and the seven treatises of the Abhidharma Pitaka, and so on. Other than these, the Hundred Thousand Verses of the Prajnaparamita, the Ratnakuta Sutra, and the Avatamsaka Sutra, and so on, were not taught, because after the Buddha passed away, the demons and heretics fabricated them in order to elevate their own teachings. Because the great Shravakas such as Mahakashyapa were always inseparable from the Teacher.
============================================================
==================== 第 11 段 ==================== 【原始藏文】 དུ་ཡོད་པ་ལས་མ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་འགལ་བའི་དང་པོ་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་དང་འགལ་ཏེ་ལོངས་སྐུ་རྟག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ བདག་མེད་པ་དང་འགལ་ཏེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་ཁྱབ་པ་དང་། ལེན་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་བཅས་སྡུག་བསྔལ་དང་འགལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེ་བ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་བ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱང་འདས་ཞི་བ་དང་འགལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་ནམ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། ཁྱིམ་པ་ལའང་ཕྱག་བྱ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང་། དགེ་བསྙེན་གྱིས་བསད་པ་དང་རྐུ་བ་ལ་སོགས་པའང་བྱ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་འབྲས་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། ལུས་ཅན་དག་གིས་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ཡིན་པ་ལ། མཚམས་མེད་སྤྱད་པའི་སྡིག་ཀྱང་ཚེ་འདིར་དག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བཅུ་མེད་པ་ནི། ས་བཅུ་ཞེས་པ་བདེན་པ་མཐོང་ནས་འཁོར་བར་བསྐལ་པ་མང་པོ་གནས་པ་ནི་མེད་ཀྱི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས་ནས་ངེས་འབྱེད་ཡན་ཆད་སྟན་ཅིག་ལ་ནུབ་གཅིག་གི་ཚེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ནི། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྲག་ཟགས་པ་དང་། སྐུ་རྒྱབ་སྙུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའོ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ བཞེངས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ལས་གཤེགས་སོ། །ཞེས་ལུང་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བདུན་ལས། བདེན་པ་དགག་པ་ལའང་བཞི་ཡོད་པའི། དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་དགག་པ་ལ། ནང་སེམས་ཅན། ཕྱི་སྣོད། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་གྲངས་དགག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འགྲོ་བ་རིགས་ལྔའམ་དྲུག་མ་གྲུབ་སྟེ་དམྱལ་བའམ་ལྷ་ཙམ་པོ་ཉིད་སྤྱི་དགག་པ་དང་མཚུངས་སོ། །དེའང་མི་ཤི་ནས་ལྷར་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། ལྷར་སྐྱེས་ན་མི་མ་ཡིན་ལ། མ་སྐྱེས་ན་ལྷ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣོད་དགག་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མི་རུང་སྟེ། ཡོད་དུས་དང་མེད་དུས་སུ་ཆགས་སུ་མི་རུང་བའི་
【漢語翻譯】 因為沒有聽說過，因為與四法印相違背，因為與三藏相違背，因為與業果相違背。其中，與四法印相違背的第一個是與「諸行無常」相違背，因為他們宣稱報身是常恒的。與「諸法無我」相違背，因為他們宣稱遍佈如來藏，以及執取的阿賴耶識。與「有漏皆苦」相違背，因為他們希望菩薩從安樂走向安樂。與「涅槃寂靜」相違背，因為他們預言聲聞將成佛，並且認為佛陀永遠不會入滅。也與三藏相違背，因為他們宣稱即使是居士也應該被禮敬，並且宣稱可以做殺生和偷盜等行為。也與業果相違背，因為經中說：「有情所造諸 कर्म，縱經百劫不壞滅，因緣聚合時成熟，果報于彼必現前。」但他們卻認為即使是造了五無間罪的罪業，也能在此生清凈。沒有十地，是因為所謂的十地，是指證悟真諦后在輪迴中安住多個劫的時間是不存在的，而是在凡夫地積累了三個無數劫的資糧，直到決定勝解之前，都可以在一個座墊上，一夜之間顯現。佛陀不是化身，而是具有血流和背痛等異熟果的殘餘部分。也不是恒常處於等持中，因為經中說，從等持中起身，然後去乞食。他們認為涅槃后，利益眾生的事業就中斷了。爲了駁斥這些觀點，像之前的論點一樣，有七個方面，其中駁斥真諦也有四個方面。第一個是駁斥痛苦，分為內在有情、外在器世界和痛苦的種類三個方面。第一個方面是，五道或六道並不成立，因為地獄或天界本身就與普遍的駁斥相同。而且，人死後轉生為天人是不合理的，因為如果轉生為天人，那就不是人了，如果沒有轉生，那就不是天人了，而且相遇也是不成立的。駁斥器世界是，世界形成是不合理的，因為無論在存在時還是不存在時，都無法形成。
【英語翻譯】 Because it has not been heard, because it contradicts the four seals, because it contradicts the three baskets, and because it contradicts the law of karma. Among them, the first contradiction with the four seals is the contradiction with "all conditioned things are impermanent," because they declare the enjoyment body to be permanent. It contradicts "all phenomena are without self," because they declare the pervading Tathagatagarbha and the alaya-consciousness that grasps. It contradicts "all contaminated things are suffering," because they desire bodhisattvas to go from happiness to happiness. It contradicts "Nirvana is peace," because they prophesy that shravakas will become Buddhas, and they believe that Buddhas will never pass away into nirvana. It also contradicts the three baskets, because they declare that even householders should be revered, and they declare that actions such as killing and stealing can be done. It also contradicts the law of karma, because it is said in the scriptures: "The karmas created by sentient beings will not be destroyed even after hundreds of kalpas. When the causes and conditions come together, the fruits will surely ripen." But they believe that even the sins of committing the five heinous crimes can be purified in this life. There are no ten bhumis, because the so-called ten bhumis, which refer to residing in samsara for many kalpas after realizing the truth, do not exist. Instead, one accumulates merit for three countless kalpas on the ground of ordinary beings, and up to the point of definite emergence, one can manifest it on a single seat in one night. The Buddha is not an emanation body, but has residual parts of the ripening fruit, such as bleeding and back pain. He is also not constantly in samadhi, because the scriptures say that he rises from samadhi and then goes for alms. They believe that after nirvana, the work of benefiting beings is interrupted. To refute these views, like the previous arguments, there are seven aspects, among which there are also four aspects of refuting the truth. The first is to refute suffering, which is divided into three aspects: inner sentient beings, outer container world, and the types of suffering. The first aspect is that the five or six realms do not exist, because hell or heaven itself is the same as the general refutation. Moreover, it is unreasonable for a person to be reborn as a deva after death, because if one is reborn as a deva, then one is not a human, and if one is not reborn, then one is not a deva, and the encounter is also not established. The refutation of the container world is that the formation of the world is unreasonable, because it cannot be formed whether it exists or does not exist.
============================================================
==================== 第 12 段 ==================== 【原始藏文】 ཕྱིར་རོ། །གནས་པ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་ཡིན་པས་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པ་མེད་དེ་ཡོད་དུས་མེད་དུས་སུ་འཇིག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོངས་པ་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ཞིག་པའི་ཤུལ་དེར་ཕྱིས་ཆགས་པ་མེད་དེ་ཤུལ་གྱི་ནམ་མཁའ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཆགས་འཇིག་བཤད་པའང་མེད་དོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ལ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ་རྨི་ལམ་གྱི་སྐྱེ་འཇིག་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྣོད་བཅུད་ལ་ཆགས་གནས་འཇིག་པ་རང་མཚན་པ་མེད་དེ་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་བྱུང་བ་དང་། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁར་གྱུར་པའི་ཚེ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཇི་སྙེད་ཅི་ཡོད་པ། །ཆུ་ཡི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་འོག་ཏུ་འགྲོ། །འོག་ཏུ་ཅི་འདྲ་སྟེང་དུའང་དེ་འདྲ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་བར་སྣང་ཅུང་ཟད་སྤྲིན་མེད་ལས། །སྐད་ཅིག་ཏུ་ནི་སྤྲིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་། །ཐོག་མ་གང་ལས་བྱུང་བ་ཤེས་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །བསྐལ་པའི་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་དེ། རྟག་མི་རྟག་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རི་དང་གླིང་ལ་སོགས་པ་རགས་པར་མ་གྲུབ་པས་དབྱིབས་དང་ཚད་གཞལ་དུའང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོམ་དང་སོར་ལ་སོགས་པའི་ཚད་ཀྱང་མེད་དེ། འཇལ་བཞིན་པའི་ཚེ་སྔར་གཞལ་བ་ཉིད་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས། གཟུགས་འདི་ནི་ཚད་མེད་ཅིང་བལྟར་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་སྣོད་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་གྲངས་དགག་པ་ནི། སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ལུས་སྐྱེ་ན། རྡུལ་ཆ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་པོ་མེད་ལ། སྐད་ཅིག་གིས་འགགས་པས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དེ། སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་འགག་པར་གྱུར་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རྒས་པ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་ལ་རྒན་གཞོན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ན་བ་མེད་དེ་ལུས་དང་གཅིག་ན་ལུས་གཅིག་ཉིད་ལ་ན་བ་དང་། ལུས་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་ན་ལུས་ན་བར་མི་རུང་ངོ་། །མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་། སྡུག་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་དེ་ཕྲད་པ་དང་བྲལ་རྒྱུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་མ་རྙེད་པ་དང་བསྲུངས་ཀྱིས་མ་ཐུབ་པ་མེད་དེ་བདག་དང་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར
【漢語翻譯】 返回。沒有住留，因為是剎那，所以會止滅。沒有壞滅，因為存在時和不存在時都不可能壞滅。沒有空無，因為阻礙了虛空。先前壞滅之處後來沒有形成，因為那個地方的虛空沒有成立。那麼，你所說的形成和壞滅也沒有嗎？雖然事物本身沒有，但在錯覺的顯現上沒有矛盾，就像夢中的生滅一樣。因此，外器世界和內情眾生沒有自性的形成、住留和壞滅，因為顯現之時本身就沒有自性。在《三摩地王經》中說：何時世界界生起，一切世界變成虛空時，如何先前一樣，後來也一樣，一切法都應如是知。此世間所有的一切，此水之蘊聚都向下流。下面如何，上面也如何，一切法都應如是知。如虛空中少許無雲，剎那間云之輪廓顯現，應知最初從何處生起，一切法都應如是知。如是說。沒有劫的增減，因為常與無常沒有增減。山和洲等粗大的事物沒有成立，所以形狀和尺度也無法衡量。肘和指等尺度也沒有，因為在測量時，先前所量之物已經止滅不存在了。經中說：此色無量、不可見、不可思議。因此，外器世界沒有成立。對痛苦的種種分類的否定是：沒有生，如果身體生起，因為沒有微塵，所以沒有生者，因為剎那間止滅，所以不可能有生，因為生的剎那已經止滅。沒有老，因為剎那和微塵上沒有老少。沒有病，如果身體和一是身體本身生病，身體不會變成他異，如果他異，身體不可能生病。沒有與不悅意的相遇，沒有與悅意的分離，因為阻礙了相遇和分離。沒有得不到想要的和無法守護的，因為我和事物沒有成立。因此，對於不存在的事物，
【英語翻譯】 Return. There is no abiding, because it is momentary, so it ceases. There is no destruction, because it is impossible to destroy when it exists and when it does not exist. There is no emptiness, because it obstructs the sky. There is no formation later in the place where it was previously destroyed, because the sky in that place has not been established. Then, do you mean that there is no formation and destruction that you speak of? Although things themselves do not exist, there is no contradiction in the appearance of illusion, just like the arising and ceasing in a dream. Therefore, the outer world and the inner sentient beings have no self-nature of formation, abiding, and destruction, because from the moment of appearance, they have no self-nature. In the Samadhiraja Sutra, it says: When the world realm arises, and all the worlds become empty, how it was before, so it is later, all dharmas should be known as such. Whatever there is in this world, this mass of water flows downward. How it is below, so it is above, all dharmas should be known as such. Just as in the sky, a little without clouds, in an instant, the circle of clouds appears, one should know from where it first arose, all dharmas should be known as such. As it is said. There is no increase or decrease of kalpas, because there is no increase or decrease in permanence and impermanence. Mountains and continents and other coarse things are not established, so shape and size cannot be measured. There are also no measures such as cubits and fingers, because when measuring, the previously measured thing has already ceased and does not exist. The sutra says: This form is immeasurable, invisible, and inconceivable. Therefore, the outer world is not established. The negation of the various categories of suffering is: there is no birth, if the body arises, because there are no particles, so there is no one who is born, because it ceases in an instant, so birth is impossible, because the moment of birth has ceased. There is no old age, because there is no old or young in an instant and in particles. There is no sickness, if the body and one are the body itself is sick, the body will not become different, if it is different, the body cannot be sick. There is no meeting with the unpleasant, and no separation from the pleasant, because meeting and separation are obstructed. There is no not getting what you want and not being able to protect it, because self and things are not established. Therefore, for things that do not exist,
============================================================
==================== 第 13 段 ==================== 【原始藏文】 ་སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ཉིད་དང་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ཉིད་བཀག་ཟིན་ཏོ། །གསོད་པ་དང་། རྐུ་བ་ཡང་དངོས་པོ་དེ་དུས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ལ་ཕྲད་པ་བརྟགས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིར་དབྱེ་བས། རྐུ་དུས་འགགས་པས་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ཀུན་ལ་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་རྫུན་སྣང་གི་ལས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྩ་ཤེ་ལས། རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་ཡིན་ན། །ཅི་ཞིག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འགོག་པ་ཡང་། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ཁེགས་པས། དེ་གཉིས་འགག་པའི་འགོག་པ་ཁེགས་ཏེ། དགག་གཞི་མེད་ན་འགོག་པ་མེད་པས་ནད་མེད་པ་ལ་སྨན་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལས། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ལ། །འགོག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལམ་དགག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ལམ་སྒོམ་པ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་དུས་མཉམ་མམ་ཐ་དད་དུ་སྒོམ། མཉམ་ན་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྤང་གཉེན་རྫས་འགལ་ལ། ཐ་དད་ན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། ན་ནིང་གི་ནད་ལ་ད་ལོའི་སྨན་བཞིན་ནོ། །ལམ་དེ་ནི་གོང་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་དེ་འགྲོ་བ་ཉིད་དུས་གསུམ་དུ་ཕྱེས་པས་བཀག་གོ། །ལམ་དུ་མི་རུང་སྟེ། གང་ཞིག་གང་གིས་བགྲོད་པ་པོ་དང་བགྲོད་ལམ་དུས་གཅིག་ཐ་དད་རྟག་མི་རྟག་གིས་ཁེགས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྣམ་ཤེས་ལུས་མེད་པ་ལ་ནི། །ཕྲད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །ཅེས་པ་དང་། རྩ་ཤེ་ལས། གང་ཚེ་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པ། །མུན་པ་དང་ནི་ཕྲད་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པས། །མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །མར་མེས་ཕྲད་པ་མེད་པར་ཡང་། །གལ་ཏེ་མུན་པ་སེལ་བྱེད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ན་གནས་པའི་མུན། །འདི་ན་གནས་པ་དེས་སེལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། ། ལམ་དང་དེའི་སྤང་བྱ་དག །སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕྲད་པ་མེད་པས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་མི་རུང་སྟེ། འགོག་པ་ཉིད་བཀག་པས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དགག་བྱ་འདས་ན་འགོག་མི་དགོས་མ་འགགས་ན་མི་ཁེགས
【漢語翻譯】 顯現僅僅是緣起，被稱為虛幻的顯現。如龍樹菩薩所說：若無緣起法，何來有痛苦？所說無常苦，非自性所具。又說：除了緣起法，沒有其他法。因此，除了空性，沒有其他法。如是，業因之說已被遮止。殺生和偷盜等，若將事物分為三時進行分析，並考察是否相遇，或者分為前後剎那，則如偷盜之時已停止，事物無法成立一樣，對一切皆是如此。因此，虛假顯現之業如同夢境，本性為空。中觀根本慧論中說：若自性中有（業），何有因緣所生？是故說空性，能壞一切法，則無有生。如是。滅諦也是如此。痛苦和集諦被遮止，則二者止息的滅諦也被遮止。若無遮止之基礎，則無滅諦，如同無病之人不需要藥物。該論中說：若痛苦自性有，則滅諦不合理。如是。遮止道諦：若修道為煩惱之對治，則煩惱與道是同時修，還是異時修？若同時，則同一相續中，所斷與對治是相違之物。若異時，則不能成為所害與能害，如同去年的疾病用今年的藥物治療。此道也不能向上行進，因為行進本身已被分為三時而遮止。不能成為道，因為以何而行、行者和道路，已被同時、異時、常、無常所遮止。《入菩薩行論》中說：無身之識，相遇不合理。中觀根本慧論中說：當燈產生時，不會與黑暗相遇。燈產生時，如何能驅散黑暗？即使燈不與黑暗相遇，如果它能驅散黑暗，那麼存在於世間的一切黑暗，都能被此處的黑暗驅散。如是。 道及其所斷，由於前後剎那沒有相遇，所以不能成立。不能證得滅諦，因為滅諦本身已被遮止，所以證得滅諦也被遮止。如果所斷已滅，則不需要滅，如果未滅，則無法遮止。
【英語翻譯】 Appearances are merely dependent origination, and are called illusory appearances. As Nagarjuna said: If there were no dependent origination, how could there be suffering? The impermanence and suffering that are spoken of do not exist in their own nature. And: Apart from dependent origination, there are no phenomena. Therefore, apart from emptiness, there are no phenomena. Thus, the assertion of karma as a cause is refuted. Killing and stealing, when the object is divided into three times and examined for contact, or divided into prior and subsequent moments, are like stealing at a time when it has ceased, so the object is not established, and this is the same for everything. Therefore, actions of false appearance are like dreams, and are without inherent existence. The Root Wisdom says: If action existed by its own nature, how could anything arise from conditions? Therefore, for that which harms emptiness, there is no arising. So it is. Cessation is also like that. Because suffering and its origin are refuted, the cessation of those two is also refuted. If there is no basis for refutation, there is no cessation, just as a healthy person does not need medicine. The same text says: If suffering existed by its own nature, cessation would not be appropriate. So it is. Refuting the path: When meditating on the path as an antidote to afflictions, do you meditate on afflictions and the path simultaneously or separately? If simultaneously, then in the same continuum, what is to be abandoned and the antidote are contradictory substances. If separately, then they cannot be what harms and what is harmed, like this year's medicine for last year's disease. That path also does not go upwards, because going itself has been divided into three times and refuted. It cannot be a path, because whatever is traversed by what, the traveler and the path, are refuted by being simultaneous, separate, permanent, and impermanent. The Way of the Bodhisattva says: For consciousness without a body, contact is not appropriate. The Root Wisdom says: When a lamp is being born, it does not meet with darkness. How can a lamp dispel darkness as it is being born? Even if the lamp does not meet with darkness, if it dispels darkness, then all the darkness that exists in the world will be dispelled by the darkness that exists here. So it is. Because the path and what is to be abandoned by it do not meet in prior and subsequent moments, they are not established. It is not possible to realize cessation, because cessation itself has been refuted, so realizing cessation is also refuted. If what is to be refuted has passed away, then cessation is not necessary; if it has not ceased, then it cannot be refuted.
============================================================
==================== 第 14 段 ==================== 【原始藏文】 ་པ་དང་། དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་ན་ངོ་བོ་འགལ་བ་ཐ་དད་པས་མི་རུང་། མི་མཉམ་ན་དགག་བྱ་དང་འགོག་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཚོགས་ལམ་ལ་སོགས་པའང་སྒོམ་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཚོགས་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཐ་དད་ཀྱི་རྫས་སུ་མི་རུང་ལ། གཞན་ཡིན་ན་དེའི་བློ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ལམ་དུ་མི་སྲིད་པས་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདེན་པ་བཞི་ཆར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བདེན་པ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་བཞི་ཞེས་སྨྲ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བཞུགས་ནས་བདེན་གཅིག་ཀྱང་། །གྲུབ་པར་མ་མཐོང་བཞི་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཅན་དང་། དུས་ཅན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་ལ་བརྟག་པ་ལྔ་ལས། ཕྲད་མ་ཕྲད་ནི། རགས་པ་རྩོམ་ན་རྡུལ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། མུ་སྟེགས་ བྱེ་བྲག་པ་ཕྲད་པར་འདོད། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་པ་བར་དང་བཅས་པར་འདོད། མདོ་སྡེ་པ་འབྱར་ལ་མ་རེག་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་ཕྲད་ན་དབུས་ཀྱི་རྡུལ་དེ་ཕྱོགས་དྲུག་གི་རྡུལ་དང་ཕྲད་པའི་ཚེ། ངོས་ཆ་དྲུག་གིས་ཕྲད་དམ། ཤར་ལ་སོགས་པར་ཕྲད་པའི་ངོས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྲད། ངོས་དྲུག་གིས་ཕྲད་ན། དབུས་རྡུལ་དེ་ཉིད་ཆ་དྲུག་ཏུ་ཐལ་ཏེ་ཕྲད་པའི་ངོས་དྲུག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤར་སོགས་དྲུག་ཅར་དང་འབྱར་རོ་ཞེ་ན། ངོས་དྲུག་གི་རྡུལ་ཉིད་ཤར་ཕྱོགས་མ་ཁོ་ནའི་གོན་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ། ཤར་ངོས་དང་འབྱར་བའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་འབྱར་ཞེ་ན། བར་དུ་སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་གྱིས་ཆོད་དམ་མ་ཆོད། མ་ཆོད་པ་མི་རུང་སྟེ། གཟུགས་ཅན་གྱི་བར་ཙམ་ལ་སྐྱ་ཐལ་ལེ་བ་དང་ནག་ཐིབས་སེ་བ་ཞིག་ལས་མི་འདའོ། །ཆོད་ན་སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་དང་འབྱར་རམ་མ་འབྱར། འབྱར་ན་ཕྱོགས་དྲུག་གམ་གཅིག་གིས་འབྱར་བ་ལས་མི་འདའོ། །མ་འབྱར་ན་དེ་ལ་ཡང་བར་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་ན། བར་དེར་སྣང་མུན་ཞུགས་པ་དང་མ་ཞུགས་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའོ། །གལ་ཏེ་ཐུག་མེད་དུ་ཡང་མ་འབྱར་ཞེ་ན། ཡུངས་འབྲུ་གཅིག་གི་ནང་དུའང་གླང་པོ་ཆེ་ཤོང་བར་ཐལ་ཏེ། བར་ལ་དཔག་ཚད་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མ་འབྱར་ན་ནི་བར་ཡོད་པས་ན་མཚོན་གྱིས་ལུས་ཆོད་པ་དང་། སྒྱོགས་ཀྱིས་མཁར་འཇིག་པ་དང་། ཀ་བས་གདུང་འདེགས་པ་དང་། རྔ་ལས་སྒྲ་འབྱུང་ བའང་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ལོ
【漢語翻譯】 ，如果這兩個（能立和所立）同時存在，由於本體相違、各不相同，所以不行。如果不同時存在，則不能成為所破和能破，因為根本不成立。像資糧道等等，如果修習的智慧本身就是資糧道等等，則不能成為所修和能修的不同實體。如果是其他的，那麼不是那個智慧的道是不可能的，因此修習變得沒有意義。因此，四聖諦全部都不成立。如《楞伽經》中說：無生是真諦，孩童說四諦，菩提樹下坐，一諦亦不見，何況有四諦。又如《般若經》中說：聖諦等也都是無自性的。破除造作者勝義諦有二：破除有色者和破除有時者。第一，對於那些微塵進行五種觀察，即接觸與不接觸：如果造粗大之物，那麼微塵之間是接觸還是不接觸？外道中的勝論派認為是接觸的。小乘中的分別論者認為是帶有間隔的。經部宗認為是粘連而不接觸的。如果是接觸，那麼當中心的微塵與六方的微塵接觸時，是用六個面的一部分接觸呢？還是用與東方等接觸的那個面本身接觸？如果用六個面接觸，那麼中心的微塵本身就成了六個部分，因為有六個接觸的面。如果說與東方等六個方向全部粘連，那麼六個面的微塵本身就成了僅僅是東方一面的遮蓋，因為與東面粘連，就像微塵本身一樣。如果是不粘連，那麼中間是被明暗的微塵隔開還是沒有隔開？沒有隔開是不行的，因為有色物的間隔只能是灰濛濛的和黑乎乎的。如果隔開了，那麼與明暗的微塵是粘連還是不粘連？如果是粘連，那麼不外乎是用六個面或者一個面粘連。如果不粘連，那麼那裡也會有間隔，因此，那個間隔中進入明暗與不進入明暗不外乎這兩種情況。如果徹底不粘連，那麼一個芥菜籽里也能容納一頭大象，因為間隔沒有邊際。另外，如果不粘連，那麼因為有間隔，所以用刀劍砍身體會斷裂，用炮彈摧毀城堡，柱子支撐屋頂，鼓發出聲音，這些都會中斷。
【英語翻譯】 , and if these two (the establisher and the established) exist simultaneously, it is not possible because their essence is contradictory and different. If they do not exist simultaneously, then they cannot be the object to be refuted and the refuter, because it is simply not established. Like the path of accumulation and so on, if the wisdom of meditation itself is the path of accumulation and so on, then it cannot be a different entity of the object to be meditated upon and the meditator. If it is something else, then it is impossible for that path not to be that wisdom, therefore meditation becomes meaningless. Therefore, all four noble truths are not established. As it says in the Lankavatara Sutra: "Non-arising is the true truth, children speak of four truths, sitting under the Bodhi tree, not even one truth is seen, let alone four truths." Also, as it says in the Perfection of Wisdom Sutra: "The noble truths are also without self-nature." Refuting the ultimate truth of the creator has two aspects: refuting the corporeal and refuting the temporal. First, regarding those atoms, there are five investigations, namely, contact and non-contact: If coarse matter is created, do the atoms contact each other or not? The Vaisheshika school among the non-Buddhists believes that they contact. The Sravaka-Vibhajyavada believes that they are with intervals. The Sautrantika believes that they adhere but do not touch. If they contact, then when the central atom contacts the atoms of the six directions, does it contact with a part of the six faces? Or does it contact with the very face that contacts with the east, etc.? If it contacts with six faces, then the central atom itself becomes six parts, because there are six contacting faces. If you say that it adheres to all six directions such as the east, then the atom of the six faces itself becomes only the cover of the east, because it adheres to the east face, just like the atom itself. If it does not adhere, then is the space in between separated by the atoms of light and darkness or not? Not separated is not possible, because the interval of corporeal matter can only be grayish or dark. If it is separated, then does it adhere to the atoms of light and darkness or not? If it adheres, then it cannot be other than adhering with six faces or one face. If it does not adhere, then there will be a space there as well, therefore, in that space, there are only two possibilities: light and darkness enter or do not enter. If it does not adhere at all, then an elephant can fit inside a mustard seed, because the interval is limitless. Furthermore, if it does not adhere, then because there is a space, cutting the body with a sword, destroying a castle with a cannonball, a pillar supporting a roof, and sound coming from a drum will all be interrupted.
============================================================
==================== 第 15 段 ==================== 【原始藏文】 ། །དེས་ན་རགས་པ་བརྩམ་པར་སྣང་ཡང་ཕྲད་མ་ཕྲད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་རི་བཞིན་ནོ། །ཉི་ཤུ་པ་ལས། དྲུག་གི་ཆར་ནི་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། སེམས་འགྲེལ་ལས། ཕྱོགས་བཅུའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཡིས། །རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཡང་དབྱེ་བ་མཐོང་། །གང་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བརྟགས་པ། །དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ཇི་ལྟར་འདོད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་བལྟས་མ་བལྟས་ཀྱིས་བརྟག་པ་ནི། འབྱར་རམ་མ་འབྱར་ཀྱང་བླ་སྟེ། དབུས་རྡུལ་གྱི་ཕྱོགས་དྲུག་གི་ངོས་ལ་བལྟས་ན་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ལ། ཤར་ངོས་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བལྟས་ན་རི་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཤར་ངོས་ཁོ་ན་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དབུ་མ་རྒྱན་ལས། དབུས་གནས་རྡུལ་ཕྲན་རྡུལ་གཅིག་ལ། །ལྟ་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །རྡུལ་ཕྲན་གཞན་ལ་ལྟ་བ་ཡང་། །དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་ཡིན་བརྗོད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ས་ཆུ་སོགས། །ཇི་ལྟར་རྒྱས་འགྱུར་མ་ཡིན་ནམ། །རྡུལ་ཕྲན་གཞན་ལ་ལྟ་བའི་ངོས། །གལ་ཏེ་གཞན་ཉིད་ཡིན་བརྗོད་ན། །རབ་ཏུ་ཕྲ་རྡུལ་ཇི་ལྟ་བུ། །གཅིག་པུ་ཆ་ཤས་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་གྲིབ་མ་དང་ཉི་ལོགས་ཀྱིས་བརྟག་པ་ནི། སྔ་དྲོ་ཉི་མ་ཤར་བའི་ཚེ་རྡུལ་རིལ་པོ་ཉི་ ལོགས་སུ་ཡོད་ན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་མི་སྒྲིབ་པར་ཐལ་ཏེ་ཤེལ་གོང་བཞིན་ནོ། །རིལ་པོ་གྲིབ་མ་ཡིན་ན་ཉིན་པར་ཡང་མུན་ནག་ཏུ་ཐལ་ཏེ་གང་ལ་ཡང་ཉི་མའི་འོད་མ་ཕོག་པའི་ཕྱིར་མཚན་མོ་བཞིན་ནོ། །ཤར་ངོས་ཉི་མ་ཡིན་ལ། ནུབ་ངོས་གྲིབ་མའོ་ཞེ་ན་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལ་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ལས་མི་འདའ་ལ། དེ་ཉིད་དུ་ཉི་མ་ཕོག་མ་ཕོག་གིས་སྒྲིབ་མི་སྒྲིབ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་འཕོ་བའི་བརྟག་པ་ནི། མདའ་འཕངས་པ་དང་ཉི་གྲིབ་མཚམས་ཁང་མིག་ཏུ་ནུར་བའི་རྡུལ་དག་ལམ་གྱི་རྡུལ་དང་ཁ་བསྣོལ་བའི་ཡུན་རིང་ཐུང་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་མདའ་དང་ཁང་མིག་གི་གྲིབ་མ་མགྱོགས་བུལ་མཉམ་པར་ཐལ་ལ། བསྣོལ་བ་ལ་དུས་རིང་ཐུང་ཡོད་ན་གྲིབ་མ་དང་ལམ་གྱི་རྡུལ་གཅིག་འགྲོགས་པའི་བར་དུ་མདའི་རྡུལ་གྱིས་རྡུལ་སྟོང་ཆོད་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན་དེའི་བར་ལ་དུས་ཆ་སྟོང་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། འཕོ་བ་གཅིག་ཙམ་ལ་ཡུལ་གཅིག་ན་སྔར་གནས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ན་ཕྱིས་གནས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་མདའི་རྡུལ་གྱིས་ལམ་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་སྟོང་གཅོད་པའི་བར་དུ་གྲིབ་མའི་རྡུལ་གོ་སྟོང་འཕོས་
【漢語翻譯】 因此，粗大之物顯現為存在，但並非相合或不相合，如同夢中的山。 《二十品》中說： "六者聚合為一體，極微之塵分成六份。 這六份若處同一處，聚合物也變得如極微塵。" 以及《心釋》中說： "以十方之分而分割，于極微塵亦見有分割。 若以部分來衡量，如何稱其為極微塵？" 這是第二種，以是否被觀察來考察： 無論相合與否，都是荒謬的。 若觀察中央微塵六個方向的面，則會分成六份。 若觀察東面本身的方向，則山等一切事物都只存在於東面。 《中觀莊嚴論》中說： "處於中央的微塵，其觀看的自性是什麼？ 觀看其他微塵也是如此，如果說是相同，那麼土地、水等如何能夠增長？ 如果說觀看其他微塵的面是不同的，那麼極其微小的微塵又是什麼樣的呢？ 唯一且沒有部分。" 這是第三種，以陰影和向陽面來考察： 早晨太陽升起時，如果微塵球體處於向陽面，那麼必然不會互相遮蔽，如同水晶球。
【英語翻譯】 Therefore, coarse things appear to exist, but they are neither connected nor unconnected, like a mountain in a dream. The "Twentieth Chapter" says: "When six are combined, the finest dust is divided into six parts. If these six are in one place, the aggregate also becomes like a tiny particle." And the "Mind Commentary" says: "By dividing with the division of the ten directions, divisions are also seen in the finest dust. If it is examined by parts, how can it be called the finest dust?" This is the second, examining by whether it is seen or not: Whether connected or not, it is absurd. If you look at the six sides of the central atom, it will be divided into six parts. If you look at the direction of the east side itself, then all things like mountains will only exist on the east side. The "Ornament of the Middle Way" says: "The atom located in the center, what is the nature of its seeing? Seeing other atoms is also the same, if it is said to be the same, then how can earth, water, etc. increase? If it is said that the face of seeing other atoms is different, then what is the extremely fine atom like? It becomes one and without parts." This is the third, examining by shadow and sunny side: When the sun rises in the morning, if the spherical particle is on the sunny side, then they will not obscure each other, like a crystal ball.
============================================================
==================== 第 16 段 ==================== 【原始藏文】 པར་ཐལ་ཏེ། མི་སྡོད་པར་ལན་སྟོང་དུ་ནུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་ནུར་བ་ཙམ་ལ་སྔ་མ་དོར་ནས་ཕྱི་མ་ལེན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་ལམ་གྱི་རྡུལ་ཆ་སྟོང་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ། རྡུལ་གཅིག་གི་གོ་མ་ཟད་པར་གོ་སྟོང་ ཡོད་པར་འཕོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཀྱང་ཁེགས་ཏེ། གྲིབ་མ་གནས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་མདའ་འཕོས་པའི་དུས་ཆ་སྟོང་གྲུབ་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྟ་པདྨས་བརྒྱན་པའི་མཚོ་སྟེང་ནས་ཕྱིན་པའི་ཚེ། པདྨ་རྣམས་མ་ཉམས་པར་རྐང་པ་འདེགས་པ་དང་། རྐང་པ་ལ་པདྨ་རེག་གི་བར་དུ་དེ་ན་གནས་པའི་ཀླུས་མི་གནོད་པར་རྐང་པ་ལན་ཅིག་དཀྲིས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། སྦྲུལ་དེ་ལན་ཅིག་འཁྲིལ་པའི་བར་དུ་ཀུན་དགའ་བོས་ཚིག་བདུན་འཛིན་པ་དང་། དེ་ཚིག་གཅིག་འཛིན་པའི་བར་དུ་མཽངྒལ་གྱི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་གཅིག་སྟོན་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གཅིག་སྟོན་པའི་བར་དུ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཆོས་ཀྱི་དོན་གཅིག་སེམས་པས་ན་མདའི་ལམ་གྱི་རྡུལ་གཅིག་འཕོ་བའི་བར་དུ་ཡང་དུས་ཆ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་འགགས་པ་དང་། རྡུལ་ཆ་གཅིག་ལས་ཆ་དུ་མར་འཕོ་བ་ཡིན་ནོ། །མདའ་དེ་ཅིག་ཅར་དུ་འགྲོ་བར་ནི་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ལམ་རྣམས་མདས་འཇའ་ཚོན་ལྟར་ཁྱབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕོ་བ་སྔ་ཕྱིར་བཅས་པའི་ཕྱིར། །སྐད་ཅིག་དུས་ཆ་དུ་མར་འགྱུར། །ནུར་བ་འདོར་ལེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་དུ་མར་འགྱུར། །ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་རིང་ཐུང་གི་བརྟག་པ་ནི། རྡུལ་གཉིས་གཤིབས་པའི་སྲུབ་ནོན་དུ་རྡུལ་གཅིག་བཞག་དུས། འོག་གི་གཉིས་པོ་དང་སྟེང་གི་གཅིག་པོ་ལ་རིང་ཐུང་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་ རྡུལ་གཅིག་གི་གོར་གཅིག་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ལས་མ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་རྡུལ་གསུམ་པོ་ཆ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། འོག་མ་གཉིས་པོའི་ཕྱེད་ནོན་ཅིང་ཕྱེད་མ་ནོན་ལ། སྟེང་མའི་ཕྱེད་ཀྱིས་ཤར་ནོན་ཅིང་ཕྱེད་ཀྱིས་ནུབ་ནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྲད་མ་ཕྲད་ཀྱི་བརྟག་པ་དང་། རིང་ཐུང་གི་བརྟག་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུལ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་མཐུད་ནས་རྒྱུན་རྩོམ་པ་ན་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དག་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། མ་ཕྲད་ན་ལུས་འདི་ཡང་རོར་ཐལ་ཏེ་ཤེས་པ་སྔ་མ་འགགས་ལ། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་ཤེས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཕྱི་མ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ། ཆད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་ན་ༀ་ཨཱཿཧཱུྃ་བརྗོད་དུས་ཨཱཿདེ་ༀ་ཧཱུྃ་གཉིས་དང་ད
【漢語翻譯】 因為會成為過失，因為不停留而要經歷千百次的移動。有周遍，因為僅僅是移動就周遍于捨棄前一個而取后一個。如果承認，則會成為道路的微塵部分有千個的過失，因為一個微塵的位置沒有窮盡就移動到有空隙的位置的緣故。這也能遮止剎那無分，因為在影子停留的剎那，箭移動的時間就成立了千個部分。同樣地，轉輪王的馬走在蓮花裝飾的湖面上時，蓮花不會損壞而抬起腳，腳接觸蓮花之間，在那裡的龍不會加害而將腳纏繞一次而去，蛇纏繞一次之間，具喜（阿難陀）能記住七個詞，記住一個詞之間，目犍連之子能示現一個神變，示現一個神變之間，舍利子能思考一個法的意義，因此箭的道路上的一個微塵移動之間，也有無數的時間部分不會停止，而且從一個微塵部分移動到多個部分。箭一下子就走是不能說的，因為道路會被箭像彩虹一樣遍佈。因為移動具有先後。 剎那變成多個時間部分。 因為移動會捨棄和取。 微塵的各個部分會變成多個。 如是說。第五個是長短的觀察：兩個微塵並排的縫隙中放入一個微塵時，下面的兩個和上面的一個有長短嗎？如果沒有，則一個微塵的球會融入一個，因為沒有從一個增加。如果有，則三個微塵會成為兩個兩個部分，因為下面的兩個一半被壓著一半沒有被壓著，上面的一個一半壓著東邊一半壓著西邊。破斥剎那有兩個：以接觸和不接觸的觀察，以及以長短的觀察來破斥。第一個是：當處所和意識等等的多個剎那相續而組成連續時，前後的剎那接觸還是不接觸？如果不接觸，則這個身體也會成為殭屍，因為前一個意識停止了，后一個沒有產生之間，沒有任何意識的緣故。后一個意識會成為無因，因為是從斷滅中產生的緣故。如果接觸，則在念誦嗡（藏文：ༀ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）時，阿會和嗡、吽兩個
【英語翻譯】 Because it would be a fault, as it doesn't stay but has to move thousands of times. There is pervasion, because merely moving pervades abandoning the former and taking the latter. If you accept, then it would be a fault that there are thousands of parts of dust on the path, because the space of one dust is not exhausted before it moves to a space with gaps. This also refutes the indivisible moment, because in the moment the shadow stays, a thousand parts of time are established for the arrow to move. Similarly, when the horse of a Chakravartin (wheel-turning king) walks on a lotus-decorated lake, the lotuses are not damaged and the foot is lifted, and between the foot touching the lotus, the Naga (serpent) there does not harm it but wraps the foot once and goes, and between that snake wrapping once, Kungawo (Ananda) can remember seven words, and between remembering one word, the son of Maudgalyayana can show one miracle, and between showing one miracle, Sharibu (Sariputra) can contemplate one meaning of the Dharma, therefore, even between one dust moving on the path of the arrow, countless parts of time do not stop, and it moves from one dust part to many parts. It cannot be said that the arrow goes all at once, because the paths will be covered by the arrow like a rainbow. Because movement has before and after. A moment becomes many parts of time. Because moving abandons and takes. The parts of a dust particle become many. As it is said. Fifth is the examination of length: When one dust is placed in the seam between two adjacent dust particles, do the two below and the one above have length or not? If not, then the sphere of one dust will merge into one, because it does not increase from one. If yes, then the three dust particles will become two parts each, because the lower two are half pressed and half not pressed, and the upper one presses half on the east and half on the west. There are two refutations of the moment: refutation by examining contact and non-contact, and by examining length. The first is: When multiple moments of objects and consciousness, etc., continue to form a stream, do the earlier and later moments touch or not touch? If they do not touch, then this body will also become a corpse, because the previous consciousness has ceased, and in between the later one not arising, there is no consciousness at all. The later consciousness would become without cause, because it arises from cessation. If they touch, then when reciting Om (藏文：ༀ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡), Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿), Hum (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽), the Ah is with both Om and Hum
============================================================
==================== 第 17 段 ==================== 【原始藏文】 ུས་གཅིག་ཕྲད་དམ་རེ་མོས་སུ་ཕྲད། དུས་གཅིག་ཕྲད་ན་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་མཉམ་བྱུང་བས་ན་སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། རེ་མོས་སུ་ཕྲད་ན་ཨཱཿའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ཆ་ༀ་དང་ཕྲད་ཅིང་། ཕྱི་ཆ་ཧཱུྃ་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཉམས་སོ། །སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱིས་ཕྲད་པ་ན། །སྐད་ཅིག་དུས་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །གཉིས་པོ་དག་ནི་དུས་མཉམ་ན། །བསྐལ་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ། །རིང་ཐུང་གི་བརྟག་ པ་ནི། ལྷ་སྦྱིན་མཆོད་སྦྱིན་གཉིས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་གི་ཚེ། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྐྱེ་བའི་སྲུབ་ནོན་དུ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚེ། གཉིས་པོ་དང་གཅིག་པོ་ལ་དུས་རིང་ཐུང་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་བསྐལ་པའང་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཐལ་ཏེ། མཐུད་པས་རིང་ཐུང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་སྐད་ཅིག་དེ་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ལོ། །དེའང་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ལོགས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་མི་འགྲོགས་པ་དང་། ཕྱི་ལོགས་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པའང་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་ཏེ། སྔ་ལོགས་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་འགྲོགས་ཤིང་ཕྱི་ལོགས་མི་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་པོ་དེ་ཕྲད་མ་ཕྲད་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་ཡང་། །སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་བསམ་བྱས་ན། །སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་པས་ཆོས་རྣམས་སྣང་ལ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་དུས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ ཕྱིན་གྲངས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚོགས་མི་གསོག་པ་དགག་པ། རིགས་ངེས་པ་དགག་པ། འཕགས་པའི་གནས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དགྲ་བཅོམ་འཚང་མི་རྒྱ་སྟེ་ཚོགས་མི་གསོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཚོགས་གསོག་མི་གསོག་ཏུ་དངོས་སུ་ནི་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་མི་གསོག་སྟེ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལེན་པའི་རྒྱུ་མཐོང་སྤངས་སྒོམ་སྤངས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་སྤང་བའི་ཕྱིར་ར
【漢語翻譯】 是同時相遇還是依次相遇？如果同時相遇，那麼三時的一切事物同時產生，因此只能是剎那，因為理由相同。如果依次相遇，那麼阿（ཨཱཿ，Āḥ，啊）的剎那本身就成了兩部分，因為前部分與嗡（ༀ་，Oṃ，唵）相遇，後部分與吽（ཧཱུྃ་，Hūṃ，吽）相遇。如果承認，那麼無分剎那就消失了。前後兩者相遇時，剎那就變成了兩個時分。如果兩者同時，那麼劫就變成了一剎那。是這樣說的。長短的觀察是：拉辛和喬辛兩人了知的剎那，拉辛的了知就成了兩個剎那，在出生的間隙中，喬辛的了知產生了一個剎那的時候，這兩個和一個有時長嗎？如果沒有，那麼劫也成了剎那，因為連線起來沒有變成長短。如果有，那麼那個剎那就成了兩部分。那也是拉辛的前一個了知本身成了兩部分，因為前面不與喬辛的了知相伴，後面相伴。喬辛的了知也成了兩部分，因為前面與拉辛的了知相伴，後面不相伴。那也是觀察前後兩個分別是否相遇。寶鬘論中說：最初、中間和最後，如果像剎那一樣思考，因為是三個剎那的自性，所以世界不住于剎那。像這樣的理效能了知諸法在顯現上不成立的時候，就進入了通達般若波羅蜜多的意義，攝類法中說：何時有為法、無為法和黑白法，以智慧完全摧毀后，連微塵都不可見時，在世間就稱為般若波羅蜜多。對阿羅漢的最終遮破有三種：遮破不積累僧眾，遮破種姓決定，以及聖者的狀態。第一種是：阿羅漢不會興盛廣大，因為不積累僧眾，這樣的立宗不成，因為實際上沒有觀察到積累或不積累僧眾。不積累僧眾，因為不取三界中的生，因為捨棄了取生的原因，即見斷和修斷的微細習氣。
【英語翻譯】 Do they meet simultaneously or sequentially? If they meet simultaneously, then all things of the three times occur simultaneously, therefore it can only be an instant, because the reason is the same. If they meet sequentially, then the instant of Āḥ itself becomes two parts, because the former part meets with Oṃ, and the latter part meets with Hūṃ. If you admit this, then the indivisible instant is lost. When the former and latter meet, the instant becomes two time parts. If the two are simultaneous, then a kalpa becomes a single instant. This is what is said. The examination of length is: At the moment of knowing Lhasin and Chöjin, Lhasin's knowing becomes two instants, when Chöjin's knowing arises as one instant in the interval of birth. Do these two and one have duration or not? If not, then a kalpa also becomes an instant, because it is not transformed into length by connection. If it exists, then that instant becomes two parts. That is, Lhasin's previous knowing itself becomes two parts, because the former does not associate with Chöjin's knowing, and the latter associates. Chöjin's knowing also becomes two parts, because the former associates with Lhasin's knowing, and the latter does not associate. That is also the examination of whether the two former and latter cognitions meet or not. In the Ratnavali, it says: The beginning, middle, and end, if thought of as instants, because of being the nature of three instants, the world does not abide in an instant. When one knows that phenomena are not established in appearance by such reasoning, one enters into understanding the meaning of the Prajñāpāramitā. In the Abhisamayalankara, it says: When conditioned and unconditioned things, and black and white dharmas, are completely destroyed by wisdom, and even a particle is not seen, then in the world it is called Prajñāpāramitā. There are three refutations of the ultimate Arhat: refuting the non-accumulation of the sangha, refuting the determination of lineage, and the state of the noble ones. The first is: Arhats do not become prosperous and vast, because they do not accumulate the sangha. This assertion is not established, because in reality, the accumulation or non-accumulation of the sangha is not observed. They do not accumulate the sangha, because they do not take birth in the three realms, because they have abandoned the cause of taking birth, namely the subtle habits of what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation.
============================================================
==================== 第 18 段 ==================== 【原始藏文】 ོ་ཞེས་པའང་མ་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ན་ཕྲ་རྒྱས་ཕྲ་མོའི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་སྤང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ལ་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྐལ་དོན་མི་ཤེས་ཤིང་ལམ་འདྲི་བར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་སྲིད་དེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །རིགས་ངེས་པའང་མི་འཐད་དེ། སྒྲིབ་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་སྦྱང་རུང་དུ་མཚུངས་པས་དེ་སྦྱངས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་གནས་ཚུལ་ནི། དབང་པོ་དམན་པ་རྣམས་སྐྲག་པ་སྤངས་ཤིང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ངལ་གསོར་འཇུག་པ་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། འདི་ ལྟར་མྱ་ངན་འདའ་བར་གང་བརྗོད་པ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་ཁྱེད་ཐར་ཡང་། །ཁྱེད་ནི་ད་དུང་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པའི་མཆོག་འདི་བཙལ་བར་གྱིས། །འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་འདི་འདྲ་སྟེ། །ངལ་གསོའི་ཕྱིར་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་སྟོན། །ངལ་སོས་ནས་ནི་མྱ་ངན་ཀུན་འདའ་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་ལ་དཀྲི་བར་བྱོས། །ཞེས་པ་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པདྨའི་འོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་བའི་ཏོག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་བ། །དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་གཅིག་གིས། །ཏིང་འཛིན་མྱོས་པས་བརྒྱལ་ཏེ་གནས། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཆགས་འབྱུང་ཞིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་བསགས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འགོག་པའི་དབྱིངས་སུ་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུར་གནས་པ་ལ། བསྐུལ་ནས་དག་པའི་ཞིང་དུ་པདྨོ་ལས་སྐྱེས་ཏེ། གདོད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འགོག་པར་ཞུགས་ཏེ། བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་སྒྲུབ་དུས་སྔར་གྱི་ཞི་བ་གཅིག་པུ་ཚོལ་བའི་བློ་ངན་དེ་གོམས་པས། འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པའི་བློ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་ཞིང་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་ཚོགས་རྫོགས་པ་ལ་བར
【漢語翻譯】 哦，這也不成立。如果沒有獲得佛果，就不可能捨棄所有微細的惡業習氣。因為聲聞阿羅漢以地域、時間、自性、特徵，無法瞭解劫的意義，而且需要詢問道路。《寶性論》中說：「因此，在未獲得佛果之前，涅槃是不可能的。就像捨棄了光芒和光線，無法看到太陽一樣。」認為種姓是決定的也不合理。因為障礙是暫時的，因此在淨化方面是相同的，如果淨化了，聲聞也沒有不變成佛的道理。聖者的情況是，為了讓根器差的人捨棄恐懼，進入輪迴痛苦的休息，所以才這樣說。《妙法蓮華經》中說：「如此說涅槃，是說你從輪迴的痛苦中解脫，但你還沒有完全涅槃，應當尋求這殊勝的佛乘。引導者的幻化是這樣的，為了休息而示現涅槃，休息之後才能完全涅槃，應當努力達到一切智智的境界。」又說：「舍利子也將成為如來，名為蓮花光。」又說：「羅睺羅也將成為如來，名為月 শীর্ষ。」又說：「這些聲聞直到諸佛沒有勸請之前，都以一個智慧身，沉醉於禪定中而昏厥。勸請之後，以各種形象，對眾生之事產生貪著，積累福德智慧資糧，最終獲得佛陀菩提。」如此在滅盡定中安住十千劫，被勸請後在清淨的剎土中從蓮花中化生，最初發起菩提心。《大涅槃經》中說：「阿羅漢也完全涅槃後進入滅盡定，在十千劫後發起無上正等覺菩提心。」如此發起菩提心後，在修道時，由於習慣了以前只尋求寂靜的惡劣心態，因此對輪迴感到厭倦，想要迅速涅槃的心，會阻礙淨佛剎土和成熟眾生的資糧圓滿。
【英語翻譯】 Oh, that is not established either. If Buddhahood is not attained, it is impossible to abandon all the subtle negative karmic imprints. Because the Hearer Arhats, by way of location, time, nature, and characteristics, do not understand the meaning of eons, and need to ask about the path. The Uttaratantra states: "Therefore, until Buddhahood is attained, Nirvana is impossible. Just as one cannot see the sun after abandoning light and rays." It is also unreasonable to assert that lineage is fixed. Since obscurations are adventitious, they are equally amenable to purification, and if they are purified, there is no reason why Hearers cannot become Buddhas. The situation of the Noble Ones is that they speak in this way to cause those of lesser faculties to abandon fear and enter into the rest from the suffering of samsara. The White Lotus Sutra states: "What is said to be Nirvana in this way is that you are liberated from the sufferings of samsara, but you have not yet completely attained Nirvana. Seek this supreme vehicle of Buddhahood. The emanations of the guides are like this: they show Nirvana for the sake of rest. After resting, one will completely attain Nirvana. Strive to reach the state of omniscience." It also says: "Shariputra will also become a Tathagata named Lotus Light." It also says: "Rahula will also become a Tathagata named Moon Top." It also says: "These Hearers, until they are urged by the Buddhas, remain in a single wisdom body, fainting in a drunken stupor of samadhi. After being urged, they arise with attachment to the welfare of sentient beings in various forms, accumulate merit and wisdom, and attain Buddhahood and enlightenment." Thus, abiding in the realm of cessation for ten thousand eons, after being urged, they are born from lotuses in pure realms, and initially generate the mind of enlightenment. The Great Nirvana Sutra states: "Arhats also enter into cessation after completely attaining Nirvana, and after ten thousand eons, they generate the mind of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment." Having generated the mind in this way, when practicing the path, due to the habit of the former evil mind of seeking only peace, the mind that is weary of samsara and desires to quickly attain Nirvana hinders the perfection of the accumulation of purifying Buddha-fields and ripening sentient beings.
============================================================
==================== 第 19 段 ==================== 【原始藏文】 ་དུ་གཅོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་དང་། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དུས་མཉམ་ཡང་། ཉན་ཐོས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཕྱིར་བསྐལ་པ་བཞི་བཅུས་བུལ་བར་བཤད་དེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་གཉིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །རང་སེམས་ཀུན་དུ་འབྱུང་ལྡན་པས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མངོན་དགའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་བུལ་བ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེ་གཉིས་ནི་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཟེར་རོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་གྱིས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་སམ་མ་རྟོགས་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལས་མ་རྟོགས་པར་འདོད་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་གཟུང་བར་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལས། གཉིས་ཀ་མ་རྟོགས་པར་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་རྟོགས་པར་འདོད་པས་རྩོད་ནའང་། ཁོ་བོས་ནི། འདི་ལྟར་རིག་སྟེ། སྔོན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་པ་སོ་སོར་གྱེས་དུས་ཀྱང་ལ་ལས་བདག་འདོད་པ་དང་། ལ་ལས་མི་འདོད་པ་དང་། ལ་ལས་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་འདོད་པ་ཐ་དད་པས་ལམ་སྒྲུབ་ པ་ཡོད་པས། འབྲས་བུའི་དུས་སུའང་སྔར་གྱི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་རྟོགས་མ་རྟོགས་གཉིས་སུ་བྱུང་བར་རིག་གོ། །དེའང་བྱེ་བྲག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གི་དགྲ་བཅོམ་པས་ནི་སྔོན་ཡོད་པར་ཞེན་པ་ལ་གོམས་པ་ཤས་ཆེ་བས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་ལས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་སྨྲ་སྟེ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེའི་ཕྱོགས་ལས་ལམ་བསྒྲུབས་ན། ཤེས་རབ་ཟབ་པས་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའོ་སྙམ་དུ་རིག་གོ། །དེ་ཡང་དབང་པོ་རྣོ་བས་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ལས་དཔགས་ནས་ཀུན་མཐུན་པར་རྟོགས་ལ། རྟུལ་བས་གང་བསྟན་པ་དེ་ལས་གཞན་མི་ཤེས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་བདག་མེད་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་མཐུན་པས་གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཕུང་པོའི་འཛིན་པ་སྟོང་པར་རྟོགས་དགོས་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ནའང་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། དངོས་པོ་གཅིག་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་ན་ཀུན་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་དགོས་པར། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གང་ལྟ་བ། །དེ་ནི་ཀུན་ལ་ལྟ་བར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཉེས་པས་འཁོར་བར་འཇུག་པར་ཤེས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ བདག་མེད་པར་རྣོ་རྟུལ་གཉིས་སྒོ་གཅིག་ཀྱང་། རྟུལ་པོས་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་པ་ཆོས་ཉིད
【漢語翻譯】 由於斷除，初發心的菩薩和最初發心是同時的，但聲聞發心要晚四十劫。如《經莊嚴論》所說：彼二再三地，自心皆具故，為證寂滅樂，故說悟遲緩。這裡所說的「彼二」指的是聲聞和獨覺的阿羅漢發心。那麼，聲聞的阿羅漢是否證悟空性呢？一些古代論師認為，他們沒有證悟人無我，而獨覺佛證悟了所取法的無自性，因此二者都沒有證悟。有些人則認為他們證悟了，對此存在爭議。但我認為，應該這樣理解：過去聲聞部派分裂時，有些部派認為有我，有些部派認為無我，有些部派認為如影像般，由於修行道路不同，所以在果位時也隨順之前的道路，因此出現了證悟與未證悟兩種情況。其中，進入毗婆沙宗道路的阿羅漢，由於習慣於執著先前存在的事物，所以只證悟了人無我，而沒有證悟法無我，因為他們執著于相。如果從經部的角度修行，由於智慧深邃，所以證悟瞭如影像般的事物。我認為應該這樣理解。其中，根器敏銳者，從色法的角度推斷，證悟一切法皆空性；而根器遲鈍者，除了所指示的之外，什麼也不懂。由於在證悟自性無我這一點上是一致的，所以二者都必須證悟五蘊的空性。如《寶鬘論》所說：若執有蘊時，爾時有我執，有我執亦業，從業復受生。以及，如果證悟一個事物無我，就必須證悟一切事物無我。如《楞伽經》所說：一空即一切，是即一切空，觀一即觀全，是說觀法者。因此，了知執著於我的過患會導致輪迴，從而了知一切法無我，無論根器敏銳還是遲鈍，在這一點上是一致的。但遲鈍者認為一切法無根是法性。
【英語翻譯】 Due to cutting off, the newly initiated Bodhisattva and the initial generation of Bodhicitta are simultaneous. However, it is said that the Sravaka's generation of Bodhicitta is delayed by forty kalpas. As stated in the Ornament of the Sutras: 'Those two, again and again, because their minds are always endowed, for the sake of attaining the joy of Nirvana, it is considered that their realization is slow.' 'Those two' refer to the Arhats of Sravakas and Pratyekabuddhas who generate Bodhicitta. Then, do the Arhats of Sravakas realize emptiness or not? Some ancient teachers believe that they do not realize the selflessness of persons, while the Pratyekabuddhas realize the selflessness of the apprehended objects. Therefore, both do not realize it. Some argue that they do realize it. But I think it should be understood in this way: In the past, when the Sravaka schools were divided, some schools believed in the existence of self, some did not, and some believed it to be like an image. Because the paths of practice were different, the results were also in accordance with the previous paths. Therefore, there were two situations: realization and non-realization. Among them, the Arhats who entered the path of the Vaibhashika school, because they were accustomed to clinging to things that existed before, only realized the selflessness of persons, but did not realize the selflessness of phenomena, because they clung to characteristics. If one practices the path from the perspective of the Sutra school, because of the depth of wisdom, one realizes things that are like images. I think it should be understood in this way. Among them, those with sharp faculties infer from the nature of form and realize that all phenomena are empty. Those with dull faculties do not understand anything other than what is indicated. Because they are consistent in realizing the selflessness of nature, both must realize the emptiness of the aggregates. As stated in the Garland of Jewels: 'As long as there is clinging to the aggregates, there is clinging to self. If there is clinging to self, there is also karma, and from karma, rebirth occurs.' And, if one realizes that one thing is selfless, one must realize that all things are selfless. As stated in the Lankavatara Sutra: 'The emptiness of one is the emptiness of all. Looking at one is said to be looking at all. That is what those who observe the Dharma say.' Therefore, knowing that the fault of clinging to self leads to samsara, one knows that all phenomena are selfless. Whether the faculties are sharp or dull, they are consistent in this point. But the dull ones think that the nature of Dharma is that all phenomena are without a basis.
============================================================
==================== 第 20 段 ==================== 【原始藏文】 ་ལ་སྤྱོད་པའི་སྟོང་པར་མ་རིག་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་ཞེས་དམན་པ་དགག་པའི་སྒྲས་བརྗོད་ལ། རྣོན་པོས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་ཀྱང་རྨི་ལམ་གྱི་བདེ་སྡུག་ཙམ་ལའང་སྐྲག་པས་ཞི་བར་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམན་པ་དགག་པ་ཙམ་དུ་ལུང་ཁ་ཅིག་ལས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་བཤད་དེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བར་མཐོང་བས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སེམས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་མ་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཉིད་བླའི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་འདུས་མ་བྱས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟར་ལགས་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་འདུས་མ་བྱས་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སྐྲའི་རྩེ་མོས་བླངས་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ངོ་། །ཞེས་དང་། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། ཉན་ཐོས་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་རང་གི་རྒྱུད་སྣང་བ་ཉི་ཚེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཤེས་རབ་དེས་བདག་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་ཀྱི། ཞེས་པ་དང་། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དེ་དག་གིས་རྟོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡུངས་འབྲུ་སྲིན་གྱིས་ཟོས་པའི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆུང་ངོ་། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། སྤྲིན་མཐོངས་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་འདིར་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་བློ་གྲོས་ཅན། །བློ་མིག་དག་པའི་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མཐོང་མ་ལགས། །ཞེས་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དངོས་པོ་འདི་དག་བདག་མེད་པའི་སྟོང་པར་མ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པས་ཀྱང་བདག་མེད་དེ་རགས་པར་འཛིན་པའི་བློ་ཞིག་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་ཆོས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེའི་ཐབས་ལ་ཞུམ་ཞིང་འཁོར་བའི་ཉེས་པས་སྐྱོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས་ཀྱང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་ལེའུ་འདི་བསྟན་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དང་། དགེ་སློང་མ་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུས་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟར་དྲང་། དེས་ན་འཁྲུལ་ས
【漢語翻譯】 對於行於空性，以無明未證悟法無我，這是以遮破低劣者的語詞來表達的。雖然敏銳者具有僅知曉緣起的法性，但因畏懼如夢境般的苦樂，故而傾向於寂滅。僅以遮破低劣者而言，某些經文中說未證悟法無我，如《楞伽經》中說：『那些阿羅漢見一切法由因緣而生，便認為能入滅，但因未證悟法無我，故無滅度。』以及《無垢經》中說：『寧可有貪著空性的煩惱，也不要有具所緣的聲聞和獨覺的無煩惱。』問道：『他們現證了無為法后，如何成為具有所緣者？』答道：『他們的無為法猶如從大海中取一根頭髮的尖端般極其微小。』以及《梵天殊勝心請問經》中，舍利子說：『聲聞隨逐于聲音，以自身相續中微不足道的智慧而解脫的智慧，您卻說我是智慧者中的 श्रेष्ठ。』以及《光護請問經》中說：『他們所證悟的空性，猶如芥子被蟲蛀后內部的虛空般微小。』以及《寶性論釋》中說：『如雲遮蔽天空的太陽般，在此，具慧者僅見一面。具有清凈慧眼的聖者們也未能完全照見一切。』這些都是（相關的引文）。並非未證悟這些事物的無我空性，即使證悟粗大的微塵等，也是無我，因為執著粗大的心識已經消失了。然而，他們對於佛陀的教法如同恒河沙般的教法，以及菩薩的廣大行持之方便感到畏懼，並且厭倦輪迴的過患。在《母經》中也說：『欲于聲聞地入滅者，亦應修學般若波羅蜜多。』以及在宣說此不平等與平等品時，五百比丘和二百比丘尼在無取受的情況下，心從諸漏中解脫。』等等，這些話的意義如何解釋？因此，錯亂的
【英語翻譯】 Regarding those who practice emptiness, it is expressed with words that negate the inferior, saying that they have not realized the selflessness of phenomena due to ignorance. Although the sharp ones possess the nature of phenomena, knowing only dependent origination, they are inclined towards peace because they fear even the happiness and suffering of dreams. Some scriptures state that they have not realized the selflessness of phenomena merely by negating the inferior. As it says in the Laṅkāvatāra Sūtra: 'Those Arhats, seeing that all phenomena arise from causes and conditions, think to attain nirvāṇa, but because they have not realized the selflessness of phenomena, they do not attain nirvāṇa.' And in the Vimalakīrti Sūtra: 'It is better to have afflictions with attachment to emptiness than to have no afflictions with a focus on objects, like the Śrāvakas and Pratyekabuddhas.' When asked, 'How do they become focused on objects after directly realizing the unconditioned?' it is answered, 'Their unconditioned is as tiny as a hair's tip taken from the ocean.' And in the Brahma-viśeṣa-cintā-pṛcchā Sūtra, Śāriputra says: 'The wisdom of the Śrāvakas, who follow after sounds, liberating themselves with the insignificant wisdom of their own continuum, you say is the best of the wise.' And in the Udayana-pṛcchā Sūtra: 'The emptiness realized by them is as small as the space inside a mustard seed eaten by a worm.' And in the commentary on the Uttaratantra: 'Like the sun in the sky obscured by clouds, here the wise only see one aspect. Even the noble ones with pure eyes of wisdom do not fully see everything.' These are the (relevant quotations). It is not that they have not realized the selflessness of these things, even realizing the selflessness of coarse particles and so on is selflessness, because the mind that grasps at the coarse has disappeared. However, they are daunted by the Buddha's teachings, which are like the sands of the Ganges, and the vast practices of the Bodhisattvas, and they are weary of the faults of saṃsāra. In the Mother Sutra it also says: 'Those who wish to attain nirvāṇa in the Śrāvakabhūmi should also train in the Prajñāpāramitā.' And when this chapter on the unequal and equal was taught, five hundred monks and two hundred nuns had their minds completely liberated from the outflows without clinging. How should the meaning of these words be interpreted? Therefore, the confused
============================================================
==================== 第 21 段 ==================== 【原始藏文】 ྣང་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བདག་མེད་པ་ཙམ་མཚུངས་ལ། འཁྲུལ་སྣང་འདིར་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ རླབས་པོ་ཆེ་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་མི་མཚུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉན་རང་འཕགས་པ་དེ་དག་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་འཇུག་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐེག་ཆེན་ལམ་ལྔ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་སྔར་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་ཆེན་འཕགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་ལམ་གྱི་སྤངས་རྟོགས་དང་ནུས་པ་མཉམ་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་སྦྱོར་སྒོམ་པའི་ཉན་རང་གི་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྱི་རྟགས་ཀྱི་ཟུར་གཉིས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །ཡོད་ན་ས་དང་པོའི་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་སུ་སྤྲུལ་དུས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་ཐལ། འཕགས་པ་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །འདི་དག་གི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་ཁོ་བོའི་བསྟན་བཅོས་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཀུན་གཞི་མེད་པ་དགག་པ་ཡང་། དྲུག་པོ་རེས་མོས་ཉིད་དུ་ཁ་དོག་ལྔ་རེ་མོས་དང་མཚུངས་ཤིང་། ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མེད་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། འཁོར་བར་འཇུག་པར་མི་རུང་བ་དང་། ལྡོག་པར་མི་རུང་བ་དང་། ཆད་ནས་འབྱུང་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ནི། དུས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པའི་ཀུན་གཞི་མེད་ན་འཁོར་བར་ལུས་ལེན་པ་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། བག་ ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མེར་མེར་པོའི་དུས་ན་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་དྲུག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་པར་མི་རུང་བ་ནི། ཤེས་པ་རྫས་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་དུས་འགགས་པས་སོ། །ཆད་ནས་འབྱུང་བ་མི་རུང་བ་ནི། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་ལ་ཚོགས་དྲུག་འབྱུང་བས་ན། ཚོགས་དྲུག་སྔ་མ་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ། འགགས་ནས་རིང་ཞིག་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཀྱང་མི་འབྱུང་སྟེ། ཉེར་ལེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ལས་བྱུང་། །ཡིད་ནི་ཀུན་གཞི་ལས་བྱུང་སྟེ། །ཀུན་གཞི་ལས་ནི་སེམས་ཀུན་ཡང་། །དབའ་རླབས་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། དགོངས་འགྲེལ་ལས། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ
【漢語翻譯】 了知顯現無自性的智慧，僅僅在無自性上是相同的。要知道，在這一錯覺顯現中，長期安住併成辦眾生廣大利益的方法，以及智慧和解脫是不相同的。聲聞緣覺聖者是從大乘資糧道小道進入的，因為大乘的佛陀必須成就大乘五道以及隨行和返回的聯繫。聖者也不會變成凡夫，因為之前已經獲得了阿羅漢果位。也不會變成大乘聖者，因為沒有獲得見道的斷證和能力相等。因為是修習大乘資糧加行道的聲聞緣覺聖者，所以用記號的兩個方面不能成立大乘聖者，因為沒有遍。如果成立，那麼初地菩薩化現為佛陀時，就成了佛陀。因為是聖者並且顯現為佛陀，這和那個相同。這些的詳細分類，請看我的論著《珍寶階梯》。破斥阿賴耶識不存在也是，六者輪番就像五種顏色輪番一樣。名言中，沒有阿賴耶識是不行的，因為不能進入輪迴，不能從輪迴中返回，不能斷滅后產生。第一，如果沒有恒常持續進入的阿賴耶識，那麼就成了沒有在輪迴中受生的過失，因為沒有習氣的所依，並且在懵懂的時候沒有色見等六識。不能從輪迴中返回是，在一個意識的本體上，沒有煩惱所斷和能斷二者，因為五門識在聖道上入定時會停止。斷滅后不能產生是，因為在昏厥等之後會產生六識，所以六識不是從之前的六識產生的，因為已經停止了很長時間。身體也不會產生，因為是近取。入楞伽經中說：意識生於意，意生於阿賴耶識，一切心也從阿賴耶識中，如波浪般產生。以及解深密經中說：取蘊識深且細微。
【英語翻譯】 The wisdom that realizes the absence of self in appearance is similar only in the absence of self. It should be known that the methods for dwelling in this illusory appearance for a long time and accomplishing the great benefit of sentient beings, as well as wisdom and liberation, are not the same. Those Hearer and Solitary Realizer noble ones enter from the small path of the Great Vehicle accumulation path, because the Buddha of the Great Vehicle must accomplish the five paths of the Great Vehicle and the connection of following and returning. Noble ones also do not become ordinary beings, because they have previously attained the Arhat state. They also do not become Great Vehicle noble ones, because they have not attained the abandonment and realization and abilities equal to the path of seeing. Because they are Hearer and Solitary Realizer noble ones who practice the Great Vehicle accumulation and preparation paths, the two aspects of the sign do not establish the Great Vehicle noble one, because there is no pervasion. If it exists, then when the first bhumi bodhisattva emanates as a Buddha, he becomes a Buddha. Because he is a noble one and appears as a Buddha, it is the same as that. For a detailed classification of these, please refer to my treatise "The Jewel Staircase." The refutation of the non-existence of the Alaya is also like the six alternating, like the five colors alternating. In name, it is not permissible to not have the Alaya consciousness, because it is not possible to enter samsara, it is not possible to return from samsara, and it is not possible to arise after cessation. First, if there is no Alaya that constantly and continuously enters, then it follows that there is no rebirth in samsara, because there is no basis for habits, and because there are no six aggregates such as form seeing at the time of ignorance. It is not possible to return from samsara because on the entity of one consciousness, there are no two, afflictions to be abandoned and the abandoner, because the five sense consciousnesses cease when one is equally placed on the noble path. It is not possible to arise after cessation because after fainting and so on, the six consciousnesses arise, so the six consciousnesses do not arise from the previous six consciousnesses, because they have ceased for a long time. The body also does not arise, because it is the proximate cause. In the Lankavatara Sutra it says: Consciousness arises from mind, mind arises from Alaya, all minds also from Alaya, arise like waves. And in the Samdhinirmocana Sutra it says: The grasping consciousness is deep and subtle.
============================================================
==================== 第 22 段 ==================== 【原始藏文】 ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱིའང་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པའི་ལུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕན་ཡོན་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། སྐྱེ་དགུ་ཀུན་གཞི་ལ་དགའ་བ་ཀུན་གཞི་ལ་ཀུན་དུ་དགའ་བ་ཀུན་གཞི་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ། ཀུན་ གཞི་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཅན་དག་ལ་ཀུན་གཞི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་ན་ཉན་པར་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་མེད་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་དང་། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་དང་། ཚུལ་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། ལོངས་སྐུ་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི། རྫས་མི་རྟག་པའམ་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་ལ། རྒྱུན་རྟག་པར་འདོད་པས་བསོད་ནམས་ལས་འདུས་བྱས་པར་འདོད་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པར་ཟད་དོ། །དེའང་སྙིང་པོའི་ཁམས་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཡོན་ཏན་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་བསལ་བས་སྐུ་གཉིས་མངོན་དུ་གྱུར་པར་བྱས་པ་ལ་རྒྱུས་བསྐྱེད་པར་བརྟགས་ཀྱང་བྲལ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྔ་མ་ཕྱི་མར་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དག་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་བས་ཀྱང་རྟག་དངོས་སུ་འགྱུར་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སངས་རྒྱས་ཁམས་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་ཏེ། ། དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཡང་བསམ་བྱ་མིན། །ཞེས་སོ། །བདག་མེད་དང་མི་འགལ་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གློ་བུར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང་། ཀུན་གཞི་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་མི་འགལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་སྲབ་པ་ལ་བདེ་བར་ཁྱེད་ཀྱང་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་དང་མི་འགལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་གཏན་གྱི་མྱང་འདས་མ་ཡིན་ཞིང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རགས་པ་ཞི་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁོ་བོ་ཅག་ནི། སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ལ་བྱེད་ལ། ཁྱེད་ཀྱང་འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡེ་སྣོད་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། དགོས་པ་ཆེན་པོའི་ངོར་དགག་བྱ་ཆུང་ངུ་གནང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་ཤེས་
【漢語翻譯】 所有種子如河流般流淌，若執著為「我」則不可行，此理我未曾向孩童們宣說。如是，聲聞乘中，從一處引申出的聖教，即《如來功德四法經》中說：「眾生喜好阿賴耶識，普遍喜好阿賴耶識，從阿賴耶識中真實生起，對阿賴耶識顯現歡喜者，爲了使他們捨棄阿賴耶識而宣說佛法，他們才會樂意聽聞。」如是。破斥無有大乘分三：無有成立之理，有妨害之理，以及相似之理。初者，有為法與無常不相違，因報身非有為法之故。如《寶性論》云：「非是造作任運成。」如是。有些認為，事物是無常的，或是剎那的相續，而常恒的相續是由福德所造作的，這不過是沒有傾向大乘而已。彼等認為，於心性之界中，本體一味的功德無有先後，以二資糧遣除遮蔽之垢染，使二身顯現，雖于因上假立生起，然實則可分離。如《經莊嚴論》云：「先後無差別，然彼真如性，清凈而成佛。」等等經文已明示。若因此而認為將成為常有實體，則非也。從一切有實和無實中解脫，如來之智慧觀照，是清凈不可思議之行境。如《寶性論》云：「佛界菩提佛功德，佛之事業亦如是，清凈有情亦非思。」如是。與無我不相違，因如來藏空性，遠離了突發性的法，並且阿賴耶識是剎那的相續之故。與痛苦不相違，因你也承認痛苦減輕即是快樂。與寂滅不相違，因阿羅漢並非是究竟的涅槃，而是平息了粗重的輪迴痛苦。而我等則認為，佛陀是法身，而你等也不願斷滅而入涅槃。與經藏也不相違，因在重大必要的情況下，允許捨棄微小的應破之法。與煩惱和無明
【英語翻譯】 All seeds flow like a river. It is not permissible to grasp at them as "self." I have not taught this to children. Similarly, in the Sutra on the Four Benefits of the Tathagata, which is a teaching that stems from the Hearers' vehicle, it says: "Beings delight in the basis of all (ālaya), universally delight in the basis of all, truly arise from the basis of all, and those who manifestly delight in the basis of all will be willing to listen to the Dharma when it is taught for the sake of abandoning the basis of all." Thus it is. Refuting the absence of the Great Vehicle has three aspects: the absence of proof, the presence of harm, and the similarity of reasoning. The first is that conditioned phenomena are not contradictory to impermanence, because the Sambhogakaya is not a conditioned phenomenon. As it says in the Uttaratantra: "It is unconditioned and spontaneously accomplished." Some people think that things are impermanent or a momentary continuum, and that the constant continuum is created by merit. This is simply not turning one's mind towards the Great Vehicle. They think that in the realm of the essence of the heart, the qualities of the same nature without before or after, are obscured by the stains of obscurations, which are removed by the two accumulations, causing the two bodies to manifest. Although it is assumed that they arise from causes, they are actually separable. As it says in the Ornament of the Sutras: "Although there is no difference between before and after, the thusness is purified and becomes enlightened." And so on, it is clear from the scriptures. If you think that it will become a truly permanent entity, it is not so. The wisdom vision of the Tathagata, which is liberated from all things and non-things, is an inconceivable realm of activity. As it says in the Uttaratantra: "The Buddha-dhatu, the Buddha-bodhi, the Buddha-qualities, and the Buddha-activities, are not to be thought of even by pure beings." Thus it is. It is not contradictory to selflessness, because the Sugata-garbha is empty of adventitious dharmas, and the alaya is a momentary continuum. It is not contradictory to suffering, because you also agree that the lessening of suffering is happiness. It is not contradictory to peace, because the Arhat is not a final Nirvana, but rather the coarse suffering of samsara is pacified. And we think of the Buddha as the Dharmakaya, and you do not want to pass into Nirvana by cessation. It is also not contradictory to the Tripitaka, because in the face of great necessity, small things to be refuted are allowed. And afflictions and ignorance
============================================================
==================== 第 23 段 ==================== 【原始藏文】 པས་བསླད་པའི་དགག་བྱར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་འབྲས་དང་མི་འགལ་ཏེ། ལས་རང་ཟད་དུ་འགྱུར་བ་ཐེག་ཆེན་ཡང་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་མེད་ན་སངས་རྒྱས་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ་གཞན་དོན་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མ་ཚང་བ་དང་འགལ་བ་དང་། །ཐབས་མིན་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་ཕྱིར། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ནི་ཐེག་པ་འདི། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་མཚུངས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་བཀའ་ མ་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་སྡེ་བཞི་མདོ་སྡེ་དང་བཅས་པའང་བཀའ་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་སོ། །ངེད་ཀྱི་ལུང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པས་མཐུན་ལ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་ངེད་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཐུན་སྣང་མ་གྲུབ་པས་བཀའ་མ་ཡིན་ན། ལུང་འདི་དག་ཕྱི་རོལ་པ་དང་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་པས་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ངེད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ། རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་པས་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐམས་ཅད་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་ཐེག་ཆེན་བཀའ་མིན་ན། །སྐྱོན་ནི་ཁྱེད་ཅག་ལ་ཡང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །ས་བཅུ་མེད་པ་དགག་པ་ནི། ས་བཅུ་མ་ཐོབ་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སར་དབང་རྣམས་མ་ཐོབ་པས་ཚོགས་ཅུང་ཟད་ལས་མི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ས་མཐོང་སྒོམ་དུ་གསོག་པ་འཐད་དོ། །ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་ན་ལམ་ལ་བར་ཆད་མང་བས་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྦས་པའི་གཞུང་ལས། གང་ཚེ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་པ། །ལུང་བསྟན་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་གྱུར་ཅིང་། །དབང་བཅུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་དགག་པ་ནི། ཐུབ་ པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཀླད་ནད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷག་སྤྱོད་དང་རིང་འཕུར་ལ་དྲིས་པས་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ན་ཐུགས་རྗེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདིས་ཀུན་གཞི་གཏན་མེད་དུ་འདོད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་སངས་མི་རྒྱ་བར་འདོད་པ་དང་། རྟོགས་པ་འཕགས་པ་དང་མཉམ་ཡང་སའི་ཡོན་ཏན་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། ཤི་ནས་
【漢語翻譯】 因為菩薩不修習被（小乘）所染污的應遮止之法，並且不與業果相違背，因為大乘也不認為業會自行耗盡。存在的妨害是：如果沒有大乘的法，佛陀就不可能出現，因為利他慈悲等在聲聞的法中沒有，因為佛陀的因不齊全。如《經莊嚴論》中所說：「不齊全與相違，以及非方便，因此不如此宣說，聲聞的此乘，不稱為大乘法。」相似之處是：如果大乘不是佛語，那麼你們的四阿含經和經部也同樣不是佛語。我們的阿含經你們也承認，所以是相同的；如果你們的阿含經我們不承認，那就不是了。如果因為不符合共同顯現而不認為是佛語，那麼這些阿含經因為不符合外道徒的共同顯現，也應成為非佛語。如果說因為我們的聲聞沒有聽過所以不是佛語，這也是不合理的，因為有善現等聽過。如果因為懷疑所以不是佛語，那麼一切佛語都應成為非佛語，因為魔和外道徒會懷疑。《入行論》中說：「若大乘非佛語，過失汝等亦相同。」破斥沒有十地：因為沒有獲得十地，在凡夫位沒有獲得諸自在，因此不能圓滿少許資糧，所以將聖者的地積聚于見道修道是合理的。如果沒有斷除煩惱，道路上會有很多障礙，因此會成為障礙。《法藏經》中說：「何時燃燈佛，授記彼之時，得第八地已，亦得十自在。」如是所說。破斥自續佛：能仁本身應成為非佛，因為沒有斷除腦病等異熟的障礙，並且詢問樂行和遠遊時沒有斷除無明，並且死後利生事業中斷時沒有大悲心。以這種方式，也破斥了認為阿賴耶識完全不存在，以及認為聲聞不能成佛，以及認為證悟與聖者相同卻沒有地的功德，然而卻認為獲得了聖者的法，以及死後
【英語翻譯】 Because Bodhisattvas do not practice what should be rejected as being tainted by (the Lesser Vehicle), and it does not contradict the law of karma, because the Great Vehicle also does not believe that karma will exhaust itself. The harm that exists is: if there is no Dharma of the Great Vehicle, Buddhas cannot arise, because altruistic compassion and the like are not in the Dharma of the Hearers. Because the cause of the Buddha is incomplete. As it says in the Ornament of Sutras: "Incomplete and contradictory, and not a means, therefore it is not said in this way, this vehicle of the Hearers, is not called the Dharma of the Great Vehicle." The similarity is: if the Great Vehicle is not the word of the Buddha, then your four Agamas and Sutra Pitaka are also not the word of the Buddha. Our Agamas are also accepted by you, so they are the same; if our Agamas are not accepted by us, then it is not. If it is not considered the word of the Buddha because it does not conform to common appearances, then these Agamas should also become non-Buddha words because they do not conform to the common appearances of outsiders. If it is said that it is not the word of the Buddha because our Hearers have not heard it, this is also unreasonable, because there are Subhūti and others who have heard it. If it is not the word of the Buddha because of doubt, then all the words of the Buddha should become non-Buddha words, because demons and heretics will doubt. As it says in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: "If the Great Vehicle is not the word of the Buddha, the fault is the same for you." Refuting the absence of the ten grounds: because without obtaining the ten grounds, without obtaining the powers in the position of ordinary beings, therefore the accumulation of merit is not completed, so it is reasonable to accumulate the grounds of the noble ones in the path of seeing and the path of cultivation. If defilements are not abandoned, there will be many obstacles on the path, so it will become an obstacle. As it says in the Hidden Dharma Sutra: "When the lamp maker, prophesied, at that time, the eighth ground is obtained, and the ten powers are also obtained." As it is said. Refuting the self-sufficient Buddha: the Sage himself should become a non-Buddha, because he has not abandoned the obscurations of maturation such as brain disease, and because he has not abandoned ignorance when asked about superior conduct and far flight, and because there is no great compassion when the work of benefiting beings is interrupted after death. In this way, it also refutes the belief that the Alaya consciousness does not exist at all, and the belief that Hearers cannot become Buddhas, and the belief that realization is the same as that of the noble ones but there are no qualities of the grounds, but believes that the Dharma of the noble ones has been obtained, and after death
============================================================
==================== 第 24 段 ==================== 【原始藏文】 ཐོད་པ་བོར་ཆོག་ལས་གཞན་དུ་སྤྲུལ་པ་མི་འབྱུང་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི། སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་དེ། བྱེ་བྲག་པ་དང་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཉེ་བ་ལ་དགོངས་ནས་དགོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་པས། ཡུ་བུ་ཅག་བློ་དམན་པ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་ཤིང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ཏེ། རེ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ཙམ་མོ། །དེའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་རྟོགས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་མོ་ཡིན་པས། དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཚད་མར་ཁས་བླང་ངོ་ཟེར་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ། ཡང་བསྟན་བཅོས་ ནི་གང་ཟག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་པས་རང་གི་རྟོག་པས་གཟུ་བོར་མ་སྦྱར་བའང་སྲིད་དེ་ཚད་མར་མི་རུང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་སྤྱན་རྒྱས་པ་ཐུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མདོ་ཚད་མར་བཟུང་ངོ་། །ཞེས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་མདོ་སྡེ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་སོགས། །རྣམ་བདུན་གཞུང་གི་དོན་རིག་ཡང་དག་མིན། །དང་པོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་མང་ཡང་གཙོ་ཆེ་བ་བདུན་འདོད་དེ། ཤེས་བྱའི་གཞི་ལྔ། འཇིག་པ་དོན་གཞན། དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ། བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག །ཤེས་པས་རང་དང་ཡུལ་མི་རིག་པ། མཚན་མཚོན་ཐ་དད། ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་གཞི་ལྔར་ངེས་ཏེ། གཟུགས། སེམས། སེམས་བྱུང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད། འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ནི། གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ལ། དབྱེ་ན་རྒྱུའི་གཟུགས་བཞི། འབྲས་གཟུགས་བཅུ་གཅིག་བསྡོམས་པས་བཅོ་ལྔ་ཡོད་དེ། མཛོད་ལས། གཟུགས་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་དོན། །ལྔ་དང་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །རྒྱུའི་གཟུགས་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞིའོ། །འབྲས་གཟུགས་བཅུ་གཅིག་ནི། མིག །རྣ་བ། སྣ། ལྕེ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་ལྔ། གཟུགས། སྒྲ། དྲི། རོ། རེག་བྱ་སྟེ་ཡུལ་ལྔ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་བསྟན་དུ་མེད་ལ། ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་གཡེང་བ་དང་། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལའང་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་སྡོམ་པ་དང་། མི་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བ་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། བར་མའི་དགེ་མི་དགེ་རྒྱུན་ཆགས
【漢語翻譯】 那些認為除了拋棄頭顱之外不會有其他化身的人也被駁倒了。現在詳細闡述聲聞乘各宗派的自性：各自的自性只有兩種，即毗婆沙宗和經部宗。其中，經部是佛陀考慮到所化眾生根器敏銳、接近菩提，以各種意趣進行教導，但那些愚笨、只能看到此岸的人們無法理解和確定，只能暫時相信經文。爲了理解並確定其意趣，就有了論典《大毗婆沙論》，因此，追隨並聲稱如實地信奉它的人就是毗婆沙宗。還有人認為，論典是人所造，可能沒有公正地運用自己的思維，因此不可靠，所以只應以佛陀以無礙之眼所說的經典為準。因此，追隨經典的人被稱為經部宗。其中，首先，毗婆沙宗認為，知識的對象是五蘊等，七種論義的理解並不正確。首先，對於毗婆沙宗來說，雖然有許多宗義，但主要承認七種：知識的對象是五蘊，壞滅是不同的實體，三時是實有，不可言說的我，意識不能認識自身和對境，名相和所詮不同，不會耗盡的物質。首先，一切知識的對象都確定為五蘊：色蘊、受蘊、想蘊、行蘊、識蘊。其中，色蘊的自性是可以成為色法，分為四種因的色法和十一種果的色法，總共十五種。《俱舍論》中說：「色是五根和五境，以及無表色。」四種因的色法是地、水、火、風。十一種果的色法是眼、耳、鼻、舌、身五根，色、聲、香、味、觸五境，以及無表色。無表色是不可見的，也是無礙的。它也指散亂于對境，以及無心定中持續產生善業的律儀，持續產生惡業的非律儀，以及介於兩者之間的善與非善的持續產生。
【英語翻譯】 Those who believe that there will be no other incarnations except by abandoning the head are also refuted. Now, to elaborate on the individual characteristics of the Hearer Vehicle's schools of thought: there are only two types of individual characteristics, namely the Vaibhashika and the Sautrantika. Among them, the Sautrantika is so called because the Buddha, considering that the beings to be tamed have sharp faculties and are close to enlightenment, taught with various intentions, but those who are foolish and can only see this shore cannot understand and determine it, and can only temporarily believe the scriptures. In order to understand and determine its intention, there is the treatise "Great Vaibhasha," so those who follow and claim to faithfully believe it as it is are the Vaibhashikas. There are also those who believe that treatises are made by people and may not have impartially used their own thinking, so they are unreliable, and therefore only the sutras spoken by the Buddha with unobstructed eyes should be taken as authoritative. Therefore, those who follow the sutras are called Sautrantikas. Among them, first, the Vaibhashikas believe that the objects of knowledge are the five aggregates, etc., and the understanding of the seven topics is not correct. First, for the Vaibhashikas, although there are many tenets, they mainly acknowledge seven: the objects of knowledge are the five aggregates, destruction is a different entity, the three times are real, the inexpressible self, consciousness cannot know itself and its object, names and meanings are different, and matter that does not run out. First, all objects of knowledge are determined to be the five aggregates: form, feeling, perception, formation, and consciousness. Among them, the nature of form is that it can become form, and it is divided into four types of causal form and eleven types of resultant form, totaling fifteen types. The Abhidharmakosha says: "Form is the five senses and the five objects, and non-manifest form." The four types of causal form are earth, water, fire, and wind. The eleven types of resultant form are the five sense organs of eye, ear, nose, tongue, and body; the five objects of form, sound, smell, taste, and touch; and non-manifest form. Non-manifest form is invisible and unobstructed. It also refers to the vows that arise continuously in distraction to objects, and in mindless absorption, the vows that continuously produce good karma, the non-vows that continuously produce bad karma, and the continuous production of good and non-good in between.
============================================================
==================== 第 25 段 ==================== 【原始藏文】 ་པར་འབྱུང་བར་ངེས་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། གཡེང་དང་སེམས་མེད་པ་ཡི་ཡང་། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྗེས་འབྲེལ་གང་། །འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་པ། །དེ་ནི་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་བརྗོད། །ཞེས་དང་། རྣམ་རིག་མིན་རྣམས་གསུམ་ཞེས་བྱ། །སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མིན་དང་གཞན། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི་དོན་ཙམ་རིག་པ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་སོགས་དངོས་སུ་མཐོང་བས་སོ། །ཡུལ་འཛིན་པའང་མིག་རྣ་བ་ཡིད་གསུམ་གྱིས་བུམ་སོགས་རྒྱང་ན་ཡོད་པ་འཛིན་ལ། སྣ་ལྕེ་ལུས་གསུམ་གྱིས་ནི་ཡུལ་དང་ཕྲད་དུས་ཡུལ་གྱི་རྡུལ་དང་དབང་པོའི་རྡུལ་གྲངས་མཉམ་པར་འཛིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། མིག་དང་ཡིད་དང་རྣ་བ་ནི། །ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་གསུམ་གཞན་དུ། །སྣ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱིས་ནི། །ཡུལ་ནི་མཉམ་པར་འཛིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་ནི། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ནི། རེག་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཚོར་ བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་པ་སྟེ། ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ལྔ་དང་། འདུན་པ་དང་། མོས་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་སྟེ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ལྔ་དང་། དད་པ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་། མ་ཆགས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། གཏི་མུག་མེད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། བག་ཡོད་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་སྟེ། དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་དང་། འདོད་ཆགས་དང་། ཁོང་ཁྲོ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། མ་རིག་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། འཆབ་པ་དང་། འཚིག་པ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། སེར་སྣ་དང་། སྒྱུ་དང་། གཡོ་དང་། རྒྱགས་པ་དང་། རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། ཁྲེལ་མེད་པ་དང་། རྨུགས་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་། མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། བག་མེད་པ་དང་། བརྗེད་ངས་པ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། གཉིད་དང་། འགྱོད་པ་དང་། རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་སྟེ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་བཞི་དང་བསྡོམས་པས་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ནི། ཚོར་དང་སེམས་པ་འདུ་ཤེས་དང་། །འདུན་དང་རེག་དང་བློ་གྲོས་དྲན། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་མོས་པ་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་ཐམས་ཅད་ ལའོ། །དད་དང་བག་ཡོད་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས། །བཏང་སྙོམས་ངོ་ཚ་ཤེས་ཁྲེལ་ཡོད། །རྩ་བ་རྣམ་གཉིས
【漢語翻譯】 必定會產生，如《俱舍論》中所說：散亂和無心，善與非善的任何關聯，以四大為因，那不稱為非表色。又說：非表色有三種，律儀、非律儀和他者。心的基礎是僅知事物，即眼識等六識。不像經部宗那樣執著隱蔽之境，因為實際見到了瓶子等。執著境時，眼、耳、意三者執著遠處存在的瓶子等，而鼻、舌、身三者在與境接觸時，執著境的微塵與根的微塵數量相等。如論中所說：眼、意、耳三者，與境不接觸，在其他地方。鼻等三者，認為與境相等。如此。心所的基礎是執著事物的差別，分為五十一個：觸、作意、受、想、思，這是五遍行；欲、勝解、念、等持、慧，這是五別境；信、知慚、知愧、無貪、無嗔、無癡、精進、輕安、不放逸、舍、不害，這是十一善；貪、嗔、慢、無明、見、疑，這是六根本煩惱；忿、恨、覆、惱、嫉、慳、誑、諂、憍、害、無慚、無愧、昏沉、掉舉、不信、懈怠、放逸、失念、散亂、不正知，這是二十隨煩惱；睡眠、惡作、尋、伺，這是四不定。總共五十一個，即：受與思惟想，欲與觸及慧憶念，作意勝解與，等持一切心。
【英語翻譯】 It is certain to arise. As stated in the Abhidharmakosha: 'Distraction and absence of mind, any association with virtue and non-virtue, with the great elements as their cause, that is not called non-manifest form.' And: 'Non-manifest forms are said to be three: vows, non-vows, and others.' The basis of mind is merely knowing objects, namely the six consciousnesses such as eye consciousness. It does not apprehend hidden objects as the Sautrantikas do, because vases and so on are actually seen. When apprehending objects, the eye, ear, and mind apprehend vases and so on that are far away, while the nose, tongue, and body apprehend the number of particles of the object and the particles of the sense faculty as equal when they come into contact with the object. As it says in that very text: 'The eye, mind, and ear do not come into contact with the object; the three are elsewhere. The nose and the others consider the object to be equal.' Thus it is. The basis of mental factors is apprehending the distinctions of objects, which are divided into fifty-one: contact, attention, feeling, perception, and intention, these are the five omnipresent; desire, conviction, mindfulness, concentration, and wisdom, these are the five object-specific; faith, shame, embarrassment, non-attachment, non-hatred, non-ignorance, diligence, pliancy, conscientiousness, equanimity, and non-harmfulness, these are the eleven virtuous; desire, anger, pride, ignorance, view, and doubt, these are the six root afflictions; wrath, resentment, concealment, spite, envy, stinginess, deceit, cunning, arrogance, harmfulness, shamelessness, lack of embarrassment, lethargy, excitement, lack of faith, laziness, recklessness, forgetfulness, distraction, and non-alertness, these are the twenty secondary afflictions; sleep, regret, investigation, and analysis, these are the four variable. In total, there are fifty-one: feeling, thought, perception, desire, contact, intelligence, memory, attention, conviction, concentration, all minds.
============================================================
==================== 第 26 段 ==================== 【原始藏文】 ་མི་འཚེ་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་རྟག་ཏུ་དགེ་ལ་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ལས་རྫས་ཐ་དད་ཅིང་། གནས་དང་། དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་། དུས་དང་། རྫས་མཚུངས་པ་ལྔས་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། རེག་པ་དང་མིག་ཤེས་གཉིས་དབང་པོ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་དམིགས་པ་དང་། གཉིས་ཀས་ཀྱང་སྔོན་པོར་འཛིན་པ་དང་། རྫས་རེ་རེ་བར་མཉམ་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ནི། །དོན་གཅིག་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ནི། །རྟེན་དང་དམིགས་པ་རྣམ་བཅས་དང་། །མཚུངས་པར་ལྡན་པའང་རྣམ་པ་ལྔ། །ཚོར་བ་མྱོང་བ་འདུ་ཤེས་ནི། །མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཕུང་པོ་བཞི་ལས་གཞན། །ཞེས་སོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། ཐོབ་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་། སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་། རིགས་མཐུན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། མིང་གི་ཚོགས་དང་། ཚིག་གི་ཚོགས་དང་། ཡི་གེའི་ཚོགས་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་། འཇུག་པ་ དང་། སོ་སོར་ངེས་པ་དང་། འབྱོར་འབྲེལ་དང་། མགྱོགས་པ་དང་། གོམས་པ་དང་། དུས་དང་། ཡུལ་དང་། གྲངས་དང་། ཚོགས་པའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་སེམས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའོ། །ཐལ་མོ་དང་ཁུ་ཚུར་ལྟར་གནས་ཀྱི་ལྡོག་རྫས་ཐ་དད་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་པའི་གཞི་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེ་ཉིད་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ། །ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས། །ཞེས་སོ། །དེ་གསུམ་ཆར་རྟག་དངོས་ཀྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་པའོ། །འཇིག་པ་དོན་གཞན་ནི་བུམ་པ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། མི་རྟག་པའོ། །དེ་བཞི་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་རྗེས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ། རྒ་བའི་རྒ་བ། གནས་པའི་གནས་པ། འཇིག་པའི་འཇིག་པའོ། །དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་། བུམ་པའི་རྫས་བརྒྱད་དང་། བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་མི་རེང་བཅུ་དྲུག་གཤིབས་པ་ལྟར། རྫས་ཐ་དད་པར་དུས་གཅིག་ཏུ་རྫས་སུ་གྲུབ་ནས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་བུམ་པ་སྐྱེ་དུས་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་མ་འོངས་པའ
【漢語翻譯】 如不害等，精進恒常生善等。所有這些都與心識本體各異，以處所、所緣、相狀、時間和本體相同這五者隨順於心識，即觸與眼識二者從同一根 उत्पन्न，如瓶子一般于同一時間緣於一境，二者也都執持藍色，並且各自的本體相等。《俱舍論》中說：心與意及識，意義一，心與心所，所依與所緣，以及具足相，相同而俱有，有五種。感受是領受，認識是執取相狀的自性，行蘊異於其餘四者。不相應行有二十三種，即：獲得、無想定、滅盡定、無想、命根、同類、生、老、住、無常、名身、句身、文身、異生、入、各別決定、和合、 দ্রুত、串習、時、方、數、和合。所有這些都與色、心、心所三者本體各異。如同手掌和拳頭一般，是處所的差別，本體各異。非緣起的事物的基礎是：非從因緣所生，即虛空、分別滅和非分別滅這三者。《彼論》中說：非緣起亦有三種，虛空以及二滅。這三者都成立為常實之本體。壞滅的其他意義是：以瓶子為代表的緣起之四相，即生、老、住、無常。這四者以緣起為代表，是隨順於緣起的四相，即生的生、老的老、住的住、滅的滅。這樣，四相與隨順的四相，以及瓶子的八種本體，這十六者如同十六根木頭並排一般，本體各異地于同一時間成立為本體而存在。其中，瓶子產生時，根本的生與生的生是未
【英語翻譯】 Like non-harming, etc., diligence constantly arises in virtue, etc. All of these are different in substance from the mind, and follow the mind with five things: place, object, aspect, time, and substance being the same. That is, touch and eye consciousness arise from the same sense faculty, and like a pot, they focus on one object at the same time, and both grasp blue, and each substance is equal. The Treasury says: Mind, intellect, and consciousness are one meaning, mind and mental factors, support and object, and possessing aspects, are also endowed with five similarities. Feeling is experiencing, perception is the nature of grasping characteristics. Aggregate of formations is other than the other four. Non-associated formations are twenty-three, namely: attainment, cessation of perception, cessation of feeling and perception, non-perception, life faculty, homogeneity, birth, aging, abiding, impermanence, name-body, sentence-body, word-body, ordinary being, entering, separate determination, association, swiftness, habituation, time, place, number, and aggregation. All of these are different in substance from the three: form, mind, and mental factors. Like the palm and fist, the difference in place is that the substances are different. The basis of the unconditioned is: not born from causes and conditions, namely space, analytical cessation, and non-analytical cessation, these three. From that very text: The unconditioned also has three aspects, space and the two cessations. All three are established as permanent and real substances. The other meaning of destruction is the four characteristics represented by the conditioned pot, namely birth, aging, abiding, and impermanence. These four, represented by the conditioned, are the four characteristics that follow the conditioned, namely the birth of birth, the aging of aging, the abiding of abiding, and the destruction of destruction. Thus, the four characteristics and the four characteristics that correspond to them, and the eight substances of the pot, these sixteen are like sixteen pieces of wood lined up, existing as substances at the same time in different substances. Among them, when the pot is born, the root birth and the birth of birth are not yet
============================================================
==================== 第 27 段 ==================== 【原始藏文】 ི་ས་ནས་ད་ལྟར་གྱི་སར་འདྲེན་པའོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བརྒྱད་ སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་པོ་དེའི་མཐུ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བའི་མཐུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་མི་འཇིག་པ་ལ་འཇིག་པ་གཞན་པོ་དེས་འཁོར་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་འདས་པའི་སར་འཕུལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། མཚན་ཉིད་དག་ནི་སྐྱེ་བ་དང་། །རྒ་དང་གནས་དང་མི་རྟག་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་ལ་སོགས། །དེ་ཆོས་བརྒྱད་དང་གཅིག་ལ་འཇུག །ཅེས་སོ། །དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་ནི། དེས་ན་འདས་པའི་དངོས་པོ་བུམ་པ་ཆག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཏན་མ་ཞིག་པར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ཉི་མ་བདུན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔོན་ནས་རྟག་ཏུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ས་ན་བསྐལ་པས་མི་མཐོང་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཡོད་ན་དུས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་གང་གིས་འབྱེད་ཅེ་ན། རང་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་པ་ནི་འདས་པའོ། །བྱ་བ་མ་བྱས་པ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །བྱེད་བཞིན་པ་ནི་ད་ལྟར་བའོ། །འོ་ན་ཕྱིས་ཀྱི་བུམ་པ་འཇིམ་དུས་སུ་ཡོད་ན་གྲངས་ཅན་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་ཡོད་དེ། ད་ལྟར་གྱི་སར་སྐད་ཅིག་ལས་མི་གནས་ཤིང་སྐད་ཅིག་ཇི་སྙེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འཇིམ་པ་དང་། བུམ་པ་དང་། གྱོ་མོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའི་བར་དུ་མ་འོངས་པའི་ས་ན་ཡོད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་ཕན་ཆད་འདས་ པའི་སར་འབྱོལ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་ནི། ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པ་པོའི་གང་ཟག་གི་བདག་གཅིག་ནི་ངེས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་མིས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་ནས་ལྷར་སྐྱེས་པ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པའི་མིའི་ཕུང་པོ་འགག་པས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་། ལྷའི་ཕུང་པོས་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་བསྲུངས་པར་འབྲས་བུ་མྱོངས་པས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྲིད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དུས་ཕུང་པོ་འདོར་ཡང་བདག་གཅིག་པུ་དེས་སྔོན་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་དེ། ལུང་ལས། ང་དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་བུར་གྱུར་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་ཏོག་ལ་མེ་ཏོག་ཕུལ་བས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་ལྷའི་ལུས་ཐོབ་ནས་ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་པ་ནའང་མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པས་ཤེས་ལ། བདག་གིས་དགེ་བ་སྔོན་དུ་གསོག་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་སོག་པ་པོ་ཕྱི་མར་བདག་མྱོང་བ་པོ་དེའི་མགོན་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས།
【漢語翻譯】 從彼處引至此處。因此，瓶子等八法產生，是其他生起之力的作用。而此生起，乃是生起的生起之力。同樣，對於不壞的瓶子，其他的壞滅之力會推動連同八事一起到達過去之處。如《俱舍論》中說：體性即是生，老與住和無常性，彼等生之生等，彼與八法合一。如是。三時實有是：因此，過去的物體，如破裂的瓶子等，不是完全消失，而是恒常存在。未來的物體，如七日等，也從先前就恒常存在。但在過去和未來的處所，劫也無法見到，也無法受用。如果物體恒常存在，那麼以什麼來區分三時呢？已經完成產生各自果實之作用的是過去。未完成作用的是未來。正在做的是現在。那麼，後來的瓶子在泥土時就存在，與數論派有什麼區別呢？有區別。因為在現在之處，不住一剎那，並且剎那間有多少的因果，泥土和瓶子以及瓦片等都是各不相同的緣故。因此，瓶子本身在未生起之間，存在於未來之處，而從生起之剎那以後，就漂流到過去之處了。不可言說的我：作者和受用果實者的補特伽羅之我，是必定存在的。否則，如果人守護戒律而生為天人，那麼守護戒律之人的身體滅亡，所作就成了徒勞。而天人的身體未守護戒律，卻享受果實，就會陷入未做卻相遇的過失。因此，從一生傳遞到另一生時，雖然捨棄了身體，但唯有我享受先前所作之業的果實。經中說：我那時成為婆羅門之子時，向如來寶髻獻花，因此五百世獲得天身，現在成佛時，也以名號莊嚴。由此可知，我先前所積累的善業，在那時，積累者在後世會成為我享受者的庇護。經中說：
【英語翻譯】 It is drawn from that place to this place. Therefore, the arising of the eight dharmas such as a vase is due to the power of another arising. And that arising is the power of the arising of arising. Similarly, for an indestructible vase, another force of destruction propels it, together with the eight things, to the past. As it says in the Treasury of Knowledge: "The characteristics are birth, aging, abiding, and impermanence. These, such as the birth of birth, are one with the eight dharmas." Thus it is. The three times are substantially established: Therefore, past objects, such as broken vases, etc., are not completely destroyed, but always exist. Future objects, such as seven days, etc., also always exist from the beginning. But in the past and future places, they are not visible even for an eon, and they cannot be enjoyed. If objects always exist, then what distinguishes the three times? That which has completed the action of producing its own fruit is the past. That which has not done the action is the future. That which is being done is the present. So, if the later vase exists when it is clay, what is the difference from the Samkhya school? There is a difference. Because in the present place, it does not remain for even a moment, and in as many moments as there are causes and effects, the clay, the vase, and the shards are all different. Therefore, the vase itself exists in the future place until it is born, and from the moment of birth onwards, it drifts to the past place. The inexpressible self: The self of the person who acts and enjoys the fruit certainly exists. Otherwise, if a person keeps the precepts and is born as a god, then the body of the person who kept the precepts perishes, and the action becomes futile. And the body of the god, not having kept the precepts, enjoys the fruit, and thus falls into the fault of encountering what was not done. Therefore, when passing from one existence to another, although the body is abandoned, only the self enjoys the fruit of the actions previously done. The scripture says: "When I was the son of a Brahmin at that time, I offered flowers to the Tathagata Jewel Peak, and therefore I obtained a divine body for five hundred lifetimes, and now that I have become a Buddha, I am adorned with marks." From this it is known that the virtuous deeds that I accumulated earlier, at that time, the accumulator will become the protector of the enjoyer in the future. It says in the same:
============================================================
==================== 第 28 段 ==================== 【原始藏文】 བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན་ཡིན་གྱི། །སུ་ཞིག་བདག་གི་མགོན་དུ་འགྱུར། །བདག་གིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བདག་དེ་ནི་ཕུང་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ལས་ལོགས་ན་ཡང་མེད་དོ། །རྟག་པར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་ལ། མི་རྟག་པ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །ཤེས་པས་རང་དང་ཡུལ་མི་རིག་པ་ ནི། བློས་རང་ཉིད་མི་རིག་སྟེ། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་གཞན་གྱིས་རིག་པའོ། །ཡུལ་རིག་པ་ནི་སེམས་ཀྱིས་མི་རིག་སྟེ། སེམས་ཐོགས་མེད་ཡིན་པས་བར་དུ་ཆོད་པའང་རིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དབང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པའོ། །དེ་ཡང་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་མི་རིག་གི། རྣམ་ཤེས་ལ་རྟེན་དང་བཅས་པས་རིག་སྟེ། མཛོད་ལས། མིག་གི་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་རྟེན་བཅས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་ཤེས་མིན། །གང་ཕྱིར་བར་དུ་ཆོད་པ་ཡི། །གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བ་མེད་ཕྱིར་ལོ། །ཞེས་སོ། །མཚན་མཚོན་ཐ་དད་པ་ནི། དཀར་ཟལ་ལྐོག་ཤལ་གྱིས་བ་གླང་དུ་མཚོན་པ་ན་དེ་གསུམ་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། ལྐོག་ཤལ་དཀར་ཟལ་དང་གཅིག་ན། ལས་བྱེད་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་བ་གླང་དང་བྱེད་པོ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས། མཚན་མཚོན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོས་དང་། ཕྱེ་དང་། འཐག་པའི་མི་གསུམ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མི་གསུམ་ལྟར་རྫས་ཐ་དད་པ་གསུམ་དུ་ཡོད་དོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ནི། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐོབ་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་པ་བུ་ལོན་གྱི་ཡི་གེ་ལྟ་བུ་གཞི་ལུང་མ་བསྟན་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གསུམ་ལས་ཐ་དད་པ། དེ་འགགས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཚེ་འདི་ལ་བརྟེན་པ་སོ་སོར་གནས་སོ། །འཆི་བའི་ཚེ་འདོད་ཁམས་པའི་ཡང་དགེ་མི་དགེ་ གཅིག་ཏུ་འདྲིལ་ལོ། །འདོད་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དག་སྟེ། རྫས་གཅིག་ཏུ་སྦྲགས་ནས་ཚེ་འཕོས་པའོ། །ལས་རྣམ་པར་སྨིན་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་མི་འགག་པར་རོར་གནས་ཏེ། བུ་ལོན་འཁོར་བའི་ཆགས་ཡིག་མ་སུབས་པ་བཞིན་ནོ། །ནམ་འགག་ཅེ་ན་ཕྱིར་འོང་ཐོན་དུས་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་ས་པའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་འཕོས་དུས་འགག་གོ། །ཁམས་ལས་འདས་པས་ཀྱང་འགག་སྟེ། ཕྱིར་མི་འོང་གཟུགས་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་དུས་འདོད་པའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཙམ་འགག་གོ། །ལྷག་མེད་ཐོབ་དུས་ཐོབ་པ་ཐམས་ཅད་འགག་སྟེ། ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ས
【漢語翻譯】 我即是我的怙主，誰將成為我的怙主？我所造作的業，唯有我獨自承受。如是說。雖然如此，然我並非此蘊，亦非離蘊而存在。恒常亦不可說，無常亦不可說。識不能識別自身與對境，因為心不能識別自身，因為能知與所知是二元的。然而，為他者所知。對境的識別非由心所識別，因為心是無礙的，若心能識別，則會陷入能識別間隔之境的過失。然而，是由根本身所識別。然非由一切根所識別，而是由具足所依的識所識別。如《俱舍論》云：眼之色等具見處，非彼所依之識，何以故？有間隔之色等，無見故。如是說。名與所詮不同者，如以白灰和糞便像征牛，彼三者不可為一物，若糞便與白灰為一，則作者將成一，且牛與作者亦將成一，故不可為名與所詮。如麥、麵粉、磨面之人三者不可為一。然而，如三人般，存在三種不同的事物。不失壞之物者，由不相應行之得之差別所造作，稱為不失壞之物，如借據般，是未指示基礎和依據的色、心、心所之外的異體。彼雖滅，然能生果。彼等亦各自安住於此生。臨死時，欲界之善與不善 合為一體。欲界、色界、無色界、無漏的不失壞之物等，混合為一物而舍壽。業雖成熟，然不失壞之物不滅而安住，如輪迴的借據未被塗抹般。何時滅耶？謂一來果位時，入流果位的不失壞之物等滅盡，故果位轉移時滅盡。超越三界亦滅，謂不來果於色界、無色界受生時，僅滅盡欲界的不失壞之物。獲得無餘時，一切所得皆滅盡，謂超越三界一切之
【英語翻譯】 I am my own protector, who else could be my protector? The actions I have done, I alone will experience. Thus it is said. Although it is so, that self is not this aggregate, nor does it exist separately from the aggregate. It cannot be said to be permanent, nor can it be said to be impermanent. Consciousness does not recognize itself and the object, because the mind does not recognize itself, because the knower and the known are non-dual. However, it is known by others. The recognition of the object is not recognized by the mind, because the mind is unimpeded, and if the mind could recognize, it would fall into the fault of being able to recognize the intervening realm. However, it is recognized by the sense faculty itself. However, it is not recognized by all the sense faculties, but by the consciousness that possesses a basis. As it is said in the Treasury of Knowledge: 'The forms of the eye, etc., possess a seeing place, not the consciousness that relies on it. Why? Because the forms, etc., that are separated, have no seeing.' Thus it is said. The name and the signified are different, like using white ash and dung to symbolize a cow, these three cannot be one entity. If the dung and white ash were one, then the agent would become one, and the cow and the agent would also become one, so it cannot be the name and the signified. Just as barley, flour, and the person grinding flour cannot be one. However, like three people, there are three different things. The substance that is not wasted is made from the distinction of obtaining non-associated formations, called the substance that is not wasted, like a loan letter, which is different from form, mind, and mental factors that do not indicate the basis and source. Even if it ceases, it can still produce results. They also abide separately in this life. At the time of death, the virtuous and non-virtuous of the desire realm merge into one. The non-wasting substances of the desire realm, form realm, formless realm, and the unpolluted, etc., are combined into one substance and the life is transferred. Even though the karma ripens, the non-wasting substance does not cease but remains, like the loan letter of samsara has not been erased. When does it cease? When the non-wasting substances of the stream-enterer's stage, etc., cease at the time of the once-returner's attainment, so it ceases when the result is transferred. It also ceases by transcending the realms, that is, when the non-returner is born in the form realm and the formless realm, only the non-wasting substance of the desire realm ceases. When the remainder is attained, all attainments cease, that is, transcending all of the three realms.
============================================================
==================== 第 29 段 ==================== 【原始藏文】 ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་ཤེ་ལས། དབང་རྒྱ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཆུད། །མི་ཟ་ལས་ནི་བུ་ལོན་བཞིན། །དེ་ནི་ཁམས་ལས་རྣམ་པ་བཞི། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་ལུང་མ་བསྟན། །སྤངས་པས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བསྒོམས་པས་སྤང་བྱ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། །རྣམ་པར་སྨིན་ཀྱང་གནས་པ་ཡིན། །ཁམས་མཚུངས་པས་ནི་ཆ་མཚུངས་དང་། །ཆ་མི་མཚུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དེ་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ། །གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་ཆོས་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྫས་གཅིག་པས་ཁྱབ་བོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་ བདུན་ལས། ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་དགག་པའི་དང་པོ་གཟུགས་དགག་པ་ལ་དགུ་སྟེ། མཚན་ཉིད། འབྱུང་བ། དབང་པོ། ཡུལ། བསྟན་ཡོད། ཐོགས་བཅས། ཐ་མི་དད་ཀྱི་རྫས། སྒྲ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ། རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་གཟུགས་རགས་པ་ལ་ཕྲད་པ་དང་ཆ་ཤས་དང་ཕྱོགས་ཆས་ཁེགས་སོ། །ཡངས་ཕྲ་བ་ལ་སྲ་བ་དང་ས་གཉིས་གཅིག་ན་རྡུལ་ཆ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང་། ཐ་དད་ནས་སྲ་བར་ཡང་མེད་ལ། ཆུས་གཤེར་བ་དང་། མེས་བསྲེགས་པ་དང་། རླུང་གིས་གཡོ་བའང་གཉིས་བཅས་བརྟགས་པས་ཁེགས་སོ། །འབྲས་གཟུགས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། དྲི་ལ་སོགས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཕྲད་ཀྱང་མཐོང་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ་མིག་གིས་སྒྲ་ཐོས་པར་ཐལ་ལོ། །ལུས་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡོད་ན་ཐོགས་བཅས་མ་ཡིན་པ་དང་། མཐོང་བར་ཐལ་བ་དང་། ལུས་དང་རེག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་ཡུལ་མི་རྟོགས་པ་དང་། ཚོར་བ་ལྷན་ཅིག་མི་མྱོང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོས་ཡུལ་རིག་ན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཟུགས། སྒྲ། ཕྲད་པའི་ཡུལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་དབྱིབས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཁ་དོག་གི་རྡུལ་ཕྲན་འདུས་པ་ཙམ་ལ་བཏགས་ཀྱང་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོ་མེད་དེ་ལྟོས་པ་དང་། ཕྲད་པའི་རིག་པས་མ་གྲུབ་བོ། །ཁ་དོག་ཀྱང་མེད་དེ་ཕྲ་རྡུལ་ལ་བརྟགས་པས་ཁ་དོག་གི་ཆ་ཤས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་གྲག་དུས་ནུབ་ཀྱི་གོ་ནས་ཐོས་པ་དེ་བུམ་པ་མཐོང་བ་ལྟར་སྒྲ་ཤར་དེ་ན་ཡོད་པ་དེས་ཐོས་པ་ཡིན་ནམ། མདའ་འཕངས་པ་ཕོག་པ་ལྟར་སྒྲའི་རྒྱུན་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་ནུར་ནས་ཐོས་པ་ཡིན། དང་པོ་མི་རུང་སྟེ་རྔ་བརྡུངས་ནས་ཅུང་ཞིག་ན་ཐོས་པས་ཐོས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་ཤེས་ཐོགས་མེད་ཡིན་པས་རླུང་གིས་མི་སྒྲིབ་པར་
【漢語翻譯】 之故。如《根本慧論》云： 權力如其量， 不食如負債， 彼從界有四， 彼亦自性無記別。 捨棄非真舍， 修習亦為舍， 異熟亦安住， 界同故分同， 一切分不同， 彼相續之時， 唯獨一而生。 如是。 總之，凡是不能用不同的法來表達的，都認為是被一個實體所遍及。 爲了反駁這一點，如前述的七種情況一樣。 在駁斥五種所知境的第一個——色法時，有九個方面： 定義、產生、根、境、所指、有礙、非異體之物、產生聲音的能力、非知覺。 第一，對於粗大的因色，接觸、部分和方位都被否定了。 如果微小的空間和堅硬的土地二者合一，那麼微塵的部分就沒有差別；如果差別存在，那麼堅硬也就不存在了。用水潤濕，用火燃燒，用風搖動，這些也都在二者並存的情況下被否定了。 果色的五根也是不合理的，因為氣味等已經被否定了。 如果沒有接觸也能看見，那就太過分了，因為眼睛會聽到聲音。 如果身體之外存在與身體不同的實體之根，那麼它就不是有礙之物，並且會看到東西。由於身體和觸覺是相隨的，所以無法認知境，並且會無法同時體驗感覺。 如果根能認知境，那麼就會變成心和心所。 在駁斥境時，有三種： 駁斥色、聲、觸之境。 第一，色的形狀是不成立的，即使只是顏色的微塵聚集在一起，也是沒有部分的。 沒有微小和大，因為它們是相對的，並且無法通過接觸的認知來成立。 顏色也是不存在的，因為如果分析微塵，顏色的部分是不成立的。 第二，聽到聲音的時候，是從西邊的方向聽到的，那麼聽到聲音就像看到瓶子一樣，是聽到聲音產生的地方的聲音呢？還是像射箭一樣，聲音的延續從東到西逐漸移動而被聽到的呢？ 第一種是不合理的，因為敲鼓後過一會兒才能聽到聲音，所以聽到的聲音會變成顛倒的。而且，由於識是無礙的，所以不會被風所阻擋。
【英語翻譯】 Therefore. As the Root Wisdom says: Power is comprehended as its extent, Not eating is like owing a debt, That is fourfold from the realm, That also is by nature unindicated. Abandoning is not true abandonment, Cultivation is also what is to be abandoned, The ripening also abides, Because the realm is the same, the parts are the same, All the different parts, At the time of that connection, Only one is born. Thus it is. In short, it is asserted that all things that cannot be expressed by different dharmas are pervaded by one entity. To refute this, as in the previous seven cases. Among the refutations of the five objects of knowledge, the first, the refutation of form, has nine aspects: Definition, arising, sense faculty, object, indication, obstruction, non-different substance, the ability to produce sound, and non-cognition. First, for the coarse causal form, contact, parts, and directions are negated. If the minute space and the solid earth are one, then there is no difference in the parts of the dust; if there is a difference, then there is no solidity either. Being moistened by water, burned by fire, and moved by wind are also negated when the two are considered together. The five sense faculties of the resultant form are also unreasonable, because smell and so on have been negated. If one can see without contact, it would be too extreme, because the eye would hear sound. If there is a sense faculty of the body that is a different entity from the body, then it is not an obstructive thing, and it would see things. Because the body and touch follow each other, the object cannot be cognized, and feelings would not be experienced simultaneously. If the sense faculty can cognize the object, then it would become mind and mental factors. In refuting the object, there are three: Refuting the objects of form, sound, and touch. First, the shape of form is not established, even if it is just the aggregation of particles of color, it has no parts. There is no small and large, because they are relative, and they cannot be established by the cognition of contact. Color also does not exist, because if the dust is analyzed, the parts of color are not established. Second, when sound is heard, is it heard from the direction of the west, like seeing a pot, is it hearing the sound where the sound originates? Or is it like shooting an arrow, is the continuity of the sound gradually moving from east to west and being heard? The first is unreasonable, because after drumming for a while, the sound is heard, so the sound heard would become inverted. Moreover, since consciousness is unobstructed, it will not be obstructed by the wind.
============================================================
==================== 第 30 段 ==================== 【原始藏文】 ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་པ་ཡངས་དོག་ལ་སྒྲ་ཆེ་ཆུང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུན་དང་ཕྲད་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་ཤར་དུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་ཉེ་རིང་ན་གྲག་པ་གསལ་མི་གསལ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙན་མི་སྙན་མ་གྲུབ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གིས་འགགས་པས་སྙན་མི་སྙན་ཡུན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲི་དང་རོ་དང་རེག་ཀྱང་མེད་དེ་ཕྲད་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་ཡོད་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཅན་རེ་རེ་རྐྱང་པ་བསྟན་དུ་མེད་དེ། ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཆ་ཅན་བསྟན་དུ་མི་སྲིད་ལ། ཆ་ཅན་མེད་པའི་ཆ་ཤས་མེད་དེ་ཕྲ་བ་ཆ་མེད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རགས་པ་ཆ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་དང་ཆ་ཅན་གཉིས་སོ་སོར་མ་གྲུབ་པས་བསྡོམ་ནས་བསྟན་དུའང་མེད་དོ། །ཡང་འདས་མ་འོངས་མེད་པས་དང་ད་ལྟ་བ་དང་དུས་མཉམ་པས་བསྟན་དུ་མེད་དོ། །ཐོགས་ བཅས་མ་གྲུབ་སྟེ། མ་ཕྲད་པ་ལ་ཐོགས་པ་ཡོད་ན་ཤར་གྱི་རི་བོ་ལ་ནུབ་ཏུ་མདའ་འཕང་བ་ཐོགས་པར་ཐལ་བ་དང་། ཕྲད་པ་ལའང་། གོ་ས་གཅིག་ཏུ་ཕྲད་ན་ཐོགས་པ་མེད་ལ། གོ་ས་ཐ་དད་ན་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མི་དད་ཀྱི་རྫས་མེད་དེ། དུ་མ་ལ་ཐ་དད་ཀྱིས་ཁྱབ་ཅིང་ཐ་དད་ལ་ཐ་མི་དད་མ་གྲུབ་པ་དང་། དུ་མ་མེད་པ་ནི་ཕྲ་རགས་གང་དུའང་མེད་དེ། ཕྲ་བ་ཆ་མེད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རགས་པ་ཆ་བཅས་ལ་དུ་མས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། རྒྱུ་འབྱུང་བའི་རྡུལ་ཕྲ་བ་རེ་རེ་ལ་ནུས་པ་མེད་ཅིང་། ཚོགས་པ་དེ་དག་ལས་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སོགས་གཞན་ལའང་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་མེད་དེ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་པ་ཁེགས་པ་དང་། དེ་དག་གི་རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་ཕྲད་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་རིག་མི་རིག་ཏུ་མི་རུང་བ། ཡུལ་རིག་མི་རིག་མི་རུང་བ། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་ནས་མི་རྙེད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སེམས་ཀྱིས་རང་རིག་པར་མི་རུང་སྟེ། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོར་མོའི་རྩེ་མོ་རང་གིས་རང་རེག་པ་དང་། རལ་གྲི་རང་གིས་རང་གཅོད་པར་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་རལ་གྲིས་རལ་གྲི་དང་། །སོར་མོ་རང་གིས་རང་ཉིད་ལ། །རེག་ཅིང་གཅོད་པར་མི་བྱེད་པ། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་། ། ཞེས་སོ། །རང་མི་རིག་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་རིག་པས་གསལ་ལོ། །ཡུལ་རིག་པའང་མི་རུང་སྟེ། ཆ་བཅས་ཆ་མེད་མ
【漢語翻譯】 因為是灰塵的緣故，以及山谷寬窄沒有聲音大小的緣故。第二種情況是不允許的，因為阻礙了連續和接觸，以及聲音不可能出現，以及聲音遠近時，聽到聲音清晰不清晰是不合理的緣故。好聽不好聽無法成立，因為剎那間停止，所以好聽不好聽沒有長久性。氣味和味道以及觸覺也沒有，因為阻礙了接觸的緣故。指示存在無法成立，因為部分和整體各自單獨無法指示，沒有部分的整體不可能指示，沒有整體的部分也不存在，因為微塵無分無法成立，粗大之物具有部分的緣故。部分和整體二者分別無法成立，所以總合起來也無法指示。還有，因為過去未來不存在，與現在同時，所以無法指示。阻礙 具有阻礙無法成立，如果不接觸而有阻礙，那麼向東邊的山射箭到西邊也會被阻礙，如果接觸，在同一個地方接觸沒有阻礙，如果地方不同，接觸無法成立的緣故。沒有不相異的物質，因為多由相異所遍及，並且在相異中不相異無法成立，沒有多，無論微細還是粗大都沒有，因為微塵無分無法成立，粗大之物具有部分，被多所遍及的緣故。沒有產生聲音的能力，因為產生原因的微塵各自沒有能力，並且沒有比那些集合之外的其他。同樣，對於其他色等也一樣適用。沒有非能辨識的色，因為否定了善不善無記，以及阻礙了那些的連續和剎那接觸的緣故。否定心有三種：不能是自知或非自知，不能是認知對境或不認知對境，從身體內外都無法找到。第一種情況是心不可能自知，因為能知和所知二者不存在的緣故。就像手指尖自己接觸自己，劍自己砍自己是不允許的一樣。《楞伽經》中說：猶如劍不能砍劍，手指不能自己觸碰自己，同樣心不能見心。 這樣說。也不能是非自知，因為快樂等由自己的認知所明瞭。認知對境也是不允許的，因為具有部分和沒有部分
【英語翻譯】 Because it is dust, and because the valley's width and narrowness do not affect the loudness of the sound. The second case is not allowed because it obstructs continuity and contact, and because sound cannot arise, and because it is unreasonable for the clarity of hearing to vary with the distance of the sound. Pleasantness or unpleasantness cannot be established, because it stops in an instant, so pleasantness or unpleasantness does not last. There is also no smell, taste, or touch, because contact is obstructed. Showing existence cannot be established, because parts and wholes cannot be shown individually, a whole without parts cannot be shown, and parts without a whole do not exist, because partless atoms cannot be established, and coarse things have parts. Since parts and wholes cannot be established separately, they cannot be shown together either. Also, because the past and future do not exist, and it is simultaneous with the present, it cannot be shown. Obstruction Having obstruction cannot be established. If there is obstruction without contact, then shooting an arrow from the east to the west mountain would also be obstructed. If there is contact, there is no obstruction if the contact is in the same place, but if the places are different, contact cannot be established. There is no non-distinct substance, because the many are pervaded by the distinct, and non-distinctness in the distinct cannot be established. The absence of the many is not found in either the subtle or the coarse, because partless atoms cannot be established, and coarse things have parts and are pervaded by the many. There is no ability to produce sound, because each of the atoms that cause it has no ability, and there is nothing other than those collections. Similarly, apply this to other forms and so on. There is no non-discriminating form, because it negates the virtuous, non-virtuous, and unspecified, and because it obstructs the continuity and momentary contact of those. There are three negations of mind: it cannot be self-aware or non-self-aware, it cannot be aware of objects or unaware of objects, and it cannot be found inside or outside the body. The first case is that the mind cannot be self-aware, because the knower and the known do not exist. Just as the fingertip cannot touch itself, and the sword cannot cut itself. The Lankavatara Sutra says: Just as a sword cannot cut a sword, and a finger cannot touch itself, similarly, the mind cannot see the mind. So it is said. Nor can it be non-self-aware, because happiness and so on are clear by one's own awareness. Awareness of objects is also not allowed, because having parts and not having parts
============================================================
==================== 第 31 段 ==================== 【原始藏文】 ཐོང་བ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་དང་ཤེས་པ་དུས་མི་མཉམ་ན་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་མཉམ་ན་འབྲེལ་བ་མེད་པས་མི་ལྟོས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ཆ་མེད་རིག་པའང་མི་རུང་སྟེ་རིག་བྱ་ཡུལ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཉིད། རིག་བྱེད་དབང་པོ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་ན། དེ་གཉིས་ཆ་གཉིས་འཛིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྲད་པ་བརྟགས་པས་ཁེགས་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་མི་རིག་པའང་མི་རུང་སྟེ། སྔོ་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསལ་ལོ། །ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་ནས་མི་རྙེད་པ་ནི། ལུས་ཆར་མ་གྲུབ་པས་སེམས་བརྟེན་པ་མ་གྲུབ་ལ་དེས་ན་དེར་གནས་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་རགས་པར་ཡོད་ན་ཆ་ཤས་ཅན་བརྟགས་པས་ཁེགས་ཤིང་། ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་གནས་པ་པོ་མ་གྲུབ་པས་ལུས་ལ་གནས་པ་མ་གྲུབ་ལ། ལུས་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་སེམས་ལུས་ལ་གནས་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ནང་ངམ་དེ་བཞིན་ཕྱི་རོལ་ལམ། །ཡང་ན་གཉིས་ཀའི་བར་དག་ན། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་མ་རྙེད། །ཅེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ནང་ནའང་སེམས་མིན་ཕྱི་མིན་ཞིང་། །གཞན་དུ་ཡང་ནི་རྙེད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་ལུས་མིན་གཞན་དུ་མིན། །འདྲེས་མིན་ལོགས་སུ་འགར་མེད་པ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་སེམས་སུ་རིག་ པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཤར་བའི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མི་རྙེད་ཀྱང་སྣང་བ་ལྟར། སེམས་ཀྱང་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ལ་སྣང་བ་རྣམས་དེ་བས་ཀྱང་འཁྲུལ་སྣང་དུ་ཤར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། མེ་ལོང་ཤིན་ཏུ་ཡང་དག་ལ། །ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི། །གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །ལྗོན་པས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །མདོ་འདི་ལྗོན་པས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འགལ་བ་མེད་དེ། སྔོན་གདུལ་བྱ་ཐ་དད་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཆོས་ཉན་པ་ན། རང་རང་གི་མོས་པ་བཞིན་མདོའི་རྣམ་གྲངས་ཐོས་ཏེ། དུས་གཅིག་ལ་འཁོར་གྱི་ཁྱམས་གཅིག་ཏུའང་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ། ལྗོན་པས་ཞུས་པའི་མདོ། དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གིས་ཐོས་པ་དེ་བཟུང་ནས་གཞན་དུ་བརྗོད་པས་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་གནས་དང་གླེང་གཞི་མཐུན་པ་དང་། མི་མཐུན་པ་ཅི་རིགས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་བ་དང་། དུས་སྔ་ཕྱིར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཏེ། གནས་གཅིག་དུས་གཅིག་ན་འདུག་བཞིན་དུ་གནས་ད
【漢語翻譯】 因為不能見，如果境和識的時間不同時，見就變成顛倒，如果同時，因為沒有關係，就會變成不依賴。境無分識也不行，因為所識境本身沒有分。能識的根無分本身來識，那兩者就會變成執持二分，而且，相觸被考察所破也是原因。境非識也不行，因為已經用體驗藍色等來破除了。從身體的內外都找不到，是因為身體沒有成為部分，所以心所依賴的就沒有成立，因此住在那裡也不成立，如果心粗大地存在，就會被考察有分而破除。沒有分就沒有成立住者，所以在身體上住就沒有成立。身體沒有成立，心住在身體上也沒有成立。《菩提心釋》中說：內或如是外境中，或者二者之間的任何地方，勝者們都沒有找到心。還有，《入行論》中說：心不在內也不在外，其他地方也找不到。不是身體，不在其他地方，不混合，沒有單獨存在的地方。那麼，心是什麼樣的覺知呢？就像鏡子中顯現的影像，從鏡子中既不能找到它本身，也不能找到其他，但它卻顯現一樣。心也是明明沒有卻顯現，所以是錯覺。心上的顯現更是具有顯現為錯覺的原因。在《父子相見經》中說：就像鏡子非常清澈，如何沒有自性一樣，影像顯現也是如此，智者們應如是了知諸法。那麼，這部經不是從樹問而說的嗎？沒有相違，以前所化有情不同，在聽聞世尊說法時，各自聽到符合自己意樂的經名。在一個時間，一個轉輪的庭院中，也有《父子相見經》、《樹問經》、《無垢經》、《寶積經》、《三昧王經》等等，各自執持自己聽到的，然後在其他地方講述，所以才會有這種情況。那也是處所和論題相同和不同，以各種方式顯現給有情，以及顯現的時間先後，那正是佛的加持，在一個處所，一個時間安住時，處所
【英語翻譯】 Because it is impossible to see, and if the object and consciousness are not simultaneous, the seeing becomes inverted, and if they are simultaneous, since there is no connection, it would be independent. An objectless consciousness is also not permissible, because the object to be known itself is without parts. If the knowing faculty, which is itself without parts, knows, then the two would be holding onto two parts, and also because contact is refuted by examination. An object that is not consciousness is also not permissible, because it is refuted by experiencing blue and so on. It cannot be found inside or outside the body, because the body has not become parts, so the mind's reliance is not established, and therefore dwelling there is not established. If the mind exists coarsely, it is refuted by examining it as having parts. Without parts, the dweller is not established, so dwelling in the body is not established. Since the body is not established, the mind's dwelling in the body is also not established. In the Commentary on the Bodhicitta, it says: "Neither inside, nor likewise outside, nor in any place between the two, the Victorious Ones have not found the mind." And in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life, it says: "The mind is not inside, nor outside, nor is it found elsewhere. It is not the body, nor is it elsewhere, it is not mixed, nor is it separately somewhere." So, what is the nature of mind as awareness? Just as the image appearing in a mirror cannot be found as the mirror itself or as something else, yet it appears, so too, the mind appears even though it does not exist, and is therefore an illusion. The appearances in the mind are even more so the cause of appearing as illusions. In the Sutra of the Meeting of Father and Son, it says: "Just as a mirror is very clear, and how it has no self-nature, so too, the appearance of images, the wise should understand all phenomena in this way." Is this sutra not spoken from the questioning of the tree? There is no contradiction, because in the past, different beings to be tamed, when listening to the teachings of the Bhagavan, each heard the names of the sutras according to their own inclinations. At one time, in one courtyard of the assembly, there were also the Sutra of the Meeting of Father and Son, the Sutra of the Tree's Question, the Sutra of the Immaculate, the Sutra of the Heap of Jewels, the Sutra of the King of Samadhi, and so on, each holding onto what they heard and then speaking about it elsewhere, so that is how it happened. That is also the place and the topic being the same and different, appearing to sentient beings in various ways, and the appearance of the earlier and later times, that is precisely the blessing of the Buddha, while dwelling in one place at one time, the place
============================================================
==================== 第 32 段 ==================== 【原始藏文】 ང་དུས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ དགག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱིར་དགག་པ། སོ་སོར་དགག་པ། འདུ་ཤེས་དགག་པ། དྲན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་པ་དང་། ཐ་དད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་གཅིག་ན་ཐ་སྙད་དུ་རྫས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། སེམས་བྱུང་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་འགྲོའི་ཁྱད་པར་གཅོད་པ་དང་། སེམས་ལྟར་སེམས་བྱུང་ངོ་བོ་ལ་དཔྱོད་པ་དང་། ཕན་ཚུན་གྲངས་འཆོལ་ཏེ་དྲུག་གམ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱི་དང་མཚུངས་པར་ཐལ་ལོ། །ཐ་དད་ནའང་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པ་དང་། རྗེས་དཔག་ཆ་མང་པོར་ཐལ་བ་དང་། དོན་སྤྱི་འཛིན་མི་འཛིན་དུ་མི་འཐད་པ་དང་། ཕན་ཚུན་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོར་དགག་པ་ལ། ངོ་བོ། རྣམ་པ། སྒྲ་དོན་མི་འཐད་པ་གསུམ། དང་པོ་སེམས་དང་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པས་ཀུན་འགྲོ་ལྔ་མ་གྲུབ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཕྲད་མ་ཕྲད་དུས་མཉམ་མི་མཉམ་དུ་མི་རུང་བས་ཡུལ་ངེས་ལྔ་མ་གྲུབ། ལྟོས་གཞི་དགེ་བ་ཉིད་ཁེགས་པས་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་མ་གྲུབ། ཉོན་མོངས་བྱ་མོངས་བྱེད་དུ་མེད་པས་རྩ་ཉོན་དང་ཉེ་ཉོན་མ་གྲུབ། ཐ་དད་དུས་མཉམ་པ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པས་གཞན་འགྱུར་བཞི་སོགས་དང་སྔ་མ་ཀུན་ཀྱང་ཁེགས་སོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་སོ་སོའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་གཞན་དང་གཞན་མེད་ན་སེམས་བྱུང་མི་སྲིད་ལ། དེ་དག་སོ་ སོ་གཞན་དང་གཞན་དུ་གྲུབ་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ། སྒྲ་དོན་ཡང་མི་འཐད་དེ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པ་མི་རུང་སྟེ། སེམས་དང་ཕྲད་པ་ལས་བྱུང་ན་སེམས་སུ་ཐལ་ལ། མ་ཕྲད་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ལས་བྱུང་བར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རྫས་གཅིག་ལ་སྐྱེད་པར་བྱ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐ་དད་དུས་མཉམ་ལས་འབྱུང་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་མི་མཉམ་པ་ལས་བྱུང་ན་དུས་མཚུངས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། །ཆགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དང་། །དད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ལས། །ཉོན་མོངས་དགེ་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། ངོ་བོ་གཟུགས་མེད་མཐོང་བ་པོ། །སྒྲ་མེད་ཐོས་པ་པོ་ཡང་མེད། །དྲི་མེད་སྣོམ་པ་པོ་ཡང་མེད། །རོ་མེད་མྱོང་བ་པོ་ཡང་མེད། །རེག་མེད་རེག་པ་པོ་ཡང་མེད། །སེམས་མེད་སེམས་ལས་བྱུང་བའང་མེད། །ཅེས་སོ།
【漢語翻譯】 我于不同時顯現乃是幻化。心所的破斥有四種：總的破斥、個別的破斥、認識的破斥、憶念的破斥。第一種有兩種：一和異的破斥。第一種是：如果心和心所是一，則名言中不成立異體，如同心所一樣，心會斷絕遍行之差別，如同心一樣，心所會分析自性，並且互相之間數字錯亂，會成為六或五十一，並且會成為與總相相同。如果是異，則不符合定義，並且會成為許多部分之後，不符合執持不執持總義，並且會成為互相不遍及。個別破斥有：體性、相狀、聲音意義不符合三種。第一，心和一異沒有隨行，因此五遍行不成立。境和有境，接觸不接觸，同時不同時，不容許，因此五境決定不成立。所依之善本身被遮止，因此十一種善不成立。煩惱不是煩惱做者，因此根本煩惱和近煩惱不成立。如果是異，同時，則實際上沒有互相幫助，因此其他轉變四種等等和之前所有都遮止了。第二，如果將各個差別之相狀作為境，沒有其他和另外，則心所不可能存在，如果這些各自成立為其他和另外，則完全斷絕境之相狀的識則不會成立。第三，聲音意義也不符合，稱為心所不容許，如果從與心接觸而生，則會成為心，如果不接觸，則不容許成為心所，並且接觸不成立，因此不成立為心所，並且對於一個事物，沒有生者和所生二者，並且遮止了從異體同時產生，並且如果從不同時產生，則同時性會消失。《經莊嚴論》中說：心性顯現為二，顯現為貪等等，顯現為信等等，從煩惱善法不存在。以及《二觀察》中說：體性無色是見者，無聲也是聽者，無味也是嗅者，無味也是嘗者，無觸也是觸者，無心也沒有心所。
【英語翻譯】 My appearing in different times is an illusion. The refutation of mental factors has four aspects: general refutation, individual refutation, the refutation of perception, and the refutation of memory. The first has two aspects: the refutation of one and different. The first is: if mind and mental factors are one, then in name, different entities are not established, and like mental factors, mind would sever the distinctions of pervasive factors, and like mind, mental factors would analyze their own nature, and the numbers would be confused with each other, resulting in six or fifty-one, and it would become the same as the general characteristic. If they are different, then the definition is not appropriate, and it would become many parts later, it would not be appropriate to hold or not hold the general meaning, and they would become mutually non-pervasive. Individual refutation has three aspects: essence, aspect, and sound meaning are not appropriate. First, mind and one or different do not follow, so the five pervasive factors are not established. Object and object-possessor, contact or no contact, simultaneous or not simultaneous, are not allowed, so the five object-determinations are not established. The basis of reliance, goodness itself, is negated, so the eleven goodnesses are not established. Afflictions are not the doer of afflictions, so root afflictions and near afflictions are not established. If they are different and simultaneous, then there is no actual mutual benefit, so other transformations, the four, etc., and all the previous ones are also negated. Second, if the aspects of each difference are taken as objects, there is no other and no other, then mental factors cannot exist, and if these are established as other and other, then the consciousness that completely cuts off all aspects of the object will not be established. Third, the sound meaning is also not appropriate, the term 'mental factor' is not allowed, if it arises from contact with the mind, it will become the mind, and if it does not contact, it is not allowed to be a mental factor, and since contact is not established, it is not established as a mental factor, and for one thing, there are no two, the producer and the produced, and it is forbidden to arise from different entities simultaneously, and if it arises from different times, then simultaneity will disappear. In the Ornament of the Sutras, it says: The nature of mind appears as two, appearing as attachment, etc., appearing as faith, etc., from afflictions, virtuous dharmas do not exist. And in the Two Examinations, it says: Essence is formless, the seer, soundless, also the hearer, odorless, also the smeller, tasteless, also the taster, touchless, also the toucher, without mind, there are also no mental factors.
============================================================
==================== 第 33 段 ==================== 【原始藏文】 །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་ལས། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་ སུ་བལྟའོ། །གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སྟོང་པའོ་ཞེས་པ་དང་། སེམས་འགྲེལ་ལས། ཕན་པར་བཞེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །གཟུགས་དང་ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་དང་། །འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་ལྔ། །དེ་དག་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་གསུངས། །རྐང་གཉིས་མཆོག་གིས་རྟག་ཏུ་ཡང་། །གཟུགས་ནི་ལྦུ་བ་རྡོས་འདྲར་སྣང་། །ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་འདྲ། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་དང་མཚུངས་ཤིང་། །འདུ་བྱེད་ཆུ་ཤིང་དག་དང་འདྲ། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས། །ཕུང་པོ་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེའང་ཐ་སྙད་པ་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་བ་དག་ནི་ཀ་བ་ལྟ་བུ་གཟུགས་སོགས་རང་སྟོང་དུ་འདོད་དེ། སྣང་སྟོང་གི་ཐ་སྙད་མི་རུང་བ་སྣང་བ་མཐོང་བ་ལྟར་སྟོང་པ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་སྐྱོན་དམིགས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནང་དུ་རྟོགས་པ་དག་བློ་ཡུལ་སྟོང་པས་གཟུགས་སྟོང་། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་བློ་ལ་ཤར་ཡང་གཟུགས་རང་མཚན་པ་མེད་པས་གཟུགས་དེས་བློ་སྟོང་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་འཆད་ལ། བློ་སྣང་གི་གཟུགས་དང་། གཟུགས་སྣང་གི་བློ་དེ་ནང་དང་། བློས་སྟོང་གི་གཟུགས་དང་། གཟུགས་སྟོང་གི་ཡུལ་དེ་ཕྱི་དག་ སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་གཅིག་ཐ་དད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལས་སྟོང་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་པར་དགོངས་པའོ། །འདུ་ཤེས་དགག་པ་ནི། དེའི་ཡུལ་བཟང་ངན་ཆེ་ཆུང་སོགས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཡུལ་གཅིག་ལའང་འགའ་ཞིག་གི་ཡིད་དུ་འོང་ལ་འགའ་ཞིག་གི་ཡིད་དུ་མི་འོངས་པ་སོགས་ནང་གི་གོམས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་དེ་ཕྲ་རགས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ཡུལ་ཅན་འདུ་ཤེས་པའང་རྫུན་ལ། རྫུན་བཞིན་པ་རང་གི་ངོ་བོའང་བརྟག་ན་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་ལས། ཇི་ཙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དེ་ཙམ་དུ་རྫུན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དྲན་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདས་པའི་དོན་སྤྱིར་མ་གྲུབ། སྒྲོ་བཏགས་པ། བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་པ་དྲན་པ་སྔར་བུམ་པ་མཐོང་བའི་རྣམ་པ་བློ་ལ་
【漢語翻譯】 因此，經中說，五蘊所攝的一切法，其自性皆為空性，如幻如化。如《心經》云：「于彼五蘊，亦應如是觀，謂皆性空。」色即是空，空即是色。色不異空，空不異色。如是，受、想、行、識亦皆是空。又如《釋心論》云：「樂善士夫曾宣說，色受想行及識蘊，是為聲聞眾所說。二足尊主恒時說，色如水泡聚沫然，受如水中浮漚同，想如陽焰幻影等，行如芭蕉樹幹貌，識如幻術之所變。如是五蘊之體性，是為菩薩眾宣說。」如是。其中，向外看的名言師們認為，柱子等色法等是自性空。因為他們認為說「顯現空性」是不合理的，會產生如「顯現如同見到，空性如同見到」等過失。瑜伽行者向內證悟，認為由於心識的對境是空性的，所以色法是空性的。即使境的顯現於心識中生起，但由於色法沒有自相，因此色法使心識變為空性，所以說空性即是色法。心識顯現的色法和色法顯現的心識是內，心識所空的色法和色法所空的境是外，如同幻術和夢境一樣，因為超越了一和異，所以認為色不異於空，空不異於色。破除想蘊：想蘊的對境，好壞、大小等只是相互觀待而安立，實際上並不成立。並且，對於同一個境，有些人覺得悅意，有些人覺得不悅意等，只是隨順內在的串習而轉。並且，境在細大等任何方面都不成立，因此以境為對境的想蘊也是虛假的。如同虛假一樣，如果觀察其自性，也是空寂的。如經中說：「于彼作意想，彼即是虛妄。」如是。破除憶念有三種：過去的境總的來說不成立，增益，成為行境相違。第一，憶念瓶子，之前見到瓶子的形象在心中
【英語翻譯】 Thus, it is said in the scriptures that all phenomena encompassed by the five aggregates are empty in nature, like illusions. As the Heart Sutra states: "Likewise, the five aggregates should be viewed as empty by their very nature." Form is emptiness; emptiness is form. Form is not different from emptiness; emptiness is not different from form. Similarly, feeling, perception, volition, and consciousness are also empty. Furthermore, as the Commentary on the Mind states: "Those who wish for benefit have declared that the aggregates of form, feeling, perception, volition, and consciousness are taught to the Hearers. The supreme among bipeds always said that form appears like a bubble or a mass of foam, feeling is like a water bubble, perception is like a mirage, volition is like the trunk of a banana tree, and consciousness is like an illusion. Such is the nature of the five aggregates, taught to the Bodhisattvas." Thus it is. Among these, the nominalists who look outward consider form and so on, like a pillar, to be empty of self-nature. They consider it unreasonable to speak of "appearance-emptiness," as it would lead to faults such as "appearance is seen, emptiness is seen." The yogis who realize inwardly consider form to be empty because the object of the mind is empty. Even though the appearance of an object arises in the mind, since form has no self-characteristic, that form empties the mind, so they explain that emptiness is form. The form appearing to the mind and the mind appearing to form are internal; the form emptied by the mind and the object emptied by form are external. Like illusions and dreams, because they transcend one and different, they consider that form is not different from emptiness, and emptiness is not different from form. Refuting perception: The objects of perception, such as good and bad, large and small, are established only in relation to each other and are not established in reality. Moreover, for the same object, some find it pleasing, while others do not, and so on, which is only due to following internal habits. Furthermore, since the object is not established in any way, whether subtle or gross, the perception that takes the object as its object is also false. Like falsehood, if its own nature is examined, it is also solitary. As it is said in the sutra: "To the extent that there is perception, to that extent there is falsehood." Thus it is. Refuting memory has three aspects: the past object is not established in general, superimposition, and contradiction in being an object of action. First, the memory of a pot, the image of seeing the pot before in the mind,
============================================================
==================== 第 34 段 ==================== 【原始藏文】 སྣང་བ་ལ་བྱེད་ན། བུམ་པ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་རྣམ་པ་དྲན་དུ་མེད་པ་དང་། བློ་དངོས་པོ་དང་དོན་སྤྱི་དངོས་མེད་གཅིག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ལ། མི་གཅིག་ན་བློ་ལ་དྲན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོ་དངོས་མེད་རྫས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བུམ་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བློ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་དྲན་པ་ཁེགས་པས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་གིས་རློམ་པ་ཙམ་ལས་ཡུལ་དེ་ཉིད་དྲན་པར་བྱར་ མེད་པས། ཡུལ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་བ་བློ་ད་ལྟར་བས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡུལ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དྲན་པ་ཞེས་བྱ་འདས་པ་ཡི། །ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དགག་པ་ལ་དགུ་སྟེ། སྤྱིར་དགག་པ། ཐོབ་པ་དགག་པ། རིགས་མཐུན་དགག་པ། ཆོས་བཞི་དགག་པ། ཡི་གེ་དགག་པ། འཇུག་པ་དགག་པ། མགྱོགས་པ་དགག་པ། ཡུལ་དགག་པ། ཚོགས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཐ་སྙད་དུའང་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དུ་མེད་དེ་མི་རྟག་པ་གཟུགས་སུ་ཐལ་བ་དང་གཟུགས་མེད་པ་ལ་མི་རྟག་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་མི་རུང་སྟེ། གཟུགས་དང་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པ་དང་། འཇུག་པ་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱོར་རོ། །ཐོབ་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བྱ་བྱེད། དུས། ཐོབ་བྱ་ལ་བརྟགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡོམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། གཅིག་ལ་བྱ་བྱེད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བུམ་པ་ཐོབ་དུས་ཐོབ་པར་མི་རུང་སྟེ། ཐོབ་ཟིན་ཐོབ་ན་འགགས་ལ། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་ན་མ་སྐྱེས་ལ། ཐོབ་དུས་ཐོབ་ན་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པས་ཁེགས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བུམ་པ་རྟག་པ་ཐོབ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། རྟག་པ་ཐོབ་བྱར་མ་གྲུབ་ལ་ཐོབ་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཐོབ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། ཐོབ་བྱར་བཟོ་དུས་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་དངོས་རྣམས་ལ། །ཐོབ་པ་ཅི་ཡོད་ཤོར་ཅི་ཡོད། །ཅེས་སོ། །རིགས་མཐུན་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ། འདྲ་མི་འདྲར་མ་ངེས་པ། མཐུན་བྱེད་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་སྣམ་མི་རྟག་པར་འདྲ་བ་མེད་དེ་གཉིས་ཀ་ཆ་མེད་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ནོ
【漢語翻譯】 如果從顯現方面來說，因為瓶子沒有成立，所以它的形狀無法回憶。如果識是事物和總義非事物一體，則太過分了，如果不一體，則識回憶是相違的緣故，並且事物和非事物是相違的，所以不成立。第二，不是瓶子的形狀，因為是把自己的識顯現於彼處而妄加執著。因為瓶子的回憶被遮破，所以也不成立。第三，只是分別唸的妄想，無法回憶那個境，因為過去未來現在的境，現在識作為境，本身和境沒有關聯，所以也會變成不是境的回憶。《四百論》中說：「回憶稱為已逝去，于境顛倒而轉。」遮破不相應行有九種：總遮破、獲得遮破、同類遮破、四法遮破、文字遮破、進入遮破、迅速遮破、境遮破、集合遮破。第一，不相應行在名言中也沒有成立為實有，因為從色等來說，不是它本身也不是其他。不是它本身，因為不常住變成色，並且無色中沒有不常住的緣故。不能是他者，因為和色關聯沒有成立，並且會變成不是一個進入處。其他的道理也同樣適用。遮破獲得有三種：作者和所作、時間、觀察所獲得。第一，像律儀等，所獲得和獲得者不能是一體，因為一個不可能有作者和所作兩種。第二，天授獲得瓶子時，不能正在獲得，因為已經獲得再獲得則已滅，沒有獲得而獲得則未生，正在獲得而獲得則相遇沒有成立，所以被遮破。第三，瓶子常住不能作為所獲得，因為常住沒有成立為所獲得，如果獲得則會變成無常。無常不能作為所獲得，因為作為所獲得時已經滅了。《入行論》中說：「如是空性的事物中，有什麼獲得，有什麼失去？」遮破同類有三種：互相觀待、不確定相同不相同、共同作用者沒有成立。第一，瓶子和氆氌沒有相同的不常住，因為兩者都是無分，所以沒有成立。第二，錯
【英語翻譯】 If we consider it from the aspect of appearance, since the pot is not established, its form cannot be recalled. If consciousness is one with things and generalities that are non-things, it is too extreme. If they are not one, then it is contradictory for consciousness to recall, and since things and non-things are contradictory, it is not established. Secondly, it is not the form of the pot, because it is falsely attributed to the appearance of one's own consciousness there. It is also not established because the recollection of the pot is refuted. Thirdly, it is merely the presumption of conceptual thought, and it is impossible to recall that object itself. Because the past, future, and present objects are made into objects by the present consciousness, and because they are not related to the object, it will also become not a recollection of the object. The Four Hundred says: "Memory is called that which has passed away, and it turns upside down in relation to the object." Refuting non-associated formations has nine aspects: general refutation, refutation of attainment, refutation of similarity, refutation of the four dharmas, refutation of letters, refutation of entry, refutation of speed, refutation of object, and refutation of aggregation. Firstly, non-associated formations are not established as real even in conventional terms, because from form and so on, they are neither the same nor different. They are not the same, because impermanence would become form, and there would be no impermanence in the formless. It cannot be other, because the connection with form is not established, and it would become not a single entry point. Other reasons can also be applied. Refuting attainment has three aspects: agent and action, time, and examining what is to be attained. Firstly, in the case of vows and the like, the object to be attained and the attainer cannot be one, because it is impossible for one to have both agent and action. Secondly, when Devasbyin attains the pot, he cannot be attaining it at the time, because if he has already attained it, it has ceased, and if he has not attained it, it has not arisen. If he is attaining it at the time, then the meeting is not established, so it is refuted. Thirdly, a permanent pot cannot be the object to be attained, because permanence is not established as the object to be attained, and if it is attained, it will become impermanent. Impermanence cannot be the object to be attained, because it ceases when it is made the object to be attained. The Engaging in Bodhisattva Deeds says: "Thus, in empty things, what is attained, what is lost?" Refuting similarity has three aspects: mutual dependence, uncertainty of similarity and dissimilarity, and the common factor not being established. Firstly, the pot and the woolen cloth do not have the same impermanence, because both are partless, so it is not established. Secondly, mis-
============================================================
==================== 第 35 段 ==================== 【原始藏文】 ར་བུ་ཉི་མ་དང་འདྲ་ལ་མུན་པ་དང་མི་འདྲ་བ་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་ཙམ་དུ་ཆོས་འདྲ་བ་དང་། དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། མཐིང་ཤུན་དང་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོར་འདྲ་ཞེས་པའི་སྤྱི་མཐིང་ག་ཙམ་ཁེགས་པས། འདྲ་ཆོས་གཉིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲ་ཆོས་བྱེ་བྲག་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་སྤྱི་མཐིང་གའང་མི་འགྲུབ་སྟེ་རགས་ཕྲ་ཕྲད་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བཞི་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་མི་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་། སོ་སོར་རྟག་མི་རྟག་ཏུ་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བ་ནི་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་མི་རིགས་པ་དང་། རྒས་པ་གསར་པ་ལས་རྙིང་པར་འགྱུར་བ་དང་། གནས་པ་སྐྱེས་ནས་མ་ཞིག་པ་དང་། འཇིག་པ་ཡོད་པ་ལས་མེད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་མི་རུང་སྟེ། རྡུལ་ཆར་མ་གྲུབ་པ་ལ་བྱ་བ་ཐ་དད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་རྒས་གནས་ གསུམ་ཡོད་པས་འཇིག་པ་དང་བྱ་བ་འགལ་བ་དང་། དེ་གསུམ་ཡང་འཇིག་པར་འཕོ་བས་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་ཙམ་ལ་ཐ་དད་མ་གྲུབ་ལ། དངོས་པོ་ལ་ཆ་ཤས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། སྐྱེ་ལ་སོགས་གསུམ་སོ་སོ་ཡིས། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་བྱ་བར་ནི། །ནུས་མིན་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ། །འདུས་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་རུང་། །ཞེས་སོ། །སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དེ་བཞི་འཇུག་ཏུ་མི་རུང་ལ། སྐད་ཅིག་ལས་ཐ་དད་པ་དངོས་པོ་ལ་མེད་པས། དེ་བཞི་མ་ཞུགས་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཅོག་ལ་དེ་བཞི་ཞུགས་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གང་ལའང་སྣང་ཚོད་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་གཤིས་ལ་སྐྱེ་རྒ་གནས་འཇིག་ཙམ་དུའང་སྐད་ཅིག་གི་ཆ་ཤས་མེད་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དངོས་པོ་འགག་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི། །སྐྱེ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་འགག་བཞིན་མ་ཡིན་པ། །དེ་ནི་དངོས་པོ་མི་འཐད་དེ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀུན་དུ། །རྒ་དང་འཆི་བའི་ཆོས་ཡིན་ན། །གང་དག་རྒ་དང་འཆི་མེད་པར། །གནས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིགས་པ་འདིས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་ན། སྐྱེ་རྒ་གནས་འཇིག་དང་བྲལ་བའི་གཤིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཕྱམ་ཕྱལ་གྱིས་སྐད་ཅིག་ལ་རིག་སྟེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྒོམ་པ་རང་བབས་སུ་སྐྱེ་བས། སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཆུང་ངུས་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེད་བྱས་ནའང་། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། རྟོགས་ན་ལྟ་
【漢語翻譯】 如同太陽一般，與黑暗不同是不合理的，因為僅僅在事物層面相似，而在分析時，這種相似性並不成立。第三個例子是，說藍色樹皮和藍色蓮花相似，僅僅是籠統的藍色相似，但兩種相似的性質並不成立。由於兩種具體的相似性質不成立，籠統的藍色也就不成立，因為粗細混合導致不成立。對四種法（生、老、住、滅）的駁斥分為兩點：一是不能成為一體，二是不能各自成為常或無常。第一點是，生是不可能從無到有的，老是從新到舊的變化，住是從生到未壞，滅是從有到無的變化，這些都是不合理的，因為微塵尚未成立，不同的作用是不可能的。生、老、住三者存在，與滅的作用相違背。這三者也轉變為滅，因此形式相同。僅僅在顯現上，差別並不成立，而在事物上，部分並不成立。根本慧論中說：生等三者各自，作為有為法的特徵和作用，不可能在一個時間裡，在一個事物上同時存在。因此，對於一個剎那的事物來說，這四者是不可能同時存在的。由於在剎那之外沒有其他的事物，如果這四者不進入，那麼承諾所有有為法都具備這四者就失敗了。因此，對於任何事物來說，雖然在顯現上看起來是那樣，但那是一種錯覺。在事物的本性中，即使是生、老、住、滅，也沒有剎那的部分，因此不成立。該論中說：事物正在壞滅時，生是不可能成立的。如果不是正在壞滅，那就不可能是事物。如果所有事物在任何時候，都是衰老和死亡的規律，那麼什麼是不衰老和死亡，常住的事物呢？因此，用這種理路來分析顯現的事物時，會瞬間認識到遠離生、老、住、滅的本性，如同虛空一般空曠。安住于實相的禪修自然而然地產生，從而將輪迴徹底摧毀。四百論中說：即使是小智慧，也不會對這個法產生絲毫懷疑。即使產生絲毫懷疑，也會徹底摧毀輪迴。意思是，如果證悟，就能見到。
【英語翻譯】 It is unreasonable to be like the sun but unlike darkness, because the similarity is only at the level of things, and upon analysis, this similarity does not hold. The third example is that saying blue bark and blue lotus are similar, only the general blue is similar, but the two similar properties do not hold. Since the two specific similar properties do not hold, the general blue also does not hold, because the mixture of coarse and fine causes it to not hold. The refutation of the four dharmas (birth, aging, abiding, and decay) is divided into two points: one is that they cannot become one, and the other is that they cannot each become permanent or impermanent. The first point is that birth is impossible from non-existence to existence, aging is the change from new to old, abiding is from birth to not yet destroyed, and decay is the change from existence to non-existence. These are all unreasonable, because the atom has not been established, and different actions are impossible. The existence of birth, aging, and abiding contradicts the action of decay. These three also transform into decay, so the forms are the same. Only in appearance, the difference is not established, and in things, the part is not established. The Root Wisdom Treatise says: Birth and the other three each, as the characteristics and actions of conditioned dharmas, cannot exist simultaneously in one time, in one thing. Therefore, for a momentary thing, these four cannot exist simultaneously. Since there is no other thing outside of the moment, if these four do not enter, then the commitment that all conditioned dharmas possess these four is a failure. Therefore, for any thing, although it appears that way in appearance, it is an illusion. In the nature of things, even birth, aging, abiding, and decay do not have a momentary part, so it is not established. The treatise says: When a thing is in the process of decay, birth cannot be established. If it is not in the process of decay, then it cannot be a thing. If all things at all times are the law of aging and death, then what is not aging and death, the permanent thing? Therefore, when analyzing the appearing things with this reasoning, one will instantly recognize the nature that is free from birth, aging, abiding, and decay, as vast as the sky. The meditation that abides in reality arises naturally, thereby completely destroying samsara. The Four Hundred Verses says: Even small wisdom will not have the slightest doubt about this dharma. Even if the slightest doubt arises, it will completely destroy samsara. It means that if one realizes, one can see.
============================================================
==================== 第 36 段 ==================== 【原始藏文】 སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པའོ། །ཡུམ་ལས། མི་སྐྱེ་བ་དང་མི་གནས་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན། དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །དགེ་སློང་མ་ཉི་ཁྲིས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྙེད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྤོམ་ཡོར་ཙམ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་སྙམ་ནས་རྟོག་མེད་དུ་འཇོག་པ་མ་ཡིན་པར་གཤིས་དེ་ལྟར་སལ་གྱིས་རིག་ནས་བྱ་བ་མེད་པར་ཕྱམ་གདལ་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཤིས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལས། བྱིས་པ་མཚན་མར་འཛིན་པས་མ་རྟོགས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སོ་སོར་རྟག་མི་རྟག་ཏུ་མི་རུང་བ་ནི། སྐྱེ་སོགས་སོ་སོ་རེ་རེ་བཞིན་རྟག་ན་རང་ཉིད་འདུས་བྱས་མིན་པ་དང་། འདུས་བྱས་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་ལ། མི་རྟག་ན་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་སྐྱེ་སོགས་བཞི་ཡོད་དགོས་པས་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྩ་ཤེས་ལས། སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་ རྣམས་ལ། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་གཞན་ཞིག་ནི། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཐུག་མེད་འགྱུར། །མེད་ན་དེ་དག་འདུས་བྱས་མིན། །ཞེས་སོ། །ཡི་གེ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ་ཡན་ལག་དང་རྡུལ་དང་དུས་ཆ་དུ་མ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡི་གེ་མ་མཆིས་པ། མིང་མ་མཆིས་པ། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཙམ་གང་ལས་གསུངས་ཤེ་ན། གནས་ལུགས་ལ་ཡི་གེ་མེད་ཀྱང་། དེ་མ་རྟོགས་པར་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཡི་གེ་ལ་ཞེན་ནས་འཁོར་བ་ན་སྤྱོད་པའི་ངོར། སྒྲོ་བཏགས་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཞིང་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཡི་གེ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཉན་པ་གང་དང་སྟོན་པ་གང་། །འགྱུར་བ་མེད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །ཉན་ཞིང་སྟོན་པར་བྱེད་པའང་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འཇུག་པ་ཡང་མེད་དེ། ཕལ་པ་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར། བྱ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱིམ་དུ་ཕྱུགས་འཇུག་པ་ལྟར་ཐ་དད་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་མི་རྟག་ལ་འཇུག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་ན་མི་འཇུག་ལ། མི་རྟག་ན་འཇུག་པར་བཟོ་དུས་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་འབྱུང་འཇུག་གཉིས་ཆར་ཁེགས་སོ། །མགྱོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། འགྲོ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། འཕོ་བ་བཀག་པ
【漢語翻譯】 更不用說了。在《母經》中說："當講述這不生、不住、不滅的法門時，五百比丘在沒有領受的情況下，心從諸漏中解脫。比丘尼尼提證悟到諸法中沒有塵垢、沒有染污的法眼。" 也就是說，不要僅僅認為沒有像蓬勃生長那樣而停留在無念狀態，而是要清晰地認識到本性如此，從而無所作為地坦然安住。因為本性就是如此，所以孩童執著于相狀而無法證悟。在《寶積經》中說："如來恒常是不生之法，一切諸法都與善逝相同。具有孩童心智而執著于相狀的人們，在世間行持不存在之法。" 這樣說。單獨地認為是常或無常是不合理的。如果生等各自單獨是常，那麼自身就不是有為法，也不能成為其他有為法的特徵。如果無常，那麼每一個都需要有生等四相，這樣就會變成無窮無盡。《根本慧論》中說："生和住和滅，如果有其他的有為法特徵，如果存在，就會變成無窮無盡；如果不存在，那麼這些就不是有為法。" 這樣說。文字也無法成立，因為從肢體、微塵和眾多時間片段中，既不能成立為相同，也不能成立為不同。在《母經》中說："一切諸法都沒有文字，沒有名稱，遠離一切相狀。" 那麼，如此眾多的法蘊是從哪裡宣說的呢？雖然實相中沒有文字，但對於那些不證悟實相而執著于文字並在輪迴中流轉的人們，是爲了適應他們的根器，才安立名言，聽聞和宣說不生之義等。如《三摩地王經》中說："對於沒有文字的諸法，哪裡有聽聞者和宣說者？在不變的事物上安立名言，聽聞和宣說也是如此。" 也沒有進入，就像凡夫進入道路一樣，因為沒有能作者和所作者的二元對立；就像牲畜進入房屋一樣，因為遮止了差別；並且進入常或無常是不合理的，如果是常，則無法進入；如果是無常，那麼在製造進入的時候就會滅亡。因此，生起和進入兩者都被遮止了。也沒有快速，因為行走被遮止了，轉移被遮止了
【英語翻譯】 Needless to say. In the Mother Sutra, it says, "When this category of Dharma that is unborn, un abiding, and unceasing is taught, five hundred monks, without taking anything, have their minds completely liberated from the outflows. The Bhikshuni Niti attained the Dharma eye, free from dust and defilement, in all Dharmas." That is to say, do not merely think that there is no birth like flourishing growth and remain in a state of non-thought, but rather clearly recognize that the nature is such, and thereby abide in a state of effortless ease. Because the nature is such, children, clinging to characteristics, cannot realize it. In the Sutra of the Jewel Heap, it says, "The Tathagata is always the unborn Dharma, all Dharmas are the same as the Sugata. Those with childish minds who cling to characteristics practice Dharmas that do not exist in the world." Thus it is said. It is not reasonable to separately consider it as permanent or impermanent. If birth, etc., are each separately permanent, then they themselves are not conditioned, nor can they be the characteristics of other conditioned things. If they are impermanent, then each would need to have the four characteristics of birth, etc., which would become infinite. In the Root Wisdom Treatise, it says, "Birth and abiding and destruction, if there is another conditioned characteristic, if it exists, it will become infinite; if it does not exist, then these are not conditioned." Thus it is said. Letters also cannot be established, because from limbs, dust, and numerous moments of time, it cannot be established as either the same or different. In the Mother Sutra, it says, "All Dharmas are without letters, without names, and are separated from all characteristics." Then, from where are so many aggregates of Dharma spoken? Although there are no letters in reality, for those who do not realize reality and cling to letters and wander in samsara, it is to suit their faculties that names are posited, and the meaning of unborn, etc., is heard and taught. As it says in the Samadhiraja Sutra, "For Dharmas without letters, where is the hearer and where is the teacher? By positing names on the unchanging, hearing and teaching are also done." There is also no entering, just as ordinary people enter a path, because there is no duality of agent and object; just as livestock enter a house, because difference is prevented; and it is not reasonable to enter permanence or impermanence, for if it is permanent, it cannot enter; if it is impermanent, then it will cease at the time of creating the entering. Therefore, both arising and entering are prevented. There is also no quickness, because going is prevented, and transferring is prevented.
============================================================
==================== 第 37 段 ==================== 【原始藏文】 འི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་ན་མི་འཕོ་ལ། མི་རྟག་ན་འཕོ་བར་བཟོ་དུས་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབུས་དང་མཐའ། ས་མཚམས། རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྡུལ་ཆར་བརྟགས་ན། དབུས་རྡུལ་དང་མཐའ་རྡུལ་གྱི་ཆ་མ་གྲུབ་པས་མཐའ་དབུས་མི་སྲིད་པ་དང་། གཅིག་གི་དབུས་སུ་གྲུབ་པ་གཞན་གྱི་མཐར་གཞལ་བས་མཐའ་དབུས་ངེས་པ་ཐམས་ཅད་ཁེགས་པས་མ་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐའ་དབུས་ལ་མཚམས་ཡོད་ན་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། ཕྲད་ན་མཚམས་སུ་མི་རུང་སྟེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་ཕྲད་ན་མཚམས་སུ་མི་རུང་སྟེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་བཞིན་ནོ། །ལྟོས་པས་མཚམས་སུ་མི་རུང་སྟེ། ལ་ལའི་དབུས་དང་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚམས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡངས་པ་ཅན་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་ཅིང་རྡུལ་ཆ་མེད་པས་ཡུལ་དུ་མི་རུང་ལ། དངོས་མེད་ལ་ཡུལ་མེད་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྲད་མ་ཕྲད། གཅིག་མི་གཅིག །སྤྱི་དང་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བོ་དང་ནགས་ཚོགས་ལྟ་བུ་རྣམས། ཕྲད་ན་ཚོགས་པ་མི་རུང་སྟེ། རེ་རེ་བའི་ཆ་ཚོགས་པ་ཉམས་སོ། །མ་ཕྲད་ན་ཚོགས་པ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ན་ཐ་དད་དང་འགལ་ཞིང་། མི་གཅིག་ན་ཚོགས་པ་གཅིག་ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །སྤྱི་དང་ཡང་མཚུངས་ཏེ། ཚོགས་པ་ནི་གཞན་དུ་མའི་རང་བཞིན་ གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ཙམ་ལ་བརྗོད་པས། སྤྱི་བཀག་པས་ཁེགས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྒྱུན་དང་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ། །ཕྲེང་བ་དམག་ལ་སོགས་བཞིན་རྫུན། །ཞེས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་བརྟག་པ། དགག་བྱ་བརྟག་པ། དངོས་པོ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་འདུས་མ་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་གཞག་རྒྱུ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱི་བློ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། སུ་ལའང་སྣང་དུ་མི་རུང་བས་ནམ་མཁའ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་དོན་སྤྱི་དང་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའང་དངོས་པོ་མེད་པས་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ་བློས་གཅོད་པ་དང་། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས། །དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་བཀག་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགག་བྱ་ལ་ལྟོས་པས་ན། འདུས་བྱས་རྫུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུས་མ་བྱས་རྫུན་པ་ཡིན་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པ་དག །མ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་མེད། །འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས།
【漢語翻譯】 因為，如果是常，則不變化；如果是不常，則在製造變化時停止。遮破處所分三種：中心和邊、界限、自性之處所的遮破。第一，如果觀察微塵，由於中心微塵和邊微塵的組成部分不成立，所以邊和中心不可能存在。一個的中心成立為另一個的邊來衡量，所以邊和中心的確定全部被遮破，因此不成立。第二，如果邊和中心有界限，那麼是相觸還是不相觸？如果相觸，則不能作為界限，因為已經成為一體；如果不相觸，則不能作為界限，如同事物和非事物一樣。依靠而不能作為界限，因為是某些的中心和方向，如同界限自身顯現一樣。第三，如果像廣闊者一樣是事物，那麼剎那間無常，並且沒有微塵組成部分，所以不能作為處所；如果是非事物，則沒有處所，因為沒有事物。遮破集合分三種：相觸和不相觸、一和非一、與總相同。第一，如眾生和森林集合等，如果相觸，則集合不成立，因為一個個的組成部分集合消失了。如果不相觸，則集合不確定為一個。如果是一，則與他異相違；如果不是一，則與集合是一相違。與總也相同，因為集合只是指多種自性聚集為一個，所以遮破總也就遮破了集合。《入行論》中說：「連續和集合，如念珠軍隊等，皆是虛假的。」遮破非複合分三種：基礎的觀察、所遮破的觀察、事物的遮破。第一，這個是非複合的，這樣的立宗理由不成立，因為只是在有分別、無分別、錯亂、不錯亂的意識上假立，對誰也不可能顯現，如同遮破虛空一樣。如果說，那麼義共相和水月等也是沒有事物的，所以相同。不相同，因為是通過意識決定的，並且依賴於因緣。如《根本慧論》中說：「涅槃是非複合，事物和非事物是複合。」第二，因為一切遮破法都依賴於所遮破，所以，由於複合是虛假的，因此非複合也是虛假的，所以不成立。如該論中說：「生和住和滅，不成立，所以沒有複合。由於複合完全不成立，
【英語翻譯】 Because, if it is permanent, it does not change; if it is impermanent, it ceases when making changes. Refuting places is threefold: refuting the center and edge, boundaries, and the nature of places. First, if we examine particles, since the components of the central particle and the edge particle are not established, the edge and center are impossible. The center of one is established as the edge of another to measure, so the determination of edge and center is completely refuted, therefore it is not established. Second, if the edge and center have a boundary, are they touching or not touching? If touching, it cannot be a boundary because it has become one; if not touching, it cannot be a boundary, like things and non-things. It cannot be a boundary by reliance, because it is the center and direction of some, like the appearance of the boundary itself. Third, if like the vast one it is a thing, then it is momentarily impermanent and has no particle components, so it cannot be a place; if it is a non-thing, then there is no place because there is no thing. Refuting aggregates is threefold: touching and not touching, one and not one, and being the same as the general. First, like sentient beings and forest aggregates, if touching, the aggregate is not established, because the aggregate of individual components disappears. If not touching, the aggregate is not determined as one. If it is one, it contradicts otherness; if it is not one, it contradicts the aggregate being one. It is also the same as the general, because an aggregate only refers to many natures gathering into one, so refuting the general also refutes the aggregate. The "Bodhicharyavatara" says: "Continuity and aggregates, like rosaries and armies, are all false." Refuting the unconditioned is threefold: examining the basis, examining what is to be refuted, and refuting things. First, the reason for establishing this as unconditioned is not established, because it is only imputed on minds with and without concepts, confused and not confused, and cannot appear to anyone, like refuting space. If you say that the meaning-generals and water moons are also without things, so they are the same. They are not the same, because they are determined by mind and rely on conditions. As the "Root Wisdom" says: "Nirvana is unconditioned, things and non-things are conditioned." Second, because all refuting dharmas rely on what is to be refuted, therefore, since the conditioned is false, the unconditioned is also false, so it is not established. As that treatise says: "Birth and dwelling and destruction, are not established, so there is no conditioned. Because the conditioned is completely not established,
============================================================
==================== 第 38 段 ==================== 【原始藏文】 །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་དངོས་པོར་རུང་མི་སྲིད་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། གཞི་མེད་པ་ཁོ་ན་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །འཇིག་པ་དོན་གཞན་དགག་པ་ནི། འཇིག་པ་དོན་ གཞན་ཡིན་ན་འཇིག་པ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟ་ན་འདུས་བྱས་སུའང་མི་རུང་བར་ཐལ་ལ། ཡང་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་འཇིག་པ་ཡན་གར་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤི་བ་ཡང་ཡོད་པར་ཐལ་བས་འཇིག་པ་དོན་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་བོ། །དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་དགག་པ་ནི། བུམ་པས་ཆུ་སྐྱོར་བའི་དོན་སྐད་ཅིག་བྱས་ནས་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་མི་རུང་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ད་ལྟ་སྤྱད་དུ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཆུ་སྐྱོར་བའི་དོན་བྱེད་སྐད་ཅིག་གིས་བྱེད་ན་འགལ་ལ། རིམ་གྱིས་བྱེད་ན་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །བུམ་པ་འགག་པ་མ་ཡིན་ན་དངོས་མེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རང་བཞིན་རྟག་ན་གནས་སྐབས་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པས། ད་ལྟར་གྱི་སར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་འབྱུང་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཐོག་ཐ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་ཇི་སྙེད་ཀྱི་བུམ་པ་དུས་གཅིག་ལ་གནས་པ་ནི། གོ་སྐབས་ཐམས་ཅད་བུམ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་བརྫངས་པས། དངོས་པོ་གཞན་གནས་ས་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བུམ་པ་མི་སྣང་བ་དང་། ད་ལྟར་སྣང་བའི་བུམ་པ་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དུས་གསུམ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཁེགས་སོ། །སྐད་ཅིག་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པ་དག །ཇི་ལྟ་བུར་ན་རྫས་གཅིག་རུང་། །འགག་དང་མ་སྐྱེས་མི་སྣང་ན། །གནས་པ་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་གཅིག །སྣང་ རུང་འགལ་བས་རྫས་གཅིག་ཉམས། །ཞེས་པ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །མཐའ་བཞིར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཀྱང་མེད་དེ། ཕུང་པོ་དང་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་པ་དངོས་འགལ་དུ་འཛིན་པ་དང་། རྟག་པ་དང་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དངོས་འགལ་འཛིན་པའི་ཚད་མས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔར་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ཕྱིས་ཡོད་ན་གྲངས་ཅན་གྱི་བདག་ལྟར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པས་རང་དང་ཡུལ་མི་རིག་པའང་མི་རུང་སྟེ། ཡུལ་བློས་མི་རིག་ན་དབང་པོས་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་རིག་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་འོན་ལོང་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རང་མི་རིག་པ་སྤྱོད་པ་པར་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །མཚན་མཚོན་རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་མི་རུང་སྟེ། མེའི་ཐ་སྙད་དྲོ་བ་ལས་ཐ་དད་ན་བསིལ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐ་སྙད་དེ་ཉིད་དྲོ་བ་ལས་མི་རྙེད་ན་གཞན་ནས་ཤིན་ཏུའང་མི་རྙེད་པས་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་
【漢語翻譯】 如何成立非緣起法？如是說。第三，非緣起法不可能成為實物，因此不成立，只不過是憑空捏造而已。破斥壞滅是其他事物：如果壞滅是其他事物，那麼就會有不壞滅的事物存在。如果這樣，那麼也不應是緣起法。而且，即使沒有事物，壞滅也會隨意存在。如果這樣，那麼就會出現沒有生而有死的情況，因此壞滅不是其他事物不成立。破斥三時實體成立：瓶子以一剎那完成汲水的功能后，恒常存在是不可能的。作為法的三時瓶子，因為會變成現在可以使用的東西。如果汲水的功能在一剎那間完成，那是矛盾的。如果逐漸完成，那麼接觸就不成立。如果瓶子不停止，那麼就會變成非實物。如果自性是恒常的，那麼就不可能發生暫時的變化。因此，現在的地方連一剎那也不會發生。無數個無始無終的剎那瓶子同時存在，因為所有的空間都被瓶子填滿了，所以其他事物也沒有存在的地方了。過去未來的瓶子不顯現，而現在顯現的瓶子不可能是一個實體。因此，三時作為實體成立被否定了。剎那生滅的事物，如何能成為一個實體？如果滅和未生不顯現，那麼存在和顯現如何能成為一體？顯現 如果允許是矛盾的，那麼一個實體就會消失。這是總結的意義。無法用四邊來描述的我也並不存在，因為執著於五蘊和非五蘊是實物對立，以及執著于常和非常是實物對立，已經被量所否定。如果以前的作者後來存在，那麼就會變成數論派的我的情況。識不能認識自己和對境也是不可能的，如果對境不能被識所認識，那麼感官也更不可能認識，因此一切眾生都會變成又聾又瞎。不能認識自己就像禁止行為者一樣。名稱和所詮釋的事物是不同的也是不可能的，如果火的名稱和熱性不同，那麼就會變成涼的。如果從熱性中找不到這個名稱，那麼從其他地方也更不可能找到，因此對於所知是不可能的。一切法自
【英語翻譯】 How is the unconditioned established? Thus it is said. Thirdly, the unconditioned cannot possibly be a real thing, therefore it is not established, it is merely a fabrication of the mind. Refuting destruction as something other: If destruction were something other, then there would be things that do not perish. If so, then it should not be conditioned either. Moreover, even if there were no things, destruction would exist arbitrarily. If so, then there would be death without birth, therefore destruction as something other is not established. Refuting the establishment of substance in the three times: It is impossible for a pot to perform the function of drawing water in an instant and then remain constant. The pot of the three times as a subject of dharma, because it would become something that can be used now. If the function of drawing water is done in an instant, it is contradictory. If it is done gradually, then contact is not established. If the pot does not cease, then it will become a non-entity. If its nature is permanent, then temporary changes are impossible. Therefore, even a moment cannot occur in the present place. Countless beginningless and endless momentary pots exist at the same time, because all the space is filled with pots, so there is no place for other things to exist. The past and future pots do not appear, and the pot that appears now cannot be the same entity. Therefore, the establishment of the three times as entities is negated. Things that arise and cease in an instant, how can they be the same entity? If cessation and non-arising do not appear, then how can existence and appearance be one? Appearance If it is allowed to be contradictory, then one entity will disappear. This is the summarized meaning. The self that cannot be described by the four extremes does not exist either, because clinging to the aggregates and non-aggregates as real opposites, and clinging to permanence and impermanence as real opposites, have been negated by valid cognition. If the former agent exists later, then it would become like the self of the Samkhya school. It is also impossible for consciousness not to know itself and its object, if the object cannot be known by consciousness, then the senses are even more impossible to know, therefore all beings would become deaf and blind. Not knowing oneself is like prohibiting the agent. It is also impossible for the name and the signified to be different, if the name of fire is different from heat, then it would become cold. If the name cannot be found from heat, then it is even more impossible to find it from elsewhere, therefore it is impossible for the knowable. All dharmas self-
============================================================
==================== 第 39 段 ==================== 【原始藏文】 གི་ངོ་བོ་མེད་པས། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་མེད་དེ། རྣམ་སྨིན་གཅེར་བུ་པར་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོབ་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྫས་དུ་མ་གཅིག་ཏུ་འདུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། གནས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། འོང་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། གཟུགས་དང་སེམས་ལས་ཐ་དད་ན། ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདིས་སེམས་ཅན་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། ཀུན་གཞིས་ལུས་ལ་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་དང་། སྐྱེ་གནས་འཇིག་གསུམ་རང་གར་འདོད་པ་རྣམས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་བཤད་པ་ནི། མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པས་སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི་སོགས། །རྣམ་བདུན་ཚུལ་དེ་ཡང་དག་ལྟ་བ་མིན། །འདིར་ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཚུལ་བདུན་དུ་འདོད་དེ། སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི། སྣང་བ་བློ། ཡུལ་ལྐོག་གྱུར། རྡུལ་བར་མེད། དབང་པོ་ནུས་པ། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བརྟགས། མྱང་འདས་དངོས་མེད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་བཞི་ཅི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་སྟེ། རྒྱུའི་རྐྱེན། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན། དམིགས་པའི་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ནུས་རུང་ཙམ་སྟེ། ངོ་བོ་སྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པ་སྔ་མ་འགགས་མ་ཐག་ལྟ་བུ་སྟེ་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་དེ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ལྔ་སྟེ། མཚུངས་ལྡན། ཀུན་དུ་འགྲོ་བ། སྐལ་བ་མཉམ་པ། བྱེད་པ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་སྟེ། མཛོད་ལས། རྐྱེན་ནི་བཞི་པོ་དག་ཏུ་གསུངས། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ལྔ་ཡིན། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐྱེས་པ་རྣམས། །ཐ་མ་མིན་མཚུངས་དེ་མ་ཐག །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །བྱེད་རྒྱུ་ ཞེས་བྱ་བདག་པོར་བཤད། །ཅེས་སོ། །བསྐྱེད་ཚུལ་ཡང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་ནི་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེས་ཏེ། མིག་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལ་ཤེས་པའི་ས་བོན་ཡོད་པའོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་འགགས་མ་ཐག་པའོ། །དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་སོ། །བདག་པོ་ནི་མིག་གོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི། དམིགས་པའི་རྐྱེན་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་ལས་སྐྱེའོ། །གཞན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་གཟུགས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་དང་བདག་པོ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ
【漢語翻譯】 因為沒有自性的緣故，所以歸屬於我等這一方。沒有虛耗的實事，因為遮止了裸體外道所說的異熟果，並且遮止了獲得，以及不可能多種事物聚集為一，並且遮止了住，以及遮止了來，如果和色與心識相異，就會變成在所知中不可能存在。以這種方式，破斥了認為有實我的有情，以及認為阿賴耶識遍佈身體，以及認為心和心所是不同實事，以及認為生住滅三種狀態是各自獨立自主的觀點。現在宣說聲聞經部宗：經部行者所說的生起之因四種等，七種宗義並非是正確的見解。在此，聲聞經部宗認為有七種宗義，即生起之因四種，顯現為識，對境隱蔽，微塵無間隙，根的能力，非相應的遍計，涅槃非實有。第一，一切生起都依賴於四種因，即因緣，等無間緣，所緣緣，增上緣。第一，是對果產生助益的可能，即產生自性。第二，如前一剎那的識滅盡，產生同類后一剎那的識。第三，是識的對境。第四，是產生果的差別，僅僅是不作障礙。其中，因有五種，即俱有因，一切行因，同分因，能作因，相應因。《俱舍論》中說：「因說為四種，因叫做五因，心和心所生，非后等無間，所緣一切法，能作說為增上。」如此等等。生起的方式是，一切心和心所都從四種因中產生，眼識的因是前一剎那的識中存在識的種子。等無間緣是前一剎那的識滅盡。所緣緣是色。增上緣是眼根。滅盡定和無想定，從除了所緣緣之外的三種因中產生。其他不相應的行和一切色，都依賴於因和增上緣兩種因產生。
【英語翻譯】 Because there is no self-nature, it belongs to our side. There is no wasteful entity, because it prevents the fruition of the naked heretics, and prevents attainment, and it is impossible for many things to gather into one, and it prevents dwelling, and it prevents coming, and if it is different from form and mind, it will become impossible to exist in the knowable. In this way, it refutes the sentient beings who think there is a real self, and those who think that the Alaya consciousness pervades the body, and those who think that mind and mental factors are different entities, and those who think that the three states of birth, dwelling, and destruction are independent. Now, the Sravaka Sutra School is explained: The four causes of arising, etc., spoken by the Sutra practitioners, are not the correct views of the seven kinds of tenets. Here, the Sravaka Sutra School thinks that there are seven kinds of tenets, namely, the four causes of arising, appearing as consciousness, the object is hidden, the dust has no gap, the power of the senses, the non-corresponding conceptualization, and Nirvana is not real. First, all arising depends on the four causes, namely, the cause condition, the immediate condition, the object condition, and the dominant condition. First, it is the possibility of helping the fruit, that is, producing the nature. Second, like the previous moment of consciousness ceasing, it produces the same kind of later moment of consciousness. Third, it is the object of consciousness. Fourth, it is the difference that produces the fruit, it is only not an obstacle. Among them, there are five causes, namely, co-existent cause, all-going cause, similar cause, acting cause, and corresponding cause. The Treasury says: "The causes are said to be four, the cause is called five causes, mind and mental factors are born, not the last immediate, the object is all dharmas, the acting cause is said to be dominant." And so on. The way of arising is that all minds and mental factors arise from the four causes, the cause of eye consciousness is that there is a seed of consciousness in the previous moment of consciousness. The immediate condition is the cessation of the previous moment of consciousness. The object condition is form. The dominant condition is the eye sense. Cessation meditation and non-perception meditation arise from the three causes except for the object condition. All other non-corresponding formations and all forms depend on the two causes of cause and dominant condition.
============================================================
==================== 第 40 段 ==================== 【原始藏文】 ས་ཏེ། བུམ་པའི་རྒྱུ་འཇིམ་པ་དང་། བདག་པོ་རྫ་མཁན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དག་འགགས་པ་ལ་ནི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་མི་སྣང་སྟེ། མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་རྣམ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །སྣང་བ་བློ་ནི། སྤྱིར་ཤེས་པའི་སྣང་ཡུལ་གསུམ་སྟེ། ལྷ་ཡི་བསྐྱེད་རིམ་ལྟ་བུ་དོན་སྤྱི་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་མེད་པ་གསལ་བ་དང་། བུམ་པ་ལྟ་བུ་དོན་རང་མཚན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིགས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྣང་ཚད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དངོས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་བདེན་དང་ཁྱད་མེད་དོ། །ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ནི། དོན་སྤྱི་དང་། མེད་པ་ གསལ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ནས་ལོགས་ན་མེད་དེ། རྟོག་བཅས་དང་། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་རང་མཚན་ཐམས་ཅད་དོན་གྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་བུམ་པ་མ་ཡིན་གྱི་སེམས་ཡིན་ལ། བུམ་པ་ནི་དངོས་སུ་སུས་ཀྱང་ནམ་ཡང་མཐོང་མི་སྲིད་པར་བུམ་སྣང་དང་གོ་ཐ་མི་དད་ལྐོག་ན་ཡོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ལ་བསྣུན་པའི་མཚོན་ལ་སོགས་པ་ལྐོག་ན་ཡོད་པའོ། །དེས་ན་ཤེས་པས་ཡུལ་རིག་ཅེས་པའི་དོན། ཤེས་པ་དངོས་ཀྱིས་ཡུལ་དངོས་རྗེན་ཅེར་དུ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་བུམ་པར་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བུམ་པ་ཅི་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ལ། ཤེས་པས་ཤེས་ཡུལ་བཟུང་བ་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། བུས་ཕའི་བྱད་མ་བཟུང་ཡང་ཕའི་བྱད་ཅི་འདྲ་བར་སྐྱེས་པ་ལ་ཕའི་བྱད་བཟུང་བར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། དུས་ཐ་དད་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་། །ཞེ་ན་རིག་པ་ཤེས་པ་ཡིས། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འཇོག་ནུས་པའི། །རྒྱུ་ཉིད་ལ་ནི་གཟུང་བར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་མྱོང་བ་དང་། གཞན་དམིགས་པ་གཉིས་ལས། གཞན་དམིགས་པ་ཙམ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། བདག་ཉིད་གསལ་བར་མྱོང་བ་སྟེ། །དོན་དང་འདྲ་བ་དམིགས་པ་ཡིན། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། དམིགས་མྱོང་དག་ནི་ཐ་དད་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རྡུལ་དུ་མ་འདུས་ནས་རགས་པ་རྩོམ་པའི་ཚེ། རྡུལ་རྣམས་རེག་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐོར་བ་བར་དང་བཅས་པར་མི་རུང་སྟེ། སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་དང་རེག་པས་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འབྱར་ལ་མ་རེག་པར་གནས་སོ། །དེ་ཡང་བར་མེད་པས་འབྱར་ལ། ངོས་ཆས་རེག་པ་མེད་པས་མ
【漢語翻譯】 譬如，瓶子的材料是泥土，主人是陶匠。因此，心的生起和住留等止息時，色聲等便不顯現。《俱舍論》中說：「四者心及諸心所，三者等持二種性，餘者從彼二者生。」 顯現的智慧是，一般而言，認識的顯現對境有三種：如天神的生起次第般的事物總相，如二月般的不存在顯現，以及如瓶子般的自相。如此，所有被三種類別所涵蓋的顯現量都是真實的認識，與真實現象無有差別。隱蔽的對境是事物總相和不存在。 顯現是不存在的，因為它本身並不獨立存在，而是顯現在有分別和無分別的錯覺中。在非錯覺中顯現的所有自相，被稱為由事物所決定的形象。顯現為瓶子的這個顯現並非瓶子本身，而是心。瓶子實際上是任何人任何時候都無法看到的，它與瓶子的顯現和理解無有差別，是隱蔽存在的。同樣，擊打身體的武器等也是隱蔽存在的。因此，所謂「認識以智慧認知對境」的含義並非是說，認識以真實的智慧直接、赤裸裸地認知真實的對境，而是說，在對境瓶子生起的第二個剎那，認識本身生起為瓶子的形象，這僅僅是假立為認識抓住了認識的對境。就像兒子沒有抓住父親的臉，但父親的臉生起為何種形象，就說兒子抓住了父親的臉一樣。《釋量論》中說：「時間不同如何取？若謂識以智慧力，能立識之形相者，即于彼因應知執。」 因此，所有的認識都有自體驗和對境兩種，其中僅是對境與事物相似。《中觀莊嚴論》中說：「自性明瞭為體驗，與事相同為對境，因此一切諸識之，對境體驗各相異。」當衆多微塵聚集形成粗大的物體時，微塵之間是不可能接觸的，因為它們會分解成六個部分。環繞也是不可能的，因為有間隔，而且光明和黑暗的微塵接觸也會分解成六個部分。然而，它們是粘連在一起但不接觸的。這是因為它們之間沒有間隔而粘連在一起，但表面和部分之間沒有接觸。
【英語翻譯】 For example, the material of a pot is clay, and the owner is the potter. Therefore, when the arising and abiding of the mind cease, forms, sounds, etc., do not appear. The Treasury of Knowledge says: "The four are mind and mental factors, the three are the two kinds of samadhi, and the others arise from those two." The appearing wisdom is, in general, the appearing objects of knowledge are three: the general appearance of things like the generation stage of deities, the non-existence appearing like two moons, and the self-character of things like a pot. Thus, all the appearing quantities covered by the three categories are real knowledge, and there is no difference from the real phenomenon. Hidden objects are the general appearance of things and non-existence. The appearance is non-existent, because it does not exist independently, but appears in illusions with and without distinction. All self-characters that appear in non-illusions are called the image determined by things. The appearance of this pot is not the pot itself, but the mind. The pot is actually impossible for anyone to see at any time, it is no different from the appearance and understanding of the pot, it is hidden. Similarly, weapons that strike the body are also hidden. Therefore, the meaning of "knowledge knows the object with wisdom" does not mean that knowledge directly and nakedly knows the real object with real wisdom, but that in the second moment when the object pot arises, knowledge itself arises as the image of the pot, which is only nominally established as knowledge grasping the object of knowledge. Just as the son does not grasp the father's face, but the father's face arises in what image, it is said that the son grasps the father's face. The Commentary on Valid Cognition says: "How to grasp when the time is different? If it is said that consciousness can establish the form of consciousness with the power of wisdom, then it should be known that the cause is grasped." Therefore, all knowledge has two kinds of self-experience and object, of which only the object is similar to the thing. The Ornament of the Middle Way says: "Self-nature is clearly experienced as experience, and being the same as things is the object, therefore, the object and experience of all consciousnesses are different." When many dust particles gather to form a coarse object, it is impossible for the dust particles to touch each other, because they will decompose into six parts. Surrounding is also impossible, because there is a gap, and the contact of light and dark dust particles will also decompose into six parts. However, they are glued together but do not touch. This is because they are glued together without a gap, but there is no contact between the surface and the parts.
============================================================
==================== 第 41 段 ==================== 【原始藏文】 ་རེག་པའོ། །དབང་པོ་ནི། རྫས་ལྐོག་ན་མེད་ཀྱི་མིག་ཁྲ་བོ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཆའོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་དབང་པོ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་ངེས་ཏེ། འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བར་ནུས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་དབང་པོ་ནི་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ལ། སྐྱེས་ཙ་ན་དབང་དོན་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཤེས་དང་། མིག་ཤེས་དམིགས་པའི་རང་རིག་གཉིས་ཀྱི་ཤུགས་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པ་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི། གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་ལས། དེ་ཉིད་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་བཀག་ཙམ་གྱིས་ཁེགས་པས། ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་གསུམ་ལས་དོན་ལོགས་པ་མེད་པས་མིང་ཙམ་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་དང་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཕན་ཆད་ཕུང་པོ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པའམ། མཚོ་ ལ་འཁྱགས་པ་ཞུ་བ་ལྟར། ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འགོག་པ་དང་དབྱེར་མེད་པས་རྡུལ་ཙམ་མམ་མིང་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པར་ཞི་སྟེ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། བྲལ་བའི་རྫས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པར་ཐོབ་པའི་རྫས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དེ་དངོས་པོ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བདུན་ལས། རྐྱེན་བཞི་དགག་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ། དེ་མ་ཐག །དམིགས་པ། བདག་པོ། བསྐྱེད་ཚུལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ཉིད་མེད་དེ། འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་པར་དེའི་རྒྱུ་མི་འགྲུབ་པས་ན་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ནུས་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པས། དངོས་སུ་ཕན་འདོགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འབྲས་བུ་མེད་པར་རྒྱུ་ལ་ནི། །རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་རྣམས་ཀུན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ཡང་མེད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་སྐྱེ་དུས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པར་ཐལ་ལ། མེད་ན་རྒྱུ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་དང་མ་ཕྲད་དེ་བར་དུ་ཆོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་རྣམས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ན། །འགགས་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་མ་ཐག་མི་རིགས། །འགགས་ན་རྐྱེན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། དམིགས་རྐྱེན་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡུལ་ཡང་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་པའི་དུས་ན། ཡུལ་ཤེས་དུས་མཉམ་ན་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་མི་སྲིད་པས་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་ལ། མི་མཉམ་ན་
【漢語翻譯】 是觸。根：指這兩個實在而非隱蔽的明亮的眼睛，具有產生識的能力的部分。因此，他人的根不能現量確定，因為不見果就不能現量確定其能力。自己的根，在眼識等產生時是隱蔽的，產生時，由根境所取的境識和眼識所緣的自證二者的力量來確定。不具生滅等的行，在色、心和心所三者中，僅以遮止彼和異二者就可排除，是遍計所執，如兔角。因為這三者之外沒有其他事物，所以僅是名稱。聲聞、獨覺阿羅漢和佛陀入滅后，蘊和種子就像天空中的云消散，或海中的冰融化一樣，與法界虛空的滅盡無別，微塵或名稱也不留地寂滅，什麼也沒有，雖然這和勝論師一樣，但得到分離的物質有多少，得到的物質也有多少，但不是實物論者。他們是這樣認為的。爲了破斥它，像以前一樣有七種，其中破斥四緣有五種：因、等無間緣、所緣緣、增上緣、產生方式的破斥。第一，因本身不存在，因為在果未成立時，它的因不能成立，所以是互相觀待的緣故，並且遮止了能力，因為不是實物因，所以實際上不可能有幫助。如《四百論》中說：無果則因無，因性亦非有，是故一切因，皆應成是果。等無間緣也不存在，因為因果沒有相遇。如果果產生時，因的體性存在，則因果會變成同時，如果不存在，則因已滅，所以和果不相遇，中間有間隔。如彼論中說：法若不生者，則無有滅義，是故無間緣，既滅何為緣。所緣緣不成立，在既是境又是因的時候，如果境識同時，則因果不可能同時，所以不能作為緣，如果不
【英語翻譯】 It is touch. Faculty: It refers to the part of these two real and not hidden bright eyes that have the ability to generate consciousness. Therefore, the faculties of others cannot be determined directly, because the ability cannot be directly determined without seeing the result. One's own faculties are hidden when eye consciousness and the like arise, and when they arise, they are determined by the power of the object consciousness that grasps the object of the faculty and the self-awareness that is the object of eye consciousness. Conditioned phenomena that do not possess arising and ceasing, etc., among the three, form, mind, and mental factors, are excluded by merely negating both that and other, and are completely imputed, like a rabbit's horn. Because there is no other thing besides these three, it has become merely a name. After the Hearers, Solitary Realizers, Arhats, and Buddhas pass away, the aggregates and seeds are like clouds dissipating in the sky or ice melting in the sea, inseparable from the cessation of the sphere of reality, and even a particle or name is extinguished without leaving anything behind, and there is nothing. Although this is the same as the Vaisheshikas, the number of substances that are separated is the same as the number of substances that are obtained, but it is not a substance theorist. This is what they believe. To refute it, there are seven types as before, of which there are five types to refute the four conditions: cause, immediately preceding condition, objective condition, dominant condition, and refutation of the mode of production. First, the cause itself does not exist, because when the result is not established, its cause cannot be established, so it is mutually dependent, and it also prevents the ability, because it is not a substantial cause, so it is actually impossible to help. As it says in the Four Hundred Verses: Without a result, there is no cause, and the nature of the cause is not present, therefore all causes should become the result. The immediately preceding condition also does not exist, because cause and effect do not meet. If the nature of the cause exists when the result arises, then the cause and effect will become simultaneous, and if it does not exist, then the cause has ceased, so it does not meet the result, and there is an interval in between. As it says in that same text: If phenomena do not arise, then there is no meaning of cessation, therefore the immediately preceding condition is not reasonable, and if it ceases, what is the condition? The objective condition is not established. When it is both an object and a cause, if the object consciousness is simultaneous, then cause and effect cannot be simultaneous, so it cannot be a condition, and if it is not
============================================================
==================== 第 42 段 ==================== 【原始藏文】 ཡུལ་ཡོད་དུས་མ་མཐོང་བས། མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་དམིགས་པ་ནི། །མེད་པ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་བསྟན། །ཅི་སྟེ་ཆོས་འདི་དམིགས་མེད་ན། །དམིགས་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བདག་རྐྱེན་མེད་དེ། ཁྱད་པར་ཁོ་ན་སྐྱེད་ན་ཆ་ཅན་མེད་པའི་ཆ་ཤས་ཀྱང་བསྐྱེད་བྱར་འགྱུར་ཞིང་། ངོ་བོ་ལ་སྐྱེད་རྒྱུ་དང་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེད་ཚུལ་མི་འཐད་དེ། ཤེས་པའི་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་ཤེས་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཐལ་ཏེ། བུམ་པའི་རྣམ་པ་སྣང་མི་སྣང་ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་ཤེས་པ་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པར་ཐལ་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་བློ་ཡིན་པ་ནི། རྣམ་བདེན་པར་འགོག་གོ། །ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་དུའང་མི་རུང་སྟེ། གཞལ་བྱ་མངོན་གྱུར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ལྐོག་གི་བུམ་པ་མཐོང་མི་སྲིད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡུལ་བཀག་ཅིང་མི་སྣང་བས་ལྐོག་གི་བུམ་པ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་ཀར་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདྲ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། བུམ་པ་རྡུལ་དུ་གནས་ལ་ཤེས་པ་རིལ་པོར་སྣང་བས་འདྲ་བ་འགལ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ དང་། མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་བར་མེད་ཅེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། བར་དུ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མ་ཆོད་ན་ནི་མ་རེག་པའང་མི་སྲིད་ལ། ཆོད་ན་བར་མེད་པ་མི་སྲིད་པས་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དབང་པོ་ནུས་པའང་། དབང་པོ་ཉིད་བཀག་པས་མ་གྲུབ་བོ། །མི་ལྡན་པ་ཀུན་བརྟགས་སུའང་མི་རུང་སྟེ། མི་རྟག་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ན་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བུམ་པ་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པས་ཐོ་བས་གཞོམ་དུ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་མེད་ན་མྱང་འདས་ཐོབ་ཀྱང་སེམས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་མེད་ཀྱང་མི་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་འགྲོ་དོན་མ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲིབ་པ་གཏན་ནས་མ་ཟད་པར་ཤེས་པ་འགག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་གྲུབ་མཐའ་འདིས་བུམ་པར་མཐོང་བ་བུམ་པ་མ་ཡིན་བུམ་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན། མཐོང་བ་བློ་ཡིན་ཞེས་རི་ལ་སོགས་པ་ཀུན་མཚུངས་པར་བརྗོད་པས་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདིས་སེམས་ཉོན་མོངས་སུ་སྣང་ཡང་ཉོན་མོངས་མ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་དང་། ཡུལ་ཤེས་ཆ་ཤས་ཀྱིས་སྣང་མི་སྣང་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉ
【漢語翻譯】 因為在境存在時沒有見到，所以見到會變成顛倒的緣故。如《中觀根本慧論》所說：『有之法此所緣，唯是無之近表示，若此法無所緣，何有緣于有。』沒有俱生因，如果僅僅產生差別，那麼無分的部分也會變成所生之物，並且本體會失去生因和差別。產生的方式不合理，因為識的生滅二者會變成與識不同的事物，因為瓶子的顯現與不顯現是相違的法。如果承認，那麼識會變成非複合的常法，因為它不是生滅法。顯現是心識，這是對真實存在的遮止。境也不可能是隱蔽的，因為能被衡量的事物會失去顯現和隱蔽的差別，並且不可能見到隱蔽的瓶子，因此沒有能成立的理由。因為阻擋微塵且不顯現，所以隱蔽的瓶子在世俗和勝義二者中都被遮止，並且遮止了相似之處。因為瓶子存在於微塵中，而識顯現為整體，所以相似是相違的，因此不存在，並且見到會變成顛倒。說微塵之間沒有間隔也是不合理的，如果在中間連極微小的部分都沒有阻隔，那麼連不接觸也是不可能的。如果阻隔，那麼沒有間隔是不可能的，所以僅僅是言辭而已。根的功用也是，因為根本身已經被遮止，所以無法成立。不相應行也不可能是假立的，因為如果無常在所知中不可能存在，那麼會變成秘密部的宗派，並且因為瓶子不是無常，所以會變成無法被錘子擊碎。如果心性的獲得之本體不存在，那麼即使獲得涅槃，心識也會在輪迴中流轉。涅槃也不可能是無實有的，因為佛陀的事業會變成沒有圓滿，並且在遮障沒有完全斷盡之前，識是不可能停止的。而且，這個宗派說見到瓶子不是瓶子，而是瓶子的微塵。見到是心識，像山等一切都被說成是相同的，所以是不合理的。以這種方式，心識顯現為煩惱但不是煩惱，並且認為心識是從無間緣產生的，以及境識以部分顯現或不顯現，所有這些都被遮止了。所有這些都
【英語翻譯】 Because it is not seen when the object exists, therefore seeing becomes inverted. As stated in the Root Wisdom: 'This object of existence is merely a close indication of non-existence. If this object has no object, how can there be an object of existence?' There is no co-operative condition, if only differences are produced, then even the part that has no parts will become the object to be produced, and the essence will lose the cause of production and differentiation. The way of production is not reasonable, because the arising and ceasing of consciousness will become different substances from consciousness, because the appearance and non-appearance of the pot are contradictory phenomena. If accepted, then consciousness will become uncompounded and permanent, because it is not arising and ceasing. Appearance is mind, which is the negation of true existence. It is also not possible for the object to be hidden, because the object to be measured will lose the distinction between manifest and hidden, and it is impossible to see the hidden pot, so there is no proof. Because it blocks dust and does not appear, the hidden pot is negated in both conventional and ultimate truth, and the similarity is negated. Because the pot exists in dust and consciousness appears as a whole, similarity is contradictory and therefore does not exist, and seeing becomes inverted. Saying that there is no space between dust is also unreasonable, if even the smallest part does not block in between, then even not touching is impossible. If it blocks, then no space is impossible, so it is just words. The power of the senses is also not established because the senses themselves have been negated. Non-associated formations are also not possible as imputed, because if impermanence cannot exist in the knowable, then it will become the doctrine of the Secret Sect, and because the pot is not impermanent, it will become impossible to be broken by a hammer. If the essence of the attainment of mind itself does not exist, then even if Nirvana is attained, the mind will wander in Samsara. Nirvana also cannot be non-existent, because the Buddha's activities will become unfulfilled, and consciousness cannot cease until the obscurations are completely exhausted. Moreover, this doctrine says that seeing a pot is not a pot, but the dust of a pot. Seeing is mind, and everything like mountains is said to be the same, so it is not reasonable. In this way, the mind appears as afflictions but is not afflictions, and the mind is considered to arise from the immediately preceding condition, and the object-consciousness appears or does not appear in parts, all of which are negated. All of these
============================================================
==================== 第 43 段 ==================== 【原始藏文】 ན་ཐོས་པའི་ཚུལ་དགག་པ་དང་བཅས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདོད་པ་འགོག་ཚུལ་དང་བཅས་པ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད་སྒོ་ནས། ཡང་དག་དམིགས་པར་རྟོགས་པའང་གཞན་ཉིད་དོ། །ཐེག་དམན་དབང་པོ་རྣོན་པོ་རྟེན་འབྲེལ་འཇུག་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་འབྲིང་དུ་གཏོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མཐར་ཕྱིན་པའི་ས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པས་ན་ཐེག་པ་མཆོག་ལས་གཞན་དུ་བཞག་གོ། །འདིར་དེའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཡུལ། སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད། གྲུབ་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཡུལ་ལའང་། རིགས། ལྟ་བ། རྟེན་འབྲེལ་གསུམ་ལས། རིགས་ནི། ཉན་ཐོས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པས་དབང་པོ་འབྲིང་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་པའི་བར་པའོ། །ལྟ་བ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཕྱི་བཟུང་བ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མི་འདོད་ཀྱང་། ཡུལ་རྫུན་སྣང་འཛིན་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གི་འཛིན་པ་མ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤང་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྟེན་འབྲེལ་ནི། ལྔས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དབྱེ་བ། ངོ་བོ། རྣམ་གཞག །ཚེ་དུ་ལ་རྫོགས་པ། སྒོམ་ ཚུལ་ལོ། །དབྱེ་ན་ཕྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། ནང་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །ཕྱི་ནི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ནང་ནི་མ་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་སོ། །སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ་མ་རིག་པ་ནི་སྤྱིར་ཤེས་བྱ་མི་ཤེས་པ་ཙམ་ཡིན་ཡང་། སྐབས་འདིར་སྐྱེ་བ་འདི་འགྲུབ་པའི་ཚེ་སྔ་མའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་ནས་མ་རིག་པར་བཞག་གོ། །འདུ་བྱེད་ནི་སྤྱིར་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་ཡང་། འདིར་ཚེ་འདི་གྲུབ་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་ལས་སོ། །རྣམ་ཤེས་ནི་སྤྱིར་ཡུལ་གྱི་དོན་ཙམ་རིག་པ་ཡིན་ཡང་། འདིར་མའི་མངལ་དུ་དང་པོ་འཇུག་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་སྤྱིར་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་དང་གཟུགས་ཡིན་ཡང་། འདིར་མངལ་དུ་ཞུགས་ནས་ཁ་མིག་མ་དོད་ཚུན་ཆད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་སྤྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཡང་། འདིར་ཁ་མིག་དོད་ནས་བཟུང་སྟེ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་འཛིན་མི་ནུས་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །རེག་པ་ནི་སྤྱིར་ཡུལ་དབང་ཤེས་པ་གསུམ་འདུས་པ
【漢語翻譯】 關於遮破聲聞乘見解的方式已經講完。現在是遮破獨覺乘見解的方式：獨覺乘是通過緣起之門，如實地證悟對境。他們也是屬於其他乘。小乘根器敏銳者通過緣起生滅之門成佛，屬於中等根器，他們沒有安住于究竟地，因此被安立於勝乘之外。在此，如果分析其宗義，有三種：對境、行持的自性、成就的果。在對境中，有種姓、見解、緣起三種。種姓是：不是聲聞乘和菩薩乘的種姓，而是屬於中等根器。《集論》中說：聲聞乘的補特伽羅、獨覺乘的補特伽羅、大乘的補特伽羅。這是指中間者。見解是：雖然不承認人我和外境的微塵，但是對於境的虛假顯現，沒有捨棄執持者的剎那執著識。《現觀莊嚴論》中說：為捨棄所取義分別，以及不捨棄能取故，以緣起如犀牛角的道，應當了知為真實攝集。緣起：應當通過五種方式來了解：分類、體性、安立、多久能圓滿、修習方式。分類有外緣起和內緣起。外緣起是指依靠種子而生出苗芽等。內緣起是指依靠無明而生起老死之間的十二緣起支。各自的體性中，無明一般是指不瞭解所知，但是在此處，爲了成就此生的緣故，將前世的煩惱相對於此生而安立為無明。行一般是指因產生果，但是在此處，是指成就此生之前的業。識一般是指了知境的意義，但是在此處，是指最初入胎的五蘊。名色一般是指四名蘊和色蘊，但是在此處，是指入胎後到眼耳等未形成之間的五蘊。六入一般是指眼等，但是在此處，是指從眼耳等形成之後到不能取香味觸等之間。觸一般是指境、根、識三者聚合。
【英語翻譯】 The way to refute the views of the Hearers has been explained. Now, regarding the way to refute the views of the Solitary Realizers: Solitary Realizers realize the object of observation correctly through the door of dependent origination. They also belong to another vehicle. Those of sharp faculties in the Lesser Vehicle attain Buddhahood through the door of the arising and ceasing of dependent origination, belonging to the intermediate faculties. Since they do not abide on the ultimate ground, they are placed outside the Supreme Vehicle. Here, if we analyze its tenets, there are three: the object of observation, the nature of the conduct, and the result of accomplishment. Within the object, there are three: lineage, view, and dependent origination. The lineage is: not belonging to the lineage of Hearers and Bodhisattvas, but being of intermediate faculties. The Compendium of Topics states: "The individual of the Hearer Vehicle, the individual of the Solitary Realizer Vehicle, and the individual of the Great Vehicle." This refers to the intermediate one. The view is: although they do not accept the self of a person and the external apprehended as particles, they have not abandoned the momentary grasping consciousness that apprehends the false appearance of objects. The Ornament for Clear Realization states: "In order to abandon the conceptualization of the object of apprehension, and because the grasping is not abandoned, the path like a rhinoceros horn through dependent origination, should be known as truly gathered." Dependent origination: it should be understood through five aspects: classification, essence, establishment, how long it takes to complete, and the way of practice. The classifications are external dependent origination and internal dependent origination. External refers to the sprouting of a sprout dependent on a seed, and so on. Internal refers to the twelve links of dependent origination arising from ignorance up to aging and death. Regarding the essence of each, ignorance generally refers to not knowing the knowable, but here, for the sake of accomplishing this life, the afflictions of the previous life are established as ignorance in relation to this life. Action generally refers to a cause producing a result, but here, it refers to the actions prior to the accomplishment of this life. Consciousness generally refers to the mere awareness of the meaning of an object, but here, it refers to the five aggregates that first enter the womb. Name and form generally refer to the four mental aggregates and form, but here, it refers to the five aggregates from the time of entering the womb until the eyes and other sense organs have not yet developed. The six sense sources generally refer to the eyes and so on, but here, it refers to the period from when the eyes and other sense organs have developed until one is unable to grasp smells, tastes, and tactile objects. Contact generally refers to the convergence of object, sense faculty, and consciousness.
============================================================
==================== 第 44 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཙམ་ཡིན་ཡང་། འདིར་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུ་ཡུལ་འཛིན་ཅིང་བདེ་སྡུག་དངོས་མ་སྐྱེས་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །འདི་དུས་ཐུང་ངོ་། །ཚོར་བ་ནི་སྤྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་ཡིན་ཡང་འདིར་མངལ་དུ་བདེ་སྡུག་རགས་པ་མྱོང་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་འཁྲིག་པ་སྤྱོད་མི་ནུས་པའི་བར་ཚུན་ཆད་ཀྱི་བདེ་སྡུག་གོ། །སྲེད་པ་ནི་སྤྱིར་ཆགས་པ་ཙམ་ ཡིན་ཡང་། འདིར་འཁྲིག་པ་སྤྱོད་ནུས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ནོར་རྫས་སམ། བུད་མེད་དམ་སྐྱེས་པ་བཙལ་བའི་འདུན་པ་མེད་པ་ཚུན་ཆད་དེ་དུས་ཐུང་ངོ་། །ལེན་པ་ནི་སྤྱིར་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཙམ་ཡིན་ཡང་། འདིར་སྲེད་ཡུལ་ཚོལ་ཅིང་མ་རྙེད་པའི་བར་རོ། །སྲིད་པ་ནི་སྤྱིར་ལས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཡང་། འདིར་ཡུལ་དེ་རྙེད་ནས་སྤྱད་པས་ཚེ་ཕྱི་མ་འགྲུབ་པའི་ལས་བསོག་པ་སྟེ་འཆི་ག་མ་ཚུན་ཆད་དོ། །སྐྱེ་བ་ནི་སྤྱིར་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཡང་། འདིར་ལས་དེའི་ནུས་པས་ཚེ་ཕྱི་མར་མངལ་དུ་ཞུགས་མ་ཐག་པའོ། །རྒ་ཤི་ནི་སྤྱིར་འགག་པར་ཕྱོགས་པ་དང་འགག་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཡང་། འདིར་མངལ་དེར་ཞུགས་ནས་ཕྱི་མའི་མིང་དང་གཟུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་རེག་པ་དང་ཚོར་བ་སྟེ་བཞི་པོ་རྫོགས་པའི་བར་ཐམས་ཅད་དོ། །དེའི་སྲིད་པ་ནས་རྟེན་འབྲེལ་གཞན་གྱི་མགོ་འཛུགས་པ་ཡིན་ནོ། །མཛོད་ལས། མ་རིག་ལ་སོགས་སྔོན་གནས་སྐབས། །འདུ་བྱེད་དག་ནི་སྔོན་ལས་ཀྱིའོ། །རྣམ་ཤེས་མཚམས་སྦྱོར་ཕུང་པོ་ཡིན། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་དེ་ཕན་ཆད། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དོད་ཚུན་ཆད་དོ། །དེ་ནི་གསུམ་འདུས་ཚུན་ཆད་དོ། །རེག་པ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཤེས་ནུས་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །ཚོར་འཁྲིག་ཚུན་ཆད་སྲེད་པ་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་འཁྲིག་པའི་ཆགས་ཅན་གྱིའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཐོབ་པར་བྱ་ཕྱིར་རྒྱུག་ པའོ། །དེ་སྲིད་འབྲས་བུ་འབྱུང་གྱུར་པའི། །ལས་བྱེད་དེ་ནི་སྲིད་པ་ཡིན། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཚོར་བའི་བར་ནི་རྒ་ཤིའོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མ་བར་དག་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དུ་འདུས་ཏེ། མ་རིག་པ། སྲེད་པ། ལེན་པ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་གཉིས་ནི་ལས་སོ། །རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་ལྷག་མ་བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་དང་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚེ་དུ་ལ་རྫོགས་པ་ནི། མྱ
【漢語翻譯】 僅僅是這樣。這裡是指執取苦樂之因，直到沒有真正生起苦樂為止。這段時間很短。感受一般只是體驗，但這裡是指從在母胎中體驗粗重的苦樂開始，直到不能行淫為止的苦樂。貪愛一般只是執著，但是，這裡是指從能夠行淫開始，直到沒有尋找財物、女人或男人的慾望為止，這段時間很短。取一般只是慾望和貪慾，但這裡是指尋找貪愛之境而沒有找到為止。有一般是指一切業，但這裡是指找到那個境后，通過享用而積累來世成就之業，直到臨死之前。生一般是指從因產生的一切生，但這裡是指以那個業的力量，在來世剛入母胎的時候。老死一般是指趨向壞滅和一切壞滅，但這裡是指進入那個母胎后，直到後世的名色、六處、觸和感受這四者圓滿為止的一切。從那個有開始，就啟動了其他的緣起。如《俱舍論》所說：無明等前際時，行是過去之業，識是連線蘊，名色是此之後，六處生起至此，此是三合至此，觸是苦樂等之，因識能力至此，感到淫慾至貪，享受有淫者之貪，近取是諸享受，為得而奔走，彼有是成果將生之，業作者是有，連線是生，感到之間是老死，為遣除前後中之，愚昧而說。如此。分類是：這十二支聚合為業、煩惱和痛苦三種。無明、貪愛、取三者是煩惱。行和有二者是業。識等其餘七者是痛苦。如龍樹所說：第一、第八、第九是煩惱，第二和第十是業，其餘七者也是痛苦。如此說。在幾世中圓滿呢？
【英語翻譯】 Even so. Here, it refers to grasping the causes of pleasure and pain, up to the point where actual pleasure and pain have not arisen. This period is short. Feeling is generally just experience, but here it refers to the pleasure and pain from experiencing coarse pleasure and pain in the womb, up to the point of being unable to engage in sexual activity. Craving is generally just attachment, but here it refers to the period from being able to engage in sexual activity up to the point of having no desire to seek wealth, women, or men, which is a short time. Grasping is generally just desire and lust, but here it refers to the period of seeking an object of craving and not finding it. Existence is generally all actions, but here it refers to accumulating the actions that accomplish the next life by finding and enjoying that object, up to the point of death. Birth is generally all births from causes, but here it refers to the moment of entering the womb in the next life by the power of that action. Aging and death are generally all that tends to decay and all decay, but here it refers to everything from entering that womb until the completion of the four: name and form, the six sense sources, contact, and feeling in the next life. From that existence, the beginning of other dependent origination is initiated. As the Treasury of Knowledge says: Ignorance and so on, the prior state, Actions are past actions, Consciousness is the connecting aggregate, Name and form are after that, The six sense sources arise up to this point, This is the union of three up to this point, Contact is of pleasure and pain and so on, The ability to know the cause up to this point, Feeling is craving up to sexual activity, Enjoyment is the craving of those with lust, Close grasping is all enjoyments, Running for the sake of obtaining, That existence is the action that will produce the result, Connecting is birth, Between feeling is aging and death, To dispel ignorance in the past, future, and present, it is said. Thus. The classification is: These twelve are condensed into three: action, affliction, and suffering. Ignorance, craving, and grasping are the three afflictions. Action and existence are the two actions. Consciousness and the remaining seven are suffering. As Nagarjuna said: The first, eighth, and ninth are afflictions, The second and tenth are actions, The remaining seven are also suffering. Thus it is said. In how many lifetimes is it completed?
============================================================
==================== 第 45 段 ==================== 【原始藏文】 ུར་ཚད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་གསུམ་ལ་རྫོགས་ཏེ། མཛོད་ལས། སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་ཐོག་མ་མེད། །དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བའི། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཆ་གསུམ་མོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐར་གཉིས་གཉིས་དང་། །བར་དུ་བརྒྱད་ཡོངས་རྫོགས་ལྡན་ལ། །ཞེས་སོ། །སྒོམ་ཚུལ་ནི། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རུས་པ་ལ་བལྟས་ནས། འདི་ནི་ཤི་བས་ལན་ཅིང་། ཤི་བ་རྒས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནས་མ་རིག་པའི་བར་དུ་ལུགས་འབྱུང་བཅུ་གཉིས་རྟོགས་ནས། མ་རིག་པ་འགགས་ན་རྒ་ཤིའི་བར་འགགས་པ་ལུགས་ལྡོག་ལ་སེམས་པས་སྒོམ་པའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་ཉན་རང་ གཉིས་ཚོགས་ལམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་པ་ལས། རང་སངས་རྒྱས་ནི་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དབེན་པ་ལས་དགའ་བས་འདུ་འཛི་སྤངས་ཏེ། སྒོམ་པས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་བོ། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ནེ་ཙོ་ལྟར་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཆུང་བ་མང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་བསྒོམས་པས་ཚེ་གསུམ་ན་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཏུའང་རུང་སྟེ། མྱུར་བ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་མཐར། །ཞེས་སོ། །འདི་ལའང་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་བཤད་དོ། །བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དབང་པོ་རྣོ་བ་ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་གཅིག་པུར་གནས་པ་དེ་ནི་ཚོགས་བསྐལ་པ་བརྒྱས་འབྲས་བུ་གྲུབ་སྟེ། བསེ་རུ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཡི་རྒྱུས། །ཞེས་སོ། །དེས་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱི་རྟེན་ལ་ཚོགས་བསགས་ནས། སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ལམ་ལྔ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་དབང་པོ་རྣོ་བར་བཞག་ལ། སྔ་མས་མི་ནུས་པས་རྟུལ་པོ་སྟེ། མཛོད་ལས། སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པར། །བསམ་གཏན་མཐའ་རྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དབང་རྟུལ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་གསུམ་ཡོད་པའི་གཉིས་ཚུན་ཆད་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ལ། བསེ་རུ་ལྟ་བུས་གསུམ་མཐོང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གྲངས་མེད་གཟིགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། དགྲ་བཅོམ་བསེ་རུ་སྟོན་རྣམས་ཀྱིས། །སྟོང་གཉིས་གསུམ་དང་གྲངས་མེད་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཡར་ འཕེལ་མར་འགྲིབ་གཉིས་ཀར་འབྱུང་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་འདས། ཉན་ཐོས་ཀྱང་མེད་པའི་བར་དེར་རང་གི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་རྟོགས་པ་རང་བྱུང་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་བྱུང་ཞིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཟད་པ་ན། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྟེན་པ་མེད་པར་རང་བྱུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པ་ནི། ཁོ་བོའི་བསྟན་བཅོས་ངེས་དོན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོར་རྟོགས་
【漢語翻譯】 就數量而言，共有三種。如《俱舍論》所說：「有支流轉無初際，十二有支分三份，前後各有二有支，中間八支為圓滿。」修習的方法是：觀看墳地的屍骨，想到這是死亡的結果，而死亡又源於衰老，由此及於無明，從而了悟十二緣起的生起次第。進而思維，無明止息則衰老死亡等止息，這就是逆向的修習方式。行持方面，聲聞和獨覺二者在資糧道之間，通過聽聞和思考善知識的教誨。而獨覺由於缺乏種姓的力量，因此喜歡遠離喧囂，通過禪修來成就自己的菩提。成就的果實，就像鸚鵡一樣，如果聚集在一起，行持就是根器遲鈍、功德淺薄的人一起修行，或許在三世中也能獲得果實，最快也要在三有輪迴的盡頭。這裡也講述了聚集在一起行持的大與小兩種情況。像犀牛一樣，根器敏銳、功德廣大的人獨自修行，則需要一百個大劫才能成就果實。因此說：「犀牛需經百劫修。」因此，在資糧道的所依上積累資糧，在一個座墊上現證五道，因此被認為是根器敏銳。前者無法做到，因此是遲鈍。如《俱舍論》所說：「聲聞獨覺菩提者，皆依一禪定為邊際。」他們之中，聲聞阿羅漢和獨覺中的鈍根者，以神通能夠見到二千世界乃至三千世界。而像犀牛一樣的獨覺能夠見到三千世界，佛陀則能見到無量世界。如《俱舍論》所說：「阿羅漢、犀牛、聲聞等，見二千、三千及無量。」獨覺既有增長也有衰退兩種情況。也就是在佛陀涅槃，聲聞也已滅盡的期間，由於自己往昔的願力成熟，證悟自然在相續中生起，從而獲得果實。如《中觀根本慧論》所說：「諸圓滿佛未出現，聲聞弟子亦滅盡，獨覺之智慧，不依賴他而自生。」關於這些的詳細情況，可以在我的論著《了義大車》中瞭解。
【英語翻譯】 In terms of quantity, there are three. As stated in the Treasury of Knowledge: "The wheel of existence has no beginning, the twelve branches of interdependent origination are divided into three parts, with two branches at the beginning and end, and eight branches in the middle are complete." The method of practice is: observing the bones in the charnel ground, thinking that this is the result of death, and death arises from aging, and from this to ignorance, thereby realizing the arising order of the twelve links of dependent origination. Furthermore, contemplate that if ignorance ceases, then aging and death cease, which is the reverse practice. In terms of conduct, the Shravakas and Pratyekabuddhas, between the path of accumulation, through hearing and thinking about the teachings of virtuous friends. The Pratyekabuddha, due to the lack of the power of lineage, therefore likes to stay away from the hustle and bustle, and achieves his own Bodhi through meditation. The fruit of accomplishment, like a parrot, if gathered together, the conduct is that people with dull faculties and shallow merits practice together, and may obtain the fruit in three lifetimes, and the fastest is at the end of the three realms of existence. Here, the two situations of large and small conduct when gathered together are also described. Like a rhinoceros, a person with sharp faculties and great merits practices alone, and it takes a hundred great kalpas to achieve the fruit. Therefore, it is said: "The rhinoceros needs to practice for a hundred kalpas." Therefore, accumulating merits on the basis of the path of accumulation, realizing the five paths on one seat, is therefore considered to have sharp faculties. The former cannot do it, so it is dull. As stated in the Treasury of Knowledge: "The Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas all rely on one meditation as the boundary." Among them, the Shravaka Arhats and the dull-rooted Pratyekabuddhas, with their supernatural powers, can see two thousand worlds and even three thousand worlds. The Pratyekabuddha like a rhinoceros can see three thousand worlds, and the Buddha can see countless worlds. As stated in the Treasury of Knowledge: "Arhats, rhinoceroses, Shravakas, etc., see two thousand, three thousand, and countless." Pratyekabuddhas have both increasing and decreasing situations. That is, during the period when the Buddha has passed away and the Shravakas have also disappeared, due to the maturation of their past aspirations, realization naturally arises in the continuum, thereby obtaining the fruit. As stated in the Root Wisdom Treatise: "When all the perfect Buddhas have not appeared, and the Shravaka disciples have also disappeared, the wisdom of the Pratyekabuddha arises spontaneously without relying on others." Detailed information about these can be found in my treatise The Great Chariot of Definitive Meaning.
============================================================
==================== 第 46 段 ==================== 【原始藏文】 པར་བྱའོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ། སྤྱོད་པ། འབྲས་བུ་དགག་པའོ། །ཡུལ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས། སེམས། རྟེན་འབྲེལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་ངེས་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། རྣོ་རྟུལ་འབྲིང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་པས། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲིབ་པ་རང་བཞིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དགོས་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པའི་སེམས་དགག་པ་ནི། གཟུང་བ་མེད་པའི་འཛིན་པ་མི་འཐད་དེ། རི་བོང་གི་རྭ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། སྔར་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་མ་གྲུབ་པས་རྟེན་པ་མི་འཐད་ཅིང་འབྲེལ་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱིའང་འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་མེད་དེ། མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་འཇུག་པ་ བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་མེད་དེ་མངལ་དང་ཕྲད་པར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མེད་དེ་རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་པ་དང་ཚོར་བ་ཡང་སྔར་བཞིན་ནོ། །སྲེད་ལེན་མེད་དེ་དོན་སྤྱི་རྫུན་པ་དང་ལྟོས་པ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ཡང་མེད་དེ། གཅིག་དང་ཐ་དད་དང་རྟག་མི་རྟག་གི་རིགས་པ་བཞིན་ནོ། །མཛོད་ལས། མ་རིག་ནས་བརྩམས་རྒ་ཤི་ཡི། །མཐར་ཐུག་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་བྱ་བ་ནི། །ཁོ་བོས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲར་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅེས་སོ། །འདི་དག་འཇུག་ལྡོག་ཏུ་སྒོམ་པའང་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟས་ཟོས་ན་འགྲངས། མ་ཟོས་ན་ལྟོགས་པའི་འཇུག་ལྡོག་ཤེས་ཀྱང་མ་ཟོས་ན་མི་འགྲངས་པ་ལྟར་ལུགས་སུ་འབྱུང་ལྡོག་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པར་བསྒོམས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་མི་འགག་པས་སོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོར་ལས་དགེ་མི་དགེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འདོད་མི་འདོད་འབྱུང་བར་ཤེས་ནས་འདོར་ལེན་བྱེད་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །རྟག་པ་མེད་པ་ཆད་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་ དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བསྟན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་སྣང་སྟོང་། གདོད་
【漢語翻譯】 應當這樣做。對於它的破斥有三點：對境、行持、果的破斥。對境的破斥有三點：種姓、心、緣起的破斥。第一點是，種姓的決定本身沒有成立，因為它是相對於利根、鈍根、中根而安立的，所以自性沒有成立，並且遮止了自性存在的障礙，並且已經成立了必須獲得聲聞、獨覺、佛陀的果位。對於能取的心識的破斥是，沒有所取的能取是不合理的，就像兔子的角沒有成立，所以它的能取也沒有成立一樣。剎那也不合理，就像之前破斥的那樣。緣起的法，因為沒有成立互相接觸，所以依靠是不合理的，並且不能成為關聯。對於勝論派來說，也沒有行和有，就像遮止了連線和進入一樣。沒有名和色，因為遮止了與子宮的接觸。沒有六處，因為遮止了產生識的能力。觸和受也和之前一樣。沒有貪愛和取，就像遮止了總義是虛假的和依賴性一樣。生和老死也沒有，就像一和異、常和無常的道理一樣。《俱舍論》中說：從無明開始到老死，最終十二支的緣起之行，我認為如同夢幻泡影。以及《母經》中說：緣起之法，自性清凈。這些以進入和返回的方式修習也不是對治，就像吃了食物就飽，不吃就餓的進入和返回雖然知道，但是就像不吃就不會飽一樣，對於按照次第的生起和返回，如果沒有證悟空性而修習，緣起也不會停止。我們這些人，對於業果愚昧的對治，依靠善業和不善業，知道會產生想要和不想要的果，從而進行取捨，但也僅僅是認為緣起顯現而自性不存在。《根本慧論》中說：以何因緣而有，不生不滅亦不斷，不一不異不來出，能說是因緣法者，我稽首禮如是人。意思是對於沒有來去之相的顯空，本來
【英語翻譯】 This should be done. There are three refutations to it: refuting the object, the practice, and the result. There are three refutations to the object: refuting the lineage, the mind, and dependent origination. The first point is that the determination of lineage itself is not established because it is established in relation to sharp, dull, and medium faculties. Therefore, its self-nature is not established, and it prevents inherent obscurations, and it has already been established that one must attain the fruits of a Hearer, Solitary Realizer, and Buddha. The refutation of the apprehending mind is that apprehension without an apprehended object is unreasonable, just as a rabbit's horn is not established, so its apprehension is not established. A moment is also unreasonable, just as it was refuted before. Because the dharmas of dependent origination are not established as mutually contacting, reliance is unreasonable, and it cannot become a connection. For the Vaibhashikas, there is also no action and existence, just as connection and entry are prevented. There is no name and form because contact with the womb is prevented. There are no six sense bases because the ability to generate consciousness is prevented. Contact and feeling are also the same as before. There is no craving and grasping, just as the general meaning is prevented as being false and dependent. Birth and death also do not exist, just like the reasoning of one and different, permanent and impermanent. The Treasury of Knowledge says: 'From ignorance to old age and death, the twelve links of dependent origination, I consider to be like a dream or illusion.' And the Mother Sutra says: 'The phenomena of dependent origination are naturally pure.' Meditating on these in terms of entering and returning is also not an antidote, just as knowing that eating food makes one full and not eating makes one hungry, but just as not eating does not make one full, if one meditates on the arising and returning in order without realizing emptiness, dependent origination will not cease. We, as an antidote to ignorance of karma and its results, rely on virtuous and non-virtuous actions, knowing that desired and undesired results will arise, and thus we adopt and abandon, but we only think that dependent origination appears but has no inherent existence. The Root Wisdom says: 'Whoever sees dependent origination, as non-ceasing, non-arising, non-permanent, non-annihilated, non-coming, non-going, non-different, non-identical, the pacification of all elaborations, the peaceful one taught by the Buddhas, to that supreme one, I pay homage.' This means that for the emptiness of appearance without coming and going, originally
============================================================
==================== 第 47 段 ==================== 【原始藏文】 མ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་གོ། །སྤྱོད་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ། དམ་པའི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ། སྨད་པའི་གནས་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྤྱོད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། སྤྱད་བྱ་སྤྱོད་བྱེད་རྟག་མི་རྟག་དང་ཕྲད་པ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ནའང་བདག་ལས་གཞན་ལ་ཕན་བདེ་བྱེད་པ་དེ་ལ་དམ་པར་འཇོག་གི་རང་དོན་འབའ་ཞིག་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་སྨད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔོན་ཡུན་རིང་མོ་ནས་ཕན་བཏགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདོར་ན་སྨད་པར་རིགས་ཏེ། དྲིན་ཅན་བརྗེད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཕན་བདེ་བྱ་དགོས་ཏེ། སྤྲིང་ཡིག་ཏུ། གང་གི་ནུ་ཞོ་བྱམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་གཟགས་འཐུངས་པ། །ངལ་བ་མང་ལྡན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དག་ནི། །སྤོང་བར་བྱེད་ན་དེ་ལས་མ་རབས་སུ་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་པ་དང་། ཞི་བ་ལྷས། གང་དག་ཕ་དང་མ་དང་ནི། །གཉེན་བཤེས་གྱུར་པས་བདག་ལ་སྔོན། །ཕན་པ་བྱས་པར་གྱུར་པ་ཡི། །སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམས་ལ་ནི། །བྱས་པར་གཟོ་བ་འགྱུར་བ་བྱ། །ཞེས་སོ། །འབྲས་བུ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པ། རང་དོན་མཐར་མ་ཕྱིན་ པ། གཞན་དོན་མེད་པས་དམན་པའོ། །དང་པོ་ནི་མྱང་འདས་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དབང་བཅུ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐར་པ་ཆེན་པོ་གདོད་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་ཁྱེད་ཐར་ཡང་། །ཁྱེད་ནི་ད་དུང་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདས། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པའི་མཆོག་འདི་བཙལ་བར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་མ་ཐག་ཏུ་སུའི་དོན་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་ན་ཐར་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་རབས་ལས། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་བརྟན་པ་གསལ། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུས་ཀྱང་། །འདར་བར་གྱུར་པ་དེ་སྨད་དོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུགས་འགོག་ཚུལ་དང་བཅས་པས་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་རྒྱ་ཆེར་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཞུང་ལེགས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལས་ཆེན་པོ་འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། གངས་ཆེན་མཚོ་འདྲ་སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་ཆེ། །གོ་ཆ་མཆོག་སོགས་བདུན་གྱིས་འཕགས་པས་ན། །ཐེག་པ་མཁའ་འདྲ་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་ཡིན། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཐབས་དང་སྤྱོད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཀྱང་གངས་ཆེན་མཚོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ནི་བ་གླང་རྨིག་རྗེས་ཀྱི་ཆུའི་རང
【漢語翻譯】 從無自性了知而行。遮止行有三種：自性不成立，不是聖者的行，是應呵責之處。第一，行不成立，如遮止所行、能行、常與無常相合。第二，世間也認為利益他人安樂的是聖者，僅僅自利的是應呵責的。第三，如果捨棄從前長久以來施予利益的眾生，理應呵責，因為會變成忘恩負義。因此，必須利益安樂。書信中說：誰的乳汁因慈愛的力量而吸飲，依靠具有眾多辛勞的那些，如果捨棄，還有比這更惡劣的嗎？寂天說：誰對父母和親友，曾經對我施予利益的，對那些眾生，應當報恩。遮止果有三種：自性不成立，自利未究竟，因無利他而低劣。第一，如遮止涅槃。第二，因為未獲得十自在，因為必須首先成就大解脫。即使你從輪迴的痛苦中解脫，你仍然沒有完全超越悲傷。應當尋求這殊勝的佛陀乘。第三，剛剛從悲傷中解脫也無法成辦任何人的利益，因此僅僅是解脫的幻影。本生傳中說：即使我的巨大痛苦，也清楚地顯示了慈悲的堅定。即使是他人微小的痛苦，也顫抖的那個人應受譴責。如是宣說了包括遮止自佛在內的聲聞乘之理。現在，爲了廣泛區分大乘的論典，分為兩種：差別和善妙宣說具有差別的論典。第一，從小乘中大乘超勝的差別是：如雪山大湖般的佛陀大乘，因以殊勝盔甲等七事超勝，乘如虛空般，是無量大廈。其中，大乘是方便和行，以及法的理則，比海洋更像是雪山大湖，小乘就像牛蹄印中的水。
【英語翻譯】 It proceeds from understanding the absence of inherent existence. There are three aspects to refuting conduct: not being established by nature, not being the conduct of the noble, and being a place of blame. First, conduct is not established, just as the object of action, the agent of action, and the combination of permanence and impermanence are refuted. Second, in the world, benefiting others and bringing happiness is considered noble, while solely benefiting oneself is considered blameworthy. Third, if one abandons sentient beings who have been benefited for a long time, it is reasonable to be blamed, as it becomes ingratitude. Therefore, benefiting and bringing happiness is necessary. In the letter, it says: 'Whose milk was drunk with the force of love, those who relied on having many labors, if they are abandoned, what could be worse than that?' Shantideva said: 'Those who were fathers and mothers, and relatives and friends, who previously benefited me, to those sentient beings, one should repay the kindness.' There are three aspects to refuting the result: not being established by nature, not ultimately fulfilling self-interest, and being inferior due to the absence of benefiting others. First, like refuting Nirvana. Second, because the ten powers have not been obtained, because great liberation must first be accomplished. Even if you are liberated from the suffering of samsara, you have not yet completely transcended sorrow. Seek this supreme Buddha Vehicle. Third, immediately after passing away from sorrow, no one's benefit is accomplished, therefore it is merely an image of liberation. In the Jataka tales, it says: 'Even my great suffering clearly reveals the steadfastness of compassion. Even the small suffering of others, that one who trembles should be condemned.' Thus, the principles of the Lesser Vehicle, including the method of refuting the self-Buddha, have been explained. Now, to extensively divide the treatises of the Great Vehicle, there are two aspects: the distinctions and the excellent explanation of the treatises with distinctions. First, the distinction of the Great Vehicle being superior to the Lesser Vehicle is: The Great Vehicle of the Buddha is like a great snow mountain lake, because it is superior by seven things such as the supreme armor, the Vehicle is like the sky, it is an immeasurable great mansion. Among them, the Great Vehicle is method and conduct, and the principles of Dharma, more like a great snow mountain lake than the ocean, while the Lesser Vehicle is like the water in a cow's hoofprint.
============================================================
==================== 第 48 段 ==================== 【原始藏文】 ་ བཞིན་དུ་ལྟ་སྟེ་ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ་ལ་དམིགས་པར་ནུས་ལ་ཆུང་ངུས་མི་ནུས་སོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་ལམ་དང་སྤྱོད་པའི་དུས་ན་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ཉན་རང་ལ་རང་དོན་ལས་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ཐེག་དམན་ལ་མེད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲོ་བ་ཉན་རང་ལ་མེད་དོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་དོན་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཉན་རང་ལ་མེད་དོ། །གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ནས་གཞན་དོན་དང་། སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་ལྡན་པ་ཐེག་དམན་ལ་མེད་དོ། །འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཉན་རང་ལ་མེད་ལ། ཐེག་ཆེན་ལ་ཡོད་པས་འཕགས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ནི། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་གཉིས་དག་དང་། །ཡེ་ཤེས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་དང་། །ཡང་དག་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། །སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་གི་ནང་ ནས་ཁྱད་པར་དུ་ཐབས་སྙིང་རྗེས་འཕགས་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་རྣམ་གྲོལ་ཐམས་ཅད་ཡངས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུས་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ལམ་གྱི་དུས་ནའང་སྒྲུབ་ཅིང་བདེ་སྐྱིད་འབྱུང་ལ། སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། ཐེག་པ་འདི་ནི་མཁའ་འདྲ་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་ཏེ། །དགའ་སྐྱིད་བདེ་བ་མངོན་པར་ཐོབ་བྱེད་ཐེག་པའི་མཆོག །དེ་གང་ཞོན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ཟློ། །རྒྱུ་དེས་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཞེས་རབ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། ཐེག་མཆོག་རང་བཞིན་ཐ་དད་མ་མཆིས་ཀྱང་། །ཤིང་རྟ་འདྲེན་བྱེད་ལྟ་བ་གསུམ་ཉིད་ལས། །སེམས་ཙམ་རང་རྒྱུད་ཐལ་འགྱུར་ཞེས་སུ་གྲགས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། ལམ་ཚོགས་གཉིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བསོག་པ་དང་། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ནས་གཞན་དོན་འ
【漢語翻譯】 之所以這樣觀察，是因為具備和不具備七種大的特點。其中，大目標是指能夠以如虛空般的法性為目標，而小的則不能。大成就是指在道和行持的時候，能夠成就自他二者的大利益。聲聞和獨覺只有自利。大智慧是指具有空性的法性，與慈悲相結合的智慧，這是小乘所沒有的。大精進是指在無數劫中為利益眾生而努力，這是聲聞和獨覺所沒有的。大善巧是指不住于輪迴和寂滅二邊而成就利益，這是聲聞和獨覺所沒有的。大成就指從成佛開始，具有利益他人的力量等無量功德，這是小乘所沒有的。大利益事業是指輪迴存在期間，自然成就利益他人的事業，這是聲聞和獨覺所沒有的。大乘因為具有這些特點而殊勝。《經莊嚴論》中說：「大目標本身，以及同樣的兩種成就，智慧、精進和努力，以及善巧方便，和真正的偉大成就，以及佛陀的偉大事業，因為具備七種大的特點，所以肯定被稱為大乘。」這些之中，特別以方便慈悲而殊勝。《寶鬘論》中說：「從聲聞乘來說，菩薩的發願和行為完全沒有被宣說，怎麼能成為大乘呢？」總之，方便、智慧和解脫一切都像廣闊的虛空一樣，在道的時候也能成就自他二利，並帶來安樂。從成佛也能帶來利益。《攝頌》中說：「此乘如虛空，是無量大殿，是獲得喜樂安樂的殊勝乘。乘坐它能使一切眾生遠離痛苦。因此，它被稱為大乘。」宣說具有特點的大乘本身是：雖然勝乘的自性沒有差別，但從引導的觀點來看，只有三種，即唯識、自續和應成。大乘的體性是諸法無自性，在無數劫中積累道的二資糧，果是從菩提開始的利他。
【英語翻譯】 The reason for observing in this way is because of possessing and not possessing seven great qualities. Among them, the great object is the ability to aim at the Dharma-nature, which is like the sky, while the small cannot. The great accomplishment is the very accomplishment of great benefit for both oneself and others during the time of the path and practice. Hearers and solitary realizers only have self-interest. Great wisdom is the wisdom that combines emptiness of the two selves with compassion, which the lesser vehicle does not have. Great diligence is the enthusiasm for the benefit of sentient beings for countless eons, which hearers and solitary realizers do not have. Great skill in means is the very accomplishment of meaning by not abiding in the extremes of samsara and nirvana, which hearers and solitary realizers do not have. Great accomplishment is the possession of infinite qualities such as the power to benefit others from the Buddha, which the lesser vehicle does not have. Great enlightened activity is the very spontaneous occurrence of benefiting others as long as samsara exists, which hearers and solitary realizers do not have. The Great Vehicle is superior because it has these qualities. The Ornament of the Sutras says: "The great object itself, and likewise the two accomplishments, wisdom, diligence, and effort, and whatever skill in means, and the truly great accomplishment, and the great activity of the Buddha, because it possesses seven great qualities, it is certainly called the Great Vehicle." Among these, it is especially superior because of skillful means and compassion. The Precious Garland says: "From the Hearer Vehicle, the aspiration and conduct of the Bodhisattva are not fully explained, how can it become the Great Vehicle?" In short, all skillful means, wisdom, and liberation are like the vast sky, accomplishing the benefit of both oneself and others even during the time of the path, and bringing happiness and joy. It also brings benefits from the Buddha. The Compendium says: "This vehicle is like the sky, an immeasurable great mansion, the supreme vehicle that obtains joy, happiness, and bliss. Riding on it, all sentient beings turn away from suffering. Therefore, it is well proclaimed that it is the Great Vehicle." The explanation of the Great Vehicle itself, which has special characteristics, is: Although the nature of the Supreme Vehicle is not different, from the point of view of guiding, there are only three, namely, Mind-Only, Autonomy, and Consequence. The essence of the Great Vehicle is that all phenomena are without inherent existence, accumulating the two accumulations of the path for countless eons, and the fruit is the benefit of others from enlightenment.
============================================================
==================== 第 49 段 ==================== 【原始藏文】 བྱུང་བའི་རང་བཞིན་ལ་མཐུན་པས་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་། གསུང་རབ་བླ་ན་མེད་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་འདྲེན་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དག །གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཚུལ་ཅུང་ ཟད་མ་མཐུན་པའི་དབང་གིས། སེམས་ཙམ་དང་། རང་རྒྱུད་དང་། ཐལ་འགྱུར་དུ་གྲགས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ་དག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པར་མཛད་པ་ལས། དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་དོན་དམ་འདོད། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཚུལ་གཉིས་རིམ་པ་ལས། །འདོད་དོན་ཐུན་མོང་རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་ལ་སོགས་ཉིད། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དབྱིག་གཉེན་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པས། ལྟ་བ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། འགྲོ་དོན་རྩ་ལག་དབྱིག་གི་གཉེན། །རང་གི་མོས་པ་གཙོར་བྱེད་པས། །ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པ་ལ། །ཡང་དག་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་དགྲོལ། །ཅེས་སོ། །དེའི་གཞུང་སེམས་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྤྱིར་དགོད་པ་དང་། སོ་སོར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དམ་བཅའ་བ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་དང་། གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་དེ། རྣམ་ངེས་ལས། བློ་ཡིས་ཉམས་མྱོང་བྱ་གཞན་མེད། །དེ་ཡི་མྱོང་བའང་གཞན་ཡོད་མིན། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་ཕྱིར། །དེ་ནི་ད་ ལྟར་རང་ཉིད་གསལ། །ཞེས་པ་དང་། སུམ་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་དག་ནི་རིགས་པ་མི་བཟང་སྟེ། རྟེན་མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་མི་རུང་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡོད་ལ་གཟུང་བ་མེད་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་འདོད་ལ། གཉིས་ཀ་མེད་པ་ནི་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་དང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དང་། དེ་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་གཉིས་ཀ་མེད་ཀྱང་། གཉིས་མེད་དུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་རང་གསལ་འདོད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་མི་མཚུངས་སོ། །དེ་ཡང་གཟུང་བ་རྫུན་པས་དེ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱང་རྫུན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཟུང་བ་མེད་ན་དེར་འཛིན་མེད། །ཅེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་དོན་གཞན
【漢語翻譯】 雖然本性相同沒有差別，但引導無上經典的偉大導師們，因對經典的理解方式略有不同，而分為唯識、自續和應成。他們將論著的觀點都歸納為佛陀的觀點。首先闡述瑜伽行唯識宗：唯識宗認為識是究竟真實的。從總相和別相兩種方式，以及共同顯現的自明智慧，和遍計、依他和圓成等來闡述。其中，偉大的導師世親及其追隨者們也認為佛陀的所有觀點都是唯識，認為沒有其他宗派的成立。在《釋論》中說：利益眾生的根本是世親，他主要遵循自己的意願，依靠內在的所知，從而獲得解脫。因此，該論著總體上闡述了唯識宗的宗義，並分別進行了解釋。首先分為三個部分：立宗、論證和結論。首先，立宗是認為能取和所取二者皆空的智慧，是自知自明的究竟真實。如《釋量論》中說：心識沒有其他的體驗對象，它的體驗也不是由其他事物所產生。因為能取和所取二者皆空，所以它現在是自身顯現。以及《三十頌》的註釋中說：如果像所知一樣，能取和所取也是世俗諦，而不是勝義諦，那麼這種說法是不合理的。因為沒有依據的世俗諦是不成立的，所以在世俗諦中也沒有實有存在。對於能取和所取二者，如果認為有能取而沒有所取，那麼就與獨覺相同；如果二者都沒有，那麼就與說空者相同，那該如何解釋呢？即使色等對境和執著于對境的心識二者都沒有，但因為認為有體驗二取皆空的自知自明，所以與空性和獨覺並不相同。而且，因為所取是虛假的，所以執著于所取的心識也是虛假的，因此在勝義諦中並不成立。因為如果沒有所取，就沒有能取。第二，論證是外境顯現為其他事物
【英語翻譯】 Although their inherent nature is the same and without difference, the great teachers who guide the supreme scriptures differ slightly in their interpretation of the scriptures, and are known as the Mind-Only (Cittamatra), the Svatantrika, and the Prasangika. They summarize the views of the treatises as the views of the Buddha. First, the Yogacara Cittamatra is explained: The Mind-Only school believes that consciousness is ultimately real. It explains from the two ways of general and specific characteristics, as well as the commonly appearing self-illuminating wisdom, and the completely conceptualized, other-powered, and perfectly established, etc. Among them, the great teacher Vasubandhu and his followers also believe that all the views of the Buddha are Mind-Only, and believe that no other tenets are established. The commentary says: The root of benefiting beings is Vasubandhu, who mainly follows his own wishes, relies on the inner knowable, and thus obtains liberation. Therefore, this treatise generally explains the tenets of the Mind-Only school and explains them separately. First, it is divided into three parts: the proposition, the proof, and the conclusion. First, the proposition is that the wisdom that is empty of both the apprehended and the apprehender is self-knowing and self-illuminating, and is considered ultimately real. As the Pramanavarttika says: The mind has no other object of experience, and its experience is not produced by other things. Because the apprehended and the apprehender are both empty, it is now self-manifest. And in the commentary of the Thirty Verses, it says: If, like the knowable, the apprehended and the apprehender are also conventional truths, and not ultimate truths, then this statement is unreasonable. Because conventional truths without a basis are not established, there is no real existence in conventional truths. For the apprehended and the apprehender, if it is believed that there is an apprehender but no apprehended, then it is the same as the Pratyekabuddha; if neither exists, then it is the same as the one who speaks of emptiness, so how should it be explained? Even if both the objects such as form and the mind that clings to the objects do not exist, because it is believed that there is self-knowing and self-illuminating that experiences the emptiness of the two, it is not the same as emptiness and Pratyekabuddha. Moreover, because the apprehended is false, the mind that clings to the apprehended is also false, so it is not established in the ultimate truth. Because if there is no apprehended, there is no apprehender. Second, the proof is that external appearances are other things
============================================================
==================== 第 50 段 ==================== 【原始藏文】 ་བདེན་པ་བ་མེད་དེ་ཆུ་གཅིག་ལའང་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སྣང་ཚུལ་སོ་སོར་མཐོང་བས། རང་རང་གི་ལས་དང་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་སེམས་གོམས་པ་བརྟན་པ་ལས་དེར་སྣང་བ་ཙམ་སྟེ། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་། །ཞེས་པ་དང་། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །གཞན་གྱི་ དབང་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་འདེབས་པའི། །མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བརླག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་བརྟས་པའི་ཤེས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་དང་། ནང་གི་ཤེས་པ་དེ་འཛིན་པའི་ཆ་ལ་ལྟོས་པའི་གཞན་དབང་དུ་ཡོད་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱིའི་དོན་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སོ་སོ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཟུང་ཆ་སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་སེམས་ལས་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །སྔོ་དང་དེ་བློ་གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཀུན་གཞི་ཡོད་པ་ཚོགས་དྲུག་འགགས་ནས་ཡང་སྐྱེ་བས་གྲུབ་སྟེ། ཀུན་གཞི་མེད་ན་ཚོགས་དྲུག་ནི་འགགས། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་མེད་ན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཡོད་པར་ཡང་། མ་འདྲེས་པའི་མ་རིག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་རྟག་ཏུ་བདག་གི་རྣམ་པར་རློམ་སེམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་ནི་མཐུན་པར་ཁས་ལེན་ པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་གསུམ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཡུལ། སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད། གྲུབ་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཡུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གཞི་རིགས། ལྟ་བས་དམིགས་པའི་གཞི་གཞི་ལྔ། སྒོམ་པས་དམིགས་པའི་གཞི་བདག་མེད་དོ། །དང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རིགས་ལྔ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས། མ་ངེས་པའི་རིགས། རིགས་ཆད་པའི་རིགས་སོ། །དང་པོ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དབང་པོ་རྟུལ་བ་གཞན་ཞིག་གི་སློབ་མ་བྱས་ཏེ་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་དགའ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པ
【漢語翻譯】 因為沒有真實性，對於同一杯水，六道眾生所見的景象各不相同。這僅僅是各自的業和習氣，以及對迷惑之心的串習穩固所顯現的。正如經中所說：「事物雖一而心異，故見為不成之義。」《楞伽經》中也說：「實有非有唯是心，見於外境是顛倒，他之自在是有性，周遍計度有非有，于增益及損減邊，分別妄想即滅壞。」《華嚴經》中說：「諸佛子，此三界唯是心。」也就是說，顯現為外境的習氣增長的知識顯現為外境，而內在的知識則被設定為依賴於執取部分的「他起有」。因此，外境並非獨立存在，因為它們顯現為各個不同意識的因。此外，顯現為藍色等所取之分並非心外的其他物質，因為它們與能取之識一同確定對境。《釋量論》中說：「以俱時緣慮決定故，青色與彼識，非為異 substance(dravya)。」因此，阿賴耶識的存在是通過六識滅后又生來證明的。如果阿賴耶識不存在，六識就會斷滅，如果沒有其他意識，就不可能再次產生。有煩惱意也存在，因為有不共的無明，有意的意識的俱有緣，並且總是存在著對自我的執著。六識的存在是通過一致承認來證明的，因此，存在著八識。第三，關於成立之義有三：所緣境、行持之體性、成立之果。境有三種：具緣之基——種性，以見所緣之基——五基，以修所緣之基——無我。第一種，眾生有五種姓：聲聞種姓、獨覺種姓、菩薩種姓、不定種姓、斷種姓。第一種，是指從無始以來根器遲鈍，依止其他導師，喜歡迅速獲得寂滅的種姓。第二種，是指自性
【英語翻譯】 Since there is no truth, the six types of beings see different appearances in the same water. This is merely the appearance of their respective karma and habits, and the stability of their familiarity with the deluded mind. As it is said in the scriptures: "Although things are one, minds are different, therefore they are seen as unreal." The Laṅkāvatāra Sūtra also says: "Reality is neither existent nor non-existent, it is only mind. Seeing external objects is inverted. The dependent nature of others exists, the completely imputed is neither existent nor non-existent. On the side of addition and subtraction, conceptual thoughts are destroyed." The Avataṃsaka Sūtra says: "O sons of the Buddhas, these three realms are only mind." That is to say, the knowledge that appears as external objects is manifested externally due to the increase of habits, and the inner knowledge is established as "other-dependent" in relation to the grasping part. Therefore, external objects do not exist independently, because they appear as the cause of various different consciousnesses. Furthermore, the grasped part that appears as blue, etc., is not a substance other than the mind, because they are determined as objects together with the grasping consciousness. The Pramāṇavārttika says: "Because of the determination of simultaneous cognition, blue and its consciousness are not different substances." Therefore, the existence of the ālaya-vijñāna is proven by the fact that the six consciousnesses cease and then arise again. If the ālaya-vijñāna did not exist, the six consciousnesses would be cut off, and if there were no other consciousness, it would be impossible to arise again. There is also the afflicted mind, because there is unmixed ignorance, there is the co-existing condition of the mind's consciousness, and there is always the clinging to self. The existence of the six consciousnesses is proven by unanimous agreement, therefore, there are eight consciousnesses. Third, regarding the meaning of establishment, there are three: the object of focus, the nature of practice, and the result of establishment. There are three objects: the basis of fortune—the lineage, the basis of focus for view—the five bases, and the basis of focus for meditation—selflessness. The first is that sentient beings have five lineages: the Śrāvaka lineage, the Pratyekabuddha lineage, the Bodhisattva lineage, the undetermined lineage, and the severed lineage. The first refers to those who, from beginningless time, have dull faculties, rely on other teachers, and are fond of quickly attaining nirvāṇa. The second refers to those who are naturally
============================================================
==================== 第 51 段 ==================== 【原始藏文】 ོ་འབྲིང་བ་དག་གཅིག་པུ་ཐར་པ་འདོད་པས་དབེན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་དགའ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་དང་ཆོས་བདག་མེད་པ་དང་། འགྲོ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ཐོས་པ་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྦྱོར་བའི་སྔོན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་། །མོས་པ་དང་ནི་བཟོད་པ་དང་། །དགེ་ལ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ནི། ། རིགས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རྐྱེན་གང་དང་ཕྲད་པའི་ལམ་ལ་མོས་པ་སྐྱེ་བའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཏེ། ཉན་ཐོས་པ་དག་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་མན་ཆད་དུ་སྲིད་པར་འདོད་ཀྱང་། ཐེག་ཆེན་པས་གཞལ་ན་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཀྱང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་ཆོས་དང་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། བདེ་འགྲོའི་བསྔགས་པ། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཐོས་ཀྱང་སེམས་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་དག་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། རྟེན་གསུམ་ངོ་མཚར་ཅན་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ཡང་དད་པ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་མེད་པ། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་བློ་ཙམ་མི་སྐྱེ་བའམ། སྐྱེ་ན་ཡང་འཚོ་བ་འབའ་ཞིག་གམ། འཚོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བས། དད་པ་མེད་ཅིང་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་བསོག་པ། བསླབ་པ་དང་པོ་ནས་ལེན་སེམས་རྣལ་མ་མེད་པས་མ་ཆགས་པའམ། ཆགས་ནའང་རལ་ནས་ཆ་ལུགས་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལོག་སྲེད་ཅན་གཏན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་འདོད་དེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཏན་དུ་ལྡན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན། འདོད་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་ལྟ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཐར་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཏན་དུ་བདེ་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཞི་ལྔ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། རྣམ་གཞག །ཐུབ་པའི་དགོངས་ པའོ། །ངོ་བོ་ལ་གཟུགས་ནི་བེམ་པོར་མེད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ལ་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་སྨིན་པའི་དབང་གིས་གཟུགས་སུ་སྣང་ངོ་། །སེམས་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དེ། འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་རྫས་ཐ་དད་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཙམ་རིག་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་མཐུད་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པའོ། །དབྱེ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་དང་། ས་བོན་ག
【漢語翻譯】 中等根器的人，僅僅因為想要解脫，所以喜歡寂靜，喜歡迅速進入涅槃的這類人。第三種是根器敏銳，對一切眾生具有大悲心，通達法無我，具有廣大的利他事業，聽聞佛和菩薩的偉大行跡也不恐懼，樂於修持六波羅蜜的這類人。《經莊嚴論》中說：行持之前有悲心，有信心和忍耐，對於善行如理行持，是種姓的真實標誌。如是說。第四種是無論遇到何種因緣，都能生起對道的信心的這類人。小乘聲聞乘認為在小忍以下仍然存在有，但大乘衡量，即使獲得阿羅漢果也會轉變。第五種是無論聽到佛法的利益和解脫，輪迴的過患，善趣的讚歎，惡趣的痛苦，內心都不會改變，即使見到真正的善知識和三寶的奇蹟等，也沒有絲毫的信心，不會生起進入佛法的念頭，或者即使生起，也只是爲了生活，或者爲了生活而出家，因此沒有信心，積累捨棄佛法的業，從一開始就沒有真正接受戒律的想法，因此不執著，或者即使執著，也破損而僅僅成為一種形式，這是邪見者，是永遠不會進入涅槃的法性。如《攝集論》中所說：完全被煩惱染污且永遠具有煩惱者，是永遠不會進入涅槃的法性。被認為是貪慾大者，因為他們沒有解脫的因，因為他們永遠不具備安樂之因。如是說。五基有三種：各自的體性，分類，能仁的密意。 體性方面，色法雖然不是實物，但由於阿賴耶識上成熟了對境顯現的習氣，所以顯現為色法。心是八識聚，即六個入識，阿賴耶識，以及染污意，是八個不同的實體。其中，阿賴耶識是習氣的處所，僅僅是作為對境的覺知，其特點是多個剎那相續不斷的穩定。分類方面，有異熟部分和種子。
【英語翻譯】 Those of middling faculties are those who, simply desiring liberation, delight in solitude and rejoice in swiftly entering nirvana. The third type are those with sharp faculties, great compassion for all sentient beings, understanding of the absence of self in phenomena, vast altruistic activities, and are not afraid to hear of the great deeds of Buddhas and Bodhisattvas, and are eager to practice the six perfections. As stated in the Ornament of the Sutras: "Before practice, there is compassion, faith, and patience, and proper conduct in virtue, is truly explained as a sign of lineage." Thus it is said. The fourth type are those who, no matter what circumstances they encounter, develop faith in the path. The Shravakas of the Lesser Vehicle believe that existence continues even below the level of lesser endurance, but according to the Great Vehicle, even attaining Arhatship is subject to change. The fifth type are those whose minds do not change no matter what they hear about the benefits of Dharma and liberation, the faults of samsara, the praise of happy migrations, or the suffering of bad migrations, and even if they see true spiritual friends and the wonders of the Three Jewels, they have no faith, not even the size of a sesame seed, and do not develop the thought of entering the Dharma, or if they do, it is only for the sake of livelihood, or they ordain for the sake of livelihood, and therefore have no faith and accumulate the karma of abandoning the Dharma. From the beginning, they have no genuine intention to take vows, so they are not attached, or even if they are attached, they are broken and become merely a formality. These are those with wrong views, whose nature is such that they will never enter nirvana. As stated in the Compendium of Topics: "Those who are completely afflicted and always possess afflictions are of a nature that will never enter nirvana. They are regarded as those with great desire, because they have no cause for liberation, because they never possess the cause for happiness." Thus it is said. The five bases have three aspects: their individual essence, classification, and the intention of the Able One. Regarding essence, although form is not a physical substance, it appears as form due to the ripening of the habitual tendencies of object appearance on the alaya consciousness. Mind is the collection of the eight consciousnesses, namely the six entering consciousnesses, the alaya consciousness, and the afflicted mind, which are eight different entities. Among these, the alaya consciousness is the basis of habitual tendencies, merely the awareness of an object, and its characteristic is a stable continuum of many connected moments. In terms of classification, there is the aspect of resultant maturation and the seeds.
============================================================
==================== 第 52 段 ==================== 【原始藏文】 ྱི་ཆ་ཞེས་དགེ་མི་དགེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྨིན་པ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གནས་པ་དང་། དེ་ལ་ཡོད་པ་བག་ཆགས་བགོས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་གཉིས་སོ། །འཁོར་ནི། རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ལྔ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟག་ཏུ་མི་འབྲལ་བའི་རྫས་དྲུག་གོ། །དམིགས་པ་ནི་མི་གསལ་བ་སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེས་ན་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུན་ལས་མི་སྐྱེའི། རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་གྲུབ་པའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བགོས་ཏེ། བུམ་པའི་གྲིབ་མ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལས་སྐྱེའོ། །འདིས་ནི་འཁོར་བའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་བྱས་པའི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་རྟེན་བྱེད་པས། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། ཁམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་ དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་དགེ་བ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གོམས་པ་ལས། ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བསྲབ་སྟེ་རང་གི་རྟེན་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ནུས་པ་ཉམས་སྨད་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །བརྗོད་ཅིང་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྐབས་འདིར་འཁོར་བའི་རྟེན་བྱེད་པ་ཅན་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་བདག་དོན་ཙམ་དུ་རློམ་སེམས་བརྟན་པ་སྟེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་དགུ་དང་འགྲོགས་ཤིང་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་བར་མིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི། རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ། རྒྱུད་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་རིག་པའི་རྫས་དྲུག་ཅུ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཙོ་འཁོར་ནི་ཕན་ཚུན་མི་དམིགས་ཏེ། དམིགས་ན་རང་དང་བཅས་ནས་དམིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ནི། ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་མེད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་དངོས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་དང་། མི་གཡོ་བའི་འགོག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་དང་། ནམ་མཁའ་སྟེ་དྲུག་གོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་དགག་པ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱ
【漢語翻譯】 支分，是指由善與非善的力量成熟，既非被遮蔽也非已決定的狀態，並且具有兩種能力：存在於其中的習氣被分配，以及產生結果。隨行是指觸等五種普遍執行的事物，因此是恒常不分離的六種實體。所緣是指不清晰的、以廣大的器情世界為所緣。因此，具有隨行的七識不是從自己的相續中產生，而是將相似的後續習氣分配到阿賴耶識中，如同花瓶的影子一般，從阿賴耶識的每一個剎那產生。因此，它作為輪迴的行和有為的善、非善、未決定的，以及與識蘊相關的所依，被稱為各種習氣的阿賴耶識。界是指自性清凈、超越痛苦、非複合的功德，與此相關的意義的阿賴耶識。通過習慣於存在於習氣阿賴耶識中的善、解脫分，使界的垢染變薄，從而削弱其所依，即習氣阿賴耶識的力量。在《寶積經》中說：「心髓即以阿賴耶識之名，宣說並開示。」此處詳細闡述了作為輪迴所依的習氣阿賴耶識。染污意是指在阿賴耶識中執著于自我意義的穩固心識，與我見等九種隨行相伴，並且除了聖道中的等持和滅盡定之外，在一切時候都會產生。心所是指五十一種，如了知等，在一個相續中，一個時期內可能存在六十種了知的實體等。此外，心和心所的主從關係是相互不觀察的，如果觀察，則會陷入自我觀察的過失。不相應行是指獲得等二十三種，只是在狀態上假立的假有，而沒有實體。非複合是指非由因緣所造的無實有，即真如，以及個別斷滅、非斷滅、不動斷滅、滅盡定、虛空等六種。真如只是對蘊的自我進行否定，除此之外不會改變。
【英語翻譯】 A branch refers to the state of being neither obscured nor determined, matured by the power of good and non-good, and possessing two abilities: the habit energies within it are distributed, and the ability to generate results. The retinue refers to the five universally operating phenomena such as touch, thus being six entities that are constantly inseparable. The object of focus is the unclear, focusing on the vast container and essence of the world. Therefore, the seven consciousnesses with their retinues do not arise from their own continuum, but rather distribute similar subsequent habit energies into the Alaya consciousness, arising from each moment of the Alaya consciousness like the shadow of a vase. Thus, it is the support for the formations of samsara and the conditioned good, non-good, and undetermined, along with the aggregates of consciousness, and is called the Alaya consciousness of various habit energies. The realm refers to the Alaya consciousness of meaning associated with the qualities of being naturally pure, beyond suffering, and unconditioned. Through habituating to the good, liberation-related aspects present in the habit energy Alaya consciousness, the defilements of the realm are thinned, thereby weakening its support, the power of the habit energy Alaya consciousness. In the "Heap of Jewels Sutra," it says, "The heart essence is spoken of and shown by the name of Alaya consciousness." Here, the habit energy Alaya consciousness, which serves as the basis of samsara, is explained in detail. The afflicted mind refers to the stable consciousness in the Alaya consciousness that clings to the mere meaning of self, accompanied by nine retinues such as the view of self, and arises at all times except during meditative equipoise on the noble path and cessation. Mental factors refer to fifty-one phenomena such as awareness, and in one continuum, sixty entities of awareness and so on may exist at one time. Furthermore, the relationship between the primary mind and mental factors is such that they do not observe each other, for if they did, they would fall into the fault of observing themselves. Non-associated formations refer to twenty-three phenomena such as attainment, which are merely nominally existent, posited on states, and have no substance. The unconditioned refers to the non-substantial that is not made by causes and conditions, namely suchness, as well as individual cessation, non-cessation, immovable cessation, cessation of perception and feeling, and space, which are six. Suchness is merely the negation of self in relation to the aggregates, and does not change otherwise.
============================================================
==================== 第 53 段 ==================== 【原始藏文】 ུར་བ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་ཀྱང་སེམས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་འདོད་དོ། །སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྤང་བྱ་གཉེན་པོས་བཅོམ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །བརྟགས་མིན་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཚོགས་བདུན་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ནམ་མཁའ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐོགས་པར་བྱེད་པའི་རེག་བྱ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཞག་པ། རྫས་ཡོད་དང་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞག་པ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཀུན་བཏགས་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་ལས་རང་མཚན་དུ་མི་སྲིད་པའོ། །གཞན་དབང་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བའོ། །ཡོངས་གྲུབ་ནི་གཞན་དབང་ལ་ཀུན་བཏགས་མེད་པར་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པའོ། །ཀུན་བཏགས་ལ་གཉིས་ལས། མཚན་ཉིད་ཆད་པའི་ཀུན་བཏགས་ནི། མི་སྲིད་ བཞིན་དུ་བློས་བརྟགས་པ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ལྟ་བུའོ། །རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་དོན། །ཀུན་དུ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱི་དབང་། །དེ་ཡི་སྟོང་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བཏགས་ནི་མེད་བཞིན་དུ་བློ་ལ་སྣང་བ་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཞིག་སྣང་དེ་གཞན་གྱི་དབང་། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཏགས་པ་དེ། །གང་སྣང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་། །རྟག་ཏུ་མེད་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །ཡོངས་གྲུབ་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །མེད་པ་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་དང་། དོན་སྤྱི་དང་། མིང་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །ས་ཆུ་མེ་རླུང་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་གྲངས་སུ་བློས་བཞག་པ་དག་གོ། །གཞན་དབང་ལའང་དག་པ་གཞན་དབང་ཞེས་པ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དང་ཞིང་ལ་སོགས་པ་བཀོད་པའོ། །མ་དག་པ་གཞན་དབང་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཉིས་སོ། །དོན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཡིན་པས་གཞན་དབང་མཚན་ཉིད་པའོ། །ཡོངས་གྲུབ་ལ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི། །ཡོངས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ བརྗོད།
【漢語翻譯】 被認為是存在的，即使作為實體存在，心和自性也不是一體或他體。分別簡擇滅是，如來藏通過對治品斷除所斷後，未生起的狀態。非簡擇滅是，如來藏由於沒有和合的生起之因，而未生起的狀態。不動滅是，如來藏中欲界的法未生起的狀態。滅盡想受是，如來藏中七識未生起的狀態。虛空是，如來藏中脫離了作為障礙的所觸的狀態。安立有三種：從三自性的角度安立，從實有和假有的角度安立，從世俗諦和勝義諦的角度安立。第一種，遍計所執是僅僅是分別假立，不可能成為自相。依他起是依賴因緣而生起。圓成實是依他起上沒有遍計所執而完全成立。遍計所執有兩種，自性斷滅的遍計所執是，如同不可能存在卻被分別假立的人我和法我。如理自在說：由分別假立之義，是周遍假立之自性，分別假立依他起，彼之空性為圓成。就像這樣說的。名言上的遍計所執是，實際上沒有卻在心中顯現的二月等形象。顯現任何，皆為依他起，如何顯現，即是假立，顯現什麼，如何顯現於彼，恒時無有即是，當知圓成實自性。像這樣。無而顯現的影像，總義，以及一切名稱都是它的自性。像地水火風等，都是以名言的方式由分別安立的。依他起中，清凈依他起是指后得智的心和心所，以及對剎土等的佈置。不清凈依他起是，世間的心和心所。顯現為實有，實際上是錯亂的心，所以是依他起的自性。圓成實中，不變的圓成實是如來藏，不顛倒的圓成實是心完全清凈的無分別智慧，這兩種是，不變不顛倒的，圓成實有兩種。
【英語翻譯】 It is considered to exist, even though it exists as a substance, the mind and self-nature are neither one nor other. Separate analytical cessation is the state where, in the Thusness, the objects to be abandoned are destroyed by the antidotes, and have not arisen. Non-analytical cessation is the state where, in the Thusness, the causes for the arising of conditioned phenomena are incomplete, and thus they have not arisen. Immovable cessation is the state where, in the Thusness, the phenomena of the desire realm have not arisen. Cessation of perception and feeling is the state where, in the Thusness, the seven consciousnesses have not arisen. Space is the state where, in the Thusness, it is separated from tangible objects that act as obstacles. There are three types of establishment: establishment from the perspective of the three natures, establishment from the perspective of substantial existence and imputed existence, and establishment from the perspective of conventional truth and ultimate truth. The first, the completely imputed is merely imputed by discrimination, and cannot possibly be a self-characteristic. The other-powered is arising dependent on causes and conditions. The thoroughly established is completely established without the completely imputed on the other-powered. There are two types of the completely imputed, the completely imputed with broken characteristics is, like the self of person and the self of phenomena, which are impossible to exist but are imputed by discrimination. The Lord of Knowledge said: The meaning imputed by discrimination, is the nature of the completely imputed, discrimination is other-powered, its emptiness is thoroughly established. It's like saying this. The nominal completely imputed is like the appearance of two moons, which actually does not exist but appears in the mind. Whatever appears is other-powered, how it appears is imputed, whatever appears, how it appears to it, the constant non-existence is, to be known as the thoroughly established nature. Like this. The image that appears as non-existent, the general meaning, and all names are its nature. Like earth, water, fire, and wind, these are all established by discrimination in a nominal way. In the other-powered, the pure other-powered refers to the mind and mental factors of subsequent attainment, and the arrangement of Buddha-fields, etc. The impure other-powered is, the worldly mind and mental factors. Appearing as real, but actually being a deluded mind, therefore it is the nature of the other-powered. In the thoroughly established, the unchanging thoroughly established is the Thusness, the non-inverted thoroughly established is the non-conceptual wisdom of the completely purified mind, these two are, the unchanging and non-inverted, there are two types of thoroughly established.
============================================================
==================== 第 54 段 ==================== 【原始藏文】 །ཅེས་སོ། །དེས་ན་གཟུགས་ནི་ཀུན་བཏགས་ཏེ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོར་མེད་པས་རྒྱུས་བསྐྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ནི་གཞན་དབང་སྟེ་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྡན་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རྣམས་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ལ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་གནས་སྐབས་རྣམས་གཞན་དབང་ངོ་། །འདུས་མ་བྱས་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་གཞན་རྣམས་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །རྣམ་ངེས་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གིས། །དངོས་པོ་གང་གང་སྣང་བརྟག་པ། །དེ་ཉིད་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་མེད་དོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་། །གྲུབ་ནི་དེ་ལས་སྔ་མའོ། །རྟག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་གང་། །ཞེས་སོ། །རྫས་ཡོད་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞག་ན། གཟུགས་སེམས་སེམས་བྱུང་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྫས་ཡོད་དེ། སེམས་བྱུང་བག་ཡོད་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་དང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་། ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་བཞི་བཏགས་ཡོད་དེ། བསྡུ་བ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའམ། བརྟགས་པར་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་སྒོ་ནས་ བཞག་ན། གཞན་དབང་ནི་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་ལ། ཀུན་བཏགས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །དབུས་མཐའི་འགྲེལ་པ་ལས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྟེ་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཀུན་བཏགས་པ་གཉིས་ནི་དོན་དམ་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་མཐུན་ཏེ། གཞན་དབང་ནི་རེ་ཞིག་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཉིད་དང་། མྱོང་བ་གསལ་བ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ལ་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་དེར་བླན་པའོ། །དངོས་པོ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀུན་རྫོབ། ཕྱི་མ་དོན་དམ་དུ་གནས་སོ། །ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་དང་སྦྱར་བ་ནི། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལ་བདག་དང་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན་ཡིན་ཅིང་། བདག་དང་གཟུགས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་ཅི་ཡང་མེད་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྟོང་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། གཞན་དབང་ལ་རང་ལས་སྐྱེ་བའི་ང
【漢語翻譯】 如是。因此，色法是遍計所執，實際上不存在卻顯現，並且因為不是實有，所以無法產生結果。心和心所是他起，因為是從同類的先前生起的。不相應行是色法的狀態都是遍計所執，心和心所的狀態都是他起。無為法的真如是圓成實，其他都是圓成實的狀態。《辨中邊論》中說：任何分別念，對任何事物顯現而進行觀察，那就是遍計所執，自性在那裡是沒有的。他起的自性，是分別念，是從因緣產生的。成立是從那之前。什麼是恒常不存在的？如是。如果從實有和假有的角度來安立，色、心、心所、觸等二十三種和真如是實有。心所作意等二十九種，以及所有不相應行，虛空和四種滅是假有。《攝類學》中說：真如應該說是實有，還是應該說是假有？應該說是實有。如果從世俗諦和勝義諦的角度來安立，他起是法相的勝義諦，圓成實是法性的勝義諦，遍計所執是世俗諦的真諦。《中邊分別論釋》中說：勝義諦的真諦唯有圓成實，因為他起和遍計所執二者在勝義諦中是不存在的。如果認為這有矛盾，那麼是相符的，他起暫時具有作用的能力，並且在體驗清晰的層面上存在，因此這樣說，是在那個方面進行區分的。對於事物來說，前兩者是世俗諦，後者是勝義諦。與佛陀的密意相結合：對於心和心所，以無我和無法的空性，這是所有佛經的密意，因此，這樣說的一切佛語都是了義，而說有我和色法，以及說實際上什麼都沒有的一切都是不了義，因為說一切法都是無自性的空性，一切都是遍計所執的無相，以及他起是從自身產生的。
【英語翻譯】 Thus it is. Therefore, form is the completely imputed, appearing as if it exists when it does not, and because it is not real, it cannot produce results. Mind and mental factors are other-powered, because they arise from a previous similar type. Non-associated formations are the states of form, all of which are completely imputed, and the states of mind and mental factors are other-powered. Unconditioned suchness is the thoroughly established, while others are states of the thoroughly established. From the Distinguishing the Middle from the Extremes: "Whatever discriminations, observe whatever phenomena appear, that itself is the completely imputed, its very nature is not there. The nature of the other-powered, is discrimination, arising from conditions. Establishment is prior to that. What is it that constantly becomes non-existent?" Thus it is. If we establish it from the perspective of substantially existent and nominally existent, form, mind, mental factors, contact, and so on, twenty-three in total, and suchness are substantially existent. Mental factors such as volition, twenty-nine in total, and all non-associated compositional factors, space, and the four cessations are nominally existent. From the Compendium: "Should suchness be said to be substantially existent, or should it be said to be nominally existent? It should be said to be substantially existent." Thus it is. If we establish it from the perspective of conventional truth and ultimate truth, the other-powered is the ultimate truth of the characteristic, the thoroughly established is the ultimate truth of the nature, and the completely imputed is the truth of conventional truth. From the Commentary on Distinguishing the Middle from the Extremes: "The ultimate truth is only the thoroughly established, because the other-powered and the completely imputed do not exist in the ultimate truth." If you think this is contradictory, it is consistent, the other-powered temporarily has the ability to perform a function, and exists only in the aspect of clear experience, therefore it is said in that way, and it is distinguished in that aspect. For things, the first two are conventional, the latter exists as ultimate. Combining it with the intention of the Buddha: For mind and mental factors, the emptiness of self and phenomena, this is the intention of all the Buddha's teachings, therefore, all the words spoken in that way are of definitive meaning, while saying that there is a self and form, and saying that there is absolutely nothing, are all of provisional meaning, because saying that all phenomena are empty of inherent existence, all are without characteristics of the completely imputed, and the other-powered arises from itself.
============================================================
==================== 第 55 段 ==================== 【原始藏文】 ོ་བོ་མེད་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ལ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རྣམ་ཤེས་མེད་པར་གསུངས་པའང་། ཀུན་བཏགས་ ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་དགོངས་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པར་གསུངས་པ་ཡང་རང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགགས་པ་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རྟེན་འབྲེལ་བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པར་བཤད་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རེ་རེ་ཁོ་ན་ལས་མི་འབྱུང་བ་དང་། ཚོགས་པ་ལ་ཡང་ཡེ་ནས་མི་གནས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པའང་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་ཅེས་པའང་ལྐུགས་པའི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་འཕགས་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དོན་སྤྱི་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དངོས་སུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞེས་པའང་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྒྲ་བརྗོད་པ་དང་། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་མཐའ་དག་དོན་སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པས་དེ་དག་ལས་སེམས་ཉིད་དངོས་སུ་བརྗོད་པ་དང་རྟོག་པ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པའང་། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་ནི་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པས་སྒྱུ་མ་ཤིན་ཏུའང་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་རྣམ་རིག་པ་ཁོ་ན་ལ་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་སྟོང་གཟུགས་རང་གིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ སྟོང་པ་ལྟ་བུ་ལ་བརྗོད་པས། གཞན་དབང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འདི་སྟོང་ངོ་། །དགག་བྱ་གང་གིས་སྟོང་ན་གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་། །ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་ནི་དགག་གཞི་མེད་པས་ན་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡང་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །སྒོམ་པ་དམིགས་པའི་གཞི་ནི་བདག་མེད་པ་ཡིན་པས་གཞན་དབང་ལ་ཡང་བློ་མི་གཏད་པར་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་བཞག་པ་སྟེ། ས་བསྡུ་བ་ལས། འདི་དག་རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་ཅེས། །དེ་སྙམ་དུ་ནི་དམིགས་ནས་སུ། །ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་མདུན་འཇོག་ན། །དེ་ཉིད་ཙམ་ལའང་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་སེམས་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པའི་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་གཞན་དོན་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའོ། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣ
【漢語翻譯】 沒有自性，是指在圓成實性中，究竟而言事物沒有實體的自性。說沒有識，是指遍計所執的識。說不生不滅，是指沒有自生，以及滅是不成立實體的意思。說緣起不是從自性產生，也不是從他性產生等等，是指不是僅僅從一個因或緣產生，也不是存在於聚合之中。說自性清凈，是指沒有遍計所執的相。說一切法不可言說，就像啞巴的夢一樣，是聖者各自證知的智慧的行境，但向他人展示的一切，都只是在概念上附加的，實際上是不可言說的意思。說一切法離戲論，是指不是聲音和分別的對境，因為聲音的表達和顯現的一切分別，都是在概念上附加的，因此，心性本身實際上沒有表達和分別。說一切法如幻，是指依賴於因緣，以及顯現為能取和所取。如果什麼都沒有，因為不依賴於因緣，所以根本不能說是幻。因此，說一切法是空性，只對唯識宗是合理的，不是像自空，色法自己是空性那樣，而是像柱子等由他者空那樣說的。他性，心和心所是空性。如果問被否定的事物是什麼，那就是人我，法我，能取和所取二者是空性。如果什麼都沒有，因為沒有否定的基礎，所以連空性的名稱都不能說。修行的所緣是無我，因此也不執著於他性，而是安住在什麼都不緣的狀態中。如《攝分》中說：『這些只是唯識。這樣緣念后，無論將什麼放在面前，也不安住于那上面。』行為的自性是，僅僅將心剎那的相續假名為有情，緣無量無邊的眾生，爲了利益他們，在三個無量劫中行持六度。成就的果實是佛陀的功德。
【英語翻譯】 Having no essence refers to the fact that, in the perfectly established nature, ultimately things have no substantial essence. Saying there is no consciousness refers to the consciousness of the completely imputed. Saying unborn and unceasing also refers to the fact that there is no self-arising and that cessation is not established as a substance. Saying that dependent origination is not from self, not from other, etc., also refers to the fact that it does not arise from just one cause or condition, nor does it exist in aggregation. Saying naturally pure also refers to the absence of the characteristics of the completely imputed. Saying that all dharmas are inexpressible also means that, like a mute's dream, it is the domain of the wisdom of self-awareness of the noble ones, but all that is shown to others is merely an imputation on the general meaning, and in reality, it is inexpressible. Saying that all dharmas are free from elaboration also means that it is not the object of sound and concept, because all appearances in sound expression and conceptualization are imputed to the general meaning, therefore, the nature of mind itself actually has no expression and conceptualization. Saying that all dharmas are like illusions also refers to dependence on conditions and appearance as grasper and grasped. If there is nothing, because it does not depend on conditions, it cannot be said to be an illusion at all. Therefore, saying that all dharmas are emptiness is only reasonable for the Mind-Only school, not like self-emptiness, where form is empty by itself, but like pillars, etc., being empty by others. Other-powered mind and mental factors are empty. If asked what is negated, it is the self of person, the self of phenomena, and the duality of grasper and grasped that are empty. If there is nothing, because there is no basis for negation, even the name of emptiness cannot be spoken. The object of meditation is selflessness, therefore, one does not cling to other-powered nature, but abides in a state of not focusing on anything. As it says in the Compendium of Grounds: 'These are only mind-only. Having focused in this way, whatever is placed in front, one does not abide even in that.' The nature of practice is to focus on the immeasurable beings who are merely labeled as sentient beings in the continuum of moments of mind, and for their benefit, to practice the six perfections for three countless eons. The fruit of accomplishment is the qualities of the Buddha.
============================================================
==================== 第 56 段 ==================== 【原始藏文】 མ་དབྱེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་། མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་དག་པ་འབའ་ཞིག་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ་དོན་དམ་ཡིན་ལ། རྗེས་ཐོབ་སྣོད་བཅུད་ལ་སོགས་པ་མཁྱེན་པའི་རྟོགས་པ་ནི་གཞན་དོན་སྤྲུལ་པ་འབྱུང་བ་དང་། འོག་མིན་གྱི་ཞིང་གི་རྒྱན་བཀོད་པར་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ནི་དག་པ་གཞན་དབང་ཞེས་པ་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་བཅས་པ་རྫས་ཐ་དད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡུལ་དོན་སེམས་ སུ་བག་ཆགས་པ་ཀུན་གཞི་དང་བཅས་པ་གནས་གྱུར་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལས་གཞན་དབང་མ་དག་པ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་གནས་གྱུར་པས་ཞིང་དག་པའོ། །དོན་དང་སེམས་སུ་བཅས་པ་དག་ཅིང་གནས་གྱུར་པས་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གྱུར་པས་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡིད་ཤེས་གྱུར་པས་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཉོན་ཡིད་གྱུར་པས་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གྱུར་པས་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྟེན་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ལོག་ནས། དོན་གྱི་ཀུན་གཞིར་བཞག་པའི་ཆ་སྒྲིབ་པ་རྣམས་དག་པས། དོན་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་པའི་བདག་ཉིད་འཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་ནས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དགག་པ་ནི་བདག་དང་སྤྱི་དོན་ལ་མེད་པ་དང་། སྒོམ་པ་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པ་དང་། བག་ཆགས་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཀུན་རྫོབ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བདེན་པར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་སྐྱོན་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་དང་། གནོད་བྱེད་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པ་མེད་པ་དང་། ལུང་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱིའི་དོན་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་མི་དགག་སྟེ་དོན་དངོས་པོ་བ་ཡོད་པར་ཁོ་ བོ་ཅག་ཀྱང་མི་འདོད་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་དོན་སྣང་སེམས་སུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། དགོངས་པ་ཅན་ཏེ། དགོངས་གཞི་ཐམས་ཅད་སེམས་གཙོ་ཆེ་བས་འཁོར་བའི་སྐབས་འདིར་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་ཏེ་སེམས་ལ་དབང་མ་ཐོབ་ན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་དང་། ཐོབ་པ་ལ་ཕྱོགས་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་དང་ཐོབ་ནས་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་མཆེད་པ་ལ་སོགས་པ་བག་ཆགས་ཡོད་རིང་ལ་བྱེད་པར་སྣང་བ་
【漢語翻譯】 雖然不可思議，但以無分別的智慧，純粹的法性為對境，這是毫不顛倒的圓成實性，即勝義諦。后得智了知外器內情等，是為利他而示現化身，以及顯現於密嚴剎土的莊嚴，連同圓滿受用身的顯現，被稱為清凈他起，即世俗諦。與四智同時存在，是各不相同的實體。這些也如前所述，是境、義、心三者習氣與阿賴耶識一同轉依的果。其中，他起不凈顯現為對境，轉依則為剎土清凈。義和心都清凈並轉依，即是智慧。阿賴耶識轉依，即是鏡智。意識轉依，即是平等性智。煩惱意轉依，即是妙觀察智。五根識轉依，即是成所作智。作為各種習氣之所依的阿賴耶識轉變后，安立為義阿賴耶識的部分遮障得以清凈，義顯現，獲得無二智慧一切功德之自性，以及圓滿事業，直至輪迴未空之際，無需勤作，任運自成地利益有情。他們是這樣認為的。對此的駁斥是，在自和共義上不存在，禪修也毫無所緣，無有習氣的菩提，利生事業不斷絕地任運成就，佛陀的功德無量，后得世俗清凈剎土連同顯現真實存在，雖然如此，但由於執著于真實，所以有兩個過失：沒有能立，以及存在能破。第一點又分為兩點：沒有理證，以及沒有教證。第一點，對於外境不存在的能立不予駁斥，因為我們也不認為義是實有。然而，認為境顯現為心是不合理的。如果說這是佛陀所說，那麼這是有密意的，因為所有密意都以心為主，所以在輪迴之際，只是考慮到這樣做，如果心沒有獲得自在，就會因業和煩惱而流轉輪迴，而獲得自在後，如果趨向于解脫，以及獲得自在後功德不斷增上等等，在有習氣期間都會顯現。
【英語翻譯】 Although inconceivable, that which takes as its object the non-conceptual wisdom, the pure nature of reality alone, is the undeluded consummation, that is, the ultimate truth. The subsequent attainment of the knowledge of outer and inner things, etc., is the manifestation of the emanation body for the benefit of others, and the appearance of the adornment of the Akaniṣṭha realm, together with the appearance of the enjoyment body, is called the impure other-powered, which is the conventional truth. Together with the four wisdoms, they are distinct entities. These, too, as previously explained, are the result of the transformation of the basis of consciousness, together with the habitual tendencies of objects, meanings, and mind. From this, the impure other-powered appears as the object, and the transformation purifies the realm. When meaning and mind are both purified and transformed, it is wisdom. When the alaya-vijñana is transformed, it is the mirror-like wisdom. When the mano-vijñana is transformed, it is the wisdom of equality. When the kliṣṭa-manas is transformed, it is the discriminating wisdom. When the five sense-vijñanas are transformed, it is the accomplishing wisdom. When the alaya-vijñana, which is the basis of various habitual tendencies, is reversed, and the obscurations of the part established as the meaning-alaya are purified, the meaning is manifested, and one obtains the nature of all the qualities of non-dual wisdom, and the perfect activity, so that as long as samsara is not empty, the benefit of sentient beings arises spontaneously without effort. This is what they believe. The refutation of this is that it does not exist in self and common meaning, meditation has no object, enlightenment without habitual tendencies, the benefit of beings arises spontaneously without interruption, the qualities of the Buddha are immeasurable, and the subsequent attainment of the conventional pure realm together with appearance is true, but because of clinging to truth, there are two faults: there is no proof, and there is a refutation. The first point is divided into two points: there is no reason, and there is no scripture. The first point, the proof that external objects do not exist is not refuted, because we do not believe that meaning is real. However, it is unreasonable to think that the appearance of objects is mind. If it is said that the Buddha said this, then it is intentional, because all intentions are based on the mind, so at the time of samsara, it is only considered to do so, if the mind does not gain freedom, it will wander in samsara due to karma and afflictions, and after gaining freedom, if it tends to liberation, and after gaining freedom, the qualities continue to increase, etc., it will appear to act as long as there are habitual tendencies.
============================================================
==================== 第 57 段 ==================== 【原始藏文】 ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་ནི་དོན་ལ་གཞན་དངོས་པོ་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པ་རྣམས་ཁེགས་པས་ཆགས་སྡང་རང་ཁ་བ་རྣམས་མངོན་གྱུར་ལྡོག་པ་ཙམ་མོ། །ཡང་སྟོང་ཉིད་ལ་རིམ་གྱིས་གཟུང་བའི་ཐབས་སུ་གསུངས་ཏེ། བྱམས་པས། ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །སྨན་པས་རྫས་རྣམས་གཏོང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་གསུངས་པར་མཛད། །ཅེས་པ་དང་། གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག །གཟུགས་ལྡོག་པ་སྟེ་དེ་ཡང་དྲང་དོན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་རི་ཁང་བཟང་ལ་སོགས་རང་གི་སེམས་སུ་གྲུབ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རིགས་པས་གནོད་པ་ཉིད་སྔར་ཡང་བརྗོད་ལ། འདིར་ཡང་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས་མི་འཐད་པ། ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ། རང་གི་རྣམ་གཞག་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་དགུ་སྟེ། རིགས་ངེས་པ་དགག་པ། གཞན་དབང་སྤྱིར་དགག་པ། ཚོགས་བརྒྱད་གཅིག་མི་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བ། ཀུན་གཞི་དང་། ཉོན་ཡིད་དང་། གཙོ་འཁོར་མི་དམིགས་པ་དང་། འགོག་པ། དེ་བཞིན་ཉིད། མཁྱེན་ཚུལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ས་བོན་མ་གྲུབ་པ། རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བ། རྣོ་རྟུལ་མ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་མི་རུང་སྟེ། ས་བོན་ནི་ནུས་པ་བསྐྱེད་ནུས་ཡིན་པས་ནུས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་དབང་པོ་རྣོ་བ་ཉིད་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ་རྣོ་བའི་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བའི་རྣོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་གཏན་དུ་དབང་པོ་རྣོན་པོའམ་རྟུལ་པོར་གནས་མི་སྲིད་དེ། རྣོན་པོའང་སྡིག་པ་འགའ་ཞིག་གིས་འགྲིབ་ཅིང་རྟུལ་པོའང་དགེ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཆུང་བའི་དབྱར་སྔ་ཕྱི་བཞིན་ནོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དབང་པོ་རྣོན་པོར་འཇོག་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣོན་པོར་ཐལ་བས་རྟུལ་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྣོན་པོའང་ལྟོས་པ་མ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་། །རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་སོ། །རིགས་ངེས་ཏེ་འཁོར་བ་ཙམ་ཟད་པར་སུ་ཡང་མི་འདོད་པས་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རིགས་ཆད་པའི་གང་ཟག་ཅེས་པ་ ཐ་སྙད་བྱ་སྟེ། ཐར་པ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས་པ་མི་སྲིད་མོད་ཀྱི། འཁོར་བའི་རྫས་ལ་ཟད་པའི་ཐ་མ་ཡོད་ཅིང་། རིགས་ལ
【漢語翻譯】 僅僅是爲了這個緣故。必要之處在於，事實上，由於執著于其他事物自相的那些人被遮止，貪嗔等自發產生的事物僅僅是顯現后消失。此外，還宣說了逐漸領悟空性的方法。如慈氏菩薩所說：如同醫生對待病人，給予藥物一般。同樣，佛陀對待眾生，也宣說了唯心。如是等等。對於特別執著於色法的人來說，色法的止息，這也是不了義。如是等等。對實有產生損害的是，如果山、房屋等都成立在自己的心中，那將太過分，因此理智的損害之前也已經說過。這裡也就不再贅述了。有損害的事物有三種：理智不成立，不是能仁的密意，與自己的立宗相違。第一種有九種： 破斥種姓決定。普遍破斥他性。八識聚不能是一也不能異。阿賴耶識，染污意，主伴不明顯，滅盡，真如，以及破斥知曉的方式。第一種有三種：種子不成立，變成無因，利鈍不決定。第一種是，無漏的種子，法性的安住是不合理的，因為種子是能夠產生能力的，所以遮止了能力。第二種是，根器敏銳本身將變成無因，因為是並非從敏銳之因產生的敏銳。第三種是，眾生不可能永遠處於根器敏銳或遲鈍的狀態，因為敏銳也會因某些罪業而減弱，遲鈍也會因某些善業而增長，如同小路上的早晚季節一樣。此外，如果將佛的種姓安立為根器敏銳，那麼一切眾生都將變成敏銳，因為不可能存在遲鈍。對於它的觀待，敏銳的觀待也不成立，因為觀待不成立，所以將變成不成立。如《寶性論》所說：以真如無差別之故，以及圓滿佛身顯現之故，以及具有種姓之故，一切有情，恒時具有如來藏。如是等等。種姓決定，因為沒有人希望僅僅是輪迴結束，所以對於永遠處於輪迴中的那個人，就稱為斷種姓者。 因為不可能獲得解脫。如果說永遠處於輪迴中是不可能的，但是，輪迴的物質有窮盡的時候，種姓上
【英語翻譯】 It is solely for this reason. The necessity lies in the fact that, in reality, since those who are attached to the self-characteristics of other objects are obstructed, things like attachment and aversion that arise spontaneously merely manifest and then disappear. Furthermore, it is taught as a method for gradually grasping emptiness. As Maitreya said: Just as a doctor treats a patient, giving them medicine. Similarly, the Buddha treats sentient beings, and also taught about mind-only. And so on. For beings who are particularly attached to form, the cessation of form is also provisional. And so on. What harms the real is that if mountains, houses, etc., were established in one's own mind, it would be too extreme, therefore the harm of reason has been mentioned before. It is sufficient to stop elaborating here. There are three things that cause harm: reason is not valid, it is not the intention of the Sage, and it contradicts one's own tenets. The first has nine aspects: Refuting the determination of lineage. Generally refuting other-dependence. The eight aggregates of consciousness cannot be one nor different. The alaya-consciousness, afflicted mind, the principal and accompanying factors not being distinct, cessation, suchness, and refuting the way of knowing. The first has three aspects: the seed is not established, it becomes causeless, and sharpness and dullness are not determined. The first is that the uncontaminated seed, the abiding of the nature of reality, is not reasonable, because the seed is capable of producing power, so the power is obstructed. The second is that the sharpness of the faculties themselves would become causeless, because it is sharpness that did not arise from the cause of sharpness. The third is that it is impossible for beings to always remain in a state of sharp or dull faculties, because sharpness will diminish due to some sins, and dullness will increase due to some virtues, like the early and late seasons on a small path. Furthermore, if the Buddha's lineage is established as having sharp faculties, then all sentient beings would become sharp, because it is impossible for dullness to exist. Regarding its dependence, the dependence on sharpness is also not established, because the dependence is not established, so it will become unestablished. As the Uttaratantra Shastra says: Because of the non-difference of suchness, and because the complete Buddha body radiates, and because there is lineage, all embodied beings, constantly possess the Buddha-nature. And so on. Lineage is determined, because no one wants just the end of samsara, so for the one who remains in samsara forever, it is called a person who has cut off their lineage. Because it is impossible to attain liberation. If it is said that it is impossible to remain in samsara forever, but the substance of samsara has an end, and on the lineage,
============================================================
==================== 第 58 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཐ་མ་མེད་པས་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་དེ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། འདི་ན་སྣོད་མིན་སེམས་ཅན་གང་ཡང་མེད། །འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་རྒྱུ། །ཞེས་པ་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་ཆུང་ལས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐའ་ཐུག་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་རིགས་ཡོད་པ་ལ་དགེ་རྩ་ཕྲ་མོ་ས་བོན་དུ་བཞག་པ་གཉིས་རྐྱེན་ནུས་པ་སྨིན་པས་སད་དེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཡང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཐོང་བ་ཙམ་དང་། སྒྲ་ཐོས་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་ལ་ཐལ་མོ་ཡ་གཅིག་སྦྱར་རམ། བསྐོར་བའི་ཕྱོགས་སུ་གོམ་པ་གཅིག་དོར་རམ། མེ་ཏོག་གམ་ཆུ་ཐིགས་པ་གཅིག་ཕུལ་ལམ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྨད་པའང་རུང་སྟེ། དཀོན་མཆོག་ལ་བརྟེན་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དུ་འགྱུར་བས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་སྟེ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། བདེ་གཤེགས་སྐུ་ནི་རྩིག་ངོས་བྲིས་པ་ལ། །དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་འམ། །མེ་ཏོག་གཅིག་ཙམ་གྱིས་ནི་མཆོད་པ་དང་། །འཁྲུགས་བཞིན་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་ན་ཡང་། །དེ་དག་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་བྱེད་པར་མཐོང་། །བྱིས་པ་རྩེད་མོ་དགའ་དང་དེ་བཞིན་ དུ། །བྱེ་མ་ལ་ནི་མཆོད་རྟེན་བྱེད་པ་དང་། །རྩིག་ངོས་ཤིང་བུ་སེན་མོས་གཟུགས་བྲིས་པ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་དངོས་བཞེངས་པ་ལྟ་ཞོག །ལན་ཅིག་རྩེད་མོས་ས་རིས་སུ་བྲིས་པའང་མཐར་སངས་རྒྱའོ། །དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་ལྟ་ཞོག །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་བཤིག་པ་དང་། གསུང་རབ་འཚོང་བ་ལ་སོགས་པའང་། གནས་སྐབས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་ཡང་མཐར་ཐུག་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་སྟེ། མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་། རེག་པ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེན་པས་མཆོད་རྟེན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ན་བདག་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་གྱུར་ཅིག་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་ལ་དམིགས་ནས་གང་དག་གིས། །ཁྲོ་འམ་དད་པའི་སེམས་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་དེ་དག་གི། །དོན་ཀུན་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག །གང་དག་བདག་ལ་ཁ་ཟེར་རམ། །གཞན་གང་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ཕྱར་ཀ་གཏོང་
【漢語翻譯】 因為沒有邊際，所以沒有任何過失，就像東方世界的邊際一樣。《三摩地王經》中說：「此處沒有非器眾生，這些有情全部都會成佛。」《現觀莊嚴論》的釋文中說：「一切眾生都具有無上圓滿菩提的邊際。」因此，對於具有種性者，將微小的善根作為種子，這兩者因緣成熟而甦醒，最終走向菩提，也是無邊無際的。僅僅是見到三寶，聽到聲音，或者向佛塔合掌一次，或者朝著繞塔的方向邁出一步，或者供養一朵花或一滴水，甚至誹謗佛、法、僧，所有依賴三寶的行為，最終都會成為解脫的順緣，從而獲得菩提，因為所依之境極其殊勝。《妙法蓮華經》中說：「如來之身，即使是畫在牆壁上，以清淨之心合掌，或者僅僅供養一朵花，或者以散亂之心觀看，他們都會逐漸成佛。孩子們喜歡玩耍，同樣地，在沙子上建造佛塔，或者用指甲在牆壁或木頭上畫像，他們也都能獲得這無上的菩提。」更何況是實際建造身語意的所依呢？即使只是一次在遊戲中畫在地上的圖案，最終也會成佛。更何況是善和無記呢？即使是誹謗三寶，拆毀佛塔，販賣經典等等，雖然暫時會墮入惡趣，但最終也會成就菩提。見到、聽到、觸摸到的一切，都必定會轉化為無上菩提，因為這些都以佛陀的真諦加持為佛塔，並且菩薩在修行階段，發願凡是依於我所做的善或不善，都能轉化為菩提。如《入菩薩行論》中說：「凡是對我生起嗔恨或信仰之心的人，願這些都成為他們成就一切利益的因。凡是對我惡語相向，或者以其他方式加害於我的人，以及嘲笑
【英語翻譯】 Since there is no limit, there is no fault, just like the edge of the eastern world. The Samadhiraja Sutra says, "Here, there are no non-receptacle sentient beings. All these beings will become Buddhas." The commentary on the Abhisamayalankara says, "All beings have the ultimate limit of unsurpassed, perfect enlightenment." Therefore, for those who have the lineage, the two, having planted a subtle root of virtue as a seed, awaken as the power of conditions ripens, and ultimately go to enlightenment, which is also limitless. Just seeing the Three Jewels, hearing the sound, or joining one's palms once to a stupa, or taking one step in the direction of circumambulation, or offering a flower or a drop of water, or even slandering the Buddha, Dharma, and Sangha, all actions that rely on the Three Jewels will eventually become conducive to liberation, thereby attaining enlightenment, because the object of reliance is extremely special. The Lotus Sutra says, "The body of the Tathagata, even if it is painted on a wall, joining one's palms with a pure mind, or offering just one flower, or even looking with a distracted mind, they will gradually become Buddhas. Children enjoy playing, similarly, building stupas in the sand, or drawing images on walls or wood with their fingernails, they too will attain this supreme enlightenment." Let alone actually constructing the supports of body, speech, and mind! Even a drawing made on the ground in play once will eventually lead to Buddhahood. Let alone virtue and neutral actions! Even slandering the Three Jewels, destroying stupas, selling scriptures, etc., although temporarily leading to lower realms, will ultimately accomplish enlightenment. May all that is seen, heard, and touched certainly be transformed into unsurpassed enlightenment, because these are blessed as stupas by the truth of the Buddha, and because Bodhisattvas, in their stages of practice, have made the aspiration that whatever good or bad is done based on me, may it be transformed into enlightenment. As the Bodhicaryavatara says, "Those who generate anger or faith towards me, may these always become the cause for accomplishing all their benefits. Those who speak ill of me, or harm me in any other way, as well as those who ridicule
============================================================
==================== 第 59 段 ==================== 【原始藏文】 ཡང་རུང་། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སྐལ་ལྡན་གྱུར། །ཞེས་པ་དང་། གང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་བདེ་འབྲེལ་བ། །བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སེམས་ཅན་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་དུ་འཁོར་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མ་དད་པ་ཞིག་བྱས་ ན་ཡང་། དེ་དག་གིས་མཐོང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཐབས་མཐའ་ཡས་པ་མཛད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཡིན་པས་རིམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་འདི་ནི་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ན་གསལ་བར་བཞུགས་པས། ལོག་སྲེད་ཅན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་མི་འཐད་དེ། དུས་རིང་ཞིག་མི་ཐར་པ་ལ་དགོངས་སོ། །འོ་ན་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱ་བར་ཁས་བླངས་ཀྱི། མཐའ་ཡོད་པར་ཁས་མ་བླངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་དེ་མྱང་འདས་ཡིན་གྱི་འཁོར་བའི་མཐའ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བའི་མཐའ་འཁོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞིང་གི་མཐའ་ཞིང་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཤིས་ལ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས་འཆིང་གྲོལ་དང་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། གང་གི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ། །དེ་ཡི་རྟེན་ནི་རྟག་མ་ཡིན། །སེམས་ནི་མི་རྟག་ཉིད་ཡིན་ན། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགལ། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རིམ་གྱིས་ནི། །རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་མེད་པར་གྲུབ། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་བརྗོད་མ་ཡིན། །དེ་སྐད་བརྗོད་ནས་སེམས་ཀྱིས་ནི། །བདག་གི་གནས་པ་སྤངས་པ་ཡིན། །རང་གི་རང་ བཞིན་ལས་འདས་པ། །འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བུ་རམ་མངར་བ་དང་། །མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །གཞན་གྱི་དབང་སྤྱིར་དགག་པ་ནི། དངོས་པོར་སྣང་བ་གང་ལའང་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་མེད་དེ་ཆུའི་ཟླ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆུ་ཟླ་དང་ནམ་མཁའི་ཟླ་བའང་མཚུངས་ཏེ། མིག་ལམ་དུ་སྣང་བ། རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ། བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུས་སྐྱེད་པར་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱི་རོལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་བརྟས་པར་ཐ་སྙད་དུ་གྲགས་ལ། དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མེད་པ་ན་གཞན་དབང་ཁེག
【漢語翻譯】 又，愿一切眾生皆具證悟之緣。如是說。無論受到何種損害，皆能與之結下善緣。我皈依于那幸福的源泉。如是說。《寶積經》中說：有些眾生因業障而不斷輪迴，即使他們對如來不生信心，但他們所見的善根，直至圓寂之間，皆是有意義的。因此，爲了眾生從輪迴中解脫，諸佛菩薩以無量方便行事，且眾生皆具如來藏，故次第涅槃，此于諸經續中皆有明示。故說邪見者不得涅槃不合理，乃指長時不得解脫而言。若問：如是則輪迴有邊際之過？答：我等承許一切眾生次第成佛，然不承許輪迴有邊際。成佛即是涅槃，而非輪迴之終結，因輪迴之終結即是輪迴，如田地之邊際即是田地一般。因自性上任何事物皆未成立，故解脫與有始無終亦不合理。《菩提心釋》中說：任何有情之剎那識，其所依非恒常。若心識為無常，如何與空性相違？從初始即次第地，成立自性恒常不存在。若事物以自性成立，則不可說為無自性。如是說后，心識便捨棄了我之執著。超越了自身之自性，此即諸法非實有。如砂糖之甜味，如火之自性為熱一般，如是宣說一切諸法之自性為空性。如是說。破斥他者之自在：任何顯現為實有之事物，皆無絲毫自性，故無他者之自在，如水中之月。水月與空中之月相同，顯現於眼前，由因緣而生，由習氣錯覺之因所生，故無差別。因此，外境顯現為種種，然非由他者所成立，乃是自心習氣增長之名言，于勝義中則不成立。無他者，則遮止了他自在。
【英語翻譯】 Furthermore, may all beings be endowed with the fortune of enlightenment. It is said. Even if harmed, may they be connected with happiness. I take refuge in that source of happiness. It is said. In the Sutra of the Heap of Jewels, it is said: Some sentient beings, due to the obscurations of karma, continuously transmigrate. Even if they do not have faith in the Tathagata, the roots of virtue they see are meaningful until they attain complete nirvana. Therefore, in order for sentient beings to be liberated from samsara, the Buddhas and Bodhisattvas perform limitless methods, and sentient beings also possess the nature of the Tathagata, so they gradually attain nirvana. This is clearly stated in all the sutras and tantras. Therefore, it is unreasonable to say that those with wrong views will not attain complete nirvana, as it refers to not being liberated for a long time. If asked: Does this mean that samsara has an end? Answer: We acknowledge that all beings gradually attain Buddhahood, but we do not acknowledge that samsara has an end. Attaining Buddhahood is nirvana, not the end of samsara, because the end of samsara is samsara, just as the end of a field is the field itself. Because nothing is established in its own nature, liberation and beginninglessness are also not reasonable. In the Commentary on the Mind of Enlightenment, it is said: Whatever momentary consciousness there is, its basis is not permanent. If the mind is impermanent, how does it contradict emptiness? From the very beginning, gradually, it is established that self-nature is always non-existent. If things are established by their own nature, then it cannot be said to be without self-nature. Having said that, the mind abandons the clinging to self. Transcending one's own self-nature, this means that phenomena are not real. Just as the sweetness of sugar cane, just as the nature of fire is heat, so it is said that the self-nature of all phenomena is emptiness. It is said. Generally refuting the power of others: Because there is not even a little bit of self-nature in anything that appears as real, there is no power of others, like the moon in water. The moon in water and the moon in the sky are the same, appearing in sight, arising from conditions, and produced by the cause of habitual delusions, so there is no difference. Therefore, the various appearances of the external world are not established by others, but are known as the increase of habitual tendencies of one's own mind, but are not established in ultimate truth. If there is no other, then the self-power of others is prevented.
============================================================
==================== 第 60 段 ==================== 【原始藏文】 ས་ཏེ། འདྲེ་མེད་པས་འདྲེ་དབང་ཁེགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་དྭངས་ལ་ཟླ་ཤར་བ། །དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་དྭངས་པའི་མཚོར་སྣང་ཡང་། །ཆུ་ཟླ་སྟོང་པ་གསོག་སྟེ་སྙིང་པོ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གཞན་དབང་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་སྔ་མས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ལྟོས་པ་བ་མཚན་མཚོན་དང་གཞན་དབང་གི་ལྡོག་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། ཞེས་པའང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་སྣང་ཙམ་ལ་དགོངས་ཀྱི་དངོས་ པོ་ལ་མེད་དེ། སྔ་མ་ལས། བློ་ཡིས་རབ་ཏུ་གཞིག་ན་ནི། །བརྟག་པ་མེད་ཅིང་གཞན་དབང་མེད། །གྲུབ་པའི་དངོས་པོའང་ཡོད་མིན་ན། །ཇི་ལྟར་བློ་ཡིས་རྣམ་པར་བརྟག །ཅེས་སོ། །ཚོགས་བརྒྱད་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མི་རུང་བ་ནི་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། མིག་གིས་ཀྱང་སྒྲ་ཐོས་པ་ནས་འོན་ལོང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཤེས་རྟོག་པ་དང་སྒོ་ལྔ་རྟོག་མེད་དུ་བཞག་པའང་མི་རུང་བར་ཐལ་ཞིང་། མིག་འབྲས་ལྟ་བུའི་གོ་ས་རེ་རེ་ནའང་ཚོགས་བརྒྱད་པོ་གནས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚོགས་བརྒྱད་གཅིག་ཏུའང་མི་རུང་ལ། ཐ་དད་དུའང་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་དགག་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། རྒྱུན་བརྟན་པ་དགག་པ། དམིགས་པ་དགག་པ། ས་བོན་དགག་པའོ། །དེའང་བག་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་འཁོར་བའི་ས་པ་དེ་ཉིད་མེད་ལ་ཡོད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དགག་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཀུན་གཞི་བདེན་པ་བར་འདོད་ནའང་ཞེན་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དགག་དགོས་སོ། །དང་པོ་ནི་རྫས་སྐད་ཅིག་མཐུད་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པ་ཉིད་མི་རུང་སྟེ། དུས་མཉམ་པ་ལ་མཐུད་པ་མེད་དེ། མཐུད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་མཉམ་ན་མཐུད་དུ་མེད་དེ་འགག་པ་དང་མ་འགགས་པ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐད་ཅིག་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་ལྟར་རྒྱུན་ཡང་དུ་མ་དང་། འདས་པའི་རྒྱུན་འགག་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ རྒྱུན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། གང་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན། །འདི་ནི་མར་མེའི་འོད་དང་མཚུངས། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་དང་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཕྲེང་བ་དམག་ལ་སོགས་བཞིན་རྫུན། །ཞེས་སོ། །དམིགས་པ་དགག་པ་ནི། ཀུན་གཞིས་སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་དམིགས་པར་མི་རུང་སྟེ། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་སྣང་བ་ཡིན་ན་རྟོག་པས་མངོན་སུམ་
【漢語翻譯】 這是因為，就像沒有鬼，鬼的勢力就被阻礙一樣。出自《三昧王經》：如同晴空中升起月亮，它清澈的影像也顯現在清凈的湖水中，水中的月亮空虛，積聚卻無有實質。所有諸法，都應如是了知。因此，他者自在是不合理的，因為是由前一剎那所生，又在第二剎那變化，而且是依賴者、名相、他者自在的對立面，以及緣起的自性。所謂「他者的自在是存在的」，也只是在名言上似乎存在而已，在實物上並不存在。如前所說：如果以智慧徹底分析，就沒有考察，也沒有他者自在。如果成立的事物也不存在，又如何以智慧來分別呢？八識不能既是一又非一，意思是八個識不能是同一個實體，因為這樣一來，眼睛也能聽到聲音，就會出現不聾不盲的情況。將意識設定為有分別，五根識設定為無分別也是不合理的，而且像眼球這樣的每個位置，都會變成八識存在的地方。因此，八識不能既是一，也不能是異。對阿賴耶識的破斥也有三種：破斥常恒，破斥所緣，破斥種子。也就是，習氣的阿賴耶識，也就是輪迴的根本，因為是無而顯有，所以要破斥，如果認為勝義的阿賴耶識是真實的，也要爲了遣除執著而破斥。第一種，相續的實體剎那常恒是不合理的，因為同時就沒有相續，因為不需要相續，因為沒有中斷，如果不等時，就不能相續，因為中斷和不中斷是實體相違的，而且剎那相合不成也阻礙了這一點。因此，剎那的相續也是不多的，而且過去的相續已經斷滅，未來的相續尚未產生。如《二諦論》所說：因為諸蘊的相續，如同燈焰一般。以及，所謂相續和集合，如同念珠、軍隊等一樣是虛假的。破斥所緣是說，阿賴耶識不能緣廣大的器情世界，如果器情世界的總義是顯現，那麼就是分別的現前
【英語翻譯】 This is because, just as when there are no ghosts, the power of ghosts is obstructed. From the Samadhiraja Sutra: Just as the moon rises in the clear sky, and its clear image also appears in the clear lake, the moon in the water is empty, accumulating but without substance. All dharmas should be known in the same way. Therefore, other-dependence is unreasonable, because it is produced by the previous moment, and changes in the second moment, and is the opposite of dependence, name, other-dependence, and the nature of dependent origination. The so-called "other's independence exists" also only seems to exist in name, but does not exist in reality. As previously stated: If analyzed thoroughly with wisdom, there is no examination, and no other-dependence. If the established thing does not exist, how can it be distinguished with wisdom? The eight consciousnesses cannot be both one and non-one, meaning that the eight consciousnesses cannot be the same entity, because in that case, the eyes can also hear sounds, and there will be no deaf or blind. Setting the mind consciousness as having discrimination and the five sense consciousnesses as non-discriminating is also unreasonable, and each position like the eyeball will become the place where the eight consciousnesses exist. Therefore, the eight consciousnesses cannot be one, nor can they be different. There are also three refutations of the Alaya consciousness: refuting permanence, refuting the object, and refuting the seed. That is, the Alaya consciousness of habit, which is the root of samsara, is to be refuted because it appears to exist when it does not. If one believes that the ultimate Alaya consciousness is real, it must also be refuted in order to dispel attachment. The first is that the continuous entity of momentary permanence is unreasonable, because there is no continuity at the same time, because there is no need for continuity, because there is no interruption. If it is not simultaneous, it cannot be continuous, because interruption and non-interruption are substantial contradictions, and the failure of momentary union also hinders this. Therefore, the continuity of moments is also not much, and the past continuity has been cut off, and the future continuity has not yet arisen. As the Two Truths says: Because the continuity of the aggregates is like the flame of a lamp. And, what is called continuity and collection is false like a rosary, an army, etc. Refuting the object is saying that the Alaya consciousness cannot focus on the vast container and sentient world. If the general meaning of the container and sentient world is appearance, then it is the manifestation of discrimination.
============================================================
==================== 第 61 段 ==================== 【原始藏文】 གྱིས་ངེས་པར་འགྱུར་ཞིང་། མེད་པར་གསལ་བ་ཡིན་ན་སྣོད་བཅུད་དངོས་ལ་མ་དམིགས་པར་གྱུར་ལ། དོན་རང་མཚན་སྣང་ན་མུན་པ་དང་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱིས་གནོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྣོད་བཅུད་ཙམ་ལ་དམིགས་ན་རང་གི་འཁོར་ལའང་དམིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་སྨིན་དང་གཅིག་མི་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད། བག་ཆགས་བགོས་པ་དགག །ནུས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་ས་བོན་གྱི་ཆ་ཉིད་རྣམ་སྨིན་དང་ཐ་དད་དུ་མི་རུང་སྟེ། འཇོག་བྱེད་ལས་མ་བྱུང་བས་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྫས་གཉིས་ཡོད་པས་རྒྱུད་གཉིས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བགོ་བྱ་བགོ་བྱེད་གཉིས་དུས་མཉམ་པ་མི་རུང་སྟེ་བག་ཆགས་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་མི་མཉམ་ན་བགོས་པར་མི་རུང་སྟེ། བགོ་བྱ་ཡོད་དུས་བགོ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་དགག་པ་ནི། སྤྱིར་གང་ལའང་གང་གིས་ནུས་ པ་ཉིད་མི་སྲིད་དེ། རྒྱུ་འགགས་ན་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད་པས་ནུས་པ་མ་གྲུབ་ལ། མ་འགགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དེ་རྟག་དངོས་མི་སྲིད་པས་ནུས་པ་ཁེགས་སོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་སྣང་དུ་ཀུན་གཞིར་བརྗོད་ཀྱང་རྨི་ལམ་བཞིན་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་མེད་པས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་དོ། །ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། རང་རིག་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་དངོས་པོ་མེད། །བྱིས་པ་ངན་པ་རྟོག་གེ་བ། །རོ་དང་འདྲ་བས་འདི་དག་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །ཉོན་ཡིད་མེད་དེ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཀུན་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡིད་རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙོ་འཁོར་ཕན་ཚུན་མི་དམིགས་པའང་མི་རུང་སྟེ། ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་གཞིས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལ་མ་དམིགས་པར་ཐལ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆོས་ད་ལྟར་བ་རྣམས་མི་སྣང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ཡང་མེད་དེ་དགག་བྱ་ཚོགས་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྫུན་པའི་ཕྱིར་དང་། དགག་གཞི་དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ནི་རང་བཞིན་དང་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀར་མེད་དེ་སྣང་བ་དང་གཅིག་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཞིང་། མི་གཅིག་ན་སྣང་བས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་པས་གང་ནའང་མི་གནས་པར་ཐལ་ལོ། །དགག་བྱ་བདག་དང་ཤེས་པ་ཆོས་རྫུན་པའི་ཕྱིར་དང་། བུམ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་བྱས་པར་ ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །
【漢語翻譯】 必定會改變。如果顯現為空無，那就成了沒有指向外器內情的實物。如果顯現為具有自相的意義，那就會陷入被黑暗和遮蔽所損害的過失。如果僅僅指向外器內情，那就會陷入也指向自己的眷屬的過失。駁斥種子有三種：異熟果與一或異不合理，駁斥習氣被分割，駁斥能力。第一，種子的部分本身不能與異熟果相異，因為不是由施作者產生，所以會變成無因。並且，由於存在兩個阿賴耶識的實體，所以會陷入兩個相續的過失。也不能是一，因為部分不可能既是生者又是能生者。第二，被分割者和分割者二者不可能同時存在，因為會陷入習氣分成兩部分的過失。如果不同時，那就不能被分割，因為當被分割者存在時，分割者不存在。駁斥能力是：一般來說，任何事物都不可能對任何事物具有能力，因為如果因停止，就不會有產生的因，所以能力不會成立。並且，不可能從沒有停止的事物中產生，因為常有事物不可能存在，所以能力被否定。因此，即使在錯覺顯現中被稱為阿賴耶識，也就像夢一樣，因為在事物中不存在，所以成立是不可能的。《楞伽經》中說：「自智亦無，了別智亦無，阿賴耶亦無，物亦無，惡劣之童蒙，思惟者，如殭屍，當觀察此。」如此說。染污意不存在，因為所緣境阿賴耶識不存在，並且染污不存在，並且意念的相續和剎那不存在。主與眷屬互相不觀待也是不合理的，因為會陷入意識的對境一切法都不是的過失。並且，阿賴耶識會陷入沒有指向一切外器內情的過失。並且，對於一切智智來說，會陷入現在之法不顯現的過失。滅諦也不存在，因為所破的六識等是虛假的，並且，所破的基礎如來藏不存在。如果如來藏真實成立，那在自性和名言中都不存在，如果與顯現為一，那就會變成無常。如果不一，那就沒有不被顯現所遍及的事物，所以會陷入無處可住的過失。所破的我和知識法是虛假的，並且，瓶子的如來藏會陷入成為所作的過失。
【英語翻譯】 It will definitely change. If it appears as emptiness, then it becomes not directed towards the actual objects of the outer container and inner contents. If it appears as meaning with its own characteristics, then it would fall into the fault of being harmed by darkness and obscuration. If it only points to the outer container and inner contents, then it would fall into the fault of also pointing to its own retinue. There are three refutations of the seed: it is not reasonable for the ripened result to be either one or different. Refuting the division of habitual patterns. Refuting the potential. First, the part of the seed itself cannot be different from the ripened result, because it does not arise from the agent, so it would become without cause. And, since there are two substances of the all-ground consciousness, it would fall into the fault of having two continuums. It also cannot be one, because it is impossible for a part to be both the producer and the produced. Second, it is not possible for the divider and the divided to be simultaneous, because it would fall into the fault of the habitual patterns being divided into two parts. If they are not simultaneous, then it cannot be divided, because when the divided exists, the divider does not exist. The refutation of potential is: in general, it is impossible for anything to have potential for anything, because if the cause ceases, there will be no cause for arising, so the potential will not be established. And, it is impossible to arise from what has not ceased, because permanent things cannot exist, so the potential is negated. Therefore, even if it is called the all-ground consciousness in illusory appearances, it is like a dream, because it does not exist in things, so establishment is impossible. As it says in the Lankavatara Sutra: "There is no self-awareness, and there is no discrimination-awareness. There is no all-ground, and there is no thing. Evil children, thinkers, like corpses, should examine these." So it says. Defiled mind does not exist, because the object of focus, the all-ground consciousness, does not exist, and defilement does not exist, and the continuum of mind and the moment do not exist. It is also unreasonable for the main and retinue not to be mutually dependent, because it would fall into the fault that all objects of mind-consciousness are not dharmas. And, the all-ground consciousness would fall into the fault of not pointing to all outer containers and inner contents. And, for the omniscient wisdom, it would fall into the fault that present dharmas do not appear. Cessation also does not exist, because the objects to be refuted, the six consciousnesses, etc., are false, and the basis of refutation, suchness, does not exist. If suchness is truly established, then it does not exist in either nature or convention, because if it is one with appearance, then it would become impermanent. If it is not one, then there is nothing that is not pervaded by appearance, so it would fall into the fault of not abiding anywhere. The objects to be refuted, self and knowledge-dharma, are false, and the suchness of a pot would fall into the fault of becoming made.
============================================================
==================== 第 62 段 ==================== 【原始藏文】 ཡུམ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁྱེན་ཚུལ་དགག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱི་དོན་མ་དག་པར་སྣང་དུ་མི་རུང་སྟེ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་ལོ། །མི་སྣང་བར་ཡང་མི་རུང་སྟེ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བའི་དོན་སྣང་གི་སེམས་མཁྱེན་པའི་ཤུགས་ལ་མཁྱེན་པའང་མི་རུང་སྟེ། དོན་སྣང་བ་ཞེས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའང་རྫུན་པས་ན་རྫུན་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་མིན་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་ལ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་སྟོང་། །རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་གཞིག་ན། །སྲིད་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་ཡེ་སྟོང་པ་སྟེ། །ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཏེ། །མཁས་པ་བྱིས་པ་དག་དང་རྩོད་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་ཐ་ཤལ་ལོ་ཞེས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགག་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་དགོངས་ཏེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཉི་ཤུར་འདོད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྟེན་འབྲེལ་མཐའ་བྲལ་དེ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་ཁོ་ན་ལས་མི་འབྱུང་བ་དང་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས་གང་དུ་ ཡང་མི་འགྲོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་དག་བདག་མེད་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེ་འགག་འགྲོ་འོང་གིས་དག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་སོ། །བརྗོད་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་བརྗོད་མི་ཤེས་ཀྱི་བརྗོད་མེད་མ་ཡིན་གྱི་ཡོད་མེད་མཐའ་བྲལ་བས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། ཡུམ་ལས། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་དུ་མེད་ཅིང་བལྟར་མེད་ལ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ལས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པས། སྣང་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ལ་སྒྱུ་མར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མེད་དེ། འཇུག་པ་ལས། དེ་དང་དེ་ནི་དམ་བཅའ་མཚུངས་མཐོང་ནས། །རྩོད་འདི་སེལ་བྱེད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འགར་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་བཞག་འགལ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན
【漢語翻譯】 經部中說，如是性不可得。駁斥以智慧的知曉方式：佛陀顯現不清凈的外境是不允許的，因為會成為錯亂。不顯現也是不允許的，因為會變成不是以現量照見一切所知。以知曉有情義利顯現之心力的作用來知曉也是不允許的，因為「義利顯現」作為義利的差別也是虛假的，因此會成為以虛假作為對境。能仁的密意不是指三種無自性，因為《三摩地王經》中說：「諸法皆恒常，自性本性空。勝者之子若，摧毀諸事物。有世皆空性，此乃暫時空，外道之所有。智者與愚者，不應作爭辯。」又說：「一無一存在，乃是空性之劣者。」一切法不生不滅，是指對自己的體性無生等而立意的。《釋論》中說：「以自性空之故，立為二十空性。」如是。無邊際的緣起也不是僅從因緣產生，而是本來就存在的。《經部》中說：「一切法從何處來，亦不往何處去。」如是。不是僅僅清凈的無我，而是以生滅、去來而清凈的。《經部》中說：「所謂一切法清凈，即是自性無生。」如是。不可言說也是存在的，不是指不可言說的不可言說，而是指遠離有無邊而不可言說。《經部》中說：「所謂不可言說，即是不可思議、不可見，並且超越一切對境。」如是。如幻也是非由因緣所生。《經部》中說：「無為之空性，亦如夢幻。涅槃亦如夢幻。」因此，將顯現而自性空的法稱為幻象。因此，佛陀的密意並非在于實有宗。《入行論》中說：「彼與彼乃是，見解相同之立宗。為除此諍論，諸佛如是說：于任何時候，皆未曾說有實事。」如是。相違的安立是能取所取。
【英語翻譯】 In the Sutra Pitaka, it is said that suchness is unattainable. Refuting the way of knowing with wisdom: It is not permissible for the Buddha to appear with impure external objects, as it would lead to confusion. It is also not permissible not to appear, as it would become not directly seeing all knowable objects. Knowing by the power of knowing the mind that appears for the benefit of sentient beings is also not permissible, because "appearance of benefit" as a distinction of benefit is also false, therefore it would become taking falsity as an object. The intention of the Able One is not referring to the three non-natures, because the Samadhiraja Sutra says: "All dharmas are always empty in nature. If the sons of the Victorious One destroy all things, all existences are empty. This is temporary emptiness, possessed by the heretics. The wise should not argue with the foolish." It also says: "One without the other is the inferior of all emptinesses." All dharmas are unborn and unceasing, which means intending the absence of birth, etc., of one's own nature. The Commentary says: "Because of emptiness of self-nature, it is established as twenty emptinesses." Thus. The unconditioned dependent origination is not only produced from causes and conditions, but is originally existent. The Sutra Pitaka says: "All dharmas do not come from anywhere, nor do they go anywhere." Thus. It is not just pure selflessness, but pure by arising, ceasing, going, and coming. The Sutra Pitaka says: "What is called the purity of all dharmas is the unborn nature." Thus. The inexpressible is also existent, not referring to the inexpressible of the inexpressible, but referring to the inexpressible by being free from the extremes of existence and non-existence. The Sutra Pitaka says: "What is called inexpressible is inconceivable, invisible, and beyond all objects." Thus. Like illusion is also not born from causes and conditions. The Sutra Pitaka says: "The unconditioned emptiness is like a dream, like an illusion. Nirvana is also like a dream, like an illusion." Therefore, the dharma that appears but is empty in nature is called illusion. Therefore, the Buddha's intention is not in the substantialist school. The Entering the Middle Way says: "He and he are the same in vows and views. To eliminate this dispute, the Buddhas have never said that there is a real thing at any time." Thus. The contradictory establishment is the grasper and the grasped.
============================================================
==================== 第 63 段 ==================== 【原始藏文】 ་མི་སྲིད་པ་དང་། གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་འདོད་པ་འགལ་ཏེ། གཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ན་གང་ཟག་གཞན་ལ་སེམས་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་དང་སེམས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་འགལ་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཅེས་པ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་སེམས་ ངོ་བོ་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་དབང་པོའི་ཁྱད་ཀྱིས་བུམ་པ་གཅིག་ལ་ཉན་ཐོས་པས་རྡུལ་ཆར་གྱུར་པ་ལ་ང་དང་ང་ཡིར་གཟུང་དུ་མེད་པར་མཐོང་བ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་པས་དེའི་སྟེང་དུ་བུམ་པའི་ཆོས་སུའང་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཅེས་བྱའོ། །མདོར་ན་ཤེས་པ་དང་དེས་གཟུང་བ་མ་གྲུབ་པ་གང་ཟག་དང་། ཡུལ་ཆོས་སུ་སྣང་བ་གཞི་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དུ་བཞག་གོ། །ལྟ་བས་སེམས་དང་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་སྒོམ་པ་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པ་འགལ་ཏེ། རྒྱུའི་དུས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པའི་དོན་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་མི་སྲིད་དེ། དོན་ཤར་དུ་གཉེར་བ་ལ་ཁ་ནུབ་ཏུ་བལྟས་ནས་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་འདིས་དངོས་པོ་ལ་ཚོགས་བརྒྱད་འདོད་པ་དང་རྒྱུན་བརྟན་པ་བ་འདོད་པ་དང་། ཟབ་མོའི་དོན་ཡོད་ཀྱང་བསྟན་དུ་མི་རུང་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་འཁྲུལ་ངོར་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་བཏགས་ཀྱང་རིག་པ་ཉིད་ལས་གཅིག་དང་དུ་མར་མེད་པ་དང་། རྫས་དང་རྒྱུན་ལ་བརྟན་མི་བརྟན་མེད་དེ་བྱིས་པ་བློ་འཁྲུལ་པའི་ངོར་སྣང་བ་ཙམ་དང་། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། དོན་སྣང་ཤེས་པར་འདོད་དང་མི་འདོད་ལས། །རྣམ་པ་བདེན་རྫུན་གཉིས་སུ་གྲགས་དེ་ནི། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་སྦྱར་བ་ཉིད། །ཕྱི་རོལ་ སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་རང་གི་ཤེས་པ་དོན་གཞན་དུ་སྣང་བར་འདོད་པ་རྣམ་བདེན་པ་དང་། ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པར་རྫུན་པས་ན་བག་ཆགས་བརྟན་པའི་རྣམ་པ་དེར་སྣང་བའོ་ཞེས་པ་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་ཀྱང་དབུ་མའི་དོན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པས་རང་རང་གི་ཀུན་རྟོག་གཡོ་བས་སྦྱར་བའི་གྲུབ་མཐར་ཟད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་འདོད་པ་དགོད་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཕྱིའི་དོན་དངོས་པོར་རང་མཚན་མེད་པ་དང་། ནང་གི་སེམས་ཡོད་པ་དང་། ཁ་ནང་ལྟ་རང་རིག་ལ་མཐུན་ཡང་། དོན་སྣང་འདི་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་ལ་མི་མཐུན་པའོ། །དེས་ན་བྲམ་ཟེ་ཤ་ཀ་རཱ་ནནྡ་ལ་སོགས་པས་གཟུང་ཆ
【漢語翻譯】 不可能，以及想要獲得他心通的顯現相違背，因為如果一切所取都是遍計所執，那麼其他人就沒有心了。法無我和認為心是勝義諦相違背，因為法我指的是法的自性，所以就成了認為心具有自性。而且由於根的差別，聲聞緣覺見到同一個瓶子變成微塵雨，認為沒有我與我所可以執取，這是人無我。大乘行者在此之上，由於瓶子的法也不成立，所以證悟到無有 आधार，因此稱為法無我。總之，沒有成立 ज्ञान和它所取的是人無我，顯現為境法的無 आधार，證悟到這一點就是法無我。從見解上來說，認為心和圓成實是勝義諦，與修 क्या भी 不可得相違背，因為修習與因位時的 अवस्था不符的意義，不可能獲得果，這就像想要去東方，卻面向西方行走一樣。通過這種方式，認為事物有八識聚、認為常恒存在、以及認為有甚深意義卻無法宣說，這些都被駁斥了。這裡，雖然在迷亂的顯現上安立為八識聚，但在覺性本身中沒有一和多的分別。物質和相續沒有常與無常，這只是在孩童迷亂的智慧前顯現而已。想要以任何都不成立的法性，以不可得的方式來修習。現在分別詳細解說各自的差別：從認為和不認為 अर्थ顯現為 ज्ञान的角度出發，顯現為真假二者，這實際上是與真實不符的遍計所執。外境顯現為 विभिन्न，認為自己的 ज्ञान顯現為 अन्य अर्थ的是唯識宗的實有宗，認為不是 ज्ञान，而是虛假地顯現為 ज्ञान，所以習氣穩固的 रूप在其中顯現，這是唯識宗的假有宗。這二者都與中觀的意義相違背，各自的分別念動搖，最終都落入了自己的宗派中。其中首先陳述實有宗的觀點：這兩個唯識宗，在外境事物上沒有自相，在內心中有心，在向內觀察自證方面一致，但在 अर्थ顯現為事物存在與否方面不一致。因此，ब्राह्मण शाकरा नंद 等認為所取
【英語翻譯】 It is impossible, and it contradicts the desire to have the direct perception of knowing others' minds, because if all that is grasped is completely imputed, then other people would have no mind. The absence of self of phenomena contradicts the idea that the mind is ultimately true, because the self of phenomena refers to the nature of phenomena, so it becomes the idea that the mind has a nature. Moreover, due to the difference in faculties, the Hearers and Solitary Realizers see the same vase turn into a rain of particles, and they see that there is no grasping of "I" and "mine," which is the absence of self of persons. Mahayana practitioners, on top of that, realize that even the phenomena of the vase are not established, so there is no basis, therefore it is called the absence of self of phenomena. In short, the non-establishment of knowledge and what is grasped by it is the absence of self of persons, and the realization that the appearance of objects and phenomena has no basis is established as the absence of self of phenomena. From the perspective of view, the idea that the mind and the perfectly established are ultimately true contradicts the meditation of not finding anything, because it is impossible to obtain the result by meditating on something that is inconsistent with the state of the ground at the time of the cause, just like trying to go east while looking west. In this way, the ideas of having eight collections for objects, believing in permanence, and believing that there is a profound meaning but it cannot be taught, are all refuted. Here, although eight collections are designated in the face of delusion, there is no one or many in the nature of awareness itself. There is no permanence or impermanence in substance and continuity, it is just an appearance in the face of children's deluded minds. It is desired to meditate in a way that the nature of phenomena, which is not established in anything, is not found. Now, the individual differences are explained in detail: From the perspective of believing and not believing that meaning appears as knowledge, the appearance of truth and falsehood is known as the combination of complete imputation that is not true. The appearance of various external objects as one's own knowledge appearing as another meaning is the real aspect of the Mind-Only school, and the idea that it is not knowledge, but falsely appears as knowledge, so the stable form of habit appears in it, is the false aspect of the Mind-Only school. Both of these are different from the meaning of Madhyamaka, and their respective conceptualizations move, and they end up in their own tenets. Among them, first, the view of the real aspect is stated: These two Mind-Only schools do not have self-characteristics in external objects, and they have mind in the inner mind, and they agree on looking inward at self-awareness, but they disagree on whether the appearance of meaning exists as an object or not. Therefore, Brahmins Shakara Nanda and others believe that what is grasped
============================================================
==================== 第 64 段 ==================== 【原始藏文】 ར་སྣང་བ་ཙམ་ཆོས་ཅན། འཛིན་བྱེད་ངོ་བོ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། གསལ་ཞིང་རིག་པའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་བཞིན་ཞེས་པས། དངོས་མེད་མི་སྲིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་གཞན་དབང་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཀུན་བཏགས་ནི་དེ་ལ་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་ལ་ཟེར་ཞེས་སྨྲའོ། །འདིར་དེའི་ལུགས་རྣམ་བདེན་པ་ལ། བྱེ་བྲག་གསུམ་སྟེ། ཤེས་རྣམ་སོ་སོ་བ། རྣམ་པའི་གྲངས་སྙེད་པ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཁ་ཅིག་རི་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཟུང་ཆར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཞེན་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པས་ན་སྒོ་ང་བཙོས་པ་བསྐམས་དུས་སེར་པོ་དང་དཀར་པོ་ཐད་ཀར་ཡོད་པ་ལྟར་སྔོ་སྣང་དང་སྔོ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ཐད་ཀར་ཆ་གཉིས་སུ་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཅི་ཙམ་རྣམ་ པ་ལ་དབྱེ་བར་ནུས་པ་ལྟར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ནུས་པས་ན་སོར་མོ་ལྔ་ཤེས་པའི་རྫས་ལྔར་བདེན་གྱི། གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་མི་སྲིད་པར་འདོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྔོ་སེར་དང་བརྟན་གཡོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་ངོ་ཅོག་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་ཞིང་ངོ་བོ་བདེན་པར་འདོད་ཀྱི། ཚོགས་པ་དུ་མར་སྣང་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་གི་སྣང་བའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་དང་། གནོད་བྱེད་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གསལ་ཞིང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་ཀྱི་དོན་རིག་བྱ་ཡིན་ནམ། རིག་པའི་བྱ་བ་ཙམ་པོ་ཡིན། སྣང་བ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་རིག་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། རིག་བྱ་ཙམ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ་དོན་དངོས་པོ་རིག་པ་ལའང་འཇུག་པར་དོགས་པས། ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དུས་མཉམ་པ་ལ། འབྲེལ་བ་མེད་པས་རིག་ཏུ་མི་རུང་ཞིང་། དུས་མི་མཉམ་པ་དང་འདྲ་བ་བཀག་པས་རིག་ཏུ་མེད་པས། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁེགས་སོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་དོན་དངོས་ཁེགས་ཀྱང་གཟུང་བྱ་དངོས་མེད་མ་ཁེགས་པས་ན་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་བྱད་ཡིན་པ་ཁེགས་ཀྱང་མེ་ལོང་དུ་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གནོད་བྱེད་ལ་ལྔ་སྟེ། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དུ་མི་འཐད་པ། གཅིག་དང་དུ་མར་མི་འཐད་པ། ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ངེས་པར་ཐལ་བ། གསལ་བར་ཐལ་བ། ཧ་ཅང་ཐལ་ བའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་རྫུན་པ་དངོས་མེད་སྣང་བ་ཉིད་བློ་འཁྲུལ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོར་སྣང་བ་ཉིད་ལ་མ་འཁྲུལ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ་སད་པའམ་ཟ
【漢語翻譯】 僅僅是顯現的法，具有能執著的自性。因為光明且具有覺知，如同苦樂的種種感受。因此，外境的實有是不可能的，一切法都是心的事物，無常且是他者所支配的，僅僅是隨他起。而遍計所執是指執著於此為我。在此，關於他們的實有外境宗，有三種差別：識相各異，相的數量眾多，以及多樣性無二。第一種觀點是，有些人認為，顯現為山等外境的本身就是識，然而，由於執著于顯現為所取部分的識，並且與外境的實體不同，就像煮熟的雞蛋在乾燥時，黃色和白色直接存在一樣，藍色顯現和藍色執著的識直接以兩種部分的方式存在。第二種觀點是，有些人認為，就像能夠區分多少個相，識也能區分多少個相，因此，了知五個手指的識以五種實體的形式存在，而不是以一種形式存在，等等，不可能在一個識中顯現兩種相。第三種觀點是，藍色、黃色、穩定和移動等等一切顯現，都顯現在一個識中，並且認為其自性是真實的。雖然顯現為許多集合，但他們認為這只是一個識的顯現。對這些觀點的駁斥分為兩點：沒有成立的理由，以及存在妨害。第一點是：以「光明且具有覺知」作為理由，其含義是指所知嗎？還是僅僅是覺知的行為？「顯現是識，因為是所知」以及「因為僅僅是所知」這樣的說法，其周遍性並不成立，因為有可能是指外境實物，因此對於反向存在疑惑。因為那是同時的，沒有關聯，所以不能被覺知。因為遮止了不同時和相似，所以不能被覺知。因此，也不能說在不一致的一方被排除，因為即使那樣排除了外境實物，也沒有排除所取無實，因此不能成立為識的自性，就像排除了影像就是臉，也不能成立在鏡子中一樣。妨害有五點：錯覺與非錯覺不合理，一與多不合理，必然成為識的自性，必然成為光明，以及過於極端。第一點是：世間上，虛假的對境，也就是無實顯現，被認為是錯覺，就像夢中的識一樣。顯現為實物的本身被認為不是錯覺，就像醒來或者
【英語翻譯】 That which is merely appearance, the subject of debate, is merely the nature of the apprehender. Because it is clear and cognitive, like various feelings of pleasure and pain. Therefore, external reality is impossible; all phenomena are mental objects, impermanent and dependent on others, merely other-powered. And the imputed nature refers to clinging to that as self. Here, regarding their system of external reality, there are three distinctions: distinct appearances of consciousness, numerous appearances, and non-dual diversity. The first view is that some believe that the appearance of things like mountains is itself consciousness. However, because of clinging to the consciousness that appears as the apprehended aspect, and because it is a different substance from the external object, just as when a boiled egg dries, the yellow and white parts exist directly, the consciousness of blue appearance and blue apprehension exists directly in two parts. The second view is that some believe that just as one can distinguish many appearances, so too can consciousness, so the consciousness that knows five fingers exists as five realities, and it is impossible for two appearances to appear in one consciousness, and so on. The third view is that all appearances, such as blue, yellow, stable, and moving, appear in one consciousness, and they believe that its nature is real. Although it appears as many aggregates, they believe that it is merely an appearance of one consciousness. The refutation of these views is twofold: there is no proof, and there is harm. The first point is: the meaning of the sign "clear and cognitive" is the knowable, or merely the act of knowing? The statement "appearance is consciousness, because it is knowable" and "because it is merely knowable" is not established in its pervasiveness, because it may refer to an external object, so there is doubt about the reverse. Because it is simultaneous and unrelated, it cannot be known. Because it prevents being non-simultaneous and similar, it cannot be known. Therefore, it cannot be said that it is excluded on the inconsistent side, because even if that excludes the external object, it does not exclude the unreal object of apprehension, so it cannot be established as the nature of consciousness, just as excluding the image as the face does not establish it in the mirror. There are five harms: it is not reasonable to be mistaken or not mistaken, it is not reasonable to be one or many, it necessarily becomes the nature of consciousness, it necessarily becomes clear, and it is too extreme. The first point is: in the world, false objects, that is, unreal appearances, are considered to be mistaken, like the consciousness in a dream. The appearance of reality itself is considered not to be mistaken, like being awake or
============================================================
==================== 第 65 段 ==================== 【原始藏文】 ླ་བ་གཅིག་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྔོ་སོགས་ཆོས་ཅན། སེམས་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་མེད་ན་དོན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་ལམ་མ་འཁྲུལ། མ་འཁྲུལ་ན་དེ་སེམས་སུ་མི་རུང་སྟེ། མ་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འཛིན་པས་ན་དོན་སྣང་ཉིད་དོན་དངོས་སུ་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་ན་སེམས་སུ་མི་འཐད་དེ་དོན་སྣང་རྫུན་ཞིང་རྫུན་པ་དངོས་མེད་ཡིན་པས་ན་དངོས་པོ་ཙམ་ཁེགས་པས་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཙམ་མེད་ཀྱང་ཤེས་དངོས་སུ་རུང་ན་ནི་བུམ་པ་མི་སློང་གསེར་བུམ་སློང་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དོན་དུ་བརྟགས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ན། དོན་མེད་པ་ལའང་དོན་དུ་བརྟགས་པ་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་བས་འཁྲུལ་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་དངོས་པོ་སྣང་མི་སྣང་གིས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དུ་མི་འཇོག་གི། འཛིན་སྟངས་ཀྱི་རྣམ་པ་དོན་དང་མཐུན་མི་མཐུན་གྱིས་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་ན་མ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཞིང་། མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་གང་གིའང་དངོས་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མི་འཐད་པ་ནི་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པ་སོ་སོར་བདེན་པ་མི་རུང་སྟེ། ཡུལ་མི་རིག་པ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་ཤེས་ལུས་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོན་པས་ཤི་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་མིག་གིས་མཐོང་བ་དང་སྲང་ལ་གཞལ་དུ་རུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རི་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པས་ཚུར་རང་རིག་པར་ཐལ། རང་གིས་དེ་དག་རིག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མེད་ན་རི་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ཉམས་སོ། །དུས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་གཉིས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་སྣང་རེ་རེ་ཤེས་པར་འདོད་པས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་བྱེ་བ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྲིད་པར་ཡང་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན་མི་སྲིད་དེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །རྣམ་པའི་གྲངས་སྙེད་པའང་མི་རུང་སྟེ། རྐང་པ་མཐོང་དུས་ལག་པ་མི་མཐོང་བས་རགས་པར་སྣང་བ་རྒྱུན་བཅད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཟ་འོག་གི་སྔོན་པོ་མཐོང་སེར་པོ་མ་མཐོང་བས་ཁྲ་བོར་སྣང་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྡུལ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ལ་ཆ་མེད་མི་སྲ
【漢語翻譯】 就像執持一個土塊的意識一樣。因此，青色等法，不是心，因為顯現為外境的緣故。如果沒有周遍，那麼顯現為外境是錯覺還是非錯覺？如果不是錯覺，那麼它不能是心，因為所有非錯覺的事物都如實地執持境，因此，外境顯現本身就是真實存在的緣故。如果是錯覺，那麼它不應是心，因為外境顯現是虛假的，而虛假的事物是不存在的，因此，僅僅是事物本身就被否定了，所以心的事物是不可能存在的緣故。即使僅僅事物本身不存在，但可以作為識的對境，那就如同說不要陶罐而要金罐一樣。如果你們認為根本沒有錯覺，因為一切都顯現為識的事物本身。然而，因為執著于外境而流轉于輪迴，如果這樣說也是不行的。如果對外境不存在的事物顯現為外境不是錯覺，那麼對外境不存在的事物執著為外境也不會變成錯覺，因此會有錯覺斷絕的過失。我們不是以事物顯現與否來判斷是否為錯覺，而是以執持的方式與外境是否相符來判斷，如果這樣說也是不合理的。如果陶罐等事物如其所顯現的那樣存在，那麼就會變成非錯覺，如果不存在，那麼不存在本身就不能作為任何事物的對境的緣故。不能成立一和異，是因為識和形相各自真實不合理，因為不認識境就沒有識的體性，並且如果識從身體里出來，就會有過失導致死亡，並且心會變成可以用眼睛看到和用秤來衡量，並且山和樹等會反過來自己認識自己，因為自己認識它們的緣故。如果沒有周遍，那麼山等是自己的識的說法就會喪失。並且會有在一個相續中同時存在兩個識的過失。那也是因為認為每一個外境顯現都是識，所以也會有過失導致一個相續中同時存在無數個識。如果承認，那是不可能的，因為在《釋量論》中說：兩種分別念不會同時產生。形相的數量相等也是不合理的，因為看到腳的時候看不到手，所以粗大的顯現會中斷，並且看到錦緞的藍色時看不到黃色，所以花花綠綠的顯現會中斷，並且微塵等事物不可能沒有分
【英語翻譯】 It is like the consciousness holding a single clod of earth. Therefore, blue and other phenomena are not mind because they appear as objects. If there is no pervasion, is the appearance as an object an illusion or not? If it is not an illusion, then it cannot be mind, because all non-illusions hold the object as it is, therefore, the appearance of an object itself is true in reality. If it is an illusion, then it is not appropriate for it to be mind, because the appearance of an object is false, and what is false is non-existent, therefore, merely the thing itself is negated, so the thing of mind cannot exist. Even if merely the thing itself does not exist, it can still be the object of consciousness, just like saying, 'Don't take the clay pot, take the golden pot.' If you say that we have no illusion at all, because everything appears as the thing itself of consciousness. However, wandering in samsara because of clinging to objects is also not valid. If the appearance of something that does not exist as an object is not an illusion, then clinging to something that does not exist as an object will also not become an illusion, therefore, there would be the fault of the cessation of illusion. We do not determine whether something is an illusion or not by whether the thing appears or not, but by whether the way of holding it is in accordance with the object or not, that is also not reasonable. If things like pots exist in the way they appear, then they will become non-illusions, and if they do not exist, then non-existence itself cannot be the object of anything. It is not reasonable to establish one and different, because it is not reasonable for consciousness and form to be separately true, because without knowing the object, there is no characteristic of consciousness, and if consciousness comes out of the body, there will be the fault of causing death, and the mind will become something that can be seen with the eyes and measured with a scale, and mountains and trees etc. will in turn recognize themselves, because they recognize them themselves. If there is no pervasion, then the statement that mountains etc. are one's own consciousness will be lost. And there will be the fault of two consciousnesses existing in one continuum at the same time. That is also because each appearance of an object is considered to be consciousness, so there will also be the fault of countless consciousnesses existing in one continuum at the same time. If you admit it, that is impossible, because in the Pramāṇavārttika it says: 'Two conceptual thoughts do not arise simultaneously.' It is also not reasonable for the number of forms to be equal, because when the foot is seen, the hand is not seen, so the coarse appearance will be interrupted, and when the blue of the brocade is seen, the yellow is not seen, so the variegated appearance will be interrupted, and it is impossible for particles and other things to have no parts.
============================================================
==================== 第 66 段 ==================== 【原始藏文】 ིད་པས་རྡུལ་ཡང་མི་མཐོང་བས་མཐོང་བ་ཙམ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རགས་སྣང་ཡང་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། རྟོག་པའི་གཟུང་ཡུལ་ན་གསལ་སྣང་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་པ་གཅིག་ ལའང་དོན་གཅིག་ཆ་བཅས་སུ་སྣང་དུ་མི་རུང་བར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྲ་མོ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཅི་སྟེ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་ན། །དེ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲན་འདྲར་གྱུར་པའི། །དཔྱད་པ་འདི་ལས་བཟློག་པར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་བདེན་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། དུ་མར་སྣང་བ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ཙམ་སྤྱི་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །བདེན་གཉིས་ལས། སྣ་ཚོགས་ཅན་སྣང་དོན་རྣམས་ལ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཉིད་མི་རིགས་ན། །དེ་བློ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡང་། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས། །ཞེས་སོ། །དུ་མར་སྣང་བཞིན་དུ་གཅིག་གི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ན། སོར་མོ་ལྔ་དང་། ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་ལ་སོགས་པ་དུ་མའི་རྣམ་བཞག་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གཞན་དུ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ། །རང་བཞིན་དུ་མར་སྣང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་ཇི་ལྟར་བདེན་གྱུར་ཏེ། །གཅིག་པ་ཉིད་དེ་ཉམས་ཕྱིར་དང་། །གཞན་གྱིས་གཞན་ཉིད་ཉམས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཉམས་པར་ཐལ་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་དངོས་པོར་སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དཔྱད་བཟོད་དུ་སྣང་བ་སུ་ལའང་མེད་ཅིང་། འཁྲུལ་སྣང་ལ་དངོས་པོའི་ཐ་སྙད་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། རིགས་པས་བརྟགས་ན་དངོས་མ་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་དུ་དངོས་པོ་སྟེ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཇི་ལྟར་འགལ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ངེས་པར་ཐལ་བ་ནི། དོན་སྣང་མིག་ཤེས་ལ་སྣང་དུས་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ངེས་པར་ཐལ་ཏེ། ངོ་བོ་སྣང་ལ་གསལ་ཞིང་ཡིད་གཏད་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་བཞིན་ནོ། །གསལ་ཞིང་ཡིད་གཏད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་ངོ་བོར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དོན་དུ་སྣང་བས་ཤེས་པར་མི་གསལ་ཏེ་སྔོན་པོའི་སྐད་ཅིག་བཞིན་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། དྲན་པ་དང་མངོན་སུམ་ལྟར། གསལ་བའི་མིག་ཤེས་ལ་མི་གསལ་བའི་དོན་སྣང་ཡང་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། དངོས་མཐོང་མེད་ཕྱིར་གཅིག་མ་ཡིན། །བློ་དངོས་ཐ་དད་མི་མཐོང་བས། །ཐ་དད་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསལ་བར་ཐལ་བ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅ
【漢語翻譯】 因為如果這樣，由於細微之處也看不見，所以會陷入僅僅看見也中斷的過失。認為粗顯的現象也是由分別念推測的說法也是不行的，因為在分別唸的所取境中，會陷入明亮顯現中斷的過失，並且對於一個分別念來說，也不允許顯現為一個具有各個部分的意義，因為這和上述情況相同，而且也遮止了細微顯現本身。在《釋量論》中說：如果按照相的數目，承認有各種各樣的識，那麼就難以避免與微塵相同的這種分析。像這樣。各種各樣的顯現也不可能在二取不成立的情況下成立，因為這就像完全否定了顯現為多種事物僅僅在一個事物上成立一樣。在《二諦論》中說：對於顯現為各種各樣事物的意義，如果認為不是一個，那麼顯現為各種各樣事物的智慧，又怎麼能成立為一個呢？像這樣。如果顯現為多種事物，卻說是一個的名稱，那麼五根手指、日月星辰等多種事物的安立就會中斷，因為在那裡面說：否則，在一個事物的自性上，如果顯現為多種自性，又怎麼能成立呢？因為一個事物會壞滅，並且其他事物也會壞滅。像這樣。那麼你們也會陷入壞滅事物和非事物的安立的過失，因為五蘊明明顯現為事物，卻說它是空性的緣故。因為對於任何事物來說，都沒有可以忍受分析的顯現，只是在錯亂的顯現上虛構事物的名稱而已，因為在那裡面說：如果用理智來分析，就不是事物，除此之外才是事物，事物和非事物怎麼會相違呢？就像這樣。如果一定要成為識的自性，那麼當意義顯現在眼識上時，一定會成為識的自性，因為沒有抓住自性顯現時明亮並且信任是錯亂的原因，就像苦樂一樣。因為明亮並且信任已經被現量成立並且承認是自性。認為因為相顯現為意義，所以識不明顯，就像藍色的剎那一樣，也是不行的，就像回憶和現量一樣，對於明亮的眼識來說，不明顯的意義顯現也不能成為一個實體。在《量決論》中說：因為沒有看見事物，所以不是一個，因為沒有看見智慧和事物是不同的，所以一定會確定為沒有不同。像這樣。陷入明亮，就是一切眾生
【英語翻譯】 Because if that were the case, since even the subtle would not be seen, it would follow that even seeing would be interrupted. The assertion that coarse appearances are also inferred by conceptual thought is also not valid, because in the object of conceptual thought, it would follow that clear appearances would be interrupted, and for a single conceptual thought, it is not permissible to appear as a single meaning with parts, because it is the same as the above situation, and it also prevents the appearance of the subtle itself. In the Commentary on Valid Cognition it says: If, according to the number of aspects, you admit that there are various kinds of consciousness, then it is difficult to avoid this analysis, which is similar to that of atoms. Like that. It is also not possible for various appearances to be true in the absence of dualistic grasping, because it is like completely denying that the appearance of many things is established in just one thing. In the Treatise on the Two Truths it says: For the meanings that appear as various things, if it is thought that they are not one, then how can the wisdom that appears as various things be established as one? Like that. If, while appearing as many things, one speaks of a single name, then the establishment of many things such as the five fingers, the sun, moon, planets, and stars will be interrupted, because in that it says: Otherwise, on the nature of one thing, if it appears as many natures, how can it be established? Because one thing will be destroyed, and other things will also be destroyed. Like that. Then you will also fall into the fault of destroying the establishment of things and non-things, because although the five aggregates clearly appear as things, you say that they are empty. Because for anything, there is no appearance that can withstand analysis, but only on confused appearances are the names of things fabricated, because in that it says: If analyzed by reason, it is not a thing, other than that it is a thing, how can things and non-things be contradictory? Like that. If it must necessarily become the nature of consciousness, then when meaning appears to eye consciousness, it will necessarily become the nature of consciousness, because the reason why the nature appears clear and trusting is not grasped is the cause of confusion, just like pleasure and pain. Because being clear and trusting has been established by direct perception and admitted to be the nature. The assertion that because the aspect appears as meaning, consciousness is not clear, just like a moment of blue, is also not valid, just like memory and direct perception, for clear eye consciousness, the appearance of unclear meaning cannot be a single entity. In the Decision on Valid Cognition it says: Because the thing is not seen, it is not one, because it is not seen that wisdom and the thing are different, it will surely be determined that there is no difference. Like that. Falling into clarity is all beings
============================================================
==================== 第 67 段 ==================== 【原始藏文】 ད་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ཏེ། འགྲོ་བའི་སེམས་རྒྱུད་སངས་རྒྱས་ལ་སྣང་དུ་རུང་ཞིང་གཟུང་འཛིན་ཙམ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ནི་གཞན་དུ་སྣང་ཡང་གཞན་དུ་བདེན་ན་ལྷོའི་མེ་འབར་བ་བྱང་གི་ཆུ་རྡོལ་བར་བདེན་པ་དང་། རྒྱང་འཕེན་པ་ལྟར་བློ་ཉིད་ཀྱང་ཕྱི་དོན་དུ་བདེན་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པ་ལྟར་བདེ་སྡུག་ཉིད་ཀྱང་བེམ་པོར་བདེན་པ་དང་། གཏི་མུག་ཤེས་རབ་ཏུ་བདེན་པ་དང་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ལྟར་ བདེན་པར་རྟོགས་པ་བདེན་གྱི། གཞན་དུ་སྣང་བ་གཞན་དུ་བདེན་པར་འདོད་པ་དམུས་ལོང་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གང་ཞིག་ཡོད་པ་མི་མཐོང་མེད་མཐོང་བ། །དེ་འདྲའི་མུན་ནག་རྣམ་པ་དེ་གང་ཞིག །ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བའི་གཏི་མུག་ཅན་རྣམས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས། སེམས་དང་སེམས་ལས་གཞན་དུའང་ཅུང་ཟད་བདེན་པར་མི་འདོད་དེ་རྨི་ལམ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་རྫུན་པ་ལའང་དང་པོ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ལ་སོགས་པས་གཞན་རིག་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་དང་ཤེས་པ་གང་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། མ་རིག་པས་བསླད་པ་ལ་སྣང་བའི་ཀུན་བཏགས་ཉིད་དེ། རྣམ་ངེས་ལས། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རྣམ་པ་མེད། །སྐྲ་སོགས་ཤེས་པའི་ཐ་དད་བཞིན། །གང་ཚེ་གཟུང་འཛིན་རྣམ་ཕྱེ་བའི། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བསླད་པ་ཅན། །ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པས་མཐོང་གྱུར་པས། །དེ་ལྟར་འདི་ནི་བཞག་བྱས་པ། །དེ་ཚེ་གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཡི། །མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་བརྩད་བྱ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་དོན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དངོས་པོར་མི་སྲིད་ཅིང་། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཤར་བ་དང་། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་སྣང་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་མོད་ཀྱི། བག་ ཆགས་བརྟན་མི་བརྟན་གྱིས་སྣང་བ་ཡུན་རིང་ཐུང་དང་བདེན་རྫུན་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་གཟུང་བ་རྫུན་སྣང་དང་དེ་ལ་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་ལ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་རང་གསལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དོན་དམ་དུའང་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དེའང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཏེ། དྲི་བཅས་པ་དང་དག་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱུ་དུས་དང་། འབྲས་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། དྲི་བཅ
【漢語翻譯】 現在陷入一種極端，即眾生的心續可以顯現為佛，因為僅僅是能取和所取是相同的。過於極端的情況是，如果顯現為其他事物，也真實地存在為其他事物，那麼南方燃燒的火焰也會真實地存在為北方涌出的水，就像順世外道一樣，心識本身也會真實地存在為外境，就像數論派一樣，快樂和痛苦本身也會真實地存在為物質，愚癡也會真實地存在為智慧，快樂也會真實地存在為痛苦，因為原因相同。《般若經》中說：「沒有能分別的識，也無法指明。」因此，如實地認識到諸法顯現的那樣是真實的。如果認為顯現為其他事物，也真實地存在為其他事物，那就是盲人。《經莊嚴論》中說：「對於存在的事物視而不見，對於不存在的事物卻看見，這是何等黑暗的狀態啊！」通過這種方式，駁斥了那些認為顯現是心，以及聲稱一切眾生的心識是同一個的愚癡之人。我們認為，在迷亂的顯現中，僅僅因為顯現為如其所是的緣起，所以對於心和心之外的事物，都不認為是真實存在的，就像夢境一樣。對於唯識宗，首先要說明他們的觀點：法稱論師等人認為，顯現為其他心識的一切事物，既不是外境也不是心識，而是被無明所矇蔽而顯現的遍計所執。《釋量論》中說：「能知和所知沒有差別，就像頭髮等在心識中的不同顯現一樣。當能取和所取被區分開來時，其自性是被虛妄分別所矇蔽的。就像因為錯覺而看到的那樣，這就是被安立的。因此，對於能取和所取的自性，不應該進行辯論。」因此，對於顯現為外境的一切事物，即使在世俗諦中也不可能真實存在。夢境中的境和顯現出各種各樣的景象，與現量所見的境在顯現上沒有任何差別，只是因為串習穩固與否，導致顯現的時間長短和看起來真實與虛假。因此，外境的顯現是虛假的，並且執著于外境是不成立的。證悟到能取和所取二取的空性，自明自顯的剎那智慧，在勝義諦中也是存在的。這也有兩種差別：有垢的和清凈的。這兩者的差別在於因時和果時的差別，有垢
【英語翻譯】 Now, it falls into an extreme, namely, the mind-stream of sentient beings can appear as a Buddha, because merely the apprehended and the apprehender are the same. The extreme case is that if it appears as something else, it also truly exists as something else, then the fire burning in the south would also truly exist as the water gushing out in the north, just like the Lokayata, the mind itself would also truly exist as external objects, just like the Samkhya, happiness and suffering themselves would also truly exist as matter, ignorance would also truly exist as wisdom, and happiness would also truly exist as suffering, because the reasons are the same. The Mother Sutra says, "There is no consciousness that can be distinguished, and it cannot be pointed out." Therefore, it is true to realize that phenomena appear as they are. If one thinks that what appears as something else also truly exists as something else, that is blindness. The Ornament of the Sutras says, "Not seeing what exists, but seeing what does not exist, what kind of darkness is that!" In this way, it refutes those who think that appearances are mind, and those ignorant people who claim that the minds of all sentient beings are the same. We believe that in the confused appearance, merely because it appears as the dependent origination as it is, we do not consider anything other than the mind to be truly existent, just like a dream. For the Vijnanavada, first, we must explain their view: Master Dharmottara and others believe that all things that appear as other minds are neither objects nor minds, but are merely the imputed appearances that are obscured by ignorance. The Compendium on Valid Cognition says, "The knowable and the knowing have no difference, just like the different appearances of hair and so on in the mind. When the apprehended and the apprehender are distinguished, their nature is obscured by false discrimination. Just as what is seen through illusion, that is what is established. Therefore, one should not argue about the nature of the apprehended and the apprehender." Therefore, it is impossible for all things that appear as objects to truly exist even in conventional truth. The realm of dreams and the appearance of various phenomena, and the realm of direct perception have no difference in appearance, but because the habit is stable or unstable, the appearance seems to be long or short and true or false. Therefore, the appearance of external objects is false, and clinging to external objects is not established. Realizing the emptiness of the apprehended and the apprehender, the moment of self-luminous wisdom is also existent in ultimate truth. There are two differences: defiled and pure. The difference between these two is the difference between the cause and the effect, the defiled
============================================================
==================== 第 68 段 ==================== 【原始藏文】 ས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཅར་དོན་དམ་དུ་འདོད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་སྣང་བར་འདོད་དོ། །དག་པ་པས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ནའང་ཚོགས་བདུན་གནས་སྐབས་གློ་བུར་བའི་ཤེས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི་འཕེལ་འགྲིབ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པ་མེད་པས། རང་བཞིན་གཉུག་མའི་ཤེས་པ་ཞེས་དོན་དམ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནའང་གཉིད་སད་པ་ན་རྨི་ལམ་ཞི་བ་ལྟར། འཁྲུལ་པའི་དོན་སྣང་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་ནས། སེམས་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མི་སྣང་ཞིང་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་མྱོང་བ། རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ལ། དེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་དངོས་པོ་ལ་མེད་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་ངོར་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་། ཆོས་གསུངས་པ་དང་། དོན་མཛད་པར་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་སྐུའོ། །དག་པ་པ་ཁ་ཅིག་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཆ་ལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་མྱོང་བ་རང་ གསལ་ལས་གཞན་ཤེས་རིག་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་པར་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ནི། དོན་སྣང་ཅི་ཡང་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འཐད་མོད་ཀྱི། སེམས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དགག་པ་ལ་མགོ་སྙོམས་ལྔ་སྟེ། དོན་དང་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་དང་། རང་རིག་དང་གཞན་རིག་མཚུངས་པ་དང་། འཛིན་པ་དང་མྱོང་བ་མཚུངས་པ་དང་། གཞན་དབང་དང་ཀུན་བཏགས་མཚུངས་པ་དང་། གཉུག་མ་དང་གནས་སྐབས་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཕྱི་དོན་དངོས་པོར་མེད་ན་ནང་གི་སེམས་ཀྱང་དངོས་པོར་མེད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་བདེ་བ་སིམས་པའི་དོན་བྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གདུང་བའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དོན་ཡང་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་རིག་མངོན་སུམ་གྱི་མེས་བཙོ་སྲེག་གི་དོན་བྱེད་པ་དང་། ཆུས་ངོམས་པའི་དོན་བྱེད་པས་སོ། །དོན་དུ་སྣང་བའི་གཞན་རིག་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲན་དཔྱད་པས་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། བདེ་སྡུག་ཏུ་སྣང་བའི་རང་རིག་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཡུལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་དཔྱད་པས་ཁེགས་སོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་ངོར་གཉིས་ཀ་གྲུབ་ཅིང་དངོས་པོ་ལ་གཉིས་ཀ་ཁེགས་པར་མཚུངས་ཏེ། ལུང་ཡང་མཚུངས་པ་ཉིད་འཇུག་པ་ལས། གཟུགས་མེད་ན་ནི་སེམས་ཡོད་མ་འཛིན་ཅིག །སེམས་ཡོད་ན་ནི་གཟུགས་མེད་མ་འཛིན་ཅིག །དེ་དག་ཤེས་རབ་ཚུལ་མདོར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཚུངས་པར་སྤངས་ཤིང་མངོན་པའི་ ཆོས་ལས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །རང་རིག་དང་གཞན་རིག་མཚུངས་པ་ནི། ཤེས་པ་རང་གིས་རང་རིག་པ་ཡ
【漢語翻譯】 薩迦派認為，在有情眾生的階段，八識聚都是勝義諦，而在佛的階段，器情世界的一切都顯現清晰。而達波派則認為，即使在有情眾生的階段，七識也是暫時的、突發的、世俗的識，而阿賴耶識則沒有增減和執著的差別，因此，被稱為自性本有的識是勝義諦。在佛的階段，就像醒來時夢境消失一樣，所有錯覺的顯現都斷絕了，除了心之外什麼也不顯現，什麼也不分別的體驗，僅僅是自知自明的狀態，那就是法身。憑藉它的加持，即使事物本身不存在，但在被調伏者的面前，顯現出遍知一切器情世界、宣說佛法和成辦事業，那就是色身。有些達波派認為，心的因果等部分是勝義諦，而有些則認為，除了體驗自明之外，所有的知識都是世俗諦。爲了駁斥這些觀點，雖然事物顯現都不真實非常合理，但爲了駁斥認為心是勝義諦的觀點，有五個同等對待：事物和知識相同，自知和他知相同，執著和體驗相同，他起和遍計相同，本有和暫時相同。第一個是，如果外境事物不存在，那麼內在的心也不存在。這不是的，因為自知現量成立了平息安樂的作用和感受痛苦的作用等等。如果這樣說，那麼事物也是真實存在的，因為他知現量的火有燒烤的作用，水有滿足的作用。顯現為事物的他知是錯覺，因為它的對境微塵經過分析后被否定了。如果這樣說，那麼顯現為安樂和痛苦的自知也是錯覺，因為它的對境剎那也經過分析后被否定了。因此，在錯覺的層面兩者都成立，在事物的層面兩者都被否定是相同的。經文也同樣說明了這一點，《入中論》中說：「若無色則無有心，若有心則無有色。佛于慧品經中說，二者皆是平等舍。」自知和他知相同是說，知識自己認識自己
【英語翻譯】 The Sakya school believes that in the stage of sentient beings, all eight consciousness aggregates are the ultimate truth, and in the stage of the Buddha, everything in the vessel and sentient world appears clearly. The Dagpo school, on the other hand, believes that even in the stage of sentient beings, the seven consciousnesses are temporary, sudden, and conventional consciousnesses, while the Alaya consciousness has no difference in increase or decrease and clinging. Therefore, the consciousness called self-nature is the ultimate truth. In the stage of the Buddha, just like the disappearance of dreams upon awakening, all illusory appearances are cut off. Nothing appears other than the mind, and the experience of not discriminating anything, just the state of self-awareness and self-illumination, is the Dharmakaya. Through its blessings, even if things themselves do not exist, in front of those to be tamed, the appearance of knowing all the vessel and sentient world, preaching the Dharma, and accomplishing deeds is the Rupakaya. Some Dagpo schools believe that the cause and effect of the mind are the ultimate truth, while others believe that all knowledge other than the experience of self-illumination is conventional truth. To refute these views, although it is very reasonable that the appearance of things is not true, to refute the view that the mind is the ultimate truth, there are five equal treatments: things and knowledge are the same, self-awareness and other-awareness are the same, clinging and experience are the same, other-powered and completely imputed are the same, and inherent and temporary are the same. The first is, if external things do not exist, then the internal mind does not exist either. This is not so, because self-awareness directly establishes the function of pacifying happiness and the function of feeling pain, etc. If you say so, then things are also real, because other-awareness directly establishes the function of fire burning and water satisfying. Other-awareness appearing as things is an illusion, because its object, the atom, is negated after analysis. If you say so, then self-awareness appearing as happiness and pain is also an illusion, because its object, the moment, is also negated after analysis. Therefore, both are established on the level of illusion, and both are negated on the level of things. The scriptures also explain this in the same way. The "Entering the Middle Way" says: "If there is no form, then there is no mind; if there is mind, then there is no form. The Buddha said in the Sutra on Wisdom, both are equally abandoned." Self-awareness and other-awareness being the same means that knowledge knows itself
============================================================
==================== 第 69 段 ==================== 【原始藏文】 ིན་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་རིག་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ་དུས་མི་མཉམ་པར་རིག་ན་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། དུས་མཉམ་པ་རིག་ན་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རང་གིས་རང་རིག་པའང་མི་རུང་སྟེ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རལ་གྲི་རང་གིས་རང་མི་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ། །འཛིན་པ་དང་མྱོང་བ་མཚུངས་པ་ནི་བློ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞིག་ཡོད་ན་ཡུལ་འཛིན་པའང་ཡོད་དེ་མྱོང་འཛིན་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ཡུལ་གཟུང་བ་རྫུན་པ་ལ་ལྟོས་པས་འཛིན་པ་བདེན་པར་མི་རུང་སྟེ། རྫུན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བདེན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མྱོང་བ་ཡང་བདེན་པར་མི་རུང་སྟེ་རང་ལ་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མྱོང་བཞིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རྫུན་ཞིང་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བདེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དབང་དང་ཀུན་བཏགས་མཚུངས་པ་ནི། གཞན་དབང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དངོས་པོར་ཡོད་ན་གང་ཟག་གི་བདག་ཀྱང་དངོས་པོར་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ་བདག་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པས་སོ་ཞེ་ན། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཡང་དངོས་པོར་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་ནམ་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་ནས་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པས་སོ། །གཉུག་མ་དང་གནས་སྐབས་མཚུངས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་ པ་ཀུན་གཞི་ཡོད་ན་གློ་བུར་བའི་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་ལ་སོགས་པའང་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་བདེན་པར་མེད་དེ་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་རེས་འགའ་འབྱུང་ཞིང་། རེས་འགའ་མི་འབྱུང་བས་ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ཡང་བདེན་པར་མེད་དེ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པས་སོ། །ད་ལྟའི་སྐད་ཅིག་ཉིད་སྔ་ནས་ཀྱང་མེད་ཅིང་ཕྱི་ནས་ཀྱང་མེད་ལ་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་འདས་མ་འོངས་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་ན་དེང་དུས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་ད་ལྟའི་སྐད་ཅིག་གི་ཤེས་པ་གཉུག་མ་འདི་ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་ཞེས་པའང་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་གཉུག་མ་དང་གཉུག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གིས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་གྲུབ་མཐའ་གསལ་བར་བརྗོད་པ་ནི། རང་རྒྱུད་སྡེ་པས་བདེན་གཉིས་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་ཡོད་མེད་ས
【漢語翻譯】 如果是這樣，就應該說除了色等之外，還有其他的能知。但這是不行的，因為如果不同時認知，所見就會顛倒；如果同時認知，就會變成不依賴。如果有人問：自己認知自己也是不行的，因為沒有能知和所知二者，就像劍不能自己砍自己一樣。如果執著和體驗相同，就應該說如果有一個體驗心，那麼也應該有一個執著境，因為體驗和執著沒有差別。但這是不行的，因為所取境依賴於虛假，所以執著不能是真實的。因為依賴於虛假的真實是不存在的。如果有人問：那麼體驗也不能是真實的，因為自己沒有所體驗和能體驗二者，也沒有正在體驗的狀態，並且因為是執著的自性，所以是虛假的，並且在它的自性中沒有真實。他宗和他起自性相同，如果他起自性心和心所是實有，那麼就應該說人我也應該是實有。但這是不行的，因為如果在蘊中尋找我，無論是與蘊相同還是相異，都找不到。如果有人問：心和心所也不是實有，因為如果從剎那和相續，或者從身體的內外尋找，也找不到。本有和暫有相同，如果自性識阿賴耶識存在，那麼就應該說突發識六識等也存在。但這不是真實的，因為依靠因緣，有時產生，有時不產生，所以沒有自性存在。如果有人問：阿賴耶識也不是真實的，因為尋找也找不到。現在的剎那之前沒有，之後也沒有，並且僅僅是事物就被過去和未來所遍及，所以現在不存在。經中說：一切法平等性的緣故，般若波羅蜜多也是平等性。通過這種方式，現在的剎那的本有識是空空蕩蕩的說法也被駁斥了。在這裡，無論是本有還是非本有的識，任何一個都沒有成立，因此在虛空的自性中是平等性。這些已經闡述了瑜伽行派的宗義。現在將要闡述自續中觀派的宗義：自續派通過區分二諦，來說明諸法存在與否。
【英語翻譯】 If so, it should be said that besides form, etc., there are other knowers as well. But this is not possible, because if one does not cognize simultaneously, what is seen will be reversed; if one cognizes simultaneously, it will become independent. If someone asks: It is also not possible for oneself to cognize oneself, because there is no knower and known, just as a sword cannot cut itself. If clinging and experience are the same, it should be said that if there is an experiencing mind, then there should also be a clinging object, because there is no difference between experience and clinging. But this is not possible, because the object of grasping depends on falsehood, so clinging cannot be true. Because truth that depends on falsehood does not exist. If someone asks: Then experience cannot be true either, because one does not have the experienced and the experiencer, nor is there a state of experiencing, and because it is the nature of clinging, it is false, and there is no truth in its nature. Other-powered and imputed are the same, if other-powered mind and mental factors are real, then it should be said that the self of a person should also be real. But this is not possible, because if one searches for the self in the aggregates, whether it is the same as or different from the aggregates, one cannot find it. If someone asks: Mind and mental factors are also not real, because if one searches from moment and continuum, or from the inside and outside of the body, one cannot find them. Innate and temporary are the same, if the alaya consciousness of inherent nature exists, then it should be said that the adventitious consciousness, the six consciousnesses, etc., also exist. But this is not true, because relying on conditions, sometimes it arises and sometimes it does not arise, so there is no inherent existence. If someone asks: The alaya consciousness is also not true, because it cannot be found when searched for. The present moment does not exist before and does not exist after, and only things are pervaded by the past and the future, so it does not exist now. The Sutra says: Because all dharmas are of the nature of equality, the Perfection of Wisdom is also equality. In this way, the statement that the inherent consciousness of the present moment is empty is also refuted. Here, neither the inherent nor the non-inherent consciousness is established, so it is equality in the nature of space. These have explained the tenets of the Yogacara school. Now, the tenets of the Svatantrika Madhyamaka school will be explained: The Svatantrika school, by distinguishing the two truths, explains whether dharmas exist or not.
============================================================
==================== 第 70 段 ==================== 【原始藏文】 ྤྲོས་པ་རབ་འགོག་ཅིང་། །སྣང་བའི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོར་བྱེད་དེ་ཡང་། །གོང་འོག་རང་བཞིན་རྣལ་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར། །དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དག་ནི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་དབྱེ་བས། ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་འགོག་ཅིང་། དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ ཆོས་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་ན་ཡང་། ད་དུང་རང་གི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པའི་ཁས་ལེན་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་པས། རབ་ཏུ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབུ་མ་ལས་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །འདི་ལ་རང་རྒྱུད་འོག་མ་དང་གོང་མ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སེམས་ཙམ་ལ་རང་རྒྱུད་འོག་མར་གྲགས་ཀྱང་། ཤེས་བྱ་རང་རིག་དོན་དམ་དུ་མི་འདོད་པའི་གཞུང་ལ་ཕྱེ་ན། སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། མི་འདོད་པ་གཉིས་ལ་གོང་འོག་ཏུ་བཞག་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་རང་རྒྱུད་དུ་འདོད་པས་གྲུབ་མཐའི་དོན་མ་གོ་བར་ཟད་དོ། །སློབ་དཔོན་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་གྱི་ངོ་བོར་གནས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ། འཁྲུལ་སྣང་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་ངོ་བོར་ཐ་སྙད་དུ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བདེན་ལ། དོན་དམ་པར་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆའི་བརྟགས་པ་ལོག་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་མིང་ཚིག་གི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པས་སྟོང་ཡང་། གཟུགས་བརྙན་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་དུ་གསལ་བ་མ་འགགས་པའི་ཆ་ནས་སྒྱུ་མར་བརྗོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྣང་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་སོགས་སྣང་ཡང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་ཤར་བ་ཙམ་མོ། །དེས་ན་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསགས་པས་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཐོབ་ ནས། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ལ། སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གྱིས་འཕྲིན་ལས་བྱུང་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་དོན་དམ་པར་བདེན་པའམ། ཡང་ན་ཅི་ཡང་མེད་ན་ལམ་དང་རྣམ་གྲོལ་འབད་པ་དང་ཐོབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཙམ་བརྗོད་ཀྱང་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྟེན་འབྲེལ་པ་རྣམས་སྣང་བའི་ཕྱིར་གྱིས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བདེན་པས། དེའི་ངོར་སྤང་བླང་གི་རིམ་པས་རང་དང་གཞན་ག
【漢語翻譯】 斷除戲論極善妙，顯現之安立細緻作，上下自性真實義，轉為他異之中觀師。自續中觀派諸位，以二諦區分所知一切法，斷除有無之戲論，勝義諦自性清凈，世俗諦業果等 諸法不雜而安立，然仍執著于自方立宗之承許，故從極不緣之彼性中觀轉為他異。此有下自續與上自續二者。初者，總的來說唯識宗被稱為下自續，若分判不許所知自明為勝義諦之論典，則顯現如幻之體性自性空為勝義諦，與不許二者立為上下之故。以瑜伽行地為自續，實乃未解宗義之故。導師海云等，一切法自性空，如幻之自性住於二諦之體性中，世俗是無有從因緣和合之外的顯現中，如錯覺所顯現之體性，在名言中僅從能起作用之分上是真實的。勝義諦中，世俗之分的分別念已滅，故因緣與非因緣等名言之文字等戲論皆空，然如影像般于緣起中顯現未斷滅之分上稱為幻化。如禪定之顯現境之色等雖顯現，然於一與異之戲論寂滅之顯現，僅是幻化顯現而已。因此，積累如幻之二資糧，獲得如幻之菩提果 后，恒常安住于幻化之自性即是等持，以幻化之方式行事業，成辦如幻之有情之義利。若非如此，于勝義諦中為真實，或一無所有，則道與解脫，精進與獲得皆將不成立。空性等無論如何宣說，然顯現之事物緣起者以顯現之緣故，一切法皆為如幻，故於彼前以取捨之次第自與他
【英語翻譯】 Cutting off all elaborations perfectly, and making detailed arrangements for appearances, the nature of above and below, the true meaning, is transformed into otherness by the Madhyamikas who assert self-existence. The Svatantrika-Madhyamikas distinguish all knowable dharmas by the two truths, cutting off the elaborations of existence and non-existence. The ultimate truth is naturally pure, and the conventional truth is that karma and its effects, although the dharmas are established without being mixed, they still cling to the acceptance of establishing their own position. Therefore, it is established as different from the Madhyamika of Suchness, which is completely non-apprehending. This has two types: lower self-existence and upper self-existence. The first is generally known as the lower self-existence for the Mind-Only school. However, if we divide the treatises that do not accept knowable self-awareness as the ultimate truth, then the appearance, the nature of illusion, emptiness by nature, is accepted as the ultimate truth, and the non-acceptance is established as above and below. To consider the Yogachara ground as self-existence is simply not understanding the meaning of the tenets. Teachers such as Ocean Cloud and others, all dharmas are empty by nature, and the nature of illusion abides in the nature of both truths. The conventional truth is that there is nothing other than the collection of causes and conditions, and in the clear appearance, the nature of how it appears in illusion is true in name only from the aspect of being able to function. In the ultimate truth, the conceptualizations of the conventional aspect have ceased, so the elaborations of names, words, letters, etc., such as causes and conditions and non-causes and conditions, are empty. However, like a reflection, it is called illusion from the aspect of the unceasing clarity in dependent arising. For example, the form of the object of appearance in meditation appears, but the appearance of the pacification of the elaborations of one and different is only an illusory appearance. Therefore, accumulating the two accumulations like illusions, obtaining the result, enlightenment, like an illusion, and constantly abiding in the nature of illusion is samadhi. Acting in the manner of illusion, one accomplishes the benefit of sentient beings like illusions. If it is not like that, if it is true in the ultimate truth, or if there is nothing at all, then the path and liberation, effort and attainment, will not be established. No matter how much emptiness and so on are proclaimed, since the appearing objects, the dependent arisings, appear, all dharmas are true as mere illusions. Therefore, in front of that, with the order of abandoning and adopting, self and others.
============================================================
==================== 第 71 段 ==================== 【原始藏文】 ྱི་དོན་གཉིས་གནས་སྐབས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུམ་ལས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཤིག་ཡོད་ན་ཡང་དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ་ཞེས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། དོན་དམ་བདེན་པ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྨི་ལམ་མཚུངས་པར་འཇུག །གང་གིས་མཁས་པ་དེ་ལྟར་འཇུག་པ་ཡང་། །དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་མཆོག་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་མདུན་དག་ཏུ། །སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དག་གིས་གཟུགས་སྤྲུལ་ཏེ། །རྟ་དང་གླང་པོ་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །དེ་ལ་མི་བདེན་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་ གྱིས། །ཞེས་པ་དང་། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས། རང་བཞིན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །རྫུན་མིན་བདེན་མིན་དེ་བཞིན་དུ། །ཐམས་ཅད་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟར། །འདོད་པས་རྣལ་འབྱོར་མས་ཤེས་ཀྱིས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །དེའང་མ་དག་པ་སྒྱུ་མ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་ལ་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་དེ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་འགགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་ཞེན་སྒྲིབ་པ་ཀུན་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དག་པ་སྒྱུ་མ་ནི་ལམ་དུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམས་པས། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་འོག་མིན་ན་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་ལས། སྤྲུལ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ། དོན་དམ་སྒྱུ་མ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་ལས་གྲོལ་བར་སྣང་ལ་སྤྲོས་བརྗོད་མེད་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་སུ་བརྗོད་པའོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་དོན་མེད་པ་དང་། རིག་ངོར་སྒྱུ་མ་མི་འགྲུབ་པ་དང་། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དོན་དམ་དང་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པས་དོན་དམ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་ཐལ་ཏེ། སྒྱུ་མ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིག་སྔགས་དང་ཤིང་བུ་རྡེའུ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་རྟ་གླང་དུ་སྐྱེ་ བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་
【漢語翻譯】 因此，應該成辦兩種利益，即暫時的利益和究竟的利益。在《般若經》中也說：「一切法如夢如幻，涅槃也如夢如幻。如果涅槃之外還有更超勝的法，我也說它如夢如幻。」《聖妙吉祥根本續》中也說：「勝義諦如夢，涅槃亦如夢，何人如是知，是名意調伏。」又如雲：「猶如眾人前，幻師作幻化，變現馬象車，種種不實顯，諸法亦如是，當知皆如幻。」《喜金剛》中說：「自性本來無生，非真非假即如是，一切如水中月，欲樂瑜伽母應知。」等等。因此，他們認為一切都是幻化的兩種方式。所謂的非清凈幻化，就是在世俗中顯現，但在勝義中沒有真實的自性，因為在道達到究竟時就會止息，因為能遣除一切實執的障礙。清凈幻化，就是在道中觀修顯現而無自性，結果是法身和色身無二無別的自性顯現而無自性，在色究竟天以幻化的方式安住，從中產生化身如幻。這些也都是在世俗中執著幻化為因緣和合的真實，勝義幻化是從緣起顯現的一和多的戲論中解脫，顯現而無戲論言說，這就是安住的方式。他們是這樣認為的。對於這種觀點，有三方面的駁斥：自性無意義，在覺性面前幻化不成辦，以及不符合佛陀的密意。第一點是，幻化的體性是顯現而無自性，而勝義諦和自性無有差別，因此勝義諦也應成為生滅法，因為幻化是生滅法。例如，通過咒語和樹枝石子，瞬間顯現出生為馬象，如同幻化消逝一樣。第二點是，幻化的定義不成立，因為以究竟的理智來觀察
【英語翻譯】 Therefore, it is appropriate to accomplish two benefits, both temporary and ultimate. As it is said in the Prajnaparamita Sutra: "All dharmas are like dreams and illusions, and Nirvana is also like dreams and illusions. If there is a dharma that is even more superior than Nirvana, I would say that it is also like dreams and illusions." Also, in the Sutra of the King of Samadhi, it says: "Ultimate truth is like a dream, and Nirvana is also like a dream. Whoever knows this way, is said to have the supreme control of the mind." And as it is said: "Just as in front of many people, magicians create illusions, transforming into horses, elephants, and various vehicles. In that, various unreal appearances arise. Know that all dharmas are the same, like illusions." In the Hevajra Tantra, it says: "The nature is originally unborn, neither false nor true, just as everything is like the moon in water. Yoginis should know this through desire." And so on. Therefore, they consider everything to be in two ways of illusion. The impure illusion is what appears in conventional truth but does not have a true nature in ultimate truth, because it ceases when the path is completed, as it eliminates all obscurations of clinging to reality. The pure illusion is when one meditates on appearances without inherent existence on the path. As a result, the nature of the Dharmakaya and Rupakaya, inseparable, appears without inherent existence. In Akanishta, it abides in the manner of illusion, from which emanations like illusions arise. These also, in conventional truth, cling to illusion as the truth of cause, condition, and dependent origination. Ultimate illusion is liberation from the proliferation of one and many appearances of dependent origination, appearing without proliferation and expression. This is said to be the way of abiding. There are three refutations to this view: the nature is meaningless, illusion does not arise in the face of awareness, and it is not the intention of the Buddhas. The first point is that the nature of illusion is appearance without inherent existence, and since ultimate truth and nature are not different, ultimate truth would also be subject to arising and ceasing, because illusion is subject to arising and ceasing. For example, through mantras and twigs and pebbles, horses and elephants appear to arise in an instant, just as illusions disappear. The second point is that the definition of illusion is not established, because when examined with ultimate reason,
============================================================
==================== 第 72 段 ==================== 【原始藏文】 གཞལ་ན་དུས་དང་ཕྲད་པ་དང་རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་གིས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་ཆོས་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་མི་བདེན་ཡང་སྒྱུ་མ་སྒྱུ་མར་བདེན་པར་རིགས་པས་མི་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས། རྡུལ་ལ་སོགས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་དུ་སྒྱུ་མ་མ་གྲུབ་པས་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རྫུན་པ་འམ་ནི་བདེན་པ་ཞིག །བསྟན་པ་ལ་ནི་རྙེད་གྱུར་ན། །ལྟ་བ་འཛིན་པར་དེ་འགྱུར་ཏེ། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཁྱད་པར་མེད། །ཅེས་པ་དང་། སྡུད་པ་ལས། ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་དོན་འདི་བརྟག་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། དགེ་སློང་དག་བདེན་པ་དམ་པ་ནི་གཅིག་སྟེ་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཆོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་རྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དབུ་མ་རྩ་བར་སྒྱུ་མ་དང་སྒྱུ་མ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས་འདས་པར་གསུངས་པ་ནི། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བསླུ་བའི་ཆོས། །དེས་ན་རྫུན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་། འཕགས་པ་ལྷས་ཀྱང་། བཞི་བརྒྱ་པར། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཁས་མི་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་དུས་ནི་རིང་པོར་ཡང་། །གཅིག་ཀྱང་ཀླན་ཀ་བྱར་མི་རུང་། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གཤིས་ལ་བདེན་པའམ་རྫུན་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་སྒྱུ་མ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྣང་བར་བདེན་ལ། དོན་དམ་པར་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དོན་དམ་པར་ནི་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། དོན་དམ་པར་ནི་འགའ་ཡང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པས་དབང་པོའི་སྣང་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་དོ། །རིགས་པ་ཡང་དོན་དམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དཔྱད་བཟོད་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དཔྱད་མི་བཟོད་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་དངོས་འགལ་ཡིན་པས་བདེན་རྫུན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་མི་རྟག་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ
【漢語翻譯】 如果衡量，由於以時和相遇，常和剎那來衡量和分析，任何法都不能成立。如果說，那在如幻的自性中不真實，但幻術在幻術中真實，不能被理證駁倒。在勝義中承諾的本身就是承諾可以分析。由於不是由微塵等組成的，所以在勝義中幻術不成立，因此不能承諾。不是佛陀的究竟密意，在梵天殊勝心所請問經中說：如果於教法中，獲得虛假或真實，彼即執持見，與外道無差別。以及在《集經》中說：如虛空所見，應如是觀察此義。以及在《寶積經》中說：諸比丘，勝義諦唯有一個，即是不欺惑之法，涅槃。諸行是虛假的，具有欺惑之法。論師也在《中觀根本慧論》中說，超越了幻術和非幻術兩種方式：一切諸行皆欺惑，故說彼為虛妄。聖天也在《四百論》中說： 有與無及有非有，凡是不承認者，于彼縱經久遠時，亦無隻字可非難。 因此，自性中沒有任何真實或虛假。還有一些論師，如聖護等，認為幻術不是勝義諦，因為顯現的一切在世俗中是從緣起生的，所以在顯現上是真實的，但在勝義中什麼也沒有成立。如聖《二諦經》中說：世俗中是事物的自性，勝義中什麼也見不到。以及《般若經》中說：勝義中沒有任何完全成立的。因此，在世俗中不是空性，因為能夠起作用，所以在各自的根識對境上是真實的。在勝義中是空性，因為什麼也沒有成立。道理是，勝義的體相是可以分析的，而世俗的體相是不可分析的，因此它們是相違的，所以真假二者不能成為一體，因此不是有法和法性。如果是，就像世俗無常一樣，世俗的
【英語翻譯】 If measured, since no dharma can be established by measuring and analyzing with time and encounter, constancy and momentariness. If it is said that it is not true in the nature of illusion, but illusion is true in illusion, it cannot be refuted by reason. The very commitment in the ultimate truth is a commitment to be analyzed. Since it is not composed of dust, etc., illusion is not established in the ultimate truth, so it cannot be committed to. It is not the ultimate intention of the Buddha, as it is said in the Sutra Requested by Brahma's Special Mind: If in the teaching, one finds falsehood or truth, that becomes holding a view, and there is no difference from the heretics. And in the Compendium it says: As the sky is seen, so should this meaning be examined. And in the Ratnakuta Sutra it says: Monks, the ultimate truth is one, the dharma that does not deceive, Nirvana. All conditioned things are false, having the nature of deception. The teacher also said in the Root Verses on the Middle Way that it transcends the two ways of illusion and non-illusion: All conditioned things are deceptive, therefore they are said to be false. Aryadeva also said in the Four Hundred Verses: What does not accept existence, non-existence, and both, even after a long time, nothing can be criticized. Therefore, there is nothing true or false in nature. Also, some teachers, such as Shantipala, think that illusion is not the ultimate truth, because everything that appears is born from conditions in the conventional, so it is true in appearance, but nothing is established in the ultimate truth. As it is said in the Holy Sutra on the Two Truths: In the conventional, it is the nature of things, but in the ultimate, nothing is seen. And in the Mother Sutra it says: In the ultimate, nothing is completely established. Therefore, it is not emptiness in the conventional, because it can function, so it is true in each object of the senses. It is emptiness in the ultimate, because nothing is established. The reason is that the characteristic of the ultimate is analyzable, and the characteristic of the conventional is unanalyzable, so they are contradictory, so the two, truth and falsehood, cannot be one, so it is not a subject and a property. If it is, like conventional impermanence, the conventional
============================================================
==================== 第 73 段 ==================== 【原始藏文】 ོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡང་མི་རྟག་པར་ཐལ་བའམ། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའང་སྐྱེ་འགག་མི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དེས་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བརྟགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཟླ་གཅིག་ལྟ་བུ་མཚན་ཉིད་ལ་མི་བསླུ་བ་དང་། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཟླ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ལ་བསླུ་བར་དབྱེ་ཞིང་། དོན་དམ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་དབྱེ་བསལ་མེད་དོ། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་ཆོས་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་མི་བརྗོད་དེ། རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་ཆོས་ཅན་དང་། སྟོང་པ་དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་དགག་པ་ལ་ནི་གསུམ་སྟེ། མི་སྲིད་པ། རྟོག་བྱར་མི་རུང་བ། གོ་སྐབས་མི་རྙེད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མི་སྲིད་དེ། སུ་ལའང་སྣང་དུ་མི་རུང་ན་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་བརྟག་བྱའི་ཡུལ་དུའང་མི་རུང་བས་རྟོག་བྱའི་དོན་དུའང་མི་རུང་སྟེ། ཤེས་བརྗོད་གཞལ་བྱའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་རྫུན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པས་རྟོགས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་ཙམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་མི་སེལ་ཞིང་། ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་སྤང་གཉེན་དུ་མི་འཐད་དེ་དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་ལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་ཤེས་པས་མི་ཕན་པ་ལྟར། གཞི་རྫུན་གྱི་སྣང་བ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་ནས། ལོགས་སུ་སྟོང་པ་རྟོགས་པས་ཅི་ལ་ཡང་མི་ཕན་པས་རྟོགས་པ་དེ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་གནས་པའི་གོ་སྐབས་ ཀྱང་མི་རྙེད་པར་ཐལ་ཏེ། ནམ་མཁས་ཁྱབ་ཚད་དུ་སྣང་བས་ཁྱབ་པས་ཕྱོགས་བཅུ་གང་ནས་ཀྱང་སྣང་བ་མེད་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པས་རྟོགས་པའང་མི་རུང་སྟེ་སེམས་སྣང་རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་ལས་ནམ་ཡང་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་བྱ་དེ་ཡང་རྟོག་བྱེད་སེམས་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་དམ་མི་འཐད་དེ། སེམས་འགྲེལ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ལས་ནི་ལོགས་ཤིག་ན། །དོན་དམ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ། །སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་ཀུན་རྫོབ་ལ། །ཀུན་རྫོབ་གང་ཡིན་སྟོང་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པའང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁེགས་ལ། ཐ་དད་པའང་ཁེགས་པ་ཉིད་དེ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའ
【漢語翻譯】 或者，您的主張會陷入勝義諦也不恒常的過失嗎？或者，就像勝義諦的自性沒有生滅一樣，世俗諦也存在不生滅的過失。因此，所有顯現和分別都是世俗諦。 正確的世俗諦就像一個月亮一樣，在自性上不會欺騙；錯誤的世俗諦就像顯現兩個月亮一樣，在自性上會欺騙，這樣區分。因為勝義諦什麼也沒有成立，所以沒有區分。因此，兩種諦不是包含在一個事物中的法，所以不能說是有法的事物的自性。因為自性顯現是世俗諦，所以是有法；空性是勝義諦的自性，互相依賴才能成立。以上是所述內容。對於這個反駁，有三種：不可能、不能成為思考的對象、找不到機會。第一，不是顯現的空性，在兩種諦中都不可能。因為對任何人都不可能顯現，所以是沒有形象的，而且形象在世俗諦中也沒有，就像阻擋虛空一樣。第二，因為不能成為思考的對象，所以也不能成為思考的意義。如果是知識、言說、衡量的事物，就會變成虛假的。如果不是這些事物的自性，那是不可能的，所以不能被證悟。僅僅證悟一切顯現為空性，並不能消除障礙。執著於差別，不適合作為對治，就像對敵人產生嗔恨，知道虛空是空性也沒有用一樣。對於虛假的基礎顯現執著為真實，另外證悟空性，對什麼也沒有用，所以對於證悟沒有必要。第三，空性存在的機會也會陷入找不到的過失。因為虛空以遍及的程度顯現，所以從任何十方都沒有不顯現的機會。通過知識來證悟也是不可能的，因為從心識顯現、分別和無分別中永遠找不到。而且，思考的對象也是思考者心識顯現。因此，與世俗諦不同的勝義諦是不合理的。《心釋》中說：「從世俗諦之外，不能現見勝義諦。什麼是空性，就是世俗諦。什麼是世俗諦，就是空性。」同樣，兩種諦的本體是一個，也通過那個（教證）否定了。不同也是被否定的。在《解深密經》中
【英語翻譯】 Or, would your claim fall into the fault that the ultimate truth is also impermanent? Or, just as the nature of the ultimate truth has no arising or ceasing, the conventional truth also has the fault of not arising or ceasing. Therefore, all appearances and discriminations are conventional truth. Correct conventional truth is like one moon, which does not deceive in its nature; false conventional truth is like the appearance of two moons, which deceives in its nature, thus distinguishing. Because the ultimate truth is not established in any way, there is no distinction. Therefore, the two truths are not phenomena that are included in one entity, so it cannot be said to be the nature of a subject. Because the appearance of self-nature is conventional truth, it is a subject; the nature of emptiness is the ultimate truth, which is established by mutual dependence. The above is what was said. To refute this, there are three: impossibility, inability to be an object of thought, and inability to find an opportunity. First, emptiness that is not an appearance is impossible in both truths. Because it cannot appear to anyone, it is without form, and form is also not in conventional truth, just like blocking space. Second, because it cannot be an object of thought, it also cannot be the meaning of thought. If it is the nature of knowledge, speech, and measurement, it will become false. If it is not the nature of these things, it is impossible, so it cannot be realized. Merely realizing all appearances as emptiness does not eliminate obscurations. Clinging to differences is not suitable as an antidote, just as knowing that space is empty is of no use to someone who has generated hatred towards an enemy. Clinging to the false basis of appearance as true, and separately realizing emptiness, is of no use at all, so there is no need for realization. Third, the opportunity for emptiness to exist will also fall into the fault of not being found. Because space appears to pervade, there is no opportunity from any of the ten directions where there is no appearance. It is also impossible to realize through knowledge, because it can never be found from mental appearance, discrimination, and non-discrimination. Moreover, the object of thought is also the mental appearance of the thinker. Therefore, the ultimate truth that is different from conventional truth is unreasonable. In the Heart Sutra Commentary, it says: "Apart from conventional truth, the ultimate truth cannot be seen. What is emptiness is conventional truth. What is conventional truth is emptiness." Similarly, the essence of the two truths being one is also refuted by that (statement). Being different is also negated. In the Saṃdhinirmocana Sūtra,
============================================================
==================== 第 74 段 ==================== 【原始藏文】 ི་མདོ་ལས། འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ནི། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གང་རྟོག་པ། །དེ་དག་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་རང་རྒྱུད་འོག་མ་སྒྱུ་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པས་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་། སྣང་སྟོང་ཐ་དད་དུ་འདོད་པས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་བཞག་པའང་ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། རྟག་དང་ཆད་པ་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་མཐའ། །གང་ཡང་གཉིས་པོ་དག་ནི་མེད་ཤེས་ནས། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་ གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །རང་རྒྱུད་གོང་མ་ནི། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་དང་། ཞི་བ་འཚོ་དང་། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་འདི་ལྟར་རྟོགས་ཏེ། ཡང་དག་པར་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་འཇོག་ལ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་ཕྱོགས་དགག་པ། རང་རྒྱུད་འཕེན་པའི་ཚུལ་གསུམ་གྱི་ཚད་མས་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་རྟག་པར་འདོད་པ་ན། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པར་ཐལ། བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པས་བཀག་པའི་རྗེས་སུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའོ། །འདིའི་ལུགས་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་ནི་སྣང་བཞིན་པ་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ལ། གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་མན་ཆད་ནང་པ་ཀུན་གཞན་སྐྱེ་འདོད་པར་མཐུན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་དེ་ཡང་སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ། སྣང་ལ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྣང་དུ་འདྲ་ཡང་དོན་བྱེད་དང་། །ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་མི་ནུས་ལས། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་བྱས། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ པས་དག་པའི་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་ལྡོག་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་རྗེས་ཐོབ་ན་ཡོད་པས་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་དེ། ཚོགས་སྦྱོར་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ཀྱང་སྒོ་ལྔའི་གསལ་སྣང་མི་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱང
【漢語翻譯】 在《集異門經》中說：『行界和勝義的體性，是一和異性分離的體性。誰如果認為是一和異性，那些人就是進入了不如理的見解。』因此，自續下部宗認為幻化是勝義，所以認為二諦的本體是一；認為顯現和空性是不同的，所以安立本體是不同的，這不是很好地理解了能仁的密意。為什麼呢？因為墮入了有和無的邊。在《三摩地王經》中說：『常和斷也是邊，有和無這兩個都是邊。智者知道任何二者都不存在，也不會安住在中間。』自續上部宗，如論師智藏、寂護、蓮花戒等，他們這樣理解能仁的密意：真實中超越了邊，世俗中安立為如依存關係幻化的形態一樣。而且，在世俗中，通過自方成立、他方破斥、自續延伸這三種理證來進行。例如，如果認為事物是常，事物，法，應是不常，因為是所作，如瓶子一樣。』這樣遮破之後，自續的立宗是：事物，法，是不常，因為是所作，因為是從因緣所生。』這個宗派的二諦是，顯現的這些是世俗諦，僅僅是依存關係而顯現為各種各樣，並且認為是自他而生。從這以下，所有的內道都一致認為是從他而生。世俗也分為顯現而能起作用的真實世俗，顯現而不能起作用的虛假世俗。在《二諦論》中說：『顯現相似，但作用和能力不同，由此區分了真實和非真實的世俗。』而且，世俗法都是錯亂的，所以在沒有獲得清凈地之前不會退轉。對於聖者來說，后得位時存在，所以稱為清凈世間。對於凡夫來說，任何時候都存在，即使在資糧道和加行道中入定，五根的明覺也不會停止。像各種各樣的顯現，也像唯識宗一樣，是心...
【英語翻譯】 It is said in the Sangitigama Sutra: 'The nature of the realm of formations and the ultimate nature is the nature of being free from one and different. Whoever conceives of it as one and different, those have entered into an improper view.' Therefore, the lower Svatantrika school, believing that illusion is the ultimate truth, considers the two truths to be of the same essence. And believing that appearance and emptiness are different, they establish the essence as different, which is not a good understanding of the intention of the Able One. Why? Because they have fallen into the extreme of existence and non-existence. In the Samadhiraja Sutra it says: 'Constancy and annihilation are also extremes, existence and non-existence are both extremes. The wise, knowing that neither of these two exists, do not abide even in the middle.' The higher Svatantrika school, such as the teachers Yeshe Nyingpo, Shantarakshita, Kamalashila, and others, understand the intention of the Able One in this way: in reality, it transcends extremes, and in conventionality, it is established as it abides in the form of interdependent illusion. Moreover, in conventionality, it is done through the three valid cognitions of establishing one's own position, refuting the position of others, and extending one's own system. For example, if one believes that things are permanent, 'things, subject, should be impermanent, because they are made, like a pot.' After refuting in this way, the Svatantrika's proposition is: 'things, subject, are impermanent, because they are made, because they are born from causes and conditions.' According to this system, the two truths are: these appearances are the conventional truth, appearing in various ways merely as interdependence, and it is believed that they arise from others. From this point on, all inner schools agree that things arise from others. Conventional truth is also divided into true conventional truth, which appears and can perform a function, and false conventional truth, which appears but cannot perform a function. In the Two Truths it says: 'Although appearances are similar, they differ in function and ability, thus distinguishing between true and untrue conventional truths.' Moreover, all conventional phenomena are mistaken, so they do not revert until the state of purity is attained. For the noble ones, they exist in the subsequent attainment, so they are called pure mundane. For ordinary beings, they exist at all times, because even when in meditative equipoise in the accumulation and application stages, the clear appearances of the five senses do not cease. These various appearances, like the Mind-Only school, are mind...
============================================================
==================== 第 75 段 ==================== 【原始藏文】 ་མ་ཡིན་ལ་ཉན་ཐོས་པ་ལྟར་དོན་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་སེམས་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤང་བྱའི་དྲི་མ་ཀུན་རྫོབ་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དོན་དམ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཉིད་རིགས་པས་དཔྱད་ན་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མེད་པས་ཡོད་མེད། ཡིན་མིན། གྲུབ་མ་གྲུབ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་གིའང་སྤྲོས་བརྗོད་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས་པས་སྔར་བཞིན་མ་གྲུབ་ཅེས་སུའང་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འདོད་དེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་འདི། །རིགས་པས་བརྟགས་ན་འགའ་མི་རྙེད། །མ་རྙེད་པ་ཉིད་དོན་དམ་སྟེ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་པ་དང་། སྔ་མ་དེ་ཉིད་ལས། ཡོད་མེད་དངོས་པོ་མཁྱེན་པ་པོ། །ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་ཀྱང་གང་མ་གཟིགས། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་ཅི་འདྲ་ཞེས། །ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པའི་ལྟ་བས་དཔྱོད། །ཅེས་སོ། །རྟོགས་ཚུལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པས་འགའ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ། སོ་སོ་རང་རང་ གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འགའ་ཡང་མཐོང་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་སྟེ། ཡུམ་ལས། ཆོས་གང་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐོང་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཤེས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བཅས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། དོན་དམ་པ་སྣང་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་མཐར། སྐུ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། རང་དོན་དུ་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། གཞན་དོན་དུ་གཟུགས་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྣང་བས། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་མཛད་ཅིང་དོན་དམ་པར་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་མེད་ལ་དོན་མཛད་པ་ཡང་མེད་དེ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འོག་མ་ལས། དོན་དམ་སྒྱུ་མ་དང་སྟོང་པར་འདོད་པ་ཉིད། འདིར་ཡོད་མེད་ལས་འདས་པས་གཉིས་ཀར་མི་འདོད་ལ། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་དང་དངོས་པོར་བདེན་པ་ལས། འདིར་རྫུན་པ་ཉིད་ཀྱང་རྫུན་བཞིན་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་ཞིག་སྨྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ། ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་དང་། དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་དམ་མི་འདོད་པ་འཐད་ནའང་། དངོས་སྣང་ལ་བདེན་རྫུན་གཉིས་སུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། ཆུ་ཟླ་དང་གནམ་ཟླ་གཉིས་ར
【漢語翻譯】 也不是像聲聞乘一樣是其他的意義，而是由於習氣錯亂的力量，顯現為這樣的心。因此，他們認為應該斷除的垢染是世俗諦。勝義諦就是，以理智分析世俗諦本身，因為沒有一和多的自性，所以對於有無、是與非、成立與不成立等等任何法的戲論言說都超出了思維的範疇，所以像以前一樣，他們認為不能安立為不成立。如《二諦論》中說：這般顯現的世俗諦，若以理智來觀察，則一無所得。無所得即是勝義諦，是本自存在的法性。又如《金剛經》中說：法性不是所知，因為不能被分別識所認識。前面那部經中又說：有無事物之知者，全知者亦未曾見，其事物為何，以極細之見來觀察。證悟之方式是，以智慧觀察，無任何可執著之處，此乃勝義諦。各自以各自的明覺智慧，以無任何所見之方式證悟。如《母經》中說：以無任何法可見之方式而見，即是見般若波羅蜜多。如是，了知二諦之義后，於世俗中積累有相之福德資糧，于勝義中積累無相之智慧資糧，最終現前二身，為自利而證得離戲論之法身，為利他而顯現如幻之色身，如是盡輪迴際利益有情。並且，在等持之後，以如幻之智慧行持，而在勝義中，既無成佛者，也無利他者，因為超離了戲論之邊際。下文中說：勝義諦認為如幻和空性，此處因為超離了有無，所以不承認兩者。世俗諦認為是幻象和實物，此處認為虛假本身也如虛假一般，僅僅是從因緣和合而生，這是其中的差別。對此進行駁斥：名言中，因緣和合顯現為幻象，以及不承認與事物相異的勝義諦是可以接受的。但是，認為顯現的事物有真假兩種是不合理的。比如水月和天月二者
【英語翻譯】 It is also not another meaning like the Hearers, but it appears to the mind in this way due to the power of habitual confusion. Therefore, they believe that the defilements to be abandoned are conventional truths. The ultimate truth is that when the conventional truth itself is analyzed by reason, because there is no self-nature of one and many, there is no existence or non-existence, yes or no, establishment or non-establishment, etc. Any elaboration of the Dharma exceeds the scope of thought, so as before, they believe that it cannot be established as not established. As it is said in the Two Truths: This conventional appearance, if examined by reason, nothing can be found. Not finding is the ultimate truth, the Dharma-nature that has always existed. And as it is said in the Diamond Sutra: Dharma-nature is not knowable, because it cannot be known by the discriminating consciousness. The former sutra also says: The knower of existence and non-existence, even the all-knower has not seen, what is its nature, examine it with extremely subtle view. The way to realize it is that by examining with wisdom, there is nothing to be grasped, this is the ultimate truth. Each individual realizes it with their own wisdom, in a way that nothing is seen. As it is said in the Mother Sutra: Seeing in a way that no Dharma is seen is seeing the Perfection of Wisdom. Thus, by knowing the meaning of the two truths, in the conventional truth, accumulate the accumulation of merit with appearances, and in the ultimate truth, accumulate the accumulation of wisdom without appearances. In the end, manifest the two bodies, and for one's own benefit, attain the Dharma-body free from elaboration, and for the benefit of others, manifest the illusory form-body. In this way, benefit sentient beings as long as samsara exists. Moreover, after equipoise, act with illusory wisdom, but in the ultimate truth, there is neither a Buddha nor a benefactor, because it is beyond the limits of elaboration. The following says: The ultimate truth is considered to be illusion and emptiness. Here, because it is beyond existence and non-existence, both are not accepted. The conventional truth is considered to be illusion and reality. Here, the falsehood itself is also like falsehood, only arising from causes and conditions, interdependence, this is the difference. Refuting this: In name, it is acceptable that causes and conditions appear as illusions, and that the ultimate truth is not considered to be different from things. However, it is unreasonable to consider the appearing things to be true and false. For example, the water moon and the sky moon
============================================================
==================== 第 76 段 ==================== 【原始藏文】 ྐྱེན་ལས་སྣང་བ་དང་། མིག་ཤེས་ལ་སྣང་བ་དང་། དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པར་མཚུངས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །གནམ་ཟླ་ཉིད་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་མེད་པ་དང་། སྐད་ཅིག་དང་དུས་དང་། མཐའ་དབུས་མ་གྲུབ་པའི་རིགས་པས་ཀྱང་ཁེགས་པས། མེད་ལ་སྣང་བ་ཆུ་ཟླ་དང་མཚུངས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བར་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱེད་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་དེ་གནམ་ཟླས་མུན་པ་སེལ་ལ། ཆུ་ཟླས་མི་སེལ་ལོ་ཞེ་ན། ཕྱོགས་རེའི་དཔྱད་པ་མཚུངས་ཏེ། འོ་ན་ཆུ་ཟླ་རང་མཚན་པ་ལྟར་གནམ་ཟླས་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་ཐལ་ཏེ། རྫིང་བུར་ཤར་བའི་དོན་བྱེད་གནམ་ཟླས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མཁའ་ཟླ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་ཙམ་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལས། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གནམ་ཟླས་ཀྱང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཟླ་དང་མཚུངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་དག །དྭངས་ཤིང་རྙོག་པ་མེད་པའི་མཚོར་སྣང་ཡང་། །ཆུ་ཟླ་སྟོང་པ་གསོག་སྟེ་སྙིང་པོ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་ལས་སྐྱེ་བར་སྣང་ཡང་། གཞན་ཁོ་ན་ལས་འདོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་གྲུབ་ན་རང་ལས་སྐྱེ་བའང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མེད་དེ་རང་གྲུབ་དུས་སམ་མ་གྲུབ་དུས་ན་སྐྱེ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གཞན་སྐྱེའང་མེད་དེ་རྒྱུ་འགགས་ན་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་ཞིང་། མ་འགགས་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བས་མ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དུས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུན་ལས་སྐྱེ་བ་ཕྲད་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཙམ་ལས། དངོས་པོ་གཤིས་དང་ཐ་སྙད་གང་དུའང་རང་དང་གཞན་རང་མཚན་པ་མེད་པས་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་མ་གྲུབ་བོ། །འོན་ཀྱང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཡང་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་མེད་པས་ཀྱང་གཞན་སྐྱེ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་སོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བར་སྣང་ཙམ་མི་འགོག་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྣང་ཉིད་དགག་མིན་གྱི། །འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པ། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་སྣང་ཙམ་མི་དགག་པ་ལ་གཞན་སྐྱེ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་ཙམ་ལ་བདག་གཞན་གྱི་དཔྱད་པ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་མི་སྐྱེའི་ཐ་སྙད་མེད་པའི
【漢語翻譯】 因為由緣而顯現，以及在眼識中顯現，並且在分析時同樣不能成立。 天空中的月亮本身沒有微塵的組成部分，並且通過剎那、時間和沒有邊際和中心等理證也被駁斥。因此，沒有而顯現如同水中的月亮一樣，這是不合理的。對於習氣錯亂的意識所顯現的，也沒有任何差別。如果有人說，存在能起作用和不能起作用的差別，天空中的月亮能消除黑暗，而水中的月亮不能消除。那麼，單方面的分析是相同的。如果這樣，如同水中的月亮一樣，天空中的月亮也不應能起作用，因為在水池中顯現的作用，天空中的月亮不能做到，因為它只是天空中的月亮。因此，僅僅是顯現的作用，天空中的月亮也不能在所有情況下都起作用。所以，一切事物都和水中的月亮一樣。《定解寶燈王經》中說：『如同夜晚水中的月亮，清澈無垢地顯現在湖中，水中的月亮空虛無實，一切諸法也應如是知曉。』 這樣，雖然顯現為從因緣和合的顯現中產生，但不應僅僅認為是從他者產生。如果名言中成立從他者產生，那麼也就會成立從自身產生。如果有人說，那是不可能的，因為在自身成立時或未成立時，都不可能產生。那麼，從他者產生也是不可能的，因為如果因已滅，那麼產生就會變成無因，如果因未滅，那麼就會變成從常法產生，從而變成不產生。並且，同時產生的事物，不能成立為所生和能生，並且從連續中產生，因為阻斷了相遇，所以根本不能成立。因此，從因產生果，僅僅是顯現而已，在事物的自性和名言中，都沒有自和他者，因此從它產生是不能成立的。然而，從他者產生也僅僅是錯覺，實際上並不存在，因此也應知曉他生不能成立。從因緣產生僅僅是顯現，這並不否認，正如經中所說：『如何顯現本身不被否定，在此應斷除將痛苦之因，執著為真實的念頭。』 我們也不否認顯現，而認為存在他生，這是不對的，因為對於顯現本身，沒有加入自他的分析，並且沒有產生或不產生的名言。
【英語翻譯】 Because it appears from conditions, and appears to the eye consciousness, and is equally unestablished upon analysis. The moon in the sky itself lacks the component of particles, and is also refuted by the reasoning of momentariness, time, and the absence of beginning and end. Therefore, the appearance of something nonexistent is similar to the moon in water, which is unreasonable. There is also no difference in what appears to the consciousness deluded by habitual tendencies. If it is said that there is a difference in the ability to perform a function, that the moon in the sky dispels darkness, but the moon in water does not, then the one-sided analysis is the same. If so, just as the moon in water is characterized by itself, the moon in the sky should also be unable to perform a function, because the function that appears in a pond cannot be performed by the moon in the sky, since it is the moon in the sky. Therefore, apart from the mere appearance of performing a function, the moon in the sky cannot perform a function in all respects. Thus, all things are similar to the moon in water. As it is said in the King of Samādhi Sutra: 'Just as the moon in the water at night, appears clear and without impurity in a lake, the moon in the water is empty and without essence. Know that all phenomena are the same.' Thus, although it appears to arise from the appearance of dependent origination of cause and conditions, it is not reasonable to assume that it arises solely from others. If arising from others is established in conventional truth, then arising from oneself will also be established. If it is said that this is impossible because it is not possible to arise when oneself is established or not established, then arising from others is also impossible, because if the cause has ceased, then arising would be without a cause, and if the cause has not ceased, then it would arise from permanence, and thus would not arise. Furthermore, things that arise simultaneously cannot be established as the produced and the producer, and arising from continuity is not established because the encounter is blocked. Therefore, it is only unestablished. Thus, the arising of the result from the cause is only an appearance, and in the nature of things and in conventional truth, there is no self or other, so arising from that is not established. However, the appearance of arising from others is also an illusion, and since it does not exist in reality, it should also be known that arising from others is not established. The mere appearance of arising from cause and conditions is not denied, as it is said: 'How the appearance itself is not denied, here the cause of suffering, the thought of truth, is to be reversed.' We also do not deny appearance, but to assert the existence of other-arising is incorrect, because for the appearance itself, the analysis of self and other has not been applied, and there is no conventional term of arising or not arising.
============================================================
==================== 第 77 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཕྱིར་དང་། འགག་མི་འགག་ཏུ་བློས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟག་མི་རྟག་དང་རྫས་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་བརྟག་པའི་རིགས་པས། སྣང་བ་མི་དགག་པར་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་ཙམ་ཡང་ཁེགས་པས་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིས། །དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ལ། །སྐྱེ་བ་འཇིག་པ་འགག་པ་དག །ཁྱོད་ཀྱིས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་ འདྲར་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དང་འགལ་བས་ཀྱང་མེད་དེ། འཇུག་པ་ལས། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་མེད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་རྒྱུ་འགག་མ་འགགས་ལ་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་པས་བདག་སྐྱེ་གཞན་སྐྱེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྣང་ཚོད་དཔྱད་ནས་མ་དམིགས་པའི་དོན་དམ་ཡང་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པའི་ཆར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དཔྱད་པའི་དོན་དམ་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་དེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མ་གྲུབ་པས་དེ་ལ་དཔྱད་པའི་དོན་དམ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དཔྱད་མཁན་རྟོག་པར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེས་དཔྱད་པའི་དོན་དམ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། དམིགས་བཅས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་བློ་སྟོང་ཉིད་དང་འགལ་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། སེམས་ནི་དམིགས་དང་བཅས་རྣམས་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དཀའ་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །རྟོག་པས་གཞིག་པ་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་གནས་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཀུན་དུ་རྟོག་དང་བཅས་རྣམས་ལ། །སྟོང་ཉིད་དམ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དམིགས་པས་ཀུན་དུ་དཀྲུགས་པའི་ཡིད། །འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱད་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་མ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་མི་འཐད་དེ། མ་དམིགས་པ་དེ་བློས་ངེས་པ་དེ་ཡིན་ནམ། ཡུལ་དེ་ ཡིན། བློ་དེ་ཡིན་ན་དཔྱད་བྱ་དང་དཔྱོད་བྱེད་རྫས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་ལ། ཡུལ་ཡིན་ན་ཆ་ཤས་དང་ཆ་མེད་དང་མ་གྲུབ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བས་དོན་དམ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མིག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་རྣལ་མ་ནི་དཔྱད་རུང་མ་དཔྱད་རུང་དཔྱད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་གནས་དགོས་ཏེ། ཡུམ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱོན་ཡང་རུང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས
【漢語翻譯】 並且，因為不能確定是否止滅。因此，用觀察常與無常、事物和時間等等的道理，僅僅說現象不被遮破而從他產生也是被駁倒的，所以不能承認。因此，應當了知如夢境的生起一樣，顯現而無自性。如《梵天請問經》中說：以恒時無自性，事物種種之顯現，生滅止息諸法，汝示如夢如幻。 如此，顯現也不與世俗名言相違背。《入行論》中說：他生於世間亦無有。因此，應當了知以因止滅與不止滅等等的觀察，自生他生皆不能成立。觀察顯現的量而無所見的勝義也不存在，因為世俗本身在分等部分上不能成立，因此對它的觀察的勝義也不能成立，如同石女之子不能成立，因此對它的觀察的勝義也不能成立一樣。又，因為觀察者產生於分別，所以以它觀察的勝義不能成立，因為有境的分別觀察之識與空性相違而不能成立的緣故。《入行論》中說：勝義非是識之境，識乃世俗所許爾。以及，心乃有境諸法中，空性安住實為難。以分別破除也是分別，因此也不是實相，因為是遍計的緣故。《寶積經》中說：于諸具足分別者，勝義空性實非有，以境周遍擾亂意，乃是輪迴之自性。如是宣說的緣故。觀察的對境世俗未見，那本身不應是勝義，未見是心識所確定，還是境，如果是心識，則所觀察和能觀察是實體相違，所以不能成立，如果是境，則會變成部分和無分以及不能成立三種，因此與任何勝義都不能成立的自性相違，並且會成為顯現生滅，並且會成為眼等之境。因此，真實的勝義必須安住于可觀察不可觀察，不依賴於觀察，如《母經》中說：如來不來也可，如來
【英語翻譯】 And, because it is not certain whether it ceases or not. Therefore, by the reasoning of examining permanence and impermanence, things, and time, etc., even just saying that phenomena are not refuted and arise from others is refuted, so it cannot be accepted. Therefore, it should be understood that like the arising of a dream, it appears but has no self-nature. As it is said in the Brahma's Questions Sutra: "By always having no self-nature, various things appear, birth, destruction, and cessation, you show as like a dream, like an illusion." Thus, appearance is also not contradictory to worldly conventions. As it is said in the Entering the Middle Way: "Arising from others is also not in the world." Therefore, it should be understood that by examining whether the cause ceases or does not cease, etc., neither self-arising nor other-arising is established. There is also no ultimate truth that is not seen after examining the measure of appearance, because the conventional itself is not established in terms of parts, etc., therefore the ultimate truth of examining it is also not established, just as the son of a barren woman is not established, therefore the ultimate truth of examining it is also not established. Also, because the examiner arises in conceptuality, therefore the ultimate truth examined by it is not established, because the consciousness of objective conceptual examination is contradictory to emptiness and therefore not established. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "The ultimate is not the object of the mind, the mind is considered to be conventional." And, "For all those with objects, emptiness is difficult to abide in." What is destroyed by conceptuality is also conceptuality, therefore it is also not the reality, because it is imputation. As it is said in the Heap of Jewels Sutra: "For all those with concepts, there is no ultimate emptiness, the mind disturbed by objects, is the nature of samsara." Therefore, it is said. The object of examination, the conventional that is not seen, should not be the ultimate, is that unseen thing determined by the mind, or is it the object? If it is the mind, then the object of examination and the examiner are substantially contradictory, so it cannot be established, if it is the object, then it will become three: part, partless, and unestablished, therefore it is contradictory to the nature that no ultimate truth can be established, and it will become apparent arising and ceasing, and it will become the object of the eye, etc. Therefore, the true ultimate truth must abide in what can be examined and what cannot be examined, not depending on examination, as it is said in the Mother Sutra: "Even if the Tathagatas do not come, the Tathagatas"
============================================================
==================== 第 78 段 ==================== 【原始藏文】 ་བྱོན་ཡང་རུང་། དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ནི་འཕེལ་བའམ་འགྲིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དཔྱད་པ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། བློ་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཆ་མེད་པས་དཔྱོད་མཁན་མ་གྲུབ་པ་དང་། དོན་དམ་དམིགས་བསམ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་དཔྱད་གཞིར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཙམ་དུ་མི་འཐད་དེ། ངོ་བོ་གཅིག་ན་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་ཞིང་། ལྡོག་པ་ཐ་དད་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པས་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་མཐུན་པའི་སྣང་རྫས་ཀྱང་ཁེགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ལས་རྫས་གཞན་དོན་དམ་མེད། དོན་དམ་ལས་རྫས་གཞན་ཀུན་རྫོབ་མེད། དུས་གཉིས་ཀའི་རྫས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་མ་གྲུབ་ན་ལྡོག་པའང་མེད་པས་བདེན་གཉིས་བཞག་ཏུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། བློས་དཔྱད་པ་དང་དཔྱད་ཡུལ་གྱི་བདེན་གཉིས་དངོས་པོ་ ལ་མེད་པས་བདེན་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། བདེན་པ་གཅིག་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད། །བྱིས་པ་སྤྲོས་ལ་དགའ་བས་བརྟག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ལུང་ལས་གསུངས་མོད་ཅེ་ན། དཔྱད་བྱ་དཔྱད་ཡུལ་དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྣང་ཚོད་དཔྱད་པ་མ་ཞུགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆ་ཙམ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་ཀྱི། གཤིས་ལ་བདེན་རྫུན་གང་ཡང་མེད་པས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་ཏུ་མེད་དོ། །བདེན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་ཏུ་ཡོད་ན་རྫུན་པ་དང་གསུམ་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྟགས་པ་མཚུངས་སོ། །ཡུམ་ལས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པའམ་རྫུན་པ་གང་དུ་ཡང་མེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། དཔྱད་པ་མཚུངས་ཏེ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ན་ཐ་སྙད་དུའང་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མོ་གཤམ་ལ་བུ་དོན་དམ་ལ་མེད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཚུལ་འདི་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་གཟེབ་ལས་མ་འདས་པས་སྣང་བར་གྲུབ། དོན་ལ་མ་གྲུབ་ཅེས་པས་རྟག་ཆད་ལས་མ་འདས་པ་ཉིད་དེ་སྣང་སྟོང་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་ཆ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་པར་མེད་པར་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་བཀག་ པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །མཁྱེན་པ
【漢語翻譯】 來也沒關係。正如這般，這是不會增長或減少的。如果說「分析是理解的方法」也是不行的，因為剎那沒有分，沒有思維分析的部分，所以分析者無法成立。勝義諦的目標和思維超越了戲論，所以分析的基礎也無法成立。僅僅因為本質相同而以不同方面來區分是不合理的，如果本質相同，就會有互相混淆的過失。不同的方面是虛構的，因為它們不是實質，所以共同的顯現實質也會被排除。因為在世俗諦中沒有其他勝義諦的實質，在勝義諦中沒有其他世俗諦的實質。兩個時期的實質都無法成立。如果實質無法成立，方面也就不存在，因此二諦將無法安立。因為心識的分析和分析對象的二諦在事物中並不存在，所以沒有一個或多個真諦。《楞伽經》中說：「真諦唯一，非有二。凡夫喜戲論，故作分別。」如果有人說，經典中是這樣說的，那並不是說分析者和分析對象，而是在尚未進行顯現分析的本質上，僅僅是顯現和無自性的部分，才在名言上說，本性中沒有真假，所以無法安立二諦。如果可以安立二諦，就會變成有虛假，變成有三種，這樣的推論是相同的。《母經》中說：「善現，一切法既非真實亦非虛妄，以其自性本無之故。」如果有人說，這是在勝義諦中說的，那推論是相同的，如果在實質上無法成立，在名言上也無法安立，就像石女沒有兒子，在勝義諦中沒有，在世俗諦中有的情況是不可能的。因此，這種方式也沒有超出虛構的範圍，因為顯現上成立，實質上不成立，這本身並沒有超出常斷二邊，因為沒有脫離對顯現空性的真實執著。六十正理論的註釋中說：「任何以世俗諦存在而承諾的事物，那時就會變成常，任何以勝義諦不存在而承諾的事物，那時就會變成斷。」因為執著常斷見是所有過患的根源，所以是被禁止的。《中觀根本慧論》中說：「世尊知有與無，」
【英語翻譯】 It doesn't matter if they come. Likewise, this suchness does not increase or decrease. It is also not acceptable to say that "analysis is a method of understanding," because a moment of mind has no parts, and there is no part of thought or analysis, so the analyzer cannot be established. The ultimate aim and thought are beyond elaboration, so the basis of analysis cannot be established either. It is not appropriate to distinguish merely by aspects when the essence is one, because if the essence is one, there would be the fault of mutual confusion. Different aspects are fabrications, and because they are not substances, the common appearance substance would also be excluded. Because there is no other ultimate substance apart from the conventional, and no other conventional substance apart from the ultimate. The substance of both times cannot be established. If the substance cannot be established, then there are no aspects, so the two truths cannot be established. Because the mind's analysis and the two truths of the object of analysis do not exist in things, there is no one or many truths. The Lankavatara Sutra says: "The truth is one, not two. Children like elaboration, so they investigate." If someone says, "But it is said in the scriptures," it is not said as the analyzer and the object of analysis, but only in the essence where appearance analysis has not entered, only the aspect of appearance and no self-nature is expressed in name, but there is no truth or falsehood in nature, so the two truths cannot be established. If the two truths can be established, then there will be falsehood, and there will be three, the inference is the same. The Mother Sutra says: "Subhuti, all phenomena are neither true nor false, because their nature is without essence." If someone says, "That is said in the ultimate truth," the analysis is the same, because if it is not established in reality, it cannot be established in name either, just as a barren woman cannot have a son, it does not exist in the ultimate truth, and it is impossible to exist in the conventional. Therefore, this method has not gone beyond the box of fabrication, because it is established in appearance, and not established in reality, which itself has not gone beyond permanence and annihilation, because it has not separated from the attachment to truth in appearance and emptiness. The commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning says: "Whatever is affirmed as existing in the conventional truth, at that time it becomes permanent, and whatever is affirmed as not existing in the ultimate truth, at that time it becomes annihilation." Because clinging to permanence and annihilation is the source of all faults, it is prohibited. The Root Wisdom says: "The Blessed One knows existence and non-existence,"
============================================================
==================== 第 79 段 ==================== 【原始藏文】 ས་ཀཱཏྱཱ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང་། །མེད་པ་གཉིས་ཀ་བཀག་པར་མཛད། །ཅེས་པ་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གཞན་ཡང་འདི་ལ་ལོག་བཟུང་ན། །བླུན་པོ་མཁས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས། །སྤོངས་པས་མ་རུང་བདག་ཉིད་ཅན། །མནར་མེད་པར་ནི་སྤྱི་ཚུགས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྩེ་མོ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོའི་དོན། །ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་སྤྲོས་པ་ཀུན་འགོག་སྟེ། །ཆོས་ཀུན་རྟེན་འབྲེལ་སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་མེད། །བདེན་གཉིས་སྒྱུ་མ་མཐའ་བྲལ་ཉིད་སྒོ་ནས། །ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་བྱེད། །ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ནི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་ཡིན་ལ། དེའི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པའི་སྲོལ་འབྱེད་པ་ཐོག་མ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྔ་བོ་ཆེ་ཆེན་པོའི་མདོར་ལུང་བསྟན་པ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཉི་མ་དྲི་མ་མེད་པས་ལྟ་བ་ངན་པའི་ཐིབས་པོ་སེལ་བར་མཛད་པ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཞུང་རིག་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་དོན་འགྲེལ་པ་པོའང་། འཕགས་པ་ལྷ་དང་། སངས་རྒྱས་བསྐྱང་དང་། ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་། ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ནང་ནས་མི་འཕྲོགས་པའི་མཁྱེན་རབ་དང་ཐུགས་རྗེར་ལྡན་པ་ འཕགས་པ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དབུ་མ་རྩ་བའི་དོན་གྱི་འགྲེལ་པ་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཚིག་གི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་བ་མཛད་དེ། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ཉི་མ་ཤར་བར་མཛད་པས། ལྟ་བ་ངན་པའི་ཐིབས་པོ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེའི་གཞུང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པ་ནི། གཤིས་ངོ་བོར་གང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཁས་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་ཞེན་དང་བཅས་པས་ན་རང་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་དག་གི་ལུགས་རང་གི་གཞུང་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་བ་དང་། དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཁས་ལེན་པ་པོ་དེའི་གཞུང་ལ་གྲགས་ཚོད་དེས་འགོག་པ་ཡིན་ལ། བཀག་པའི་རྗེས་ལ་རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་ངེས་པའི་དམ་བཅའ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅའ་འགའ་ཡོད། དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་བར་བྱེད་པས། འདིར་དེའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཤིས་ངོར་ཁས་ལེན་མེད་པས་སྤྲོས་པ་འགོག་པའི་ཚུལ།
【漢語翻譯】 薩迦耶那的教言中，遮止了有和無二者。如是說。寶鬘論中說：此外若對此邪執著，愚人以智者之慢，捨棄不容者自性，于無間地獄中共同趣入。如是說。現在略述內道佛教徒中，名相大乘之頂峰，應成中觀派的宗義。 諸佛究竟意，應成遮止一切戲論，諸法緣起性空無自性，二諦如幻離邊際，以此之門，使道與果之法究竟圓滿。能以不顛倒的方式闡釋導師薄伽梵之意者，即是應成中觀。而最初開創引導其車軌者，即是薄伽梵于大鼓經中所授記，以無垢智慧之日，遣除惡見稠雲之怙主龍樹。其論典六理聚之義的註釋者，有聖天、佛護、清辨、月稱等。其中，具足無奪之智慧與大悲的聖者月稱，以不顛倒的方式領會了論師之意，造作了中觀根本義釋《入中論》和詞句釋《顯句論》，由此在贍部洲升起了究竟佛意的應成中觀之日，從而遣除了惡見的稠雲。此處將彼論典不顛倒之義略攝而說：體性上任何事物皆無自性成立，並且由於一切承許皆與實執相連，因此自性論者之宗，于其自身立宗中即有相違之處。並且，以事物之力量而成立的承許者，于彼之宗，以世俗量即可遮破。于遮破之後，亦無如自續派般必須成立之宗。若我具有任何宗，則我具有此過失。我無有任何宗，故我唯是無過者。以如是之方式令他者了知。此處，為決定彼之義，有三：于體性上無有承許，故遮止戲論之方式。
【英語翻譯】 In the teachings of Sātyāyana, both existence and non-existence are refuted. Thus it is said. The Ratnāvalī states: Furthermore, if one grasps wrongly at this, fools with the pride of the wise, abandoning the nature of the intolerable, will go together to Avīci. Thus it is said. Now, to briefly explain the tenets of the Prāsaṅgika Madhyamaka school, the pinnacle of the Mahāyāna among Buddhist insiders: The ultimate intention of the Buddhas, the Prāsaṅgika refutes all elaborations. All phenomena are interdependent, empty, and without inherent existence. Through the gateway of the two truths, illusion-like and free from extremes, the paths and fruits are brought to ultimate perfection. That which teaches the intention of the Teacher, the Bhagavan, without distortion, is the Prāsaṅgika Madhyamaka. And the first to open the way for guiding its chariot was the protector Nāgārjuna, prophesied by the Bhagavan in the Great Drum Sutra, who dispelled the thick clouds of wrong views with the stainless sun of wisdom. The commentators on the meaning of his treatises, the six collections of reasoning, were Āryadeva, Buddhapālita, Bhāviveka, Candrakīrti, and others. Among these, the noble Candrakīrti, endowed with unseizable wisdom and compassion, understood the Teacher's intention without distortion and composed the commentary on the meaning of the Madhyamaka Root Verses, the Madhyamakāvatāra, and the commentary on the words, the Prasannapadā, thus causing the sun of the Prāsaṅgika Madhyamaka, the ultimate intention of the Buddha, to rise in Jambudvīpa, thereby dispelling the thick clouds of wrong views. Here, to briefly state the undistorted meaning of that treatise: Nothing whatsoever is inherently established in its own nature, and because all assertions are connected with clinging to reality, the tenets of those who assert inherent existence have contradictions within their own system of tenets. And for those who assert that things are established by their own power, their system can be refuted by conventional valid cognition. After refuting, there is no need to establish one's own thesis, as in the Svātantrika school. If I have any thesis, then I have this fault. Since I have no thesis, I am only without fault. In this way, one makes it understood. Here, to ascertain its meaning, there are three: The way of refuting elaborations by not asserting anything inherently.
============================================================
==================== 第 80 段 ==================== 【原始藏文】 ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ཚུལ་མི་འགོག་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚུལ། ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་འགག་གནས་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་འགའ་ཡང་མེད་པ་ གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། གྲུབ་མ་གྲུབ་དང་ཁས་བླང་བྱ་ལེན་བྱེད་གང་ཡང་མེད་པས། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་གི་བདེན་ཞེན་དང་བཅས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས། རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་གཏན་ཚིགས། ཡོད་མེད་སྐྱེ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས། དོན་བྱེད་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས། རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་པོའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཞན་ཡང་རྟག་འཇིག་མེད་པ་དང་། འགྱུར་མི་འགྱུར་དང་། ཆོས་བཞི་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི་དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆུ་ཟླ་བཞིན་ཞེས་པའོ། །བྲལ་ལུགས་སྔར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་དགག་བྱ་རང་མཚན་པ་མེད་དེ་ཆོས་གང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་སྐུར་འཛིན་པ་ཉིད་འདིར་བཀག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རྩོད་བཟློག་ལས། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ། །དེ་ཕྱིར་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས། །སྐུར་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཏབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་པར་ཐལ། བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་བཞིན་ཞེས་པའོ། །དེའང་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཡིན་ལས་སྐྱེ་བ་རྫས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་གཉིས་མ་ཡིན་ ལས་སྐྱེ་བའང་ཁེགས་ལ། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལས་ཨུཏྤལ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་ན་རང་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་སྟེ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན། མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ་ཏེ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རྒྱུ་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ནའང་། རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དེ་རྒྱུ་མི་འཕོ་བས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྐྱེད་ན་འཕོ་བས་རྟག་པ་ཉམས་སོ། །མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེས་ན་སྐད་ཅིག་གིས་འགགས་པས་རྒྱུ་མ་གྲུབ་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ་། །ཕྲད་པ་བཀག་པས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་བོ། །གསུམ
【漢語翻譯】 于名言中，不遮止顯現之安立方式。 宣說其他不承認與承認之安立方式。 初者，一切法如何生、滅、住等顯現之時，即無絲毫自性，猶如影像之故。 無有成與不成，以及承認與取捨，故摧毀說有實事者，具有實執之所有宗派，有五大理：一與多離之理、金剛屑之理、有無生離之理、遮止作用之理、廣大緣起之理。 另有，無常斷，變與不變，以及遮止四句之三理。 初者，此所顯現之義，有法，應是不成立為實事與非實事任何一者，以離一與多故，如水中之月。 離之方式如前所說。 彼亦無有可破之自相，以任何法皆無自性之故。 然于無有上妄加有之執著，僅是此處所遮止爾。 如諍返中雲：以無有任何可破故，我亦不遮止任何，是故謂為遮止者，乃汝所立之妄語。 如是。 二者，如何顯現之事物，有法，應是不成為實有，以離自、他、二者與無因生故，如夢境。 彼亦，若謂從種子生苗芽，則為有因與無因二者，然從二者生，以與實體相違故不成立之勢，亦遮止非二者生。 若謂從無因生，則太過於極端，應成從虛空生蓮花之故。 若謂從有生，則不成立從自生，以所生與能生為實體相違之故。 若謂從他生他，則應從火焰生黑暗，以是他之故。 若謂從自因他生，然從常因生不應理，以因不轉變故，不成立生果。 若生，則以轉變故，常法壞滅。 若從無常生，則以剎那壞滅故，因不成立，故不應生果。 以遮止相合故，亦以因果無有相合故，不成立從因生。 三
【英語翻譯】 The way to establish the appearance in terminology without negating it. Explaining other ways of establishing acceptance and non-acceptance. The first is that from the very moment when all phenomena appear as arising, ceasing, abiding, etc., there is no inherent nature whatsoever, because they are like reflections. Since there is neither establishment nor non-establishment, nor acceptance nor rejection, the five great reasonings destroy all tenets of those who assert entities with clinging to reality: the reasoning of being separate from one and many, the reasoning of diamond slivers, the reasoning of being separate from existence and non-existence, the reasoning of preventing function, and the reasoning of great interdependence. Furthermore, there are three reasonings that negate permanence and annihilation, change and non-change, and the four extremes. The first is that this appearing meaning, the subject, should not be established as either entity or non-entity, because it is separate from one and many, like the moon in water. The way of separation is as previously stated. Moreover, there is no self-characteristic to be refuted, because no phenomenon has inherent existence. However, the imputation of existence onto non-existence is merely what is being negated here. As it is said in the Refutation of Disputes: "Since there is nothing to be refuted, I do not negate anything. Therefore, the imputation that you are negating is your own fabrication." So it is. The second is that the way things appear, the subject, should not be established as real, because it is separate from arising from self, other, both, and without cause, like a dream. Moreover, if sprouts arise from seeds, it is either from cause or without cause, but arising from both is not established because it contradicts substance, and by implication, arising from neither is also negated. If it arises from no cause, it would be too extreme, as it would follow that lotuses would arise from the sky. If it arises from existence, then arising from itself is not established, because the producer and the produced contradict in substance. If other arises from other, then darkness should arise from flames, because it is other. Even if it arises from a self-cause and other, it is not reasonable to arise from a permanent cause, because the cause does not change, so it is not established to produce the result. If it produces, then permanence is destroyed by changing. If it arises from impermanence, then it ceases in an instant, so the cause is not established, and therefore it is not possible for the result to arise. By negating contact, it is also not established to arise from a cause because there is no contact between cause and effect. Three
============================================================
==================== 第 81 段 ==================== 【原始藏文】 ་པ་ནི་དངོས་སྣང་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་པར་ཐལ། ངོ་བོ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་བུམ་པ་ཉིད་བུམ་པར་ཡོད་དུས་སྐྱེ་ན་བུམ་པར་གྲུབ་ཟིན་པས་སྐྱེ་བར་མི་འཐད་ལ། མེད་དུས་སྐྱེ་ན་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དོན་བྱེད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་གིས་དོན་མི་བྱེད་དེ། དོན་བྱེད་པར་གཟོ་དུས་འགགས་ནས་མེད་དོ། །རིམ་གྱིས་མི་བྱེད་དེ། སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་སྣང་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་ མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་མི་འབྱུང་སྟེ། དངོས་པོར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། ཤིང་བུ་དང་རིག་སྔགས་གཉིས་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་རྟ་གླང་སྣང་དུས། རྟ་གླང་གིས་སྟོང་པ་བཞིན་དུ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་གང་ལའང་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་དུས་རྣམ་པ་འགྱུར་བས་སྔ་མས་སྟོང་ལ། རང་བཞིན་སྔོན་ལས་ལོགས་སུ་མེད་པས་ཕྱི་མས་སྟོང་སྟེ། རྟ་གླང་སྣང་དུས་རྣམ་པ་ཤིང་བུ་དང་རིག་སྔགས་སུ་མེད་པས་སྟོང་ལ། ངོ་བོ་རྟ་གླང་དུ་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་བཞིན་ནོ། །རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་རི་ཁང་བཟང་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སྣ་ཚོགས་ཅིར་སྣང་བ་ཀུན་རགས་སྣང་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་རགས་པར་མེད་པས་སྟོང་ལ། ཕྲ་བ་སྐད་ཅིག་གི་རང་བཞིན་རྒྱུན་གྱིས་སྟོང་པས། རྟེན་འབྲེལ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་གསལ་སྣང་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །ཞེས་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་ བཞིན་དུ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ནི་གཞི་མེད་པའི་རྣམ་པ་གསལ་བར་འཛིན་པས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་འབྱུང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་རྫུན། །བརྟག་བྱའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་བུ་ཤི་ན། །དེ་མེད་སྙམ་པའི་རྣ
【漢語翻譯】 此乃顯現的各種事物，具有法性。它們不以實有存在，因為它們的自性與有無、生滅無關。如果瓶子在存在時產生，那麼它已經存在，因此不適合產生；如果它在不存在時產生，那麼不可能從無中產生有，因為它們是相互矛盾的。第四個是，僅僅作為所知的事物，不以實有存在，因為它沒有作用。剎那不能起作用，因為在想要起作用時，它已經停止了。它不能逐漸起作用，因為它排除了剎那和連續。第五個是，僅僅顯現的事物，不以實有存在，因為它依賴於緣起，就像影像一樣。如果事物以自性存在，那麼它不會依賴於因緣，因為它是已經存在的事物。依賴於緣起的事物必然是空性的。例如，當木棒和咒語聚集在一起時，馬和牛顯現，就像馬和牛是空性的一樣，無論粗大還是微細，當一個依賴於另一個而顯現為另一種形式時，形式會改變，因此它空於前者。自性不與先前的事物分離，因此它空於後者。當馬和牛顯現時，形式不存在於木棒和咒語中，因此它是空性的；本質沒有成為馬和牛，因此它是空性的。《中觀根本慧論》中說：「若非緣起法，則無有是法。是故若非空，則無有是法。」通過這種方式，山、房屋、美男子、各種女人等等，所有顯現的事物，粗大的顯現空于微塵的集合，微細的剎那自性空于連續。因此，我們應該理解，緣起顯現僅僅是沒有自性的明亮顯現。顯現的生等等是空性的自性。如龍樹所說：「若非空性，則無少許有。」以及「您說一切生，如幻化生。」顯現的生是執著于無根的顯現形式，因此它像夢一樣發生。《入菩薩行論》中說：「何時無有物，彼無物明妄，不觸所察物，不執彼無物。如夢中死子，念
【英語翻譯】 This, the various phenomena that appear, have the nature of phenomena. They do not exist as real, because their essence is free from existence and non-existence, arising and ceasing. If a pot arises when it exists as a pot, then it is already established as a pot, so it is not appropriate to arise; if it arises when it does not exist, then it is impossible for existence to arise from non-existence, because they are contradictory substances. Fourth, just the knowable is not established as real, because it does not perform a function. A moment does not perform a function, because when it intends to perform a function, it ceases and is gone. It does not perform it gradually, because it excludes momentariness and continuity. Fifth, just the appearance is not established as real, because it is dependent on interdependence, like an image. If a thing were established by its own nature, it would not depend on causes and conditions, because it is already established as a thing. Being interdependent implies being empty. For example, when a stick and a mantra come together, a horse and an ox appear. Just as the horse and ox are empty, so too, whether coarse or subtle, when one depends on the other and appears as another form, the form changes, so it is empty of the former. The nature is not separate from the previous, so it is empty of the latter. When the horse and ox appear, the form is not in the stick and mantra, so it is empty; the essence is not established as a horse and ox, so it is empty. As it says in the Root Wisdom: "Apart from dependent arising, there is no dharma. Therefore, apart from emptiness, there is no dharma." In this way, mountains, houses, handsome men, various women, whatever appears, all coarse appearances are empty of being coarse from the collection of particles, and the subtle momentary nature is empty of continuity. Therefore, we should understand that interdependent appearance is just a clear appearance without inherent existence. Appearing to arise and so on is the nature of emptiness. As Nagarjuna said: "If there is no emptiness, there is nothing at all." And: "You said that all arising is like an illusion." Appearing to arise is grasping at a clear form that has no basis, so it happens like a dream. As it says in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: "When there is no object, the non-existence of that is clearly false. Without touching the object to be examined, one does not grasp its non-existence. For example, in a dream, when a child dies, the thought
============================================================
==================== 第 82 段 ==================== 【原始藏文】 མ་རྟོག་ནི། །དེ་ཡོད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡི། །གེགས་ཡིན་དེ་ཡང་རྫུན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རྟག་འཇིག་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། སྣང་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་དེ་འཇིག་མི་འཇིག་གཉིས་ཀར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འཇིག་ན་བུམ་པ་ཡོད་དུས་འཇིག་གམ་མེད་དུས་འཇིག །ཡོད་དུས་འཇིག་པར་མི་རུང་སྟེ་འཇིག་པའི་དོན་ཡོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་ལ་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། མེད་དུས་འཇིག་པ་མི་རུང་སྟེ། ཡོད་མེད་རྫས་གཅིག་མི་རུང་བས་འཇིག་པ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིག་པར་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཆ་འགྱུར་ཞིང་དུས་འགྱུར་བ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཡོད་མེད་གཉིས་མི་འཐད་པས་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རེ་ཞིག་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ། །འགག་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ཉིད་ལ་ནི་དངོས་པོ་དང་། །དངོས་པོ་མེད་པའི་འཐད་པ་གང་། །དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལའང་། །འགག་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འགྱུར་མི་འགྱུར་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི། སྣང་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མེད་པར་ཐལ། འགྱུར་བ་ དང་མི་འགྱུར་བ་གཉིས་ཀར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་དངོས་པོ་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར། འགྱུར་ན་རྒན་པོ་ལས་ཀྱང་གཞོན་ནུར་འགྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྟག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མ་གྲུབ། མི་རྟག་ན་འགྱུར་བར་གཟོ་དུས་འགག་པས་འགྱུར་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་རྒྱུའང་མེད་དེ། ཆ་ཤས་བརྟགས་པས་ཁེགས་སོ། །མི་འགྱུར་ན། གཞོན་ནུ་ལས་རྒན་པོར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དང་གཞན་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་དེ། རྩ་ཤེ་ལས། དེ་ཉིད་ལ་ནི་གཞན་འགྱུར་མེད། །གཞན་ཉིད་ལ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་གཞོན་ནུ་མི་རྒ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་རྒས་པ་མི་རྒའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་རང་དུས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཞོན་ནུ་རྒས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒས་པ་དང་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒན་པོ་མི་རྒས་ཏེ་རྒས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་བྱ་བྱེད་རྫས་འགལ་བ་དང་། རྒས་ཟིན་པ་ཡང་རྒས་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བཞི་འགོག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གསོ་བའི་འབད་པ་ཡིན་པས་ན། སེངྒེའི་སོ་བྲག་ཏུ་ཝས་མ་འཕྲས་པ་ཉིད་ཆེས་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་གྱི་འདོད་པ་གང་ལའང་རིགས་པ་འདི་དག་གི་གང་རུང་རེ་རེས་ཕྱེ་མའི་རྡུལ་དུ
【漢語翻譯】 不作意是，對於存在進行分別念，是障礙，那也是虛假的。如是說。無常斷的理證是：顯現法，不是實有，因為既不是斷滅也不是不斷滅。那又如果斷滅，瓶子是在存在時斷滅還是不存在時斷滅？存在時斷滅是不合理的，因為斷滅的意義是存在變為不存在，與此相違。不存在時斷滅是不合理的，因為存在和不存在不能是同一事物，因此斷滅不成立。不是不斷滅，因為剎那和微塵變化以及時間變化顯現。因此，一個事物存在和不存在二者不合理，因此也不成立。如《根本慧論》中說：如果暫時存在的事物，壞滅是不合理的。一個事物，存在和不存在的道理是什麼？對於變為不存在的事物，壞滅也是不合理的。如是說。變化和不變化的理證是：顯現法，應是無實有，因為既不是變化也不是不變化。那事物是轉變為其他狀態還是不轉變？如果轉變，那麼老年人也會轉變為年輕人，因為是轉變的狀態。而且，對於常法來說，轉變不成立。如果不是常法，那麼在顯現轉變時，因為滅亡，轉變不成立。也沒有轉變的因，因為分析部分后已經遮破。如果不轉變，那麼年輕人轉變為老年人是不可能的。因為彼和非彼不成立，所以也沒有轉變。如《根本慧論》中說：對於彼來說，沒有其他的轉變，對於非彼來說，也不存在。因為年輕人不會變老，因為衰老者不會衰老。如是說。又在自身的時間不成立，年輕人不是衰老，因為與衰老是本體相違。同樣，老年人不會衰老，因為在衰老本身的剎那，能作和所作是本體相違，並且已經衰老也沒有意義。四法破斥在聲聞的場合已經宣說完畢。因此，對於實有宗的立宗，所有都是醫治夢中城市的努力，因此，不如獅子的牙齒沒有被狐貍咬噬更為吉祥。對於他宗的任何觀點，這些道理中的任何一個都可以粉碎成微塵。
【英語翻譯】 Non-apprehension is: The conceptualization of existence is an obstacle, and that too is false. Thus it is said. The reasoning of neither permanence nor destruction is: The appearing phenomenon is not real, because it is neither destruction nor non-destruction. Furthermore, if it is destruction, does the pot destruct when it exists or when it does not exist? It is unreasonable for it to destruct when it exists, because the meaning of destruction is that existence becomes non-existence, which contradicts this. It is unreasonable for it to destruct when it does not exist, because existence and non-existence cannot be the same entity, therefore destruction is not established. It is not non-destruction, because moments and particle changes, as well as time changes, appear. Therefore, it is not reasonable for one thing to be both existence and non-existence, so it is not established. As it says in the Root Wisdom: For something that exists for a while, cessation is not reasonable. What is the reason for one thing to be both existence and non-existence? For something that becomes non-existence, cessation is also not reasonable. Thus it is said. The reasoning of change and non-change is: The appearing phenomenon should be unreal, because it is neither change nor non-change. Furthermore, does the thing change to another state or not change? If it changes, then even an old person would change into a young person, because it is a state of change. Moreover, for permanence, change is not established. If it is not permanent, then when change appears, because of cessation, change is not established. There is also no cause for change, because it is refuted by analyzing the parts. If it does not change, then it is impossible for a young person to change into an old person. Because that and not that are not established, there is also no change. As it says in the Root Verses: For that, there is no other change, and for not that, there is also no existence. Because the young do not age, because the aged do not age. Thus it is said. Also, it is not established in its own time, the young are not aging, because aging and the entity are contradictory. Similarly, the old do not age, because at the moment of aging itself, the agent and the object are contradictory, and aging is also meaningless. The refutation of the four dharmas has already been explained in the context of the Hearers. Therefore, all the proofs of those who assert reality are efforts to heal a dream city, so it is more virtuous that a lion's tooth is not gnawed by a fox. For any view of the opponent, any one of these reasonings can shatter it into dust.
============================================================
==================== 第 83 段 ==================== 【原始藏文】 ་འཐག་པས་དབུ་མ་པ་ཀུན་ལས་མཆོག་ཏུ་འཕགས་པར་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བསྔགས་ཏེ། ཡུམ་ལས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་གསལ་བ། ཡིད་གཞུངས་པ་དག་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། རྟོག་གེ་བ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། ཚིག་གསལ་ལས། སྡེབས་ལེགས་ངག་གིས་སྦྱར་ཞིང་རྟོག་གེ་ཡི། །རླུང་གིས་མ་དཀྲུགས་པ་དག་གསལ་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདིར་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བས་དོན་དགོད་པའི་ཕྱིར་རྟོག་གེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཚུལ་འདི་ཉིད་དཔྱོད་པ་ནི། དུས་གཉིས་ཏེ། ཕན་ཚུན་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པར་རྩོད་པ་དང་། ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲོལ་བའི་ཚེ་ནའོ། །གྲུབ་མཐའ་རྩོད་དུས་ཀྱང་རང་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་མེད་པས་དམ་བཅའ་སྒྲུབ་པ་དང་སྐྱོན་སྤོང་བ་མི་དགོས་ལ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་ནང་འགལ་བ་བསྒྲིག་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅའ་འགའ་ཡོད་ཅེས་པ་དང་། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །དོན་གྱིས་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་ནི། །སྒྲུབ་པའམ་དགག་པར་བྱ་ན་དེ། །མེད་ཕྱིར་ང་ལ་གླན་ཀ་མེད། །ཅེས་སོ། །ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་དུས་ནའང་ཕྱི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་ཡུལ། ནང་སྣ་ཚོགས་རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པའི་སེམས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་མྱོང་། འགྲོ་བ། འདུག་པ། ཟ་བ། འཆག་པ། དགའ་བ། མི་དགའ་བ། གཏམ་སྨྲ་བ། ཆོས་སེམས་པ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་སེམས་པ། ཉལ་བ། གཉིད་ལོག་པ། སད་པ། ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ དུ། འདི་ནི་རང་གི་གྲུབ་མཐའོ། །འདི་ནི་གཞན་ནོ། །འཁོར་བའོ། །འདས་པའོ། །དངོས་པོའོ། །དངོས་པོ་མེད་པའོ། །བདེ་སྡུག་གོ། །སྤང་བླང་ངོ་། །ཆོས་སོ། །ཆོས་མ་ཡིན་པའོ། །སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁས་ལེན་དང་སྙམས་བྱེད་གང་ཡང་མི་བྱ་བར། གང་ལའང་མཚན་ཞེན་དང་དམིགས་པ་མེད་པས། བྱ་བྱེད་ཅི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དབུ་མ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྣང་བརྙན་པའི་རང་བཞིན་ཆུ་ཟླ་དང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལྟར་དཔྱད་པ་ཉིད། སྡུད་པ་ལས། དཔེར་ན། ཤིང་མཁན་བཟོ་བོ་མཁས་པས་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དང་། །འདྲ་བའི་བཟོ་བྱས་དེ་ཡང་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་སྤྱོད་མཁས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ཚུལ་མི་འགོག་པས་རྣམ་
【漢語翻譯】 因此，能仁釋迦牟尼薄伽梵讚歎應成派中觀行者為一切中觀行者中最殊勝者。如《母經》云：「善現，此法性甚深，乃明智賢士所能通達，非思辨者之境界。」《明句論》云：「以善妙之語結合，且澄清未被思辨之風所擾亂者。」此處，一切主張實有者，皆因其各自之分別念而立宗，故稱思辨者。此理應於二時中進行觀察：一為彼此宗派辯論之時，二為以智慧之道解脫之時。宗派辯論之時，因無自方之承許，故無需立宗與破斥，只需揭示主張實有者之論典內部矛盾即可。若我等有任何宗承，如《諍返論》云：「若以現量等，于義有所緣，則應成破立，然我無彼故，於我無過失。」以智慧之道觀察之時，對於外在之種種顯現境，內在之種種分別念與無分別念之心，三摩地與禪修等之體驗，行、住、坐、臥、食、飲、喜、怒、言談、思法、思非法、睡眠、入睡、醒來、行法等一切時處，皆不應作此乃自宗、此乃他宗、輪迴、涅槃、實有、非實有、苦樂、取捨、法、非法等之承許與作意。因於任何事物皆無名相執著與耽著，故應觀察一切所作所為。因中觀乃極度遠離戲論，如三聖者之等持狀態，故應如水月與幻化般觀察遠離戲論之顯現影像之自性。《集經》云：「譬如巧匠善木工，造作男女諸形象，彼亦能作一切事，如是智巧菩提薩，無分別智作諸事。」二、不遮止名言中之顯現，故為
【英語翻譯】 Therefore, the Muni Shakyamuni Bhagavan praised the Prasangika Madhyamikas as the most excellent of all Madhyamikas. As the Mother Sutra says, "Subhuti, this nature of phenomena is very profound, and it is to be understood by wise and intelligent people, but it is not the realm of speculators." The Clear Words says, "That which is well-arranged with excellent words and clarified without being disturbed by the wind of speculation." Here, all those who assert reality are called speculators because they establish their own tenets based on their own conceptualizations. This principle should be examined at two times: one is during mutual sectarian debates, and the other is when liberating through the path of wisdom. During sectarian debates, since there is no self-acceptance, there is no need to establish tenets or refute, but only to expose the internal contradictions of the texts of those who assert reality. If we have any tenets, as the Refutation of Disputes says, "If something is perceived by direct perception, etc., then there should be establishment and refutation, but since I do not have that, I have no fault." When examining through the path of wisdom, regarding the various external appearances, the various conceptual and non-conceptual minds within, the experiences of samadhi and meditation, etc., walking, staying, sitting, lying down, eating, drinking, joy, anger, talking, thinking about Dharma, thinking about non-Dharma, sleeping, falling asleep, waking up, practicing Dharma, etc., at all times and places, one should not make any acceptance or intention such as this is my own tenet, this is another's tenet, samsara, nirvana, reality, non-reality, happiness and suffering, acceptance and rejection, Dharma, non-Dharma, etc. Because there is no attachment to names and no clinging to anything, one should examine everything that is done. Because Madhyamaka is extremely free from elaboration, like the state of equipoise of the three noble ones, one should examine the nature of the appearance of the image of freedom from elaboration like a water moon and an illusion. The Compendium Sutra says, "For example, a skilled carpenter or craftsman makes images of men and women, and they can do all kinds of things. Likewise, a Bodhisattva skilled in wisdom, with non-conceptual wisdom, does all kinds of things." Second, because it does not prevent the appearance in conventional terms, it is
============================================================
==================== 第 84 段 ==================== 【原始藏文】 པར་བཞག་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས། ལམ་དབུ་མ་ཚོགས་གཉིས། འབྲས་བུ་དབུ་མ་སྐུ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། དགོས་ཆེད་དོ། །ངོ་བོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། དེའང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་བློ་དང་དབང་པོས་བསམ་པའི་ཡུལ་དང་། དོན་དམ་གྱི་ངོ་བོ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་ ཀའང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། འཇུག་པ་ལས། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སོ་སོ་རང་རིག་དང་བློ་གཅིག་ཡིན་མོད་སྙམ་ན། བརྡ་ལ་རྨོངས་པས་རེ་བདེན། འོན་ཀྱང་བློ་ནི་ཀུན་རྟོག་པ་ལ་སྐབས་འདིར་མཛད་དེ། བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཀུན་རྟོག་པའི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནའོ། །སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་ནི། མ་འཁྲུལ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ་སྟེ། སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང་། མཚན་བརྗོད་ལས། སོ་སོ་རང་རིག་མི་གཡོ་བ། །མཆོག་གི་དང་པོ་སྐུ་གསུམ་འཆང་། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་བློ་དང་རང་རིག་གཅིག་ཏུ་བརྟག་པ་ནི་སེམས་ཙམ་གྱི་སྐབས་ཏེ། འདིར་སྐབས་འཆོལ་བར་ཟད་དོ། །ངེས་ཚིག་ནི་སྒྱུ་མར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ། རེ་ཞིག་འཁྲུལ་ངོར་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་བསླུ་བས་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ་བློའི་ཡུལ་དུ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་དེ། འཇུག་པ་ལས། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྣང་ཡུལ་བདེན་ རྫུན་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་བློས་འདི་ནི་སྣང་བའོ། །འདི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་པ་དང་ཆོས་སོ་སྙམ་ནས། གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་དུས་གཟུང་བའི་ཆ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྟགས་སོ། །དོན་དམ་བདེན་པའི་ངེས་ཚིག་ནི། གཉེར་བྱའི་དོན་ཡིན་པ་དང་། ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་མི་བསླུ་བར་བདེན་པས་ཏེ། ཡུམ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། རྟ
【漢語翻譯】 安立的方式有三種：基礎中觀二諦，道路中觀二資糧，果位中觀二身。第一種有五點：二諦的體性、詞義、定義、分類、必要。體性是諸法皆無自性，其中世俗的體性是心和根識所思的對境，勝義的體性是各自自證智的智慧之境，遠離戲論之邊，二諦皆是無自性。入行論中說：二諦之中皆無自性，因此它們既非恒常亦非斷滅。有人認為自證智和心識是一體的，這是因為不瞭解術語。然而，心識在此處指的是分別念，心識被認為是世俗諦。如是說。分別唸的對境、根識和作意等都是世俗諦，因為它們都是錯亂的。各自的自證智是：不虛妄的智慧，超越言說思議，如羅睺羅贊母經中說：言思無盡般若波羅蜜多，不生不滅虛空之自性，各自自證智慧之行境，頂禮三世諸佛之母。如是說。名稱經中說：各自自證不可動搖，殊勝之初具三身。如是說。自性上將心識和自證智視為一體是唯識宗的觀點，在此處是場合錯亂。詞義是如幻顯現而無自性的是世俗諦。暫時在錯亂顯現中，各自的體性不欺騙，因此稱為諦，即在心識的對境中，具有各種顯現和一切實執的部分。入行論中說：愚癡自性遮蔽故為世俗，因此虛假顯現為真實，世俗諦是勝者所說。如是說。其中顯現的對境，無論真假、錯亂與否，都無法成立，因為它們是無自性的。然而，心識認為這是顯現，這是根識、這是知識、這是法，因此在執著能取和所取時，所取的部分被認為是世俗諦。勝義諦的詞義是：是所求的意義，並且在道和果的法中不欺騙，因此是諦。般若經中說：
【英語翻譯】 There are three ways of establishing: the basis is the Middle Way of the two truths, the path is the Middle Way of the two accumulations, and the result is the Middle Way of the two bodies. The first has five points: the nature of the two truths, the etymology, the definition, the division, and the purpose. The nature is that all phenomena are without inherent existence. The nature of the conventional is the object of thought by mind and senses, and the nature of the ultimate is the wisdom of self-awareness, which is free from the extremes of elaboration. Both truths are without inherent existence. As it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds: Because both truths are without inherent existence, they are neither permanent nor annihilated. If you think that self-awareness and mind are one, it is true that you are confused about the terms. However, mind here refers to conceptual thought, and mind is considered to be conventional. As it says. The objects of conceptual thought, senses, and attention are all conventional, because they are all delusions. Self-awareness is non-delusive wisdom, beyond speech, thought, and expression. As it says in the Praise to the Mother by Rahula: Inexpressible, unthinkable, beyond words, gone beyond wisdom, unborn, unceasing, the nature of space itself, the realm of self-awareness wisdom, I prostrate to the mother of the Buddhas of the three times. As it says. As it says in the Praise of Names: Self-awareness, unmoving, the first of the supreme, possessing the three bodies. As it says. To regard mind and self-awareness as one in nature is the view of the Mind-Only school, and it is out of place here. The etymology is that what appears as illusion but is without inherent existence is conventional. For the time being, in the face of delusion, the characteristics of each do not deceive, so it is called truth, that is, in the object of mind, with various appearances and all the parts of clinging to reality. As it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds: Because ignorance obscures its own nature, it is conventional. Therefore, whatever is fabricated appears as true, the Victorious One said that it is conventional truth. As it says. The object of appearance, whether true or false, deluded or not, is not established, because it is without inherent existence. However, the mind thinks that this is appearance, this is sense, this is knowledge, and this is dharma. Therefore, when clinging to the grasper and the grasped, the part of the grasped is considered to be conventional. The etymology of the ultimate truth is that it is the meaning to be sought, and it is true that it does not deceive in the dharma of the path and the result. As it says in the Mother Sutra:
============================================================
==================== 第 85 段 ==================== 【原始藏文】 ོགས་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་ལས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་བློ་དང་མཚན་མས་དབེན་པ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་བློའི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་པའི་ཆོས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་བློ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །དཔྱད་བཟོད་མི་འཐད་དེ་སྔར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །དབྱེ་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པའི་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་ལས་མ་གསན་རང་གིས་གཟིགས། །ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ ལ་ཐ་སྙད་འཇིག་རྟེན་པས་བདེན་རྫུན་དུ་བྱེད་པ་དང་བསྟུན་ནས་བརྡ་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དབང་པོ་གནོད་པ་མེད་པ་དྲུག་གི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི། གཟུགས་སྒྲ། དྲི་རོ། རེག་བྱ་དང་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ལ། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གནོད་པས་དཀྲུགས་པའི་སྣང་བ་རབ་རིབ་དང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། གནོད་པ་མེད་པ་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི། །ཡུལ་འགྱུར་གང་ཡིན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ལ་ལྟོས་ཡུལ་གྱུར་ལོག་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དགོས་ཆེད་ནི། བདེན་གཉིས་ལས། བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་དག །ཐུབ་པའི་བཀའ་ལ་མི་རྨོངས་ཏེ། །དེ་དག་མ་ལུས་ཚོགས་བསགས་ནས། །ཕུན་ཚོགས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ལམ་དབུ་མ་ཚོགས་གཉིས་ནི། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐབས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་ཞིང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བའི་དོན་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཞི་བས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ནང་དུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ་ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི། སྟན་བདེ་བ་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སེམས་ བསྐྱེ
【漢語翻譯】 應當行持和修習。從完全修習中，應當獲得無上的法。因此，菩薩們的勝義諦是般若波羅蜜多。自性是法與法性等同，超越戲論之體性，遠離心與相。如《根本慧論》所說：非從他知是寂靜，無有分別義各異，離諸戲論無戲論，是則如來之自性。如是說。世俗諦的自性是不離心之境的法，不堪忍觀察。勝義諦的自性是超離心之境的法性，所緣寂滅。不堪忍觀察不合理，因為之前已經遮止了。分類則有世俗和勝義兩種。如《父子相見經》所說：世間智者的真諦有二種，汝非從他聞，乃是自己見。如是說。世俗，隨順世間名言者作真假，作為通達名言之支分。真實世俗是無有損害的六根的行境中所顯現的色、聲、香、味、觸和法。虛妄世俗是被損害擾亂的顯現，如眼翳和髮網等。如《入行論》所說：無損六根之對境，世間說彼為真實，餘者世間所量度，說為顛倒虛妄性。如是說。必要是，如《二諦論》所說：若能善知二諦別，不為能仁教所惑，彼等無餘積資糧，趨往圓滿彼岸矣。如是說。中觀道二資糧是：於此，依靠世俗諦，修持方便福德資糧，如六度等。依靠智慧，修持勝義諦的智慧光明之義。光明是心與心所的行相寂滅，遠離戲論之義，內證之智慧。如《八千頌》所說：心無有心，心之自性是光明。如是說。如何修持其義呢？于安樂墊上結跏趺坐，皈依和發心。
【英語翻譯】 Should be practiced and meditated upon. From complete meditation, one should attain the unsurpassed Dharma. Therefore, the ultimate truth for Bodhisattvas is the Prajnaparamita. The nature is the essence of Dharma and Dharmata being equal, transcending the nature of elaboration, and being devoid of mind and characteristics. As stated in the Root Wisdom: 'Not knowing from others is peaceful, without distinctions of different meanings, not elaborated by elaborations, that is the nature of the Tathagata.' Thus it is said. The nature of conventional truth is the Dharma that does not go beyond the realm of the mind, and cannot withstand analysis. The nature of ultimate truth is the Dharmata that transcends the realm of the mind, and the object of focus is pacified. Not being able to withstand analysis is unreasonable, because it has already been refuted before. The divisions are twofold: conventional and ultimate. As stated in the Sutra of Meeting Father and Son: 'The truth of the world-knowing ones is twofold, you have not heard it from others, but have seen it yourself.' Thus it is said. Conventional, following the worldly expressions of truth and falsehood, as a branch of understanding expressions. True conventional is the appearance in the realm of the six unimpaired senses: forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, and dharmas. False conventional is the appearance disturbed by impairments, such as blurred vision and hair nets. As stated in the Entering the Middle Way: 'Whatever is the object of the six unimpaired senses, the world knows it to be true, the rest is measured by the world, and is said to be inverted and false.' Thus it is said. The purpose is, as stated in the Two Truths: 'If one knows the difference between the two truths, one will not be confused by the teachings of the Able One, and all of them will accumulate merit, and go to the perfect shore.' Thus it is said. The Middle Way's two accumulations are: Here, relying on the conventional truth, practice the means of accumulating merit, such as the six perfections. Relying on wisdom, meditate on the meaning of the wisdom light of the ultimate truth. Light is the pacification of the activity of mind and mental factors, the meaning of being free from elaboration, the inner knowing wisdom. As stated in the Eight Thousand Verses: 'Mind has no mind, the nature of mind is light.' Thus it is said. How to practice its meaning? Sit in the vajra posture on a comfortable cushion, take refuge and generate the mind.
============================================================
==================== 第 86 段 ==================== 【原始藏文】 ད་ནས། ཤེས་པ་གང་བབས་ཅིག་ལ་ཙེན་གྱིས་གློད་ནས། གང་ལ་ཡང་མི་སེམས་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་ས་ལེ་སིང་ངེ་མ་ཡེངས་སྤྲོ་བསྡུ་དང་བྲལ་བར་བཞག་པས། ཕྱི་ཡུལ་དུ་མི་རྟོག་པས་ཕྱིའི་དངོས་པོ་དང་། ནང་སེམས་སུ་མི་རྟོག་པས་ནང་གི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་བློ་ལའང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པས་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ན་དམིགས་བྱ་བློའི་མདུན་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་པའི་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ནས་རིག་པ་ཉིད། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་དམིགས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་སྣང་བ་ལ་བལྟས་ནས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་བྱའོ། །ཐུན་མཚམས་སུ་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལ་ཆགས་ཞེན་དང་འཁྲི་བ་ཅུང་ཟད་མེད་པས། ཕྱག་དང་། བསྐོར་བ་དང་། མདོ་བཀླག་པ་དང་། ཚྭ་ཚྭ་གདབ་པ་དང་། ཆུ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་སྣང་བཅས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེའང་མཉམ་བཞག་ཆོས་ཉིད་ལ་བཞག་པས་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་བློ་རྟོག་འཕྲོ་འདུ་དང་བཅས་པ་ཞི་ནས། ཕྱིས་བསྒོམ་བྱའི་ཆོས་ཉིད་ལའང་འཛིན་པ་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པས་ནི། །དངོས་ པོའི་བག་ཆགས་སྤོང་འགྱུར་ཞིང་། །ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་བསྒོམས་པས་ནི། །ཕྱི་ནས་དེ་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །སྤང་བྱ་བདག་དང་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་བཞག་པས་ཞི་དུས། སྤོང་བྱེད་གཉེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་པ་ཞི་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་། ངང་ལ་བསྒོམས་པའི་བསམ་གཏན་ལའང་མི་གནས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་སྤང་བ་ཕ་རོལ་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཚོགས་གཉིས་སྣང་བཅས་ལ་འབད་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་དང་མཐར་ཐུག་གི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་བོ། །འབྲས་བུ་དབུ་མ་སྐུ་གཉིས་ནི། ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་ཞིང་ནུབ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དམ་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པའི་ནུས་པ་ལས་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྣང་ཞིང་། ལོངས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ད
【漢語翻譯】 此後，對於任何降臨的覺知，都以「岑」的方式放鬆，於是不去想任何事物，也不去思索任何事物，處於一種寂靜、清明、不散亂、無取捨的狀態。由於對外境不作分別，所以沒有外境之物；由於對內識不作分別，所以沒有內識之物，這就是遠離能取和所取二者。由於對於修習的智慧，也沒有否定和肯定，所以它不是獨立於此的其他法，因此被稱為「所緣在心前不存在」。從這無所緣的各自自證之智慧中，覺性自然顯現。《入行論》中說：「何時實與非實，不現於心識前，爾時無餘方式，無所緣寂滅。」這就是它的意義。之後，觀察如幻顯現而自性不成立的現象，爲了如幻的眾生而回向。在座間休息時，對於此生的顯現，由於對如幻的自性沒有絲毫的貪執和依戀，所以要努力進行頂禮、繞行、讀經、堆砌擦擦、佈施水等有相的福德資糧。這也是因為，安住于等持法性中，執著實有的分別念、散亂和雜念都會平息，之後對於所修的法性，執著也會平息。正如《彼論》所說：「空性習氣增，能斷實物習，修習無所有，后亦斷彼執。」當將所斷的執著我和實有的概念安住于無生之狀態而平息時，作為對治的法性也因所緣的平息而成為般若波羅蜜多，並且不住于在狀態中修習的禪定。正如《攝頌》所說：「念盡斷除已，彼岸即能至。」在後得位，努力積累二資糧的有相行，就能成就暫時的利益和究竟的願望。果位的二身中觀是：在十地相續的最後，輪迴之因——心和心所的行相，連同習氣一起平息並融入法界，從而現前圓滿受用身和法身聖尊，由於眾生的意樂和佛陀往昔願力成就的力量，如水中月般顯現在各個眾生面前，受用身菩提心
【英語翻譯】 Thereafter, for any arising awareness, release it with "Tsen," and without thinking about anything or contemplating anything, remain in a state of stillness, clarity, non-distraction, and without acceptance or rejection. Because there is no conceptualization of external objects, there are no external objects; because there is no conceptualization of internal consciousness, there are no internal objects. This is being free from the duality of grasper and grasped. Because there is no affirmation or negation in the wisdom of meditation, it is not established as a separate dharma from this. Therefore, it is called "the object of focus is not present before the mind." From this non-objective, self-aware wisdom, awareness itself arises from within. As stated in the Bodhicharyavatara: "When neither real nor unreal appears before the mind, then, there being no other possibility, one is utterly pacified in the absence of focus." This is its meaning. Afterwards, observe the appearance that is like an illusion but whose nature is not established, and dedicate the merit for the sake of sentient beings who are like illusions. During breaks between sessions, since there is no attachment or clinging to the illusory nature of the appearances of this life, strive to accumulate the accumulations of merit with appearances, such as prostrations, circumambulations, reading scriptures, making tsa-tsas, and offering water. This is because, by abiding in the dharmata of equipoise, the conceptual thoughts, distractions, and mental wandering that grasp at reality will be pacified. Afterwards, attachment to the dharmata that is being meditated upon will also be pacified. As it says in that very text: "By increasing the habit of emptiness, the habit of real things will be abandoned; by meditating on nothingness, even that will be abandoned later." When the concepts of grasping at self and reality, which are to be abandoned, are pacified by abiding in the state of non-arising, the antidote, the dharmata, also becomes Prajnaparamita due to the pacification of the object of focus, and does not abide even in the samadhi that is meditated upon in that state. As stated in the Compilation: "Having completely destroyed concepts, one goes to the other shore." In the post-meditation period, by striving to accumulate the two accumulations with appearances, all temporary benefits and ultimate desires will be accomplished. The result, the Middle Way of the Two Kayas, is that at the end of the ten bhumis, the activities of mind and mental factors, which are the cause of samsara, along with their habitual tendencies, are pacified and dissolve into the dharmadhatu, thereby manifesting the Sambhogakaya and the Dharmakaya, the holy ones. Due to the aspirations of sentient beings and the power of the Buddha's previous prayers, they appear like reflections of the moon in water to each individual being. The Sambhogakaya, Bodhicitta,
============================================================
==================== 第 87 段 ==================== 【原始藏文】 པའ་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བས། ནོར་བུ་བུམ་མཆོག་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་མཛད་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བས་ཆོས་སྐུ་རང་གི་དོན་དང་། གཟུགས་སྐུ་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུ་དམ་པ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་ནས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། ཞི་སྐུ་ དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ཅིང་། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་གྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱི་རྣམ་གཞག་གཞན་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མི་ལེན་པ། ལེན་པ། མཐུན་པར་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ཁས་མི་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་ནི། དབུ་མ་པ་ལ་ཁས་བླང་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་མཉམ་གཞག་གི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དམ་བཅའ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་དོན་དམ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ལ། ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཟེར་ནས་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏོ། །དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དབུ་མ་ལ་ཁས་ལེན་མེད་ཀྱང་དབུ་མ་པས་དེའི་དོན་གཞལ་བ་ཉིད་ཁས་བླང་བར་ཡང་སོང་ལ། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གསུམ་གྱི་སྐབས་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་ཀྱང་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཁས་བླང་བར་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་འཕགས་པ་གསུམ་གྱི་མཉམ་གཞག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལས། གཞིའི་ཆོས་རྣམས་དེའི་སྐད་ཅིག་ལ་མ་གཞལ་བས་མི་ཤེས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བློས་སྐད་ཅིག་ལ་གཞལ་ལོ་ཞེ་ན། གཞན་སྣང་གི་སངས་རྒྱས་དེས་གཞལ་གཞལ་འདྲ་ཡང་གཞལ་བ་མེད་དེ་གཞན་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་པས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ཐོབ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པ་དང་། གྲོལ་བ་འདོད་པའི་རྣམ་གཞག་མེད་ཅིང་། ཆགས་སྡང་རང་ག་མའི་སྣང་བ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ཉིང་འཁྲུལ་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས། དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བས་ལམ་དབུ་མ་དང་འབྲས་བུའི་དབུ་མ་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཁས་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་ལྟར་ན། དོན་དམ་པར་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ཁས་བླང་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་ཁས་ལེན་ཏོ་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། དོན་ལ་མེད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་འགལ་བ་འཛིན་པས་ལུང་པ་འཚོལ་བ་དང་། ཁས་ལེན་ན་ཐ་སྙད་ལས་དོན་དམ་པར་འོག་མ་རྣམས་ལས་གོང་མ་སུ་ཞིག་ཁས
【漢語翻譯】 因為顯現於聖者們，如意寶瓶和殊勝如意樹般，自然成就顯現，因此法身是自利，色身是他利，二者顯現即是殊勝果。如《入行論》所說： 「焚燒所有乾燥的所知薪，寂滅即是勝者們的法身，彼時無生亦無滅。」 又說：寂靜之身，如如意樹般顯明，如如意寶珠般，無有分別。為度眾生，恒常利益世間，此乃遠離戲論之顯現。 第三，關於承諾與不承諾的分別，有三點：不承諾，承諾，以及一致地總結意義。 第一，關於不承諾的分別：中觀派沒有什麼可以承諾的，因為這是三聖者等持的場合，並且沒有誓言。也就是說，不承諾任何事物，聲稱追隨勝義聖者的等持，而追隨世俗世間者。 這也是不合理的，雖然中觀派沒有承諾，但中觀派衡量其意義本身也成了承諾，如同三聖者等持的場合一樣，這也將變成在等持中承諾。如果追隨勝義三聖者的等持，那麼在道和果的法中，因為沒有在那個剎那衡量基礎之法，也將變得無法知曉。 如果說全知的心識在一個剎那衡量，那麼，其他顯現的佛陀衡量衡量相似，但沒有衡量，因為是他者顯現，這樣認為就排除了。追隨後得世間者是不合理的，因為世間者沒有修道和希求解脫的分別，並且對貪嗔自生的顯現執著為真實，以顛倒錯亂的方式行事。如果追隨他們，那就太過分了，因此不會產生中觀之道和中觀之果。 按照承諾的分別，勝義中什麼也沒有成立，因此沒有承諾，而在世俗中，如所說的那樣承諾諸法的安立，這也是不行的，因為執著于意義上沒有而名言上有的矛盾，就像尋找國家一樣。如果承諾，那麼在名言上，從究竟上來說，下者之上是誰承諾
【英語翻譯】 Because it appears to the noble ones, like a wish-fulfilling jewel vase and a supreme wish-fulfilling tree, spontaneously arising, therefore the Dharmakaya is for one's own benefit, and the Rupakaya is for the benefit of others, the manifestation of both is the supreme fruit. As stated in the Bodhisattvacharyavatara: "Having burned all the dry firewood of knowable objects, pacified, that is the Dharmakaya of the Victors, at that time there is no birth and no cessation." And: The peaceful body, clearly like a wish-fulfilling tree, like a wish-fulfilling jewel, without any conceptualization. Constantly benefiting the world for the sake of liberating beings, this is the manifestation that is free from elaboration. Third, regarding the distinction between affirming and not affirming, there are three points: not affirming, affirming, and summarizing the meaning in accordance. First, regarding the distinction of not affirming: the Madhyamika has nothing to affirm, because it is the occasion of the equipoise of the three noble ones, and because there is no vow. That is to say, not affirming anything, claiming to follow the equipoise of the ultimate noble ones, while following the conventional worldly ones. This is also unreasonable, although the Madhyamika has no affirmation, the very act of the Madhyamika measuring its meaning also becomes an affirmation, just like the occasion of the equipoise of the three noble ones, this will also become affirming in equipoise. If one follows the equipoise of the ultimate three noble ones, then among the dharmas of the path and the fruit, because the basis dharmas are not measured in that instant, they will also become unknowable. If it is said that the mind of omniscience measures in an instant, then, although the Buddhas of other appearances measure similarly, there is no measurement, because it is an appearance to others, this is eliminated by asserting. Following the subsequent attainment of worldly ones is unreasonable, because worldly ones have no distinction of practicing the path and desiring liberation, and they cling to the appearances of attachment and aversion as true, acting in a reversed and confused manner. If one follows them, it would be too extreme, therefore the Madhyamika path and the Madhyamika fruit will not arise. According to the distinction of affirmation, nothing is established in the ultimate sense, therefore there is no affirmation, but in the conventional sense, affirming the establishment of dharmas as it is said, this is also not permissible, because holding onto the contradiction of existing in name but not in meaning is like searching for a country. If one affirms, then in name, from the ultimate point of view, who affirms above the lower ones
============================================================
==================== 第 88 段 ==================== 【原始藏文】 ་ལེན། ཡོད་མེད་རྫས་འགལ་བས་སོ། །མ་ཟིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་དེ་ནི་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལུགས་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མཐུན་པར་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཕྱོགས་རེའི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བས། གཞུང་གི་དོན་མ་གོ་བར་ཟད་མོད། འོན་ཀྱང་སྐྱོན་གཉིས་པོ་ཁས་བླངས་མ་བླངས་གང་ལའང་ཡོད་པས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་དམ་བཅའ་མ་ཡིན་པས་འདིར་འདི་ལྟར་གོ་བར་བྱ་སྟེ། ཁས་ལེན་མི་ལེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ཡོད་ཀྱི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་དོན་དམ་དུ་ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱི་དཔྱད་ར་མེད་པས་ན་རེ་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་དུ་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཁས་ལེན་པ་དང་། མི་ལེན་པ་གཉིས་སུ་གོ་བར་བྱའོ། །དེའང་རྩོད་པ་དང་དོན་ དམ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཚེ་སྣང་བ་གང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པས་གཤིས་ལ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་རྗེས་ཐོབ་པ་ཐ་སྙད་ཡུལ་དུ་བྱེད་དུས་གསུང་རབ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་རྣམ་དབྱེ་དང་བཅས་པ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས་རང་གིས་ཀྱང་དཔྱད་དེ་བསམ་ཞིང་། གཞན་ལའང་བསྟན་པས་བླང་དོར་གྱི་དམིགས་ཕྱེད་ནས་ལམ་དབུ་མ་ཚོགས་གཉིས་ལ་ཞུགས་ཏེ་འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་འགྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དང་པོ་ཁས་མི་ལེན་པའི་དུས་ཀྱང་བཤད་དེ། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅའ་འགའ་ཡོད། ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ཁས་ལེན་པའང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཚིག་གསལ་དུ། ཆུ་འདོད་པས་སྣོད་ལྟར་ཐོག་མར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་། འཇུག་པའི་འགྲེལ་པར། ཕྱོགས་འདི་ནི་མཁས་པ་དག་གིས་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུགས་འདི་གཉིས་སྔ་རབས་པ་དག་གིས་མ་ཕྱེད་པས་གཙང་བ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ལ། རྨ་བྱ་ནི་ལེན་པར་སྣང་སྟེ་གཉིས་ཀར་ལེགས་ཆོས་རེ་དང་སྐྱོན་རེ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཞུང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ཅུང་ཟད་མ་དགོངས་པར་སྣང་ངོ་། །འདི་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་བློ་གྲོས་དང་གཞུང་ལུགས་ཕལ་པོ་ཆེ་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་མིག་རྒྱས་པས་གཞུང་ན་གབ་ཅིང་འཐོར་བའི་ དོན་གསལ་པོར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཆད་དམ་བཅའ་འདི་འཆའ་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཁོ་བོའི་གཞུང་འདིའི་མཐུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ཏེ། བསྡོམས་པས་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུག
【漢語翻譯】 不承認。因為有和沒有是事物相違背的緣故。沒有領會的宗派，不是大中觀的宗派。第三，一致地歸納意義是：那兩者也只是見到各自一方的順應之處，沒有見到不順應之處。白白地沒有理解經文的意義。然而，兩種過失無論承認與否都存在。因為不是確定於一方的誓言，所以在此應當這樣理解：承認與不承認，存在於世俗諦中，對於中觀應成派來說，在勝義諦中沒有承認與不承認的辯論場所。所以暫時在世俗名言中，以場合的差別來理解為承認和不承認兩種。那也是在辯論和以勝義為對境之時，任何顯現都沒有自性，因為在本性上沒有承許存在的緣故，所以不是應當承認的。道路后得位，在以名言為對境之時，如經文所說，連同種種差別，僅僅知曉是如夢如幻的宗派，自己也分析思維，也為他人開示，從取捨的方面辨別，進入中觀道二資糧，有證得果位二身的必要。第一，也說了不承認之時。如果我有一些誓言等等。第二，承認之時，論師月稱在《明句論》中說：如渴望水者以器皿盛水一般，首先必須毫不猶豫地承認世俗諦。在《入行論》的註釋中說：認為這一方是智者們所認為的沒有過失且具有功德的，應當毫不猶豫地承認。先前的人們沒有區分這兩種理路，似乎清辨不承認，而寂護承認，因為在兩者中都發現了各自的優點和缺點，似乎沒有稍微領會經文如其本來的意義。這是由分別的智慧和見到眾多經論而生起的眼界開闊，從而清晰地揭示了經文中隱藏和散佈的意義。今後，凡是能夠立誓這些誓言的人，都應當知道是通達了我的這部論典。他們已經講述了大中觀應成派的宗風。總而言之，已經確定了因明之乘。現在是密咒金剛乘的宗
【英語翻譯】 Not admitting. Because existence and non-existence are contradictory to things. The tenets that have not grasped this are not the tenets of the Great Madhyamaka. Third, to gather the meaning in agreement is: Both of those only see the conforming aspects of their respective sides, and do not see the non-conforming aspects. It is in vain that the meaning of the scriptures is not understood. However, both faults exist whether admitted or not. Because it is not a vow fixed on one side, it should be understood here as follows: Admitting and not admitting exist in conventional truth, but for the Madhyamaka-Prasaṅgika, there is no arena for debate about admitting or not admitting in ultimate truth. Therefore, for the time being, in conventional terms, it should be understood as admitting and not admitting according to the distinction of occasions. That is also when debating and taking ultimate truth as the object, since no appearance has inherent existence, and because there is no admission of existence in its nature, it is not something to be admitted. When the path of subsequent attainment takes conventionality as its object, as explained in the scriptures, knowing that it is just a tenet of dreams and illusions with various distinctions, one should also analyze and contemplate oneself, and also teach others. By distinguishing the aspects of what to adopt and abandon, one enters the Madhyamaka path of the two accumulations, and there is a need to attain the two bodies of the result. First, it is also said when not admitting. If I have some vows, etc. Second, when admitting, the master Candrakīrti says in the Clear Words: Just as one who desires water takes a vessel, one must first unhesitatingly admit conventional truth. In the commentary on the Engaging in (the Bodhisattva Deeds), it says: Thinking that this side is considered by the wise to be without fault and endowed with qualities, one should unhesitatingly admit it. The earlier people did not distinguish these two systems, and it seems that Bhāviveka does not admit, while Śāntarakṣita admits, because in both, one has identified respective advantages and disadvantages, and it seems that the meaning of the scriptures as they are has not been slightly understood. This is because the eye has been opened by the discriminating wisdom and the sight of many scriptures, and thus the meaning hidden and scattered in the scriptures has been clearly revealed. From now on, all those who are able to make these vows should know that they have understood the strength of my treatise. They have already explained the style of the Great Madhyamaka-Prasaṅgika. In summary, the vehicle of reasoning has been established. Now is the system of the Secret Mantra Vajrayana.
============================================================
==================== 第 89 段 ==================== 【原始藏文】 ས་བཤད་པ་ནི། འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཉིད། །རྒྱུ་ཡི་ཆོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་མས་འཕགས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་གསང་སྔགས་སོ། །ཞེས་པས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པར་གཅིག་པ་ལས། དུས་རིང་པོས་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིན་ལ། ཚེ་གཅིག་གམ་བཅུ་དྲུག་ཚུན་ཆད་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ལས་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ས་བོན་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་རྐྱེན་ཚོགས་གཉིས་ལས་གོང་དུ་འཕེལ་བས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱིར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཆས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ཡོད་པར་སྦྱང་གཞི་ཉི་མ་འདྲ་བ་ཉིད་ལ། སྦྱང་བྱ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན་གཞི་དང་ བཅས་པ་སྤྲིན་ལྟ་བུས་བསྒྲིབས་པ་ཉིད། སྦྱོང་བྱེད་དབང་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམས་པས་སྤྲིན་སེལ་བ་ལྟར་རིམ་གྱིས་སྦྱངས་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྲུབ་ནས། སྦྱངས་འབྲས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཉི་མ་ལྟར་གསལ་བ་ཅི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་དེ། དེ་ཚེ་སྔར་གྱི་དྲི་མ་མེད་པས་ཀུན་གཞིའི་མིང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལོག་ཀྱང་དོན་སྔ་ཕྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་པར་གསལ་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་བསལ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། སྔ་མ་ཕྱི་མར་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དག་གྱུར་པ། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པར་དོན་གཅིག་ནའང་། སྒྲུབ་ཚུལ་ལ་རྨོངས་མ་རྨོངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། མཚན་ཉིད་ལས། ཕྱི་སྣང་བའི་བདེན་ཞེན་བཟློག་པ་ལ་སྒྱུ་མ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པས་འབྱུང་བའི་རིག་པ་ལ་རྨོངས། ནང་ཕུང་པོ་ལྷར་མ་ཤེས་པས་གནས་པའི་དོན་ལ་རྨོངས། གསང་བ་རྟོག་ཚོགས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་ཤེས་པས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་རྨོངས། ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དུ་མ་ཤེས་པས་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་རྨོངས་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་ཕྱི་འབྱུང་བར་སྣང་བ་ལྔ་ཡུམ་ལྔ། ནང་ཕུང་པོར་སྣང་བ་ཡབ་ལྔ། རྟོག་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདག་ཉི
【漢語翻譯】 關於地的解釋是：果即是密咒金剛乘，比因的法具有多種殊勝之處。在修持大乘之理中，大乘有兩種，即波羅蜜多和大密咒。因此，爲了利益有情而希求無上菩提是一致的，但以長時獲得解脫成就的是名相乘，而一生或十六世之內成就的則是密咒。這是就根器銳利和非常銳利這兩種情況而說的。也就是說，從因的名相乘來說，認為安樂逝者的心髓僅僅是作為種子存在，由二資糧聚合而向上增長，從而獲得成佛，因此稱為因乘，因為承認因果有先後。密咒的心髓是，對於一切有情來說，自性本具、任運成就的廣大功德無一不圓滿具備，所要凈化的本體如同太陽一般，所要凈化的輪迴自性，包括八識聚和阿賴耶識在內，如同被云遮蔽一般。通過凈化的方法，即灌頂和生圓次第的修習，如同驅散雲霧一般逐漸凈化，從而成就暫時的功德，凈化的結果是，實義的阿賴耶識如太陽般顯現，如實地顯現出來。那時，由於沒有了之前的垢染，阿賴耶識的名稱以及習氣也消失了，但實義卻無有先後分別地顯現出來。《觀察二續》中說：『有情即是佛，然為客塵所染污，若除彼塵即是佛。』《經莊嚴論》中也說：『前後雖無有差別，然如是之體性已清凈。』如是宣說。還有其他的差別，雖然在成就果位佛陀上意義相同，但在修持的方式上卻有迷與不迷的區別。在名相乘中，對於外在顯現的實執進行遮止，對於由此產生的智慧感到迷惑，例如修習幻化等；對於內在五蘊不認識為本尊，因此對於安住的意義感到迷惑；對於秘密的分別念和煩惱不認識為智慧，因此對於道的體性感到迷惑；對於一切清凈、平等、真諦無二無別不認識，因此對於證悟的見解感到迷惑。在密咒中，外在顯現的五大是五佛母，內在顯現的五蘊是五佛父，分別念是菩提薩埵的自性
【英語翻譯】 The explanation of the ground is: The result is the Secret Mantra Vajrayana itself, which surpasses the causal Dharma with many distinctions. In the practice of the Great Vehicle, there are two types of Great Vehicle: the Paramita and the Secret Mantra. Therefore, the desire for unsurpassed enlightenment for the benefit of sentient beings is the same, but achieving liberation through a long period of time is the Characteristic Vehicle, while achieving it within one lifetime or up to sixteen lifetimes is the Secret Mantra. This is spoken in terms of the two types of faculties: sharp and very sharp. Furthermore, from the perspective of the causal Characteristic Vehicle, it is believed that the essence of the Sugata-garbha exists merely as a seed, and through the accumulation of the two sets of conditions, it develops further, thereby attaining Buddhahood. Therefore, it is called the Causal Vehicle because it acknowledges the sequence of cause and effect. The essence of mantra is that all sentient beings inherently possess vast qualities that are spontaneously perfect and complete, like the sun, which is the basis for purification. The nature of samsara to be purified, including the eight consciousnesses and the alaya-consciousness, is like being obscured by clouds. The method of purification involves receiving empowerment and meditating on the generation and completion stages, gradually purifying like dispelling clouds, thereby achieving temporary qualities. The result of purification is that the alaya-consciousness of meaning, like the sun, becomes manifest as it is. At that time, because there is no previous defilement, the name of the alaya-consciousness, along with its habitual tendencies, ceases, but the meaning is clear without any distinction between before and after. The Two Inquiries state: 'Sentient beings are Buddhas, but are obscured by adventitious stains. If those stains are removed, they are Buddhas.' The Ornament of the Sutras also states: 'Although there is no difference between before and after, the Suchness is purified.' As it is explained. There is another difference: although the goal of achieving Buddhahood is the same, there is a difference between being confused and not confused in the way of practice. In the Characteristic Vehicle, there is confusion about the wisdom that arises from reversing the clinging to the truth of external appearances, such as meditating on illusion; confusion about the meaning of abiding because the internal aggregates are not recognized as deities; confusion about the nature of the path because secret thoughts and afflictions are not recognized as wisdom; and confusion about the view of realization because everything is not recognized as pure, equal, and inseparable from the truth. In mantra, the five elements that appear externally are the five mothers, the five aggregates that appear internally are the five fathers, and thoughts are the nature of Bodhisattvas.
============================================================
==================== 第 90 段 ==================== 【原始藏文】 ད་ ཡེ་ཤེས་ལྔ། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྣོད་བཅུད་དག་མཉམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་འབེབས་པས་ཁྱད་པར་ཆེ་སྟེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོའི་ཡན་ལག་འདི། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔ་རུ་གྲགས། །སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་མང་པོ་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་དེ། །ས་ཆུ་སྤྱན་དང་མཱ་མ་ཀཱི། །མེ་རླུང་གོས་དཀར་སྒྲོལ་མ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ། །སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་སོ་ཅོག །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྙེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ཉོན་མོངས་པ་གཅིག་སྦྱོང་བ་དང་འདོད་པ་གཅིག་སྒྲུབ་པ་ལའང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ངལ་དུབ་དང་བཅས་པ་ཉུང་ལ་མི་ཟབ་པ་ཉིད། སྔགས་ལས་ཟབ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་དོན་མང་བས་འཕགས་སོ། །ཡང་མཚན་ཉིད་ལས་ཚེགས་ཆེན་པོས་སྒྲུབ་དགོས་པ་སྔགས་སུ་དཀའ་བ་ཤས་ཆུང་བས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་འཕགས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་རྟུལ་པོ་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་ཡང་ལམ་དུ་སློང་བར་མི་ཤེས་པས། བླང་དོར་གཉིས་བཅས་འབའ་ཞིག་སྤྱོད་ཅིང་། སྔགས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཟབ་མོས་ལམ་དུ་སློང་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་རྣོན་པོ་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ཀྱང་འཕགས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཚུལ་གསུམ་པའི་སྒྲོན་མེ་ ལས། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་ཕྱིར། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་མཚན་ཉིད་ལས་ཀྱང་འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་དུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇུག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་གཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་ལྷ་བསྒོམ་པ་དང་། ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པ་དང་། སོ་སོར་འབྲང་མ་ལས། ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་པ་དང་། །མདོ་སྡེ་ལས། དཔེར་ན་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་ཀྱི་མི་གཙང་ལུད། །དེ་ནི་བུ་རམ་ཤིང་པའི་ཞིང་ལ་ཕན། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་ལུད། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་ལ་ཕན། །ཞེས་པ་དང་། འཁོར་བ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །ཞེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐབས་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཚོགས་ཀྱི་མདོ་ལས། རིན་ཆེན་ཟླ་བ་དམ་པའི་འོད། །ག
【漢語翻譯】 現在，五種智慧，由於將真諦無別之器情清凈平等安立於廣大佛剎中，所以非常殊勝。如《幻化經》中說：「此金剛蘊之支分，被稱為五圓滿正覺。諸多生處界，皆為菩提薩埵之自性。地水眼與瑪瑪格（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）。火風白衣度母尊。虛空界之自在母。三有無餘皆佛剎。一切無餘皆是法。非是佛陀之餘法。佛陀亦不尋覓余法。」又，對於調伏一個煩惱和成辦一個所欲，名相之方便伴隨疲勞且少而不深。密咒深廣且意義眾多，因此超勝。又，相較於名相需要費力成辦，密咒中困難的部分較少，因此爲了成就也超勝。名相是根器敏銳者的遲鈍之道，因為對於任何事物都不知道如何轉化為道用，僅僅行持取捨二者。密咒之外內所取所執的一切，都以甚深方便知道如何轉化為道用，因此是根器敏銳者的敏銳之道，因此也超勝。如《三種理之明燈》中說：「雖一義中亦不迷，方便眾多無艱難，由作根器敏銳故，密咒乘法特超勝。」那麼，相較於名相，也有以大光明灌頂，以及《三摩地王經》中說：「如金黃色身之，世間怙主極莊嚴，以何緣念心入彼，彼菩薩即名等持。」這樣觀想本尊，以及《珍寶飾品莊嚴經》和《各別解脫經》中，宣說本尊和壇城，以及《經部》中說：「譬如城市中之不凈糞，彼于甘蔗田地有利益，如是菩薩之煩惱糞，彼於一切智智之因有利益。」以及「輪迴寂滅自性之，具足廣大方便者，煩惱轉成菩提分。」因此煩惱轉化為道用，以及《花束經》中說：「珍寶月亮勝妙光，
【英語翻譯】 Now, the five wisdoms are particularly excellent because they establish the truth of non-duality, the purity and equality of both container and contents, in the great Buddha-field. As it says in the Mayajala: "These branches of the vajra aggregates are known as the five perfect Buddhas. All the many sources and elements are the nature of the Bodhisattvas. Earth, water, eye, and Mamaki (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning). Fire, wind, white-clad Tara. The sovereign mother of the sphere of space. All three realms are Buddha-fields. All without exception are dharmas. They are none other than the Buddha. Dharmas other than the Buddha. Are not found by the Buddha." Furthermore, in terms of subduing one affliction and accomplishing one desire, the methods of characteristics are few and not profound, accompanied by fatigue. Mantra is profound, vast, and meaningful, therefore it is superior. Also, compared to the great effort required to accomplish things through characteristics, the difficult parts in mantra are fewer, so it is superior because it is easier to accomplish. Characteristics are the path for dull people with sharp faculties, because they do not know how to transform anything into the path. They only practice with acceptance and rejection. Mantra knows how to transform everything, both internal and external grasping, into the path through profound methods. Therefore, it is the path for sharp people with sharp faculties, and therefore it is also superior. As it says in the Lamp for the Three Modes: "Although in one meaning there is no confusion, with many methods and no difficulties, because it empowers sharp faculties, the mantra vehicle is particularly superior." So, compared to characteristics, there is also empowerment with great light rays, and in the Samadhiraja Sutra it says: "The body of golden color, the protector of the world, is extremely beautiful. Whoever enters their mind into that object, that Bodhisattva is called equipoise." Thus, visualizing the deity, as well as the Ornament of Precious Jewels Sutra and the Pratimoksha Sutra, which explain the deity and the mandala, and in the Sutra it says: "For example, the impure waste of cities is beneficial to the sugarcane fields. Likewise, the afflictive waste of Bodhisattvas is beneficial to the cause of omniscience." And "For those who possess the great methods of the nature of the peace of samsara, afflictions transform into limbs of enlightenment." Therefore, transforming afflictions into the path, and in the Garland of Flowers Sutra it says: "The excellent light of the precious moon,
============================================================
==================== 第 91 段 ==================== 【原始藏文】 ང་གིས་དེ་ཡི་མཚན་ཐོས་པ། །སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་འགྱུར་ཞིང་། །ཏིང་འཛིན་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཚེ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་ ཉིད་གསང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པར། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་ན་ཞག་གཅིག་གིས་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །ཞེས་བསྟན་པས། སྔགས་དང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་ནི་ལམ་མཐར་ཐུག་ཏུ་ཉེ་བ་ན་བྱེད་ཀྱི་དང་པོར་མི་བསྐུར་བས་མི་མཚུངས་སོ། །ལྷ་བསྒོམ་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སྔགས་བཟླས་པ་དང་རྫོགས་རིམ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་བསྐྱེད་རིམ་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མི་མཚུངས་སོ། །ཟ་མ་ཏོག་དང་སོ་སོར་འབྲང་མ་བྱ་བའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པས་མཚན་ཉིད་དངོས་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཉོན་མོངས་པ་གསང་སྔགས་ལྟར་ཐབས་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཞེས་བཏགས་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པས་སྣང་བཅས་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་བསྒོམ་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་དེ་ཡོད་པས་སྲིད་པར་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་བ་ཙམ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཚེ་གཅིག་དང་ཞག་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱ་བར་བསྟན་པ་ཡང་། སྔོན་དུ་ཚོགས་སོགས་པ་ཞིག་དེ་ལྟར་བྱ་བར་ནུས་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་བཟུང་བ་དེས་ཐོག་དྲངས་པའི་དགེ་བ་ རླབས་པོ་ཆེ་བསགས་ན་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཚུན་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་སྡོམ་པ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཁབ་ཀྱིས་རྟ་ཁུགས་པ་དང་ཞག་གཅིག་ན་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་སླེབ་ཅེས་བྱ་བ་བཞིན་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ལྡེམ་པོར་དགོངས་ནས་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་གྲངས་མེད་གསུམ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པས་གསལ་ལོ། །དེས་ན་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གསང་སྔགས་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པ་ནི། གསང་སྔགས་ཆེ་མཆོག་རྣམ་པ་བཞི་དག་ལས། །བྱ་བའི་རྒྱུད་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ལྟ་བས། །ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིས། །རྗེ་ཁོལ་ལྟ་བུས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འདོད། །ཀྲཱི་ཡ་སྟེ་བྱ་བའི་རྒྱུད་འདིར་ནི་གཞི་སྣང་སྟོང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་ནས། ལམ་དུ་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས། དཀ
【漢語翻譯】 我聽聞他的名號，一生即可成就，獲得殊勝三摩地。如雲：一生即可成佛，于大秘密方便善巧者，若得無生法忍之菩薩，欲求之時，亦可於一日之中現證菩提。如是宣說，是否與密咒相同？不相同，大光明灌頂乃于道之究竟處方才行之，最初不灌頂故，不相同。觀想本尊，僅為憶念佛之功德而觀想，然無密咒唸誦及圓滿次第等，故不容於生起次第，因此不相同。以其屬於《寶篋經》及《隨順佛母經》等續部，故非真實之體性。菩薩非如密咒般以煩惱為方便道，而是安立為與善根同類之煩惱，以其為福德資糧等，故為有相，且因續之煩惱為修道之所斷，故住于有，僅為利益有情而作是說，如《無垢經》云：視蘊為如來之種性。如是之語。示以一生及一日成佛者，亦是就彼等先前已積聚資糧等，有能力如是行者而說的。執持如來之名號所引發之廣大善根，若能積聚至未現證菩提之間，則以一誓願即可成佛，如以針引馬，或一日可至金剛座之說，為引入彼等而作委婉之說。自性上，以欲證得無數三大阿僧祇劫等，故甚明瞭。因此，二者並不相同。現在宣說具特殊之密咒，其中有四，首先是行部之次第：于彼四種大殊勝密咒中，行部視二諦，以沐浴及凈行，如主僕般，欲求得成就。克里亞（藏文：ཀྲཱི་ཡ།，梵文天城體：क्रिया，梵文羅馬擬音：kriyā，漢語字面意思：行）即是行部，於此，知基為顯空二諦，于道上，以沐浴及凈行，
【英語翻譯】 Hearing his name, one can achieve enlightenment in one lifetime and attain the supreme samadhi. It is said: 'One lifetime is enough to achieve Buddhahood. For those skilled in the great secret methods, if a Bodhisattva attains the tolerance of non-arising phenomena, they can manifest perfect enlightenment in a single day if they wish.' As it is taught, is it the same as mantra? It is not the same, because the great light empowerment is only given when one is close to the ultimate path, not at the beginning, so it is not the same. Meditating on the deity is merely for the purpose of remembering the qualities of the Buddha, but there is no mantra recitation or completion stage, so it is not suitable for the generation stage, and therefore it is not the same. Because it belongs to the tantras such as the Basket Sutra and the Sutra of Following the Mother, it is not the real nature. Bodhisattvas do not use afflictions as a path of means like secret mantras, but rather establish them as afflictions that are similar to the roots of virtue. Because they are the accumulation of merit and so on, they are with appearance, and because the afflictions of the continuum are what is to be abandoned on the path of meditation, they remain in existence, and are spoken only with the intention of benefiting sentient beings, as the Immaculate Sutra says: 'Looking at the aggregates is the lineage of the Thus-Gone One.' Such words. Showing that one can achieve Buddhahood in one lifetime or one day is also said with regard to those who have previously accumulated the resources and so on, and have the ability to do so. The vast merit generated by holding the name of the Thus-Gone One, if accumulated until one manifests enlightenment, one can achieve Buddhahood with a single vow, like leading a horse with a needle, or the saying that one can reach Vajrasana in one day, which is a subtle way of speaking to introduce them to it. In terms of nature, it is very clear that one wants to attain countless three great asamkhyeya kalpas and so on. Therefore, the two are not the same. Now, the special secret mantra is taught, among which there are four. First, the order of the action tantra: Among the four great and supreme secret mantras, in the action tantra, one views the two truths, and through bathing and purification, like a master and servant, one desires to obtain accomplishment. Kriya (藏文：ཀྲཱི་ཡ།，梵文天城體：क्रिया，梵文羅馬擬音：kriyā，漢語字面意思：Action) is the action tantra, in which the basis is known as the two truths of appearance and emptiness, and on the path, through bathing and purification,
============================================================
==================== 第 92 段 ==================== 【原始藏文】 ར་གསུམ་ཟ་བ་དང་གོས་གསུམ་བརྗེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས། བདག་ཉིད་དམ་ཚིག་པ་བྲན་འབངས་ལྟ་བུའི་མདུན་དུ་ལྷ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་སོགས་པ་རྗེ་དཔོན་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་ཏེ་སྔགས་བཟླས་པ་དང་སྨྱུང་བར་གནས་པའི་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པར་གནས་པར་བྱེད་དོ། །རིམ་པ་དེས་སྐྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་ན་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་དོ། །སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ནི། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དུ་གཙང་སྦྲ་དག་དང་ནི། །སྤུན་གྲོགས་ཚུལ་གྱིས་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་ཡིན། །ཨུ་པ་ཡ་ཏན་ཏྲ་སྟེ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དུ་བདག་དང་ ལྷ་གཉིས་མཉམ་པར་ལྟ་བ་སྟེ། བདག་དམ་ཚིག་པའི་མདུན་དུ་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་བསམས་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་འཕྲེང་བ་བདག་གི་ཞལ་ནས་ལྷའི་ཞལ་དུ་སོང་བ་ལྟེ་བ་ནས་ཐོན་ནས་བདག་གི་ལྟེ་བར་ཞུགས་པ་འཁོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་དང་བཟླས་པའི་མཐར་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་ནས་དོན་དམ་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་བསྒོམ་པའོ། །འདི་ནི་ལྟ་བ་ཡོ་ག་དང་སྤྱོད་པ་ཀྲཱི་ཡ་ལྟར་བྱེད་པས་གཉིས་ཀ་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ནི། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དུ་གཙང་སྦྲ་གྲོགས་ཙམ་ལ། །སེམས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་གཙོ་བོར་འདོད་པ་སྟེ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་མངོན་བྱང་རྣམ་པ་ལྔས། །རང་ཉིད་དམ་ཚིག་གཞན་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྷ། །གཉིས་མེད་བསྒོམས་པས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འདོད། །ཡོ་ག་ཏནྟྲ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཙང་སྦྲ་སྤྱོད་པ་གྲོགས་ཙམ་ལས། དངོས་གཞི་སེམས་ཀྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་གཙོ་བོར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་བདག་ཉིད་དམ་ཚིག་པར་བསྐྱེད་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པའི་བར་མངོན་བྱང་ལྔས་བྱེད་དེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྟོང་པའི་ངང་ལས། ཞིང་དང་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ། གདན་པད་ཟླ་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ། གསུང་ཡིག་འབྲུ་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྟག་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུ། ཐུགས་ཕྱག་མཚན་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ། སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། སྐུའི་ངོ་བོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ། ལྷ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ། མངོན་བྱང་ལྔ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ་བཞི་པོ་དག་གིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་ཆོ་ག་རྫོགས་པའི་མཐར། ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་ནས་དམ་ཚིག་པ་བསྡུས་ཏེ་
【漢語翻譯】 以吃三種食物和換三種衣服等行為，在如同奴僕般的誓言者面前，觀想如觀世音菩薩等本尊如同君主國王一般，唸誦咒語，進行齋戒等儀軌。通過這種次第，期望在十六世時證得佛果。行部是：行部中，清凈與友伴，以兄弟之禮欲成就。鄔波瑜伽怛特羅，即行部中，視自己與本尊平等。觀想智慧本尊在誓言者自己面前，咒語之鬘從自己的口中進入本尊的口中，從臍間發出進入自己的臍間，以輪轉的方式觀想和唸誦，最終智慧本尊融入，觀修離戲的勝義諦。這如同見解是瑜伽，行為是事部，因此二者都稱為續部的乘。瑜伽部是：瑜伽部中，清凈僅為友伴，以心的觀修為主。以四手印和五現證，自身為誓言，從他處智慧尊，觀修二無別而得成就。瑜伽怛特羅，即瑜伽部中，清凈行為僅為友伴，主要在於觀修心之本尊。即先生起自己為誓言尊，然後迎請智慧尊，這之間通過五現證來實現：皈依和發心后，從空性中，成就圓滿的剎土和處所之因；從蓮花月輪座上現證菩提，這是法圓滿之因；從語的字種中現證菩提，這是時間圓滿，恒常不可思議之因；從意的標識現證菩提，這是眷屬圓滿之因；從圓滿的本尊身和壇城眷屬中現證菩提，這是身之自性圓滿之因；從智慧尊菩薩中現證菩提，這是五現證。以誓言手印、法手印、業手印、大手印這四種手印印持，在儀軌圓滿的最後，智慧尊返回，收攝誓言尊。
【英語翻譯】 Through practices such as eating three kinds of food and changing three kinds of clothes, in front of the samaya being who is like a servant, one visualizes deities such as Avalokiteśvara as a lord or king, recites mantras, and engages in rituals such as fasting. Through this sequence, one hopes to manifest Buddhahood in sixteen lifetimes. The Kriya Tantra is: In the Kriya Tantra, purity and companionship, are desired for accomplishment in the manner of siblings. Upaya Tantra, which is the Kriya Tantra, views oneself and the deity as equal. One visualizes the wisdom deity in front of oneself, the samaya being, and visualizes and recites the mantra garland going from one's own mouth into the deity's mouth, emanating from the navel and entering one's own navel in a cyclical manner. Finally, the wisdom deity departs, and one meditates on the ultimate truth, free from elaboration. This is because the view is like Yoga and the practice is like Kriya, so both are called the Vehicle of Tantra. The Yoga Tantra is: In the Yoga Tantra, purity is only a companion, and the meditation of the mind is considered primary. Through the four mudras and the five Abhisambodhis, one's own samaya being and the wisdom deity from elsewhere, one attains accomplishment by meditating on non-duality. Yoga Tantra: In the Yoga Tantra, purity and conduct are only companions, and the main focus is on meditating on the deity of the mind. That is, one first generates oneself as the samaya deity, and then invites the wisdom deity, which is accomplished through the five Abhisambodhis: After taking refuge and generating bodhicitta, from emptiness, the cause for accomplishing a perfect field and place; from the lotus and moon seat, manifesting enlightenment, which is the cause for the perfection of Dharma; from the seed syllable of speech, manifesting enlightenment, which is the cause for the perfection of time, constant and inconceivable; from the symbolic gesture of mind, manifesting enlightenment, which is the cause for the perfection of retinue; from the complete deity body and the mandala retinue, manifesting enlightenment, which is the cause for the perfection of the nature of the body; from the wisdom deity bodhisattva, manifesting enlightenment, these are the five Abhisambodhis. With the samaya mudra, the dharma mudra, the karma mudra, and the maha mudra, these four mudras are sealed, and at the end of the completed ritual, the wisdom deity departs, and the samaya deity is absorbed.
============================================================
==================== 第 93 段 ==================== 【原始藏文】 སྤྱོད་པ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཕྱི་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་ལ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་ནི། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་བདེན་གཉིས་རེས་འཇོག་འཛིན། །ཆོས་ཅན་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལྷ་བསྒོམས་པ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་འཇོག་པ་ནི། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་བསྒོམས་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་སྔ་ཕྱི་རེས་འཇོག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །ད་ནི་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །གཞི་སྨིན་བྱེད་དབང་གི་ཁྱད་པར། ལམ་གྲོལ་བྱེད་བསྐྱེད་རྫོགས་དང་གྲོགས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར། འབྲས་བུ་གྲོལ་བ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སྔགས་ཕྱི་པ་ལས་ནང་པ་གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བུམ་དབང་གཙོ་ཆེ་བ་ནི་ཕྱི་པ་ཡིན་ལ། དབང་གཞན་གསུམ་གཙོ་ཆེ་བ་ནི་ནང་ པའོ། །དེའང་རིག་གཏད་དང་། རྗེས་གནང་དང་། བུམ་པའི་དབང་གིས་བྱེད་པ་སྟོན་པས་ཕྱི་པར་གཞག་པ་གསུམ་པོ་ནི། གང་དང་གང་ལ་བླང་དོར་དང་སྤང་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ཕྱོགས་འདྲ་བའི་ཆ་ནས། ཕྱི་ཐུབ་པ་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བུམ་དབང་། གསང་དབང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཚིག་དབང་རིན་པོ་ཆེ་བཞིས་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་། གང་ཡང་ཐབས་ཀྱི་བླང་དོར་མེད་པར་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནང་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལམ་བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སྤྲོས་བཅས་བསྐྱེད་པ་རེས་འཇོག་གི་རྫོགས་པ་བསྒོམས་ན་ཕྱི་པ། སྤྲོས་མེད་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནང་པའོ། །གྲོགས་སྤྱོད་པའང་གཙང་སྦྲ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཕྱི་པ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྤྱོད་པ་ནང་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཕྱི་པས་རིང་དུ་འབད་ཀྱང་མྱུར་དུ་གྲོལ་བ་མི་རྙེད་དེ། བྱ་བའི་སྒོར་ཞུགས་པས་ཚེ་བཅུ་དྲུག །སྤྱོད་པས་བདུན། རྣལ་འབྱོར་གྱིས་གསུམ་ན། རང་རང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་ནུས་ཀྱི། ནང་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པས་ཚེ་འདིར་ཐོབ་པའམ་བར་དོར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ལས། བརྟུལ་ཞུགས་སྨྱུང་བ་སྡོམ་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པའི། །ལྷ་ཡི་གཟུགས་སུ་བསྒོམས་པ་ཡིས། །སྒྲུབ་པ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་བཟའ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དཀར་གསུམ་མངར་གསུམ་གཙོ་ཆེ་བ་ཕྱི་པ། ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་གཙོ་ཆེ་བ་ནང་པའོ། ། བགོ་བ་གོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། གོས་གསར་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཕྱི་པ། ཞིང་ཆེན་
【漢語翻譯】 應當行持。如是外密三者生起之後，修習圓滿次第者，即彼等一切皆執持真假二諦輪番交替。就所法有境顯現的世俗諦而言，觀修本尊，亦將其安住于無所緣之狀態中，即是觀修遠離戲論之勝義諦。是故真假二諦前後輪番交替而修持。現在宣說外內密之差別：以基、道、果之差別，當知外內密之自性。基成熟之灌頂的差別，道解脫之生圓次第與道友行持的差別，果解脫之時間的差別三者之門徑，當知內密勝於外密，乃無上瑜伽之自性。其中，以寶瓶灌頂為主者，乃是外道；以其他三種灌頂為主者，乃是內道。彼等之明禁、隨許與寶瓶灌頂之作用，顯示置於外道之三者，就任何應取捨、應斷證之體性與相似之方面而言，稱為外道經部之乘。以寶瓶灌頂、秘密灌頂、智慧智慧灌頂、句義寶貴灌頂四者成熟相續，並且任何取捨方便皆不具足而作為道用之故，稱為內道密咒之乘。就道修習之差別而言，觀修有戲論之生起次第與輪番交替之圓滿次第者，乃是外道；雙運無戲論之生起次第與圓滿次第者，乃是內道。行持道友亦是，於一切清凈中行持者，乃是外道；于平等性中行持者，乃是內道。如是，外道雖長時勤奮，然不能迅速獲得解脫，以入於事部的門徑故，需十六世；以行部需七世；以瑜伽部需三世，方能獲得各自之果位。不像內道般精進者，不能於此生獲得或於中陰成就。如《智慧成就續》云： 「以苦行齋戒律儀及， 種種手印所具足， 觀想天神之身相， 不能成就諸悉地。」 又，就飲食受用之差別而言，以白三甜三為主者，乃是外道；以五肉五甘露為主者，乃是內道。 就穿著衣物之差別而言，以新衣為主者，乃是外道；
【英語翻譯】 One should practice accordingly. Thus, after the arising of these three Outer Tantras, the practice of the Completion Stage is as follows: All of them hold the Two Truths alternately. In terms of the conventional truth of the appearance of phenomena, the visualization of the deity is also placed in a state of non-objectification, which is the practice of the ultimate truth, free from elaboration. Therefore, the Two Truths are practiced alternately, one after the other. Now, the difference between the Outer and Inner Tantras is shown: By the difference of the Basis, Path, and Result, one should know the nature of the Outer and Inner Secrets. The difference of the empowerment that ripens the Basis, the difference of the Generation and Completion Stages and the practice of companions that liberate the Path, and the difference of the time of liberation of the Result, through these three doors, one should know that the Inner Tantra is superior to the Outer Tantra, which is the nature of the Unsurpassed Yoga. Among them, the one that emphasizes the Vase Empowerment is the Outer Tantra, and the one that emphasizes the other three empowerments is the Inner Tantra. These three, which show the function of the Mingjin, Subsequent Permission, and Vase Empowerment, are placed in the Outer Tantra. In terms of the nature and similar aspects of what should be taken and abandoned, and what should be abandoned and cultivated, it is called the Sutra Vehicle of the Outer Path. The four precious empowerments of Vase Empowerment, Secret Empowerment, Wisdom-Awareness Empowerment, and Meaning-Word Empowerment ripen the continuum, and because they are used as the Path without any means of taking and abandoning, it is called the Secret Mantra Vehicle of the Inner Path. In terms of the difference in the practice of the Path, the one who practices the Generation Stage with elaboration and the alternating Completion Stage is the Outer Tantra, and the one who unites the Generation and Completion Stages without elaboration is the Inner Tantra. The practice of companions is also such that the one who practices in all purity is the Outer Tantra, and the one who practices in equality is the Inner Tantra. Thus, although the Outer Tantra strives for a long time, it cannot quickly attain liberation, because it enters the door of the Action Tantra, it takes sixteen lifetimes; with the Conduct Tantra, it takes seven lifetimes; with the Yoga Tantra, it takes three lifetimes to be able to obtain their respective results. Unlike the Inner Tantra, those who are not diligent cannot attain it in this life or achieve it in the Bardo. As the Tantra of the Accomplishment of Wisdom says: "With asceticism, fasting, vows, and, Endowed with various mudras, By meditating on the form of the deity, The accomplishment will not be achieved." Furthermore, in terms of the difference in food and enjoyment, the one that emphasizes the three whites and three sweets is the Outer Tantra, and the one that emphasizes the five meats and five elixirs is the Inner Tantra. In terms of the difference in clothing, the one that emphasizes new clothes is the Outer Tantra;
============================================================
==================== 第 94 段 ==================== 【原始藏文】 ནམ་གོས་མེད་གཅེར་བུ་གཙོ་ཆེ་བ་ནང་པའོ། །བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་གཙོ་ཆེ་བ་ཕྱི་པ། འབགས་པ་དང་མ་དག་པས་མི་གནོད་པ་ནང་པའོ། །འབྲས་བུ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷའི་ཁྱད་པར་ནི་ལྷ་ཞལ་སྦྱོར་དུ་མི་བསྒོམ་པ་ཕྱི་པ། ཡབ་ཡུམ་འཁྲིལ་སྦྱོར་དུ་བསྒོམ་པ་ནང་པའོ། །གདགས་པ་རྒྱན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གཙོ་ཆེ་བ་ཕྱི་པ། རུས་པ་དང་མི་མགོའི་རྒྱན་ཆ་གཙོ་ཆེ་བ་ནང་པའོ། །བཞུགས་པ་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་ལ་སོགས་པ་གཙང་ཞིང་དབེན་པར་བསྒོམ་པ་ཕྱི་པ། ཨོ་རྒྱན་ནམ་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པར་བསྒོམ་པ་ནང་པ། ལྡུགས་པ་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་དམ་པདྨའི་གཞོང་པར་བསམ་པ་ཕྱི་པ། ཀ་པཱ་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ནང་པའོ། །མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཞི་རྒྱས་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཕྱི་པ། དབང་དྲག་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ནང་པའོ། །ནང་པ་དེ་ཡང་ཕ་བླ་ན་མེད་པ། མ་བླ་ན་མེད་པ། གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་གསུམ་དུ་ཡོད་ཀྱང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་ལྟ་དགོངས་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། ཐབས་ཕའི་རྒྱུད། ཤེས་རབ་མའི་རྒྱུད་དོ། །དང་པོ་ནི་ཐབས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྤྲོས་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་རླུང་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། མའི་རྒྱུད་དུ་བསྐྱེད་པ་ཆ་ཙམ་ལས། རྫོགས་རིམ་ཐིག་ལེ་འབའ་ ཞིག་གཙོ་བོར་སྟོན་པའོ། །དེ་གཉིས་ཆར་གྱི་ལུགས་ཀྱི་དང་པོ་དབང་མ་ཐོབ་ན་ལམ་བསྒོམ་དུ་མི་རུང་བར་འདོད་དེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཁ་སྦྱོར་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ལས། དབང་མ་བསྐུར་ལ་དངོས་གྲུབ་མེད། །བྱེ་མ་བཙིར་ཡང་མར་མེད་བཞིན། །ཞེས་སོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ལས། ཡང་དག་དབང་བསྐུར་གྱིས་དབེན་ན། །སྒྲུབ་པ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཤེས་ཀྱང་། །སློབ་དཔོན་སློབ་མར་མཚུངས་པ་དག །མི་བཟད་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་འགྲོ། །ཞེས་པས། དང་པོའི་སྒོ་དབང་ཐོབ་ལ་༼ ༡ ༽གཅེས་སོ། །དེ་ཡང་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ། རང་ཉིད་ཐར་པ་འདོད་པའི་བློས་དབང་བསྐུར་རྫོགས་པར་ཐོབ་མ་ཐག་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པས། ལམ་དང་པོ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་བསྒོམ་པ་ལ་དབང་ངོ་། །དེ་ནས་བསྐྱེད་རིམ་དང་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན། ལུས་ལྷར་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གི་དོན་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་སྦྱོར་མཐོང་བསྒོམ་པ་རྫོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མཆོག་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་འགྲུབ་པའོ། །མཚན་ཉིད་ལྟར་ནའང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ནས་དྲན་པ་ཉེ
【漢語翻譯】 不穿衣服裸體為最主要的是內道。行為方式的差別是沐浴和清潔為最主要的是外道，被玷污和不乾淨不損害的是內道。果的時間的差別已經說過了。壇城本尊的差別是不觀想本尊交合的是外道，觀想父母交合的是內道。安立莊嚴的差別是，綢緞和珍寶的莊嚴為最主要的是外道，骨頭和人頭的莊嚴器具為最主要的是內道。居住處所的差別是，在須彌山頂等清凈寂靜處觀想的是外道，在鄔金（蓮花生大師的出生地，位於今巴基斯坦境內）或者尸陀林等處觀想的是內道。傾倒器皿的差別是，珍寶器皿或者蓮花座中思維的是外道，主要用顱碗的是內道。事業的差別是，主要展示息增的是外道，主要展示懷誅的是內道。內道也分父無上、母無上、二無別和三有，但都歸結于見解和宗義二者，即方便父續，智慧母續。前者是方便生起次第的開展，以及圓滿次第主要展示氣；母續中生起次第只佔一部分，圓滿次第唯獨主要展示明點。這二者的共同規矩是，最初沒有得到灌頂，就認為不能修道，如《大手印合修明點續》中說：『沒有灌頂就沒有成就，就像壓榨沙子也沒有油一樣。』又如《佛陀顱續》中說：『如果缺少正確的灌頂，即使修行人懂得續部的意義，上師和弟子也同樣會墮入可怕的地獄。』因此，最初的門徑是重視得到灌頂（１）。也就是，對於具相的上師，自己以想要解脫的心，完整地得到灌頂之後，立即就把握了解脫的道路，所以，最初修習資糧道小者才有資格。之後，如果開始修習生起次第和圓滿次第，觀想身體為本尊等差別，就是修習憶念正知的意義。之後，逐漸修習加行道和見道圓滿，就能在一個壇城中成就殊勝的佛地。按照相狀來說，也是在獲得菩提心之後憶念正
【英語翻譯】 The most important thing is being naked without clothes, which is the inner path. The difference in actions is that bathing and cleanliness are most important for the outer path, while being defiled and unclean does not harm the inner path. The difference in the time of fruition has already been explained. The difference in the deities of the mandala is that the outer path does not contemplate deities in union, while the inner path contemplates the union of father and mother. The difference in the adornments is that silk and precious jewels are the most important adornments for the outer path, while bones and human skulls are the most important adornments for the inner path. The difference in the place of residence is that the outer path contemplates in clean and secluded places such as the top of Mount Meru, while the inner path contemplates in Oddiyana (the birthplace of Padmasambhava, located in present-day Pakistan) or charnel grounds. The difference in the pouring vessel is that the outer path contemplates in precious vessels or lotus seats, while the inner path mainly uses skull cups. The difference in activities is that the outer path mainly shows pacifying and increasing activities, while the inner path mainly shows subjugating and wrathful activities. This inner path is also divided into father unsurpassed, mother unsurpassed, non-dual, and threefold, but they all converge on the two aspects of view and tenets, namely the father tantra of means and the mother tantra of wisdom. The former is the elaboration of the generation stage of means, and the completion stage mainly shows the winds; in the mother tantra, the generation stage only occupies a part, and the completion stage solely shows the bindu. The common rule for both of these is that one should not practice the path without first receiving empowerment, as it is said in the Great Seal of Union Bindu Tantra: 'Without empowerment, there is no accomplishment, just as there is no oil even if you squeeze sand.' Also, as it is said in the Buddha Skull Tantra: 'If one lacks the correct empowerment, even if the practitioner understands the meaning of the tantra, the teacher and disciple will equally fall into a terrible hell.' Therefore, the initial gateway is to value obtaining empowerment (1). That is, for a qualified lama, one's own mind desiring liberation, immediately after fully receiving empowerment, grasps the path to liberation, so one is qualified to practice the initial path, the small accumulation path. After that, when one begins to practice the generation stage and completion stage, the differences such as contemplating the body as a deity are the practice of the meaning of mindfulness and awareness. After that, gradually practicing the joining and seeing paths to completion, one can accomplish the supreme Buddha ground in a single mandala. According to the characteristics, even after obtaining the mind of enlightenment, mindfulness and
============================================================
==================== 第 95 段 ==================== 【原始藏文】 ར་གཞག་ལ་མོས་པས་བསྒོམས་ན་ཐར་པའི་ལམ་དུ་ཚུད་ཅིང་། གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་མགོ་རྩོམ་པ་ལ་ཞུགས་པར་འདོད་དེ། ཐེག་བསྡུས་ལས། བཟང་དང་སྨོན་པའི་སྟོབས་ཅན་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲངས་མེད་གསུམ། །ཀུན་དུ་ རྩོམ་པར་མཛད་ཅེས་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེང་སང་ཡང་ཐར་པའི་ལམ་ལ་བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །ཚུལ་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་གི་དགོངས་པ་མ་མཐོང་བར་ཟད་དོ། །སྔགས་ཕ་མ་འདི་གཉིས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་ལྷའི་རྣམ་པ་ཕོ་ཤས་ཆེ་ཞིང་། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཅན་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨན་གཡོགས་སུ་ལྡན་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཕ་རྒྱུད། ལྷ་མོའི་རྣམ་པ་ཤས་ཆེ་བ་རྣམས་གཅེར་བུ་རུས་པའི་རྒྱན་ཆ་དང་། གཡང་གཞི་དང་ཐལ་ཆེན་གྱིས་བྱུགས་པ་ལ་སོགས་པ་གཙོ་ཆེ་ན་མ་རྒྱུད་དོ། །དེ་ཡང་དབུས་ཀྱི་གཙོ་བོ་གོ་འཕོ་ལ་གཙོ་མོ་མི་འཕོ་ན་རྣལ་འབྱོར་ཕའི་རྒྱུད་དེ། དབྱིངས་ཕྱུག་མ་གཅིག་པུ་ལ། རྣམ་སྣང་། མི་བསྐྱོད་པ། རིན་ཆེན་འོད་དཔག་མེད་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི། དཀྱིལ་འཁོར་གང་སྒྲུབ་ཀྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྣམ་སྣང་། གསུང་འོད་དཔག་མེད། ཐུགས་མི་བསྐྱོད་པ། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། འཕྲིན་ལས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། ཡུམ་ནི་དབྱིངས་ཕྱུག་མ་གཅིག་པུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབུས་ཀྱི་གཙོ་མོ་གོ་འཕོ་ལ་གཙོ་བོ་མི་འཕོ་ན་མའི་རྒྱུད། གཙོ་བོ་འཕོ་ལུགས་རིགས་ལྔའི་བྱེད་པས་དོན་དེ་དང་གཅིག་གོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་གོ་འཕོ་ཞེ་ན། མེ་ཏོག་གང་ལ་ཕོག་པའི་ལྷའི་རིགས་གཙོ་བོར་བྱས་ན་ཉེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྒྲུབ་ཐག་ཉེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལས་བཞི་གང་སྒྲུབ་ཀྱི་རིགས་དང་དཀྱིལ་ འཁོར་རྒྱས་པ་རྫོགས་པར་བསྙེན་པས་ས་མཆོག་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྐུའི་སྐུ། སྐུའི་གསུང་། སྐུའི་ཐུགས། སྐུའི་ཡོན་ཏན། སྐུའི་འཕྲིན་ལས་ཏེ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ། ལྔ་ལྔར་ཕྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རིགས་དེ་སྙེད་དུ་ཕྱེ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་སྦྲེལ་བས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རིགས་བརྒྱ་དང་། སྟོང་དང་ཁྲི་འབུམ་བྱེ་བ་དང་། བསམ་ཡས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བར་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རིམ་པས་དང་པོར་ཡི་གེ་ས་བོན་ལ་དམིགས་པ། བརྟན་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་དེ་བསྒོམ་ཞིང་། གང་བསྒོམ་པའི་ལྷའི་གཙོ་བོའི་ས་བོན་ཧཱུྃ་ངམ་ཨ་ལྟ་བུ་ལས། འཁོར་གྱི་ལྷའི་ས་བོན་རྣམས་འཕྲོ་འདུ་བྱ་བ་དང
【漢語翻譯】 如果以信心修習，就能進入解脫之道，並且想要開始三個無數劫的修行。如《攝大乘論》所說：「具足善良和願力者，菩薩三個無數劫，恒常開始修行。」現在也有很多人修習解脫之道。以其他方式理解的人，只是沒有見到經文的密意。這兩部父續母續，在哪個壇城中，如果神祇的形象以男性為主，穿著絲綢和珍寶的裝飾，有上衣和裙子等，那麼主要就是父續。如果女神的形象佔多數，裸體，佩戴骨飾，塗抹灰燼等，那麼主要就是母續。也就是說，如果中央的主尊改變，而主母不變，那就是瑜伽父續。僅僅是法界自在母，就可以成為毗盧遮那佛、不動佛、寶生佛、無量光佛、不空成就佛等所修壇城的主尊。身壇城是毗盧遮那佛，語是無量光佛，意是不動佛，功德是寶生佛，事業是不空成就佛的壇城，而佛母僅僅是法界自在母。同樣，如果中央的主母改變，而主尊不變，那就是母續。主尊改變的方式與五部佛的行持意義相同。為什麼主尊會改變呢？因為以花朵落在哪位神祇上，就以該神祇的部族為主尊，這被稱為近壇城，因為修行容易接近。通過圓滿修習所要修的四種事業的部族和壇城，就能迅速成就殊勝的果位。也就是身之身，身之語，身之意，身之功德，身之事業這五者，各自再分為五，總共二十五種。由於智慧五部的種類也分為這麼多，所以將這兩個二十五互相連線，身和智慧的壇城種類就有一百種，乃至千萬億，不可思議自然成就的壇城之間變化。也就是次第首先專注于種子字，在沒有穩固之前一直修習，然後從所修習的主尊的種子字，如（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）或者（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）等，放射和收攝眷屬的種子字。
【英語翻譯】 If one cultivates with faith, one will enter the path of liberation and desire to embark on the beginning of three countless eons. As stated in the Compendium of Vehicles: "Those with the power of goodness and aspiration, Bodhisattvas for three countless eons, constantly begin to practice." Even today, many are cultivating the path to liberation. Those who understand in other ways have merely not seen the intention of the scriptures. In these two sets of Father and Mother Tantras, in whichever mandala the deity's form is predominantly male, adorned with silk and precious jewels, with upper and lower garments, that is mainly the Father Tantra. If the deity's form is predominantly female, naked, adorned with bone ornaments, smeared with ashes, etc., that is mainly the Mother Tantra. Furthermore, if the central main deity changes, but the main consort does not, that is the Yoga Father Tantra. The single Dhatvishvari alone can become the main deity of the mandalas of Vairochana, Akshobhya, Ratnasambhava, Amitabha, and Amoghasiddhi. The body mandala is Vairochana, speech is Amitabha, mind is Akshobhya, qualities are Ratnasambhava, and activity is the mandala of Amoghasiddhi, while the mother is only Dhatvishvari. Similarly, if the central main consort changes, but the main deity does not, that is the Mother Tantra. The way the main deity changes is the same as the meaning of the actions of the five families. Why does the main deity change? Because whichever deity the flower falls upon, that deity's family is made the main deity, which is called the near mandala, because the practice is easy to approach. By fully practicing the family and mandala of whichever of the four activities one wants to accomplish, one can quickly attain the supreme state. That is, body of body, speech of body, mind of body, qualities of body, and activity of body, each of these five is further divided into five, making a total of twenty-five. Since the types of the five wisdoms are also divided into so many, by connecting these two twenty-fives with each other, the types of body and wisdom mandalas become a hundred, and change into thousands, millions, billions, and spontaneously accomplished mandalas beyond comprehension. That is, gradually, first focus on the seed syllable. Meditate on it until it becomes stable. Then, from the seed syllable of the main deity being meditated upon, such as (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) or (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A), radiate and gather the seed syllables of the retinue.
============================================================
==================== 第 96 段 ==================== 【原始藏文】 ་། དབྱངས་གསལ་གྱི་འཕྲོ་འདུས་ལས་བཞི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། ཨ། རབ་ཏུ་བརྟན་གྱུར་ཨ་དཀར་ལས། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཨ་རྣམས་སྤྲོ། །བསྡུས་ཀྱང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་བརྟན། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི། །བརྟན་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་རྫོགས་རིམ་ཡི་གེའི་སྤྲོ་བསྡུ་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་འཇོག་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ཡི་གེ་ཨའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གནས་པ་ལས། རྩ་གནས་འཁོར་ལོའི་ཡི་གེ་སྤྲིན་ཆགས་ཏེ། གསུང་གསང་སྔགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྲུབ་པ་ལས། འགྲོ་བའི་སྒྲ་སྐད་ཀུན་འབྱུང་ཞིང་། ཡི་གེ་ཕྱག་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ལས་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་འགྲོ་བའི་ལུས་འབྱུང་ཞིང་། ཡི་གེའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་ཐུགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་དང་། འགྲོ་བའི་ཡིད་སེམས་རྟོག་བཅས་དབང་ཤེས་མི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡི་གེའི་སྒོ་ལ་གནས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཉིད་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཡི་གེ་ཡིད་བཞིན་རིན་ཆེན་སྤྲིན། །ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ་ཞེས་སོ། །ཡི་གེ་དེ་ཡང་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡི་གེ་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་དང་། ལུས་གནས་རྩའི་ཡི་གེ་དབྱངས་གསལ་ལྷའི་ས་བོན་དང་། སྒྲ་དོན་རྟགས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྒྲ་སྤྱི་དང་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡི་གེར་བཏགས་པ་དང་། དེའི་ཕྱི་མོ་བྲིས་པ་ལཉྫ་དང་ན་ག་ར་དང་བོད་ཀྱི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡི་གེ་ལ་དམིགས་པ་བརྟན་ནས་ཕྱག་མཚན་དང་། དེ་བརྟན་ནས་སྐུ་རྐྱང་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱན་དང་། དེ་ནས་ཡུམ་དང་། དེ་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་འཁོར་ཚོམ་བུ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་ནས་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་དང་བཅས་པར་བསྒོམ་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གསུམ་རྫོགས་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཞལ་མཐོང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ། སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོའི་སྟེང་དང་དབུས་ཀྱི་ཕྱུར་བུར་ལྔར་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ་བ་ལས། གཙང་ཁང་དུ་རྣམ་སྣང་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པ་གཅིག་བསྒོམ་པ་ནི། སྔར་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་པ་དེས། དེར་ཞི་བར་བསྒོམས་ལ། ཞི་བ་ཁྲོ་བོར་བསྒོམས་པས་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཐོབ། དེ་ནས་ཤར་སྒོའི་སྟེང་གི་རྟ་བབས་ཀྱི་ཁང་པར་མི་བསྐྱོད་པ་བསྒོམས་པས་རྩེ་མོ། རྒྱབ་ཀྱི་སྒོའི་ཁང་པར་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་བཟོད་པ
【漢語翻譯】 通過元音和輔音的開展和收攝來成就四種事業。如《幻化經》所說： 「阿（ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿），完全穩固的白色阿（ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）字中，開展出極其微細的阿（ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）字。即使收攝，也穩固而不增不減。這是金剛成就的，穩固生起智慧之因。」 如此等等。之後，將圓滿次第的文字開展和收攝安住于無所緣的狀態中。 也就是，心性文字安住于阿（ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）字的自性無生之中，從根本處脈輪的文字如雲般積聚，在語秘密咒語的壇城中形成，從中產生一切眾生的聲音，文字變成手印，從中產生如幻之身和眾生的身體。 文字的本體無生，從中產生意法身無二金剛，以及眾生的有分別唸的意識、有認知的根識和無分別念等等。因此，一切法都安住在文字之門中。正如經中所說：「心性是文字的自性，文字是如意寶云。」 以及《母經》中說：「阿（ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）被稱為無生，因此是一切法的門。」 文字也有三種：自性任運成就的文字，是光明的心性；身體安住的脈的文字，是元音輔音的本尊種子字；聲音意義符號的文字，是聲音總相和意義總相的顯現被稱為文字，以及它的範本，書寫的蘭札體、天城體和藏文字等等。 專注于文字穩固后，觀想手印；手印穩固后，觀想單身本尊；之後觀想飾物；之後觀想佛母；之後觀想宮殿和眷屬壇城；之後觀想光芒的開展和收攝等等。這是第一罈城的等持，圓滿了資糧道的三個階段后，面見化身，獲得法流的等持，成就眼通和微細的現量。 之後，從四方門之上和中央的五個凸起處開展壇城，在凈室中觀想如來部的圓滿壇城。 先前觀想忿怒尊壇城，之後在那裡觀想寂靜尊，寂靜尊觀想成忿怒尊，由此獲得加行道的暖位。之後在東門之上的馬頭明王的房間里觀想不動佛，由此獲得頂位。在後門的房間里觀想無量光佛，由此獲得忍位。
【英語翻譯】 Through the emanation and reabsorption of vowels and consonants, the four activities are accomplished. As stated in the Illusion Sutra: "A（ཨ，Devanagari: अ，Romanized Sanskrit: a，Literal meaning: A）, from the perfectly stable white A（ཨ，Devanagari: अ，Romanized Sanskrit: a，Literal meaning: A）, emanate extremely subtle A's（ཨ，Devanagari: अ，Romanized Sanskrit: a，Literal meaning: A）. Even when reabsorbed, it remains stable without increase or decrease. This is the cause of the stable arising of wisdom for Vajra accomplishment." And so on. Then, in the completion stage, the emanation and reabsorption of letters are placed in a state of non-objectification. That is, the letter of mind-essence abides in the unborn nature of A（ཨ，Devanagari: अ，Romanized Sanskrit: a，Literal meaning: A）, from which the letters of the root-location chakras gather like clouds, forming the mandala of speech-secret mantra, from which all sounds of beings arise, and the letters become hand seals, from which illusory bodies and the bodies of beings arise. The essence of letters is unborn, from which the mind-dharmakaya non-dual vajra arises, as well as the conceptual mind of beings, cognitive sense consciousness, and non-conceptual consciousness. Therefore, all dharmas abide in the gate of letters. As it says in the scripture: "Mind-essence is the nature of letters, letters are wish-fulfilling jewel clouds." And in the Mother Sutra: "A（ཨ，Devanagari: अ，Romanized Sanskrit: a，Literal meaning: A） is called unborn, therefore it is the gate of all dharmas." There are also three types of letters: the spontaneously accomplished letters of self-nature, which are the clear light mind-essence; the letters of the body-abiding channels, which are the deity seed syllables of vowels and consonants; and the letters of sound-meaning symbols, which are the appearance of general sound and general meaning designated as letters, and their prototypes, such as written Lantsa, Devanagari, and Tibetan letters. Focusing on the letters, stabilize, then visualize the hand seals; after the hand seals are stable, visualize the single deity; then visualize the ornaments; then visualize the mother; then visualize the palace and retinue mandala; then visualize the emanation and reabsorption of light rays, and so on. This is the samadhi of the first mandala, and after completing the three stages of the accumulation path, one sees the face of the nirmanakaya, obtains the samadhi of the dharma stream, and accomplishes clairvoyance and subtle direct perception. Then, from the top of the four directional doors and the five protrusions in the center, emanate the mandala, and in the clean room, visualize one complete mandala like that of Vairochana. Previously, having visualized the wrathful deity mandala, then visualize the peaceful deity there, and having visualized the peaceful deity as the wrathful deity, one obtains the heat of the joining path. Then, in the horse-headed room above the east door, visualize Akshobhya, thereby obtaining the peak. In the room of the back door, visualize Amitabha, thereby obtaining forbearance.
============================================================
==================== 第 97 段 ==================== 【原始藏文】 ། གཡས་ཀྱི་སྒོའི་ཁང་པར་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱིས་ཆོས་མཆོག །དེ་ནས་བྱང་གི་སྒོའི་ཁང་བུར་དོན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས། ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་འཐོབ་བོ། །དེ་ཡང་དུས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་བརྒྱའི་ཞལ་བལྟ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པས་ས་གཉིས་པའོ། །བྱེ་བ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ས་གསུམ་པའོ། །བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱས་བཞི་པའོ། །བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་སྟོང་གིས་ལྔ་པའོ། །བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་གིས་དྲུག་པའོ། །བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བསྒོམ་པས་ས་བདུན་པའོ། །རབ་བཀྲམ་གྱིས་བརྒྱད་པའོ། །གཞལ་ཡས་ཀྱིས་དགུ་པའོ། །གྲངས་མེད་ཀྱིས་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པས་ས་བཅུ་པའོ། །དེའི་མཐར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཧེ་རུ་ཀའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བས་ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་མངའ་དབང་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཡང་དབུ་མ། རོ་མ། རྐྱང་མ་གསུམ་ལས་གྱེས་པའི་འཁོར་ལོ་བཞི་སྟེ། སྤྱི་བོ་བདེ་ཆེན་གྱི་འཁོར་ལོ། མགྲིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ། སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ། ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའོ། །དབུ་མ་རོ་རྐྱང་གི་མདུད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གོ། །རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གོང་དུ་རྫོགས་པ་དང་། འཆི་བའི་དུས་གསུམ་པོར་མདུད་པ་རྣམས་རིམ་པས་གྲོལ་བས། རླུང་སེམས་ཀྱི་འདུ་འཕྲོད་ལས། སྣང་བ། མཆེད་པ། ཐོབ་པ། ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་འགྲུབ་སྟེ། མདུད་པ་དང་པོ་གཉིས་གྲོལ་བས་ས་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ། མདུད་པ་གཉིས་གཉིས་གྲོལ་བས་ས་རེ་རེ་ཐོབ་ཅིང་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་གྲོལ་བས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་འགྲུབ་པའོ། །ལྟེ་བའི་རྩ་མདུད་གྲོལ་རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། མགྲིན་པས་ལོངས་སྐུ་དང་། སྙིང་གས་ཆོས་སྐུ་དང་། སྤྱི་བོས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་འགྲུབ་པའོ། །ཞིང་དག་པ་དང་། སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྣང་བ་ཡང་ནང་དུ་རླུང་སེམས་གནད་དུ་སོང་བ་ལས་འབྱུང་ལ། ཚོགས་རྫོགས་དུས་རླུང་སེམས་གནད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་རྫོགས་སྤེལ་མར་བྱེད་ཅིང་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པས་རླུང་སེམས་ངན་པ་སྦྱོང་། བཟང་པོ་གནད་དུ་བསྣུན་པ
【漢語翻譯】 在右邊的門房裡，寶生佛傳授殊勝的佛法。然後，在北邊的門房裡，修持不空成就佛的壇城，從而獲得見道，得到十二種功德。也就是在一瞬間見到一百位佛的容顏等等。之後，當圓滿了像這樣的一萬二千個壇城的修持，就證得二地。以十二俱胝（一俱胝等於一千萬）證得三地。以一億俱胝證得四地。以一千億俱胝證得五地。以十萬億俱胝證得六地。修持無法言說的俱胝，證得七地。以極廣大的（修持）證得八地。以測量（的修持）證得九地。以無數的、自然成就的壇城的修持圓滿，證得十地。最終，金剛持普賢王如來嘿汝嘎的自在者們灌頂，從而圓滿了三界法王的權位。 也就是從中脈、左脈、右脈三脈分出的四個脈輪： 頂輪大樂輪，喉輪受用輪，心輪法輪，臍輪化身輪。中脈、左脈、右脈的脈結有二十一個。 當氣和心變得堪能，福德和智慧的資糧圓滿，在死亡的三時中，脈結依次解開。從氣和心的結合中，生起顯現、增盛、獲得、近獲得四種智慧，以及三摩地和神通等功德之聚。當最初的兩個脈結解開，從初地開始，每當兩個脈結解開，就獲得一個地，當第二十一個脈結解開，就成就金剛持。臍輪的脈結解開，氣和心變得堪能，從而成就化身，喉輪成就報身，心輪成就法身，頂輪成就大樂身。清凈剎土，以及眼和神通等功德的顯現，也是從內在氣和心深入要害而產生的。在資糧圓滿的時候，氣和心會深入要害，因此，生起次第和圓滿次第交替進行，並且通過享用會供輪等來清凈惡劣的氣和心，將善良的氣和心推入要害。
【英語翻譯】 In the right gate chamber, Ratnasambhava teaches the supreme Dharma. Then, in the north gate chamber, by meditating on the mandala of Amoghasiddhi, one attains the Path of Seeing and obtains twelve hundredfold qualities. That is, seeing the faces of a hundred Buddhas in a single moment, and so on. Then, when the meditation on twelve thousand such mandalas is completed, one attains the Second Bhumi. With twelve kotis (one koti equals ten million), one attains the Third Bhumi. With one hundred kotis of kotis, one attains the Fourth Bhumi. With one thousand kotis of kotis, one attains the Fifth Bhumi. With one hundred thousand kotis of kotis, one attains the Sixth Bhumi. By meditating on countless kotis of kotis, one attains the Seventh Bhumi. With vast expansion, one attains the Eighth Bhumi. With measurement, one attains the Ninth Bhumi. With the completion of the meditation on countless, spontaneously accomplished mandalas, one attains the Tenth Bhumi. Finally, Vajradhara Samantabhadra Heruka's masters empower one, thereby perfecting the dominion as the King of Dharma in the three realms. That is, the four chakras that branch out from the three channels: the central channel, the left channel, and the right channel: The crown chakra, the chakra of great bliss; the throat chakra, the chakra of enjoyment; the heart chakra, the Dharma chakra; and the navel chakra, the emanation chakra. There are twenty-one knots in the central, left, and right channels. When the prana and mind become workable, and the accumulation of merit and wisdom is perfected, the knots gradually unravel during the three times of death. From the union of prana and mind, the four wisdoms of appearance, increase, attainment, and near attainment arise, as well as the collections of qualities such as samadhi and clairvoyance. When the first two knots are untied, starting from the First Bhumi, each time two knots are untied, one attains one Bhumi, and when the twenty-first knot is untied, one attains Vajradhara. When the navel chakra's knot is untied, the prana and mind become workable, thereby accomplishing the Nirmanakaya; the throat chakra accomplishes the Sambhogakaya; the heart chakra accomplishes the Dharmakaya; and the crown chakra accomplishes the Mahasukha Kaya. The purification of the fields and the manifestation of qualities such as eyes and clairvoyance also arise from the inner prana and mind penetrating the essential point. At the time of the completion of the accumulation, the prana and mind will penetrate the essential point. Therefore, the generation stage and the completion stage are practiced alternately, and by engaging in practices such as the tsok khorlo (feast gathering), one purifies the bad prana and mind and propels the good prana and mind into the essential point.
============================================================
==================== 第 98 段 ==================== 【原始藏文】 འོ། །འཁྲུལ་སྣང་ངན་པ་འབྱུང་ངོ་ཅོག་ཀྱང་རླུང་སེམས་ཀྱི་འདུ་བ་ངན་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། བསོད་ ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཀྱིས་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྣང་བ་ཡང་། དོན་གཞན་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པར། རླུང་སེམས་འདུ་བའི་སྣང་བ་དེར་སྣང་བ་སྟེ། དྷ་དུ་ར་ཟོས་པས་སྲོག་རླུང་འདུས་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །རྫས་དང་། ལུས་གནད་དང་། དགེ་མི་དགེའི་བྱེད་པས་རླུང་སེམས་འདུས་པའི་སྣང་བ་ཚད་མེད་པ་འཆར་རོ། །རྨི་ལམ་ཡང་རླུང་སེམས་འདུས་པའི་སྣང་བ་སྟེ། བཟང་པོ་དང་། ངན་པ་དང་། སྤེལ་མ་རྣམས་དང་། འགྲོ་དྲུག་གི་ཡུལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་མགྲིན་པ་དང་། ལྟེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་སྣང་འདུ་བའི་རྩ་འདབ་ཏུ་རླུང་སེམས་འདུས་པའི་སྣང་བའོ། །དེ་ཡང་གཉིད་དུ་སོང་དུས་ཕྱིར་སྒྲ་གྲགས་པས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་ཐོས་པ་དང་། ནང་དུ་རླུང་དང་ཁམས་སྤྱི་བོར་སོང་བས་རི་རྩེར་ཕྱིན་པ་ན་གཞན་དག་གླུ་ལེན་པ་ཐོས་པ་འབྱུང་ཞིང་། རླུང་དང་ཁམས་ཐུར་ལ་འབབ་དུས། ཐུར་ལ་བརྒྱུགས་པ་ན་ཁ་དོན་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པ་དང་། ཐད་དྲང་དུ་རྒྱུ་དུས་ཐད་མཉམ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དུད་འགྲོའི་རྩ་ནང་དུ་འདུས་ན་སྟག་གཟིག་དང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་སྣང་ཞིང་། མིར་འདུས་ན་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྩ་འདབ་ནས་རྩ་འདབ་ཏུ་འདུས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ལ་འདུས་དུས་སྔར་ཕྱིན་མ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཐག་རིང་པོར་སྣང་བ་བདེ་སྡུག་ཏུ་སྣང་ཞིང་། བར་མ་དང་རང་གི་གནས་སུ་སྣང་བ་ནི་དེ་བས་ནང་དུ་ཐུང་བར་འདུས་པའོ། །གཉིད་དུ་མ་སོང་བའི་གསལ་སྣང་དེ་དག་སྣང་བ་ཡང་དེར་རླུང་སེམས་འདུས་པ་ཡིན་ ལ། ཁྱད་པར་དུ་སྦྱོར་དྲུག་དང་། རྫོགས་ཆེན་སྙིང་ཐིག་གི་མུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་འཁྲུལ་སྣང་གིས་འགྲོ་དྲུག་དང་། ལྷ་མིར་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་རླུང་ལྔ་འདུས་པའི་སྣང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩ་ཡང་རྩ་བ་གསུམ་ལས་གྱེས་པས་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བསྡུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་རྒྱུད་སོ་སོའི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མ་རྒྱུད་དུ་ཁམས་འབབས་པ་དང་། རླུང་དང་ཁྲག་བབས་པའི་རིམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། རྒྱས་པར་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འདོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ལས། སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི། །རྩ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རིགས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རླུང་ཡང་འབྱུང་བ་ལྔའི་བྱེད་པས་གྲངས་ཐ་དད་ལ་ཐུན་མོང་དུ། ཉིན་ཞག་ཕྲུགས་གཅིག་ལ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་རྒྱུ་བའོ། །མདོར་ན་རྩ་དང་རླུང་དང་། ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བསྡུ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའ
【漢語翻譯】 哦！所有產生的錯覺惡相，都是由氣脈和心識的不良聚合所致。由於非福德之業，顯現為六道輪迴，實際上並非外在存在，而是氣脈和心識聚合的顯現。就像服用了曼陀羅花，導致生命之氣聚合的顯現一樣。通過物質、身體姿勢以及善與非善的行為，會顯現出無數的氣脈和心識聚合的現象。夢境也是氣脈和心識聚合的顯現，包括好的、壞的和混合的，以及見到六道眾生的景象等等，這些都是在喉嚨和肚臍等錯覺聚合的脈輪中，氣脈和心識聚合的顯現。當入睡時，外界的聲音作為緣起而被聽到；當內在的氣和明點到達頭頂時，就像到達山頂一樣，會聽到其他人唱歌；當氣和明點向下流動時，就像向下奔跑一樣，會聽到說話的聲音等等；當氣脈正直流動時，就像筆直行走一樣。如果氣脈在畜生道的脈中聚合，就會顯現出老虎、豹子和大象等等；如果在人道中聚合，就會顯現出各種地方和房屋等等；從一個脈輪聚合到另一個脈輪，當聚合在身體的某個部位時，會顯現出從未去過的遙遠地方，感受到快樂和痛苦；而顯現為中陰和自己的居所，則是因為氣脈在更內部的地方聚合。那些未入睡時的清明顯現，也是氣脈和心識的聚合。特別是，在六種瑜伽和《大圓滿心髓》的黑暗瑜伽中，錯覺顯現為六道眾生和天人，都應知曉是五氣聚合的顯現。脈絡也從三個根本脈絡分出，其數量的劃分和集合是無法估量的，這應在各自的續部中瞭解。例如，在母續中，明點下降以及氣和血下降的次第有三十二種，廣而言之則有七萬二千種。如《佛陀顱骨續》所說：七萬二千脈，已宣說其類別。氣也因五大的作用而數量各異，但共同的是，在一晝夜之間執行二萬一千六百次。總而言之，脈、氣和明點的劃分和集合，應在各自的續部中瞭解。
【英語翻譯】 Oh! All the bad appearances of illusion arise from the bad aggregation of wind and mind. Even the appearance in the six realms due to non-virtuous actions is not something other than the appearance of the aggregation of wind and mind; it is like the appearance of the aggregation of life-wind after eating Dhatura. Through substances, bodily postures, and virtuous or non-virtuous actions, countless appearances of wind and mind aggregation arise. Dreams are also appearances of wind and mind aggregation, including good, bad, and mixed ones, and seeing the realms of the six classes of beings, etc., are appearances of wind and mind aggregation in the channels and petals where illusions gather, such as the throat and navel. When one falls asleep, hearing external sounds is caused by conditions; when the wind and essence go to the crown of the head, it is like going to the top of a mountain, and one hears others singing; when the wind and essence descend, it is like running downwards, and one hears sounds of speech, etc.; when it flows straight, it is like walking straight. If it aggregates in the channels of animals, tigers, leopards, elephants, etc., appear; if it aggregates in humans, various places, houses, etc., appear. When it aggregates from one channel petal to another, and aggregates in a part of the body, distant places never before visited appear as pleasure and pain; and appearing as the intermediate state and one's own place is because it aggregates more internally. Those clear appearances when not asleep are also the aggregation of wind and mind. In particular, in the six yogas and the dark yoga of Dzogchen Nyingthig, the illusions appearing as the six classes of beings and gods and humans should be understood as the appearance of the aggregation of the five winds. The channels also branch out from the three root channels, and the division and collection of their numbers are immeasurable, which should be understood in the context of each tantra. For example, in the Mother Tantra, the sequence of the descent of essence and the descent of wind and blood is thirty-two, and extensively it is considered to be seventy-two thousand. As it says in the Buddha Skull Tantra: The types of the seventy-two thousand channels have been explained. The wind also has different numbers due to the actions of the five elements, but commonly it flows twenty-one thousand six hundred times in one day and night. In short, the division and collection of channels, wind, and bindus should be understood in each of the tantra classes.
============================================================
==================== 第 99 段 ==================== 【原始藏文】 ི་དགོངས་པས་མང་ཉུང་དང་། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་དུ་བཤད་ཀྱང་། བསྐྱེད་རྫོགས་དང་དྲོད་ཚད་མཐུན་པས་ས་ལམ་བགྲོད་པར་མཐུན་ནོ། །མང་ཉུང་གྲངས་མི་མཐུན་པ་ནི། རང་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྩ་དང་དབང་པོ་ཐ་དད་པས་ལམ་སྒྲུབ་ཚུལ་མི་གཅིག་པས་བྱུང་སྟེ། ལྷ་སར་བགྲོད་པ་ལའང་། ལུང་པ་སོ་སོ་ནས་འོང་དུས་མགྲོན་ལམ་དང་། རི་དང་། གྲོང་དང་། ལམ་སྲང་གི་རྐང་གྲངས་མང་ཉུང་དང་མིང་ཐ་དད་དུ་འོང་བ་བཞིན་ནོ། ། འོ་ན། ས་དང་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གོ་གཅིག་པ། །ཞེས་པས། ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པས་དེ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར་རིག་པ་གཅིག་པུས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བཤད་པ་དེ་ནི་ལམ་གཙོ་ཆེ་བས་བཏགས་ཤིང་། ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་གོ་གཅིག་པས་ལམ་སྒྲུབ་པར་བསྟན་གྱིས། ངོ་བོ་གཅིག་པས་གཞན་མི་དགོས་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀྱེ་མ་རིན་ཆེན་དབང་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །གདོལ་པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱལ་པོར་རེ་སྨོན་བཞིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དབང་དང་། དམ་ཚིག་དང་། ཐབས་ཕྱག་རྒྱ་དང་། རླུང་གི་རིམ་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བླུན་པོ་གཟུ་ལུམས་སུ་སྨྲ་བ་དག་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དང་གནམ་ས་བཞིན་རིང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་སྤོང་བས་རང་གི་རྒྱུད་དཀྲུགས་པར་ཟད་དོ། །དེས་ན་གསང་སྔགས་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉི་ཟླ་ལྟ་བུར་རང་ལ་ཡོད་པ་དེ། དབང་གིས་ལམ་དུ་སྨིན་པའི་ནུས་རུང་དུ་བྱས་ནས། ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་དུ་འཇུག་པས། འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་གྲུབ་ནས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་དང་། །དེ་བཞིན་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། །རིམ་གཉིས་མཉམ་པར་གནས་ནས་ནི། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་ཆོས་འཆད་དོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་གཞུང་ཉིད་བཤད་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོས་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པའི་ངང་། །དབུ་མ་ཆེན་པོར་རོ་ མཉམ་དག་པ་ལས། །ཁྱད་པར་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀུན། །དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་རྣམ་བསྒོམས་ཏེ། །གང་ཡང་ཐབས་མཆོག་རྒྱལ་པོས་གྲོགས་སུ་བསྒྱུར། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཉིད། །བསྒོམས་པས་ཚེ་འདིར་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བཞེད། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དག་གིས་ཟབ་མོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟར་གོ་སྐབས་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པར་རྟོགས་པའི་ངང་ལས། དབུ་མ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕབས་པ་ལྟར། སྤྲོས་པའི་གྲུབ་
【漢語翻譯】 以其意旨，雖說多寡和名稱各異，但因生起次第和圓滿次第的暖熱相同，所以在地道上行走是相同的。多寡數量不一致，是因為各自的相續有煩惱，以及根和官能不同，所以修道的方式不一致而產生的。就像去拉薩（Lhasa）的路，從各個地方來的時候，客路、山、村莊和街道的步數有多有少，名稱也各不相同一樣。 那麼，「地和道與諸佛全部意義相同」，既然一切味道相同，就不需要依賴它，不是僅僅依靠覺知就能解脫嗎？答：那種說法是因為道很重要而安立的，一切都在心性的意義上意義相同，所以是爲了修道而說的，不是說本體相同就不需要其他。唉！如同失去珍貴權力的男子，如同卑賤的賤民也渴望成為國王一樣。等等，以及權力和誓言，以及方便手印，以及風的次第都已說明。愚蠢而偏頗地說的人，與經續的意義像天地一樣遙遠，因為捨棄佛法而擾亂了自己的相續。因此，那些大密咒的基礎，自生圓滿的壇城如日月般在自己身上存在，通過灌頂使其成為在道上成熟的潛能，通過道生起次第和圓滿次第的結合，成果就成為金剛持，從而轉動法輪。如《二觀察續》所說：「生起次第的次第，同樣圓滿次第，二次第平等安住后，金剛持者講說佛法。」現在是講解經文字身：大瑜伽士在諸法平等的境界中，于大中觀中味道相同清凈中，特別是五蘊、十八界和十二處，以知曉為一罈城而如理觀修，無論何種殊勝方便都轉為助伴，生起次第和圓滿次第雙運，證悟無二真諦，認為在此生即可獲得成就。大瑜伽士們，想要通過無上續的門徑證得菩提，就應在通達甚深諸法法界一切平等性如虛空般極其廣闊的境界中，如於大中觀中確定一般，斷除戲論的成立。
【英語翻譯】 Although the meaning is explained with varying amounts and different names, the heat of the generation and completion stages is the same, so traversing the bhumis and paths is the same. The difference in quantity arises because each individual's continuum has afflictions, and because the roots and faculties are different, the methods of practicing the path are not the same. It is like traveling to Lhasa (Lhasa), where the number of steps on the guest road, mountains, villages, and streets varies depending on the place of origin, and the names are also different. Then, "The ground, path, and all Buddhas are of one meaning." Since all tastes are the same, is it not the case that one does not need to rely on it and is liberated by awareness alone? Answer: That statement is made because the path is important, and everything is of one meaning in the sense of mind itself, so it is taught for the sake of practicing the path. It is not taught that one does not need others because the essence is the same. Alas! A person without precious power is like a lowly outcaste who also longs to be a king. And so on, and the empowerment and vows, and the means of mudra, and the order of winds have been explained. Those who speak foolishly and biasedly are as far from the meaning of the sutras and tantras as heaven and earth, and by abandoning the Dharma, they only disturb their own continuum. Therefore, the basis of those great secret mantras, the spontaneously accomplished mandala, is like the sun and moon within oneself. By empowerment, it is made capable of maturing on the path, and by combining the generation and completion stages of the path, the result is accomplished as Vajradhara, and the wheel of Dharma is turned. As stated in the Two Examinations Tantra: "The sequence of the generation stage, likewise the sequence of the completion stage, when the two stages remain equally, the Vajra Holder teaches the Dharma." Now, the explanation of the text itself: The great yogi, in the state of equality of all dharmas, in the great Madhyamaka, in the purity of equal taste, especially the aggregates, elements, and sense bases, contemplates them as one mandala, and transforms whatever supreme method into a companion. By meditating on the union of the generation and completion stages, the indivisible truth, one expects to attain accomplishment in this life. Great yogis, wishing to attain enlightenment through the door of the unsurpassed tantra, should, in the state of understanding the profound equality of all dharmas, the sphere of reality, as vast as the sky, as determined in the great Madhyamaka, sever the establishment of elaboration.
============================================================
==================== 第 100 段 ==================== 【原始藏文】 མཐའ་དང་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མེད་པར་དག་མཉམ་རང་དག་ཆེན་པོར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ནམ་མཁའི་ཁམས་སྐྱེ་བ་མེད་པར། རྒྱ་ཆེ་བ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་གནས་པ་གསལ་འདེབས་པས། ཕྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་འོག་མིན་གྱི་གནས་རྣམ་དག་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་བདེ་བའི་ཞིང་། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་འབར་བའི་ས་གཞི་ཆེན་པོ་མཉམ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ། ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བཀོད་པ་སྒོ་རྟ་བབས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། ལུས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་ལྔ་སངས་རྒྱས་རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་རྟོག་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡབ་ཡུམ་སྒོ་བ་དང་བཅས་པར་གསལ་ བས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་། སྒྲ་ཐམས་ཅད་གྲག་སྟོང་། སེམས་ཐམས་ཅད་རིག་སྟོང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་། གསལ་བ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བསྐྱེད་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངང་དྭངས་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་རྫོགས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག །བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་བསྒོམས་པ་ལ་ཐུན་བཞིའམ་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རིམ་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ཅིང་། ཕྱི་ནང་གི་སྣང་བ་དང་སེམས་ཀྱི་འགྲོ་ལྡོག་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མཉམ་རྫོགས་རོལ་པར་ཤར་ནས། འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད་ལྷ་ལ་ལྷ་འཇུག་པའམ། ལྷ་ལ་མཆོད་པ་འབུལ་བའི་རྣམ་པས་ལམ་དུ་བྱའོ། །དེའང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཡུམ་དུ་ཤེས་ནས་བཟའ་བཏུང་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡབ་ཀྱི་ངང་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་རོལ་པ་ནི་ལྷ་ལ་ལྷ་ཐིམ་པ་སྟེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ལ་སོགས། །རྣམ་སྨིན་ཡུམ་དུ་ཤེས་པས་སྤྱད། །ཅེས་པ་དང་། ཐ་མལ་པའི་སྣང་བས་མི་སྤྱད་དེ། འདོད་ཡོན་རང་གར་ཞེན་ནས་དུག་ལྔ་རང་རྒྱུད་དུ་ཤོར་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་རྫོགས་ལས་མ་ཡེངས་པར་བྱ་བ་ཉིད། གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས། ཐ་མལ་པ་ཡི་ལུས་སྤངས་ནས། །ལྷ་རྫས་ང་རྒྱལ་ལྡན་ཡིད་ཀྱིས། །ཏིང་འཛིན་ མཆོག་ལ་རྣམ་གནས་ན། །དེ་ནི་འགྲུབ་འགྱུར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རྩ་ལྟུང་ལས། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཡིས། །རྩ་བ་ཆད་པའི་ཞེ་སྡང་ནི། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་བསྟེན་མི་བྱ། །སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་ཐར་ལམ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། དེའི་འག
【漢語翻譯】 在沒有任何邊際和承諾的情況下，認識到清凈、平等、自清凈的偉大境界，如同虛空界一般無生。廣大如包含顯有、有寂輪迴的一切法，蘊、界、處全部原本安住于大天眾壇城中，從而明晰顯現。外境所顯現的佛之凈土，密嚴剎土，極樂世界。一切皆顯現而無自性，如珍寶光芒熾燃的大地，平等且自性光明。寂靜與忿怒本尊壇城的陳設，門、馬廄等全部圓滿。身體五蘊與五大，明觀為五部佛父佛母的體性，觀想會眾菩薩父佛母及門神等，從而一切色相皆顯空，一切聲音皆響空，一切心皆覺空，如幻之自性，身、語、意無盡莊嚴輪壇城三者進行觀修，那也是，僅從明晰的角度而言是生起次第，從無自性且具有禪定之清凈的角度而言是圓滿次第，任運成就，故為生圓雙運。觀修無別大樂之真諦，以四座或如河流般不斷的次第進行瑜伽，內外之顯現以及心的來去好壞全部顯現為方便之王平等圓滿的游舞，一切欲妙皆以天入天，或供養天尊之相作為道用。即是，將顯現為境者認知為母，將飲食衣物等認知為父而雙運，此游舞即是天入于天。如《幻化經》所說：色聲香味觸等，以了知熟分為母而享用。不以庸常之顯現而享用，若對欲妙任其貪執，則五毒自生於相續，故不應成為密咒道之行者。不離生圓次第極為重要。《秘密成就》中說：捨棄庸常之身，以具足天慢之心，安住于殊勝禪定中，則無疑將會成就。又如《根本墮罪》中所說：以欲求成佛菩提之心，對於斷絕根本之嗔恨，剎那間亦不應親近，心若散亂則無解脫之道。以及，其
【英語翻譯】 Without any limits or commitments, recognizing the state of great purity, equality, and self-purification, like the unborn realm of space. Vastly, all phenomena encompassed by appearance and existence, samsara and nirvana, the aggregates, elements, and sense bases, all originally abide within the great mandala of deities, thereby clarifying their manifestation. The outer appearances are the pure lands of the Buddhas, the Akaniṣṭha realm, and the Sukhāvatī pure land. Everything appears but is without inherent existence, like a great earth of blazing jewels, equal and naturally luminous. The arrangement of the peaceful and wrathful deity mandalas, with doors, stables, and so forth, is entirely complete. The five aggregates of the body and the five elements are clearly visualized as the essence of the five Buddha families, father and mother aspects, and the assembly of bodhisattvas, father and mother aspects, and gatekeepers. Thus, all forms are appearance-empty, all sounds are sound-empty, and all minds are awareness-empty, like the nature of illusion. The three inexhaustible wheels of adornment of body, speech, and mind are meditated upon. That is, from the aspect of clarity alone, it is the generation stage, and from the aspect of non-inherent existence and the purity of samādhi, it is the perfection stage, spontaneously accomplished, hence the union of generation and perfection stages. Meditating on the great truth of indivisible bliss, one engages in yoga with four sessions or a continuous stream-like sequence. All outer and inner appearances and the coming and going of the mind, good and bad, arise as the playful display of equality and completion, the king of methods. All desirable qualities are taken as the path by deities entering deities, or by offering worship to the deities. That is, recognizing the appearing object as the mother, and uniting food, clothing, and so forth, recognizing them as the father, this play is the deities merging into deities. As the Māyājāla says: Forms, sounds, smells, tastes, touches, and so forth, are enjoyed by knowing the ripened result as the mother. One does not enjoy them with ordinary appearances. If one clings to desirable qualities as they are, then the five poisons arise in one's own stream of being, therefore one should not become a practitioner of the secret mantra path. It is extremely important not to stray from the generation and perfection stages. The Secret Accomplishment says: Abandoning the ordinary body, with a mind possessing divine pride, abiding in supreme samādhi, then there is no doubt that it will be accomplished. And as the Root Downfall says: With the desire for Buddhahood and enlightenment, hatred that severs the root should not be cultivated even for an instant. If the mind is disturbed, there is no path to liberation. And, its
============================================================
==================== 第 101 段 ==================== 【原始藏文】 ྲེལ་པར། བསྐལ་པ་མང་པོར་ཚོགས་བསགས་པས། །རིན་ཆེན་སྣོད་དུ་བདུད་རྩི་ཟགས། །རྟག་པར་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་ན། །ཅི་ཕྱིར་འདོད་པའི་དུག་གིས་མྱོས། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་ཕྱི་དོན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རང་གནས་ལ་སྒྲིབ་པའི་མུན་ནག་སངས་ཏེ། རྫོགས་རིམ་ཡོད་མེད་མཐར་འཛིན་ལས་ཀྱང་འདའ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམ་པ་སྤྲོས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྤྲོས་པ་ཡིན་ཡང་སྤྲོས་པ་ངན་པ་རྣམས་དབྱིངས་སུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དེ། བརྟག་གཉིས་ལས། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པ་སྒོམ། །སྤྲོས་པ་རྨི་ལམ་ལྟར་བསྒོམས་ན། །སྤྲོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་མེད་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཁ་ཅིག་འདིར། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་མེད་དཀའ་ཐུབ་དང་ནི་སྦྱིན་སྲེག་མེད། །དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་ཡང་མེད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ནི་མེད། །དེ་ནི་སྔགས་བཟླས་པ་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་དང་སྦྱིན་ སྲེག །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཉིད། །ཅེས་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས་གསུངས་པས། དོན་དམ་པར་ཅི་ཡང་མེད་པར་འཛིན་པ་དེ་ནི་ཐ་ཆད་དུ་ལྟ་བས་གསང་སྔགས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །ལུང་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་སྣང་སྲིད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྟོགས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རང་སངས་སུ་སོང་བ་དག་ལ་བཅོས་མ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པ་མི་དགོས་ཏེ་རྟོག་པ་དག་མཉམ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་དེ་འགྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ན། དེ་གྲུབ་ཟིན་ནས་རྒྱུ་ཕལ་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དེ་ཆུ་བརྒལ་ནས་གྲུ་ཁུར་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཤིས་འོད་གསལ་གཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་ལྷ་དང་སྔགས་ཉི་མ་དང་འོད་ལྟར་རང་ཆས་སུ་གནས་ཏེ། བརྟག་གཉིས་ལས། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ལྷ་དང་སྔགས་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་དམ་བར་དོར་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་འགྲུབ་པ་ལ་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་མཐུན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་དེ་ཡང་། དབྱེ་ན་ཕ་མ་གཉིས་མེད་རྒྱུད་དག་ལས། །བསྐྱེད་རིམ་ཐབས་རླུང་རྫོགས་རིམ་གཙོར་འདོད་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཕ་རྒྱུད་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན། །བསྐྱེད་རིམ་དང་རྫོགས་རིམ་རླུང་གཙོ་བོར་འདོད་ཅིང་མངོན་སྤྱོད་དང་འཕྲིན་ལས་ ས
【漢語翻譯】 又說：多劫積聚資糧故，珍寶器中甘露降，若不恒常勤精進，為何貪戀欲之毒。如是說。彼亦一切諸法觀為天及壇城之顯現如夢幻，則對外境執著之分別念，及障蔽壇城自處之黑暗消除，且超越有無究竟之執著。又，觀為壇城豈非戲論耶？雖是戲論，然是寂滅諸惡戲論於法界之方便故，無過失。觀察二續云：生起次第瑜伽士，修持禁行之戲論，戲論觀如夢幻者，戲論自效能滅戲。如是說。某些人於此說：無咒語唸誦，無苦行，亦無火供，無壇城，亦無壇城。彼乃咒語唸誦，即是苦行與火供，彼乃壇城與大壇城。如是《嘿汝嘎》中所說，于勝義諦執著一無所有，乃是下劣見，是為誹謗密咒。此教證乃瑜伽士大士了悟顯有世間為壇城，煩惱自解脫者，不需造作有為之苦行等，念頭清凈即是俱生智，為成辦彼之方便而宣說火供等。彼已成辦故，不需庸常之因，如已渡河則不需扛船一般，如是想。自性光明基之壇城，于無戲論之自性中，天與咒如日與光般自性安住。觀察二續云：于無戲論之自性中，天與咒語真實住。如是說。如是勤奮瑜伽，則此生或中陰成就金剛持，一切無上續部皆共許。如是之大瑜伽無上者，若分則于父續母續無二續部中，以生起次第方便風及圓滿次第為主者，是為父續無上瑜伽。生起次第與圓滿次第以風為主且
【英語翻譯】 Furthermore, it says: "Because of accumulating merit for many eons, nectar drips into the precious vessel. If you do not constantly exert effort, why are you intoxicated by the poison of desire?" Thus it is said. Moreover, by meditating on all phenomena as the appearance of deities and mandalas, like a dream, the conceptual thoughts that grasp at external objects and the darkness that obscures the mandala's own place are cleared away, and one also transcends the clinging to extremes of existence and non-existence. Furthermore, if one asks, "Is meditating on the mandala not elaboration?" Although it is elaboration, it is a method for pacifying all bad elaborations into the sphere of reality, so there is no fault. The Two Examinations say: "The yogi of the generation stage meditates on the elaborations of asceticism. If elaborations are meditated on as a dream, then elaboration itself makes non-elaboration." Thus it is said. Some here say: "There is no recitation of mantras, no asceticism, and no fire offering. There is no mandala, and there is no mandala." "That is the recitation of mantras, that is asceticism and fire offering. That is the mandala and the great mandala itself." As it is said in the Hevajra, holding that nothing exists in ultimate truth is a nihilistic view and is to slander the secret mantra. That passage is for great yogis who have realized phenomenal existence as a mandala and whose afflictions have been self-liberated, who do not need artificial, compounded asceticism, etc., because pure thought is co-emergent wisdom. If fire offerings, etc., are taught as a means to accomplish that, then once that is accomplished, there is no need for ordinary causes, just as there is no need to carry a boat after crossing the river. That is what they think. In the nature of the unelaborated nature of the mandala of the basis of luminosity, deities and mantras abide naturally like the sun and light. The Two Examinations say: "In the nature of non-elaboration, deities and mantras truly abide." Thus it is said. If one strives in yoga in this way, then all the unsurpassable tantra classes agree that one will attain Vajradhara in this very life or in the bardo. Such a great and unsurpassed yoga, if divided, then among the non-dual tantras of father and mother, that which emphasizes the generation stage, skillful means, winds, and completion stage is the unsurpassable father tantra yoga. The generation stage and completion stage emphasize winds and
============================================================
==================== 第 102 段 ==================== 【原始藏文】 ྣ་ཚོགས་པ་རྒྱས་པར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་སྡེ་དག་ནི་ཕ་རྒྱུད་ལ། རྫོགས་རིམ་ཤེས་རབ་ཐིག་ལེ་གཙོར་འདོད་པ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་མ་ཡི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་། ཐིག་ལེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་འདོད་ཅིང་། དབང་གི་ལས་གཙོ་བོར་འདོད་པ་ནི་མའི་རྒྱུད་དེ། མདོར་ན་ཐབས་ཤེས་རབ། བསྐྱེད་པ་རྫོགས་པ། རྒྱ་ཆེ་བ་ཟབ་པ་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕ་དང་མའི་རྒྱུད་སྡེར་དབྱེ་བ་ཡིན་ལ། མི་རྣམས་ལའང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པས་དེ་གདུལ་བའི་ངོར་རྒྱུད་ཀྱང་གཉིས་སུ་བཤད་དེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། ཐབས་ཀྱི་སྐྱེས་པ་འདུལ་བའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་ཕ་ཡི་རྒྱུད་བཤད་དོ། །ཤེས་རབ་བུད་མེད་འདུལ་བའི་ཕྱིར། །ཕྱི་ནས་རྣལ་འབྱོར་མ་རྒྱུད་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་མཚུངས་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དོན་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས། གཉིས་ཀ་དག་མཉམ་ཡེ་ཤེས་གཙོར་འདོད་པ། །གཉིས་མེད་རྒྱུད་སྡེ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། །ནང་པའི་ཆོས་ཀུན་བསྡུ་ན་དེ་ཙམ་མོ། །ཐབས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ཀ་མཉམ་པར་སྟོན་ཞིང་། ཐམས་ཅད་ངང་གིས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཙོ་བོར་འདོད་པ་ལ་དཔལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པར་ཟབ་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གསུངས་ལ། བདེ་ མཆོག་འཁོར་ལོ་དང་། རྡོ་རྗེ་གདན་བཞི་ལ་སོགས་པར་བདེ་གསལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གསུངས་ཤིང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བར་འོད་གསལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བསྟན་ཏེ། བསྡོམས་པས་ནང་པའི་གཞུང་ལུགས་དང་། ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པར་བཞག་པས། ཇི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གང་ཐོས་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་སྤྲོས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། བཅུ་གསུམ་པ། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་བསམ་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ། བཅུ་གསུམ་པ། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་བསམ་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་གསལ་བར་ཤེས་ནས་ཐར་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེའི་གན
【漢語翻譯】 顯示眾多事相的續部是父續，以圓滿次第智慧明點為主。名為無上瑜伽母續，以圓滿次第和依賴明點的智慧為主，以灌頂的事業為主的是母續。總之，以方便和智慧，生起次第和圓滿次第，廣大和甚深兩種方式來區分父續和母續。對於人們也以男性和女性兩種次第來調伏，因此續部也分為兩種。如《金剛帳續》所說：「為了調伏方便的男性，宣說瑜伽父續。為了調伏智慧的女性，之後宣說瑜伽母續。」這樣。為了修持二者自性相同的意義，生起次第和圓滿次第，二者平等，以智慧為主。是無二續部無上，如果總攝所有內道的法，就只有這些。方便生起次第和智慧圓滿次第二者平等顯示，對於一切自性光明智慧為主，稱為吉祥無二續。也就是吉祥密集金剛和，閻魔敵等，宣說深明無二的智慧為道的本質。勝樂輪和，金剛座四處等，宣說樂明俱生智慧為道的本質。時輪金剛和，幻網中，宣說光明無分別的智慧為道的本質。這些顯示了果位密咒金剛乘，總之，通過對內道宗義和外道宗義的辨別，對於如何聽聞任何法類次第都已廣泛確定。出自大乘口訣教典《如意寶藏論》，所說法類廣大闡述之第十二章的注釋。 第十三章，思維暇滿難得之章節的注釋。 第十三章，思維暇滿難得之章節的注釋。如是通過聞思所生的智慧，清楚瞭解一切法的總相和自相之後，為了成就解脫，金剛的
【英語翻譯】 The tantras that extensively reveal various aspects are the Father Tantras, which primarily emphasize the completion stage and wisdom bindu. They are called the Unsurpassed Yoga Mother Tantras, which primarily emphasize the completion stage and the wisdom based on bindu, and whose main activity is empowerment, are the Mother Tantras. In short, the Father and Mother Tantras are distinguished by means of skillful means and wisdom, the generation stage and completion stage, and the two aspects of vastness and profundity. For people, they are also tamed by the two orders of male and female, so the tantras are also explained as two. As it says in the Vajra Tent Tantra: "For the sake of taming the male of skillful means, the Yoga Father Tantra is taught. For the sake of taming the female of wisdom, the Yoga Mother Tantra is taught later." Thus. In order to practice the meaning of the equality of the two natures, the generation and completion stages, both are equally emphasized, with wisdom as the main focus. It is the non-dual tantra, unsurpassed. If all the inner Buddhist teachings are summarized, that is all. Skillful means, the generation stage, and wisdom, the completion stage, are shown equally, and all are naturally emphasized as clear light wisdom, which is called the Glorious Non-Dual Tantra. That is, the Glorious Guhyasamaja and Yamantaka, etc., explain the non-dual wisdom of profundity and clarity as the essence of the path. Chakrasamvara and Vajrasana Four Seats, etc., explain the co-emergent wisdom of bliss and clarity as the essence of the path. Kalachakra and the Magical Net explain the non-conceptual wisdom of clear light as the essence of the path. These show the result, the Secret Mantra Vajrayana. In short, by distinguishing between the inner Buddhist tenets and the outer non-Buddhist tenets, the order of how to listen to any kind of Dharma has been extensively determined. From the Great Vehicle's oral instruction text, the Wish-Fulfilling Jewel Treasury, the commentary on the twelfth chapter, which extensively elaborates on the categories of Dharma to be explained. Chapter Thirteen: Commentary on the Chapter on Contemplating the Difficulty of Obtaining Leisure and Endowment. Chapter Thirteen: Commentary on the Chapter on Contemplating the Difficulty of Obtaining Leisure and Endowment. Thus, through the wisdom arising from hearing and thinking, having clearly understood the general and specific characteristics of all phenomena, in order to accomplish liberation, the vajra
============================================================
==================== 第 103 段 ==================== 【原始藏文】 ས་གཉིས་པ་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། ཐོས་པ་དམ་པའི་དོན་རྣམས་སྤྱིར་བསམ་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བསམ་པར་གདམས་པའི་རིམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཐོས་པ་དམ་པས་བརྒྱན་རྗེས་སུ། །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ངེས་པར་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད། །དེ་ཡང་ཐོས་པའི་དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། །ཁྱད་པར་བསམ་བྱ་རྣམ་པ་ལྔ་ཉིད་ལས། །ཐོས་པའི་དོན་ངེས་པ་ནི་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་དོན་དཔྱོད་པས་ནང་དུ་སེམས་པར་ཞུགས་པ་ན། ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ། ཚེ་མི་རྟག་པ། དད་པའི་ཕན་ཡོན། ལས་རྒྱུ་འབྲས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཏེ། རྣམ་པ་ལྔ་བསམ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་རྣམས་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་ཡིན་པས། དེ་ཐོབ་པ་ལ་སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་དགོས། དེ་མ་བསམས་ན་དལ་བ་ཆུད་གསོན་པའི་ཉེས་པ་ཡོད། དེ་ནི་ཐོབ་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་མེད་པས། དགེ་བའི་ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བསྐུལ་མ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལྕག་འདེབས་ཚེ་མི་རྟག་པར་བསམ་དགོས། དེ་མ་བསམས་ན་ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་ཀྱིས་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་དུས་མི་འོང་བའི་ཉེས་པ་ཡོད། དེ་ནས་གཅིག་ཏུ་གཅེས་པ་དད་པའི་དཔུངཚོགས་བསྐྱེད་དགོས། དེ་མ་བསྐྱེད་ན་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་སྟོར་བའི་ཉེས་པ་ཡོད། དེ་ནས་ལས་དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་ཕྲ་མོ་ལ་བསམ་དགོས། དེ་མ་བསམས་ན། གཏན་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་ཐར་པའི་ཉེས་པ་ཡོད། དེ་ནས་འཁོར་བ་མཐོ་དམན་གྱི་ཉེས་དམིགས་ལ་བསམ་དགོས། དེ་མ་བསམས་ན་འཁོར་འདས་ལ་སྤང་བླང་མི་ཤེས་པས་ཐར་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་སྣ་མི་ཟིན་པའི་ཉེས་པ་ཡོད། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་འདི་ལྔས་གང་ཟག་གཅིག་ཐར་པར་བགྲོད་པའི་འཇུག་སྲོལ་མི་འཆུགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་བསམ་བྱའི་ཆོས་ལྔ་ཡོད་པ་ལས་རེ་ཞིག །དང་པོ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བསམ་པ་ནི། །མི་ཁོམ་ལས་ལོག་མིར་གྱུར་དབང་པོ་ཚང་། །ཆོས་ལྡན་ཡུལ་སྐྱེས་བཟང་པོའི་ལས་འཕྲོ་སད། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་བསྟན་པ་གནས་ལ་དད། །ཆོས་ལྡན་གྲོགས་མང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །གང་ཞིག་མཐའ་མེད་པའི་འཁོར་བར་སྐྱེ་ཤིའི་ཆུ་བོས་ཁྱེར་བ་ལས། ད་རེས་དལ་འབྱོར་གྱི་གྲུ་རྙེད་ནས་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་དུ་བགྲོད་དུ་ཡོད་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ་ཞིག་རྙེད་པས་སྤྲོ་བ་ཆེར་བྱས་ཏེ་ཆོས་ལ་སྦྱར་བར་རིགས་སོ། །དེའང་མི་ཁོམ་པ་
【漢語翻譯】 第二，以思維所生之智慧，普遍思維聽聞之殊勝意義，特別是思維閑暇圓滿難得等五法之次第是：如是聽聞殊勝之法后，必須在相續中生起思維之智慧。其中，所有聽聞之意義，特別是思維之五種對境。因為確定聽聞之意義依賴於思維所生之智慧。以就近觀察意義而入于內心時，如前所說之宗派和世界之安立等，特別是閑暇圓滿難得、壽命無常、信仰之利益、業果、輪迴之過患，這五種應投入思維。其中，由於是成辦菩提之所依中最殊勝的閑暇人身，故應生起歡喜。若不思維，則有空耗閑暇之過患。即使獲得，亦無信任，故為策勵成辦善法之精進鞭策，應思維壽命無常。若不思維，則有因懈怠懶惰而錯過獲得解離線會之過患。之後，應生起極其珍愛之信仰軍隊。若不生起，則有失去佛法之根本之過患。之後，應對善惡業果之細微之處進行思維。若不思維，則有永遠無法從輪迴痛苦中解脫之過患。之後，應對輪迴高低之過患進行思維。若不思維，則有因不瞭解取捨輪迴與涅槃而錯過解脫菩提之機會之過患。如是，此五法能使眾生不誤入解脫之道。如是，在應思維之五法中，暫且，第一，思維閑暇圓滿難得：脫離無暇轉為人，根 पूर्ण具足，生於佛法興盛之地，善業甦醒，未造惡業，信仰佛法，具足佛法之友眾多，實難獲得。從無始輪迴中被生死之水沖走，今得閑暇之舟，得以渡過輪迴彼岸，此乃獲得極其難得之物，應大為歡喜並用于佛法。其中，無暇
【英語翻譯】 Secondly, with the wisdom arising from contemplation, one should contemplate the excellent meanings of what has been heard in general, and in particular, the order of contemplating the five aspects such as the difficulty of obtaining leisure and endowment. Having adorned oneself with excellent hearing, one must generate the wisdom of contemplation in one's mind. Among all the meanings of what has been heard, there are specifically five objects of contemplation. Since certainty about the meaning of what has been heard depends on the wisdom arising from contemplation, when one engages in examining the meaning closely and enters into the mind, one should contemplate the tenets and the arrangement of the world as mentioned before, and in particular, the difficulty of obtaining leisure and endowment, impermanence of life, benefits of faith, cause and effect of actions, and the faults of samsara. These five aspects should be engaged in contemplation. Among the supports for accomplishing enlightenment, the human body with leisure and endowment is the most excellent. Therefore, one should generate joy and happiness in obtaining it. If one does not contemplate it, there is the fault of wasting leisure. Even if one obtains it, there is no certainty. Therefore, to encourage the accumulation of virtue, one should contemplate the impermanence of life as a whip of diligence. If one does not contemplate it, there is the fault of laziness and indolence, and one will miss the opportunity to attain liberation. Then, one should generate the army of faith, which is cherished above all else. If one does not generate it, there is the fault of losing the root of Dharma. Then, one should contemplate the subtle aspects of the cause and effect of virtuous and non-virtuous actions. If one does not contemplate it, there is the fault of never being able to escape the suffering of samsara. Then, one should contemplate the faults of the high and low states of samsara. If one does not contemplate it, there is the fault of not knowing what to adopt and abandon in samsara and nirvana, and one will miss the opportunity for liberation and enlightenment. Thus, these five aspects of Dharma ensure that a person does not stray from the path to liberation. Among the five aspects of Dharma to be contemplated, first, contemplating the difficulty of obtaining leisure and endowment: turning away from non-leisure, becoming human, having complete faculties, being born in a Dharma-rich land, awakening good karma, not having perverse actions, having faith in the Dharma, and having many Dharma friends are extremely difficult to obtain. From the beginningless samsara, being carried away by the river of birth and death, now having found the boat of leisure and endowment, one can cross to the other shore of samsara. This is obtaining something extremely rare, so one should rejoice greatly and apply oneself to the Dharma. Among them, non-leisure
============================================================
==================== 第 104 段 ==================== 【原始藏文】 བརྒྱད་ལས་ལོག་པའི་དལ་བ་རྙེད་དཀའ་ཞིང་། མིར་གྱུར་པ་དང་། དབང་པོ་ཚང་བ་ཡང་རྙེད་དཀའ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བའི་དྲོད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས། མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ལས་ལོག་པའང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ། །དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ། །མིར་གྱུར་པའང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ། །དབང་པོ་ཚང་བ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་སོ། །མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ཡུལ་བཟང་པོ་ཆོས་དར་བའི་ས་ཕྱོགས་དང་། བདག་གིས་སྔོན་སྨོན་པ་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པར་གྱུར་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་ལས་འཕྲོ་ཆོས་ལ་སད་པ་དང་། བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་དང་ཕྲད་ནས་དེ་ལ་བསྟེན་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བཞི་སྟེ་རྙེད་པར་དཀའ་འོ། །བཤེས་སྤྲིང་ལས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་ནི་བསྟེན་པ་དང་། །མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པ་དང་། ། བདག་གིས་ལེགས་སྨོན་སྔོན་ཡང་བསོད་ནམས་བགྱིས། །འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བཞི་ནི་ཁྱེད་ལ་མངའ། །ཞེས་སོ། །ལས་ཀྱི་མཐའ་མ་ལོག་པར་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་བྱེད་པ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ། བསྟན་པ་གནས་པ་ལ་དད་པས་ཞུགས་པའང་རྙེད་པར་དཀའ། གྲོགས་དམ་པ་ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་པ་མང་པོ་དང་འགྲོགས་སུ་ཡོད་པའང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་དལ་བ་རྙེད་དུས་འདིར་ཆོས་མ་བྱས་ན། ཕྱི་མ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་དལ་བ་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་། ཆོས་དང་ཕྲད་པའང་དཀོན་པར་གྱུར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དལ་འབྱོར་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །སྐྱེས་བུའི་དོན་གྲུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཕན་པ་མ་བསྒྲུབས་ན། །ཕྱིས་ནི་ཡང་དག་འབྱོར་པ་ག་ལ་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་རྙེད་དཀའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་བསམ་པ་ལ་བརྒྱད་ཀྱི། དང་པོ་མི་ཁོམ་ལ་བསམ་རྙེད་དཀའ་ནི། །དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་ཚེ་རིང་ལྷ། །ཀླ་ཀློ་ལོག་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོངས་པ། །ལྐུགས་པ་འདི་བརྒྱད་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་མ་གྱུར། །དེ་ཡང་ཆོས་སྒྲུབ་པར་མི་ཁོམ་པས་མི་ཁོམ་པའི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལ་རང་རྒྱུད་རྟེན་གྱིས་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་དང་། འཕྲལ་བྱུང་རྐྱེན་ཀྱིས་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་བརྒྱད་ནི། དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། དུད་འགྲོ་གསུམ་ནི་རང་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་ནས་བྲེལ་བས་མི་ཁོམ་ལ། ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་ནི་ཐོས་བསམ་ གྱི་རྟེན་འགགས་པས་མི་ཁོམ། ཀླ་ཀློ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པས་མི་ཁོམ། ལོག་པར་ལྟ་བ་མུ་སྟེགས་ཅན་ནི་ལྟ་བ་ལོག་པས་མི་ཁོམ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོངས་པ་མུ
【漢語翻譯】 從八無暇處解脫的閑暇極難獲得，轉生為人以及具足諸根也很難獲得。在《梵志勝熱生之解脫》中說：脫離八無暇處也很難得啊！獲得圓滿的閑暇也很難得啊！轉生為人也很難得啊！具足諸根也很難得啊！善妙之處在於，好的地方是佛法興盛的地方，自己往昔發願行持佛法，以福德力成熟的業力覺醒于佛法，與殊勝的上師善知識相遇並能依止他們，這四個大的輪子也很難獲得。《親友書》中說：依止賢善之人，安住于適宜之處，自己善愿往昔亦積福，您具足四大輪。如是說。不被業力所轉，恒常行善也很難得。以信心進入教法也很難得。與諸多如法行持的殊勝道友交往也很難得。因此，像這樣獲得閑暇之時，如果不修法，來世就很難獲得這樣的閑暇，並且與佛法相遇也很稀有。《入行論》中說：此閑暇實難得，能成辦人生義，若我未能於此利，后何能獲此閑暇？如是說。思維這些難得之因，有八種。首先，思維無暇而難得：地獄、餓鬼、旁生、長壽天，邊地、邪見、佛不住，瘖啞此八非法器。也就是說，因為沒有閑暇修法，所以稱為無暇之處。其中，有自性依處之八無暇處，以及暫時因緣之八無暇處。首先是八種：地獄、餓鬼和旁生這三種，因為各自的痛苦所折磨而忙碌，所以沒有閑暇。長壽天，因為聞思的所依中斷而沒有閑暇。邊地，因為沒有佛法的光明而沒有閑暇。持邪見的外道，因為見解顛倒而沒有閑暇。佛不住
【英語翻譯】 It is difficult to obtain leisure that is free from the eight unfavorable conditions, and it is also difficult to be born as a human and to have complete faculties. In the "Liberation of the Brahmin's Superior Heat-Born," it says: It is also difficult to be free from the eight unfavorable conditions! It is also difficult to obtain perfect leisure! It is also difficult to be born as a human! It is also difficult to have complete faculties! It is also difficult to have complete faculties! A good place is a place where the Dharma flourishes, and one has previously made aspirations to practice the Dharma. The karmic connections purified by the power of merit awaken to the Dharma, and one meets and can rely on a noble lama and virtuous spiritual friend. These four great wheels are also difficult to obtain. In the "Letter to a Friend," it says: To rely on a noble person, to dwell in a suitable place, and to have made good aspirations and accumulated merit in the past, you possess these four great wheels. It is also difficult to always do good without being turned away by the end of karma. It is also difficult to enter the teachings with faith. It is also difficult to associate with many noble friends who practice according to the Dharma. Therefore, if we do not practice the Dharma when we have obtained such leisure, it will be difficult to obtain such leisure in the future, and it will be rare to encounter the Dharma. In the "Guide to the Bodhisattva's Way of Life," it says: This leisure is very difficult to obtain, and it is obtained to accomplish the purpose of human life. If I do not accomplish benefit in this, how will I obtain this leisure again in the future? It is said. Thinking about the reasons why these are difficult to obtain, there are eight. First, thinking about the difficulty of obtaining freedom from the unfavorable conditions: Hell, hungry ghosts, animals, long-lived gods, barbarians, wrong views, those without a Buddha, and mutes, these eight are not vessels for the Dharma. That is, because there is no leisure to practice the Dharma, it is called a place of no leisure. Among these, there are eight places of no leisure due to one's own nature and basis, and eight places of no leisure due to temporary circumstances. The first eight are: hell beings, hungry ghosts, and animals, these three are not free because they are tormented by their own suffering. Long-lived gods are not free because the basis for hearing and thinking is blocked. Barbarians are not free because they have no light of the Dharma. Those who hold wrong views, the heretics, are not free because their views are wrong. Those without a Buddha
============================================================
==================== 第 105 段 ==================== 【原始藏文】 ན་པའི་བསྐལ་པ་ལ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་ཙམ་ཡང་མི་གྲགས་པས་མི་ཁོམ། ལྐུགས་པ་ནི་ཆོས་ལ་བློ་ཁ་མི་ཕྱོགས་པས་མི་ཁོམ་པའོ། །འཕྲལ་བྱུང་རྐྱེན་གྱིས་མི་ཁོམ་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི། དུག་ལྔ་འཁྲུག་དང་བླུན་རྨོངས་བདུད་ཀྱིས་ཟིན། །ལེ་ལོ་ཅན་དང་ལས་ངན་མཚོ་ཆེན་རྡོལ། །གཞན་དབང་འཇིགས་སྐྱོབ་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་སྟེ། །འཕྲལ་བྱུང་རྐྱེན་གྱིས་མི་ཁོམ་རྣམ་པ་བརྒྱད། །ཐར་ལམ་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་མིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག །མིར་གྱུར་པ་གང་ཞིག་ཆོས་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་། དུག་ལྔ་ཤིན་ཏུ་རགས་པས་རང་གི་རྒྱུད་རྟག་ཏུ་འཁྲུག་པ་རྣམས་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཁྲིད་པའི་བླུན་རྨོངས་རྣམས་དང་། ལྟ་སྤྱོད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ལམ་ནོར་བའི་བདུད་ཀྱིས་ཟིན་པ་རྣམས་དང་། ཆོས་ལ་སློབ་པར་འདོད་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་མེད་པའི་ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་དང་། བརྩོན་ཀྱང་ཡོན་ཏན་མི་སྐྱེ་བའི་སྡིག་སྒྲིབ་ཅན་ལས་ངན་གྱི་མཚོ་རྡོལ་བ་རྣམས་དང་། རང་དབང་མེད་པར་གཞན་གྱིས་བཀོལ་བ་བྲན་གྱི་རིགས་རྣམས་དང་། ཚེ་འདིའི་ལྟོ་གོས་ཀྱི་ཆེད་དམ་འཚེ་བས་འཇིགས་ནས་དེའི་ཆེད་དུ་ཆོས་ལ་ཞུགས་ནའང་སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་རྙིང་པས་ཆོས་མིན་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་། ཆོས་སུ་བཅོས་ནས་ཡོ་བྱད་དང་། བསྙེན་བཀུར་དང་། སྙན་གྲགས་སྒྲུབ་པའི་གཟུགས་བརྙན་པ་རྣམས་ཏེ། བརྒྱད་པོ་དེ་ཡང་དམ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་གནས་སུ་མི་ཁོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐར་པའི་ལམ་དང་ལས་འབྲེལ་མེད་པས་དལ་བ་ཆུད་གསོན་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱའོ། །རིགས་ཆད་བློས་མི་ཁོམ་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི། འཆིང་བ་དམ་ལྡན་ཀུན་སྤྱོད་ཤིན་ཏུ་ངན། །འཁོར་བས་མི་སྐྲག་དད་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །མི་དགེ་སྡིག་སྤྱོད་ཆོས་ལ་སེམས་པ་མེད། །སྡོམ་དང་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ། །རིགས་ཆད་བློ་ཡིས་མི་ཁོམ་རྣམ་པ་བརྒྱད། །ཆོས་ལས་རིང་གྱུར་ཐར་ལམ་སྒྲོན་མེ་ནུབ། །ཚེ་འདིའི་རྫས་ཡོ་བྱད་བུ་ནོར་གཉེན་འདུན་ལ་སོགས་པའི་འཆིང་བ་དམ་པོས་བཅིངས་པ་དང་། ངང་རྒྱུད་ངན་པས་མི་གཞི་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང་ཀུན་སྤྱོད་ལ་སྐྱེད་འདོན་དུ་མེད་པ་དང་། ངན་སོང་དང་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་བཤད་དམ་ཚེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟ་བུ་ལའང་སྐྲག་པའི་བློ་གཏན་ནས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། ཐར་པ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དམ་ཡུལ་ཡོན་ཏན་ཅན་མཐོང་ཡང་དད་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པ་དང་། མི་དགེ་སྡིག་སྤྱོད་ལ་དགའ་བས་སྒོ་གསུམ་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་དགེ་བ་དང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང
【漢語翻譯】 在衰敗的劫時出生的人，連三寶的名號也聽不到，所以沒有閑暇。啞巴是對佛法不感興趣，所以沒有閑暇。由於突發因素而沒有閑暇的有八種：五毒紛擾和愚昧被魔所控制，懶惰者和惡業如海般涌現，受他支配、恐懼救護、偽裝成佛法，這是由於突發因素而沒有閑暇的八種情況。是解脫道佛法的非器，完全顛倒。有些人轉產生人，也出生在可以修行佛法的地方，但由於五毒非常粗重，自己的相續總是紛擾不安，以及被罪惡的朋友所引導的愚昧者，以及由於見解和行為顛倒而迷失道路的被魔所控制者，以及想學習佛法卻沒有精進的懶惰者，以及即使精進也無法產生功德的罪障者，惡業之海涌現者，以及沒有自主權而被他人役使的奴隸，以及爲了今生的衣食或者因害怕傷害而為此進入佛門，但由於過去的舊習氣而行持非法者，以及偽裝成佛法來獲取財物和，恭敬和，名聲的虛偽者，這八種人也是沒有閑暇去修持正法的人。因此，與解脫道沒有因緣，爲了讓閑暇白白浪費，所以說是顛倒。由於種姓斷絕的心而沒有閑暇的有八種：束縛牢固、行為極其惡劣，不畏懼輪迴、沒有絲毫信心，不善行惡、對佛法沒有心思，戒律和誓言破損，這被稱為由於種姓斷絕的心而沒有閑暇的八種情況。遠離佛法，解脫道的明燈熄滅。被今生的財物、用具、子女、財富、親眷等牢固束縛，以及由於本性惡劣，連一點點做人的基礎都沒有，行為舉止沒有可取之處，以及聽到惡趣和輪迴的過患或者今生的痛苦時，也根本不會產生畏懼之心，以及讚歎解脫和三寶或者見到有功德的對境時，也沒有絲毫信心，以及喜歡不善和罪惡的行為，因此身語意三門無法調伏，以及對功德、善事和正法的現象
【英語翻譯】 Those born in a degenerate age are not free because they cannot even hear the sound of the Three Jewels. A mute person is not free because their mind does not turn towards the Dharma. There are eight types of unfreedom due to immediate circumstances: Disturbed by the five poisons, foolish and deluded, possessed by demons, lazy, overwhelmed by a great ocean of bad karma, controlled by others, fearing for their lives, and pretending to practice Dharma. These are the eight types of unfreedom due to immediate circumstances. They are unsuitable vessels for the Dharma of the path to liberation, completely perverse. Even if someone is born as a human being and in a place where they can practice the Dharma, they are still not free if they are constantly disturbed by the five poisons, if they are foolish and deluded, led astray by evil friends, if they are possessed by demons due to perverse views and actions, if they are lazy and lack diligence even if they want to study the Dharma, if they are burdened by negative karma and unable to generate merit even if they are diligent, if they are slaves controlled by others without freedom, if they enter the Dharma for the sake of food and clothing in this life or out of fear of harm, but still engage in non-Dharmic activities due to old habits, or if they are hypocrites who pretend to practice Dharma in order to gain wealth, respect, and fame. These eight types of people are also not free to practice the sacred Dharma. Therefore, they have no connection with the path to liberation, and it is said to be perverse because they waste their precious human life. There are eight types of unfreedom due to a degenerate mind: Bound by strong attachments, with extremely bad behavior, not fearing samsara, having no faith, engaging in non-virtuous and sinful actions, and having no interest in the Dharma. These are called the eight types of unfreedom due to a degenerate mind. They are far from the Dharma, and the lamp of the path to liberation is extinguished. They are tightly bound by attachments to wealth, possessions, children, property, relatives, and so on in this life. They have no foundation for being human due to their bad nature, and their behavior is completely unacceptable. They never develop fear when hearing about the suffering of the lower realms and samsara, or even the suffering of this life. They have no faith even when praising liberation and the Three Jewels or seeing virtuous objects. They enjoy non-virtuous and sinful actions, so their three doors of body, speech, and mind cannot be tamed. And the appearance of merit, virtue, and the sacred Dharma
============================================================
==================== 第 106 段 ==================== 【原始藏文】 ་བ་མེད་པ་ཁྱིའི་མདུན་དུ་རྩྭ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པ་རལ་པས་ངན་སོང་ལས་འགྲོ་ས་མེད་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཞུགས་ནས་བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་ལ་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་སྟེ། བརྒྱད་པོ་འདི་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལས་རིང་ཞིང་ཐར་པའི་སྒྲོན་མེ་ནུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡོམ་པ་ཉམས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བས་ངན་འགྲོ་དེར་འགྲོ་སྟེ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་མང་པོས་སྐྱོབ་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །དམ་ཚིག་ཉམས་པ་ནི། དོ་ཧ་ལས། ཀྱེ་མ་བསྟན་པའི་ས་ལ་བྱིན་ནས་དམ་ཚིག་མི་ལྡན་ན། །རྒྱལ་པོས་ཆད་པ་གཅོད་པའི་མི་ནི་བཟུང་བ་ལྟར། །རྣམ་སྨིན་ལྕགས་ཀྱུས་སྲོག་གི་རླུང་ནི་བཟུང་བྱས་ནས། །ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མ་ཁར་བླུགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་དག་རྣམས་སུ་བདག་ཅག་མ་སྐྱེས་པས། །སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་དེ་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་འཚལ། །དེ་ལྟར་མི་ཁོམ་པའི་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་དེར་བདག་མ་སྐྱེས་ཤིང་། དམ་པའི་བླ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཟབ་མོའི་ཆོས་སྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་འདི་རེ་དགའ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་རྟག་ཏུ་ལེགས་པའི་ཆོས་ལ་བརྩོན་པས་ཉིན་མཚན་འདའ་བར་བྱའོ། །མི་ལུས་རྙེད་དཀའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པ་ནི། །འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཙམ་གྱི་ལུས་མཐོང་ན། །མི་ལུས་ཐོབ་པ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྙེད་འདྲ། །མི་ལུས་ནང་ནས་དད་ལྡན་ཆོས་བྱེད་རིགས། །དེ་བས་དཀོན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དང་མཚུངས། །དེ་བས་རྟག་ཏུ་དལ་འབྱོར་བསམ་འཚལ་ལོ། །སེམས་ཅན་སྤྱི་ཙམ་ལ་ བསམས་ན། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་མཉམ་ལ། འཛམ་བུ་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཁབ་མིག་གི་ནམ་མཁའི་ཆ་ཙམ། འཛམ་བུ་གླིང་པའི་ཡང་གཞན་རྣམས་ཕར་ཞོག །ནགས་ཚལ་གཅིག་གམ། ཆུ་རླུང་གཅིག་གམ། འཁྱིལ་ཆུ་གཅིག་ན་སྣང་བའི་སྲོག་ཆགས་ལ་ལྟོས་ན་མི་ལུས་ཐོབ་པ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ་པའི་མང་ཉུང་དང་ཚོད་མཉམ། མི་རྣམས་ལ་བསམས་ན་རྒྱ་དཀར་ནག་ལྷོ་བྱང་། མོན་ལྷོ་བལ། རྡོ་སོག་རིགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དང་ཚོང་འདུས་རེ་རེ་ན་ཚོགས་པ་མང་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་ནས་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་དད་པ་ཅན་ནི། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་བས་ཀྱང་དཀོན་པར་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་བརྟག་སྟེ། རང་གིས་རང་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ་དལ་འབྱོར་ཆུད་མ་ཟོས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་བསམས་ནས་རྙེད་དཀའ་བར་བསྟན་པ་ཡང་། དེ་བཞིན་དབང་པོ་མ་ཚང་མཐའ་ཁོབ་སྐྱེས། །ཆོས་ལ་ལས་མེད་
【漢語翻譯】 如同將無用之草置於狗前，進入共同乘后，因生起次第和戒律破損而無從脫離惡道，進入密乘后，對上師和道友違犯誓言。這八者遠離聖法，如同熄滅了解脫之燈。關於戒律破損，《定解寶王經》中說：以戒律敗壞故，將往惡趣處，縱聞法甚多，亦不能救護。關於誓言破損，《多哈》中說：嗚呼，于教法之地受灌頂，若不具誓言，如國王擒獲應受懲罰之人，業力之鐵鉤抓住命氣，口中灌入沸騰之鐵水，實難忍受。意義總結：我等未生於彼等之處，應生歡喜，修持聖法。如是，我未生於二十四種無暇之處，依靠聖上師，能夠修持甚深之法，應如是思維而歡喜，恒常精進于善法，度過晝夜。獲得人身之難得性之第二理由是：如此，若見僅僅是眾生之身，獲得人身如同獲得轉輪王一般。人身之中，具有信心而修法之種姓，因此更為稀有，如同獲得佛陀一般。因此，應恒常思維暇滿。思維僅僅是眾生總體，如同虛空一般廣大。贍部洲之眾生，僅如針眼中的虛空一般。更何況贍部洲以外的其他眾生。相對於森林、水流、水洼中所見的眾生而言，獲得人身如同獲得轉輪王一般稀少。思維人類，印度、漢地、南北方，門隅、尼泊爾、石、蒙古等各個地方和集市中，雖然聚集眾多，但進入佛陀教法后，跟隨修學的具信者，比佛陀出世更為稀有。應以此而觀察，自己對自己生起歡喜，不浪費暇滿。如是，思維剩餘的理由，也顯示了難得性。如同根不全、生於邊地，對佛法沒有緣分。
【英語翻譯】 It is like placing useless grass in front of a dog. Having entered the common vehicle, there is no escape from the lower realms due to the generation stage and broken precepts. Having entered the secret mantra vehicle, one breaks vows with the guru and fellow practitioners. These eight are far from the holy Dharma, like extinguishing the lamp of liberation. Regarding broken precepts, the King of Samadhi says: 'Due to the corruption of discipline, one will go to the lower realms. Even if one hears much, it cannot protect one.' Regarding broken vows, the Doha says: 'Alas, having been given the ground of the teachings, if one does not have vows, it is like a king capturing a person who should be punished. The iron hook of karma seizes the life force, and pouring boiling molten iron into the mouth is extremely difficult to endure.' Summary of meaning: Since we are not born in those places, we should rejoice and practice the holy Dharma. Thus, I am not born in the twenty-four states of no leisure, and relying on the holy guru, I can practice the profound Dharma. I should think like this and rejoice, and constantly strive in virtuous Dharma, passing the days and nights. The second reason for the difficulty of obtaining a human body is: Thus, if we see only the body of sentient beings, obtaining a human body is like obtaining a universal monarch. Among human bodies, those with faith who practice the Dharma are even rarer, like obtaining a Buddha. Therefore, one should always contemplate leisure and endowment. Thinking of sentient beings in general, they are as vast as the sky. The sentient beings of Jambudvipa are only like the space in the eye of a needle. Not to mention other sentient beings outside Jambudvipa. Compared to the sentient beings seen in a forest, a stream, or a puddle, obtaining a human body is as rare as obtaining a universal monarch. Thinking of humans, India, China, north and south, Mon, Nepal, Stone, Mongolia, and other places and markets, although many gather, those who enter the Buddha's teachings and follow the study with faith are rarer than the appearance of a Buddha in the world. One should observe this and generate joy in oneself, not wasting leisure and endowment. Thus, thinking of the remaining reasons also shows the difficulty of obtaining it. Like being born with incomplete faculties, in a border region, and having no connection to the Dharma.
============================================================
==================== 第 107 段 ==================== 【原始藏文】 ལས་ཀྱི་མཐའ་ལོག་ཅིང་། །བསྟན་ལ་མ་དད་ཆོས་མིན་སྡིག་པའི་གྲོགས། །ཤིན་ཏུ་གྲངས་མང་རབ་ཏུ་བསམས་བྱས་ནས། །དེ་དག་མ་གྱུར་ཆོས་ལྡན་ལུས་རྙེད་འདི། །ཉིན་མཚན་ཀུན་དུ་ངེས་པར་བསམ་པར་བྱ། །འདི་ལྟར་མིག་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་རྣམས་བསམས་ལ། བདག་གི་དབང་པོ་ཚང་བ་འདི་རེ་འཚེངས། ཆོས་བྱའོ་སྙམ་ དུ་བསམས་ནས། ལྷོའི་འཛམ་བུ་གླིང་འདི་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་འཁོར་བར་ཡུལ་མཐའ་ཁོབ་དཀོན་མཆོག་གི་སྒྲ་མི་གྲག་པ། རྡོ་དང་། སོག་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བལྟས་ནས་ཀྱང་། རང་ལ་སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་དེ་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཆོས་དང་ལས་འབྲེལ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་མི། ཟ་ཉལ་འགྲོ་འདུག་ཅི་བྱེད་ཀྱང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་དྲན་ཞིང་། སྐྱབས་སུ་མཆི་ཞེས་པ་ལན་ཅིག་ཀྱང་ཁར་འདོན་མ་མྱོང་བ་རྣམས་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་ལོག་པ་སྔོན་ལ་ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ཀྱང་ལོག་ནས་སྡིག་པ་སྣ་དགུ་བྱེད་པ་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མ་དད་པའི་མི་རིགས་རྣམས་དང་། སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསམས་ནས། འདི་ལྟ་བུས་ཡུལ་གཞན་ནའང་ཁེངས་ཡོད་ངེས། བདག་ཀྱང་དེ་འདྲའི་རིགས་ཅན་དུ་མ་སྐྱེས་པ་འདི་རེ་འཚེངས་སྙམ་དུ་སྤྲོ་དགའ་དང་བཅས་པས་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །བདག་རྐྱེན་འབྱོར་པ་ཚང་ན་ཆོས་ཀྱི་ལས་འཕྲོ་ཡོད་པར་ཐག་བཅད་པ་ནི། ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་འབྱོར་པ་ལེགས་ཚང་བ། །དཀར་པོའི་ལས་འཕྲོ་སད་པར་བསྟན་པ་ཡང་། །མིར་གྱུར་དབུས་སྐྱེས་དབང་པོ་ཚང་ཞིང་དད། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་ཡང་དག་ལྟ་བ་ཅན། །དེ་དག་ཐོབ་དཀའ་ལས་འཕྲོར་ལྡན་པ་ཡིན། །སྤྱིར་ལས་འཕྲོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ། བྱ་བ་གང་ཞིག་བྱེད་འཕྲོར་ཡོད་པ་ལ་ཟེར་ བས། འདིར་ཡང་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་ཆོས་བྱེད་པའི་འཕྲོ་ཡོད་པ་དེ་སྐྱེས་དུས་སྔོན་གྱི་བྱ་བ་བཟང་པོ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་རྐྱེན་ཅི་འདྲ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སད་དེ་སྔར་གྱི་འཕྲོ་གང་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པའི་རིགས་པས་ཐོབ་པ་སྟེ། དཀར་པོའི་ལས་སད་པའི་རྟགས་སུ་ལྷ་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་མི་ལུས་ཐོབ་པས་འབྱོར་པ། བསྟན་པ་གནས་པའི་ཡུལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་པས་འབྱོར་པ། ཐོས་བསམ་གྱི་རྟེན་དབང་པོ་ཚང་བས་འབྱོར་པ། ཐར་པའི་ལམ་ཡང་དག་གི་གནས་ལ་དད་པས་འབྱོར་པ། འཇུག་པའི་སྒོ་ལས་ཀྱི་མཐའ་མ་ལོག་པས་འབྱོར་པ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལོག་ལྟའི་རིགས་སུ་མ་སྐྱེས་པས་འབྱོར་པའོ། །དེ་དག་ལ་སྔོན་དཀར་པོ་དགེ་བའི་ལས་བྱས་པའི་རྒྱུས། ཚེ་འདིར་ཐོབ་པའི་སྒོ་མིའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྙ
【漢語翻譯】 業際顛倒，不信佛法，非法的罪惡之友，極其眾多，反覆思量之後，沒有變成他們那樣，獲得了具有佛法的身體，日日夜夜都要牢記在心。像這樣，想想瞎子等等根不全的人，我的根是齊全的，真是太好了，要修行佛法啊！ 如此思量之後，看看南贍部洲邊遠地區，那些聽不到三寶之聲的，石頭和蒙古人等等，也要讓自己感到高興，努力修行佛法。那些與佛法和業沒有任何關聯的人，吃喝拉撒，無論做什麼，一瞬間也不憶念三寶，一句「皈依」也不曾說過的人，以及業際顛倒的人，先前進入佛門，後來又退轉去做各種罪惡的人，以及不信仰佛教的人們，以及只做罪惡的人們，想想這些人，像這樣的人肯定遍佈其他地方，我沒有出生在他們那樣的種族中，真是太好了，要帶著喜悅努力修行佛法。如果自身條件和財富具足，就確信自己有修法的因緣： 修法的財富圓滿具足，也顯示了善業的甦醒，轉生為人，生於中心，根 पूर्ण具足且具信心，業際未顛倒，具有正見，這些都是難以獲得的，是具有業緣的象徵。一般來說，所謂具有業緣，是指有未完成的事情。這裡也是指前世有修法的未完成之事，出生時，由於習慣於前世的善行，依靠某種因緣而甦醒，從而修行以前未完成的佛法，這是以因果不虛的道理而獲得的。作為善業甦醒的標誌，獲得了人身這個天道的所依，所以是財富具足；出生在佛法住世的中心地區，所以是財富具足；具有聽聞和思維的所依——根 पूर्ण具足，所以是財富具足；對解脫的正道具有信心，所以是財富具足；進入佛門的門檻——業際未顛倒，所以是財富具足；沒有出生在持邪見的種族中，所以是財富具足。因為往昔行善的緣故，今生獲得了人身等等
【英語翻譯】 Having reversed the extremes of karma, being faithless in the teachings, being friends with non-dharmic sins, being extremely numerous, having repeatedly contemplated, not having become like them, having obtained this body endowed with Dharma, one must definitely contemplate this day and night. Like this, think of the blind and others who lack complete faculties, and think, 'My faculties are complete, how wonderful! I must practice the Dharma!' After contemplating in this way, look at the remote areas of the southern Jambudvipa, those places where the sound of the Three Jewels is not heard, and at stones and Mongolians, etc., and generate joy within yourself and strive in the Dharma. Those people who have no connection with the Dharma or karma, who eat, sleep, walk, and sit, and whatever they do, do not remember the Three Jewels for even a moment, and have never uttered the words 'I take refuge' even once, and those who have reversed the extremes of karma, who previously entered the door of the Dharma but have turned away and commit all kinds of sins, and those peoples who do not have faith in the teachings of the Buddha, and those who only commit sins, think of these people. Surely places like this are filled with others. How wonderful that I was not born into such a race! With joy, strive in the Dharma. If one's own conditions and resources are complete, then be certain that one has a karmic connection with the Dharma: Having complete resources for practicing the Dharma, it also shows the awakening of white karma. Being born as a human, born in the center, having complete faculties and faith, not having reversed the extremes of karma, having correct views, these are difficult to obtain and are signs of having karmic connections. Generally, the term 'having karmic connections' refers to having unfinished business. Here, it also refers to having unfinished business of practicing the Dharma in previous lives. At the time of birth, due to the habits of good deeds from previous lives, awakened by whatever conditions, one practices the Dharma that was previously unfinished. This is obtained through the reasoning that cause and effect are infallible. As a sign of the awakening of white karma, one obtains the human body, which is the basis of the gods and the Dharma, so one has complete resources; being born in the central region where the teachings abide, so one has complete resources; having complete faculties, which are the basis for hearing and thinking, so one has complete resources; having faith in the correct path of liberation, so one has complete resources; the threshold for entering the Dharma, not having reversed the extremes of karma, so one has complete resources; not being born into a race that holds wrong views, so one has complete resources. Because of the cause of doing good deeds in the past, one obtains the human body, etc., in this life.
============================================================
==================== 第 108 段 ==================== 【原始藏文】 ེད་པས་ལས་ཀྱི་འཕྲོ་ཡོད་པར་ཐག་ཆོད་པའོ། །གང་དག་འདིར་མི་ཉིད་ཐོབ་ཀྱང་ཕྱི་མ་ལ་མི་ལུས་གཏན་ནས་མི་ཐོབ་པའི་རྟགས་ནི། སའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། འཁོར་བར་མི་ཉིད་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་གང་ཟག་བཅུ་ཡོད་དེ། གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་བསྐྱེད་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མི་གསོག་པ་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་། ཚེ་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པས་སེམས་འཁྲུགས་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་གཡེང་བས་ ཆོས་ལ་རྟག་ཏུ་གཡེལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་རྗེས་སུ་མི་སྤྱོད་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་དམ་དུ་འཛིན་པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། བདག་གི་སྤྱོད་པ་འདི་འདྲས་ནི། །མི་ཡི་ལུས་ཀྱང་རྙེད་མི་འགྱུར། །མི་ལུས་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ན། །སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་དགེ་བ་མེད། །གང་ཚེ་དགེ་སྤྱད་སྐལ་ལྡན་ཡང་། །དེ་ཚེ་བདག་གིས་མ་བྱས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ད་ལྟ་བྱེད་པ་ངན་པའི་རྒྱུ་དང་ལས་ཀྱི་འཕྲོས་ངན་སོང་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ། ད་ལྟ་དཀར་པོ་དགེ་བ་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འཕྲོས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་དཔལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དལ་འབྱོར་ཐོབ་དུས་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པར་རིགས་པ་ཉིད། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། མི་ཁོམ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་རབ་སྤངས་ཤིང་། །དལ་བ་ཕུན་ཚོགས་རྙེད་དཀའ་ཐོབ་གྱུར་ནས། །བདེ་གཤེགས་བསྟན་ལ་དད་པ་རྙེད་གྱུར་པའི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །མཐུན་རྐྱེན་གཞན་ཚང་བས་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་རིགས་པ་ནི། གཞན་འབྱོར་ཚང་བས་རྙེད་དཀའ་བརྩོན་པ་ཡང་། །སྟོན་བྱོན་ཆོས་གསུངས་བསྟན་པ་གནས་རྗེས་འཇུག །བརྩེ་ལྡན་བཤེས་དང་མཐུན་པའི་རྐྱེན་འབྱོར་པ། །རབ་ཏུ་དཀོན་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་འཚལ་ལོ། །བདག་ཅག་ཐར་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་མཐུན་རྐྱེན་གཞན་གྱི་འབྱོར་པས་བདག་ལ་བསྐུལ་ཞིང་ ལེགས་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་འདིར་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྩོན་པ་སྒྲུབ་དགོས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོར་ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་དུས་འདིར་རྟེན་སྟོན་པ་གཞན་ལས་འཕགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་བསྐལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱོན་པ་མུན་པའི་བསྐལ་པ་དང་། བྱོན་པ་སྒྲོན་མེའི་བསྐལ་པའོ། །དེ་ཡང་དགོངས་འདུས་ལས། སྒྲོན་མེའི་བསྐལ་པ་ནི་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེ
【漢語翻譯】 因此，可以確定還有業的餘緒。哪些人雖然在此獲得人身，但來世絕對無法獲得人身的徵像是：在《地藏經》中說：「有十種眾生很難在輪迴中獲得人身，是哪些呢？就是不種善根，不積福德，追隨罪惡的朋友，與煩惱相結合，不畏懼來世的痛苦，心被煩惱擾亂，因懶惰和散亂而 經常懈怠於佛法，即使進入佛的教法也不去實踐，追隨邪見，緊抓邪見。」這些在《入行論》中說：「以我這樣的行為，連人身也難以獲得。如果沒有獲得人身，就只有罪惡而沒有善。當有行善的機會時，那時我卻沒有去做。」因此，現在造作惡業的因和業的餘緒是在惡道中受苦，而現在行善的業的餘緒是在善道中享受安樂。因此，獲得閒暇時應當修持佛法。在《父子相見經》中說：「完全捨棄八無暇，獲得難得的閒暇圓滿，對善逝的教法生起信心，有智慧的人應當修持智慧瑜伽。」因此，具足其他順緣而應當精進於佛法是：具足其他順緣而難得的精進也是，導師降臨，宣說佛法，教法住世，隨後修行，慈愛的善知識和和合的順緣，因為非常稀有，所以應當努力精進。我們修持解脫之法時，其他順緣的具足策勵我， 在這個能夠好好修持的時機，必須精進於殊勝的佛法。其中，首先，因為具足慈悲的佛陀降臨世間的此時，有著比其他導師更殊勝的所依。一般來說，劫有兩種，佛陀沒有降臨世間的是黑暗劫，降臨的是光明劫。其中，《意集經》中說：「光明劫是在過去的時代中有一個大劫名為極喜。」
【英語翻譯】 Therefore, it is certain that there are still remnants of karma. The signs of those who, although they obtain a human body here, will never obtain a human body in the future are: In the Sutra of the Essence of the Earth, it says: "There are ten kinds of beings who are difficult to obtain a human body in samsara. What are they? They are those who do not generate roots of virtue, do not accumulate merit, follow evil friends, combine with afflictions, are not afraid of the suffering of future lives, whose minds are disturbed by afflictions, and who, due to laziness and distraction, are constantly negligent in the Dharma, even if they enter the Buddha's teachings, they do not practice them, follow wrong views, and cling to wrong views." These are said in the Bodhisattvacaryāvatāra: "With actions such as mine, even a human body is difficult to obtain. If a human body is not obtained, there is only evil and no good. When there is an opportunity to practice virtue, at that time I did not do it." Therefore, now the cause of doing evil and the remnants of karma are suffering in the lower realms, while now the remnants of karma of doing good are enjoying the bliss of the higher realms. Therefore, it is appropriate to practice the Dharma when one has obtained leisure and opportunity. In the Sutra of the Meeting of Father and Son, it says: "Completely abandon all eight unfree states, having obtained the rare leisure and endowment, and having found faith in the Sugata's teachings, wise people should practice the yoga of wisdom." Therefore, it is appropriate to strive in the Dharma with other favorable conditions complete: Having other favorable conditions complete, striving is also rare. The teacher has come, the Dharma is taught, the teachings remain, following after, loving friends and harmonious favorable conditions, because they are very rare, therefore one should strive diligently. When we practice the Dharma of liberation, the completion of other favorable conditions urges me, in this opportunity to practice well, one must strive in the supreme Dharma. Among them, first, because at this time when the compassionate Buddha has come into the world, there is a basis that is more excellent than other teachers. Generally, there are two types of kalpas: the kalpa when the Buddha has not come into the world is the dark kalpa, and the kalpa when he has come is the light kalpa. Among them, in the Gongdü Sutra, it says: "The light kalpa is when in the past there was a great kalpa called Manifest Joy."
============================================================
==================== 第 109 段 ==================== 【原始藏文】 ས་བྱ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་སུམ་ཁྲི་སུམ་སྟོང་བྱོན། དེའི་འོག་ཏུ་མུན་པའི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་བསྐལ་པ་རྫོགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་འོག་ཏུ་མཐའ་ཁོབ་ཀྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་འོག་ཏུ་བསྐལ་པ་བཟང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་བྱུང་ངོ་། །དེའི་འོག་ཏུ་མུན་པའི་བསྐལ་པ་ལྔ་བརྒྱ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་བསྐལ་པ་མཐོང་ན་དགའ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་འོག་ཏུ་མུན་པའི་བསྐལ་པ་བདུན་བརྒྱ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་བསྐལ་པ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་རྗེས་ལ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་བྱུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་སྟོང་མངོན་པར་བྱུང་བའོ། །འདིའི་འོག་ཏུ་མཐའ་ཁོབ་ཀྱི་བསྐལ་ པ་རིགས་ངན་དྲུག་ཅུ་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་འོག་ཏུ་བསྐལ་པ་གྲངས་ལྡན་ལ་སངས་རྒྱས་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་འོག་ཏུ་རིགས་ངན་གྱི་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་ལ་སོགས་པ་མུན་པ་དང་སྒྲོན་མེའི་བསྐལ་པ་དུ་མ་འབྱུང་བ་ལས། མུན་པའི་བསྐལ་པ་དང་ཕྲད་པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་བརྒྱ་ལ་འགའ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བརྒྱ་ལམ་ཞིག་ན་འབྱུང་བ་ལས་ད་རེས་སངས་རྒྱས་བྱོན་པས་འབྱོར་པའོ། །སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་ཆོས་གསུངས་པ་དཀོན་པ་ལས། བཀའ་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གསུངས་པས་ལམ་ཐར་པ་དམ་པའི་འབྱོར་པ་ཚང་སྟེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་དག །ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །བརྒྱ་ལམ་ཡང་ནི་རེས་འགའ་ཞིག །འབྱུང་འགྱུར་ཡང་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་འདི་ནི། །དེ་བས་ཀྱང་ནི་དཀོན་པ་སྟེ། །གང་གིས་སེམས་ཅན་མཉམ་མེད་དོན། །བླ་མེད་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་གསུངས་ཀྱང་བསྟན་པ་ནུབ་ན་ཕན་མེད་པ་ལས། ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཉི་མ་ནུབ་ཀྱི་རི་མགོར་ལྷུང་དུ་ཉེ་བའི་དུས་ལ་བབས་པས་བསྟན་པ་དམ་པའི་འབྱོར་པ་ཚང་ཞིང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་བསྡུས་པའི་བསྟན་པ་མ་ནུབ་ཙམ་དུ་གནས། བསྟན་པ་ཡོད་ཀྱང་བདག་ཉིད་ལ་འདོམས་ཤིང་རྗེས་སུ་ཕན་བདེ་བྱེད་པའི་གྲོགས་མེད་ན་ཕན་མེད་པ་ལས། བཀའ་ལུང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་གྲོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པ
【漢語翻譯】 在名為「地」的劫中，有三萬三千位佛陀降臨。在那之後，出現了一百個黑暗劫。然後，在名為「圓滿」的劫中，有八十億佛陀降臨。在那之後，出現了一百個邊地的劫。在那之後，在名為「善滿」的劫中，有八十四億佛陀降臨。在那之後，出現了五百個黑暗劫。然後，在名為「見喜」的劫中，有八十億佛陀降臨。在那之後，出現了七百個黑暗劫。然後，在名為「具喜」的劫中，有六萬位佛陀降臨。在那之後，就出現了這個賢劫，一千位佛陀顯現。在這之後，會出現六十個邊地惡種姓劫。在那之後，在名為「數具」的劫中，會有一萬位佛陀降臨。在那之後，會出現一萬個惡種姓劫。像這些等等，會出現許多黑暗和明燈的劫。與黑暗劫相遇之時，甚至連佛陀的名字也沒有。涅槃經中說，佛陀的出現百中有一，極其難得。如此，佛陀在百道中出現一次，如今佛陀降臨真是幸運。即使佛陀降臨，說法也很稀有，如今宣說了包含經藏和續部的佛法，具備了解脫道的殊勝條件。在《現觀莊嚴論》中說：世間一切智者，如優曇婆羅花，百道中偶一現，或有不現亦可能。秘密真言行持法，此法更是稀有難，何者能為眾有情，成辦無上大利益。如是，即使說法，如果教法衰敗也無益處。如今，佛陀教法的太陽已近西山，正值教法具足殊勝條件，大小乘教法尚未衰敗之時。 即使有教法，如果沒有教誡自己並能帶來利益和安樂的道友也無益處，如今有與佛語和傳承相符的殊勝法友。
【英語翻譯】 In the kalpa called "Earth," thirty-three thousand Buddhas appeared. After that, there were a hundred dark kalpas. Then, in the kalpa called "Complete," eighty billion Buddhas appeared. After that, there were a hundred borderland kalpas. After that, in the kalpa called "Good Complete," eighty-four billion Buddhas appeared. After that, there were five hundred dark kalpas. Then, in the kalpa called "Joyful to See," eighty billion Buddhas appeared. After that, there were seven hundred dark kalpas. Then, in the kalpa called "Possessing Joy," sixty thousand Buddhas appeared. After that, this very Fortunate Kalpa appeared, with a thousand Buddhas manifesting. After this, sixty borderland kalpas of bad lineage will appear. After that, in the kalpa called "Number Possessing," ten thousand Buddhas will appear. After that, ten thousand kalpas of bad lineage will appear. Like these and others, many kalpas of darkness and lamps will appear. At the time of encountering a dark kalpa, even the name of the Buddha does not exist. It is said in the Nirvana Sutra that the appearance of a Buddha is one in a hundred, extremely rare. Thus, a Buddha appears once in a hundred paths, and now it is fortunate that a Buddha has appeared. Even if a Buddha appears, teaching the Dharma is rare, but now the Dharma containing the Sutra Pitaka and Tantra Pitaka has been taught, possessing the excellent conditions for the path of liberation. In the Abhisamayalankara it says: The all-knowing ones in the world, like the Udumbara flower, appear occasionally in a hundred paths, or may not appear at all. This way of practicing secret mantras, this Dharma is even rarer, whoever can, for sentient beings, accomplish the unsurpassed great benefit. Thus, even if the Dharma is taught, it is useless if the teachings decline. Now, the sun of the Buddha's teachings is near to setting on the western mountain, and it is the time when the teachings are complete with excellent conditions, and the teachings of the Great and Small Vehicles have not yet declined. Even if there are teachings, it is useless if there is no Dharma friend who can admonish oneself and bring benefit and happiness. Now there is a special Dharma friend who is in accordance with the Buddha's words and lineage.
============================================================
==================== 第 110 段 ==================== 【原始藏文】 ས་ཐོས་བསམ་དང་བསྒོམ་སྒྲུབ་བྱེད་པའི་འབྱོར་པ་ཚང་སྟེ། ཟླ་བའི་སྙིང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ན་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཡོད་ཀྱང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་ན་ཐར་ལམ་མི་རྙེད་པ་ལས། དེང་སང་ནི་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་ཅིང་དགོངས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་པས་གཞན་དོན་མཛད་པའི་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་རྣམས་བཞུགས་པས་རྟེན་ས་གཞན་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་འབྱོར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཡང་དག་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚང་བས་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་མཐུན་རྐྱེན་མཐའ་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ། འཚོ་གོས་ཀྱི་ཕྱིར་བྲེལ་བས་ཆོས་ཀྱི་ནན་ཏན་སྤྱོད་པའི་བརྩོན་པ་ལྷོད་པར་གྱུར་པ་ལས། དིང་སང་ནི་སྙིང་ནས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་སྦྱིན་བདག་དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོན་སྦྱོར་བ་དང་། གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དཀའ་ཐུབ་དང་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་དམ་པ་དང་། སྟོན་གྱི་ཟླ་བ་ལ་སྟེར་སློངས་ཀྱི་སྲོལ་ཁ་མ་ནུབ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པས་སྲོག་འཚོ་བའི་ཕྱིར་མཐུན་རྐྱེན་ གྱི་འབྱོར་པ་ཚང་བའི་དུས་འདི་ཉིད་དུ། ནམ་བཞག་གཏན་གྱི་འདུན་མ་དེ་ད་རེས་ལ་རག་ལས་པས། ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་ནས་བདེ་ཆེན་གྱི་གླིང་དུ་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་རྫས་དང་ཡོ་བྱད་འཁོར་འདབ་གཉེན་འདུན་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་ཆགས་པར། སྒེག་མོའི་མགོ་ལ་མེ་ཤོར་བའམ། སྡར་མའི་པང་དུ་སྦྲུལ་ཞུགས་པ་ལྟར་རབ་ཏུ་འབད་པ་གཅེས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས། མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་སྤོངས་ཏེ་དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པ་ནི་བརྒྱ་ལམ་དུ་ཟད་པས་ན། བག་ཡོད་པས་ལེགས་པར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་གྱིས་ཤིག་ཕྱིས་འགྱོད་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་པ་དང་། ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་ཕན་པ་དྲང་སྲོང་ཆེ། །བསྐལ་པ་བྱེ་བར་བརྒྱ་ལམ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ད་ལྟར་དལ་བ་དམ་པ་རྙེད་པ་ལ། །གལ་ཏེ་ཐར་འདོད་བག་མེད་སྤང་བར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་དེ་ཐོབ་ནས་དེ་རྙེད་དེ་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བརྟུལ་བ་བརྟན་པོས་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད། རྒས་པ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་ནི་མངོན་པར་འོང་ཞིང་། ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ཡང་ནུབ་པར་འགྱུར་ན།
【漢語翻譯】 具備聽聞、思維和修行的順緣。如《月藏經》所說：「世間中，與法相應的精進也是難以獲得的。」即使具備這些，如果沒有善知識，也無法獲得解脫道。如今，精通顯密經論的要義，智慧如虛空般廣闊，行持利他事業的喇嘛善知識們安住於世，因此，依處比其他地方更為殊勝，具備順緣。如經中所說：「圓滿具足的善知識也是難以獲得的。」像這樣具足一切順緣，在修行佛法時，不墮兩邊的順緣也是難以獲得的。因為爲了生計而奔波，修持佛法的精進便會懈怠。如今，對於真心實意修持佛法的人，有具信施主供養資具，有上師們給予殊勝的竅訣，有苦行和攝取精要的修行人，還有秋月時節略微存在的佈施乞討的習俗，依靠這些，爲了生存而具備順緣。正是在這具足順緣的時代，成敗攸關的最終目標就取決於現在。爲了把握解脫的開端，邁向大樂的洲渚，不要貪戀今生的顯現、財物、用具、眷屬和親友等，要像美女頭上著火，或如蛇入懦夫懷中一樣，竭盡全力精進修持。如《大悲白蓮經》所說：「捨棄八無暇，獲得圓滿閑暇是百中取一，因此，要以謹慎之心精進修持，否則將來會後悔。」《勝鬘經》中說：「佛陀利益世間的大丈夫，百千俱胝劫難得一遇。如今獲得了珍貴閑暇，如果想要解脫，就應捨棄放逸。」《戒律清凈經》中說：「諸比丘，獲得此身，得此人身，又于如來教法中出家，亦是難得。何不以精進及堅固之苦行而修持？衰老、疾病、死亡終將現前，能仁之教法亦將隱沒。」
【英語翻譯】 Complete with the resources for hearing, contemplating, and meditating. As stated in the Sutra Requested by Chandra-garbha: 'In this world, it is difficult to find even diligent practice that accords with the Dharma.' Even with these, liberation is unattainable without a virtuous friend. Nowadays, there are great lamas and virtuous friends who know the essence of the scriptures and tantras without distortion, whose minds are as vast as the sky, and who engage in benefiting others. Therefore, the basis is more excellent than other places, and it is endowed with resources. As it says in the same text: 'It is also difficult to find a truly complete virtuous friend.' Having all these, it is also difficult to find favorable conditions for practicing Dharma without falling into extremes. Because of being busy with livelihood, the diligence in practicing Dharma slackens. Nowadays, for those who sincerely practice Dharma, there are faithful patrons who offer support, superiors who give special instructions, ascetics and those who take the essence, and the custom of giving and begging in the autumn months has not yet completely disappeared. Relying on these, one has the resources for favorable conditions for survival. In this very time of complete resources, the ultimate goal of success or failure depends on this very moment. To seize the beginning of the path to liberation and proceed to the island of great bliss, do not be attached to the appearances of this life, possessions, utensils, retinue, relatives, and so on. Like a fire on the head of a beautiful woman, or a snake entering the lap of a coward, one must cherish diligent effort. As stated in the Sutra of the White Lotus of Compassion: 'Having abandoned the eight unfree states and obtained the fully endowed leisure, it is like one in a hundred. Therefore, with mindfulness, strive diligently, lest you regret it later.' The Sutra Requested by King Udayana states: 'The Buddha, the great sage who benefits the world, appears once in hundreds of millions of kalpas. Now that you have obtained precious leisure, if you desire liberation, abandon carelessness.' The Sutra of Perfect Moral Discipline states: 'Monks, having obtained this, having found this, and having also ordained in the teachings of the Victorious One is difficult to obtain. Why do you not practice with diligence and steadfast austerity? Old age, sickness, and death will surely come, and the teachings of the Sage will also decline.'
============================================================
==================== 第 111 段 ==================== 【原始藏文】 ཕྱིས་འགྱོད་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི། དལ་འབྱོར་དཔེས་མཚོན་རྙེད་པར་ དཀའ་བ་ཡང་། །མཚོ་དབུས་གཡེངས་པའི་གཉའ་ཤིང་བུ་ག་རུ། །རུས་སྦལ་མགྲིན་ཆུད་སྲིད་ཀྱི་ངན་སོང་ལས། །མིར་གྱུར་རྙེད་དཀའ་དེ་བཞིན་རྩིག་ངོས་ཀྱི། །ཞལ་ཞལ་ལོགས་ལ་སྲན་མ་ཆགས་སྲིད་ཀྱི། །མིར་གྱུར་ན་ཡང་ཡུལ་དབུས་སྐྱེ་བ་དཀོན། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ན་རུས་སྦལ་ཞར་བ་ཞིག་ལོ་བརྒྱ་བརྒྱ་ན་ཆུའི་སྟེང་དུ་འོང་བ་དེ་དང་། གཉའ་ཤིང་བུ་ག་གཅིག་པ་དེ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ས་གཅིག་ཏུ་མི་སྡོད་པར་རླུང་གིས་ཕྱོགས་སུ་བསྐྱོད་པ་དེ་གཉིས་ཕྲད་དེ། མགུལ་པ་བུ་ག་དེའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་སྲིད་ཀྱི་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་པ་ལས་སླར་མི་ལུས་ཐོབ་པ་དེ་བས་ཀྱང་དཀོན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །རྒྱ་མཚོ་ཆེར་གཡེངས་གཉའ་ཤིང་གི། །བུ་གར་རུས་སྦལ་མགྲིན་ཆུད་ལས། །མི་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ཡང་འཁོར་བ་བརྒྱུད་ནས་འཁོར་བ་ལས། ད་རེས་མི་ལུས་ཐོབ་པ་འདི་རྩིག་ངོས་ཀྱི་ཞལ་བ་འཇམ་པོ་ལ་སྲན་མ་གཏོར་བ་ཆགས་པ་ལས་ཀྱང་དཀའ་སྟེ། ཟླ་བའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ལས་ལོག་ནས་མིར་གྱུར་པ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་སོ། །དལ་འབྱོར་མི་ལུས་ཐོབ་པ་མང་ཡང་། དེའི་ནང་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །གསེར་མདོག་གི་རྟོགས་པ་བརྗོད་ པའི་མདོ་ལས། ཆོས་དང་ཕྲད་ནས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་བས་ཀྱང་དཀོན་པར་བསམས་ལ་ཆོས་ལ་འཇུག་ཅིང་བརྩོན་དགོས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་དེ་ནི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། མཚོ་མ་དྲོས་པའི་བྱང་ཕྱོགས་རིའི་རྩེ་ན་དེའི་ཚལ་ཡོད་པ་དེར་སྐྱེ་ཞིང་། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། ནམ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱོན་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱེའོ། །སྐྱེས་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ན་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚེ་རྙིངས་ཤིང་ས་ལ་ལྷགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་པ་དང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པ་འཇིག་རྟེན་ན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བར་རྙེད་པར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཐོས་པའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན་པར་དཀའ་བ་ལ་
【漢語翻譯】 後來後悔地說「可惜啊」。像這樣，暇滿人身以比喻來說明是難以獲得的。 就像漂浮在海中央的軛木孔中，烏龜的脖子伸入其中的可能性一樣，從惡道轉生為人非常困難。又像在墻壁的光滑面上撒豆子，豆子能粘在墻上一樣困難。即使轉生為人，生於中土也很稀少。比如，在海底有一隻瞎了眼的烏龜，每過一百年才浮出水面一次，還有一個軛木的孔，它不停地被風吹動，這兩個相遇，烏龜的脖子恰好伸進孔里的可能性，比從惡道獲得人身還要困難。《入菩薩行論》中說：「是故薄伽梵，說大海漂木，軛孔龜頸入，人身極難得。」 又從輪迴中獲得人身，就像在墻壁的光滑面上撒豆子一樣困難。《月藏經》中說：「從八無暇中解脫而轉生為人也很難啊。」雖然獲得暇滿人身的機會很多，但是從這些人身中進入正法也很困難，就像轉輪王的出現一樣困難。《金光經》中說：「與法相遇並進行瑜伽修行也很難啊。」要想到佛陀降臨世間比烏曇婆羅花還要稀有，因此要進入佛門並精進修行。《涅槃經》中說：「烏曇婆羅花不會在所有地方生長，只在無熱惱海的北方山頂的園林中生長。它也不會在所有時間生長，只在佛陀降臨世間時才生長。而且，當佛陀轉法輪時，它會非常茂盛，當佛陀涅槃時，它會枯萎並掉落到地上。因此，佛陀的出現非常稀有。」《華嚴經》中說：「導師出現於世間，百千劫中難得遇。」聽聞佛法后如理修持也很困難。
【英語翻譯】 Later, regretting, they say, "Alas!" Like that, this leisure and endowment, exemplified, is also difficult to obtain. Like a turtle's neck entering a yoke-hole in the middle of the ocean, it is as likely as being freed from the lower realms and becoming human. Similarly, it is as difficult as a pea sticking to a smooth wall when thrown against it. Even if one becomes human, it is rare to be born in the central lands. For example, a blind turtle at the bottom of the ocean comes to the surface once every hundred years, and a single yoke-hole is constantly moved by the wind, never staying in one place. The chance of these two meeting, with the turtle's neck entering the hole, is even rarer than obtaining a human body from the lower realms. The Bodhicharyavatara says, "Therefore, the Bhagavan said, 'The turtle's neck entering the yoke-hole of a floating yoke in the great ocean, is extremely difficult to obtain a human body.'" Furthermore, obtaining a human body from samsara is as difficult as throwing a pea against a smooth wall and having it stick. The Essence of the Moon Sutra says, "It is also difficult to be freed from the eight unfree states and become human." Although there are many opportunities to obtain leisure and endowment, it is as difficult to enter the sacred Dharma from among these as it is for a Chakravartin king to arise. The Golden Light Sutra says, "It is also difficult to encounter the Dharma and practice yoga." One should think that the appearance of a Buddha in the world is rarer than the Udumbara flower, and therefore one should enter the Dharma and strive diligently. The Nirvana Sutra says, "The Udumbara flower does not grow in all places, but only in the garden on the northern peak of the Anavatapta lake. It does not grow at all times, but only when a Buddha appears in the world. And when it blooms, it becomes very lush when the Buddha turns the wheel of Dharma, and when the Buddha passes into Nirvana, it withers and falls to the ground. Therefore, the appearance of a Buddha is extremely rare." The Avatamsaka Sutra says, "A guide appearing in the world, is difficult to find in hundreds of thousands of kalpas." It is also difficult to practice the meaning of what one has heard about the Dharma properly.
============================================================
==================== 第 112 段 ==================== 【原始藏文】 སོགས་པ་ནི། ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་དཀའ་བ། །དེ་བས་ཆོས་ཞུགས་ཡང་དག་ལམ་ཕྲད་དཀོན། །ཁབ་མིག་རས་ཡུག་ཆུད་པ་དཀའ་བས་ཀྱང་། །ལམ་རྙེད་དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་དཀོན། །མཚོ་གླིང་དག་ནས་ཡིད་བཞིན་རྙེད་པས་ཀྱང་། །ཡང་དག་བླ་མ་རྙེད་པར་དཀའ་བས་ན། །དེ་དག་བསམས་ལ་བརྩོན་པས་སྒྲུབ་འཚལ་ལོ། །ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་དཔེ་འདི་ནི་སྐབས་འདིར་བར་གྱི་གསལ་བྱེད་དུ་བལྟ་སྟེ། དོན་སྔ་མ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་དཀའ་བ་ལ་ཡང་སྦྱོར་ལ། དོན་ཕྱི་མ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཚུལ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་དང་ཞུགས་དཀའ་བ་ལ་ཡང་སྦྱོར་རོ། །དེ་ཡང་ངས་ཆོས་ཤིག་བྱའོ་སྙམ་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བློ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་སྐྱེ་བ་དཀའ་འོ། །སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མཚན་མོ་མུན་པའི་ནང་དུ་གློག་འབྱུང་བ་དཀའ་བ་བཞིན་ནོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་མུན་ནག་སྤྲིན་རུམ་ན། །གློག་འགྱུ་སྐད་ཅིག་རབ་སྣང་སྟོན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་མཐུ་ཡིས་བརྒྱ་ལམ་ན། །འཇིག་རྟེན་བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་ཐེངས་འགའ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པ་དཀོན་པ་ནི། ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ཀྱང་ཐར་པའི་ལམ་མ་ནོར་བ་དང་ཕྲད་པ་དཀོན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པའི་དབང་དུ་སོང་ནས་ལམ་ལོག་པའམ་དམན་པར་ཞུགས་པ་མང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཡང་དག་པའི་ཆོས་དང་ཕྲད་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་འོ་ཞེས་སོ། །དེ་བས་ཀྱང་ཐོས་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་བརྩོན་པའི་ཚུལ་དཀོན་ཏེ་ཁབ་ཕྲ་མོའི་མིག་ཏུ་རས་ཡུག་ཤོང་བར་དཀའ་བས་ཀྱང་རྙེད་པར་དཀའ་འོ། །སངས་རྒྱས་བགྲོ་བའི་མདོ་ལས། སྙིང་རྗེས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་གུས་པས་སྲོག་དང་བསྡོས་ཏེ་བསྲུང་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ ཡིད་ཆེས་ཤིང་མོས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་སྤྱོད་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞག་པ་ལས། སྔར་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བླ་མ་དམ་པ་དང་མཇལ་ནས་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཐོས་པ་ནི་དེད་དཔོན་མཚོ་གླིང་ནས་ནོར་བུ་རྙེད་པ་བས་ཀྱང་དཀའ་བས། རྟག་ཏུ་བསྟེན་པ་དང་། བཀའ་མི་གཅོག་པ་དང་། གསུང་བཞིན་བསྒྲུབ་པ་དང་། མི་མཉེས་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་པར། ཐབས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཉེས་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་དགེ
【漢語翻譯】 等等。優曇婆羅花在世間難得出現。因此，進入佛法，遇到正確的道路也很稀少。如同針眼穿過絲綢般困難，如法修持所證悟的道也很稀少。如同從海島中獲得如意寶一樣，要找到真正的上師也很困難。因此，要思考這些，精進修持啊！優曇婆羅花的例子，在這裡被視為中間的說明。 前一個意思是說佛陀出世難得，后一個意思是說如法修持和進入正法也很難。而且，僅僅生起「我要修行佛法」的善念，哪怕只是一瞬間也很難。生起這樣的念頭，要知道這是佛陀的慈悲。例如，就像夜晚黑暗中難以出現閃電一樣。《入行論》中說：「如夜雲霧中，電光忽明滅，如是佛威德，世人暫萌善。」因此，進入大小乘佛法的門檻更加稀少，就像優曇婆羅花一樣。比這更難的是遇到沒有錯誤的解脫之道，因為大多數人被業障所矇蔽，被魔所欺騙，從而進入歧途或低劣的道路。如《寶積經》中說：「與正法相遇也極為難得。」比這更難的是，如所聽聞的那樣努力去實修，就像細針的孔難以穿過絲綢一樣。在《佛說大乘菩薩藏正法經》中說：「以慈悲心發起菩提心，恭敬地以生命為代價守護戒律，相信並喜愛空性的意義，並且精進地實踐這些，也是非常稀少的。」總而言之，與上述具有功德的上師相遇，並聽聞精要的佛法，比船長從海島上獲得珍寶還要困難。因此，要 постоянно 依止上師，不違背上師的教誨，按照上師的指示去修行，不讓上師有絲毫的不悅，通過一切方法和途徑來努力讓上師歡喜。《寶積經》中說：善男子，你的善……
【英語翻譯】 And so on. The Udumbara flower is rare to appear in the world. Therefore, entering the Dharma and encountering the correct path is also rare. Just as it is difficult for a thread to pass through the eye of a needle, it is rare to practice the path that has been realized according to the Dharma. Just as it is difficult to obtain a wish-fulfilling jewel from an island in the sea, it is also difficult to find a true Lama. Therefore, think about these things and strive to practice! The example of the Udumbara flower is regarded here as an intermediate explanation. The former meaning is that it is rare for a Buddha to appear in the world, and the latter meaning is that it is also difficult to practice and enter the Holy Dharma according to the Dharma. Moreover, it is difficult to generate even for a moment the virtuous thought of "I will practice the Dharma." Know that generating such a thought is the compassion of the Buddha. For example, just as it is difficult for lightning to appear in the darkness of night. As it is said in the Bodhicharyavatara: "Just as in the night amidst dark clouds, a flash of lightning briefly illuminates everything, likewise, by the power of the Buddha, in the world, virtuous and wise thoughts arise only occasionally." Therefore, entering the gate of the Dharma of the Great and Small Vehicles is even rarer, like the Udumbara flower. Even more difficult than this is encountering the unmistaken path to liberation, because most people are obscured by karmic obscurations and deceived by demons, and thus enter wrong or inferior paths. As it is said in the Sutra of the Arrayed Tree: "It is also extremely difficult to encounter the true Dharma." Even more difficult than this is striving to put into practice what has been heard, just as it is difficult for a thread to pass through the eye of a fine needle. In the Sutra Spoken by the Buddha on the Treasury of Great Vehicle Bodhisattvas it says: "Generating the mind of enlightenment with compassion, guarding the precepts with reverence at the cost of one's life, believing in and admiring the meaning of emptiness, and diligently practicing these, is also very rare." In short, meeting a qualified Lama as mentioned above and hearing the essential Dharma is more difficult than a captain finding a jewel on an island in the sea. Therefore, one should constantly rely on the Lama, not disobey the Lama's teachings, practice according to the Lama's instructions, and never cause the Lama any displeasure, but strive to please the Lama through all means and methods. As it is said in the Sutra of the Arrayed Tree: "Son of good family, your virtue..."
============================================================
==================== 第 113 段 ==================== 【原始藏文】 ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྟེན་ནས་འབྱུང་ངོ་། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ནི་བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཐམས་ཅད་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དག་གིས་རྙེད་ནས་ཆོས་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་ནོར་བུའི་མཆོག་རྙེད་པ་ལས་ཀྱང་ཕྲད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་འོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གུས་པས་བསྙེན་བཀུར་བ་ལ་མི་སྐྱོ་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་པས་རང་གི་བློ་ཐར་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ། དོན་མེད་བྱ་བ་དོར་ནས་སྒྲུབ་པ་ཡང་། །ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་དགེ་བ་མ་གཏོགས་པ། །གང་ཡང་དོར་ནས་ཆོས་ལ་བརྩོན་དགོས་ཏེ། །འཁྲུལ་པའི་བྱ་བ་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །འཆི་དུས་མི་ཕན་སྙིང་པོ་མེད་དེའི་ཕྱིར། །དུག་སྦྲུལ་གཟེབ་བཞིན་ངེས་པར་སྤང་འཚལ་ལོ། །ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་དགེ་བ་མ་གཏོགས་ པ་ཐམས་ཅད་ལིངས་ཀྱིས་སྤངས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་གང་བྱས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པ་འཆི་བའི་དུས་སུ་མི་ཕན་པ་སེམས་ཀྱི་གཟེ་རེ་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་རང་བཞིན་རྣམས། དུག་སྦྲུལ་གྱི་གཟེབ་རྙེད་པའམ། རིམས་ནད་ཀྱིས་ཤི་བའི་གོས་རྙེད་པའམ། དུག་གིས་སྦགས་པའི་ཟས་རྙེད་པ་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་ཚོར་མ་ཐག་ལ་ལིངས་ཀྱིས་འདོར་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཕར་བལྟས་ན་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པའི་ཡོ་ལང་ལ་སྤྱོད་པ་མཐོང་སྟེ། རང་གི་སེམས་ལ་བལྟ་བའི་ཆོས་གོམས་པ་ལ་བསྐུལ་བ་ནི། འཁོར་བ་ལས་ཡིད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གླུ་ལས། འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་པ་དག་ལ་ཕར་བལྟས་པས། །བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཅི་ལ་བསམས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་གདའ་བས། །རང་གི་སེམས་ལ་ལྟ་བ་གོམས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །ཆོས་མིན་གྱི་བྱ་བ་འདོར་ཚུལ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། གང་ཡང་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ནི། རྗེའུ་རིགས་ལ་སོགས་པའི་མི་ཆེན་པོ་མི་གཙང་བ་ལ་འཛེམ་དགོས་པ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །མེ་དཔུང་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་འབར་བ་ལ་ལག་གིས་ལེན་པ་མི་འབྱུང་བ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །བྲམ་ཟེའི་རིགས་བ་གླང་གི་ཤ་མི་ཟ་བ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །ཟས་བཟང་པོས་འགྲངས་པའི་མི་ཟས་ ངན་པ་མི་འདོད་པ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིགས་ངན་དང་ལྷན་ཅིག་མི་ཕྲད་པ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །དགེ་སློང་གཙང་མ་མི་རོ་རུལ་པ་ལ་མི་རེག་པ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །ཞེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་བློ་མི་འཇུག་པར་ཆོས་ལ་བ
【漢語翻譯】 所有的佛法都依賴於依止善知識而產生。善知識是從無數劫中積累福德和智慧的資糧而獲得的，因此才能獲得佛法。否則，比獲得最珍貴的寶物還要困難。因此，要經常恭敬承侍，不要厭倦。當順緣具足，自己的心對解脫有興趣時，捨棄無意義的事情而修行。 除了成為解脫之因的善法之外，任何事物都應該捨棄，並精進于佛法。虛妄的行為是無意義痛苦的根源，死亡時無益，毫無意義，因此，必須像毒蛇的巢穴一樣遠離它。除了佛法之外，所有的事情都應該徹底拋棄，並精進于修持聖法。無論做什麼世間的事情都沒有意義，死亡時也無益處，心中持續不斷的煩惱，就像找到毒蛇的巢穴，或者找到因瘟疫而死亡的衣服，或者找到被毒藥污染的食物一樣，一旦意識到它的本質，就應該立即拋棄。如果向外觀看世間的現象，會看到一切都在虛妄的波浪中盪漾。勸勉觀照自心，習慣於佛法，從輪迴中生起決定的厭離之歌中說：向外觀看世間的行為，所做的一切都是無意義痛苦的根源，無論怎麼思考都沒有益處，因此，要習慣於觀照自己的心。如是說。捨棄非法之行為的方式是，《大涅槃經》中說：完全捨棄一切不善之方的法，就像猶太人等大人物必須避免不潔之物一樣。就像無法用手去拿熊熊燃燒的火焰一樣。就像婆羅門不吃牛的肉一樣。就像吃飽了美味食物的人不想要劣質食物一樣。就像轉輪王不與低劣種姓的人相遇一樣。就像清凈的比丘不接觸腐爛的屍體一樣。如是說。不要把心思放在世間的事情上，而要放在佛法上。
【英語翻譯】 All Dharmas arise from relying on a virtuous spiritual friend. A virtuous spiritual friend is obtained through accumulating merit and wisdom throughout countless eons, and thus Dharma is attained. Otherwise, it is even more difficult to encounter than finding the most precious jewel. Therefore, one should always serve with reverence and without weariness. When favorable conditions are met and one's mind is interested in liberation, abandoning meaningless activities and practicing will become a cause for liberation. Apart from virtuous deeds that become the cause of liberation, anything else should be abandoned, and one should strive in the Dharma. Deluded actions are the root of meaningless suffering, are of no benefit at the time of death, and are without essence. Therefore, one must abandon them like a nest of poisonous snakes. All activities other than Dharma should be completely abandoned, and one should strive to practice the sacred Dharma. Whatever worldly activities are done are meaningless and of no benefit at the time of death. The nature of constant mental afflictions is like finding a nest of poisonous snakes, or finding clothes of someone who died from plague, or finding food contaminated with poison. As soon as one realizes its nature, one should immediately abandon it. If one looks outward at worldly phenomena, one sees that everything is being used in the waves of delusion. Encouraging the habit of looking at one's own mind and practicing Dharma, from the song of definite renunciation from samsara, it says: Looking outward at worldly activities, all that is done is the root of meaningless suffering, no matter how one thinks about it, there is no benefit, therefore, one should become accustomed to looking at one's own mind. Thus it is said. The way to abandon non-Dharmic activities is, as stated in the Mahaparinirvana Sutra: Completely abandoning all non-virtuous aspects of Dharma is like how great people such as Jews must avoid impure things. It should be abandoned as if one cannot take a blazing fire with one's hands. It should be abandoned as Brahmins do not eat the meat of cows. It should be abandoned as a person who is full of good food does not desire bad food. It should be abandoned as a Chakravartin king does not meet with low castes. It should be abandoned as a pure monk does not touch a decaying corpse. Thus it is said. Do not put your mind on worldly affairs, but on the Dharma.
============================================================
==================== 第 114 段 ==================== 【原始藏文】 རྩོན་པར་གདམས་པ་ནི། ཚེ་འདིའི་སོ་ཚིས་གྲོགས་དང་གྲོས་འདུན་དང་། །ལོངས་སྤྱོད་ཕྱོགས་རིས་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་རྣམས། །དལ་འབྱོར་ཆུད་གསོན་ཕུང་ཁྲོལ་ལགས་པས་སྤང་། །འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་མེད་ཅིང་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་མེད་པར་ཐག་བཅད་ནས་ཆོས་ལ་བརྩོན་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་སོ་ནམ་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་ཡུལ་ཞིང་གི་སོ་ཚིས། གྲོགས་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་ཁྱོ་ཤུག་དང་ཉེ་འབྲེལ། ལོངས་སྤྱོད་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་ཟས་ནོར་གྱི་གཉེར་བ། གྲོས་འདུན་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས། འཁྲུག་པ་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་དགྲ་གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས། གྲུབ་མཐའ་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་རྣམས་སྤངས་ལ། དལ་འབྱོར་ཆུད་མི་གསོན་པར་སྙིང་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཁྱིམ་གཉིས་ན་གནས་པ་ནི་བྲེལ་བ་མང་ཞིང་། ཆོས་ལས་ཉམས་པའི་གཞི་ཡིན་པས་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐོག་མ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁྱིམ་ན་དགྲ་གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས། བུ་ཚ་དང་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱི་གཉེར་པ། ཁྲལ་དང་ གཙེར་བའི་སེམས་ལས། ནང་ནུབ་ལྟོ་གོས་ཀྱི་ཁོལ་པོ། གང་བྱས་ཀྱང་མ་ཟིན། ཅི་བྱུང་ཡང་མི་འདོང་། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་མགུ། ཉིན་མི་དལ་མཚན་མི་གཉིད་པར་བྱས་ཀྱང་བྲེལ་ཏོ་ལ་ཟིན་པའི་དུས་མེད། ཆོས་ལ་སེམས་པའི་བློ་དཀོན། གང་བྱེད་སྡིག་པ་དང་འདྲེས་པ་གཞི་ཆེ། ཁྱིམ་མཚེས་ཆགས་སྡང་གི་མེ་དཔུང་དབལ་ཚ། བུ་ཚ་ལན་ཆགས་ཀྱི་རྡོས་ཐག་ཤུགས་དྲགས། ཅི་བྱས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསྣོན་པ་ཁུར་ཆེ། རང་སྡུག་བསྔལ་བ་བས་གཞན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་གྲངས་མང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེང་གེ་སྒྲས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཁྱིམ་ན་ཉོན་མོངས་གནས་པ་སྟེ། །དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཁྱིམ་གཉིས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་གཟུང་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་ཆུང་སྤངས་པའི་ཁྱིམ་ཆེན། ཚོང་དང་སོ་ནམ་གྱི་གཉེར་བ། རྟ་བོང་ཁལ་ཕྱུགས་ཀྱི་བྲན་གཡོག །ནོར་རྫས་སྐྱེད་འཕེལ་གྱི་བྲེལ་ཏོ། རྒས་ཀ་ཚེ་གཞུག་གི་སོ་ཚིས། ཉེ་དུ་འབྲེལ་བའི་གྲོས་འདུན། འདོད་ཡོན་སྲེད་པའི་ཞེན་ཆགས། བཟའ་བཏུང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱིད་འདོད། གནས་དང་མཁར་ལས་ཀྱི་བྱ་བཞག །ཟིན་མེད་བྲེལ་ཏོའི་རྣམ་གཡེང་། ཉིན་མཚན་ཆགས་སྡང་གི་ཁོར་ཡུག །གོང་འོག་སེམས་འཛིན་གྱི་ཁུར་ལས། ལོ་འདོད
【漢語翻譯】 勸勉精進：今生的生計、朋友、商議，受用、偏袒、惡劣宗派等，閑暇圓滿虛度是自掘墳墓，故應捨棄。無論做什麼世間之事，對來世都沒有大的利益，只能沉溺於輪迴的泥潭，斷定之後就應精進于佛法。其中，務農沒有長遠的意義，是田地的生計；交友沒有長遠的意義，是夫妻和親戚；受用沒有長遠的意義，是飲食財物的經營；商議沒有長遠的意義，是今生的顯赫；爭鬥沒有長遠的意義，是敵友的偏袒；宗派沒有長遠的意義，是執著的見解。應捨棄這些，不虛度閑暇圓滿，從內心精進于殊勝的佛法。而且，住在兩個家是忙碌的，是遠離佛法的基礎，不能成就長遠的意義。首先，在世俗的家中，有敵友的偏袒，兒女和家庭的經營，賦稅和逼迫的憂慮，早晚為衣食奔波，做什麼都不能滿足，發生什麼都不如意，怎麼做都不能悅人，整天不得閒，整夜不得眠，即使這樣也總有忙不完的時候，心中很少想到佛法，所做之事大多與罪惡相混雜，這是很大的根源。鄰里之間充滿著愛恨的火焰，兒女是償還宿債的繩索，力量強大，無論做什麼都增加痛苦，負擔沉重，自己痛苦不堪，卻無法忍受別人比自己幸福，因為這樣的情況數不勝數，所以遠離佛法。菩薩獅子吼請問經中說：在家是煩惱的住所，摧毀一切白法。這樣說的。住在兩個家，被出家人所攝受也是痛苦的自性。捨棄小家進入大家，經營商業和農業，做牛馬牲畜的奴僕，為財物增多而忙碌，為養老送終而操勞，親戚朋友之間的商議，對欲妙貪戀的執著，對飲食受用的享樂，住所和城池的營建，無休止的忙碌和散亂，日夜處於愛恨的環境中，承受著上下級之間勾心鬥角的重擔，貪圖名利
【英語翻譯】 Admonition to Diligence: This life's livelihood, friends, consultations, enjoyments, biases, and evil sects, wasting leisure and endowment is digging one's own grave, so they should be abandoned. No matter what worldly affairs are done, there is no great benefit for the future, only sinking into the mire of samsara, having decided this, one should be diligent in the Dharma. Among them, farming has no long-term meaning, it is the livelihood of fields; friendship has no long-term meaning, it is spouses and relatives; enjoyment has no long-term meaning, it is the management of food and wealth; consultation has no long-term meaning, it is this life's fame; strife has no long-term meaning, it is the bias of enemies and friends; sects have no long-term meaning, it is clinging to views. These should be abandoned, not wasting leisure and endowment, from the heart diligently practicing the supreme Dharma. Moreover, living in two homes is busy, it is the basis for falling away from the Dharma, unable to accomplish long-term meaning. First, in a worldly home, there is bias towards enemies and friends, management of children and family, worries about taxes and oppression, running around for food and clothing day and night, doing anything without satisfaction, anything happening not as desired, doing anything without pleasing others, never having a free day, never having a good night's sleep, even so, there is always endless busyness, rarely thinking of the Dharma in one's heart, most of what is done is mixed with sin, this is a great root. The fire of love and hate fills the neighborhood, children are the ropes of repaying debts, their strength is strong, whatever is done increases suffering, the burden is heavy, one's own suffering is unbearable, yet one cannot tolerate others being happier than oneself, because such situations are countless, therefore one is far from the Dharma. In the Sutra Requested by Bodhisattva Lion's Roar, it says: Home is the abode of afflictions, destroying all white dharmas. So it is said. Living in two homes, being taken in by renunciants is also the nature of suffering. Abandoning the small home to enter the large home, managing business and agriculture, being a servant to cattle and livestock, being busy for the increase of wealth, laboring for old age and death, consultations among relatives and friends, clinging to the attachment of sensual pleasures, enjoying the pleasures of food and drink, constructing dwellings and cities, endless busyness and distraction, day and night in an environment of love and hate, bearing the burden of scheming among superiors and subordinates,貪圖名利
============================================================
==================== 第 115 段 ==================== 【原始藏文】 ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་ཤེས། ཐོས་བསམ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཁ་ཆོས། ཆགས་སྡང་འགྲན་སེམས་ཀྱི་མེ་དཔུང་། རྟག་ཏུ་ཟུག་རྔུའི་ཚེར་མ། ཅི་བྱས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ། རྟག་ཏུ་རེ་བའི་སོ་ཚིས། དཔོན་སློབ་དད་མེད་ཀྱི་འཆིང་རེས། གྲོགས་མཆེད་འགྲན་སེམས་ཀྱི་ཕྲག་དོག །དྲག་ཤོས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རི་བོ། ཞན་ཤོས་ཐོས་མེད་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད། ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་འཛོལ་བའི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཐར་པ་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་རབ་ཏུ་དཀའ་སྟེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁྱིམ་དོན་ཆེ་ཆུང་སྤངས་ནས་ཐོག་མར་རབ་བྱུང་དཀའ། །ཞེས་པ་དང་། གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཡོན་ཏན་སྣོད་མ་གྱུར། །སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་མ་ཞུགས། །རབ་བྱུང་དེ་ནི་རབ་བྱུང་མ་ཡིན་ཁྱིམ་པའང་མིན། །ཆུ་མེད་ཁྲོན་པ་རི་མོའི་མར་མེ་བཞིན། །ཞེས་པ་དང་། སྔ་མ་དེ་ཉིད་ལས། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་འདོད་པ་ཡིས། །མི་ངོམས་བཞིན་དུ་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་ལས་བཟློག་པ་གལ་ཆེའོ། །དྲན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བཟུང་ནས་ཡེངས་མེད་དུ་བཞེངས་བསྐུལ་གདབ་པ་ནི། རྟག་ཏུ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་པས། །དལ་འབྱོར་བསམས་ཏེ་ཐར་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ། །དེ་ལྟར་རྙེད་དཀའི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་ནས་ད་རེས་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་མ་ཟིན་ན། གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་སྟོང་པར་ལོག་པ་བས་ཀྱང་མདོ་ཆུང་བས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཤིག་བསྒྲུབས་ ཏེ་ལམ་སྣ་ཅི་ཟིན་བྱ། སྤྱོད་ལམ་དུས་དྲུག་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་། དོན་ཡོད་མེད་ཀྱི་བྱ་བ་ངོས་ཟིན་པའི་ཤེས་བཞིན་གྱི་བྱ་རས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་མ་ཡེངས་པར་རང་གིས་རང་ལ་བསྐུལ་བ་ནི། དཔེར་ན་གྲུ་ཡོད་དུས་ཆུ་ལས་མ་སྒྲོལ་ན། དེ་ནས་མི་སྒྲོལ་བས་དེ་དུས་ཅི་སྒྲོལ་བྱེད་པ་ལྟར། དལ་འབྱོར་གྱི་གྲུ་རྙེད་དུས་འབད་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གྲུ་འདི་ཕྱི་ནས་རྙེད་དཀའ་བས། །རྨོངས་པ་དུས་སུ་གཉིད་མ་ལོག །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཅང་ཤེས་ཀྱི་རྟ་མཆོག་ཡོད་དུས་སུ་ཤུལ་རིང་གི་ལམ་བགྲོད་དགོས་པ་དང་། དྲོད་གཤེར་དང་ཆུ་ལུད་འཛོམ་དུས་སུ་ས་བོན་ཅི་ཐེབས་བྱེད་པ་དང་། དཔའ་བོའི་དཔུང་ཚོགས་ཡོད་དུས་སུ་དགྲ་འདུལ་བ་དང་། གསེར་དངུལ་གྱི་གཏེར་ཀ་རྡོལ་དུས་སུ་ཅི་ལོན་བྱེད་པ་དང་། སྟོན་ཀའི་ལོ་ཐོག་སྨིན་དུས་སུ་ཅི་འདུས་བྱེད་པ་དང་། འཇིགས་སར་སྐྱེལ་མ་ཡོད་དུས་སུ་ཅི་སྒྲོལ་བྱེད་པ་དང་། གཡར་པོའི་ཀ་ཆ་ཡོད་དུས་སུ་བརྩོན་པ་ཆེར
【處理錯誤】 [ { "original_tibetan": "་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་ཤེས།", "chinese_translation": "世俗的顯現。", "english_translation": "Worldly appearances." }, { "original_tibetan": "ཐོས་བསམ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཁ་ཆོས། ཆགས་སྡང་འགྲན་སེམས་ཀྱི་མེ་དཔུང་། རྟག་ཏུ་ཟུག་རྔུའི་ཚེར་མ། ཅི་བྱས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ། རྟག་ཏུ་རེ་བའི་སོ་ཚིས། དཔོན་སློབ་དད་མེད་ཀྱི་འཆིང་རེས། གྲོགས་མཆེད་འགྲན་སེམས་ཀྱི་ཕྲག་དོག །དྲག་ཤོས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རི་བོ། ཞན་ཤོས་ཐོས་མེད་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད། ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་འཛོལ་བའི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཐར་པ་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་རབ་ཏུ་དཀའ་སྟེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁྱིམ་དོན་ཆེ་ཆུང་སྤངས་ནས་ཐོག་མར་རབ་བྱུང་དཀའ། །ཞེས་པ་དང་། གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཡོན་ཏན་སྣོད་མ་གྱུར། །སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་མ་ཞུགས། །རབ་བྱུང་དེ་ནི་རབ་བྱུང་མ་ཡིན་ཁྱིམ་པའང་མིན། །ཆུ་མེད་ཁྲོན་པ་རི་མོའི་མར་མེ་བཞིན། །ཞེས་པ་དང་། སྔ་མ་དེ་ཉིད་ལས། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་འདོད་པ་ཡིས། །མི་ངོམས་བཞིན་དུ་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་ལས་བཟློག་པ་གལ་ཆེའོ། །", "chinese_translation": "聞思如同鏡中花，貪嗔嫉妒如火焰。 總是刺痛的荊棘，所作皆為今生事。 總是期望的啃噬，師徒之間無信的束縛。 朋友之間嫉妒的猜忌，最強是八法之山，最弱是無聞之行。 佛法與自相續混淆的過患極多，因此獲得解脫聖妙之法極為困難。《律經》中說：「捨棄家事大小事，最初出家實為難。」 又說：「若已出家卻未成功德器，雖剃除鬚髮亦未入沙門之行。 此出家非真出家亦非在家者，如無水之井，如畫中之燈。」 又如前者所說：「居家之人為慾望，永不滿足而終將死。」 因此，如法行持佛法，從世俗顯現中轉變至關重要。", "english_translation": "Hearing and thinking are like flowers in a mirror, attachment, hatred, and jealousy are like flames. Always the thorns of pain, all actions are for this life. Always the gnawing of expectations, the bond of faithlessness between teacher and student. The suspicion of jealousy among friends, the strongest is the mountain of the eight worldly concerns, the weakest is the behavior without learning. The faults of mixing Dharma with one's own mind are extremely numerous, therefore obtaining the holy Dharma of liberation is extremely difficult. The Vinaya Sutra says: \"Giving up household affairs, big and small, is difficult at first to become a renunciate.\" It also says: \"If one has become a renunciate but has not become a vessel of merit, even though one has shaved one's hair and beard, one has not entered the conduct of a Shramana. This renunciation is neither a true renunciation nor a householder, like a well without water, like a lamp in a painting.\" Furthermore, as the former says: \"A householder, for the sake of desire, will die without ever being satisfied.\" Therefore, if one practices the Dharma properly, it is crucial to turn away from worldly appearances." }, { "original_tibetan": "དྲན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བཟུང་ནས་ཡེངས་མེད་དུ་བཞེངས་བསྐུལ་གདབ་པ་ནི། རྟག་ཏུ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་པས། །དལ་འབྱོར་བསམས་ཏེ་ཐར་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ། །དེ་ལྟར་རྙེད་དཀའི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་ནས་ད་རེས་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་མ་ཟིན་ན། གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་སྟོང་པར་ལོག་པ་བས་ཀྱང་མདོ་ཆུང་བས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཤིག་བསྒྲུབས་\nཏེ་ལམ་སྣ་ཅི་ཟིན་བྱ། སྤྱོད་ལམ་དུས་དྲུག་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་། དོན་ཡོད་མེད་ཀྱི་བྱ་བ་ངོས་ཟིན་པའི་ཤེས་བཞིན་གྱི་བྱ་རས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་མ་ཡེངས་པར་རང་གིས་རང་ལ་བསྐུལ་བ་ནི། དཔེར་ན་གྲུ་ཡོད་དུས་ཆུ་ལས་མ་སྒྲོལ་ན། དེ་ནས་མི་སྒྲོལ་བས་དེ་དུས་ཅི་སྒྲོལ་བྱེད་པ་ལྟར། དལ་འབྱོར་གྱི་གྲུ་རྙེད་དུས་འབད་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གྲུ་འདི་ཕྱི་ནས་རྙེད་དཀའ་བས། །རྨོངས་པ་དུས་སུ་གཉིད་མ་ལོག །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཅང་ཤེས་ཀྱི་རྟ་མཆོག་ཡོད་དུས་སུ་ཤུལ་རིང་གི་ལམ་བགྲོད་དགོས་པ་དང་། དྲོད་གཤེར་དང་ཆུ་ལུད་འཛོམ་དུས་སུ་ས་བོན་ཅི་ཐེབས་བྱེད་པ་དང་། དཔའ་བོའི་དཔུང་ཚོགས་ཡོད་དུས་སུ་དགྲ་འདུལ་བ་དང་། གསེར་དངུལ་གྱི་གཏེར་ཀ་རྡོལ་དུས་སུ་ཅི་ལོན་བྱེད་པ་དང་། སྟོན་ཀའི་ལོ་ཐོག་སྨིན་དུས་སུ་ཅི་འདུས་བྱེད་པ་དང་། འཇིགས་སར་སྐྱེལ་མ་ཡོད་དུས་སུ་ཅི་སྒྲོལ་བྱེད་པ་དང་། གཡར་པོའི་ཀ་ཆ་ཡོད་དུས་སུ་བརྩོན་པ་ཆེར", "chinese_translation": "以正念和正知抓住，策勵自己不散亂： 恒時以正念和正知保持謹慎，思維暇滿，修持解脫菩提。 如此獲得難得的暇滿人身，若今生未能把握解脫之道，比去金洲空手而歸還要糟糕，因此要修持深奧之法，無論如何都要把握住解脫之道。 在所有六時行住坐臥中，以不忘所熟悉之物的正念，以及辨別有意義和無意義之事的正知，抓住這些要點。 爲了不讓六識散亂于外境，自己策勵自己： 例如，有船的時候不渡河，之後就無法渡河了，那時該如何渡河呢？ 獲得暇滿之船時，必須努力。《入行論》中說：「此船后難得，愚者莫貪睡。」 同樣，擁有聰慧的駿馬時，必須行走遙遠的路途；溫暖濕潤和水肥充足時，必須播種；擁有勇士的軍隊時，必須降伏敵人；金銀寶藏涌現時，必須獲取；秋收成熟時，必須收割；有護送者在危險之地時，必須解救；擁有借來的工具時，必須精進。", "english_translation": "Grasp with mindfulness and awareness, urging oneself not to be distracted: Always be mindful and aware, contemplating leisure and endowment, practice liberation and enlightenment. Having obtained such a rare leisure and endowment, if one does not grasp the path to liberation in this life, it is worse than returning empty-handed from the Golden Land, therefore one must practice profound Dharma, and in any case, grasp the path to liberation. In all six times of walking, standing, sitting, and lying down, with the mindfulness of not forgetting familiar things, and the awareness of distinguishing meaningful and meaningless things, grasp these key points. In order not to let the six consciousnesses be distracted by external objects, urge oneself: For example, if one does not cross the river when one has a boat, then one will not be able to cross it later, how will one cross it then? One must strive when one obtains the boat of leisure and endowment. The Bodhisattvacharyavatara says: \"This boat is difficult to obtain later, fools, do not sleep.\" Similarly, when one has an intelligent steed, one must travel a long road; when warmth, moisture, and fertilizer are abundant, one must sow seeds; when one has an army of warriors, one must subdue enemies; when a treasure of gold and silver appears, one must obtain it; when the autumn harvest ripens, one must reap it; when there is an escort in a dangerous place, one must rescue; when one has borrowed tools, one must be diligent." } ]
============================================================
==================== 第 116 段 ==================== 【原始藏文】 ་བསྐྱེད་པ་དང་། བྲན་གཡོག་གི་བྱ་བཞག་བྱེད་དུས་སུ་ལས་བསྒྲུབས་པ་ལྟར། དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་དུས་འདིར་དལ་ཁོམ་མེད་པར་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ་མི་རྟག་པ་མྱུར་དུ་འོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བསམས་ན་གཉིད་ལོག་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཙམ་ཡང་ཁོམ་གླགས་མེད་པར་ཆོས་ ལ་བརྩོན་པར་རིགས་ཏེ། དཔལ་མར་མེད་མཛད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཚེ་འདི་གནོད་མང་རླུང་གིས་བཏབ་པ་ལྟའི། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བས་ཀྱང་མི་རྟག་ན། །དབུགས་རྔུབ་དབུགས་དབྱུང་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས། །སད་ཁོམ་གང་ལགས་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་ཅན་གྱི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་འོས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ནི། འགྲོ་ཉལ་འདུག་དང་ཟས་ལ་སོགས་པ་ནའང་། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་སྐྱོན་དྲུག་རྣམ་སྤངས་ནས། །མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པ་ན། །བཀྲེས་པས་ཟས་མཐོང་ལ་སོགས་དཔེས་འཇུག་སྟེ། །ཉིན་མཚན་ཀུན་དུ་དགེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །འགྲོ་བ་དང་། ལྡང་བ་དང་། འཆག་པ་དང་། ཉལ་བ་དང་། སད་པ་དང་། ཁ་ཟས་ཟ་བ་དང་། ཕྱི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དགག་སྒྲུབ་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བ་དང་། གཏམ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། ལེ་ལོ་དང་། སྙོམ་ལས་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། གཡེང་བ་དང་། འདུ་འཛི་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མ་ཞི་བའི་ཆ་ལུང་མ་བསྟན་དང་བཅས་པ་རྣམས་བསྡམས་ཏེ། ང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་མལ་པ་འདི་དག་དང་མི་མཚུངས་ཏེ་སེམས་ཤིན་ཏུ་བསྲུང་དགོས། ད་ཅི་ནས་མི་དགེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་ངམ་སྙམ་དུ་སེར་བཏབ་ལ། བྱུང་འདུག་ན་བཤགས་བསྡམ་བྱ། མ་བྱུང་ན་དགའ་བ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་དེས་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་ལ་སྐབས་སུ་གང་བབ་ལས་འདེམ་ཀ་མེད་པར་བྱ་བའི་དཔེ་ནི། བཀྲེས་པའི་མིས་ཟས་བཟང་ངན་གང་བྱུང་ཟ་བའམ། སྐོམ་པས་གདུང་བ་སྐོམ་གང་རྙེད་འཐུངས་པའམ། དབུལ་པོ་ནོར་རྫས་གང་རྙེད་འཆང་བའམ། སྨན་པ་མཁས་པ་སྨན་གང་རྙེད་བསོག་པའམ། རྨངས་པོའི་མི་བུ་ཚ་གང་བྱུང་གཅེས་པར་གསོ་བའམ། ཉེན་པའི་མི་སྐྱབས་གང་རྙེད་འཚོལ་བ་ལྟར། དགེ་སྦྱོར་གང་ལའང་བརྩོན་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་མཚན་བཅས་ཏེ་བདག་ནི་སྒོམ་ཆེན་པ་ཡིན་པས་མི་རུང་ངོ་། །ཆོས་ལ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་སོས་དལ་གྱིས་དུས་མི་འདའ་ཞིང་། རྟག་ཏུ་ཉལ་བ་ལ་མི་དགའ་བས། ཕྱག །བསྐོར་བ། མདོ། ཁ་དོན། སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱེའུ་སྣང་
【漢語翻譯】 生起（菩提心）和做奴僕的事務時，就像努力工作一樣。如今獲得了暇滿的人身寶，就必須不懈地精進修法，因為無常迅速到來。想到這裡，就連睡覺和呼吸之間，也沒有空閑，理應精進修法。如瑪爾梅匝耶謝尊者所說：此生如受狂風侵襲，如水泡般無常。呼吸之間，若能醒來，真是稀奇。如是說。顯示了應當努力從事有意義之事的道理：行住坐臥以及飲食等時，也要斷除懈怠等六種過失，成辦增上生和決定勝之大事，就像飢餓者見到食物一樣。日夜都應精進于善法。行走、站立、坐臥、醒來、吃飯、對外境的顯現，取捨錯亂的所見，以及說話等等一切時，都要約束懈怠、懶惰、放逸、散亂、喧囂，以及身語意三不寂靜的未授記等。我已進入大乘的殊勝妙法，和這些庸俗之人不同，必須嚴守自心。現在有沒有什麼不善產生呢？要時時警惕。如果產生了，就懺悔遮止。如果沒有產生，就修歡喜。像這樣意念，對於有相和無相的善行，在任何情況下都不能選擇，必須去做。比如，飢餓的人無論食物好壞都吃，口渴難忍時無論找到什麼水都喝，貧窮的人無論得到什麼財物都持有，精通醫術的醫生無論得到什麼藥都積攢，瞎子無論生了什麼孩子都珍愛地養育，遇到危險的人無論找到什麼救護都尋求一樣，對於任何善行都要精進地去做。這是有相的，我乃大修行人，不能做這些。不要以修法無事為借口而虛度光陰，不要貪睡，要精進于頂禮、繞轉、讀經、唸誦、持咒、禪定、供養三寶等等。如童子光明。
【英語翻譯】 Just as one works hard when generating (bodhicitta) and doing the work of a servant. Now that we have obtained the precious human body with leisure and opportunity, we must diligently practice Dharma without any idleness, because impermanence comes quickly. Thinking about this, there is no time to spare even between sleeping and breathing, and we should diligently practice Dharma. As the venerable Marme Dze Yeshe said: This life is like being struck by a strong wind, as impermanent as a water bubble. It is a great wonder if one can wake up between breaths. As it is said. It shows the reason why one should strive to engage in meaningful activities: Even when walking, standing, sitting, lying down, and eating, one should abandon the six faults such as laziness, and accomplish the great purpose of higher rebirth and definite goodness, just like a hungry person seeing food. Day and night, one should diligently engage in virtuous activities. In all situations such as walking, standing, sitting, lying down, waking up, eating, seeing the confused appearances of external objects, and speaking, one should restrain laziness, idleness, negligence, distraction, busyness, and the unpacified aspects of body, speech, and mind, including the unpredicted. I have entered the sublime Dharma of the Great Vehicle, and I am not the same as these ordinary people, so I must strictly guard my mind. Now, has any negativity arisen? Be vigilant at all times. If it has arisen, confess and restrain it. If it has not arisen, cultivate joy. In this way, for virtuous deeds with and without signs, one must not choose in any situation, but must do them. For example, a hungry person eats whatever food is available, a thirsty person drinks whatever water is found when suffering from thirst, a poor person holds whatever wealth is obtained, a skilled doctor accumulates whatever medicine is obtained, a blind person cherishes and raises whatever child is born, and a person in danger seeks whatever protection is found. Likewise, one should diligently engage in any virtuous activity. This is with signs, I am a great practitioner, I cannot do these things. Do not waste time under the pretext of having nothing to do with Dharma, and do not be fond of sleeping. One should diligently engage in prostrations, circumambulations, reading scriptures, recitations, mantras, samadhi, offerings to the Three Jewels, and so on. Like the boy Nang.
============================================================
==================== 第 117 段 ==================== 【原始藏文】 བྱེད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་དག་ན་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་ཀུན། །དེ་ཀུན་དཀོན་མཆོག་མཆོད་ལས་བྱུང་བས་ན། །རྟག་ཏུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་བཞིན། མ་ཐ་ན་ཆུ་ཕོར་པ་རེ་ནང་མ་རེ་ལ་འབུལ་བས་ཀྱང་མཆོད་པར་བྱའོ། །དཀོན་མཆོག་ཕྱི་ནའང་བཞུགས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །དེའང་དགེ་སྦྱོར་གྱི་རྣམ་གྲངས་མི་འདྲ་བ་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ལ་སོགས་པའམ། བྱེད་པའི་དུས་མི་འདྲ་བ་སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ལོ་ཟླ་ལ་སོགས་པའམ། བྱ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ མི་འདྲ་བ་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་དམ། བྱེད་པའི་ཐབས་མི་འདྲ་བ་དཀའ་སླ་དུ་མའམ། བྱ་བའི་གནས་མི་འདྲ་བ་དབེན་པ་དང་། མི་དབེན་པ་ཐམས་ཅད་དུ། དགེ་སྦྱོར་ལ་འདམ་ཀ་དང་། ཆོག་ཤེས་དང་། བཟང་ངན་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །ཕྱུག་པོ་ལ་གང་ཡང་ནོར་དུ་རུང་བ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གང་ཡང་ཆོས་སུ་འགྱུར་བས་བརྩོན་པར་བྱའོ། །མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱང་། རང་གི་བློ་ལ་རག་ལས་པས། བློ་ཨ་འཐས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མས་འཆིངས་ལ། བློ་ཡངས་ཆེན་གྱིས་ཕྱག་མཆོད་བྱས་ཀྱང་གཞི་མེད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཏུ་རྟོགས་པས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་དགེ་བས་དུས་འདའ་བར་བྱའོ། །ད་ནི་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ། དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་ཚེ་འདི་བློས་ཐོངས་ཤིང་། །ཕྱི་མ་དོན་གཉེར་བརྩོན་འགྲུས་མེ་བཞིན་འབར། །དལ་ཁོམ་མེད་པར་དགེ་བས་དུས་འདའ་ཞིང་། །མྱུར་དུ་སྲིད་གསུམ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་ཉིན་མཚན་དུ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་བསམས་པ་དེའི་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་ཀྱང་བསྡུ་ན། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་དུ་འདུ་ཤེས་ནས་མི་འཇུག་པ། ཕྱི་མའི་འདོད་དོན་དང་དུ་ལེན་པས་ཅི་བྱེད་ལས་འབྲས་དང་མི་འགལ་བར་སྤྱོད་པ། དལ་ཁོམ་རེས་འཇོག་མེད་པར་བརྩོན་འགྲུས་མེ་བཞིན་འབར་བས་ཐོས་བསམ་ བསྒོམ་པའི་དོན་ལ་བརྩོན་པ། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་སྤངས་ནས་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པས་རང་ཉིད་དམ་པར་གནས་པ། འཁོར་བའི་འདུན་པ་བོར་ནས་དལ་བ་ཆུད་མི་གསོན་པས་འཆི་དུས་སྤྲོ་དགའ་དང་བཅས་པ། སེར་སྣའི་མདུད་པ་གྲོལ་བས་སྦྱིན་པའི་ལམ་བརྒྱགས་སོགས་ནས་གར་སྐྱེས་དབུལ་ཕོངས་དང་བྲལ་བ། རྟག་ཏུ་ཆོག་ཤེས་ཡོད་པས་ནོར་རྫས་ལ་ཞེན་པ་མེད་ཅིང་སྒོ་གསུམ་ཆོས་དང་མཐུན་པ། གང་ཡང་སྙིང་པོ་མེད་པས་བྱས་པ་དོན་མེད་དུ་རྟོགས་ཏེ་ཆགས་ཞེན་གྱི་འཁྲི་བ་ཆོད་པ། ཐམས་ཅད་འགྲོ་བར་ཤེས་པས་འཐབ་རྩོད་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་མེ
【漢語翻譯】 在《行品經》中說：世間一切安樂，皆因供養三寶而來，故應常勤供養三寶。如是說。 甚至以一杯水供養，也算是供養。 應當相信三寶常在。 也就是說，善行的種類不同，如十種修行等；行善的時間不同，如剎那、瞬間、年月等；行善的性質不同，如有相、無相；行善的方法不同，有難有易；行善的地點不同，在寂靜處和非寂靜處。 對於善行，不應有選擇、知足、好壞之分，都應修持。 就像富人什麼都可以變成財富一樣，修行人什麼都可以變成修行，所以要努力。 無論有相無相，都取決於自己的心。 心執著，即使修空性，也會被空性的相所束縛；心廣大，即使做禮拜供養，也能了悟其無基幻化的自性。 因此，它會成為佛法的助伴。 所以，要經常以善行度日。 現在，從思維暇滿難得而產生的利益：捨棄今生，精勤追求來世，如火般燃燒。 不浪費閑暇，以善度日，迅速渡過三有輪迴的海洋。 這樣日日夜夜思維暇滿難得，即使它的利益無量，但如果總結起來，就是：認識到今生所做的一切都沒有意義，不再執著於此。 接受來世的願望，所作所為不與因果相違背。 不間斷地精進，如火般燃燒，努力聞思修。 遠離惡友，常行善事，使自己安住于善。 放棄輪迴的慾望，不浪費暇滿，臨終時充滿喜悅。 解開吝嗇的結，從佈施的資糧等中，無論生於何處，都遠離貧困。 經常知足，不貪戀財物，身語意三門與佛法相應。 認識到一切都沒有意義，所做皆無意義，斷除貪戀的束縛。 知道一切都會過去，消除爭鬥的痛苦。
【英語翻譯】 As it is said in the Sutra Requested by Action: All happiness and joy in the world come from offering to the Three Jewels. Therefore, one should always diligently make offerings to the Three Jewels. Even offering a cup of water is considered an offering. One should believe that the Three Jewels are always present. That is to say, different types of virtuous deeds, such as the ten practices; different times of practice, such as moments, instants, months, and years; different natures of practice, such as with or without characteristics; different methods of practice, such as difficult or easy; different places of practice, such as in solitary or non-solitary places. For virtuous deeds, one should not have choices, contentment, or good or bad distinctions, but should practice them all. Just as anything can become wealth for a rich person, anything can become Dharma for a practitioner, so one should strive. Whether with or without characteristics, it depends on one's own mind. If the mind is attached, even if one meditates on emptiness, one will be bound by the characteristics of emptiness. If the mind is vast, even if one makes prostrations and offerings, one will realize its baseless, illusory nature. Therefore, it will become a companion to the Dharma. So, one should always spend time with virtuous deeds. Now, the benefits arising from contemplating the difficulty of obtaining leisure and endowment: Abandon this life, diligently pursue the next life, burning like fire. Do not waste leisure time, spend time with virtue, and quickly cross the ocean of the three realms of existence. Thus, contemplating the difficulty of obtaining leisure and endowment day and night, even though its benefits are immeasurable, if summarized, it is: Recognizing that everything done in this life is meaningless, no longer clinging to it. Accepting the wishes of the next life, acting in a way that does not contradict cause and effect. Constantly striving, burning like fire, diligently listening, contemplating, and meditating. Abandoning evil friends, always engaging in virtuous deeds, so that oneself abides in virtue. Abandoning the desire for samsara, not wasting leisure, and being filled with joy at the time of death. Untying the knot of miserliness, from the provisions of generosity, wherever one is born, being free from poverty. Always being content, not being attached to wealth, and aligning body, speech, and mind with the Dharma. Realizing that everything is meaningless, that what is done is meaningless, and cutting off the bonds of attachment. Knowing that everything will pass away, eliminating the pain of strife.
============================================================
==================== 第 118 段 ==================== 【原始藏文】 ད་ཅིང་ངང་རྒྱུད་ཁོང་ནས་དགེ་བ། ཅི་བྱས་དགོས་མེད་དུ་མཐོང་བས་མཐུན་འཇུག་གི་རྩིག་པ་འགྱེལ་ཞིང་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རི་བོ་ཞིག་པ། ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པས་དམ་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབ་ཅིང་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་བསམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། བཅུ་བཞི་པ། ཚེ་མི་རྟག་པར་བསམ་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་རྟེན་དལ་འབྱོར་བསྟན་པའི་རྗེས་ལ། མི་རྟག་པར་བསམ་པས་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་རྙེད་དཀའི་དལ་འབྱོར་རྙེད་གྱུར་ཀྱང་། །སྐད་ཅིག་མི་རྟག་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། །སྲིད་གསུམ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་བསླུ་བར་འགྱུར། །སྔོན་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་དབང་གིས་ཐོབ་པའི་དལ་འབྱོར་ འདི་ཡང་བརྒྱ་ལམ་རེས་འགའ་ཞིག་ལ། དེ་ཐོབ་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བས་མྱུར་དུ་འཆི་བ་ལས་མ་འདས་ཏེ། མི་རྟག་པའི་གཏམ་ལས། འདི་ལྟར་སྐྱེས་པ་ཐབས་ཅད་ཀྱི། །མདུན་ན་གནས་པ་འཆི་བ་སྟེ། །བདག་ཀྱང་དེ་ལས་མ་འདས་པས། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཤིའི་ཆུ་བོར་བྱིང་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབའ་རྒལ་ཆེ་བ། མི་རྟག་པའི་སྲིན་པོས་བཟུང་བ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། སྲིད་གསུམ་མི་རྟག་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་འདྲ། །འགྲོ་བ་གཡོ་བ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་བཞིན། །སྐྱེས་བུའི་ཚེ་འགྲོ་རི་གཟར་འབབ་ཆུ་འདྲ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་གར་ལ་བལྟ་དང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས། གང་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། འདི་ལྟར་གླིང་བཞིའི་འབྱོར་པས་བརྒྱན་པ་ཡི། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་འཇིག་པའི་དཔེས། །དབུ་བ་རྡོས་འདྲའི་ལུས་ཀྱང་ཤེས་པར་གྱིས། །རེ་ཞིག་རགས་པར་སྣང་བ་བརྟན་པའི་རྣམ་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། སྤྱིར་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། བྱེ་བྲག་ཏུ་རི་རབ་གླིང་དང་བཅས་པའི་འབྱོར་པས་བརྒྱན་པ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཡང་ཕྲ་བ་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པས། བསྐལ་པའི་ཡ་མཐའ་ནས་མར་འགྲིབ་པས་དུས་འགྱུར། རགས་པར་སྣང་བ་འདི་ཡང་མཐར་མི་སྣང་ཞིང་ནམ་མཁའ་གཅིག་ཏུ་ འགྱུར་བའི་སྐབས་ཡོད་ན། བདག་གི། ཞིང་ཁང་གཞིས། རྫས་ཡོ་བྱད། ཉེ་དུ་འབྲེལ་བ། རྣམ་སྨིན་ཤ་ཁྲག་གི་ལུས་དབུ་བ་སྤུངས་པ་འདྲ་བ་དང་བཅས་པ་འདི
【漢語翻譯】 如今從內心深處行善，視所作所為皆為無益，導致順應世俗的墻壁倒塌，八法之山崩塌。把握了解脫的門徑，如法修行殊勝之法，迅速成就佛果。大乘竅訣論著《如意寶藏論》中，思維暇滿難得之品第十三的註釋完畢。 第十四品，思維壽命無常之品的註釋。 如是宣說了所依暇滿之後，以思維無常策勵修法，如所說之方式：如是獲得了極難獲得的暇滿，然而是剎那無常，具有壞滅之法性。三有如幻，終將欺騙我們。先前善妙修持的力量所獲得的暇滿， 此暇滿也是百中難得一次。即使獲得，亦不可信任，終將不免一死。無常之語中說：如此一切有生者，面前皆是死亡立，吾亦不能免於此，今日即應修持法。如是說，無論生於三界六道何處，一切皆沉溺於生死之河流，痛苦的波濤洶涌澎湃，被無常的羅剎所擒獲。如《廣大游舞經》云：三有無常如秋天的云，眾生漂泊如水中的月亮，眾生的壽命流逝如懸崖上的瀑布，諸行皆如觀看舞蹈。如是說。現在廣述無常之自性，首先確定何為無常之體性：如此四洲以財富莊嚴的，外器世間是無常壞滅之例證，亦應了知如水泡聚般的身體。稍微粗略顯現的穩固之相，即是外器世間。總的來說，與虛空邊際相等。具體而言，以須彌山和四大部洲等財富所莊嚴的三千大千世界，顯現的此世間界，也是細微剎那的無常。從劫末開始衰減而時局變遷。粗略顯現的此世間，最終也將隱沒，成為一片虛空之時日終將到來。我的田地、房屋、宅基地、財物、用具、親友眷屬，以及由業力成熟的血肉之軀，如同水泡堆積一般，
【英語翻譯】 Now, from the depths of one's heart, do good, seeing all actions as futile, causing the wall of conformity to collapse and the mountain of the eight worldly concerns to crumble. Grasping the path to liberation, practice the supreme Dharma properly, and swiftly attain Buddhahood. From the Great Vehicle's quintessential teachings, the treatise "The Wish-Fulfilling Jewel Treasury," the commentary on the thirteenth chapter, "Reflecting on the Difficulty of Obtaining Leisure and Endowment," is complete. Chapter Fourteen: Commentary on the Chapter "Reflecting on the Impermanence of Life." Having thus explained the basis of leisure and endowment, encouraging Dharma practice through reflecting on impermanence is as follows, in the manner described: Having thus obtained the extremely difficult-to-obtain leisure and endowment, it is nevertheless momentary and impermanent, possessing the nature of decay. The three realms are like illusions, ultimately deceiving us. The leisure and endowment obtained through the power of previous virtuous practice, This leisure and endowment is rarely obtained even once in a hundred times. Even if obtained, it is not to be trusted, for one will inevitably die soon. In the words on impermanence, it is said: "Thus, for all beings who are born, death stands before them. I too am not exempt from this. Today, I should practice the Dharma." Thus it is said, no matter where one is born in the three realms and six paths, all are drowning in the river of birth and death, the waves of suffering are turbulent, and they are seized by the demon of impermanence. As it is said in the Extensive Play Sutra: "The three realms are impermanent, like autumn clouds. Beings wander like the moon in water. The life of beings flows like a waterfall from a cliff. All conditioned things are like watching a dance." Thus it is said. Now, to extensively explain the nature of impermanence, first, to determine what is the essence of impermanence: Thus, the outer world, adorned with the wealth of the four continents, is an example of impermanence and decay. One should also understand the body, like a collection of bubbles. The seemingly stable appearance that is roughly visible is the outer world. In general, it is equal to the edge of space. Specifically, this world realm, adorned with the wealth of Mount Meru and the four great continents, appearing as the three thousand great thousand world systems, is also impermanent in subtle moments. From the end of an eon, it declines and the times change. This roughly visible world will eventually disappear and the time will come when it becomes one space. My fields, houses, land, wealth, possessions, relatives, and the body of flesh and blood, matured by karma, like a collection of bubbles,
============================================================
==================== 第 119 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཇིག་སྙམ་དུ་སྙིང་ནས་ངེས་པར་བསམ་དགོས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆུང་ངུའི་མདོ་ལས། འདུས་བྱས་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །གནས་ནི་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་འབྱུང་བ་དང་། །བྱུང་ནས་ཞིག་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་མེད། །ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །གླིང་བཞིས་བརྒྱན་པའི་རིན་ཆེན་ཕོ་བྲང་ན། །རྣམ་བཀྲ་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་བཀོད་ལེགས་ཀྱང་། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་མེད་པར་ཞིག་གྱུར་ནས། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱུར་ལ་ལྟོས། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །མི་རྟག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་བསླུ་བར་འགྱུར། །གང་ལ་བསམས་ཀྱང་སྙིང་པོ་འགའ་མེད་ལ། །ཅི་ལ་བསམས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་འགྱུར་བས། །ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་བློ་སྣ་བསྟུང་མཛོད་ལ། །དེ་རིང་ཉིད་ནས་དམ་པའི་ཆོས་མཛོད་ཀྱེ། །ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་ཕར་ལྟོས་ཤིག་དང་། བསགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་འཛད་ པར་འགྱུར། མཐོ་བར་སྣང་བ་མི་རྟག་སྟེ་དམའ་བར་འགྱུར། དར་བ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་གུད་པར་འགྱུར། འདུས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་འབྲལ་བར་འགྱུར། བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་ངན་པར་འགྱུར། གསོན་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལ་བསམས་ལ་རང་གི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ནང་དུ་སྦྱར་ཏེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། བསགས་པ་ཀུན་གྱི་མཐའ་འཛད་ཅིང་། །མཐོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ལྷུང་འགྱུར། །སྐྱེས་པའི་མཐའ་ནི་འཆི་བ་སྟེ། །འདུས་པའི་མཐའ་ནི་འབྲལ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། །དབྱར་གྱི་ཞལ་ཞལ་ཇི་ལྟར་གོགས་པའམ། །ཆུ་ངོགས་བྱེ་མ་ཡོད་པ་འདྲ་བ་སྟེ། །རྐྱེན་ལ་རགས་ལས་འགྱུར་བས་ཉམ་ཆུང་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་སྣང་ལ་བདེན་པ་འཛིན་པའི་བློ་ནོར་བས། གང་སྣང་ཡང་མི་རྟག་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་བཞག་གོ། །གཡོ་བ་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་མི་རྟག་པས་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་པར་གདམས་པ་ནི། ད་ལྟའི་ས་སྟེང་འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་ཡང་། །ལོ་བརྒྱའི་ནང་དུ་ངེས་པར་མེད་པར་འགྱུར། །སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་རིམ་བཞིན་འཆི་བས་ཀྱང་། །བདག་གི་ཚེ་འགྲོ་འཆི་བར་འགྱུར་བ་སོམས། །འདི་ལྟར་འཛམ་བུ་གླིང་པའི་ཚེ་
【漢語翻譯】 為什麼認為不會壞滅，要從內心深處切實思考。在《小般涅槃經》中說：「有為法是變異的，這樣的處所是無法找到的。」《三昧王經》中說：「何時此世間界產生，產生后壞滅，此世間界消失。如同先前一樣，後來也是如此，一切法都應如是了知。」
即使以四大部洲莊嚴的珍寶宮殿，裝飾精美的國土景象佈置得再好，也會壞滅到連微塵都不剩，看看它變成一無所有的自性吧！近取蘊的身體和受用，以及此生的所有顯現，都是無常、虛幻的自性，會欺騙你。無論怎麼想都沒有任何意義，無論怎麼想都沒有任何幫助，所以要放下對輪迴的厭倦和沮喪，從今天開始就珍藏神聖的佛法吧！這是總結的偈頌。
因此，看看這顯現的景象吧！一切積累都會無常，最終耗盡；顯得高聳的也會無常，最終墮落；一切興盛都會無常，最終衰敗；一切聚合都會無常，最終離散；一切美好都會無常，最終變壞；一切存活都會無常，最終死亡。思考這些道理，將自己的身體、受用和顯現的一切都與無常聯繫起來。《律藏》中說：「一切積累的終點是耗盡，一切高處的終點是墮落，出生的終點是死亡，聚合的終點是離散。」《廣大游舞經》中說：「一切有為法都是壞滅的本性，如同夏天的水泡一樣，如同水邊的沙子一樣，依賴因緣而變化，非常脆弱。」
因此，執著于錯覺顯現的真實是錯誤的。無論顯現什麼，都要安住于無常且無意義的覺知中。勸誡說，有情眾生因無常而生起厭離心：現在這世上的所有眾生，一百年內必定會消失。所有出生者都會次第死去，想想自己的壽命也在流逝，終將死亡。像這樣，南贍部洲的壽命
【英語翻譯】 Why must you definitely think from the depths of your heart that it will not perish? The Sutra of the Minor Nirvana states: "A place where conditioned things remain constant will not be found." The Samadhiraja Sutra states: "When this world realm arises, and having arisen, it decays, this world realm ceases to exist. Just as before, so it is later; know all dharmas to be thus."
Even in a precious palace adorned with the four continents, even if the appearance of a splendid land is well arranged, it will be destroyed without a single particle of dust remaining. Look at it turning into a nature of nothingness! The body and enjoyments that are closely taken, and all the appearances of this life, are all impermanent, illusory in nature, and will deceive you. No matter what you think, there is no essence; no matter what you think, it will not help. Therefore, diminish your mind with renunciation and sorrow, and from today onwards, treasure the sacred Dharma! This is the concluding verse.
Therefore, look at the appearing phenomena in this way! All accumulations are impermanent and will be exhausted. What appears high is impermanent and will become low. All that flourishes is impermanent and will decline. All that gathers is impermanent and will separate. All that is good is impermanent and will become bad. All that lives is impermanent and will die. Contemplate these ways and relate your own body, possessions, and all appearances to impermanence. The Vinaya states: "The end of all accumulations is exhaustion, the end of all heights is falling, the end of birth is death, the end of gathering is separation." The Lalitavistara Sutra states: "All conditioned things are of the nature of decay, like summer bubbles, like sand on the riverbank, dependent on conditions, and very fragile."
Therefore, it is a mistake to grasp at the truth of illusory appearances. Whatever appears, maintain the awareness that it is impermanent and without essence. The instruction to generate renunciation due to the impermanence of sentient beings with moving essence: All beings walking on this earth now will certainly be gone within a hundred years. Since all who are born die in succession, contemplate that your own life is passing and will die. Like this, the lifespan of Jambudvipa
============================================================
==================== 第 120 段 ==================== 【原始藏文】 ལོ་མ་ངེས། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ད་ལྟ་ལྔ་བཅུ་ཁ་རལ་ལ་སོང་བས་ཚེ་ཐུང་བ་སྟེ། ད་ལྟ་སའི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་མི་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་འགྲོ་བ་འདི་དག །ད་སྟེ་ལོ་བརྒྱའི་ནང་དུ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་འཆི་ངེས་ན། བདག་རྟག་འཛིན་གྱི་སེམས་བོར་ལ་སྙིང་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྩོན་དགོས་སོ། །ཡང་ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ལས་ཀྱིས་ལུས་བླངས་ནས། ཆེ་བ་དང་། ཆུང་བ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། འབྱོར་པ་དང་། རྒུད་པ་དང་། མཐོ་བ་དང་། དམའ་བ་ལ་སོགས་ལ་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཚེ་རིང་བ་བསྐལ་པར་ཐུབ་ཀྱང་མཐར་འཆི། ཐུང་བ་སྐད་ཅིག་ལས་མེད་ཀྱང་མཐར་འཆི། བར་མ་ལོ་ཟླ་ཞག་ལ་སོགས་པ་ཐུབ་ཀྱང་མཐར་འཆི་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཆི་བ་ཡོད། །འདུས་པ་ཡོད་ན་འབྲལ་བ་ཡོད། །ཚེ་ལོ་གྲངས་མེད་ཐུབ་པ་ཡང་། །ཐ་མ་ཟད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅིང་འཕོ་བ་ལ། བདག་གཅིག་པུ་རྟག་པར་རེ་བ་འདུ་ཤེས་སྟོར་བ་ཡིན་པས་འཆི་ངེས་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གང་ལའང་ཡིད་བརྟན་མེད་པས་མ་ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་སྟེ། འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་དངོས་པོ་ཅི་ལའང་མི་ཆགས་ པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དཔེ་དུ་མ་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པར་བསྟན་པ་ནི། ཚོང་འདུས་བཞི་མདོ་འགྲོན་ཁང་གནས་རྣམས་སུ། །ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་འདུས་ཤིང་འགྱེས་པའི་དཔེས། །འདུས་པ་འབྲལ་ཞེས་ངེས་པར་སྙིང་ནས་བསམ། །ཉོ་ཚོང་གི་ཕྱིར་མང་པོ་འདུས་པའི་ས་དང་། ལམ་གྱི་བཞི་མདོ་དང་། འགྲོན་ཁང་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་དར་ཅིག་རྟག་རྟག་འདྲ་ཡང་། མྱུར་དུ་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སོ་སོར་འགྱེས་པ་བཞིན་དུ། ད་ལྟ་བདག་དང་དགྲ་གཉེན་དང་། བར་མའི་སེམས་ཅན་རྣམས་གནས་གཅིག་ཏུ་འདུས་སམ། འདུས་པ་མཐོང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་བསམས་ལ། རང་གི་ཕ་མ་གཉེན་འདུན་མཁན་སློབ་གྲོགས་མཆེད་ཕལ་པ་སྟེ། གང་དུ་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་ཀྱང་རུང་། དེར་ཡོད་རིང་ལ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་མི་འཐབ། མི་འཚེ། ངན་མི་སྨྲ། གཤེ་སྐུར་མི་གདབ་སྟེ། འབྲལ་བ་ན་འགྱོད་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐ་ན་གྲུ་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་ཀྱང་འབྲལ་བའི་བློ་བཞག་ནས་མི་འཐབ་ཅིང་། ཡིད་དགའ་བར་བྱའོ། །གཞན་ལྟ་ཞོག་རང་གིའང་ཚེ་སྟོད་ཁང་པ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཕ་མ་དང་། བཟའ་ཚོ
【漢語翻譯】 壽命是不確定的。其中現在五十歲已經過半，壽命就更加短促了。現在世間上所有的人和牲畜等有情眾生，如果在一百年內全部無一遺漏地死去，就應該捨棄我執常有的心，從內心深處精進修持殊勝的佛法。此外，三界六道所攝的一切有情眾生，各自因業力而受生，無論高低、大小、苦樂、善惡、貧富、盛衰，乃至尊卑等一切好壞顯現，壽命長的能活到一劫，最終也會死亡；壽命短的僅有剎那，最終也會死亡；壽命中等的，能活年月等，最終也會死亡。如《涅槃經》所說：「一切有為法，有生必有死，有合必有離，壽命雖無數，終歸於盡。」因此，一切眾生都是無常變遷的，如果我獨自希望常存，那就是顛倒的妄想。應當思維必定會死亡，對任何事物都不要信任，修持不執著的觀念。《大圓滿智慧》中說：「一切有為法都是無常的，因此對於任何事物都不要執著，應當精進修持這種觀念。」以下用多種比喻來說明無常：在集市、十字路口、客棧等處，來自各方的人們聚集又離散，應當從內心深處思維，相聚終將離別。爲了買賣貨物而聚集的場所，道路的十字路口，以及客棧等處，許多人聚集在一起，雖然暫時看起來好像是常住的，但很快就會像鳥獸般各自飛散。現在，我和怨親以及中等眾生聚集在一處，或者看到聚集在一起，都要思維一切都是無常的。對於自己的父母、親友、恩人、師長、道友以及普通人等，無論在哪裡相聚，在相聚期間，不要互相爭鬥、不要互相傷害、不要惡語相向、不要謾罵侮辱，這樣在離別時才不會產生後悔。甚至同乘一條船，也要抱著離別的想法，不要爭鬥，要心情愉快。更何況是其他，即使是自己，一生中在同一所房子里聚集的父母和夫妻
【英語翻譯】 Life is uncertain. Among them, now that fifty years have passed, life is even shorter. All sentient beings, such as humans and animals, that exist on this earth now, if they all die without exception within a hundred years, then we should abandon the mind that clings to a permanent self and diligently practice the sacred Dharma from the depths of our hearts. Furthermore, all sentient beings included in the three realms and six classes take bodies according to their own karma. Whether they are great or small, happy or suffering, virtuous or non-virtuous, prosperous or declining, high or low, all appearances of good and bad, even if they live for an eon, will eventually die. Even if they live for only a moment, they will eventually die. Even if they live for a medium amount of time, such as years, months, or days, they will eventually die. As it is said in the Nirvana Sutra: "All conditioned things are impermanent. Where there is birth, there is death. Where there is assembly, there is separation. Even if life lasts for countless years, it should be known that it will eventually end." Therefore, since all sentient beings are impermanent and changing, it is foolish to hope that I alone will be permanent. Thinking that death is certain, and having no trust in anything, cultivate the thought of non-attachment. In the All-Accomplishing Wisdom it says: "Since all conditioned things are impermanent, one should not be attached to anything, and one should diligently cultivate this thought." The following uses various examples to illustrate impermanence: In marketplaces, crossroads, inns, and other places, people from all directions gather and disperse. From the depths of your heart, contemplate that assembly will inevitably lead to separation. In places where many gather for buying and selling, at crossroads, and in inns, all the many people who gather there, although they may seem permanent for a while, quickly scatter in different directions like birds. Now, whether I, enemies, friends, or neutral sentient beings gather in one place, or see others gathering, think that everything is impermanent. With regard to one's own parents, relatives, benefactors, teachers, Dharma friends, and ordinary people, wherever you gather together, during the time you are together, do not fight with each other, do not harm each other, do not speak ill of each other, and do not scold or insult each other, so that you will not feel regret when you separate. Even when boarding the same boat, keep in mind the thought of separation, do not fight, and be happy. Let alone others, even oneself, the parents and spouses who have gathered in the same house in the early part of life
============================================================
==================== 第 121 段 ==================== 【原始藏文】 ་དང་། ཕྱུགས་ལུག་དང་། སྒོ་ཁྱི་དང་། སྤྱད་ཆ་རྣམས་ལ་སོམས་དང་། དེའི་དུས་ན་རྟག་རྟག་འདྲ་བས། བདག་ཏུ་འཛིན་ཞིང་། འཐབ་རྩོད་དང་། དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་། ད་ལྟ་གང་ ན་ཡོད། གཅིག་ཏུ་མེད་དེ་ལ་ལ་ཤི། ལ་ལ་སོང་། ལ་ལ་འདུ། ལ་ལ་འབྲལ་བ་ལ་ལྟོས། དེས་ན་གར་སྡོད། སུ་དང་འགྲོགས། ཅི་བྱེད་ཀྱང་འབྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བཞག་ལ། སུ་དང་ཡང་མི་འཐབ། མི་འཚེ། བཟོས་བླང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །མི་རྟག་པའི་ཚོམས་ལས། འདུས་པ་ཐམས་ཅད་འབྲལ་བས་ན། །གང་ལའང་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བས། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་བདག་ཉིད་ལ། །ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་མེད་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་། ལོངས་སྤྱོད་འབྱོར་པ་ཕུན་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི། །གྲོང་རྣམས་སྟོངས་ཤིང་མེད་པར་གྱུར་པའི་དཔེས། །བསགས་པ་འཛད་ཅེས་ནོར་རྣམས་གང་ལ་ཡང་། །མི་རྟག་སྙིང་པོ་མེད་པས་མ་ཆགས་བྱ། །རང་གི་ཚེ་སྟོད་དང་། བར་དང་། དེའི་གོང་ནས་སྟོངས་པའི་གྲོང་རྙིང་པ་དག་ལ་བསམས་ནས། འདི་དག་ནའང་སྔོན་འབྱོར་པ་དང་བདེ་བ་དང་སྐྱིད་ཅིང་ཉམས་དགའ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཡོད་ཀྱང་། མཐར་འདི་ལྟར་གྱུར། བདག་གི་ནོར་དང་ཁང་པ་དང་རྫས་ཀྱང་འདི་ལས་མ་འདས། གཞན་ཡང་འདི་ལས་མ་འདས་པས་བདག་གི་ནོར་དང་རྫས་རྣམས་ཀྱང་འདོར་བས། བདག་གིས་འདི་འདོར། འདིས་བདག་འདོར་བས། འདི་དག་རང་དབང་ཡོད་རིང་ལ་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་གཏང་བར་བྱའོ། །ཆོས་ལ་བཏང་བས་ཐར་པ་འགྲུབ་ངེས་སྙམ་དུ་ བསམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་གཡོ་བ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་ཆབས་གཅིག་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཏང་བ་མཆོག །ཐམས་ཅད་བཏང་བས་མྱ་ངན་འདའ། །བདག་བློ་མྱ་ངན་འདས་པ་བསྒྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེའང་ནོར་རྫས་གང་ལའང་སྤྱད་དབང་མེད་པ་ཡོང་བས་ད་ལྟ་སྤྱོད་དབང་ཡོད་དུས་དགེ་བ་ལ་རང་གིས་བཏང་ན་དགེ་བ་ཆེར་འཐོབ་ཀྱི་ཤི་དུས་གཞན་ལ་ཁ་ཆེམས་བཞག་པའི་ལུགས་བཞིན་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཕན་པ་ཆུང་ལ། མལ་གྱི་མཐའ་མར་ལྷུང་དུས་རང་གི་རྫས་ལ་གཞན་གྱིས་བགོ་བཤའ་མི་འཆམ་པ་ནི་སྡིག་པའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཆོས་ལ་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཐོག་མར་རང་སེམས་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་མཁས་གྲུབ་དག་གི་གསུང་ལས། འདོད་པ་ཆུང་ན་འཕགས་པའི་རིགས་ཡིན་ཞིང་། །འདོད་པ་ཟད་ན་འཕགས་པ་དངོས་ཡིན་པས། །རྟག་ཏུ་འདོད་པ་ཆུང་ལ་བསླབ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འགྱུར་ཞིང་མི་རྟག་པས་ཀྱང་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་པ
【漢語翻譯】 ，以及牲畜牛羊、家犬和用具等等。想想看，在它們存在的時候，總是被認為是恒常不變的，因此人們執著於它們，爭鬥和辯論也隨之而來。但現在它們在哪裡呢？沒有一個是永恒的，有些已經死去，有些已經離去，有些還在，有些則面臨分離。因此，無論你住在哪裡，與誰交往，做什麼事情，都要將分離的觀念銘記於心，不要與任何人爭鬥，不要傷害任何人，努力獲取有益的東西。在無常的章節中說：因為一切聚合終將分離，所以對任何事物都不能信任。對於眾生和自己，不要執著和貪戀。如是說。此外，擁有豐富享用和財富的城市，也以其最終荒蕪消失為例證。積聚終將耗盡，因此對於任何事物，都不要貪戀，因為它們無常且沒有意義。想想自己生命中的早期、中期，以及更早時候就已荒廢的古老城鎮。在這些城鎮中，過去也曾有過財富、安樂、快樂和令人愉悅的享用，但最終都變成了這樣。我的財富、房屋和物品也無法逃脫同樣的命運。既然無法逃脫，我的財富和物品也終將被捨棄。我捨棄它們，它們也捨棄我。因此，在擁有自主權的時候，就應該將它們用於佛法方面。想著通過用於佛法，一定能夠獲得解脫，從而從無意義的變動享用中獲取有意義的東西。《入菩薩行論》中說：同時捨棄一切，將之佈施給眾生是最好的。通過捨棄一切，就能超越痛苦。我的智慧致力於超越痛苦。如是說。因為無論什麼財物，最終都會失去使用的權利，所以現在擁有使用權利的時候，如果自己用於善事，就能獲得更大的善報。如果像臨終時立下遺囑那樣去做，利益就很小了。當躺在床榻邊緣的時候，自己的財物被他人分割不均，這就會成為罪惡的根源。因此，出家並專注于佛法的人，在佛法的開端，首先要學習減少自己的慾望。正如古代的智者和成就者所說：慾望小就是高尚的種姓，慾望斷盡就是真正的聖者。因此，要經常學習減少慾望。變化和無常也會帶來厭離心。
【英語翻譯】 , as well as livestock like cattle and sheep, domestic dogs, and various utensils. Think about it, when they existed, they were always considered constant and unchanging, so people became attached to them, and disputes and arguments arose. But where are they now? None of them are permanent; some have died, some have left, some are still here, and some are facing separation. Therefore, wherever you live, with whomever you associate, and whatever you do, keep the notion of separation in mind, do not fight with anyone, do not harm anyone, and strive to acquire beneficial things. In the chapter on impermanence, it says: Because all gatherings will eventually separate, one cannot trust anything. For sentient beings and oneself, do not be attached or greedy. Thus it is said. Furthermore, the cities that are full of enjoyment and wealth also serve as examples of their eventual desolation and disappearance. Accumulation will eventually be exhausted, so do not be attached to anything, as they are impermanent and meaningless. Think about the ancient towns that have been desolate from the early, middle, and even earlier stages of your life. In these towns, there used to be wealth, comfort, happiness, and delightful enjoyments, but eventually they all became like this. My wealth, houses, and possessions cannot escape the same fate. Since they cannot escape, my wealth and possessions will eventually be abandoned. I abandon them, and they abandon me. Therefore, while you have autonomy, you should use them for Dharma purposes. Thinking that by using them for Dharma, you will surely attain liberation, thereby taking something meaningful from meaningless and changing enjoyments. In "Entering the Bodhisattva's Way," it says: To give away everything at once, to give it to sentient beings is the best. By giving away everything, one can transcend suffering. My wisdom is dedicated to transcending suffering. Thus it is said. Because no matter what possessions you have, you will eventually lose the right to use them, so if you use them for good deeds while you have the right to use them, you will receive greater merit. If you do it like making a will at the time of death, the benefit is small. When you are lying on the edge of the bed, the unequal division of your possessions by others becomes the root of sin. Therefore, those who have renounced and are focused on the Dharma, at the beginning of the Dharma, must first learn to reduce their desires. As the ancient wise and accomplished masters said: Small desire is a noble lineage, and the exhaustion of desire is a true sage. Therefore, one should always learn to reduce desires. Change and impermanence also generate renunciation.
============================================================
==================== 第 122 段 ==================== 【原始藏文】 ར་གདམས་པ་ནི། མཐོ་རིས་གྲོང་གི་འབྱོར་པས་མངོན་མཐོ་བ། །ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བའི་དཔེས། །འབྱོར་ཚེ་དྲེགས་པས་སྙེམས་པ་མེད་པར་མཛོད། །ལྷའི་བདེ་བ་ལ་སྤྱད་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་བ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཐོབ་ནས་ཡང་ བྲན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། ལྷ་མིའི་དགའ་བ་ཐོབ་ནས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པ་བསམས་ཏེ། རང་གི་འབྱོར་པ་ཅུང་ཟད་ལ་དྲེགས་ཤིང་རློམས་སེམས་མི་བྱ་བར་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་བཞག་དགོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཚངས་རིས་ལ་སོགས་བསམ་གཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཀུན། །བདག་རྟོག་བག་ལ་ཉལ་བ་མ་གཟིགས་པས། །ཕྱིས་ནས་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་ཆ་མེད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །སླར་ཡང་ས་སྟེང་ཉིད་དུ་ལྷུང་གྱུར་ཞིང་། །འཁོར་བར་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དྲེགས་པ་སྤངས་པའང་། གསོ་བ་བརྒྱད་ལས། སྐྱེ་བོ་གསོ་བའི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་ལས། ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་དེ་དག་ལས། །ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་རྒྱང་རིང་བས། །སྐྱིད་སྡུག་སྣ་ཚོགས་ད་གདོད་འབྱུང་། །འབྱོར་ཡང་དྲེགས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །རྒུད་ཀྱང་ཞུམ་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚེ་འདི་ཉིད་ལའང་། ཚེ་སྟོད་སྐྱིད་པ། ཚེ་སྨད་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བསམས་ཏེ། འབྱོར་པ་རྒུད་པའི་ཆོས་ཅན། ལང་ཚོ་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན། གཉེན་གྲོགས་འབྲལ་བའི་ཆོས་ཅན། ཐམས་ཅད་ཡིད་བརྟན་མེད་པར་ཤེས་ནས་མི་རྟག་པའི་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་དེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཆུ་ཟླ་འདྲ། ། གཟུགས་བརྙན་མཚུངས་ཤིང་བྲག་ཅ་འདྲ་བ་དང་། །མིག་ཡོར་དག་དང་གར་ལ་བལྟ་བ་དང་། །རྨི་ལམ་མཉམ་པར་སྐྱེས་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། དར་བ་ཡོད་ན་རྒུད་པ་ཡོད། །འདུས་པ་ཡོད་ན་འབྲལ་བར་འགྱུར། །ལང་ཚོ་དེ་ཡང་མི་རྟག་སྟེ། །དར་བའི་མདོག་ཀྱང་ནད་ཀྱིས་འཕྲོག །རྟག་པའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མཐར་རྒུད་པའོ། །རྒྱལ་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་གོ་ཞེས་སོ། །སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་གནས་སྐབས་མི་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་པ་ནི། ཕྱི་ནང་དུས་བཞི་ན་ཚོད་འགྱུར་བས་ཀྱང་། །མི་རྟག་འཆི་བར་ངེས་ཀྱིས་རྟག་འཛིན་སྤོངས། །སྔོན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཡང་བསྐལ་པ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་དང་། སུམ་ལྡན་དང་།
【漢語翻譯】 關於傲慢的教誡：如同高居天界城市般的富裕，卻在死後墮入惡道的例子一樣，富有時不要因傲慢而自滿。享用天界的安樂后墮入地獄，獲得轉輪王的地位后又轉生為奴隸，獲得天人的喜悅后墮入惡道等等，要常常思維這些。不要因為自己稍微富有就傲慢自大，而要一心專注于無常的觀念。正如大學者龍樹菩薩所說：即使是梵天等禪定圓滿者，因為沒有看到潛伏的「我」的執著，後來也會毫無疑問地墮入地獄。又說：即使成爲了轉輪聖王，最終也會墮落到地面上，在輪迴中再次轉生為奴隸。所以要捨棄傲慢。在《八支療法》中，《滋養眾生的甘露》這本關於世間法則的書中說：從那些尋求解脫的人們來看，業力的牽引是如此遙遠，以至於各種各樣的苦樂才會出現。富有時不要傲慢，貧困時也不要沮喪。就像這樣。因此，即使在今生，也要想到前半生快樂，後半生痛苦等等的變化。財富具有衰敗的性質，青春具有無常的本性，親友具有離別的性質，認識到一切都不可靠，從而生起對無常的厭離心。《廣大游舞經》中說：這些慾望的品質如同水中的月亮，如同映象和山谷的回聲，如同眼花繚亂和觀看戲劇，要認識到它們如同夢境一般。《涅槃經》中說：有興盛就有衰敗，有相聚就有分離，青春也是無常的，興盛的容顏也會被疾病奪走，沒有什麼事物是永恒的。在《海龍王請問經》中說：一切財富最終都會衰敗，國王的享受和權力也都是無常的。依賴於外器內情的顯現，由於暫時的無常而生起厭離心：由於外在內在四季和年齡的變化，確信無常和死亡，從而放棄對常有的執著。過去在這個贍部洲（Jambudvipa，南贍部洲）也曾有過圓滿劫的時代，以及三時劫。
【英語翻譯】 The Instruction on Arrogance: Just as the prosperity of a heavenly city can lead to a fall into the lower realms after death, do not become complacent with arrogance when you are wealthy. Reflect on how one can fall into hell after enjoying the bliss of the gods, be reborn as a slave after attaining the status of a universal monarch, and fall into the lower realms after experiencing the joy of gods and humans. Do not become arrogant or conceited with your own slight wealth, but instead, keep the awareness of impermanence close at hand. As the esteemed teacher Nagarjuna said: "Even those with perfect meditation, such as Brahma, will undoubtedly be born in hell later, because they have not seen the latent clinging to 'self'." And: "Even having become a universal monarch, one will eventually fall back to the earth and be reborn as a slave in samsara." Therefore, abandon arrogance. In the Eight Branches of Healing, in the book called "The Drop that Nourishes Beings," which deals with worldly laws, it says: "From the perspective of those seeking liberation, the pull of karma is so far-reaching that various kinds of happiness and suffering will arise. Do not be arrogant when wealthy, nor be discouraged when impoverished." Like that. Therefore, even in this life, think about how the first half of life can be happy and the second half can be miserable, and so on. Wealth has the nature of decline, youth has the nature of impermanence, friends and relatives have the nature of separation. Knowing that everything is unreliable, generate a sense of disillusionment with impermanence. In the Extensive Play Sutra, it says: "These qualities of desire are like the moon in water, like reflections and echoes in a valley, like optical illusions and watching a play, know them to be like dreams." In the Nirvana Sutra, it says: "If there is prosperity, there is decline; if there is gathering, there will be separation; youth is also impermanent; even the color of prosperity is stolen by disease; there is nothing that is permanent." In the Ocean-Requested Sutra, it says: "All wealth will eventually decline; the enjoyments and power of kings are also impermanent." Based on the impermanence of the appearance of the outer and inner worlds, generate disillusionment: Due to the changes of the four seasons and ages, both external and internal, be certain of impermanence and death, and abandon clinging to permanence. In the past, in this Jambudvipa (Southern Continent), there was also the age of the perfect eon, and the three-time eon.
============================================================
==================== 第 123 段 ==================== 【原始藏文】 ཉིས་ལྡན་དང་། ཐ་མ་རྩོད་ལྡན་གྱི་དུས་བཞིར་འགྱུར་བ་དང་། མི་ཚེ་གཅིག་ལའང་བཙས་པ་བུ་ཆུང་གི་དུས་དང་། བྱིས་པ་གཞོན་པའི་དུས་དང་། དར་ལ་བབ་པའི་དུས་དང་། རྒས་ཤིང་འཁོགས་པའི་དུས་དང་བཞིར་འགྱུར་བ་དང་། ལོ་གཅིག་ལའང་། དཔྱིད་ས་བོན་རྨོ་རྐོའི་དུས་དང་། དབྱར་ལོ་འདབ་བརླན་རྒྱས་ཀྱི་དུས་དང་། སྟོན་འབྲས་བུ་བཅུད་རྫོགས་ཀྱི་དུས་དང་། དགུན་ས་སྐམ་རྡོ་འཁྱགས་ཀྱི་དུས་དང་བཞིར་འགྱུར་བས་མི་རྟག་སྟེ། མི་རྟག་པའི་གཏམ་ལས། སོས་ཀ་ཟླ་བ་བསིལ་བས་མཚོན་ པའི་སྟོན་དུས་འདི་འབྱུང་ཞེས། །རབ་ཏུ་དགའ་འགྱུར་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དག་གི་ཚེ་འདི་ནི། །ཟད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཤིན་ཏུ་མི་དགར་སེམས་པའང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། སྲིད་གསུམ་མི་རྟག་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་འདྲ། །འགྲོ་བའི་སྐྱེ་འཆི་གར་ལ་བལྟ་དང་མཚུངས། །ཞེས་པ་དང་། ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འདི་དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བདེན་པ་མིན། །འདུས་བྱས་རྨི་ལམ་མཚུངས་པར་བརྟགས་ནས་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་ས་དང་སྟོབས་རྣམས་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་རྒྱལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྟག་ཏུ་བརྩོན་པས་རབ་ཏུ་འབད་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །ཕྲ་བ་སྐད་ཅིག་གིས་འགྱུར་བས་མི་རྟག་པའི་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་པ་ནི། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་དུས་ནི་སྐད་ཅིག་མ། །བར་སྣང་གློག་འགྱུ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པས། །མྱུར་བ་ཉིད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབས་ཤིག །རགས་པར་སྣང་བ་ལ་བདེན་པར་མི་འཐད་དེ། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུ་གནས་པས། རགས་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པའི་བློ་མ་གཏོད། ལུས་ཀྱང་རྡུལ་ཆར་ཆ་ཤས་མེད་ཅིང་། སེམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པས་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལུས་སེམས་ལ་གཅེས་སྤྲས་ཀྱི་གཟེབ་མ་བཅད། བར་ལོངས་སྤྱོད་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་འཁྲིས་མ་གདགས། འཁོར་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ལ་བག་ཆགས་ངན་པའི་གདེང་མ་འཆའ། གང་ལའང་སྙིང་པོ་མེད་པས་མི་རྟག་པའི་ སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འགྲོ་བའི་ཚེ་འགྲོ་ནམ་མཁའི་གློག་འདྲ་སྟེ། །རི་གཟར་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུར་མྱུར་མགྱོགས་འགྲོ། །ཞེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། སྲོག་ནི་རྟག་ཏུ་དགྲ་དུ་མས་བསྐོར་ཏེ། སྐད་ཅིག་རེ་རེས་ཉམས་པར་བྱེད་ཀྱི། འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ་ཅེས་པ་དང་། སྔ་མ་ལས། ལྟག་ཆུ་ཆད་པའི་རྫིང་བཞིན་དུ། །སྣོན་མེད་གོད་པ་དང་བཅས་པ། །བདག་གི་ཚེ་ནི་རྟག་གོ་ཞེས། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་བདེན་པ
【漢語翻譯】 二倍和末世爭鬥時期的四種變化，一生也變成出生嬰兒時期、孩童年幼時期、成年時期、衰老朽邁時期四種變化，一年也變成春季播種耕作時期、夏季禾苗枝葉繁茂時期、秋季果實精華圓滿時期、冬季土地乾燥冰凍時期四種變化，所以是無常的。關於無常的話語中說，以涼爽的夏季月份為代表的秋季來臨，所有極度歡喜的人們的生命，都將耗盡，卻沒有誰真正不悅地思考此事。如《廣大嬉戲經》中所說：三有無常如秋天的云，眾生的生老病死如同觀看舞蹈。如《勝鬘經》中所說：這些如幻術般並非真實，將有為法觀想為如夢一般，對於度母、地、力量等，以及菩提支、勝者之法等，要恒常精進，努力修持。因此，由於細微的剎那變化而生起無常的厭離心：色是微塵，時間是剎那，如虛空閃電般無常，迅速修持殊勝之法。對於粗大的顯現不應執著為真實，因為微塵安住于無分，因此粗大並不成立，所以不要對外境產生貪戀。身體也是微塵聚合沒有分，心也是剎那沒有分，因此不要對所執著的身體和心進行珍愛裝飾，不要對中間的受用、如幻的顯現產生真實執著的依戀，不要對輪迴的各種錯亂產生惡習的依賴，因為任何事物都沒有實義，所以要生起強烈的無常厭離心。如《廣大嬉戲經》中所說：眾生的壽命如同天空的閃電，如同懸崖上傾瀉的流水般迅速流逝。如《大涅槃經》中所說：生命總是被眾多怨敵包圍，每一剎那都在衰減，沒有增長的時候。如前者所說：如同池塘的水逐漸減少，沒有補充只有損耗，我的生命是永恒的，怎麼會是真的呢？
【英語翻譯】 The twofold and the four changes of the degenerate age, and a lifetime also changes into four stages: the time of a newborn infant, the time of a young child, the time of adulthood, and the time of old age and decay. A year also changes into four stages: the time of spring sowing and plowing, the time of summer when the leaves of the crops flourish, the time of autumn when the essence of the fruits is complete, and the time of winter when the ground is dry and frozen. Therefore, it is impermanent. In the words about impermanence, it is said that the autumn season, represented by the cool summer months, arrives, and the lives of all beings who are extremely happy will be exhausted, but no one truly thinks about this with displeasure. As it is said in the Extensive Play Sutra: The three realms are impermanent like autumn clouds, and the birth and death of beings are like watching a dance. As it is said in the Vimalakirti Sutra: These are like illusions and are not real. Having contemplated conditioned phenomena as being like dreams, constantly strive and diligently practice the perfections, grounds, and powers, as well as the limbs of enlightenment and the teachings of the Victorious Ones. Therefore, generate renunciation of impermanence due to the subtle momentary changes: Form is a dust particle, time is a moment, impermanent like lightning in the sky, quickly practice the supreme Dharma. It is not appropriate to cling to gross appearances as being real, because dust particles abide indivisibly. Therefore, grossness is not established, so do not develop attachment to external objects. The body is also an aggregation of dust particles without parts, and the mind is also a moment without parts. Therefore, do not adorn or cherish the body and mind that are being clung to. Do not attach true clinging to the illusory appearances of intermediate enjoyment. Do not rely on the negative imprints of the various confusions of samsara, because nothing has essence. Therefore, generate strong renunciation of impermanence. As it is said in the Extensive Play Sutra: The life of beings is like lightning in the sky, flowing swiftly like water cascading down a cliff. As it is said in the Great Nirvana Sutra: Life is always surrounded by many enemies, and it diminishes with each moment, and there is no increase. As the former said: Like a pond with diminishing water, with no replenishment and only depletion, how can it be true that my life is eternal?
============================================================
==================== 第 124 段 ==================== 【原始藏文】 ར་རུང་། །ཞེས་སོ། །འཁོར་བར་སྣང་དུས་ནས་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་ཟིན་པས་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་པར་གདམས་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་སྣོད་དང་འགྲོ་བ་གཡོ་འགྱུར་ཞིང་། །སྒྱུ་མ་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད། །དེ་ཕྱིར་མི་རྟག་ཅེས་བྱས་འཁོར་བ་འདི། །བདག་བྱས་བཟུང་སྟེ་བཏང་བ་འགའ་ཡང་མེད། །སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བའི་སྐྱེ་འགྲོ་རྫས་དང་ཡོ་བྱད་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འདུ་བྱེད་བརྟན་པ་མ་ཡིན་མི་རྟག་སྟེ། །རྫ་སོ་མ་བཏང་ལྟ་བུར་འཇིག་པའི་བདག །གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བརྙན་པོ་བྱས་དང་མཚུངས། །བྱེ་མའི་ཁང་བུ་འདྲ་བའི་མི་རྟག་སྟེ། །ཞེས་པ་དང་། ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། སྲོག་ནི་བརྟན་པ་མེད་པར་མི་རྟག་གཡོ། །འཇིམ་པའི་བུམ་པ་ལྟ་བུར་འཇིག་པ་ཅན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ འདུས་བྱས་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་དེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྐད་ཅིག་ཡ་མ་བརླ། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་ཞིང་རྫུན་པ་ཅན། །ཆུ་ཡི་དབུ་བ་ལྟ་བུར་སྙིང་པོ་མེད། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ལས་བྱུང་བ་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་འཇིག་པར་ངེས་པའི་ཚུལ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི། མི་རྟག་གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་ན་སྲིད་པ་གསུམ། །གནས་བཅས་དེ་ཡི་དབང་སྒྱུར་བརྒྱུད་མར་འཁོར། །གཞན་དུ་མི་འགྲོ་གནས་དེར་ཆགས་ཤིང་ཞེན། །འཆི་བདག་དེས་ཀོ་རྟག་ཏུ་དམ་དུ་བཟུང་། །སྐྱེ་བ་ཉིད་ནས་འཆི་བར་སྐྱེས་པ་ཅན། །བརྒྱུད་མར་འཁོར་བའི་གྲོགས་པོ་འགྲོ་དྲུག་ཀུན། །ད་ནི་འདི་ནས་ཕྱིན་པ་མི་ལེགས་སམ། །བདག་དང་ལྷན་ཅིག་ཐར་པའི་གྲོང་དུ་འདེང་། །དེར་ནི་འཆི་མེད་རྒྱལ་བའི་འབྱོར་པས་མཛེས། །རྟག་ཏུ་ཞི་བདེ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །སྲིད་པ་འཁོར་བའི་དཔེ་ཆུང་གི་སྐབས་སུ། འདུལ་བ་མདོ་རྩ་བ་གནས་མལ་གྱི་གཞི་ལས། དེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་སྲིན་པོས་བཟུང་བར་རོ་ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ངེས་པས་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་པ་ནི། འབྱུང་བཞི་འདུས་ཕྱིར་སྣོད་བཅུད་འཇིག་པ་ཅན། །ལུས་ཅན་གཡོ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་བརྙིངས་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འདུས་པ་རྣམས་དང་། སྐྱེས་ བུས་མ་བྱས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཆུའི་དབུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་དུ་སྣང་བ་རྣམས་དང་། མི་རྟག་པ་འགྱུར་བའི་དཔེར་སྐྱེས་པ་སྤྲིན་དང་། གློག་དང་། འཇའ་དང་། བྲག་ཅ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྐྱེས་པས་མི་རྟག་པ་འག
【漢語翻譯】 如是。如是。從輪迴顯現之時起，就已經成立了有為法無常的自性，因此教導生起厭離心：各種各樣的器物和眾生都在變動，如同幻術和水中的樹木一樣沒有實義。因此，這個被稱為無常的輪迴，沒有誰能佔為己有並抓住不放。顯現為器情世間的有情、物質和用具，輪迴的錯覺、安樂和痛苦，一切都是無常的。如《廣大遊戲經》中說：有為法不是堅固的，是無常的，如同沒有燒製的陶器一樣，是壞滅的自性。如同模仿別人的財物一樣，如同沙堡一樣是無常的。又如《郁伽長者經》中說：生命是不穩固的，是無常變動的，如同泥土做的瓶子一樣是壞滅的。因此，一切有為輪迴的法都是無常且沒有實義的。如《廣大遊戲經》中說：慾望的功德轉瞬即逝，如同幻術和海市蜃樓一樣是虛假的，如同水泡一樣沒有實義，應當了知是從分別念中產生的。因此，對於必定壞滅之理生起厭離心：無常閻羅的腹中，三有世界，連同所處之地，都在他的掌控下週而復始地輪轉。不會去往他處，執著迷戀於此地。死主總是緊緊抓住。從出生之時起就註定要死亡。週而復始輪轉的道友六道眾生，現在從這裡離開不好嗎？與我一同前往解脫的城市。那裡有不死自在的勝利者所擁有的莊嚴，恒常寂靜安樂的自性自然成就。這是總結的偈頌。在輪迴小品中，《毗奈耶根本經·處所之基》中說：這一切都被無常的羅剎所抓住。以確定之理生起厭離心：四大聚合，因此器情世間是壞滅的。有情變動的城市會衰老。這些有為法的無常，是因緣聚合所致，以及不是人所造作的無常，如水泡等顯現為器物，以及無常變化的例子，如雲、閃電、彩虹、冰雹等，以及人所造作的無常
【英語翻譯】 Thus it is. Thus it is. From the time samsara appears, the nature of impermanence of compounded phenomena has already been established, therefore, it is taught to generate renunciation: All kinds of vessels and beings are changing, like illusions and trees in water, they have no essence. Therefore, this samsara, which is called impermanent, no one can claim as their own and hold on to. The sentient beings, substances, and utensils that appear as the container and its contents, the illusions, happiness, and suffering of samsara, are all impermanent. As it is said in the Extensive Play Sutra: 'Conditioned phenomena are not stable, they are impermanent, like unfired pottery, they are of the nature of destruction. Like imitating the wealth of others, like a sandcastle, it is impermanent.' And as it is said in the Sutra Requested by Ugraparipṛcchā: 'Life is unstable, it is impermanent and moving, like a clay pot, it is subject to destruction.' Therefore, all compounded phenomena of samsara are impermanent and without essence. As it is said in the Extensive Play Sutra: 'The qualities of desire are fleeting, like illusions and mirages, they are false, like water bubbles, they have no essence, you should know that they arise from conceptual thought.' Therefore, generate renunciation towards the certainty of destruction: In the belly of the impermanent Yama, the three realms, together with their abodes, revolve continuously under his control. They do not go elsewhere, they cling and are attached to this place. The Lord of Death always holds them tightly. From the moment of birth, they are destined to die. The companions of the six realms who revolve continuously, is it not better to leave from here now? Let us go together to the city of liberation. There, it is adorned with the wealth of the immortal victorious ones, the nature of constant peace and happiness is naturally accomplished. This is the concluding verse. In the chapter on the small example of samsara, in the Root Vinaya Sutra, the Basis of Abodes, it is said: 'All of this is seized by the impermanent rakshasa.' Generate renunciation with the certainty of reason: Because the four elements are combined, the container and its contents are subject to destruction. The city of sentient beings that moves will decay. These impermanent compounded phenomena are caused by the aggregation of causes and conditions, and the impermanence that is not created by humans, such as water bubbles, etc., appear as vessels, and examples of impermanent changes, such as clouds, lightning, rainbows, hail, etc., and the impermanence created by humans.
============================================================
==================== 第 125 段 ==================== 【原始藏文】 ྲོ་བ་རྣམས་དང་། ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་མི་རྟག་པ་སྒྱུ་མ་མིག་འཕྲུལ་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ངེས་པའི་དུས་མེད་པར་མི་རྟག་པ་རང་གི་ཚེ་ལ་བསམས་ནས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་དལ་བར་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་རིགས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འདུ་བྱེད་མི་རྟག་མར་མེའི་འོད་དང་འདྲ། །མྱུར་དུ་འབྱུང་ཞིང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། །རླུང་དང་མཚུངས་པས་རིང་དུ་མི་གནས་ཤིང་། །ཆུ་བུར་ལྟ་བུར་ཉམ་ཆུང་སྙིང་པོ་མེད། །གཡོ་བ་མེད་ཅིང་བརྟགས་ན་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སེམས་ནི་སླུ་བར་བྱེད། །རྡུལ་མེད་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར། །བརྩོན་འགྲུས་ནམ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏ་རེ། །ཞེས་སོ། །ངེས་པར་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་བསམ་པ་ནི། མཐའ་བཞིས་བསྡུས་ཕྱིར་རྟག་པ་འགའ་ཡང་མེད། །ཚེ་ལ་ངེས་མེད་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པས། །ངེས་པར་འཆི་ཞེས་སྙིང་ནས་བསམ་པར་བྱ། །མི་ལུས་ཐོབ་པའི་རྟེན་འདི་ལ་མཐའ་བཞིའི་རྒྱས་བཅིངས་ཏེ་བདེ་བའི་སྐབས་མེད་པས་དམ་པའི་ཆོས་བྱ་དགོས། དེ་ཡང་སྐྱེས་པའི་མཐའ་འཆི། འདུས་པའི་མཐའ་འབྲལ། བསགས་པའི་མཐའ་འཛད། མཐོན་པོའི་མཐའ་ལྟུང་བས་ ཡིད་བརྟན་མེད་དེ་འདོར་ངེས། ཁྱད་པར་དུ་རང་གི་ལུས་དབུ་བ་ལྟ་བུ་འདི་འཇིག་ངེས། ནམ་འཆི་ཆ་མེད། དེ་རིང་ཁོ་ན་ལའང་འཆིའམ། སང་འཆིའམ། དོ་ནུབ་འཆིའམ། མལ་འདིར་ཉལ་བ་འདི་ལས་ཤི་ནས་སང་ནི་ལྡང་བ་མེད་པ་ཞིག་འབྱུང་ངམ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། མཚན་མོ་བཟང་པོའི་མདོ་ལས། སང་ཙམ་འཆི་འམ་སུས་ཤེས་ཀྱིས། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་བསྟུན་ཏེ་བྱ། །འཆི་བདག་སྡེ་ཆེན་དེ་དང་ནི། །ཁྱེད་ཀུན་བཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་རིང་ཁོ་ན་མི་འཆི་ཞེས། །བདེ་བར་འདུག་པ་རིགས་མ་ཡིན། །འཆི་བདག་སྡེ་ཆེན་དེ་དང་ནི། །བདག་ཅག་བཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། ཉམས་ཆུང་གྱི་ནའི་ཕུང་པོ་འདི། །སྐྱོན་མང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། །རྒ་དང་ནད་འཆིས་རྟག་ཏུ་གཙེས། །སྲིད་པའི་ཆོས་ནི་མཐའ་ཡས་པ། །འགྱུར་ཞིང་འཕོ་བའི་དགྲ་དང་བཅས། །བདག་ལྟ་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའང་རྟ་འདྲོག་པའམ། ལུག་ཡར་བའམ། ཕྱུགས་རྒྱུག་པའམ། བྱ་འཕུར་བ་ལྟར་གློ་བུར་ཐོག་རྒྱུགས་སུ་འཆི་བ་འོང་བས་སྐྱེ་དགུ་འདི་ཐམས་ཅད་བཟུང་བ་ནི། མཛངས་བླུན་ལས། བསགས་པའི་མཐའ་མཛད་འདུས་པ་འབྲལ། །བྱས་པ་འཇིག་ཅིང་གསོན་པོ་འཆི། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འཆི་བས་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་ཕྲག་མང་འཛིན་ཏེ། །འབྱུང་པོའི་ཚོགས་ལ་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་ས
【漢語翻譯】 對於愚昧之人，短暫的片刻無常，猶如幻術、魔術和乾闥婆城等。對於沒有確定時間的無常，應思維自己的壽命，不應有片刻的懈怠，而應精進于佛法。如《廣大遊戲經》所說：「諸行無常如燈焰，迅速生滅具此性，如風難久住，如水泡般脆弱無實義，若無動搖，觀察則如水上之木，如幻術般，心易受欺騙，未得無塵之佛陀菩提前，精進永不應退轉。」如此等等。思維必定無常之理，即因四邊所攝故，無有任何常法。壽命無有定準，不知何時會死，故應從內心深處思維必定會死。獲得人身之所依，為此四邊所束縛，故無有安樂之時，必須行持殊勝之法。即生之終為死，聚之終為離，積之終為盡，高之終為墮，故不可信賴，必定捨棄。特別是自己的身體，猶如水泡般必定壞滅，不知何時會死，或許今天就死，或許明天死，或許今晚死，或許睡在此處，死後明天就無法醒來，應如是思維。如《吉祥夜經》所說：「誰知明日死，應於今日行，死主大軍眾，非汝等親友。」以及《入菩薩行論》所說：「今不死亦然，不應安樂住，死主大軍眾，非與吾為友。」以及《涅槃經》所說：「此衰損之身，多過患乃壞滅之法，老病死恒時侵擾，有為法無邊，具變異遷動之敵，如我怎能不死？」如此等等。猶如驚馬、躍起的羊、奔跑的牲畜、飛翔的鳥兒般，突然降臨死亡，故此一切眾生皆被執持。如《賢愚經》所說：「積之終為盡，聚之終為離，所作皆壞滅，有生終須死。」以及《廣大遊戲經》所說：「死神執持無數百千眾生，對於有情眾生如同大海之水
【英語翻譯】 For the foolish, the momentary impermanence is like illusions, magic tricks, and cities of Gandharvas. Regarding the impermanence without a fixed time, one should contemplate one's own lifespan and not be idle for even a moment, but strive in the Dharma. As stated in the Extensive Play Sutra: "Conditioned things are impermanent, like the light of a lamp, quickly arising and ceasing, having such a nature. Like the wind, they do not last long, like a water bubble, they are weak and without essence. If there is no movement, upon examination, it is like wood on water. Like an illusion, the mind is easily deceived. Until the stainless Buddha's enlightenment is attained, diligence should never be diminished." And so on. Thinking about the nature of definite impermanence means that because it is encompassed by the four extremes, there is no permanence whatsoever. Since there is no certainty about life, and it is unknown when one will die, one should think from the depths of one's heart that one will definitely die. This support of obtaining a human body is bound by these four extremes, so there is no time for happiness, and one must practice the supreme Dharma. That is, the end of birth is death, the end of gathering is separation, the end of accumulation is exhaustion, and the end of height is falling, so it cannot be trusted and must be abandoned. In particular, one's own body, like a bubble, is sure to perish. It is unknown when one will die, perhaps today, perhaps tomorrow, perhaps tonight, perhaps sleeping here, and after death, there will be no waking up tomorrow, one should think like this. As stated in the Auspicious Night Sutra: "Who knows if they will die tomorrow? One should act accordingly today. The great army of the Lord of Death is not your friend." And as stated in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "It is not right to sit comfortably, saying that one will not die today. The great army of the Lord of Death is not our friend." And as stated in the Nirvana Sutra: "This decaying body, with many faults, is subject to destruction. Old age, sickness, and death constantly torment it. Conditioned phenomena are endless, with enemies of change and movement. How can I not die?" And so on. Just like a startled horse, a leaping sheep, running livestock, or a flying bird, death suddenly comes, so all these beings are held. As stated in the Wise and Foolish Sutra: "The end of accumulation is exhaustion, the end of gathering is separation, what is done is destroyed, and the living must die." And as stated in the Extensive Play Sutra: "Death holds countless hundreds of thousands of beings, for sentient beings, like the water of the ocean.
============================================================
==================== 第 126 段 ==================== 【原始藏文】 ྲིན་བཞིན། ། ཀླུ་ལ་མཁའ་ལྡིང་གླང་ཆེན་སེང་གེ་དང་། །རྩྭ་རྩི་འབྱུང་པོའི་ཚོགས་ལ་མེ་དང་མཚུངས། །འཆི་བས་དབང་ཡོད་པ་དག་དབང་མེད་བྱེད། །འཆི་བས་སྲོག་འཕྲོག་ཆུ་བོས་ཤིང་འདེད་འདྲ། །མི་ནི་གཉིས་མིན་གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་འགྲོ། །རང་ལས་འབྲས་བུ་སྨིན་པས་རང་དབང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། ཚེ་ནི་རིང་ཡང་མཐར་ནི་འཇིག་ངེས་པས། །འདིར་ནི་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར། །འབྱོར་པ་རྒུད་ཅིང་ལང་ཚོ་རྒས་པས་འཇོམས། །གཟུགས་བཟང་ནད་དང་སྲོག་ནི་འཆི་བས་གཅོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པས་འཆི་བར་ངེས་པ་བསམས་དགོས་ཏེ། འགྲིབ་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་པས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉིན་ཞག་དང་ལོ་ཟླ་སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་དྲོ་སོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཆི་བ་ལ་ཉེར་སོང་སྟེ། རྒུད་ནས་ཚེ་ལ་སྣོན་པ་ནི་མེད་དེ། འགྲིབ་པ་ནི་ཡོད་དོ། །ཉི་མ་ནུབ་པའི་གྲིབ་སོ་ལྟར་ཚེ་འགྲིབ། འབྲུའི་བང་མཛོད་བཅུས་པ་ལྟར་ཚེ་འཛད། རྫིང་གི་ཝ་རྡོལ་བ་ལྟར་ཚེ་འཛད། དེ་བཞིན་དུ་བར་སྣང་གི་སྤྲིན་ཡལ་བ། རི་གཟར་གྱི་ཆུ་འབབ་པ། གཤེད་མའི་དྲུང་དུ་སླེབ་པ། ཆུ་བྲན་རྒྱ་མཚོར་འབབ་པ། གྱད་ཀྱིས་མདའ་འཕངས་པ། གསོད་སར་སེམས་ཅན་ཁྲིད་པ་ལྟར། ཚེ་འགྲིབ་ཅིང་འཆི་ངེས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཚེ་ནི་རྟག་ཏུ་གོད་འགྱུར་ཞིང་། །སྣོན་མེད་འབྲི་བ་དང་བཅས་པས། །བདག་ལྟ་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའང་རས་བལ་གྱི་དྲུ་ གུ་འཐུལ་བ་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་གིས་འཛད་པ་དང་། སྙིམ་པའི་ཆུ་ཟགས་པ་ལྟར་ཟད་ཀྱང་མ་ཚོར་བ་འདི་མཚང་ཆེ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་ཞལ་སྔ་ནས་དོ་ཧ་རྡོ་རྗེའི་མགུར་དུ་གསུངས་པ། ཀྱེ་ཧོ་བཞིན་བཟང་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བ། །ཟགས་པ་བཞིན་དུ་ཉམས་པ་མ་ཚོར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཚེ་ལ་དུས་ངེས་པའི་ཚད་མེད་པས་ཀྱང་འཆི་ལ། རྐྱེན་གཡང་དང་། རྦབ་དང་། མཚོན་དང་། དུག་དང་། འདྲེ་ལ་སོགས་པས། བར་དུ་གཅོད་པས་ཀྱང་འཆི་དུས་མ་ངེས། བར་ཆད་མེད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གིས་ཐུང་དུ་འགྲོ་བས་འཆི་ངེས་ཏེ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། ཁ་ཅིག་མ་ཡི་མངལ་དུ་འཆི། །ཁ་ཅིག་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་འཆི། །ཁ་ཅིག་གོགས་པོར་འགྲོ་ཙམ་ན། །དེ་བཞིན་ཁ་ཅིག་རྒྱུག་ཙམ་ན། །ལ་ལ་རྒས་དང་ལ་ལ་གཞོན། །ལ་ལ་དར་ལ་བབ་པའི་མི། །དེ་དག་རིམ་གྱིས་འཆི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ལ་མི་འདི་གཞོན་ཞེས་ནི། །གསོན་པའི་གདེང་ནི་སུ་ཞིག་འཆའ། །འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་ཤིང་ཐོག་བཞིན། །ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། འ
【漢語翻譯】 如是。 對於龍族，如同鵬鳥、大象、獅子；對於草木眾生，如同烈火。死亡使有權勢者也變得無權勢，死亡奪取生命，如同洪水沖走樹木。人獨自離去，既無伴侶也無朋友。因自身果實成熟而失去自主。如《涅槃經》所說：壽命雖長，終將壞滅，因此，一切都必將死亡。財富衰敗，青春被衰老摧毀，美貌被疾病侵蝕，生命被死亡斬斷。 因此，因為無法確定何時死亡，所以必須思維死亡的必然性。因為沒有減少和增加，所以無法確定何時死亡。僅僅是日夜、年月、早晚的流逝，就更加接近死亡。因為衰敗，所以壽命不會增加，只會減少。如同太陽西下的陰影，壽命在減少；如同穀倉被耗盡，壽命在耗盡；如同池塘的漏洞，壽命在耗盡。同樣，如同天空中的云消散，山崖上的水流淌，到達劊子手的面前，水滴流入大海，巨人射出箭，將眾生帶到屠宰場一樣，壽命在減少，死亡是必然的。如《入菩薩行論》所說：壽命恒常損減，沒有增加只有減少，我怎能不死？ 就像棉絮被燒盡一樣，瞬間消逝；就像手捧之水漏掉一樣，耗盡卻不察覺，這是很大的過失。偉大的婆羅門薩ra哈曾於多哈金剛歌中唱道：唉！美麗的女子，手捧滿水，就像水滴漏掉一樣，卻沒有察覺到流逝。 而且，因為壽命沒有確定的時間，所以會死亡。因為意外的懸崖、瀑布、刀劍、毒藥、鬼怪等等的阻礙，所以死亡的時間不確定。即使沒有障礙，也會因為瞬間變短而必然死亡。如《事類品》所說：有些人死在母親的子宮裡，有些人剛出生就死去，有些人剛能蹣跚行走，有些人剛能奔跑。有些人年老，有些人年輕，有些人正值壯年。他們都會依次死去，所以，對於這些人，誰能確信自己還年輕而活著呢？就像果實成熟的樹木一樣，有生命者都將死亡。
【英語翻譯】 Thus it is. For the Nagas, it is like Garuda, elephants, and lions; for the assembly of grass and plants, it is like fire. Death makes those with power powerless; death steals life, like a flood sweeping away trees. People go alone, without companions or friends. Due to the ripening of one's own fruits, there is no autonomy. As stated in the Nirvana Sutra: Though life is long, it will inevitably perish, therefore, everything here will certainly die. Wealth declines, youth is destroyed by old age, beauty is eroded by disease, and life is cut off by death. Therefore, because it is impossible to determine when one will die, one must contemplate the certainty of death. Because there is no decrease or increase, it is impossible to determine when one will die. Merely the passing of days and nights, months and years, morning and evening, brings one closer to death. Because of decline, life will not increase, only decrease. Like the shadow of the setting sun, life decreases; like a granary being emptied, life is exhausted; like a hole in a pond, life is exhausted. Similarly, like clouds vanishing in the sky, water flowing down a steep mountain, arriving before the executioner, a drop of water flowing into the ocean, a giant shooting an arrow, leading sentient beings to the slaughterhouse, life decreases and death is certain. As stated in the Bodhicharyavatara: Life is constantly diminishing, with no increase but only decrease, how can I not die? Like cotton being burned, it vanishes in an instant; like water leaking from cupped hands, it is exhausted without being noticed, this is a great fault. The great Brahmin Saraha once sang in the Doha Vajra Song: Alas! Beautiful woman, hands filled with water, just as the water drips away, she does not notice the passing. Moreover, because there is no fixed time for life, one will die. Because of unexpected cliffs, waterfalls, swords, poison, ghosts, and so on, which interrupt, the time of death is uncertain. Even without obstacles, it will certainly die because it becomes shorter in an instant. As stated in the Udanavarga: Some die in their mother's womb, some die immediately after birth, some die just as they are able to toddle, and some die just as they are able to run. Some are old, some are young, and some are in their prime. They will all die in turn, so, for these people, who can be sure that they are young and alive? Like trees with ripening fruits, living beings will all die.
============================================================
==================== 第 127 段 ==================== 【原始藏文】 དས་པ་ལས། འཚོ་བའི་ཚེ་ནི་བདུད་ཀྱིས་འཇོམས། །རྟག་པའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། སྔ་མ་ལས། རྒྱུན་དུ་ནད་ཀྱིས་མངོན་གདུང་ཞིང་། །རྟག་ཏུ་མི་གཙང་འཛགས་པ་ལྟ། །རྒ་དང་འཆི་བས་ཚེ་འགྲིབ་པའི། །ལུས་ནི་ངན་པ་ ཅིང་མི་རུང་། །ཞེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། གློ་བུར་འཆི་བའི་རྒྱུ་དགུ་སྟེ། མི་འཕྲོད་པའི་ཟས་ཟ་བ་དང་ཟས་འགྲངས་ཀྱང་མང་དུ་ཟ་བ་དང་། སྔ་མ་མ་ཞུ་བར་ཕྱི་མ་ཟ་བ་དང་། བཤང་གཅི་དུས་སུ་མི་འདོར་བར་བསྡམ་པ་དང་། ནད་པས་སྨན་པ་དང་ནད་གཡོག་གི་ངག་ལ་མི་ཉན་པ་དང་། མཚན་མོ་འགྲོ་བས་གདོན་དང་འབྱུང་པོ་དྲག་པོས་བཏབ་པ་དང་། སྐྱུགས་སྨན་བཏང་བ་མནན་ནས་མི་སྐྱུགས་པ་དང་། མ་བརྟགས་པའི་དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་པ་དང་། བག་མེད་པར་བུད་མེད་ལ་འཁྲིག་པ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་སོ། །སྨན་པའི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། སྨན་པས་སྨན་མ་ཡིན་པ་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དགུ་གསུངས་པའང་འདིར་འདུའོ། །དེས་ན་འཆི་བའི་རྐྱེན་མང་ཞིང་བྱ་བྱེད་བྱེད་འཕྲོ་ལ་འཆི་བས་འདིའི་ཚེ་མི་འཆི་སྙམ་དུ་བློ་ལྟོས་མི་ཐུབ་ལ་འཆི་དུས་དགེ་སྡིག་གཉིས་ལས་གཞན་རྗེས་སུ་མི་འབྲེང་བས་སུས་ཀྱང་སྟོངས་པ་མེད་དེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་ནི་ཡུན་ཐུང་ཞིང་འཕོ་བས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བར་གྱིས་ཤིག །དུས་ཀྱིས་ཉེན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་འགྱུར་ན། །ལོངས་སྤྱོད་མཛའ་དང་གཉེན་བཤེས་རྗེས་མི་འབྲང་། །སྐྱེས་བུ་དག་ནི་གང་ནས་གར་འགྲོ་ཡང་། །ལས་ནི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་། །ཞེས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། བྱ་བ་འདི་ནི་བྱས་ཟིན་ ད་འདི་རུ། །དེ་དག་རྫོགས་ནས་བདག་གིས་འདི་བྱ་ཞེས། །དེ་ལྟར་མི་ཡིས་ཡོངས་སུ་སེམས་པ་ན། །རྒ་དང་ན་དང་འཆི་བས་མངོན་པར་འཇོམས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་གང་གིས་ཀྱང་མི་བསྟོངས་པས་སྐྱོ་བར་བསྟན་པ་ནི། འཆི་བར་གྱུར་ཚེ་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །གཉེན་དང་དཔའ་རྩལ་དཔུང་གཉེན་ལ་སོགས་ཀྱིས། །བསྟོངས་པ་འགའ་མེད་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབས་ཤིག །དེ་ཡང་འཆི་བའི་ཚེ་བརྟེན་པའི་གནས་ཀྱིས་མི་བསྟོངས་ཏེ། ལྷའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡང་བཞག་ནས་འགྲོ། ས་བཙན་པོར་གབ་པས་ཀྱང་ཐུབ་པའི་གནས་མེད་དེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། གང་དུ་གནས་ན་འཆི་བས་མི་ཚུགས་པའི། །ས་ཕྱོགས་དེ་ནི་གང་ནའང་ཡོད་མིན་ཏེ། །བར་སྣང་ན་མེད་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ནའང་མེད། །ལྷ་ཡུལ་ན་མེད་རི་ཡི་སུལ་ནའང་མེད།
【漢語翻譯】 དས་པ་ལས། 生命的壽命被魔所摧毀，沒有什麼是永恒的法。就像之前所說，經常被疾病所折磨，總是像不凈之物一樣流淌，被衰老和死亡所消減的身體是醜陋且不合適的。菩薩藏中說，有九種突然死亡的原因：吃不適合的食物，吃得過飽，前一次沒消化就吃下一次，大小便不按時排泄而憋著，病人不聽醫生和護士的話，晚上行走被鬼神和強大的精靈所擊打，服用了催吐藥卻抑制不吐，不加考察地使用猛烈的行為，不謹慎地與婦女行房事。醫王經中說，醫生配製非藥之物等其他九種情況也包含在這裡。因此，死亡的因緣很多，在做事或未完成時就會死亡，所以不能認為此生不會死亡而心存僥倖，死亡時除了善惡之外，沒有其他會跟隨，所以任何事物都無法幫助。國王教誡經中說：大國王，人們的壽命短暫且變遷不定，你應該對來世感到恐懼。時間緊迫，國王終將離去，享樂、朋友和親戚都不會跟隨。眾生無論從何處去往何處，業力都像影子一樣跟隨。還有，在《特意宣說集》中說：這件事已經做完，現在在這裡，那些都完成了之後，我將做這件事。當人們這樣想的時候，衰老、疾病和死亡就會顯現並摧毀。因此，任何此生的景象都無法幫助，所以顯示出厭惡：當死亡降臨時，住所、享樂、親戚、勇敢、軍隊和朋友等等，沒有任何事物可以幫助，所以要修持神聖的佛法。也就是說，死亡時所依賴的住所無法幫助，即使是天神的宮殿也要留下。躲藏在堅固的土地裡也無法逃脫，在《律藏》中說：無論在哪裡居住，都無法阻止死亡的地方，在任何地方都不存在。不在空中，也不在海洋中，不在天界，也不在山洞裡。
【英語翻譯】 das pa las: Life's lifespan is destroyed by demons, and there is nothing that is eternal Dharma. As said before, constantly tormented by illness, always flowing like impure things, the body diminished by old age and death is ugly and unsuitable. It is said in the Bodhisattva Pitaka that there are nine causes of sudden death: eating unsuitable food, eating too much even when full, eating the next meal before the previous one is digested, holding back urination and defecation instead of excreting them on time, the patient not listening to the doctor and nurse, walking at night being struck by ghosts and powerful spirits, taking emetics but suppressing vomiting, using violent actions without examination, and carelessly engaging in sexual intercourse with women. It is said in the King of Medicine Sutra that the other nine situations, such as doctors mixing non-medicinal substances, are also included here. Therefore, there are many causes of death, and one may die while doing something or before it is finished, so one cannot be complacent thinking that one will not die in this life. At the time of death, nothing follows except good and evil, so nothing can help. The King's Admonition Sutra says: Great King, the life of people is short and impermanent, you should be afraid of the next world. Time is pressing, and the king will eventually leave, and neither enjoyment, friends, nor relatives will follow. Wherever beings go from wherever they come, karma follows like a shadow. Also, in the "Specifically Spoken Collection" it says: This thing has been done, now here, after those are finished, I will do this. When people think like this, old age, sickness, and death will manifest and destroy. Therefore, no appearance of this life can help, so it shows disgust: When death comes, residence, enjoyment, relatives, bravery, army, and friends, etc., nothing can help, so practice the sacred Dharma. That is to say, the residence one relies on at the time of death cannot help, even the palace of the gods must be left behind. Hiding in strong land cannot escape either, in the Vinaya Pitaka it says: Wherever one resides, there is no place that can prevent death, it does not exist anywhere. Not in the air, nor in the ocean, not in the heavens, nor in the mountain caves.
============================================================
==================== 第 128 段 ==================== 【原始藏文】 །ཅེས་སོ། །བསགས་པའི་ནོར་གྱིས་མི་བསྟོངས་ཏེ། ལྷ་རྫས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད། ཕྱུག་པོའི་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་བཞག་ནས་འགྲོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ལྗོན་ཤིང་རྡིབ་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། །ཡལ་ག་ལོ་མས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་བཞིན་སྐྱེས་བུ་འཆི་བའི་ཚེ། །ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་སོ། །འབྲེལ་བའི་གཉེན་གྱིས་མི་བསྟོངས་ཏེ། གྲོགས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྙེད་ཀྱང་། ཆུང་མ་ལྷའི་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱས་ བསྐོར་ཀྱང་། བུ་ཚ་ལྷའི་ཁྱེའུ་སྟོང་གིས་རྩེ་ཡང་། ཚ་ཞང་ལྷའི་དབང་པོ་ཡོད་ཀྱང་། སྲིད་སྡེ་ལྷ་མིན་དམག་མི་ཡོད་ཀྱང་། རྒྱལ་འབངས་གླིང་བཞི་ལྷ་ཡུལ་ཡོད་ཀྱང་། ནོར་རྫས་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་ཡོད་ཀྱང་། ཕ་ཁུ་ཚངས་པ་བརྒྱ་བྱིན་ཡོད་ཀྱང་། མཛའ་གྲོགས་རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞི་ཡོད་ཀྱང་། བྲན་གཡོག་ལྷ་བྲན་སྟོང་ཕྲག་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་གིས་སྲོག་བཟུང་བའམ། ཕན་གདགས་པའམ། ཚེ་མཐུད་པའམ། ར་མདའ་སྙེགས་པའམ། གྲོགས་བྱར་མེད་པར་གཅིག་པུར་མར་གྱི་གསེབ་ནས་སྤུ་བཏོན་པ་ལྟར་བར་དོའི་འཕྲང་ལ་སུ་དང་ཡང་འགྲོགས་སུ་མེད་པར་འགྲོ་དགོས་ཏེ། བུ་མོ་རིན་ཆེན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །ཕ་མ་མ་ཡིན་གཉེན་འདུན་མིན། །བུ་དག་སྐྱབས་སུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། །ལང་ཚོ་མ་ཡིན་སྟོབས་ཀྱང་མིན། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འདི་ནས་གཞན་དུ་འཆི་འཕོའི་དུས་བྱེད་ཚེ། །ཕོངས་ཤིང་སྡུག་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་འབྲལ། །ཤི་ནས་ཕྱིར་མི་འོང་ཞིང་ཕྲད་མི་འགྱུར། །ཤིང་ལས་ལོ་འབྲུལ་འདྲ་ཞིང་ཆུ་རྒྱུན་འདྲ། །ཞེས་པ་དང་། ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འདི་ན་རྟག་ཏུ་སྡུག་པ་ཐམས་ཅད་དང་། །མྱུར་དུ་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་གང་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ལས། ཕ་མ་ཁྱེད་ཀྱི་སྐྱབས་མ་ཡིན། །མཛའ་བཤེས་རྩ་ལག་རྣམས་ཀྱང་མིན། །དེ་ དག་གིས་ནི་ཁྱོད་བོར་ནས། །རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཕྱི་མར་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །ལུས་ཀྱི་དཔའ་རྩལ་གྱིས་མི་བསྟོངས་ཏེ། འཆི་བའི་ཚེ་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་པར་འགྲོ་དགོས། གཙོ་བོའི་གྲོས་ཀྱིས་མི་བསྟོངས་པས་གཏམ་དང་། ཤགས་ཀྱིས་ལན་གདབ་ས་མེད། དཔའ་བོའི་རྩལ་གྱིས་མི་བསྟོངས་པས་འཐབ་ས་མེད། མགྱོགས་པའི་བང་གིས་མི་བསྟོངས་པས་འབྲོས་ས་མེད། མཚར་མོའི་བྱད་ཀྱིས་མི་བསྟོངས་པས་བསླུ་ས་མེད། དྲག་པོའི་ལས་ཀྱིས་མི་བསྟོངས་པས་བརྩོམ་ས་མེད། ངན་པའི་གཡོ་སྒྱུས་མི་བསྟོངས་པས་འབྱོལ་ས་མེད་པར་གཅིག་པུར་འགྲ
【漢語翻譯】 如是說。積攢的財富不能救贖，天物的珍寶，輪王之國政，富翁的寶庫全部留下而走，于彼經中說：樹木倒塌的時候，枝葉有何用？同樣，人死亡的時候，全部執著有何用？如是說。親屬不能救贖，即使獲得朋友轉輪王，即使妻子被五百天女圍繞，即使子孫與千位天子嬉戲，即使外祖父是天界之主，即使政權是阿修羅軍隊，即使國土是四大部洲天界，即使財物是七寶，即使父母是梵天帝釋，即使朋友是四大天王，即使奴僕有成千上萬的天人，他們也不能抓住生命，或者給予幫助，或者延續壽命，或者雪中送炭，或者作為朋友，只能獨自像從酥油中拔毛一樣，在中陰的險道上誰也不能陪伴而必須獨自前往。于《寶女所問經》中說：死亡的時刻到來時，父母不是，親戚也不是，子女不能成為救護，青春不是，力量也不是。如是說。于《廣大游舞經》中說：從這裡到其他地方死亡轉移的時候，與貧窮痛苦的眾生分離，死後不回來，也不會相遇，像樹上的葉子脫落，像流水一樣。如是說。于《持國所問經》中說：在此處與所有恒常的痛苦，沒有不能迅速分離的。如是說。于《文殊師利遊戲經》中說：父母不是你的救護，親朋好友也不是，他們會拋棄你，你自己獨自前往後世。如是說。身體的勇武不能救贖，死亡的時候無論如何也無濟於事而必須前往。首領的計謀不能救贖，所以沒有用言語和辯論回答的地方。勇士的武藝不能救贖，所以沒有戰鬥的地方。快速的奔跑不能救贖，所以沒有逃脫的地方。美妙的容貌不能救贖，所以沒有欺騙的地方。強大的事業不能救贖，所以沒有作為的地方。惡劣的欺騙不能救贖，所以沒有逃避的地方，只能獨自前往。
【英語翻譯】 Thus it is said. Accumulated wealth cannot redeem, the precious jewels of the gods, the kingdom of the wheel-turning king, the treasure troves of the rich, all must be left behind to go. In that very text, it says: When a tree falls, what use are the branches and leaves? Likewise, when a person dies, what use is all that is held onto? Thus it is said. Relatives cannot redeem, even if one obtains a friend who is a wheel-turning king, even if a wife is surrounded by five hundred goddesses, even if children play with a thousand celestial youths, even if the maternal uncle is the lord of the gods, even if the government consists of Asura soldiers, even if the kingdom is the four continents of the heavenly realm, even if the possessions are the seven precious jewels, even if the parents are Brahma and Indra, even if the friends are the four great kings, even if the servants are thousands of divine servants, none of them can hold onto life, or provide help, or extend life, or offer assistance in times of need, or be a friend. One must go alone, like plucking a hair from butter, without anyone to accompany one on the perilous path of the bardo. In the Sutra Requested by the Daughter Ratna, it says: When the time of death arrives, neither father nor mother, nor relatives, nor children can become protectors, neither youth nor strength. Thus it is said. In the Extensive Play Sutra, it says: When the time of death and transference from here to another place occurs, one separates from the poor and suffering beings. Having died, one does not return, nor will one meet again, like leaves falling from a tree, like a flowing stream. Thus it is said. In the Sutra Requested by King Dhritarashtra, it says: In this place, with all constant suffering, there is nothing that cannot be quickly separated from. Thus it is said. In the Manjushri Play Sutra, it says: Parents are not your protectors, nor are friends and relatives. They will abandon you, and you alone will go to the next life. Thus it is said. The physical prowess of the body cannot redeem, at the time of death it is of no help whatsoever, and one must go. The counsel of the chief cannot redeem, so there is no place to answer with words and debates. The skill of the warrior cannot redeem, so there is no place to fight. The speed of running cannot redeem, so there is no place to escape. The beauty of appearance cannot redeem, so there is no place to deceive. The power of action cannot redeem, so there is no place to create. The cunning of evil cannot redeem, so there is no place to evade, one must go alone.
============================================================
==================== 第 129 段 ==================== 【原始藏文】 ོ་དགོས་ཏེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། འདི་ན་མཐུ་ཆེན་གནས་མཐོ་བར། །གནས་པའི་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་ཡང་། །ཚེ་ཟད་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་ན། །འཆི་ལས་དེ་རིང་སུ་ཞིག་ཐར། །དཔའ་བརྟུལ་གྱིས་ཀྱང་སྐྱོབ་ནུས་མིན། །རྒྱལ་པོ་སྡོམ་བརྩོན་དཀའ་ཐུབ་དང་། །ལས་དང་བརྩོན་འགྲུས་བརྟུལ་ཕོད་དང་། །འཁོར་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་བློ་གྲོས་ཀྱིས། །འཆི་ལས་ཇི་ལྟར་ཐར་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་དཔུང་གཉེན་གྱིས་མི་བསྟོངས་ཏེ། ཚངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་། དྲང་སྲོང་དང་། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་མཐུ་སྟོབས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་འཆི་བ་ལས་མ་འདས། གནོད་སྦྱིན་དང་། སྲིན་པོ་དང་། བདུད་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་ཐར། སྨན་པ་དང་གཙུག་ལག་དང་མོ་པྲ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་མི་ཐར། གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དང་། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པས་མི་བསྟོངས། ཕོ་ལྷ་དང་ཆོས་སྐྱོང་དང་མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་སྲུང་མས་མི་སྐྱོབ། བཅུད་ལེན་དང་རྫས་དང་སྨན་གྱི་ནུས་པས་མི་ཕན་པར་འཆི་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། མཐུ་ཆེན་ནོར་ལྡན་གྲགས་འབར་བ། །ཚངས་དང་བརྒྱ་བྱིན་ཁྱབ་འཇུག་དང་། །མུན་བྱེད་སྒྲ་ངན་སྐྱབས་སེང་བུ། །དེས་ཀྱང་འཆི་བ་བཟློག་མི་ནུས། །མཐར་བྱེད་པ་ལས་སྨན་དག་དང་། །རིག་སྔགས་ཀུན་དང་དཔུང་དག་དང་། །ལྷ་དང་སྲུང་མ་རྟེན་འབྲེལ་དང་། །ནོར་དང་ཉེ་དུས་སྐྱོབ་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །ཟས་གོས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་མི་བསྟོངས་ཏེ། ལྷའི་བདུད་རྩི་ཟིལ་མངར། པཉྩ་ལི་ཀའི་གོས་མཆོག །མིའི་ཟས་མཆོག་རོ་བརྒྱ། དར་ཟབ་རས་མཆོག་སྣ་ཚོགས་ཏེ། མདོར་ན་གཟུགས་མཛེས་སྒྲ་སྙན། དྲི་ཞིམ། རོ་བྲོ། རེག་བྱ་འཇམ་པོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མི་བསྟོངས་པར་ཚེའི་དུས་བྱེད་པ་ཉིད། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། རྟག་ཏུ་གཟུགས་སྡུག་མཆོག་དང་སྒྲ་སྙན་དང་། །དྲི་ཞིམ་རོ་མཆོག་རེག་ན་བདེ་བྱེད་དང་། །དུས་ངན་རྙི་ལ་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐོགས། །དཔེར་ན་རྔོན་པའི་རྙི་ལ་སྤྲེའུ་ཐོགས་བཞིན། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་མྱ་ངན་གནོད་པ་མང་། །འཇིག་ བཅས་རྟག་ཏུ་དགྲ་བྱེད་ཉོན་མོངས་བཅས། །རལ་གྲིའི་སོ་དང་དུག་གི་ལོ་མ་འདྲ། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། བདག་གི་ཕྱོགས་བཞི་ནས་རི་ཆེན་པོ་སྲ་བ་བརྟན་པ་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་མ་གས་པ། མ་ཞིག་པ་ཤིན་ཏུ་མཁྲེགས་པ་ལྷུན་མཐོ་བ་བཞིས་བཟློག་སྟེ། རྡིབ་ནས་དུས་གཅིག་ལ་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་ན
【漢語翻譯】 是故，于《毗奈耶經》中雲：「於此具大威力居高位，住世之天長壽者，亦因壽盡而衰敗故，死魔之前今日誰能逃？英雄豪傑亦不能救護，國王精進苦行者，事業勤奮勇猛者，眷屬廣大智慧者，如何能免脫死亡？」如是說。權勢力量的親友亦不能救，如梵天和帝釋天、自在天、遍入天、仙人、無貪子等具權勢者，亦未脫離死亡。夜叉和羅剎、魔和龍等之力量亦不能免脫。醫生和學術及占卜等方法亦不能免脫。真言和明咒、神通和神識等之能力亦不能救護。男神和護法及空行母等之護衛亦不能救護。服食精華和藥物之能力亦無益而必死。如是彼經中雲：「威力大財富具盛名，梵天帝釋遍入天，黑暗造惡聲救生子，彼等亦不能遮止死。最終行者藥物等，明咒一切軍隊等，天和護法緣起和，財富親友不能救。」如是說。飲食受用亦不能救，如天之甘露美味，班雜麗嘎之妙衣，人之美食百味，綾羅綢緞妙衣等，總之，形象美麗聲音悅耳，氣味芬芳味道鮮美，觸感柔軟等亦不能救護，而必為壽命之終結。于《廣大游舞經》中雲：「恒時形象美麗最殊勝，聲音悅耳氣味極芬芳，味道鮮美觸感舒適等，眾生皆為惡時之網縛。譬如猿猴為獵人之網縛，欲妙痛苦損害極眾多，具毀壞恒時為敵具煩惱，如刀刃與毒葉般相似。」如是說。于《教誡國王經》中雲：「大王如是譬如，自吾之四方，大山堅固穩定具精華，無裂無損極堅硬，高聳四座山峰所逼迫，崩塌之時草木與
【英語翻譯】 Therefore, it is said in the Vinaya Sutra: "Even the powerful and high-ranking gods who dwell here, the long-lived gods, will also decay when their lifespan is exhausted. Who can escape from death today? Heroes and brave men cannot save. Kings who are diligent in vows and practice asceticism, those who are diligent and brave in their work, those with vast retinues and wisdom, how can they not escape from death?" So it is said. Powerful and strong relatives cannot save, such as Brahma, Indra, Ishvara, Vishnu, sages, sons of the desireless, etc., who are powerful, have not escaped death. The power of yakshas, rakshasas, demons, and nagas cannot save. The methods of doctors, academics, and divination cannot save. The power of mantras, vidyas, siddhis, and clairvoyance cannot save. The protection of male gods, dharma protectors, and dakinis cannot save. The power of taking essences, substances, and medicines is of no use and one must die. As it is said in that very sutra: "The powerful, wealthy, and famous, Brahma, Indra, Vishnu, the dark, evil-sounding, savior son, they also cannot stop death. Ultimately, practitioners, medicines, all mantras, armies, gods, protectors, dependent arising, wealth, and relatives cannot save." So it is said. Food, clothing, and enjoyment cannot save. Such as the nectar of the gods, the sweet dew, the wonderful clothes of Pancalika, the best food of humans with a hundred flavors, silk and satin, and various wonderful clothes. In short, beautiful appearance, pleasant sound, fragrant smell, delicious taste, soft touch, etc., cannot save, but must be the end of life. In the Extensive Play Sutra it is said: "Constantly beautiful appearance, most supreme, pleasant sound, extremely fragrant smell, delicious taste, comfortable touch, etc., all beings are bound by the net of evil times. Just as monkeys are bound by the net of hunters, the pleasures of desire are extremely numerous with suffering and harm, with destruction, constantly hostile, with afflictions, like the edge of a sword and poisonous leaves." So it is said. In the Sutra of Advice to the King it is said: "Great King, just as, from the four directions of myself, great mountains, solid, stable, with essence, without cracks, without damage, extremely hard, towering, are pressed upon by four mountain peaks, when they collapse, grass and trees and
============================================================
==================== 第 130 段 ==================== 【原始藏文】 གས་ཚལ་དང་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཕྱེ་མར་འཐག་ཅིང་འོང་ན། དེ་དག་ལ་མགྱོགས་པས་འབྲོས་པའམ། ནོར་གྱིས་བསླུ་བའམ། སྟོབས་ཀྱིས་བཟློག་པའམ། ཐབས་ཀྱིས་ཐར་པའམ། སྨན་དང་། སྔགས་དང་རྫས་ཀྱི་ནུས་པས་བཟློག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་འདི་དག་འོང་སྟེ། དེ་དག་ལ་མགྱོགས་པས་འབྲོས་པའམ། ནོར་དང་སྟོབས་ལ་སོགས་པས་བཟློག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་ཡང་རྒས་པས་ནི་དར་ལ་བབ་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་ངོ་། །ན་བས་ནི་ནད་མེད་པར་བདེ་བ་འཇོམས་ཤིང་འོང་ངོ་། །རྒུད་པས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་ཤིང་འོང་ངོ་། །འཆི་བས་ནི་ཚེ་དང་སྲོག་འཇོམས་ཤིང་འོང་སྟེ། ཅིས་ཀྱང་བཟློག་པར་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །མི་རྟག་པའི་དཔེ་དུ་མ་ལ་བསམས་ནས་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་པ་ནི། ཚོང་འདུས་འགྲོན་དང་ཆུ་འགྲམ་ལྗོན་ཤིང་དང་། །འབྲུག་སྒྲ་སྤྲིན་དང་འགྲོ་བ་ཉི་ཟླའི་འགྲོས། ། མི་རྟག་གཡོ་བས་མྱུར་དུ་འཆི་བ་སོམས། །ཚོང་དུས་ཀྱི་འགྲོན་པོ་རྣམས་དར་ཅིག་ཚོགས་ཀྱང་གྱེས་ནས་འགྲོ་ལ། ལམ་དུའང་འཇིགས་པའི་དགྲ་ཡོད་པ་ལྟར། རང་ཅག་སོ་སོར་གྱེས་པའི་ཚེ་ནའང་འཆི་བདག་གི་བདུད་དང་བར་དོའི་སྣང་བས་འཇིགས་ལ། ལམ་དུ་ལ་འཕྲང་བརྒལ་དགོས་པ་ལྟར་འཆི་བའི་ལ་འཕྲང་ལ་འགྲོ། ལམ་ན་གཡང་ས་དང་བདེ་སྡུག་ཡོད་པ་ལྟར་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་གི་གནས་སུ་སོ་སོར་འགྲོ། འགྲོན་པོ་རྣམས་བདེ་སྡུག་སོ་སོར་མྱང་བ་ལྟར། འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། བྱིས་པ་མ་རབས་རྣམས་ཚོང་འདུས་ཀྱི་འགྲོན་པོ་ལྟར་གྱེས་ནས་གཡང་ས་ཆེན་པོར་འཇུག་སྟེ། གྲོགས་མེད་པ་གཅིག་པུ། ལམ་ཤིན་ཏུ་རིང་པོ། ཉིན་མཚན་དུ་མར་ཕྱིན་ཡང་མཐའ་མི་ཤེས་པ་འཇིགས་པའི་མུན་ནག་ཏུ་འཐོམ་པས། སྣང་བ་དང་སྒྲོན་མེ་མེད་པ། འགྲོ་བ་ལ་བར་ཆད་མང་བ། ཐབས་མེད་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ། མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུང་བ། ལུས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་གར་འགྲོ་ངོ་མི་ཤེས་པའི་གཡང་སར་འགྲོའོ་ཞེས་སོ། །ཡང་རང་གི་ལུས་འདི་ནི་ཆུ་འགྲམ་གྱི་གད་པ་ལ་སྐྱེས་པའི་ལྗོན་ཤིང་འདྲ་ལ། འཆི་བདག་གི་བདུད་ཆུ་བོ་འདྲ་བས་བརྒོལ། ལུས་དབྱར་ཁའི་ཁང་རུལ་དང་འདྲ་བ་ལ། འཆི་བདག་གི་བདུད་ཆར་དང་འདྲ་བས་རྡིབ། ལུས་གཡང་ཁའི་སྡོང་རྒན་དང་འདྲ་བ་ལ། འཆི་བདག་འབྱུང་པོའི་རླུང་ནག་དང་འདྲ་བས་སྒྱེལ། ལུས་ཤིང་སྐམ་མམ་རྩི་སྤུར་འད
【漢語翻譯】 如果將草木和一切眾生都磨成粉末，它們也沒有機會快速逃脫，或者用財物欺騙，或者用力量抵擋，或者用方法逃脫，或者用醫藥、咒語和物品的力量來抵擋。偉大的國王也是如此，生、老、病、死的巨大恐懼降臨，他們也沒有機會快速逃脫，或者用財富和力量等來抵擋。衰老會摧毀青春，疾病會摧毀無病的安樂，衰敗會摧毀一切圓滿，死亡會摧毀壽命和生命，無論如何也無法阻止。思維諸多無常的譬喻而生起厭離心：如同集市的客人和水邊的樹木，雷聲烏雲和日月執行，思維無常變動，迅速死亡。集市的客人們聚集片刻后便離散而去，途中還有恐怖的敵人。同樣，我們各自離別之時，也會被死主的魔和中陰的景象所驚嚇。如同途中需要翻越險峻的山路，我們也走向死亡的險峻山路。如同路上有懸崖和苦樂，我們也各自前往天界和惡趣。如同客人們各自體驗苦樂，我們也感受六道各自的痛苦。如《大涅槃經》所說：無知的惡劣之輩，如集市的客人般離散，進入巨大的懸崖，無依無靠，孤身一人，道路極其漫長，日夜兼程也無法到達盡頭，在恐怖的黑暗中迷失，沒有光明和燈火，前進的道路充滿障礙，前往無助之地，僅僅看到就因悲傷而痛苦，身體各不相同，卻前往不知何處的懸崖。又，自己的身體如同水邊懸崖上生長的樹木，被死主的魔如同河流般沖刷。身體如同夏天的朽屋，被死主的魔如同雨水般摧毀。身體如同懸崖邊的老樹，被死主諸元素的黑風吹倒。身體如同枯木或草堆。
【英語翻譯】 If all plants, trees, and living beings are ground into powder, they have no chance to escape quickly, or deceive with wealth, or resist with strength, or escape by means, or resist with the power of medicine, mantras, and substances. Similarly, great kings face the great fears of birth, aging, sickness, and death, and they have no chance to escape quickly or resist with wealth and strength. Aging destroys youth, sickness destroys the happiness of being without illness, decline destroys all perfections, and death destroys life and lifespan, and cannot be prevented in any way. Thinking about many examples of impermanence generates renunciation: like the guests at a market and the trees by the water's edge, the sound of thunder and clouds, and the movement of the sun and moon. Consider impermanence, change, and swift death. The guests at a market gather for a moment and then disperse, and there are terrifying enemies on the road. Similarly, when we part from each other, we are frightened by the demon of the Lord of Death and the appearances of the bardo. Just as we must cross a dangerous mountain pass on the road, we go to the dangerous mountain pass of death. Just as there are cliffs and happiness and suffering on the road, we go separately to the realms of gods and the lower realms. Just as the guests experience happiness and suffering separately, we experience the suffering of each of the six realms. As it is said in the Great Nirvana Sutra: Ignorant and wicked people, like guests at a market, disperse and enter a great cliff, helpless and alone, the road is extremely long, and even traveling day and night, they cannot reach the end, lost in the terrifying darkness, without light or lamps, the road ahead is full of obstacles, going to a helpless place, suffering from sorrow just by seeing it, the bodies are different, but they go to a cliff where they do not know where they are going. Furthermore, one's own body is like a tree growing on a cliff by the water's edge, washed away by the demon of the Lord of Death like a river. The body is like a dilapidated house in summer, destroyed by the demon of the Lord of Death like rain. The body is like an old tree on a cliff, felled by the black wind of the elements of the Lord of Death. The body is like dry wood or a pile of grass.
============================================================
==================== 第 131 段 ==================== 【原始藏文】 ྲ་བ་ལ། འཆི་བདག་མེ་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་འདྲ་བས་སྲེག །ལུས་སྟོན་ཀའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བ་ལ། འཆི་བདག་དུས་ཀྱི་ལྷགས་པ་དང་འདྲ་བས་སྐེམས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེད་དགོས་ཏེ། དཔལ་སྦྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ལུས་ནི་ཆུ་འགྲམ་ཤིང་ལྟར་གཡོ་ཞིང་འགུལ། །ཁང་རྙིང་ལྟ་བུར་བཅོས་ལེགས་ཀྱིས་བརྟེན་དགོས། །ཆུ་ཀླུང་རྒྱུན་ལྟར་འཆི་བའི་རྒྱ་མཚོར་སྙེགས། །སྦུ་བ་ཆུ་བུར་ཆུ་ཤིང་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་ནས་ཉེས་མང་ལུས་འདི་ལ། །ལུས་སུ་བདག་འཛིན་སྲེད་ཞེན་ཀུན་ལྡོག་ཅིང་། །སྲོག་ཏུ་འདུན་པ་ལ་སོགས་ཀུན་དོར་ནས། །དེ་ལ་མི་ལྟ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྫོགས་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །འབྲུག་དང་བྲག་ཅའི་སྒྲ་ཆེར་གྲག་ཀྱང་རྗེས་མེད་པ་ལྟར། གཞན་གྱིས་བདག་ལ་སྙན་མི་སྙན་བསྟོད་སྨད་ཅི་བྱས་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་ཞིང་། རང་གི་ངག་ལའང་བྲག་ཅ་འདྲ་བར་རྟོགས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཤེས་པས། དགའ་མི་དགའི་འདུན་པ་བཟློག་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྒྲ་བརྙན་བྲག་ཅ་འདྲ། །ཐོས་ཀྱང་མཚན་མར་མི་འཛིན་རང་སར་ལྟོས། །ཞེས་སོ། །སྤྲིན་དང་ན་བུན་དང་བར་སྣང་གི་འཇའ་ཚོན་རྣམས་རེ་ཞིག་སྣང་ཡང་ཡལ་ནས་འགྲོ་བ་ལྟར། ཕྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་ དང་། ནང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་སེམས་ཐམས་ཅད་གློ་བུར་དུ་སྣང་ལ་གློ་བུར་དུ་ཡལ་ནས་འགྲོ་བས་དེ་ལ་བདེན་ཞེན་མེད་པར་བསླབ་སྟེ། དབུགས་འགྲོ་འོང་ཡང་དེ་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་ལྟ་བ་ནི། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། དབུགས་ཀྱི་འགྲོ་འོང་གནས་པ་མི་རྟག་སྟེ། །སྤྲིན་དང་ན་བུན་སེར་བུ་དུད་པ་འདྲ། །རྐྱེན་མེད་རང་སར་ཡལ་བར་གྱུར་ལ་ལྟོས། །ཞེས་སོ། །མི་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་སྔར་ཤི་བ། ད་ལྟ་ཤི་བ་ཐོས་པ་རྣམས་ལ་བསམས་ཏེ་རང་ལ་ནང་དུ་སྦྱར་བ་ནི། སྔ་མ་ལས། སེམས་ཅན་གཞན་དང་ཁྱད་པར་མི་ཡི་ལུས། །རྒྱལ་ཁམས་གཞན་དང་རང་གི་ཡུལ་རྣམས་སུ། །ཉེ་རིང་དགྲ་གཉེན་ཤི་བའི་དཔེ་མཐོང་ནས། །བདག་ཉིད་འཆི་བར་མི་ཤེས་འགྲོ་བ་བླུན། །ཞེས་སོ། །ཉི་ཟླ་དང་མར་མེ་ཤི་བ་ལ་སོགས་ལ་བལྟས་ནས་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་ནུབ་ཅིང་སེམས་རང་གསལ་གྱི་འཛིན་པ་ཡལ་ནས་མི་རྟག་པ་བསམས་ཏེ། སྔ་མ་ལས། ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་དང་། །མར་མེའི་མེ་ལྕེ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟར། །ཚེ་འདི་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་མི་སྡོད་པས། །དོན་ཆེན་བྱ་བ་གང་ཡིན་སྒྲུབ་པར་འབད། །ཅེས་སོ། །ཆོས་༼ནི༽ཉིད་དཔུང་གཉེན་ཡིན་པས་བསྟེན་པར་གདམས་པ་ནི། འཆི་དུས་དཔུང་གཉེན་མཆོག་ག
【漢語翻譯】 因此，應當經常生起厭離心，因為死亡之主如同火焰之眾焚燒一切，身體如同秋天的花朵，死亡之主如同時節的風將其吹枯。如《勝施請問經》所說：身體如水邊之樹般搖曳動盪，如同老屋般需要修繕才能維持。如河流般流向死亡之海，如同水泡、水上的木頭、陽焰一般。如此觀察后，對於這個充滿過患的身體，要斷除對身體的自愛和貪戀，捨棄對生命的慾望等一切，不執著於此，行持圓滿的波羅蜜多。如是。如同雷鳴和山谷回聲般雖然響亮卻無痕跡，他人對我無論贊美或誹謗，無論悅耳或不悅耳，都不應作任何取捨。自己的語言也應了知如同山谷回聲一般。如此了知一切法，就能斷除喜歡和不喜歡的念頭。如《大遊戲經》所說：慾望的功德如同聲音、影像、山谷回聲一般，聽聞也不執著于相，觀照自性。如是。如同雲彩、霧氣和天空中的彩虹，暫時顯現卻終將消逝一般，外在顯現的境 以及內在的取捨之心，一切都是突然顯現又突然消失，因此不要執著於它們，應當如此修學。呼吸的來去也應觀為與之相同。如《解深密經》所說：呼吸的來去停留是無常的，如同云、霧、冰雹、煙霧一般，觀其無因無緣而自行消散。如是。思維過去和現在聽到死去的人和動物等，並將此運用到自己身上。如前經所說：有情眾生，特別是人的身體，在其他國度和自己的地方，見到親疏、敵友死亡的例子，自己卻不知道會死亡，真是愚蠢。如是。觀察日月和燈火的熄滅等，思維此生的顯現終將消失，心識自明的執著也將消逝，一切都是無常的。如前經所說：日月星辰被風吹動，如同燈火的火焰被風吹動一般，此生短暫片刻不停留，應當努力成辦重大之事。如是。因為佛法是唯一的親友，所以勸誡要依止：死亡之時，佛法是最好的親友。
【英語翻譯】 Therefore, one should always generate renunciation, because the Lord of Death, like a host of flames, burns everything; the body is like an autumn flower, and the Lord of Death, like the wind of the seasons, withers it. As stated in the Sutra Requested by Shri Datta: The body is like a tree by the water's edge, swaying and moving; like an old house, it needs to be repaired to be maintained. Like a river, it flows towards the ocean of death; like a bubble, a piece of wood on the water, a mirage. Having examined it in this way, for this body full of faults, one should reverse all self-love and attachment to the body, abandon all desires for life, and without clinging to it, practice the perfection of pāramitā. Thus it is. Just as the sound of thunder and the echo of a valley are loud but without trace, whether others praise or slander me, whether it is pleasing or displeasing, one should not accept or reject anything. One should also realize that one's own speech is like the echo of a valley. Knowing all dharmas in this way, one can reverse the thoughts of liking and disliking. As stated in the Great Play Sutra: The qualities of desire are like sound, image, and the echo of a valley; even hearing them, do not cling to the characteristics, look to your own nature. Thus it is. Just as clouds, fog, and rainbows in the sky appear for a while but eventually vanish, the external appearing objects and the internal mind of acceptance and rejection, all appear suddenly and disappear suddenly, so do not cling to them, you should train in this way. The coming and going of breath should also be viewed as the same. As stated in the Explanation of the Intention Sutra: The coming and going of breath is impermanent, like clouds, fog, hail, and smoke; look at how they vanish on their own without cause or condition. Thus it is. Thinking about the people and animals who have died in the past and those who are heard to have died now, and applying this to oneself internally. As stated in the previous sutra: Sentient beings, especially the human body, in other countries and in one's own land, seeing examples of the death of relatives, friends, enemies, and acquaintances, yet not knowing that they themselves will die, are truly foolish. Thus it is. Observing the extinguishing of the sun, moon, and lamps, etc., thinking that the appearances of this life will eventually disappear, and the clinging to the self-luminous mind will also vanish, everything is impermanent. As stated in the previous sutra: The sun, moon, stars, and planets are moved by the wind, just as the flame of a lamp is moved by the wind; this life is short and does not stay for even a moment, one should strive to accomplish great deeds. Thus it is. Because the Dharma is the only friend, it is advised to rely on it: At the time of death, the Dharma is the best friend.
============================================================
==================== 第 132 段 ==================== 【原始藏文】 སུམ་དགེ་ཚོགས་ཏེ། །དམ་པ་བསྟེན་ཞིང་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒྲུབ་འཚལ། །འཆི་བའི་དུས་དང་བར་དོའི་འཕྲང་ལ་སྐྱབས་དང་དཔུང་ གཉེན་ནི་བླ་མ་དམ་པ་སྔར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། དཀོན་མཆོག་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གསུམ། ཡི་དམ་དམ་པ་ཞི་ཁྲོ་ལ་སོགས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ཏེ། ལམ་སྣ་འདྲེན་ཅིང་བར་ཆད་སེལ་བས་བདེ་ཆེན་ཐར་པའི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་དམ་པ་དེ་གསུམ་བསྟེན་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་འབད་དོ། །དེ་ཡང་བསྟེན་པས་བསྟོངས་ངེས་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པས་བླ་མ་དམ་པ་དང་འབྲལ་མེད་དུ་བསྟེན་དགོས། སྐྱབས་གནས་ཀྱིས་བསྟོངས་ངེས་པ་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པས་དེ་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས། སོ་ནམ་གྱིས་བསྟོངས་ངེས་པ་ཆོས་སྤྱོད་ཡིན་པས་དགེ་སྦྱོར་ཕྱོགས་མེད་དུ་བྱེད་དགོས། ཡོ་བྱད་ཀྱིས་བསྟོངས་ངེས་པ་ཚོགས་གཉིས་ཡིན་པས་རྒྱུན་དུ་གཡེལ་བ་མེད་པར་བསག་དགོས། གནས་ཁང་གིས་བསྟོངས་ངེས་པ་བསམ་གཏན་ཡིན་པས་ཞི་ལྷག་གི་མཁར་པོ་བརྩིག་དགོས། གྲོགས་ཀྱིས་བསྟོངས་ངེས་པ་ཆོས་ལྡན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་པས་མཆེད་གྲོགས་ལ་གུས་པས་འགྲོགས་དགོས། འབྲས་བུས་བསྟོངས་ངེས་པ་སྐུ་གསུམ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་བརྩོན་པས་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཆོས་ནི་གླིང་དང་གནས་དང་མགོན་དང་བསྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་གྲང་བས་ཉེན་པ་ལ་མེ་དང་། ཚ་བས་ཉེན་པ་ལ་བསིལ་ཁང་དང་། སྐོམ་པས་ཉེན་པ་ལ་ཆུ་བསིལ་དང་། འགྲོན་པོ་ངལ་ཞིང་དུབ་པ་ལ་གྲིབ་མ་དང་། ལམ་རིང་པོར་ཞུགས་པ་ལ་བཞོན་པ་དང་། ཉལ་བ་ལ་གནས་མལ་བཟང་པོ་དང་། བཀྲེས་པ་ལ་ཟས་བཟང་པོ་དང་། གདུངས་པ་ལ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དང་། ལམ་སྟོར་བ་ལ་ས་མཁན་དང་། ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་ལ་སྨན་པ་དང་། འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལ་འཇུ་ཐག་དང་། ཆུ་བོས་ཁྱེར་བ་ལ་གྲུ་གཟིངས་དང་། བརྒལ་བར་དཀའ་བ་ལ་ཟམ་པ་དང་། ཉམ་ང་བ་ལ་འབབ་སྟེགས་དང་། མུན་ཁུང་དུ་སྒྲོན་མེ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་གྲུ་དང་། དབུལ་པོ་ལ་ནོར་དང་། ལས་བྱེད་པ་ལ་གྲོགས་དང་། གཅོད་པ་ལ་ལག་ཆ་དང་། གཡུལ་ངོར་འཇུག་པ་ལ་གོ་ཆ་དང་། འཇིགས་པ་ལ་སྐྱེལ་མ་བཟང་པོ་དང་། འཐབ་པ་ལ་དཔུང་གཉེན་དང་། མུ་གེ་ལ་འབྲུ་དང་། དོག་པ་ལ་གོ་འབྱེད་པ་དང་། འཁྱམས་པ་ལ་གནས་དང་། ཉེན་པ་ལ་མགོན་སྐྱབས་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱ
【漢語翻譯】 積累三善，依止聖者，成辦心要之義。死亡之時和中陰險道上的救護和助伴，是如前所說的具相上師。殊勝三寶佛法僧，殊勝本尊寂怒等壇城和空行眾，引導正道，遣除障礙，爲了安置於大樂解脫之果位。因此現在開始就要精勤依止這三殊勝。所謂依止而不可缺少的是善知識，所以要和上師無離依止。所謂救護處不可缺少的是三寶，所以要皈依三寶。所謂耕作不可缺少的是行持佛法，所以要無偏地行持善法。所謂資具不可缺少的是二資糧，所以要恒常不放逸地積累。所謂住所不可缺少的是禪定，所以要修築止觀的城堡。所謂朋友不可缺少的是具法之人，所以要恭敬地和道友相處。所謂果實不可缺少的是三身，所以要精勤地成就佛果。如《教誡國王經》中所說：國王，在那時，那個時代，佛法是洲、是處所、是怙主、是所依。例如，寒冷所逼的是火，炎熱所逼的是涼室，口渴所逼的是涼水，客人疲勞所逼的是樹蔭，行走長路所逼的是乘騎，睡眠所逼的是好住所，飢餓所逼的是美食，痛苦所逼的是滿足，迷路所逼的是嚮導，疾病所逼的是醫生，陷入泥潭所逼的是繩索，被洪水沖走所逼的是船隻，難以逾越所逼的是橋樑，恐懼所逼的是臺階，黑暗處所逼的是燈，大海所逼的是船，貧窮所逼的是財富，工作所逼的是朋友，砍伐所逼的是工具，進入戰場上所逼的是盔甲，恐怖所逼的是好的護送者，戰鬥所逼的是軍隊，饑荒所逼的是糧食，疑惑所逼的是解釋者，流浪所逼的是住所，危險所逼的是救護者。如是等等。通過這樣的比喻和理證，行住坐臥等一切行
【英語翻譯】 Accumulate the three virtues, rely on the holy ones, and accomplish the essential meaning. At the time of death and in the perilous straits of the bardo, the refuge and companion are the holy guru with the qualities previously described. The excellent Three Jewels—Buddha, Dharma, and Sangha. The excellent yidam deities, such as the peaceful and wrathful ones, the mandala, and the assembly of dakinis. They lead the way and dispel obstacles, in order to establish one in the state of great bliss and liberation. Therefore, from this very moment, strive with great diligence to rely on these three excellent ones. That which is indispensable when relying is a virtuous friend, so rely on the guru inseparably. That which is indispensable as a place of refuge is the Three Jewels, so take refuge in the Three Jewels. That which is indispensable for cultivation is the practice of Dharma, so practice virtue without bias. That which is indispensable as resources is the two accumulations, so accumulate them constantly without negligence. That which is indispensable as a dwelling is meditation, so build the fortress of tranquility and insight. That which is indispensable as a friend is a person endowed with Dharma, so associate with Dharma brothers and sisters with respect. That which is indispensable as a result is the three kayas, so strive diligently to attain Buddhahood. As it says in the Sutra on Admonishing the King: "O great king, at that time, in that era, the Dharma will be a continent, a place, a protector, and a support." For example, fire is for those afflicted by cold, a cool room is for those afflicted by heat, cool water is for those afflicted by thirst, shade is for guests who are tired and weary, a vehicle is for those traveling a long road, a good dwelling is for those who are sleeping, good food is for those who are hungry, satisfaction is for those who are tormented, a guide is for those who have lost their way, a doctor is for those who are afflicted by illness, a rope is for those who are sinking in mud, a boat is for those who are being carried away by floods, a bridge is for that which is difficult to cross, a platform is for that which is frightening, a lamp is for a dark place, a ship is for the great ocean, wealth is for the poor, a friend is for those who are working, a tool is for cutting, armor is for entering the battlefield, a good escort is for fear, an army is for fighting, grain is for famine, an explainer is for doubt, a dwelling is for wandering, and a protector is for danger. And so on. Through such examples and reasoning, all actions such as walking, standing, sitting, and lying down
============================================================
==================== 第 133 段 ==================== 【原始藏文】 ོད་ལམ་ཀུན་དུ་འཆི་བ་དྲན་པར་བྱ། ཟ་འཆག་ཉལ་འདུག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཀྱིས་འཆི་བ་འབའ་ཞིག་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་ན་གོམ་པ་འདོར་བ་མི་རྟག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། འདུག་ན་གནས་པ་མི་རྟག་པས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ལངས་ན་འགྲེངས་པ་མི་རྟག་པས་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་ ལངས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། བཟའ་བཏུང་སྤྱོད་ལམ་མི་རྟག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཟས་སུ་བསྐུལ་མ་གདབ། གནས་ཁང་མི་རྟག་པས་ཆོས་སྐུ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དུ་གནས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། བསྐུམས་པ་མི་རྟག་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བྱ་བ་བསྐུམས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། བརྐྱངས་པ་མི་རྟག་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྣང་བ་བག་ཡངས་སུ་སྤྱོད་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ཉལ་བ་མི་རྟག་པས་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་ལ་ཉལ་བར་བསྐུལ་མ་གདབ། བགྲོད་ན་ལམ་མི་རྟག་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། འཇིགས་པའི་དགྲ་མི་རྟག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་ལས་རྒྱལ་བར་བསྐུལ་མ་གདབ། སྨྲ་བའི་ཚིག་མི་རྟག་པས་བཟླས་བརྗོད་ཁ་ཏོན་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། བྱ་བྱེད་ཀྱི་སོ་ནམ་མི་རྟག་པས་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྤྱོད་ལ་གནས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ཁ་ཟས་བཏུང་བ་མི་རྟག་པས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ནོར་རྫས་མི་རྟག་པས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་བསོག་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། ཆེ་བཙན་གྱི་སྙན་གྲགས་མི་རྟག་པས་རྟག་ཏུ་དམའ་ས་བཟུང་བར་བསྐུལ་མ་གདབ། འདོད་ཡོན་མི་རྟག་པས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས་ལ་བསྐུལ་མ་གདབ། སེམས་ཅན་སྐྱེ་འགྲོ་མི་རྟག་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་འགོད་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། གློ་བུར་གྱི་འཆི་རྐྱེན་མི་རྟག་པས་འཆི་མེད་ཀྱི་བཙན་ས་གཟུང་བར་བསྐུལ་མ་གདབ། ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་མི་རྟག་པས་སྟོབས་བཞིས་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱང་ བར་བསྐུལ་མ་གདབ། དུག་ལྔའི་ཉོན་མོངས་མི་རྟག་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། སྣང་བའི་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་དག་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། གྲགས་པའི་སྒྲ་སྐད་མི་རྟག་པས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་སྒྲོག་པར་བསྐུལ་མ་གདབ། དྲན་རིག་གི་རྣམ་རྟོག་མི་རྟག་པས་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པར་བསྐུལ་མ་གདབ་བོ། །ལས་བརྒྱ་པ་ལས། རྟག་ཏུ་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ། །འཆི་བདག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉིན་མཚན་ཀུན་དུ་བདག་གིས་ནི། །འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་བསམ་པར་རིགས། །ཞེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། ཞིང་རྨོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྟ
【漢語翻譯】 應當在一切行住坐臥中憶念死亡。在吃、行、睡、坐等一切行為中，都要用心憶念死亡。行走時，因腳步的移動是無常的，故應策勵自己安住于佛地。坐著時，因安住是無常的，故應策勵自己安住于不變之地。站立時，因站立是無常的，故應策勵自己從平等性中站起。飲食行為是無常的，故應策勵自己以禪定的食物為食。住所是無常的，故應策勵自己安住於法身平等性的宮殿中。收縮是無常的，故應策勵自己收縮有為的活動。伸展是無常的，故應策勵自己隨意享用超越世間的顯現。睡眠是無常的，故應策勵自己在實相的境界中入睡。行走時，道路是無常的，故應策勵自己進入菩提道。恐怖的敵人是無常的，故應策勵自己戰勝煩惱的敵人。所說的話語是無常的，故應策勵自己唸誦經文。所作的農活是無常的，故應策勵自己恒常安住于修行中。飲食是無常的，故應策勵自己供養天眾的壇城。財物是無常的，故應策勵自己積聚七聖財。盛大的名聲是無常的，故應策勵自己恒常處於卑下的位置。欲妙是無常的，故應策勵自己從事二資糧的善業。有情眾生是無常的，故應策勵自己將他們安置於菩提道。突發的死亡是無常的，故應策勵自己佔據不死之地。沐浴和清潔是無常的，故應策勵自己以四力清凈罪障。 五毒煩惱是無常的，故應策勵自己證悟自生智慧。顯現的世間是無常的，故應策勵自己清凈佛的剎土。名聲的音聲是無常的，故應策勵自己宣說佛法的妙音。能憶念的分別念是無常的，故應策勵自己增長斷證的智慧。出自《百業經》中說：「恒常於一切行為處，當憶念死主之追隨。」出自《入行論》中說：「晝夜一切時，我應唯修此。」出自《涅槃經》中說：「于諸田稼中，
【英語翻譯】 One should remember death in all activities. In all activities such as eating, walking, sleeping, and sitting, one should remember death with one's mind. When walking, since the movement of the steps is impermanent, one should encourage oneself to abide in the state of Buddhahood. When sitting, since abiding is impermanent, one should encourage oneself to abide in the unchanging state. When standing, since standing is impermanent, one should encourage oneself to arise from the state of equanimity. Eating and drinking are impermanent, so one should encourage oneself to eat the food of samadhi. Dwelling places are impermanent, so one should encourage oneself to dwell in the palace of Dharmakaya's equanimity. Contracting is impermanent, so one should encourage oneself to contract the activities of conditioned phenomena. Stretching is impermanent, so one should encourage oneself to freely enjoy the appearances that transcend the world. Sleeping is impermanent, so one should encourage oneself to sleep in the state of reality. When walking, the road is impermanent, so one should encourage oneself to enter the path of Bodhi. Frightening enemies are impermanent, so one should encourage oneself to conquer the enemies of afflictions. The words spoken are impermanent, so one should encourage oneself to recite scriptures. The farming work done is impermanent, so one should encourage oneself to constantly abide in Dharma practice. Food and drink are impermanent, so one should encourage oneself to offer to the mandala of the deities. Wealth and possessions are impermanent, so one should encourage oneself to accumulate the seven noble riches. Great fame and reputation are impermanent, so one should encourage oneself to always remain in a humble position. Desirable qualities are impermanent, so one should encourage oneself to engage in the activities of the two accumulations. Sentient beings are impermanent, so one should encourage oneself to place them on the path of Bodhi. Sudden death is impermanent, so one should encourage oneself to seize the fortress of immortality. Bathing and cleaning are impermanent, so one should encourage oneself to purify obscurations with the four powers. The five poisonous emotions are impermanent, so one should encourage oneself to realize self-arising wisdom. The appearing world is impermanent, so one should encourage oneself to purify the Buddha's pure land. The sound of fame is impermanent, so one should encourage oneself to proclaim the melodious sound of the Dharma. The thoughts of memory and awareness are impermanent, so one should encourage oneself to increase the wisdom of abandonment and realization. From the Karma Shataka it says: "Always in all activities, one should remember the pursuit of the Lord of Death." From the Bodhicaryavatara it says: "Day and night, I should only contemplate this." From the Nirvana Sutra it says: "Among all fields,
============================================================
==================== 第 134 段 ==================== 【原始藏文】 ོན་གྱི་ལོ་ཐོག་རྙེད་པ་འདི་ཉིད་མཆོག་གོ། །རྗེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་ཁྱུ་མཆོག་གི་རྗེས་མཆོག་གོ། །འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མི་རྟག་པ་དང་། འཆི་བའི་འདུ་ཤེས་མཆོག་གོ། །འདིས་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཟློག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང་། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དགེ་སློང་བརྒྱ་ལ་གདུག་ཚོད་ཡོན་དང་བཅས་པ་བྱིན་པ་བས། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་སེམས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མཆོག་གོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་དེ་གོམས་པའི་རྟགས་ཚད་བསྟན་པ་ནི། གོམས་པའི་ཚད་ནི་འདུས་བྱས་འཇིག་པར་མཐོང་། །བརྩོན་ལྡན་འཇིགས་དང་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་འདོར། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ཐ་མལ་མི་སྡོད་ཅིང་། །ངེས་འབྱུང་ སྐྱོ་ཤས་བློ་སྣ་ཐུང་བ་འབྱུང་། །མི་རྟག་པ་ཉིན་མཚན་དུ་བསམས་པ་ལས། སྣང་བ་གང་ཡང་འཇིག་པར་མཐོང་བས་ཕྱི་ཡུལ་ལ་མི་ཞེན་པའི་བློ་གཏིང་ནས་སྐྱེས་པ་དང་། དགེ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མེ་འབར་བ་འདྲ་བའི་བློ་སྐྱེས་པ་དང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་སྔངས་སྐྲག་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྙིང་ནས་སྐྱེས་པ་དང་། འཆི་བའི་ཚེ་ཅིས་ཀྱང་མི་བསྟོངས་པར་ཤེས་ནས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་འདོར་བ་དང་། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ཐ་མལ་སོས་དལ་དུ་མི་སྡོད་པར་སྒོ་གསུམ་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་སྨིན་སོ་མཐོང་བས་ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེས་པ་དང་། ནམ་འཆི་ངེས་མེད་དུ་ཤེས་པས་གང་ལ་ཡང་བློ་ལྟོས་མི་འཆའ་བ་རྣམས་ནི། མི་རྟག་པ་སྙིང་ནས་གོམས་པའི་རྟགས་དང་ཚད་དོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་གོམས་པའི་ཕན་ཡོན་གྱིས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་ཤིན་ཏུ་མཐའ་ཡས་ཏེ། །འཁོར་བའི་ཉེས་སྤོང་ཡོན་ཏན་ངང་གིས་འདུ། །རྟག་འཛིན་ལས་གྲོལ་དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་ཞི། །དགེ་ལ་རབ་བརྩོན་ཚེ་འདི་འཁྲུལ་པར་ཤེས། །ཚོགས་གཉིས་རབ་རྫོགས་གྲགས་ལྡན་ལྷས་གཟིགས་ཤིང་། །བདེ་བར་ཚེ་ཡི་དུས་བྱེད་མཐོ་རིས་འགྲོ། །མྱུར་དུ་འཆི་མེད་བདུད་རྩིའི་གོ་འཕང་ཐོབ། །མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་ལེགས་པར་སྐྱེས་པ་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་སྐྱོ་ཤས་དང་ཡིད་འབྱུང་གཏིང་ནས་སྐྱེ་བས་ཚེ་འདིའི་ཆོས་ལས་བློ་བཟློག་པའི་ཕན་ཡོན་ཡོད་དོ། །ཞེན་པ་ལོག་ལུགས་ནི་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་འཆི་ངེས་སྙམ་པ། ཕ་བསད་ཀྱི་བུས་བཟུང་བ་ལྟ་བུའམ། ཉ་ མོ་རྒྱ་ལ་ཟིན་པ་ལྟ་བུའམ། ཆད་པས་ཕོག་པ་གཤེད་མའི་ལག་ཏུ་གཏད་པ་ལྟ་བུའམ། དུག་སྦྲུལ་གྱི་ཚང་དུ་ཚུད་པ་ལྟ་བུའམ། སྲིན་པོའི་ཁ་ནང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུའམ། སྲིན་མོའི་གླིང་དུ་ཚུད་པ་ལྟ་བུའམ། ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁ་ནང་དུ་ཚུད་པ་ལྟ་བུའམ། རྒྱ་མཚོར་གཟི
【漢語翻譯】 獲得智慧之年的收成，這本身就是最殊勝的。一切足跡中，像王的足跡最為殊勝。一切觀念中，無常和死亡的觀念最為殊勝。因為此能遣除三界的一切觀念。如《律藏》中所說：佈施一百個比丘，並給予豐厚的供養，不如思維有為法無常的剎那。現在說明習慣於此的徵兆和標準：習慣的標準是見到有為法壞滅，精進者會恐懼並拋棄今生的事務，剎那也不安住于庸常，生起出離心和厭離心，心胸狹隘。日夜思維無常，見到任何顯現都是壞滅的，因此從內心深處生起不貪戀外境的心，生起像火焰般燃燒的精進修善之心，從內心深處生起對輪迴痛苦的非同尋常的恐懼，知道死亡之時無論如何也無法逃脫，從而拋棄今生的事務，剎那也不安住于庸常安逸，而是身語意三門行持佛法，見到業果的成熟而生起出離心和厭離心，因為知道何時死亡沒有定準，所以對任何事物都不產生依賴。這些都是從內心深處習慣於無常的徵兆和標準。現在以如此習慣的利益來作總結：它的利益極其廣大，能捨棄輪迴的過患，功德自然而然地聚集。從常執中解脫，平息敵友的貪嗔，精進于善，了知此生是虛幻。圓滿二資糧，聲名遠揚，為天神所矚目，安樂地結束生命，往生天界，迅速獲得不死甘露的果位。如果將無常融入自相續，就會從內心深處生起對輪迴之法的厭離和厭倦，從而具有從今生之法中轉移注意力的利益。捨棄貪執的方式是，心想無論如何也無濟於事，必定會死亡，就像被殺父仇人抓住的兒子，或者像被漁網抓住的魚，或者像被判刑者交給劊子手，或者像進入毒蛇的巢穴，或者像進入羅剎的口中，或者像進入羅剎女的島嶼，或者像進入鱷魚的口中，或者像被大海吞噬一樣。
【英語翻譯】 Obtaining the harvest of the year of wisdom is itself the most excellent. Among all footprints, the footprint of the elephant king is the most excellent. Among all concepts, the concepts of impermanence and death are the most excellent. Because this can dispel all the concepts of the three realms. As it is said in the Vinaya Sutra: Giving offerings with provisions to a hundred monks is not as excellent as a moment of thinking about the impermanence of conditioned phenomena. Now, the signs and standards of being accustomed to it are shown: The standard of being accustomed is seeing conditioned phenomena decay. The diligent one fears and abandons the affairs of this life. Not staying in ordinariness for even a moment. Renunciation and disgust arise, and the mind becomes narrow. From thinking about impermanence day and night, seeing any appearance as decaying, therefore, from the depths of the heart, a mind that does not cling to external objects arises, and a mind that is like a burning fire of diligence in virtue arises, and an extraordinary fear of the suffering of samsara arises from the depths of the heart, and knowing that one cannot escape death in any way, one abandons the affairs of this life, and not staying in ordinariness and ease for even a moment, one practices the Dharma with the three doors, and seeing the ripening of karmic results, renunciation and disgust arise, and because one knows that there is no certainty when one will die, one does not develop dependence on anything. These are the signs and standards of being accustomed to impermanence from the depths of the heart. Now, the benefits of being accustomed in this way are concluded: Its benefits are extremely vast, it can abandon the faults of samsara, and virtues naturally gather. Liberation from the clinging to permanence, pacifying the attachment and aversion to enemies and friends, diligently striving for virtue, knowing that this life is illusory. Perfectly completing the two accumulations, being famous, being seen by the gods, passing away peacefully, going to the higher realms, and quickly obtaining the state of immortal nectar. When impermanence is well born in the mindstream, disgust and aversion to the laws of samsara arise from the depths of the heart, thus having the benefit of diverting attention from the laws of this life. The way to abandon attachment is to think that it is of no use in any way, and that one will surely die, like a son caught by his father's killer, or like a fish caught in a net, or like a condemned person handed over to the executioner, or like entering a nest of poisonous snakes, or like entering the mouth of a rakshasa, or like entering the island of rakshasis, or like entering the mouth of a crocodile, or like being swallowed by the ocean.
============================================================
==================== 第 135 段 ==================== 【原始藏文】 ངས་ཞིག་པ་ལྟ་བུའམ། ཆུ་བོར་གྲུ་བྱིང་བ་ལྟ་བུའམ། འཇིགས་སར་སྐྱེལ་མས་བསླུས་པ་ལྟ་བུའམ། ཐར་མེད་ཀྱི་གཡང་སར་ལྷུང་བ་ལྟ་བུའམ། སྙིང་ལ་མདས་ཟིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཅིས་ཀྱང་ཕན་མེད་དུ་ཤེས་ནས་འཁོར་བའི་བྱ་བ་སྤོང་བ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། རྟག་ཏུ་དགྲ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འབྲེལ་བ་གང་། །མི་གཙང་ལུས་དང་འདོད་པ་དེ་དག་ལ། །ཕན་འདོད་སྡུག་བསྔལ་བསལ་འདོད་སུ་ཞིག་དགའ། །མི་རྟག་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །སྔར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་མང་པོའང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། རྟག་འཛིན་གྱི་བློ་ལས་ལོག་པ་དང་། དགྲ་གཉེན་ལ་ཆགས་སྡང་མེད་པ་དང་། རྟག་ཏུ་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། ཚེ་འདི་འཁྲུལ་སྣང་དུ་ཤེས་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་དང་། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་གྲགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་།སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་། དགའ་བ་དང་སྤྲོ་བ་དང་བཅས་ནས་ཚེའི་དུས་བྱེད་ཅིང་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་མ་ཐག་ནས་དམ་པའི་ཆོས་དང་། བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པ་དང་། རྟག་ཏུ་རང་དབང་ཡོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཚེའི་མཐར་ཐུག་པར་ཐུབ་པ་དང་། ཉིན་མཚན་ཆོས་ཀྱིས་འདའ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་དང་འགྲོགས་པ་དང་། མྱུར་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཡོན་གྱི་སྒོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ཚེ་མི་རྟག་པར་བསམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། བཅོ་ལྔ་པ། དད་པའི་རང་བཞིན་བསམ་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དད་པའི་རང་བཞིན་བསམ་པ་ལ་འཇུག་པར་གདམས་པ་ནི། དེ་ལྟར་མི་རྟག་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་རྗེས། །གཅིག་ཏུ་གཅེས་པ་དད་པའི་དཔུང་ཚོགས་བསྐྱེད། །ཐར་པའི་ལམ་དུ་བགྲོད་པ་ལ་དད་པ་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དད་ཅན་ཉིད་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བསྟེན། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཕྱིར་ཡང་དག་རིག །འདི་གཉིས་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་སྟེ། །དེ་ཡི་སྔོན་འགྲོ་དད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། དད་པ་མེད་པའི་མི་རྣམས་ལ། །དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་མི་འབྱུང་སྟེ། །ས་བོན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ། །མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས།
【漢語翻譯】 就像房屋倒塌一樣，就像船在水中沉沒一樣，就像在危險的地方被擺渡人欺騙一樣，就像掉進無法逃脫的懸崖一樣，就像心臟被箭射中一樣，無論如何知道沒有用處而捨棄輪迴之事，從寂滅之外，總是像敵人一樣痛苦相連的，對於不凈的身體和慾望那些，想要利益想要消除痛苦有誰會喜歡呢？對於無常的慾望沒有貪戀。這樣說。以前沒有的眾多功德也在相續中產生，從常執的念頭中轉變，對於敵友沒有貪嗔，總是精進于善事，了知此生是幻象，圓滿福德和智慧二資糧，具有與法相應的名聲，諸佛和菩薩的意願，以歡喜和快樂而結束壽命，往生善趣高處的世間，剛一出生就遇到殊勝的法，上師善知識，總是具有自主，在佛教中 出家，能夠將梵行修到壽命的盡頭，日夜以法度過，行持大乘之法，與殊勝之人交往，迅速成就圓滿正等覺等等，宣說了無量無邊的利益之門。大乘竅訣論著《如意寶藏》中，思維壽命無常品第十四的註釋完畢。
第十五，思維信心的自性品註釋。
如是了知無常的自性后，爲了勸誡趣入思維一切法之根本的信心的自性，如是了知無常的自性之後，唯一珍愛生起信心的軍隊。在通往解脫的道路上，唯有信心至關重要，如《寶鬘論》中說：有信者方可依於法，具慧者方可如實知，此二之中慧為要，然其先導實為信。又如《寶積經》中說：無信之人不生白法，猶如種子被火焚，不生青苗一般。又如《寶性論》中說：
【英語翻譯】 Like a collapsing house, like a sinking boat in water, like being deceived by a ferryman in a dangerous place, like falling into an inescapable cliff, like being shot in the heart with an arrow, knowing that it is of no use anyway and abandoning the affairs of samsara, apart from nirvana, always connected to suffering like an enemy, for impure bodies and desires, who would like to benefit and eliminate suffering? There is no attachment to impermanent desires. So it is said. Many unprecedented qualities also arise in the continuum, transforming from the thought of permanence, without attachment or aversion to enemies and friends, always striving for good deeds, knowing this life as an illusion, perfecting the two accumulations of merit and wisdom, possessing fame in accordance with the Dharma, the intentions of the Buddhas and Bodhisattvas, ending life with joy and happiness, being born in the world of good destinies and high places, encountering the supreme Dharma as soon as one is born, the Lama virtuous friend, always having autonomy, in Buddhism going forth, being able to cultivate pure conduct to the end of life, spending day and night with the Dharma, practicing the Mahayana Dharma, associating with supreme beings, quickly attaining perfect enlightenment, etc., the door of immeasurable benefits is spoken of. In the Mahayana Upadesha treatise "Wish-Fulfilling Treasure", the commentary on the fourteenth chapter, Thinking About the Impermanence of Life, is completed.
Fifteenth, Commentary on the chapter on Thinking About the Nature of Faith.
Having thus understood the nature of impermanence, in order to exhort to enter into thinking about the nature of faith, which is the root of all dharmas, after thus understanding the nature of impermanence, cherish the army of faith as the only one. On the path to liberation, faith alone is essential, as it is said in the Ratnavali: Only the faithful rely on the Dharma, only the wise truly know, of these two, wisdom is essential, but its guide is truly faith. Also, as it is said in the Ratnakuta Sutra: White dharmas do not arise in people without faith, just as seeds burned by fire do not produce green shoots. Also, as it is said in the Uttaratantra:
============================================================
==================== 第 136 段 ==================== 【原始藏文】 རང་བྱུང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་ནི། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་དད་པའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལས། དང་པོ་དད་པའི་ངོ་བོ་ནི། སྤང་བླང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་ལྡོག་གིས་དམིགས་པའི་བློ་རབ་ཏུ་དང་བ་ སྟེ། རྣམ་པར་དབྱེ་ན། འདོད་པའི་དད་པས་རྒྱུ་འབྲས་བླང་དོར་བྱེད། །མོས་པའི་དད་པས་ཡུལ་མཆོག་སེམས་རབ་གཞོལ། །གུས་པའི་དད་པས་བག་ཡོད་མཆོག་དང་ལྡན། །དང་བའི་དད་པས་ཡོན་ཏན་སེམས་རབ་དང་། །ཡིད་ཆེས་དད་པས་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟད། །ངེས་སེམས་དད་པས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་ཡི། །ཆོས་མཆོག་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་དད་པའོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་གཞུང་ལུགས་ཕལ་ལས། དང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང་གསུམ་བཤད་དེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་། བདེན་པ་བཞི་ལ་བླང་དོར་དུ་འདོད་པ་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང་གསུམ་མོ། །འདིར་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། འདོད་པ་དང་། མོས་པ་དང་། གུས་པ་དང་། དང་བ་དང་། ཡིད་ཆེས་པ་དང་། ངེས་པར་སེམས་པའི་དད་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་ལས་ལོགས་པ་མེད་དེ། དེ་ཡང་མོས་པ་དང་། གུས་པ་དང་། དང་བའི་དད་པ་གསུམ་ནི། དང་བའི་དད་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་ལ། འདོད་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་པ་གཉིས་ནི། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པར་གཏོགས་ལ། ངེས་པར་སེམས་པ་ནི་འདོད་པའི་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འགོག་ལམ་མ་ནོར་བ་ལ་ཞུགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་འདོར་ཞིང་ཐར་པ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་འདོད་པའི་དད་པའི་ངོ་བོ་ནི། འཁོར་འདས་བླང་དོར་དུ་འདོད་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི་དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་འདོད་ཅིང་། སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་དད་པའོ། །དབྱེ་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བར་འདོད་པ། ཐར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་ པ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་བླང་དོར་གྱིས་འཇུག་པར་འདོད་པ་གསུམ་མོ། །མཐུན་དཔེ་ནི་ནོར་འདོད་ཅན་ནོར་འདོད་པ་ལྟར་ཆོས་འཚོལ་བར་འདོད་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བོར་ནས། ལམ་དང་འགོག་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །རྟགས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་མི་མོས་ཤིང་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། དད་པ་སྔོན་འགྲོ་མ་ལྟར་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྲུང་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད། །དོག་པ་སེལ་ཞིང་ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་སྒྲོལ། །དད་པ་བདེ་ལེགས་གྲོང་ཁྱེར་མཚོན་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་སོ། །མོས་པའི་དད་པའི་ངོ་བོ་ནི་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་སེམས་རབ་ཏ
【漢語翻譯】 自生之真實義，唯有以信方可證悟。如是說。現在詳細闡述信之自性。首先，信之體性是：對於應取捨之境，以趨入和退出的方式緣取的極度清凈之心。分類而言：欲樂之信以因果取捨；勝解之信令心極度傾向殊勝之境；恭敬之信具足極佳之謹慎；清凈之信令心極度歡喜功德；確信之信斷除對佛法的懷疑；決心之信對聞思修之殊勝佛法生起極大之信心。總的來說，在一般論典中，宣說歡喜、欲樂和確信三種信心。即對三寶生起極度歡喜之心，對四諦生起取捨之慾樂，以及對業果生起確信之信心。此處宣說六種，即欲樂、勝解、恭敬、清凈、確信和決心之信心。這些也只是分類和歸納的差別而已。其中，勝解、恭敬和清凈三種信心屬於清凈之信；欲樂和確信兩種屬於確信之信；而決心之信即是欲樂之信，因為進入了佛法的真實義——不錯誤的滅道二諦，從而捨棄痛苦和集諦，希求解脫。首先，欲樂之信的體性是：對輪迴和涅槃生起取捨之慾樂。詞義解釋是：對白色之法生起欲樂，並且因為歡喜而生起欲樂之信。分類而言，有希求捨棄輪迴之痛苦，希求獲得解脫之菩提，以及希求以取捨的方式趨入二者之因的三種。比喻是：如同貪求財富者貪求財富一樣，希求尋求佛法，從而捨棄痛苦和集諦，趨入道和滅諦。征相是：不喜世間之事，而趨入聞思修。利益是：在《寶燈經》中說：信心如先行的母親般生起，守護和增長一切功德，消除疑惑，從一切河流中解脫，信心是幸福安樂之都的象徵。如是說。勝解之信的體性是：對上師和三寶生起極度
【英語翻譯】 The ultimate meaning of self-origination is realized through faith alone. Thus it is said. Now, to explain the nature of faith in detail: Firstly, the essence of faith is the mind that is extremely clear, focusing on objects to be accepted or rejected by engaging and disengaging with them. In terms of classification: Desire-faith engages in accepting and rejecting cause and effect. Aspiration-faith makes the mind intensely inclined towards supreme objects. Respect-faith is endowed with supreme mindfulness. Serene-faith makes the mind intensely pleased with qualities. Belief-faith exhausts doubts about the Dharma. Determined-mind faith has particular faith in the supreme Dharmas of hearing, contemplation, and meditation. Generally, in most treatises, three types of faith are explained: serene faith, desire faith, and belief faith. These are: having an intensely serene mind towards the Three Jewels, desiring to accept and reject the Four Truths, and having belief-faith in karma and its effects. Here, six are explained: desire, aspiration, respect, serenity, belief, and determined-mind faith. These are not separate, but differ only in terms of classification and aggregation. That is, aspiration, respect, and serene faith are included within serene faith. Desire and belief faith are included within belief faith. Determined-mind is desire faith itself, because by entering the true nature of the Dharma—the unmistaken paths of cessation and the path—one abandons suffering and its origin, and desires liberation. Firstly, the essence of desire faith is the desire to accept or reject samsara and nirvana. The etymology is: desiring white Dharma, and because of joy, it is desire faith. In terms of classification, there are three: desiring to abandon the suffering of samsara, desiring to attain the enlightenment of liberation, and desiring to engage in the causes of these two through acceptance and rejection. The analogy is: like someone desiring wealth desires wealth, one desires to seek the Dharma, thus abandoning suffering and its origin, and engaging in the path and cessation. The sign is: not being interested in worldly activities, but engaging in hearing, contemplation, and meditation. The benefit is: In the Sutra of the Jewel Lamp it says: Faith, like a preceding mother, gives rise to, protects and increases all qualities, dispels doubts, liberates from all rivers, faith is the symbol of a city of happiness and well-being. Thus it is said. The essence of aspiration faith is: having an intensely
============================================================
==================== 第 137 段 ==================== 【原始藏文】 ུ་དགའ་བའོ། །ངེས་ཚིག་ནི་ཡུལ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མོས་པའོ། །དབྱེ་ན་བླ་མ་ལ་བསྟེན་བྱར་མོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་མོས་པ་དང་། ཆོས་ལ་ལམ་དུ་མོས་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་གྲོགས་སུ་མོས་པ་སྟེ་བཞིའོ། །མཐུན་དཔེ་ནི་བུ་མའི་ཕྱིར་འབྲངས་པ་ལྟར་འཇུག་པའོ། །རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་སུ་ཐར་ལམ་ལ་འགོད་པའི་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་གདུང་ཞིང་ངག་ཏུ་འབྱིན་པའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དང་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་ལ་དད་གྱུར་ན། །སྐྱེས་ བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །ཞེས་པ་དང་། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། དད་པ་དང་ལྡན་ན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་དང་། ཆོས་ཉན་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལས་མི་ཉམས་ཤིང་། གང་དུ་སྐྱེ་བར་ཡང་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །གུས་པའི་དད་པའི་ངོ་བོ་ནི་དང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བག་ཡོད་པར་བཀའ་ལས་མི་འདའ་བའོ། །ངེས་ཚིག་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གོང་མ་ལ་འདུད་པས་ན་གུས་པའི་དད་པའོ། །དབྱེ་ན་ལུས་གུས་པས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་དུལ་བའི་སྤྱོད་པ་དང་། ངག་གུས་པས་བསྟོད་པ་དང་། ཞེ་སས་བསྟི་སྟངས་བྱེད་པ་དང་། སེམས་གུས་པས་མཆོད་འོས་སུ་མཐོང་ནས་ཕུ་དུད་དུ་བྱེད་པ་གསུམ་མོ། །མཐུན་དཔེ་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་འབངས་ཀྱིས་བཀུར་བ་ལྟར་འཇམ་དེས་ཀྱིས་བརྩོན་པའོ། །དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ནི་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ང་རྒྱལ་དང་ཁེངས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་མེད་པའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེ་ལས། ང་རྒྱལ་སྤོང་ཞིང་གུས་པའི་རྩ་བ་ཡིན། །དད་པས་ལག་པ་བཞིན་དུ་དགེ་རྩ་སྡུད། །ཅེས་པ་དང་། སྔ་མ་ལས། བག་ཡོད་པ་ལྷུར་བྱེད་པའི་དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་ཞིང་རང་གི་སེམས་དུལ་བར་བྱེད། གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱང་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་དད་པ་དང་བག་ཡོད་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པས་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་ལ་གཞོལ་བས་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བས་མི་འཇིགས་སོ་ ཞེས་སོ། །དང་བའི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཡུལ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་སེམས་མངོན་པར་དད་པའོ། །ངེས་ཚིག་གཡོ་སྒྱུའི་དྲི་མ་མེད་པར་དད་པའི་དགའ་བས་སང་ངེ་བར་གནས་པས་དང་བའོ། །དབྱེ་ན་ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཆའི་དགེ་བ་ལ་དང་བ་དང་། དོན་དམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་དང་བ་དང་། ཟུང་འཇུག་ཆ་མཉམ་གྱི་དགེ་བ་ལ་དད་པའི་དང་བ་དང་གསུམ་མོ། །མཐུན་
【漢語翻譯】 是歡喜。定義是樂於追隨那些境。分類有四種：樂於依止上師，樂於修持佛陀，樂於視法為道，樂於視僧為友。譬如爲了女兒而跟隨。相續中生起的徵象是，僅僅見到、聽到、憶念將自己安置於解脫道的上師三寶，內心感到悲傷並在口中傾訴。利益是，如彼經所說：若對諸佛與法生起信心，樂於行持佛子之行，對無上菩提生起信心，則生起大士之心。又如《秘密不可思議經》所說：具有信心，則能見到佛，聽聞法，恭敬供養僧眾，不會衰退，無論生於何處，也不會與之分離。恭敬信的體性是，依靠歡喜而謹慎，不違背教言。定義是身語意三恭敬上者，故為恭敬信。分類有三種：身體恭敬，如頂禮、繞轉等調柔的行為；語言恭敬，如讚頌、以敬語對待；內心恭敬，如視其為應供處而恭敬。譬如臣民敬重國王一樣努力。其在相續中生起的徵象是，在上者面前沒有傲慢和驕傲的神情。利益如《寶燈論》所說：捨棄傲慢是恭敬之根本，如手一般以信心積聚善根。如前經所說：謹慎行事，守護諸根之門，調伏自心，也守護他心。如是，具有信心和謹慎二者，則恒常精進於法，故不畏懼來世墮入惡趣。如是。清凈信的體性是對上等境的功德心生歡喜。定義是，沒有虛偽的污垢，以信心的喜悅而清明安住，故為清凈。分類有三種：對世俗顯現的善生起歡喜，對勝義智慧的善生起歡喜，對雙運平等之善生起信心的歡喜。
【英語翻譯】 is joy. The definition is to be willing to follow those objects. There are four categories: willing to rely on the lama, willing to practice the Buddha, willing to regard the Dharma as the path, and willing to regard the Sangha as friends. The analogy is like following for the sake of a daughter. The sign of arising in the continuum is that merely seeing, hearing, or remembering the lama and the Three Jewels who place oneself on the path of liberation, one's heart feels sorrow and one pours it out in words. The benefit is, as it says in that very text: If one has faith in the Buddhas and the Dharma, is happy to practice the conduct of the Buddha's sons, and has faith in the unsurpassed Bodhi, then the mind of the great beings will arise. Also, as it says in the "Inconceivable Secret Sutra": If one has faith, one will see the Buddha, hear the Dharma, and will not decline from honoring and serving the Sangha, and wherever one is born, one will not be separated from them. The nature of respectful faith is to be cautious based on joy, and not to transgress the teachings. The definition is that body, speech, and mind revere the superiors, hence it is respectful faith. There are three categories: physical respect, such as prostrations and circumambulations, which are gentle behaviors; verbal respect, such as praise and treating with honorifics; and mental respect, such as seeing them as worthy of offerings and being respectful. The analogy is like subjects honoring the king, striving with gentleness. The sign of it arising in the continuum is that there is no arrogance or haughtiness in front of the superiors. The benefit is as it says in the "Lamp for the Jewels": Abandoning arrogance is the root of respect, and like a hand, faith gathers virtuous roots. As it says in the previous text: Acting with caution, guarding the doors of the senses, subduing one's own mind, and also protecting the minds of others. Thus, having both faith and caution, one is constantly diligent in the Dharma, so one is not afraid of falling into the lower realms in the next life. Thus. The nature of pure faith is to rejoice in the qualities of the superior objects. The definition is that there is no stain of deceit, and it abides clearly with the joy of faith, hence it is pure. There are three categories: rejoicing in the virtue of conventional appearances, rejoicing in the virtue of ultimate wisdom, and the joy of faith in the virtue of union and equality.
============================================================
==================== 第 138 段 ==================== 【原始藏文】 དཔེ་ནི་ནོར་བུ་ཆུ་དྭངས་ཀྱིས་ཆུ་རྙོག་སེལ་བ་ལྟར་བློའི་ཉེས་སྤྱོད་དྭངས་པར་བྱེད་པའོ། །རྟགས་ནི་སྒོ་གསུམ་སྡིག་དང་མི་འདྲེ་བར་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེ་ལས། དད་པ་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་རབ་དགའ་སྐྱེ། །དད་པ་བདེ་ལེགས་གྲོང་ཁྱེར་མཚོན་བྱེད་ཡིན། །དད་པ་ཡོན་ཏན་ཡེ་ཤེས་བྱ་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པའི་ངོ་བོ་ནི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའོ། །ངེས་ཚིག་དེའི་དོན་སྟོན་པའི་ཁུང་རིགས་ཀྱི་ཚིག་དོན་མི་བསླུ་བར་ཤེས་ནས་འཇུག་པ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པའོ། །དབྱེ་ན་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་བྱར་ཡིད་ཆེས་པ། འདས་པ་རྒྱུ་འབྲས་བླང་བྱར་ཡིད་ཆེས་པ། ལུང་མ་བསྟན་རྣམས་དགོས་མེད་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་གསུམ་མོ། །མཐུན་དཔེ་སྟོན་གྱི་ལོ་ཐོག་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་སོ་ནམ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་སུ་སྟོན་པ་བླ་མ་སངས་རྒྱས། བསྟན་པ་དམ་ཆོས་ ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་། འཁོར་དགེ་འདུན་རྣམ་གཉིས་ཏེ། དེ་དག་རྟེན་དང་བཅས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཐོབ་པའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེ་ལས། དད་པས་དབང་པོ་རྣོ་ཞིང་གསལ་བར་བྱེད། །དད་པའི་སྟོབས་ལ་གཞན་གྱིས་མི་བརྫི་ཞིང་། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་སེལ་བའི་གཞི་རྟེན་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། དད་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་པ་དང་། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། དེ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད། མཉེས་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་སོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ངེས་པར་སེམས་པའི་དད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ངེས་དོན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་འདོད་པའོ། །ངེས་ཚིག་དེའི་དོན་མཐོང་ནས་ངང་ལ་འཇོག་པའོ། །དབྱེ་ན་དེའི་དོན་སྟོན་པའི་གཞུང་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པ་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་དད་པ་གསུམ་མོ། །མཐུན་དཔེ་རྡོའི་ནང་ནས་གསེར་རྙེད་པ་འཆང་བ་ལྟར་ཡང་དག་གི་དོན་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་པའོ། །རྟགས་ནི་ཉིན་མཚན་དུ་ཉམས་ལེན་ལས་མི་འབྲལ་བའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེ་ལས། དད་པས་སངས་རྒྱས་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་དང་། ཟླ་བའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་དད་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །གང་ལ་དད་པ་ཡོད་པ་དེའི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ནི། དད་པའི་རང་བཞིན་ས་གཞི་བཟང་པོ་འདྲ། །ཆོས་ཀུན་གཞིར་གྱུར་དགེ་ ཚོགས་རྣམ་འཕེལ་བྱེད། །དད་པ་གཟིངས་འདྲ་སྲིད་པའི་ཆུ་བོ་ས
【漢語翻譯】 譬如清澈的水晶能澄清濁水一般，能使心的惡行清凈。徵象是身語意三門不與罪惡混雜，而樂於行善。利益如《寶燈經》所說：信仰能對勝者的教法生起極大的歡喜；信仰是美好城市的象徵；信仰能成辦功德與智慧。如此等等。確信的信仰的體性是對基、道、果的諸法沒有懷疑。定義是了知能顯示其意義的可靠的道理之詞義而不欺騙，即是確信的信仰。分類為：確信輪迴的因果是應斷除的；確信涅槃的因果是應修習的；確信無記法等是不需要的，共有三種。比喻如同相信秋收而從事農業一樣，從而行善。其在相續中生起的徵象是，對導師上師佛、教法正法大小乘、僧眾比丘和比丘尼這二者，即對這些有依據者獲得確信的定解。利益如《寶燈經》所說：信仰能使諸根敏銳而明晰；憑藉信仰的力量，不被他人所勝伏；是清凈煩惱的根本所依。以及《菩薩藏經》所說：信仰是想要聽聞正法，以及相信業和異熟，並且依靠它，使之歡喜。深刻思維法的信仰的體性是希求真實義法性之義。定義是見到其意義后安住于自性。分類為聽聞、思維、修習能顯示其意義的經典，有深刻思維的信仰三種。比喻如同持有從石頭中找到的黃金一樣，珍愛真實的意義。徵象是日夜不離修持。利益如《寶燈經》所說：信仰能獲得佛的果位。以及《月藏經》所說：對三寶深刻思維的信仰猶如如意寶。宣說具有信仰者的自性：信仰的自性如同良好的土地，是諸法的基礎，能使善 資糧增長廣大。信仰猶如船隻，能度脫有
【英語翻譯】 The example is like clear crystal that clears muddy water, it purifies the mind's misdeeds. The sign is that the three doors of body, speech, and mind do not mix with sins, but are happy to do good deeds. The benefits are as stated in the Jewel Lamp Sutra: Faith gives rise to great joy in the teachings of the Victorious Ones; faith is a symbol of a prosperous city; faith accomplishes merit and wisdom. And so on. The essence of confident faith is to have no doubt about the dharmas of the ground, path, and fruition. The definition is that knowing the meaning of the words of reliable reasoning that show its meaning without deceiving, is confident faith. The divisions are: believing that the cause and effect of samsara should be abandoned; believing that the cause and effect of nirvana should be cultivated; believing that indeterminate things are unnecessary, there are three types. The analogy is like engaging in agriculture by believing in the autumn harvest, thereby engaging in virtue. The sign that it has arisen in the continuum is that the teacher, lama, Buddha, the teachings, the Dharma, the Greater and Lesser Vehicles, the Sangha, the monks and nuns, these two, that is, obtaining a definite understanding of faith in these with their basis. The benefits are as stated in the Jewel Lamp Sutra: Faith makes the senses sharp and clear; by the power of faith, one is not overcome by others; it is the fundamental basis for purifying afflictions. And as stated in the Bodhisattva Pitaka: Faith is wanting to hear the holy Dharma, and believing in karma and its ripening, and relying on it, making it pleasing. The essence of the faith of deeply contemplating the Dharma is to desire the meaning of the ultimate truth of Dharmata. The definition is seeing its meaning and abiding in its nature. The divisions are hearing, contemplating, and meditating on the scriptures that show its meaning, there are three types of faith of deeply contemplating. The analogy is like holding onto gold found in a stone, cherishing the true meaning. The sign is not separating from practice day and night. The benefits are as stated in the Jewel Lamp Sutra: Faith enables one to attain the state of Buddhahood. And as stated in the Moon Essence Sutra: The faith of deeply contemplating the Three Jewels is like a wish-fulfilling jewel. Explaining the nature of one who has faith: The nature of faith is like good earth, it is the basis of all dharmas, it makes good accumulations grow vast. Faith is like a boat, it can cross the river of existence.
============================================================
==================== 第 139 段 ==================== 【原始藏文】 ྒྲོལ། །སྐྱེལ་མ་དང་འདྲ་བདུད་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱོབ། །བཞོན་པ་དང་འདྲ་ཐར་པའི་གླིང་དུ་འདྲེན། །ནོར་བུའི་རྒྱལ་བཞིན་ཅི་བསམས་འགྲུབ་པ་སྟེ། །དཔའ་བོ་དང་འདྲ་སྡིག་ཏོ་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །ཚོགས་བསགས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནོར་མཆོག་ལགས། །དད་པ་ཞིང་ས་གཤིན་པོ་དང་འདྲ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མྱུ་གུ་རྒྱས་པར་འཁྲུངས་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེ་ལས། ས་བོན་མ་རུལ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །དད་པས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ནི་རྣམ་པར་སྐྱེད། །དད་པས་རང་བྱུང་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་འཚོལ། །ཞེས་སོ། །རྒྱ་མཚོའི་གཟིངས་ལྟར་དད་པས་འཁོར་བའི་ཆུ་བོ་སྒྲོལ་ཏེ། ཆོས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། གང་གིས་འདྲེན་པ་ངེས་འབྱུང་བ། །དད་པ་ཐེག་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་བློ་དང་ལྡན་པའི་མིས། །དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བསྟེན། །ཞེས་སོ། །སྐྱེལ་མ་བཟང་པོ་དང་འདྲ་བར་དད་པས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དགྲ་ལས་སྐྱོབ་སྟེ། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། དད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྐྱེས་ནས། དགེ་བ་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པས། ཁྱིམ་དང་ཆུང་མ་དང་བུ་དང་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ། གཞོན་པ་ནའང་རྩེ་བ་ལ་མི་དགའ་བས། དད་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ཞིང་། དགེ་བའི་བསམ་པས་ཆོས་ཉན་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ནན་ཏན་སྙིང་པོར་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ལྷུར་ལེན་མི་བྱེད་དོ། །དེ་མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཟང་ཟིང་ལ་མི་ལྟ་བར་སྙིང་རྗེས་གཞན་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །དད་པ་བཞོན་པ་བཟང་པོ་དང་འདྲ་སྟེ་ཐར་པའི་གླིང་དུ་འདྲེན་པ་ཡང་། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེ་ལས། དད་པས་མི་ཁོམ་སྤང་ཞིང་དལ་བའི་མཆོག །དད་པས་བདུད་ཀྱི་ལམ་ལས་འདའ་བྱེད་ཅིང་། །ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་སྒོ་ནི་འཕེལ་བར་བྱེད། །ཐར་པའི་ལམ་མཆོག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དད་པས་འདོད་པའི་རེ་བ་འགྲུབ་པས་ནོར་བུ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དད་པ་གཏེར་དང་ནོར་དང་རྐང་པའི་མཆོག །དད་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ལ་དགའ་བར་བྱེད། །དད་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲ་དགོས་འདོད་སྟེར། །ཞེས་སོ། །དད་པ་དཔའ་བོ་དང་འདྲ་བར་མི་དགེ་བ་ཚར་གཅོད་པ་སྟེ། རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། དད་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་མོས་པའི་སྟོབས་དང་། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་འཇུག་པའི་སྟོབས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་འདོར་བའི་སྟོབས་དང་། ཡི་དམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་བརྟན་པའི་སྟོབས་དང་། མི་དགེ
【漢語翻譯】 度母啊！猶如嚮導，救護魔障與煩惱。猶如坐騎，引向解脫之洲。如珍寶之王，所思皆能成辦。猶如勇士，威懾罪惡。是積聚資糧之聖者的殊勝財富。信仰猶如肥沃的田地，能使菩提的幼苗繁榮生長。如《寶燈經》所說：未腐爛的種子，是功德的根本。信仰能使菩提樹茁壯成長。信仰也能尋得自生之功德。如是說。信仰如海上的船隻，能渡越輪迴的河流。如《十法經》所說：何者引導趨向解脫，信仰是乘具中最殊勝的。因此，具慧之人，應依隨信仰。如是說。信仰如善良的嚮導，能救護眾生脫離煩惱之敵。如《秘密不可思議經》所說：具足信仰者，生於諸佛之前，精勤于尋求一切善法，不貪求家室、妻兒等。年少時也不喜嬉戲，以信仰而出家，依止善知識。 以善良之心，精勤聽聞佛法和修行，不輕率對待言辭。精勤于廣聞博學，並且不為名利所動，以慈悲之心向他人宣說所聞之法。如是說。信仰如良駒，能引向解脫之洲。如《寶燈經》所說：信仰能捨棄無暇，獲得圓滿。信仰能超越魔道，增長殊勝智慧之門。是通往解脫的殊勝之路。如是說。信仰能成就所愿，猶如珍寶。如彼經所說：信仰是寶藏、財富和足之最勝。信仰令人歡喜佈施。信仰如如意寶，能賜予所需所愿。如是說。信仰如勇士，能摧毀不善。如《海龍王請問經》所說：信仰具有對佛等生起信樂的力量，具有因相信業果而趣入的力量，具有不捨菩提心的力量，具有對本尊修持堅定的力量，以及不善
【英語翻譯】 O Tārā! Like a guide, protect from demons and afflictions. Like a vehicle, lead to the island of liberation. Like a jewel king, accomplish whatever is thought. Like a hero, subdue sins with power. It is the supreme wealth of the noble ones who accumulate merit. Faith is like fertile land, causing the sprout of Bodhi to grow and flourish. As it is said in the Jewel Lamp Sutra: The unrotten seed is the root of all qualities. Faith causes the Bodhi tree to grow. Faith also seeks self-arising qualities. Thus it is said. Like a ship on the ocean, faith ferries across the river of Samsara. As it is said in the Tenth Dharma Sutra: Whoever leads to definite liberation, faith is the supreme vehicle. Therefore, a person with intelligence should rely on following faith. Thus it is said. Like a good guide, faith protects from the enemy of afflictions. As it is said in the Secret Inconceivable Sutra: One who possesses faith is born before the Buddhas, diligently seeking whatever is virtuous, not seeking after home, wife, sons, and daughters. Even in youth, they do not delight in play, but with faith, they renounce and rely on virtuous friends. With a virtuous mind, they diligently listen to and practice the Dharma, not treating words lightly. They strive to hear much and, without looking to gain, compassionately teach others the Dharma they have heard. Thus it is said. Faith is like a good vehicle, leading to the island of liberation. As it is said in the Jewel Lamp Sutra: Faith abandons unfavorable conditions and attains the best of leisure. Faith transcends the path of demons and increases the gate of special wisdom. It is the supreme path that shows the way to liberation. Thus it is said. Faith fulfills desires, like a jewel. As it is said in the same Sutra: Faith is the best of treasures, wealth, and feet. Faith delights in giving completely. Faith is like a wish-fulfilling jewel, bestowing what is needed and desired. Thus it is said. Faith is like a hero, cutting off the non-virtuous. As it is said in the Sutra Requested by the Ocean: Faith has the power to generate devotion to the Buddhas and so forth, the power to enter by believing in karma and its ripening, the power not to abandon the mind of Bodhi, the power to be steadfast in practicing the chosen deity, and the non-virtuous
============================================================
==================== 第 140 段 ==================== 【原始藏文】 ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་ཉེས་པར་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་དད་པས་མི་ཁོམ་པ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་སྡུད་པས་ན་དད་ པ་ཡོད་པའི་མི་དེ་ནི་གཞན་ལས་ཆེས་འཕགས་པས་དཀོན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། དད་པ་ཆགས་པའི་སྒོ་ལ་ཆགས་པ་མེད། །མི་ཁོམ་སྤོང་ཞིང་དལ་བའི་མཆོག་གཅིག་ཡིན། །དད་པ་རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་བྱེད་ཡིན། །གང་དག་འདི་འདྲའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་པ། །དེ་དག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ན་དཀོན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་དད་པ་ནོར་བདུན་གྱི་དང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་པ་ནི་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། དེ་ནི་དད་པ་དང་དང་བ་དང་མོས་པ་དང་། རྙོག་པ་མེད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པས། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་སོམ་ཉི་མེད་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་མེད་པ་དང་། མོས་པ་དང་རྟོགས་པ་དང་ཡིད་ཆེས་པ་དང་ལྡན་པས། དགེ་སྡིག་གི་ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་ཤེས་ནས། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱེད་དེ། དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་དང་། ཐོས་པས་ཤེས་རབ་དང་སྒོམ་པས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དད་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ནི། ཐར་པ་ཡི། སྐལ་མེད་རྣམས་ལ་དད་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་ཡི་སྐྱོན་ནི་ཤིན་ཏུ་མཐའ་ཡས་ལྡན། །ཆོས་ཀྱི་སྐལ་བ་མེད་པའི་མི་དད་པ་ཏིལ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་སྐྱོན་དཔག་ཏུ་མེད་ཀྱང་། རེ་ཞིག་བསྡུ་ན། མཚོ་གཏིང་རྡོ་འདྲ་ཐར་པའི་སྐམ་དང་བྲལ། །མཉེན་མེད་གྲུ་འདྲ་སྲིད་ལས་སྒྲོལ་དུས་མེད། ། ལག་རྡུམ་ཕྱིན་འདྲ་དགེ་བའི་བགོ་སྐལ་མེད། །ས་བོན་ཚིག་འདྲ་བྱང་ཆུབ་མྱུ་གུ་མེད། །ལོང་བ་དང་འདྲ་ཆོས་གཟུགས་སྣང་བ་མེད། །འཁོར་དོང་ཆུད་འདྲ་གཏན་དུ་འཁོར་བར་འཁྱམས། །རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་གི་ཕ་ཝང་སྟེང་དུ་མི་འབྱུང་བ་ལྟར་དད་པ་མེད་ན་ཐར་པའི་སྐམ་སར་འབྱུང་མི་སྲིད། མཉེན་པ་མེད་པའི་གྲུས་ཕ་རོལ་དུ་མི་ཕྱིན་པ་ལྟར་དད་པ་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆུ་བོ་ལས་སྒྲོལ་མི་སྲིད། ལག་རྡུམ་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་ཡང་ལེན་མི་ཤེས་པ་ལྟར། དད་པ་མེད་ན་ཡོན་ཏན་རྒྱུད་ལ་ལོན་མི་སྲིད། ས་བོན་མེས་ཚིག་པ་ལ་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་བ་ལྟར། དད་པ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མྱུ་གུ་འཁྲུངས་མི་སྲིད། ལོང་བ་ལྷ་ཁང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟར། དད་པ་མེད་ན་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་མི་སྲིད། སྤྱང་མོ་འཁོར་དོང་དུ་ཚུད་པ་ལྟར། དད་པ་མེད་ན་ཅི་བྱས་འཁོར་བའི་ལས་སུ་གྱུར་པས། ནམ་ཡང་ཐར་
【漢語翻譯】 捨棄一切罪過，獲得具有忍耐一切罪過的力量，如是說。因此，以信心捨棄無暇，積累善業，所以具有信心的人比其他人更加殊勝稀有。如彼經云：信心生起之門無有障礙，捨棄無暇是暇滿之殊勝，信心是獲得勝利果位的因，何人若對如此之法生起信心，彼等在各自的眾生中稀有。如是說。因此，信心是七財之首，具有信心者是殊勝的，于秘密不可思議經中說：彼具有信心、歡喜、信樂和無垢之心，對業和果報沒有懷疑，沒有猶豫和二心，具有信樂、證悟和確信，了知善惡之業和果報不會徒勞無益，即使爲了生命也不做惡業，行持十善業道，以佈施增長受用，以戒律獲得天界，以聽聞增長智慧，以禪修增長一切功德。沒有信心的過患是：解脫的，無緣者們沒有絲毫信心，此過患極其無邊。沒有佛法緣分的不信之人，即使如芝麻許的信心也沒有，其過患不可估量，略而言之：如海底之石，遠離解脫之岸；如不柔之船，無有從輪迴中解脫之時；如斷臂之人，沒有善業之分；如種子被燒焦，沒有菩提之苗；如盲人一般，無法看見佛法之相；如野獸落入陷阱，永遠流轉于輪迴。如海底之石不會浮到水面一樣，沒有信心則不可能到達解脫的彼岸。如不柔軟的船無法到達彼岸一樣，沒有信心則無法從痛苦的河流中解脫。如同斷臂之人即使到了金洲也無法取物一樣，沒有信心則無法在相續中獲得功德。如種子被火燒焦不會發芽一樣，沒有信心則無法生出菩提之苗。如同盲人進入寺廟一樣，沒有信心則無法見到佛法的景象。如同野獸掉入陷阱一樣，沒有信心則無論做什麼都會變成輪迴之業，永遠無法解脫。
【英語翻譯】 It is said that by abandoning all faults, one obtains the power to endure all wrongdoings. Therefore, by abandoning the states of no leisure through faith and accumulating virtue, the person with faith is rare because they are far superior to others. As it says in that very text: 'There is no obstacle to the gate of faith arising. Abandoning the states of no leisure is the supreme leisure. Faith is what obtains the state of victory. Those who have faith in such a Dharma, they are rare among the assemblies of individual beings.' Therefore, faith is the first of the seven treasures, and having it is supreme. In the Secret Inconceivable One, it says: 'That one possesses faith, joy, aspiration, and a mind without defilement. Without doubt about actions and their results, without hesitation or double-mindedness, possessing aspiration, realization, and conviction, knowing that virtuous and non-virtuous actions and their results are not wasted, one does not commit non-virtuous actions even for the sake of one's life, but practices the ten paths of virtuous action. Through generosity, enjoyment increases; through moral discipline, higher realms; through learning, wisdom; and through meditation, all qualities increase.' The faults of lacking faith are: 'Those without the fortune for liberation have no faith at all. Its faults are exceedingly limitless.' The faults of an unbeliever without even a sesame seed's worth of faith, who has no fortune for the Dharma, are immeasurable, but to summarize briefly: 'Like a stone at the bottom of the sea, separated from the shore of liberation; like an unyielding boat, there is no time to be freed from existence; like a person with a severed arm, there is no share of virtue; like a burnt seed, there is no sprout of enlightenment; like a blind person, there is no appearance of the form of Dharma; like a wild animal trapped in a pit, one wanders in samsara forever.' Just as a stone at the bottom of the ocean does not rise to the surface, without faith, it is impossible to reach the shore of liberation. Just as an unyielding boat cannot reach the other shore, without faith, it is impossible to be freed from the river of suffering. Just as a person with a severed arm cannot take anything even if they go to the golden island, without faith, it is impossible to attain qualities in one's being. Just as a seed burnt by fire does not sprout, without faith, it is impossible for the sprout of enlightenment to grow. Just as a blind person goes to a temple, without faith, it is impossible to see the appearance of the Dharma. Just as a wild animal falls into a pit, without faith, whatever one does becomes an action of samsara, and one is never liberated.
============================================================
==================== 第 141 段 ==================== 【原始藏文】 པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ཆོས་བཅུ་པ་ལས། དད་པ་མེད་པའི་མི་དག་ལ། །དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དད་པ་མེད་ན་གྱོང་ཆེ་བས། དད་པ་སྐྱེད་དགོས། དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ནི། ཆོས་དཀར་དད་པས་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དྲུག་ནི། །འདོད་པའི་དད་པ་སྲིད་ལ་སྐྱོ་བས་སྐྱེ། །མོས་པའི་དད་པ་གྲོགས་ངན་སྐྱོ་བས་སྐྱེ། །གུས་པའི་དད་པ་ཚེ་འདིར་སྐྱོ་བས་སྐྱེ། །དང་བའི་དད་པ་ཡུལ་མཆོག་དག་ལས་སྐྱེ། །ཡིད་ཆེས་དད་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཐོས་ལས་སྐྱེ། །ངེས་སེམས་དད་པ་ཐོས་ བསམ་དག་ལས་སྐྱེ། །འདོད་པའི་དད་པ་ནི་ཡུལ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མཐོང་བས་སྐྱེ་བའོ། །མོས་པའི་དད་པ་སྡིག་གྲོགས་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་པ་ལས་སྐྱེའོ། །གུས་པའི་དད་པ་དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་ངོ་མཚར་ཅན་ལས་སྐྱེའོ། །དང་བའི་དད་པ་ཡུལ་མཆོག་གི་རྟེན་ནམ་གཏམ་རྒྱུད་ལས་སོ། །ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཐོས་པ་ལས་སོ། །ཆོས་ལ་སེམས་པའི་དད་པ་ཟབ་མོ་ཐོས་པ་ལས་སོ། །དེ་དག་མ་སྐྱེས་ན་ཡུལ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ལ་དམིགས་སུ་བཅུག་ནས་སྐྱེར་གཞུག་གོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡུལ་གོང་མ་ལ་དད་པ་མང་བ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་། འཕགས་པ་ལ་བལྟ་བར་འདོད་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་པ་དང་། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་ཤེས་ནས་ཡིད་ཆེས་པས་བསྟེན་པ་དང་མཉེས་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་སོ། །དད་པ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བ་ནི། རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བ་ཡང་། །དམ་པ་བསྟེན་དང་དགེ་གྲོགས་མདོ་རྒྱུད་བལྟས། །འཆི་བ་བསམ་དང་ལས་འབྲས་ཡིད་ཆེས་བྱས། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་སྔར་བས་བརྩོན་པ་སྟེ། །དེ་ལས་དད་པ་གོང་འཕེལ་ཉིད་དུ་འགྲུབ། །བླ་མ་དམ་པ་ལ་ བསྟེན་ཏེ་མོས་གུས་སྙིང་ནས་བྱས་པ་ལས་འཕེལ། གྲོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་འདྲེས་པ་ལ་བསྟེན་ནས་འཕེལ། མདོ་རྒྱུད་ཟབ་མོ་བལྟས་པ་ལས་འཕེལ། འཆི་བ་ཡེང་མེད་དུ་བསམས་པ་ལས་འཕེལ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱུད་མཐོང་ཐོས་ལས་འཕེལ། ཟབ་མོའི་སྒོམ་སྒྲུབ་སྔར་བས་ཐུན་ཆེར་བྱས་པ་ལས་འཕེལ་ཏེ། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། དེས་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པའི་ལས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་རེ་རེའི་སྒོ་ན
【漢語翻譯】 有不具信心的過失，無法獲得菩提。十法經中說： 對於沒有信心的人，不會生起白凈的法。 這樣，沒有信心損失很大，所以要生起信心。 那麼，生起信心的處所是： 白凈的法，由信心生起的六個處所是： 欲樂的信心，因厭離輪迴而生。 勝解的信心，因厭離惡友而生。 恭敬的信心，因厭離今生而生。 歡喜的信心，從殊勝的境處生。 確信的信心，從聽聞因果而生。 決定心的信心，從聽聞和思維而生。 欲樂的信心，是因見到輪迴的自性而生。 勝解的信心，是從對惡友生起厭離而生。 恭敬的信心，是從本師的稀有之處而生。 歡喜的信心，是從殊勝境處的本師或故事中而生。 確信的信心，是從聽聞因果而生。 對法的信心的，是從聽聞深奧的法而生。 如果這些沒有生起，就將心專注于那些境處的自性，令其生起。 菩薩藏經中說： 具有信心是指，對更高的境處具有更大的信心，即親近善知識，想要見到聖者，想要聽聞正法，相信業和果報，認識到佛、菩薩和聲聞等是善知識，以信心親近並令其歡喜。 依靠增長信心的因緣而向上增進： 依靠因緣而向上增進也是， 親近上師和善友，閱覽經續， 思維死亡，相信業果， 聽聞、思維、禪修比以前更精進， 從此信心自然增長。 依止殊勝的上師，從內心深處生起敬信而增長。 依止與法和自相續相合的殊勝道友而增長。 閱覽深奧的經續而增長。 無有散亂地思維死亡而增長。 從見聞業果的故事而增長。 比以前更加努力地進行深奧的禪修而增長。 從不可思議的秘密中，就不會陷入惡行，並且會做聖者們讚歎的事業。 這樣，一切都從各自的門
【英語翻譯】 There is a fault of not attaining enlightenment without faith. The Sutra of Ten Dharmas says: For those without faith, white dharmas will not arise. That is, without faith, the loss is great, so faith must be generated. Then, the place of arising is: The six places where white dharma arises from faith are: Desire-faith arises from being weary of existence. Adoration-faith arises from being weary of bad friends. Respect-faith arises from being weary of this life. Joy-faith arises from excellent places. Trust-faith arises from hearing about cause and effect. Determined mind-faith arises from hearing and thinking. Desire-faith arises from seeing the nature of the realm of samsara. Adoration-faith arises from being weary of sinful friends. Respect-faith arises from the wonderful support of the Three Jewels. Joy-faith arises from the support or stories of excellent places. Trust-faith arises from hearing about cause and effect. Faith in the Dharma arises from hearing profound teachings. If these do not arise, focus on the nature of those places and cause them to arise. The Bodhisattva Pitaka says: Having faith means having more faith in higher places, that is, relying on virtuous friends, wanting to see the noble ones, wanting to hear the sacred Dharma, believing in karma and its maturation, and knowing that Buddhas, Bodhisattvas, and Shravakas are virtuous friends, relying on them with faith and pleasing them. Relying on the causes of increasing faith to increase it further: Relying on causes to increase it further is also: Relying on the holy ones and virtuous friends, looking at the sutras and tantras, Thinking about death and believing in karma and its effects, Hearing, thinking, and meditating are more diligent than before, From this, faith will naturally increase. Relying on the holy lama and generating devotion from the heart increases it. Relying on special friends who blend Dharma and one's own mindstream increases it. Looking at profound sutras and tantras increases it. Thinking about death without distraction increases it. Hearing and seeing stories of karma and its effects increases it. Doing more profound meditation and practice than before increases it. From the inconceivable secret, one will not engage in wrongdoing and will do the deeds praised by the noble ones. Thus, everything is from each of the doors
============================================================
==================== 第 142 段 ==================== 【原始藏文】 ས་ཉིན་རེ་བས་ཉིན་རེ་གོང་དུ་སྤེལ་དགོས་སོ། །དད་པ་འགྲིབ་པའི་རྐྱེན་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སྤང་བ་ནི། འགྲིབ་པའི་རྐྱེན་ནི་བླ་མའི་སྐྱོན་ལ་རྟོག །ཐ་མལ་དང་འགྲོགས་འདོད་ཡོན་རང་དགར་སྤྱོད། །ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་མང་། །དེ་དག་ལ་སོགས་ཆོས་མིན་ལས་རྣམས་ཏེ། །བདུད་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་དུས་སུ་འགྲིབ་པར་གསུངས། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་དུས་བདུད་རྣམས་བར་དུ་གཅོད་པས། དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དུས་སུ་དད་པ་འགྲིབ་པར་གསུངས་ཏེ། རང་ལ་བདུད་ཞུགས་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྟགས་སུ་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྐྱོན་ལ་རྟོག་པ་དང་། ཆོས་བྱེད་སྤྱིའི་ངན་སྐྱོན་ལ་རྟོག་པ་དང་། ཐ་མལ་གྱི་གྲོགས་དང་འགྲོགས་པ་དང་། ཉམས་ལེན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་འགྲིབ་པ་དང་། འདོད་ཡོན་རང་དགར་སྤྱོད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ལ་མོས་གུས་མེད་པ་སྟེ། འདིའི་དུས་སུ་བཟློག་པའི་ཐབས་ནི། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ཆོས་གྲོགས་དང་བཅས་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་ཞིང་། ཆོས་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་དག་སྣང་དང་མོས་གུས་བསྐྱེད། ཕ་རོལ་ངན་པར་མཐོང་བ་དེ་རང་མ་དག་པའི་རྟགས་ཏེ་དུང་སེར་པོར་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་རང་ལ་གྲོས་གདབ། ཐ་མལ་པ་དང་མི་འགྲོགས། འདོད་ཡོན་གྱི་ཉེས་དམིགས་དྲན་པར་བྱས་ལ། དད་པ་འགྲིབ་པའི་རྐྱེན་དེ་བདུད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡུམ་ལས། བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་ནི་ལས་དང་པོ་པ་དག་གི་མདུན་དུ་འོངས་ནས་མོས་པ་དག་ཀྱང་ཟློག་པར་བྱེད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ལ་བློ་རྒྱུན་མཐུད་པར་གདམས་པ་ནི། རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་བསྐྱེད་པ་ནི། །སྐྱེ་ཤིའི་འཕོ་འགྱུར་མཐོང་དང་ནད་གདོན་གཙེས། །སྡུག་བསྔལ་ཐོག་ཏུ་བབ་དང་ཆོས་ཐོས་དང་། །གོང་མའི་རྣམ་ཐར་ཐོས་དང་སྐྱེས་རབས་ཐོས། །དེ་དག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཚེ་འཕྲོ་མཐུད་ལ། །དད་པའི་མཆོག་རབ་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །སྐྱེ་ཤིའི་འཕོ་འགྱུར་མཐོང་དུས་དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་གཞན་དག་ཤི་བ་བགྲངས་ལ་དད་པ་སྐྱེད་དགོས། ནད་གདོན་གྱི་བར་ཆད་བྱུང་དུས་དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་དགེ་བསྐུལ་གྱི་སློབ་དཔོན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ སྐྱེད་དགོས། རྐྱེན་ངན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་དུས་དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འདྲེན་པར་ཤེས་པས་དད་པ་སྐྱེད་དགོས། དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་དུས་དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་འཇུག་ལྡོག་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་སྐྱེད་དགོས། གོང་
【漢語翻譯】 所以，每天都要比前一天更加精進。要了解並避免信心退失的因素：退失的因素是評論上師的過失，與凡夫俗子交往，隨心所欲地享用財物，懶惰懈怠，世俗事務繁多。這些都是非佛法的行為，據說魔會加持，使信心退失。進入正法時，魔會從中作梗，因此據說在魔加持的時候，信心會退失。自己被魔附體后，作為被加持的徵兆，會評論上師、善知識的過失，評論修行人總體的缺點，與凡夫俗子交往，修行的精進減退，隨心所欲地享用財物，對三寶沒有恭敬心。此時，對治的方法是：思念上師、三寶、道友等的功德，對所有修行人都生起清凈的顯現和恭敬心。認為他人不好，是自己不清凈的徵兆，就像把海螺看成黃色一樣，這樣勸告自己。不與凡夫俗子交往，憶念享用財物的過患，要知道信心退失的因素是魔。經書中說：惡魔會來到初學者面前，擾亂他們的信心，使菩薩的行為也背道而馳。對於生起信心的因素，要勸告持續不斷地思考：在因緣生起的時候生起信心：見到生死的變遷、疾病和邪魔的侵擾、痛苦降臨、聽聞佛法、聽聞前輩的傳記和本生故事。在這些因緣生起的時候，要持續不斷地保持信心，並經常修習殊勝的信心。在見到生死變遷的時候，是生起信心的因緣，所以要數著別人的死亡，生起信心。在發生疾病和邪魔的障礙時，是生起信心的因緣，所以要知道這是善知識的教誨，從而生起信心。在發生惡劣的痛苦時，是生起信心的因緣，所以要知道這是菩提的引導，從而生起信心。在聽聞正法的時候，是生起信心的因緣，所以要對正確的取捨生起信心。前
【英語翻譯】 Therefore, one must advance more each day than the day before. To understand and avoid the causes of diminishing faith: The causes of diminishing are criticizing the faults of the lama, associating with ordinary people, using possessions freely, being lazy and indolent, and having many worldly affairs. These are all non-Dharma activities, and it is said that demons bless them, causing faith to diminish. When entering the true Dharma, demons interfere, so it is said that faith diminishes when demons bless. When one is possessed by a demon, as a sign of being blessed, one criticizes the faults of the lama and spiritual friends, criticizes the general shortcomings of practitioners, associates with ordinary friends, diminishes the diligence of practice, uses possessions freely, and has no respect for the Three Jewels. At this time, the method of reversing this is to contemplate the qualities of the lama, the Three Jewels, and Dharma friends, and to generate pure appearance and respect for all practitioners. Seeing others as bad is a sign of one's own impurity, like perceiving a conch shell as yellow, so advise oneself in this way. Do not associate with ordinary people, remember the faults of using possessions, and know that the cause of diminishing faith is demons. The Sutra says: Evil demons come before beginners and disrupt their faith, causing the actions of Bodhisattvas to turn away. Regarding the causes of generating faith, it is advised to continuously think: When causes arise, generate faith: Seeing the changes of birth and death, the afflictions of disease and demons, the arrival of suffering, hearing the Dharma, hearing the biographies of predecessors and Jataka tales. When these causes arise, continuously maintain faith and constantly meditate on the supreme faith. When seeing the changes of birth and death, it is a cause of generating faith, so count the deaths of others and generate faith. When obstacles of disease and demons occur, it is a cause of generating faith, so know that this is the teaching of the spiritual friend and generate faith. When bad suffering occurs, it is a cause of generating faith, so know that this is the guidance of Bodhi and generate faith. When hearing the true Dharma, it is a cause of generating faith, so generate faith in the correct acceptance and rejection. Pre
============================================================
==================== 第 143 段 ==================== 【原始藏文】 མའི་རྣམ་ཐར་ཐོས་དུས་དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་དཀའ་སྤྱད་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པས་དད་པ་སྐྱེད་དགོས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེའི་མདོ་སྡེ་སྐྱེས་རབས་ལྟ་བུ་ཐོས་དུས་དད་པ་སྐྱེ་བས། ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ནས་དད་པ་སྐྱེད་དགོས་སོ། །དེའང་ཉིན་རེ་བཞིན་དེ་ཐམས་ཅད་དམ་གང་རུང་རེ་རེའི་སྒོ་ནས་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་འབད་པ་གལ་ཆེ་བས། གང་ལའང་སྣུམ་དྲེད་མ་ཁྱེར་བ་གཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི། ཚད་ནི་སྲིད་ལས་སྐྱོ་ཞིང་དཀོན་མཆོག་གུས། །ཐོས་བསམ་གཉེར་ཞིང་བསླབ་གསུམ་གཅེས་སྤྲས་བྱེད། །དགེ་ལ་སྤྲོ་ཞིང་སྡིག་ལ་ཤིན་ཏུ་འཛེམ། །ཡོན་ཏན་གོང་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་སུ་བཞེད། །འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ལ་ཡིད་བྱུང་བ་སྐྱུག་ནད་ཅན་ཟས་མཐོང་བ་ལྟ་བུ། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་མོས་གུས་ཀྱི་གདུང་སེམས་བུ་ཆུང་མ་ལ་གདུངས་པ་ལྟ་བུ། ཐོས་བསམ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་སྐོམ་པ་ཆུས་གདུངས་པ་ལྟ་བུ། བསླབ་པ་ལ་གཅེས་སྤྲས་བྱེད་པ་དབུལ་པོས་གསེར་གཡུ་རྙེད་པ་ལྟ་བུ། དགེ་སྦྱོར་ལ་ཉམས་ ལེན་སྤྲོ་བ་ཚོང་པ་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ། སྡིག་པ་ལ་འཛེམ་བག་ཆེ་བ་མིག་ཏུ་རྡུལ་སྤང་བ་ལྟ་བུ། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དད་པ་འདོད་པ་ཅན་ཚོང་འདུས་སུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ་བྱུང་བ་ནི་དད་པ་སྐྱེས་པའི་ཚད་ཡིན་པས་མ་ཉམས་ཤིང་གོང་འཕེལ་དུ་བྱ་བ་གལ་ཆེའོ། །དེའི་དུས་སུ་རང་རྒྱུད་ཆོས་ཀྱིས་ཐུལ་བས་ཆོས་དང་གང་ཟག་མ་འཛོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དད་པ་འགྲིབ་ན་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཉིན་མཚན་དུ་བསྐུལ་བ་ནི། བཙལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་དད་པ་མ་བསྐྱེད་ན། །དགེ་ལེགས་མི་འགྲུབ་གཏན་དུ་སྲིད་པར་འཁྱམ། །དེ་ཕྱིར་གང་དང་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་། །དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱ། །དད་པ་མེད་ན་ཡོན་ཏན་གཞན་མང་ཡང་ཕན་པ་མེད་དེ། གཟུགས་མཛེས་ཀྱང་མིག་མེད་པ་འདྲ་བས་དད་པ་བསྐྱེད་དོ། །དེའང་དུས་བཞིར་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་ལ་དད་པ་བསྐྱེད། ལས་འབྲས་ཕྲ་མོ་བསམས་ལ་དད་པ་བསྐྱེད། གང་ལའང་ཡོན་ཏན་བསམས་ནས་དད་པ་བསྐྱེད། ཆོས་ཀྱི་དཀོན་པ་བསམས་ནས་དད་པ་བསྐྱེད། བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་བསམས་ནས་དད་པ་བསྐྱེད། མཆེད་གྲོགས་ཀྱི་དག་སྣང་བསམས་ནས་དད་པ་བསྐྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསམས་ནས་དད་པ་བསྐྱེད། སྐད་ཅིག་ཀྱང་འགྲིབ་ཏུ་ཕངས་པས་རང་ལས་གཞན་པ་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་ཅན་ཤ་སྟག་ཏུ་བསམས་ལ། མཐོ་དམན་དང་ཕྱོགས་རིས་ མེད་པར་དད་པ་བསྒོམ་ཞིང་རང་རྒྱུད་གདུལ་བ་གཅེས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། སྙེམས་
【漢語翻譯】 聽聞母親的傳記是生起信心的因緣，因此要以苦行修持佛法來生起信心。聽聞如佛和菩薩的偉大行持的經部和本生傳等時，會生起信心，因此要緣著大乘的菩提心生起信心。而且每天都要努力通過所有這些或者任何一個途徑來生起信心，所以珍視不要對任何事物都無所謂。像這樣生起信心的標準是：厭離輪迴，恭敬三寶；精進聞思，珍視三學；樂於行善，非常謹慎地避免罪惡；認為獲得了更高的功德。對於輪迴的錯覺感到厭惡，就像患有嘔吐病的人看到食物一樣。對上師三寶的虔誠和敬仰，就像孩子思念母親一樣。努力聞思，就像口渴的人渴望水一樣。珍視戒律，就像窮人得到金銀珠寶一樣。樂於修持善行，就像商人去金洲一樣。非常謹慎地避免罪惡，就像避免眼睛裡進入灰塵一樣。對一切乘生起信心，就像渴望的人去市場一樣。如果出現了這些，就是生起了信心的標準，所以不退失並使其增長非常重要。那時，自己的心續被佛法調伏，因此不會混淆佛法和人。如果信心減弱，就要日夜用生起信心的方便來策勵自己：如果不用尋覓的方便生起信心，善妙不會成就，將永遠在輪迴中漂泊。因此，無論依靠什麼，都要努力尋找生起信心的方便。如果沒有信心，即使有再多的其他功德也沒有用，就像外表美麗卻沒有眼睛一樣，所以要生起信心。也要在四個時間裡修持無常來生起信心，思維細微的業果來生起信心，思維任何事物的功德來生起信心，思維佛法的稀有來生起信心，思維上師的恩德來生起信心，思維道友的清凈顯現來生起信心，思維佛的功德來生起信心。因為哪怕一瞬間的減損也感到可惜，所以要把自己之外的一切都看作是奇妙的，不分高低和偏頗地修持信心，珍視調伏自己的心續。如《親友書》中所說：驕
【英語翻譯】 Hearing the biographies of mothers is a cause for generating faith, so one must generate faith by practicing Dharma with hardship. Hearing the sutras and Jataka tales of the great deeds of Buddhas and Bodhisattvas generates faith, so one must generate faith by focusing on the Bodhicitta of the Mahayana. Moreover, it is important to strive to generate faith every day through all of these or any one of them, so it is important not to be indifferent to anything. The measure of faith that arises from generating it in this way is: being weary of samsara and respecting the Three Jewels; diligently studying and contemplating, and cherishing the three trainings; being happy to do good and being very cautious to avoid evil; and considering that one has attained higher qualities. Being disgusted with the illusion of samsara is like a person with vomiting sickness seeing food. The devotion and reverence for the Guru and the Three Jewels is like a child longing for its mother. Diligently studying and contemplating is like a thirsty person longing for water. Cherishing the trainings is like a poor person finding gold and jewels. Being happy to practice virtue is like a merchant going to the Golden Island. Being very cautious to avoid evil is like avoiding dust in the eyes. Generating faith in all vehicles is like a desirous person going to the market. If these arise, it is the measure of having generated faith, so it is very important not to diminish it and to increase it. At that time, one's own mindstream is tamed by the Dharma, so one does not confuse the Dharma and the person. If faith diminishes, one should encourage oneself day and night with the means of generating faith: If faith is not generated by the means of seeking, goodness will not be accomplished and one will wander in samsara forever. Therefore, no matter what one relies on, one should strive to find the means of generating faith. If there is no faith, even if there are many other qualities, they are useless, just like being beautiful but without eyes, so one should generate faith. One should also cultivate impermanence at all four times to generate faith, contemplate subtle karmic results to generate faith, contemplate the qualities of anything to generate faith, contemplate the rarity of the Dharma to generate faith, contemplate the kindness of the Guru to generate faith, contemplate the pure appearances of Dharma friends to generate faith, and contemplate the qualities of the Buddha to generate faith. Because one feels sorry for even a moment's loss, one should regard everything other than oneself as wonderful, and cultivate faith without high or low and without bias, and cherish taming one's own mindstream. As it says in the Letter to a Friend: Pride
============================================================
==================== 第 144 段 ==================== 【原始藏文】 དང་བྲལ་ལ་མང་དུ་གསོལ་ཅི་འཚལ། །ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་དུལ་མཛོད་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ལགས་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །འདྲ་མིན་གོལ་སར་གྱུར་པའི་དད་པ་རེ་འགའ་བ་སྤངས་ལ། ཐང་ཐུབ་པར་བྱ་བ་ལ་གདམས་པ་ནི། དད་པའི་གོལ་ས་ཤེས་ནས་སྤང་བ་ནི། །དམ་པའི་དྲུང་དུ་དད་ལས་གཞན་དུ་མིན། །ཅུང་ཟད་རྐྱེན་གྱིས་འཕེལ་དང་འགྲིབ་པ་ཅན། །རྐྱེན་ངན་སོལ་ནས་ཅུང་ཟད་དད་པ་མེད། །བློ་མང་གང་ལའང་འཇུག་ལ་ཐང་མི་ཐུབ། །གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་གང་བདེར་སྤྱོད་པ་ཅན། །གཏད་མེད་བབ་ཅོལ་ཕྲ་མོའི་རྐྱེན་གྱིས་བཟློག །འདི་དྲུག་སྤངས་ལ་བློ་གཏད་རྒྱུན་རིང་བྱ། །དེ་ལ་དད་པ་ཡིན་ཡང་ཡང་དག་པའི་དད་པར་མ་སོང་བ་དྲུག་ཡོད་པས་སྤངས་པར་བྱས་ལ། གཡོ་སྒྱུ་མེད་པས་རྟག་ཏུ་གུས་པའི་དད་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་བྱེད་ལས་དང་པོ་པ་ཁ་ཅིག་བླ་མ་དང་འགྲོགས་པའི་དུས་སུ་དད་པ་ཆེ་ཆེ་ལྟར་བྱེད་ཅིང་། བྲལ་ནས་ཐ་མལ་ལས་ཀྱང་ངན་པ་ཡོད་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་རྐྱེན་དང་འཕྲད་པའི་དུས་ན་དད་པ་སྐྱེ་བ་མྱུར་ཡང་ཅིག་ཅར་ཡལ་ནས་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་སྤོང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་རང་འདོད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་དམ་ནད་གདོན་གྱིས་གཙེས་པ་མ་གྲོལ་བར་དད་པ་ཆེ་ཆེ་འདྲ་ལ། དེ་དྲག་པའམ་ཐོབ་ཟིན་དུས་བྱོལ་ནས་སྤོང་བ་དེ་ཡང་སྤོང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་དགེ་སྦྱོར་གཅིག་འཕྲོ་ལ་གཅིག་བྱེད་བཞིན་དུ་དུ་མ་རྩོམ་ཡང་གཅིག་མགོ་མི་ཐོན་པ་དེ་ཡང་སྤོང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་ཆོས་ཟབ་མོ་གཅིག་དང་རྩ་བའི་བླ་མ་གཅིག་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་མེད་པར། གང་བདེ་བདེར་འཇུག་པ་ཡང་སྤང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་དད་པ་ཅུང་ཟད་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེས་པ་ལས་ཡང་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་རེས་འགྲིབ་པ་གློ་བུར་ཡེ་འདྲོག་ཅན་དེ་ཡང་སྤངས་ལ། དང་པོ་བརྟགས་ནས་ཆོས་དང་བླ་མར་བཟུང་ཟིན་ནས་ཕྱིས་སྐྱོ་ངལ་དང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་དད་གུས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དད་པ་བརྟན་པར་བྱ་བ་ནི། དང་པོ་རབ་བརྟགས་དད་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ། །ཕྱི་ནས་མི་འགྱུར་རི་རྒྱལ་ལྟ་བུ་དང་། །འཕེལ་འགྲིབ་གཉིས་མེད་ཉི་མཁའ་རྒྱ་མཚོ་ལ། །ཐང་ལྷོད་གཉིས་མེད་གཞུ་མོའི་རྒྱུད་དང་མཚུངས། །སྐྱོ་དུབ་མེད་པ་གྲུ་ཟམ་ལྟ་བུ་ལ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཆུ་བོའི་གཞུང་ཆེན་བཞིན། །མཉེན་ལྕུག་ལྡན་པ་དར་ཐག་ལྟ་བུ་ལ། །རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བརྟན། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དག་ནི་དང་པོར་བརྟག་པ་དང་དཔྱོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བླ་མ་དང་ཆོས་འཚོལ་བ་ཡིན་ལ། རྙེད་ནས་འགྱུར་ལྡོག་མེད་པའི་དད
【漢語翻譯】 與（上師）分離后，再多祈求又有何用呢？世尊（བཅོམ་ལྡན་གྱིས།）說，調伏自心吧！心是佛法的根本。如是說。捨棄那些成為各種歧途的信心，爲了使之能夠持久而給與教誨是：認識到信心的歧途而捨棄，除了在聖者面前生信之外別無他法。有些人因微小的因緣而增長和減退信心，消除惡緣后就一點信心也沒有了。心懷多念，無論何事都想嘗試，這樣是無法持久的。有些人不專注於一處，隨心所欲地行事。沒有主見，輕率魯莽，因微小的因緣而改變。捨棄這六種，要長久地寄託信任。因此，信心雖然是信心，但有六種沒有成為真正的信心，所以要捨棄。要以無有虛偽之心，恒常生起恭敬的信心。哪六種呢？就像這樣：有些初學佛法的人，與上師在一起時，表現得信心很大，離開后卻比普通人還差，所以要捨棄。有些人遇到順境時，信心增長很快，但一下子就消失了，所以也要捨棄。有些人只修自己喜歡的法，或者在疾病和魔障沒有解除之前，看起來信心很大。 一旦病好了或者得到了（想要的東西）就放棄，這也應該捨棄。有些人一會兒做這個善行，一會兒做那個善行，同時做很多，但沒有一件能完成，這也應該捨棄。有些人對一個甚深佛法和一個根本上師沒有堅定不移的信心，隨心所欲地行事，這也應該捨棄。有些人因為微小的因緣而生起信心，又因為微小的因緣而減退，像突然受驚嚇一樣，這也應該捨棄。首先要詳細觀察，一旦認定了佛法和上師，以後就要生起沒有厭倦和增減的信心和恭敬心。如何使信心堅定呢？首先要仔細觀察信心的對象，之後就像須彌山一樣不可動搖。就像太陽、天空和海洋一樣，沒有增減。就像弓弦一樣，沒有鬆緊。就像橋樑一樣，沒有厭倦。就像大江大河一樣，不會中斷。就像絲綢繩索一樣，柔軟而有彈性。就像天空一樣，不會被因緣奪走。賢善的人們，首先要經過觀察和思考，然後才去尋找上師和佛法。一旦找到，就要生起永不改變的信
【英語翻譯】 What's the use of praying more after separating from (the Guru)? The Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་གྱིས།) said, tame your own mind! Mind is said to be the root of Dharma. Thus it is said. Abandon some of the faiths that have become various wrong paths, and the advice to make them last is: Knowing the wrong path of faith and abandoning it, there is no other way than to generate faith in front of the Holy One. Some people increase and decrease their faith due to small causes, and after eliminating bad causes, they have no faith at all. With many thoughts, wanting to try everything, it is impossible to last. Some people do not focus on one place, and act as they please. Without a main idea, rash and reckless, changed by small causes. Abandon these six and place your trust for a long time. Therefore, although faith is faith, there are six that have not become true faith, so they must be abandoned. One should always generate respectful faith with a heart free of deceit. What are the six? Like this: Some people who are new to Dharma practice appear to have great faith when they are with the Guru, but after leaving, they are worse than ordinary people, so they should be abandoned. Some people's faith grows quickly when they encounter favorable conditions, but it disappears all at once, so they should also be abandoned. Some people only practice the Dharma they like, or before the disease and demonic obstacles are resolved, they seem to have great faith. Once the illness is cured or they get (what they want), they give up, and this should also be abandoned. Some people do one virtuous act for a while and another virtuous act for a while, doing many things at the same time, but none of them can be completed, and this should also be abandoned. Some people do not have unwavering faith in one profound Dharma and one root Guru, and act as they please, and this should also be abandoned. Some people generate faith because of small causes, and then decrease because of small causes, like being suddenly frightened, and this should also be abandoned. First, one should observe in detail, and once one has recognized the Dharma and the Guru, one should generate faith and respect without weariness or increase or decrease. How to make faith firm? First, carefully observe the objects of faith, and then be as immovable as Mount Sumeru. Like the sun, the sky, and the ocean, there is no increase or decrease. Like a bowstring, there is no tightness or looseness. Like a bridge, there is no weariness. Like a great river, it will not be interrupted. Like a silk rope, it is soft and elastic. Like the sky, it will not be taken away by causes. Virtuous people first observe and think before seeking a Guru and Dharma. Once found, one should generate unchanging faith.
============================================================
==================== 第 145 段 ==================== 【原始藏文】 ་པ་རི་རྒྱལ་ལྟ་བུ། འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་དད་པ་ཉི་མ་ལྟ་བུ། ཁ་གཏིང་མེད་པའི་དད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ། བྱས་ཡུས་མེད་པའི་དད་པ་མ་ལྟ་བུ། མཐའ་དབུས་མེད་པའི་དད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། ཐང་ལྷོད་མེད་པའི་དད་པ་ གཞུ་བདུངས་པའི་རྒྱུད་ལྟ་བུ། གཞན་གྱིས་བསྒྱུར་རམ་བཀའ་བཀྱོན་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པའི་དད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། སྐྱོ་དུབ་མེད་པའི་དད་པ་གྲུ་ཟམ་ལྟ་བུ། རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་དད་པ་ཆུ་བོའི་གཞུང་ལྟ་བུ། གུས་ཤིང་མཉེན་ལྕུག་དང་ཞེ་སས་བརྒྱན་པའི་དད་པ་དར་ཐག་ལྟ་བུ་སྟེ། བཅུ་དང་ལྡན་པས་བསྟེན་པར་བྱའོ། །སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་གུས་པ་དང་དད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུས་བསྙེན་བཀུར་དུ་བྱའོ། །བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབ་བོ། །བདག་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདྲེན་པར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བར་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྟེན་ཅིང་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། དད་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད། །དཀར་པོའི་ཆོས་ཀུན་གཞིར་གྱུར་སྡུག་བསྔལ་སེལ། །བྱང་ཆུབ་ལམ་འདྲེན་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་གྱུར། །དམ་པས་དགོངས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ལྡན། །དེ་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་དམ་པའི་ཚུལ་དགེ་བ། །དད་བརྒྱའི་འདབ་སྟོང་རྒྱས་ལ་ནན་ཏན་མཛོད། །དད་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་སྙེད་མཆིས་པ་དག་བསྡུ་ན། དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་བ་དང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སེལ་བ་དང་། ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་དང་། ཆོས་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ རྟག་ཏུ་དགོངས་པ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་དག་པར་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་བླ་མ་དམ་པ་དང་ཆོས་དམ་པ་དང་། གྲོགས་དམ་པ་རྣམས་སྐྱེས་མ་ཐག་ནས་མཇལ་ཞིང་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དགའ་བའི་ལྷས་བསྲུང་བ་དང་། བདེ་བར་གཉིད་དུ་འགྲོ་ཞིང་རྨི་ལམ་དུའང་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་དང་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་སྣང་བ་བཟང་པོ་རྨི་ཞིང་བདེ་བར་སད་པ་དང་། ཅི་བསམས་པ་རྣམས་འགྲུབ་པ་དང་། བདེ་བར་ཚེའི་དུས་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་བདེ་བར་འདྲེན་པ་དང་། བར་དོའི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་དང་། གང་དུ་སྨོན་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བས་དཀོན་མཆོག་གི་གདུང་འཚོབ
【漢語翻譯】 如山王一般，不增不減的信心如太陽一般，無有表裡的信心如大海一般，無有偏頗的信心如母親一般，無有邊際的信心如虛空一般，毫不鬆懈的信心 如拉緊的弓弦一般，不被他人所奪或因責罵等緣由而不退失的信心如虛空一般，無有厭倦的信心如船橋一般，持續不斷的信心如河流一般，以恭敬、柔順和謙遜莊嚴的信心如絲綢一般，具備此十種特質，應當依止。出自《寶積經》：善男子，你應當以如大海般的恭敬和信心來承侍善知識，如教奉行。愿我亦如是，不久之後成為一切眾生的引導者，如是發心。如此依止並生起信心的利益是：信心的利益種類不可估量，是所有善法的根基，能消除痛苦，是引導菩提之路的工具，為聖者所思念，具足圓滿的功德。因此，具有高尚品德的人們，應當努力綻放百倍信心的花瓣。總而言之，信心的功德有無量無邊，是所有善法的根基，能消除輪迴的所有痛苦，能把握解脫的道路，能成為深奧佛法的容器，常為諸佛菩薩所 思念，具足知慚有愧、智慧等功德，能往生清凈佛土，生生世世一出生就能遇到上師、正法和善友，並能行持佛法，能得到喜好善法的神靈守護，能安樂入睡，甚至在夢中也能夢見上師、三寶和行持佛法的吉祥景象，能安樂醒來，能成就一切所愿，能安樂地度過一生，諸佛菩薩能引導走向安樂的道路，能消除中陰的所有怖畏，能往生到任何希愿之處，從而繼承三寶的傳承。
【英語翻譯】 Like the King of Mountains, unwavering faith is like the sun, faith without pretense is like the ocean, impartial faith is like a mother, boundless faith is like the sky, unremitting faith is like a taut bowstring, faith that cannot be taken away by others or diminished by scolding is like the sky, tireless faith is like a bridge, continuous faith is like a river, and faith adorned with respect, gentleness, and humility is like silk. One should rely on faith that possesses these ten qualities. From the Ornament of the Tree Sutra: Noble son, you should serve the virtuous spiritual friend with reverence and faith like the ocean, and act according to his teachings. May I also become the guide of all sentient beings in the same way, and may this happen soon. Thus, generate the mind of enlightenment. The benefits of relying on and generating faith in this way are: The types of benefits of faith are immeasurable. It is the basis of all virtuous dharmas, eliminates suffering, is a tool for guiding the path to enlightenment, is contemplated by the holy ones, and possesses perfect qualities. Therefore, people with noble qualities should diligently bloom a hundredfold petals of faith. In short, the merits of faith are immeasurable. It is the basis of all virtuous dharmas, eliminates all the suffering of samsara, grasps the path of liberation, becomes a vessel for profound Dharma, is constantly contemplated by Buddhas and Bodhisattvas, possesses qualities such as knowing shame and having conscience, and wisdom, is born in pure Buddha-fields, meets the noble lama, the noble Dharma, and noble friends as soon as one is born in every lifetime, practices the Dharma, is protected by deities who delight in virtuous dharmas, sleeps peacefully, dreams of auspicious visions of the lama, the Three Jewels, and practicing the Dharma even in dreams, awakens peacefully, accomplishes all that is desired, lives a life of ease, is guided on the path of ease by Buddhas and Bodhisattvas, eliminates all the fears of the bardo, and is born in any place one wishes, thereby continuing the lineage of the Three Jewels.
============================================================
==================== 第 146 段 ==================== 【原始藏文】 ་པ་དང་། མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་སྟེ། རྒྱས་པ་ནི་བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པ་སྙེད་བརྗོད་ཀྱང་ཟད་མི་ཤེས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས། གང་གིས་ཞིང་བཅུའི་རྡུལ་སྙེད་སེམས་ཅན་ལ། །བདེ་བ་ཀུན་གྱིས་བསྐལ་པར་བསྙེན་བཀུར་བས། །ཆོས་འདིར་དད་པའི་བསོད་ནམས་ཅི་འདྲ་བ། །ཁྱད་པར་འཕགས་པ་འདི་ཉིད་དེ་ལ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དགེ་སློང་དངོས་པོ་མཆོག་ཏུ་བྱ་དཀའ་བས། །དད་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ བྱ་ཞིང་། །རྗེས་མཐུན་གྲོགས་བསྟེན་སྡིག་གྲོགས་ནམ་ཡང་སྤང་། །དམ་པའི་ཆོས་བཙལ་དེ་ཡི་དོན་བསམ་ཞིང་། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འདྲ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བརྩོན་པས་འབད། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་སྨོས་པའི་དད་པ་དྲུག་པོ་ཡུལ་དྲུག་ལ་དམིགས་ནས་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་བརྩོན་པ་དེ་ཡང་། དགེ་བ་བཅུ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་དམིགས་པར་འགྲེས་པས་དད་པའི་འདབ་མ་སྟོང་རྒྱས་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་ལེགས་པར་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། དད་པའི་རང་བཞིན་བསམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའོ།། །། བཅུ་དྲུག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་དད་པ་བསྟན་པའི་རྗེས་ཐོག་ཉིད་དུ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་བསམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་འདིར་དེ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ནས་དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་བྱ་བ། །རྒྱུ་འབྲས་ལས་དེ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་བྱ། །དེ་ཡང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་ལས་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་གཉིས་ཡིན་པས་འདིར་ཐར་པ་འདོད་པ་དག་གིས་བླང་དོར་དུ་བྱའོ། །སོ་སོར་ཐར་པ་ལས། སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱད། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་འདུལ། །འདི་ནི་ སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གང་ཞིག་དགེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། །དགེ་བའི་ལས་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་དང་། །ཐར་པ་ཆ་མཐུན་རྣམ་པ་གཉིས་དག་ལས། །དང་པོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་རྣམས། །བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ལགས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་བསྡུ་ན་དགེ་བ་བཅུ། །དེ་ལ་སྤྱིར་དགེ་བ་ནི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཐམ
【漢語翻譯】 ，並迅速獲得佛的果位。廣大的話，即使說無數劫也無法窮盡。如聖《寶燈經》中所說：若有人以一切安樂，于劫中供養十方剎土微塵數眾生，對此法的信心所生之福德，此功德勝過前者。又如《律藏》中所說：比丘啊，事物極難做到最好，應以信心依止善知識，依止隨順之友，永遠捨棄惡友，尋求解脫之法，思維其義，守護如珍寶般的戒律，精勤生起殊勝菩提心，不久即可獲得佛陀的智慧。因此，先前所說的六種信心，緣於六境而百倍精進，也應緣於十善、十度、十方上師、三寶和眾生之聚，使信心的蓮瓣千瓣盛開，這是很好的教誨。大乘竅訣論著《如意寶藏》中，信心的自性思維品第十五的廣釋完畢。
第十六品，業果思維品之釋。
如是宣說信心之後，緊接著，具有信心者所應思維的法類中，因為是業果，所以在此宣說。因此，之後具信者所應思維的是，因果之業，應取捨善惡。也就是說，安樂和痛苦之因是善業和惡業兩種，因此在此希求解脫者應取捨。如《別解脫經》中所說：諸惡莫作，眾善奉行，調伏自心，是諸佛教。如是所說。那麼，什麼是善呢？善業有福德分和解脫分兩種。首先，什麼是福德分呢？能生起輪迴安樂果的善業，佛陀說這是福德分。種類雖多，但歸納起來是十善。對此，總的來說，善就是能產生安樂果的因。
【英語翻譯】 , and quickly attain the state of Buddhahood. As for its vastness, even if one were to speak for countless eons, it could not be exhausted. As it is said in the holy "Jewel Lamp Sutra": If one were to attend to and honor beings as numerous as the dust particles in ten directions with all kinds of happiness for an eon, the merit of having faith in this Dharma, this extraordinary merit, is not present in that. Furthermore, as it is said in the Vinaya Sutra: O Bhikshus, it is difficult to make things excellent, one should rely on virtuous spiritual friends with faith, rely on concordant friends, and always abandon evil friends. Seek the sacred Dharma, contemplate its meaning, protect the precepts like a precious jewel, and strive diligently to generate the supreme Bodhicitta. You will attain the wisdom of the Buddha without delay. Therefore, the six types of faith mentioned earlier, focusing on the six objects and striving a hundredfold, should also be directed towards the ten virtues, the ten perfections, the gurus of the ten directions, the Three Jewels, and the assembly of sentient beings, so that the lotus petals of faith may bloom a thousandfold. This is a good instruction. From the Great Vehicle's instruction treatise, "The Wish-Fulfilling Jewel Treasury," the extensive commentary on the fifteenth chapter, "Thinking About the Nature of Faith," is complete.
Chapter Sixteen: Commentary on the Chapter of Thinking About the Law of Cause and Effect.
Having taught faith in this way, immediately following, among the dharmas to be contemplated by those who possess faith, because it is the law of cause and effect, it is spoken of here. Therefore, what those with faith should contemplate is the cause and effect of karma, and they should adopt virtue and abandon non-virtue. That is, the causes of happiness and suffering are the two types of karma: virtuous and non-virtuous. Therefore, those who desire liberation should adopt and abandon them. As it is said in the Pratimoksha Sutra: Do no evil, cultivate perfect virtue, and completely subdue your own mind. This is the teaching of the Buddhas. As it is said. So, what is virtue? Virtuous actions are of two types: those that accord with merit and those that accord with liberation. First, what is that which accords with merit? The virtues that produce the fruits of happiness in samsara, the Buddha said, are those that accord with merit. Although there are many categories, when summarized, they are the ten virtues. In general, virtue is simply the cause that produces the fruit of happiness.
============================================================
==================== 第 147 段 ==================== 【原始藏文】 ས་ཅད་དེ། སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་གཉིས་ཆར་གྱི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་དགེ་བས་ནི། ངན་འགྲོ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དགེ་བ་ལས་ནི་བདེ་བ་དང་། །དེ་བཞིན་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དགེ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བཅུ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་ཐར་པ་དང་མ་འབྲེལ་བ་རྣམས་དང་། ཐར་པ་ཆ་མཐུན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུར་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །དང་པོ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་བཅུ་ནི། ལུས་གསུམ་ངག་བཞི་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་དག་སྟེ། །འདི་བཅུ་བསམ་གཏན་གཟུགས་ མེད་མ་འབྲེལ་བས། །འདོད་པའི་ལྷ་མིར་བདེ་འབྲས་བསྐྱེད་པ་ཉིད། །དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་གསུམ་སྤངས་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་གསུམ་མོ། །རྫུན་དང་ཕྲ་མ། ངག་འཁྱལ། ཚིག་རྩུབ་བཞི་སྤངས་པ་ནི་ངག་གི་ལས་དགེ་བ་བཞིའོ། །བརྣབ་སེམས། གནོད་སེམས། ལོག་ལྟ་སྟེ་གསུམ་སྤངས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་གསུམ་མོ། །དགེ་བ་བཅུ་པོ་འདི་ཉིད་སྤྱད་པའི་རང་བཞིན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བསྒོམ་པ་དང་མ་འབྲེལ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་གླིང་བཞི་གླིང་ཕྲན་གྱི་མི་དང་འདོད་ལྷ་དྲུག་པོ་ཐོབ་པའོ། །དགེ་བ་བཅུ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་དང་འབྲེལ་གོང་མ་གཉིས། །དགེ་བས་བདེ་འགྲོ་བདེ་བའི་རིགས་ཀུན་བསྐྱེད། །དགེ་བ་བཅུ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་སྦྲེལ་ནས། འབྱོངས་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་ལ། དགེ་བ་བཅུ་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་འབྲེལ་བ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པས་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞི་ཐོབ་པའོ། །དེའང་འཕེན་བྱེད་དང་བདེ་བའི་ཆར་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་བཅུས་བྱེད་ལ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རང་སའི་སེམས་སུ་འགྲུབ་པ་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བསྒོམས་པ་གྲུབ་པ་དེས་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་བས་བདེ་བའི་རིགས་དང་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བའི་ལུས་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་བཅུའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་ལྷ་མི་ཡིན་ལ། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ཡུལ་ལ་སྨིན་པའི་ཆ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུས་བརྒྱན་ཞིང་འཚེ་བ་མེད་ལ་བགྲོད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་དག
【漢語翻譯】 一切都是，產生輪迴和寂滅二者的顯赫和決定性的美好。要知道，痛苦的因是不善，它產生一切惡趣和痛苦。如《寶鬘論》中所說：善產生安樂，同樣產生一切善趣。不善產生痛苦，同樣產生一切惡趣。因此，善有二種：與福德分相應的，僅僅產生輪迴的安樂果報，最終會耗盡的十善業、四禪定和四無色定等，這些與解脫無關；以及與解脫分相應的，與涅槃之因相符的那些。首先，與福德分相應的十善業是：身三、語四、意三清凈，這十者與禪定、無色定無關，僅僅產生欲界天人的安樂果報。其中，斷除殺生、不予取、邪淫三種是身體的善業三種。斷除妄語、離間語、綺語、惡語四種是語言的善業四種。斷除貪心、害心、邪見三種是意念的善業三種。這十善業本身，如果不與修持禪定、無色定相結合，那麼其異熟果就是享受天界人道的安樂。也就是獲得四大洲、小洲的人和六慾天。十善業，與禪定、無色定相結合，則能生於更高的二界。善能產生一切善趣安樂之類。十善業與四禪定相結合，如果精通，就能生於色界。十善業與四無色定相結合達到極致，就能獲得四種生處。其中，投生之因和圓滿安樂之分由十善業來完成，而成就無色定自性的心則由修持成就無色定來完成。這樣，善能使安樂之類和投生於天界的身體得以顯現成就。十善業的異熟果是天界人道，而增上果是國土成熟的部分，以鮮花和果實莊嚴，沒有損害且易於行走等等。等流果是對境的等流善。
【英語翻譯】 Everything is, producing the eminence and definitive goodness of both samsara and nirvana. It should be known that the cause of suffering is non-virtue, which produces all bad destinies and suffering. As it is said in the "Precious Garland": From virtue comes happiness, likewise all good destinies. From non-virtue comes suffering, likewise all bad destinies. Therefore, virtue is of two kinds: those that are in accordance with merit, merely producing the happy result of samsara and eventually being exhausted, such as the ten virtues, the four dhyanas, and the four formless absorptions, which are unrelated to liberation; and those that are in accordance with liberation, conforming to the cause of nirvana. First, the ten virtues in accordance with merit are: the three of body, the four of speech, and the three of mind are pure. These ten, unrelated to dhyana and the formless, merely produce the happy result for the gods and humans of the desire realm. Among these, abandoning killing, not taking what is not given, and sexual misconduct are the three virtuous actions of the body. Abandoning lying, divisive speech, idle chatter, and harsh speech are the four virtuous actions of speech. Abandoning covetousness, malice, and wrong view are the three virtuous actions of the mind. These ten virtues themselves, if not combined with the practice of dhyana and the formless absorptions, then their ripened result is enjoying the happiness of gods and humans in higher realms. That is, obtaining the humans of the four continents and subcontinents and the six desire realm gods. The ten virtues, combined with dhyana and the formless absorptions, give rise to the two higher realms. Virtue produces all kinds of happy destinies and happiness. The ten virtues combined with the four dhyanas, if mastered, give rise to the form realm. The ten virtues combined with the four formless absorptions, when perfected, result in obtaining the four kinds of birth. Among these, the cause of rebirth and the completion of the share of happiness are accomplished by the ten virtues, while the accomplishment of the mind in its own place of formless absorption is accomplished by the successful practice of the formless absorptions. Thus, virtue makes manifest the kinds of happiness and the body that is born in the heavens. The ripened result of the ten virtues is the heavenly and human realms, while the dominant result is the part where the land ripens, adorned with flowers and fruits, without harm and easy to traverse, and so on. The result in accordance with the cause is the virtue that is in accordance with the cause.
============================================================
==================== 第 148 段 ==================== 【原始藏文】 ེ་བ་བཅུ་བྱེད་པར་སྤྲོ་ཞིང་། མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་གྱིས་ཚེ་རིང་བ་དང་ནད་མེད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ཆ་ཤས་དབྱེ་བས་བསྟན་པ་ནི། སྲོག་གཅོད་སྤངས་པས་ཚེ་རིང་ནད་མེད་ཅིང་། །མ་བྱིན་ལེན་སྤངས་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ལོག་པར་གཡེམ་སྤངས་ཁྱིམ་ཐབ་དགྲ་ཟླ་མེད། །དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་གསུམ་སྤངས་ཏེ་དགེ་བར་སྤྱད་པས། ཚེ་རིང་བ་དང་། ནོར་འབྱོར་པ་དང་། ཁྱིམ་ཐབ་རང་དབང་དང་བཅས་པ་ཐོབ་ལ། ངག་གི་ལས། རྫུན་དུ་སྨྲ་སྤངས་གཞན་གྱིས་བསྟོད་པ་སྟེ། །རྩུབ་མོ་རྣམ་སྤངས་སྙན་པར་སྨྲ་བས་བདེ། །ཕྲ་མ་རྣམ་སྤངས་མཐོང་ན་མི་མཐུན་མེད། །བཀྱལ་པ་སྤངས་པས་ཚིག་གཟུང་འོས་པར་འགྱུར། །ངག་གི་ལས་མི་དགེ་བ་བཞི་སྤངས་པ་ལས་ནི་ཀུན་གྱིས་བསྟོད་པ་དང་། སྙན་པར་གྲགས་པ་དང་། མཐོང་ན་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་འཁོར་འདུན་པ་དང་། ཚིག་ཡིད་ཆེས་པའི་གནས་སུ་འཛིན་པ་ཐོབ་བོ། །ཡིད་ཀྱི་ལས། བརྣབ་སེམས་སྤངས་པས་རེ་བ་འགྲུབ་པ་སྟེ། །གནོད་སེམས་སྤངས་པས་ཡིད་འོང་མཐོང་ན་ཞི། །ལོག་པར་ལྟ་སྤངས་ལྟ་བ་བཟང་ པོ་སྟེ། །མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་ཤིང་རྟ་དགེ་བ་བཅུ། །མངོན་མཐོ་བདེ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་དང་དུ་བླངས། །ཡིད་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་བ་གསུམ་སྤངས་པ་ལས། བསམས་པ་བཞིན་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་དང་། ཕ་རོལ་གྱིས་མཐོང་ན་ཞི་ཞིང་དེས་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། སྐྱེས་མ་ཐག་ནས་སྲིད་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཉིད་རིན་ཆེན་ཕྲེང་དུ། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཡང་དག་ལྟ། །ཆེན་པོ་སུ་ལ་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཚེ་རབས་སྟོང་དུ་ཡང་། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་བཅུ་ནི་བདེ་འགྲོ་དང་བདེ་བ་འདོད་པས་སྤྱད་དོ། །ད་ནི་དགེ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི། མི་དགེའི་ལས་བཅུ་ངན་འགྲོར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུས་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དང་། །དུད་འགྲོར་ལྟུང་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་ལྡན། །སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་། རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཕྲ་མ་དང་། ངག་འཁྱལ་པ་དང་། ཚིག་རྩུབ་མོ་དང་། བརྣབ་སེམས་དང་། གནོད་སེམས་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྟེ། མི་དགེ་བ་བཅུ་ནི། མཛོད་ལས། སྲོག་གཅོད་པ་ནི་བསམ་བཞིན་དུ། །མ་ནོར་བ་ནི་གཞན་གསད་པའོ། །མ་བྱིན་ལེན་པ་གཞན་གྱི་ནོར། །མཐུ་དང་འཇབ་བུས་བདག་གིར་བྱེད། །བགྲོད་མིན་བགྲོད་པར་འདོད་པ་ཡི། །ལོག་པར་གཡེམ་ པ་རྣམ་པ་བཞི། །ར
【漢語翻譯】 樂於行持十善，以體驗因果相符的長壽、無病、富裕等果報。以下以分類方式闡述：斷除殺生，可得長壽無病；斷除不予取，可得財富圓滿；斷除邪淫，家庭無有敵對。如是斷除身之不善業三者，行持善業，可得長壽、財富、家庭自主。語之業：斷除妄語，受人讚頌；斷除惡語，悅耳動聽；斷除離間語，所見皆和睦；斷除綺語，言語可信。斷除語之不善業四者，可得眾人讚頌、美名遠揚、見者悅意眷屬和合、言語令人信服。意之業：斷除貪心，所愿皆成；斷除害心，見者心悅誠服；斷除邪見，見解賢善。十善乃通往善趣之車乘，為希求增上生樂者所欣納。斷除意之不善業三者，可得一切如願以償，他人見之則心悅誠服，且自出生起，於一切生世中，皆具信因果之正見。如《寶鬘論》云：「世間正見者，何人若具有，彼縱經千世，亦不墮惡趣。」如是宣說。此十善乃希求善趣與安樂者所行持。今說與善法相違之品：十不善業乃墮惡趣受苦之因。以大中小之分，將墮入地獄、餓鬼、畜生道，飽受種種痛苦。即殺生、不予取、邪淫、妄語、離間語、綺語、惡語、貪心、害心、邪見。此十不善業，《俱舍論》云：「殺生乃蓄意，無誤殺他眾。不予取他物，以力或盜取。不行而欲行，邪淫有四種。」
【英語翻譯】 Delighting in performing the ten virtues, experiencing concordant results such as longevity, health, and wealth. These are explained by dividing them into categories: By abandoning killing, one obtains longevity and health; by abandoning stealing, one obtains abundant wealth; by abandoning sexual misconduct, one's household is free from enemies. Thus, by abandoning the three unwholesome actions of the body and engaging in virtuous actions, one obtains longevity, wealth, and household independence. Actions of speech: By abandoning lying, one is praised by others; by abandoning harsh speech, one speaks pleasantly and is happy; by abandoning divisive speech, there is no discord when seen; by abandoning idle talk, one's words become worthy of being heeded. By abandoning the four unwholesome actions of speech, one obtains praise from all, fame, being pleasing to see and having a harmonious retinue, and one's words are held as trustworthy. Actions of mind: By abandoning covetousness, one's wishes are fulfilled; by abandoning harmful intent, one is pleasing to see and peaceful; by abandoning wrong views, one has good views. The ten virtues are the chariot for traversing to higher realms, embraced by those who desire higher states and happiness. By abandoning the three unwholesome actions of mind, one obtains the fulfillment of all intentions, being pleasing and agreeable to others, and from birth onwards, in all lives, one possesses the correct view of believing in cause and effect. As stated in the Ratnavali: "Whoever possesses the correct view of the world, will not fall into the lower realms even after a thousand lifetimes." As it is said. These ten are practiced by those who desire happiness and good rebirths. Now, the opposing side of virtue: The ten non-virtuous actions are the cause of suffering in the lower realms. Depending on whether they are great, medium, or small, one will fall into hell, the realm of hungry ghosts, or the animal realm, experiencing various sufferings. These are killing, stealing, sexual misconduct, lying, divisive speech, idle talk, harsh speech, covetousness, harmful intent, and wrong views. These ten non-virtuous actions are described in the Abhidharmakosha: "Killing is intentional, unerringly killing others. Stealing is taking others' property, by force or stealth. Wanting to engage in what is not proper, sexual misconduct has four aspects."
============================================================
==================== 第 149 段 ==================== 【原始藏文】 ྫུན་ཚིག་འདུ་ཤེས་གཞན་བསྒྱུར་བའི། །ཚིག་དོན་མངོན་པར་གོ་བའོ། །ཕྲ་མ་ཕ་རོལ་དབྱེ་བའི་ཚིག །མི་སྙན་བརྗོད་པ་རྩུབ་མོ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཀུན་བཀྱལ་པ་ཡིན། །བསྟན་ཆོས་ངན་བཞིན་བརྣབ་སེམས་ནི། །ལོག་པས་གཞན་གྱི་ནོར་ལ་ཆགས། །གནོད་སེམས་སེམས་ཅན་ལ་སྡང་བ། །དགེ་དང་མི་དགེ་མེད་ལྟ་བ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་འདི་ལ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ཆུང་ངུར་སྤྱད་པས་དུད་འགྲོ། འབྲིང་གིས་ཡི་དྭགས། ཆེན་པོས་དམྱལ་བ་མྱོང་བ་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུའི་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་ནི་མི་དགེ་བ་གང་བྱེད་དེར་སྐྱེ་ལ། མྱོང་བས་ཚེ་ཐུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དབང་གི་འབྲས་བུ་ཡུལ་ཚེར་མ་དང་ལོ་འབྲས་མ་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཆ་ཤས་བརྗོད་ན་རྣམ་སྨིན་སྲབས་ནས་ངན་སོང་ལས་ཐར་ཏེ། བརྒྱ་ལམ་ཞིག །མཐོ་རིས་ཐོབ་ཀྱང་དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་འགྲུབ། །སྲོག་གཅོད་པས་ནི་ཚེ་ཐུང་ནད་མང་ཞིང་། །མ་བྱིན་ལེན་པས་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པར་འགྱུར། །ལོག་པར་གཡེམ་པས་ཁྱིམ་ཐབ་དགྲ་ཟླར་བཅས། །ལས་ཀྱི་ལྷག་མ་དེས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་ནའང་། ཚེ་ཐུང་ཞིང་ནད་མང་བ་དང་། དབུལ་བ་དང་། ཁྱིམ་ཐབ་འཐུས་མའམ་གཡེམ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །ངག་གི་ལས། རྫུན་དུ་སྨྲ་བས་བསྐུར་བ་མང་འགྱུར་ཞིང་། །ཕྲ་མས་བཤེས་འབྲལ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་འགྱུར། ། རྩུབ་མོས་མི་སྙན་བཀྱལ་པས་ངག་མི་བཙུན། །རང་ལ་སྐྱོན་མེད་ཀྱང་སྐུར་པ་མང་བ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་འབྲལ་ལ་འཁོར་མི་མཐུན་པ་དང་། མི་སྙན་པ་ཤ་སྟག་ཐོས་པ་དང་། སུས་ཀྱང་ངག་བདེན་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་ངག་གི་ལས་ངན་པ་བཞིའི་འབྲས་བུའོ། །ཡིད་ཀྱི་ལས། བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་མི་འགྲུབ་ཅིང་། །གནོད་སེམས་འཇིགས་བཅས་ལོག་ལྟས་ལྟ་ངན་ཉིད། །གང་བསམས་པ་མི་འགྲུབ་པ་དང་། རྟག་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བ་དང་། ལས་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྲོག་བཅད་པས་ནི་ཚེ་ཐུང་འགྱུར། །མ་བྱིན་བླངས་པས་ནོར་དང་འབྲལ། །བྱི་བོ་བྱས་པས་དགྲ་དང་བཅས། །རྫུན་དུ་སྨྲ་བས་སྐུར་པ་མང་། །ཕྲ་མ་ཡིས་ནི་བཤེས་དང་འབྲལ། །ཚིག་རྩུབ་པས་ནི་མི་སྙན་ཐོས། །བཀྱལ་པ་ཡིས་ནི་ངག་མི་བཙུན། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། །གནོད་སེམས་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། །ལོག་པར་ལྟ་བས་ལྟ་ངན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་མི་དགེ་བཅུ་པོ་དུག་འདྲ
【漢語翻譯】 虛假的言語是改變他人想法的。 詞和意義顯而易見。 挑撥離間是使他人分離的言語。 不悅耳的言語是粗暴的。 所有煩惱者都是胡言亂語。 貪婪就像壞的教法一樣， 邪惡地執著於他人的財產。 害心是憎恨眾生。 認為沒有善與非善， 這就是邪見。 就像這樣。 像這樣的小惡行會導致轉生為旁生，中等的會導致轉生為餓鬼，大的會導致轉生為地獄，這是異熟果。 與因相同的果的行因是，無論做什麼惡行都會在那裡出生，感受的是短命等等。 增上果是土地長滿荊棘，果實不成熟等等。 如果說這些只是部分，那麼異熟果會減輕，從惡趣中解脫， 百條道路被摧毀。 即使獲得天界，也會實現那裡的痛苦。 殺生會導致短命多病， 不予而取會導致貧窮困頓。 邪淫會導致家庭充滿敵意。 即使因業的殘餘而轉生到天界， 也會短命多病，貧窮，家庭不和睦或喜歡邪淫。 語之業：說謊會導致被誹謗增多， 挑撥離間會導致朋友分離，彼此不和。 粗暴會導致聽到不悅耳的聲音，胡言亂語會導致言語不莊重。 即使自己沒有過錯，也會被誹謗增多，與朋友分離，眷屬不和，總是聽到不悅耳的聲音，沒有人相信自己的話，這是語之惡業四種的果報。 意之業：貪婪會導致心中所愿無法實現， 害心會導致恐懼，邪見會導致惡見。 所想之事無法實現，總是恐懼不安，轉生為誹謗業果的種類，這是意之不善的果報。 這些也出自《寶鬘論》：殺生會導致短命， 不予而取會導致失去財富， 行淫會導致充滿敵意， 說謊會導致被誹謗增多， 挑撥離間會導致與朋友分離， 惡語會導致聽到不悅耳的聲音， 胡言亂語會導致言語不莊重， 貪婪會導致心中所愿破滅， 害心會導致施與恐懼， 邪見會導致惡見。 如是說。 如上所說，這十種不善如同毒藥
【英語翻譯】 False speech is that which alters the thoughts of others. The words and meaning are obvious. Divisive speech is speech that separates others. Unpleasant speech is harsh. All those with afflictions are babblers. Greed is like a bad teaching, Evilly clinging to the wealth of others. Harmful intent is hating sentient beings. Thinking there is no good or non-good, This is wrong view. Just like that. Such small non-virtues lead to rebirth as animals, medium ones lead to rebirth as hungry ghosts, and large ones lead to rebirth in hell; this is the result of maturation. The action that produces a result similar to the cause is that whatever non-virtue is done, one is born there, and what is experienced is a short life, and so on. The dominant result is that the land is full of thorns, and the fruits do not ripen, and so on. If these are said to be only parts, then the result of maturation will be lessened, and one will be liberated from the lower realms, Hundreds of paths are destroyed. Even if one attains the heavenly realms, the suffering there will be realized. Killing leads to short life and many illnesses, Taking what is not given leads to poverty and destitution. Sexual misconduct leads to a household full of enemies. Even if one is born in the heavenly realms due to the residue of karma, One will be short-lived and have many illnesses, be poor, have a dysfunctional family, or be fond of sexual misconduct. Verbal actions: Lying leads to increased slander, Divisive speech leads to the separation of friends and disharmony with each other. Harshness leads to hearing unpleasant sounds, and babbling leads to undignified speech. Even if one has no faults of one's own, one will be increasingly slandered, separated from friends, have disharmonious retinues, always hear unpleasant sounds, and no one will believe one's words; these are the results of the four evil verbal actions. Mental actions: Greed leads to the failure of wishes in the mind, Harmful intent leads to fear, and wrong view leads to evil views. What is thought cannot be accomplished, one is always fearful and apprehensive, and one is born into the kind that slanders the results of karma; these are the results of mental non-virtue. These are also from the "Garland of Jewels": Killing leads to short life, Taking what is not given leads to loss of wealth, Committing adultery leads to being full of enemies, Lying leads to increased slander, Divisive speech leads to separation from friends, Harsh words lead to hearing unpleasant sounds, Babbling leads to undignified speech, Greed destroys wishes in the mind, Harmful intent bestows fear, Wrong view leads to evil views. So it is said. As has been said, these ten non-virtues are like poison.
============================================================
==================== 第 150 段 ==================== 【原始藏文】 ་བས། །སེམས་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྤང་འཚལ་ལོ། །མི་དགེ་བ་ནི་གང་གིས་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་རྩུབ་མོ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ངོ་ལྐོག་གང་དུའང་སྤང་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། མ་མཐོང་བ་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་པ་དག །ཁོང་དུ་དུག་ཟོས་བདེ་བར་མི་ འགྱུར་བཞིན། །ལྷ་དང་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དང་དེ་བཞིན་དུ། །རྣམ་དག་མིག་གིས་མི་མཐོང་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་བཤད་པ་ནི། ཐར་པའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་སྒྲུབ། །སྲིད་ལས་འདའ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བར་བྱེད། །ཐར་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་དགེ་བ་འཁོར་བ་ལས་འདའ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི། གང་ཞིག་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཞུགས་པའི། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། །སོ་སོའི་སེམས་བསྐྱེད་ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམ་ཞིང་། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ། །ཉིན་མཚན་བརྩོན་པས་དགེ་བར་འགྱུར་རྣམས་ཡིན། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་འཚོལ་བར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་དང་པོ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བསྒོམ་པ་ནས་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་བར་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་འབྲིང་ངོ་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་སོ་སོའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སྤྱོད་ཅིང་། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཉིན་མཚན་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པ་བསྔོ་བས་ཟིན་པ་རྣམས་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་བདེ་བ་དང་འཕྲད་པར་འདོད་པའི་བྱམས་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་དེ་དང་བྲལ་བར་ འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལས་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པ་དགའ་བ། ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་ཅན་རྣམས་སེམས་སྙོམས་པ་ལ་སེམས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་ཅན། །འཕྲད་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་ཅན། །མི་འབྲལ་བ་ཡི་དགོངས་པ་ཅན། །ཕན་བདེ་དགོངས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི་རང་ལ་བདོག་པ་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་འདོད་པའི་གཏོང་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྤང་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བཟོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ཁྲོ་བར་བསྲན་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བསམ
【漢語翻譯】 。心識應當徹底斷除。不善業因其所造之果報成熟時感受粗猛，故無論人前人後皆應斷除。如《入行論》云：「未見而作罪，如服毒于內，不能得安樂。天神瑜伽士，以及如是等，以清凈眼觀，無不見之事。」如是說。現在宣說順解脫分之善。解脫之道乃是成佛寂滅之修行，是脫離輪迴、斷除痛苦之法。能作解脫之因的善業，是脫離輪迴並斷除痛苦之法，即是：凡是進入三乘道者，一切眾生皆應精進修持。各自發起菩提心，修持四無量心，行持六度，修持菩提分法。日夜精勤所作之善皆是。發起希求聲聞道之心，從修持初道念住直至圓滿之間的行者，是小士夫。入于獨覺道者是中士夫。發起大乘菩提心后修道者是大士夫。三士夫各自發起菩提心后，行持三十七道品，以及以四無量心和六度所攝持，日夜精勤行善並以迴向攝持者，即稱為順解脫分之善。其中四無量心是指：愿一切眾生具足安樂及安樂因的慈心；愿一切眾生脫離痛苦及痛苦因的悲心；愿一切眾生永不離安樂的喜心；于親疏愛憎一切眾生皆住平等舍心的舍心。如《經莊嚴論》云：「于諸有情具悲憫，具足離合之意樂，具足不離之意樂，于利樂具意樂，我向您敬禮。」如是說。六度是指：愿將自己所擁有之物佈施於他人的佈施心，以及包含行善事業；愿斷除一切不善之心的持戒，以及包含行善事業；愿於他人之損害等不起嗔恨的忍辱心，以及包含行善事業；愿於一切善法精進的精進心，以及包含行善事業；思
【英語翻譯】 . Mental consciousness should be completely abandoned. Non-virtuous actions, because the results they produce are experienced as harsh and intense, should be abandoned in both public and private. As stated in the "Bodhicharyavatara": "Committing sins unseen is like consuming poison internally, bringing no happiness. Gods, yogis, and others like them, with their pure vision, see everything." Thus it is said. Now, explaining the virtues that align with liberation: The path to liberation is the practice of enlightenment and peace, which transcends existence and eliminates suffering. The virtuous deeds that cause liberation, which transcend cyclic existence and eliminate suffering, are: Those who enter the path of the three vehicles, all beings should diligently practice. Each generates the mind of enlightenment, cultivates the four immeasurables, practices the six perfections, and cultivates the aspects of enlightenment. Those who diligently engage in virtue day and night are those. Generating the mind to seek the path of the Shravakas, from cultivating the first path of mindfulness to the complete practice, is the small person. Entering the path of the Pratyekabuddhas is the intermediate person. Generating the great mind of enlightenment and then practicing the path is the great person. Each of the three types of individuals generates the mind of enlightenment, practices the thirty-seven factors of enlightenment, and those who diligently engage in virtue day and night, encompassed by the four immeasurables and the six perfections, and sealed with dedication, are called the virtues that align with liberation. Among them, the four immeasurables are: the loving-kindness of wishing all sentient beings to have happiness and the causes of happiness; the compassion of wishing all sentient beings to be free from suffering and the causes of suffering; the joy of wishing all sentient beings never to be separated from happiness; and the equanimity of thinking with impartiality towards all beings, near and far, with attachment and aversion. As stated in the "Ornament of the Sutras": "Having compassion for all sentient beings, having the intention of union and separation, having the intention of non-separation, having the intention of benefit and happiness, I prostrate to you." Thus it is said. The six perfections are: the generosity of wishing to give one's possessions to others, along with engaging in virtuous actions; the discipline of wishing to abandon all non-virtuous aspects, along with engaging in virtuous actions; the patience of not being angry at the harm of others, along with engaging in virtuous actions; the diligence of being enthusiastic about virtuous deeds, along with engaging in virtuous actions; the meditat
============================================================
==================== 第 151 段 ==================== 【原始藏文】 ་གཏན་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྟོགས་པ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་ནས་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །སྦྱིན་པའི་བྱེད་ལས་རྫས་དེ་དག་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་མི་འཚེ་བ་དང་། ལན་དུ་མི་ཁྲོ་བ་དང་། དགེ་བ་སྤྱོད་པ་དང་། སེམས་གནས་པས་ཞི་ལྷག་སྐྱེས་པ་དང་། རྟོགས་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་རྣམས་བྱེད་ལས་སོ། །གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ནས་སྣང་བའི་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བྱེད་ལས་ངོ་མཚར་ཅན་ཏེ། བྱང་ ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ནས། །དགེ་བའི་ལས་འབྲས་རྟེན་བྱེད་པ། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་མཚར་ཞིང་། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་འདི་རྨད་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེས་ནི་འཁོར་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་འགྲུབ་སྟེ། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས། བདག་མེད་བཟོད་པས་མཉམ་པ་ཉིད་གནས་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། །ཡོངས་སྨིན་བྱ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱེད་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད། །བསམ་པས་རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་ལ་གནས། །དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་འཁོར་བར་གནས་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་མོད་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་པོ་ལྔ་བསོད་ནམས་དང་། ཕྱི་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ལ། དང་པོ་གསུམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་རྒྱུ་ངོ་བོ་བྱེད་ལས་ཡིན་ཞིང་། བསམ་གཏན་སེམས་དང་། ཤེས་རབ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་པར། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་ གཉིས་ཀ་སྟེ། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལྟར་ན། སྦྱིན་པ་བསོད་ནམས། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས། གཞན་བཞི་གཉིས་ཀའམ། ཡང་ན་དང་པོ་བསོད་ནམས། ལྷག་མ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་འདོད་ཀྱང་། འདིར་སྤྱོད་འཇུག་ལྟར་རོ། །དེའང་དགེ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས།
【漢語翻譯】 禪定是心專注于所緣，具有安住的作用。智慧是了知佛法詞句和意義，具有覺悟的作用。所有這些在顯現而無自性的狀態中行持，就是度。佈施的作用是使他人獲得財物。同樣，不損害他人，不以憤怒還擊，行持善法，心安住而生起止觀，證悟后沒有懷疑，這些都是作用。了知一切皆無成，而在顯現的聚集中行持，是度（波羅蜜多）的奇妙作用。如《入菩薩行論釋》所說：知諸法性空，行善業之果，此較奇更奇，此較妙更妙。如此一來，也能成就在輪迴中利益眾生的廣大事業。如《持光童子請問經》所說：雖住無我忍平等，然于眾生起大悲，為令成熟行佈施，不望業之異熟果，以思恒住于涅槃，彼之行持乃住輪迴，雖已了知諸法性空，然信業之異熟果。如是。其中，前五度是福德資糧，后一度是智慧資糧。前三度是戒律學處之因，本體和作用，禪定是心，智慧是智慧的學處，精進是所有一切的助伴。如《經莊嚴論》所說：已得三學自在力，勝者宣說六度行，初三后二分二類，一亦通於三者中，佈施持戒福德聚，智慧乃是智慧聚，其餘三者為二聚，五者皆是智慧聚。如是。又如《入菩薩行論》所說：此等一切支分，佛說為智慧之義。如是。如《經莊嚴論》所說：佈施是福德，智慧是智慧，其餘四者是二者皆是，或者最初是福德，其餘五者是智慧。雖然如此主張，但此處依《入菩薩行論》而說。因此，無論做什麼善事，加行是發菩提心，正行是了知無自性。
【英語翻譯】 Samadhi is the mind abiding single-pointedly on its object, with the function of remaining. Wisdom is understanding the words and meanings of the Dharma, with the function of realization. All of these, practiced in the state of appearance but without inherent existence, are perfections. The function of generosity is that others obtain those things. Similarly, not harming others, not retaliating with anger, practicing virtue, the mind abiding and generating shamatha and vipashyana, and having no doubt after realization, these are the functions. Knowing that nothing is established, and practicing in the assembly of appearances, is the wonderful function of the perfections. As it says in the commentary on the Bodhichitta: Having known that all dharmas are emptiness, relying on the fruits of virtuous actions, this is more wonderful than wonderful, this is more marvelous than marvelous. Thus, the vast benefit of sentient beings in samsara is also accomplished. As it says in the Questions of Akshayamati: Although abiding in equality with the patience of no-self, great compassion is generated for sentient beings. Although giving generosity in order to fully ripen them, there is no hope for the ripening of karma. With thought, one always abides in nirvana. That activity abides in samsara. Although one has realized that all dharmas are emptiness, one believes in the ripening of karma. Thus. Among these, the first five perfections are the accumulation of merit, and the latter is the accumulation of wisdom. The first three are the cause, essence, and function of the discipline of morality. Samadhi is the mind, wisdom is the discipline of wisdom, and diligence is the friend of all. As it says in the Ornament of the Sutras: Having mastered the three trainings, the Victorious Ones have truly explained the six perfections. The first three, the latter two, are divided into two categories. One also belongs to all three. Generosity and morality are the accumulation of merit. Wisdom is the accumulation of wisdom. The other three are both. All five are also the accumulation of wisdom. Thus. And as it says in the Bodhicharyavatara: All these limbs, the Buddha has said, are for the sake of wisdom. Thus. According to the Ornament of the Sutras, generosity is merit, wisdom is wisdom, the other four are both, or the first is merit, and the remaining five are wisdom. Although this is asserted, here it is according to the Bodhicharyavatara. Therefore, whatever virtue is done, the preliminary practice is the generation of bodhichitta, and the main practice is the realization of no self-nature.
============================================================
==================== 第 152 段 ==================== 【原始藏文】 རྗེས་བསྔོ་བ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་ན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནོ། །མ་ཟིན་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འདིར་ཐར་པའི་རྒྱུར་དཀའ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་དོན་ཡོད་དང་། །རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བཤད་པས། ཚོགས་སྦྱོར་དུ་དེ་གསུམ་གྱིས་མ་ཟིན་ན། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་ལ། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་དོན་ཡོད་པའོ། །དག་པ་ས་གསུམ་དུ་རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་པས་ཚོགས་གཉིས་རླབས་པོ་ཆེ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དུ་དབང་བཅུ་ཐོབ་པས་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྫོགས་ལ། མན་ཆད་དུ་འབད་ཀྱང་ཆེར་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་དགེ་བ་རླབས་པོ་ཆེ། །སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི། །ཐར་ལམ་བགྲོད་པའི་གཅེས་པ་རྣམ་གསུམ་ཉིད། །ཅེས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ ཟིན་ཏོ། །འདིར་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ནི་དགེ་བ་གང་བྱེད་དེའི་དུས་ན་ཡོད་པ་དེ་དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུས་མཉམ་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་སྔ་ཕྱི་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་དུས་སྦྱོར་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་། དངོས་གཞིའི་སྟོང་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི། ཕྱོགས་མ་གོ་བར་ཟད་དེ། འདས་པ་དངོས་མེད་དང་། ད་ལྟ་བ་དངོས་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་བློ་རྫས་ནི་སྙིང་རྗེ། ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་པ། དེ་གཉིས་བློ་རྫས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་ལྡོག་པ་སོ་སོ་བ་ཟུང་འཇུག་གམ། དམིགས་མེད་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པ་གཉིས་རོ་གཅིག་པས་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མདོར་བསྡུ་བ་ནི། རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་སྤྱོད། །ལྟ་བ་མཁའ་འདྲ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །སྒོམ་པ་འོད་གསལ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་བདུན། །སྤྱོད་པ་སྐྱོན་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །འབྲས་བུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ཡིན། །གང་ཅི་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་གཞུང་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་ལྟ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དམ་ཉི་ཤུ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་ཆུང་དུ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ རྣམས་དང་ནི། །གཉིས་དང་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་དང་། །ཕྱོགས་དང་མྱ་ངན་འདས་ལམ་དང་། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དང་ཅིག་ཤོས་དང་། །མཐའ་འདས་
【漢語翻譯】 之後以三種迴向來完成，則與解脫相符順。如果沒有完成，在此以信解而行的地，難以成為解脫之因。如《現觀莊嚴論》所說：「大抵無義與有義，一切皆有義應知。」因此，在資糧道的加行中，如果沒有以這三者來完成，則大抵是無意義的。從初地到七地之間是有意義的。在清淨的三地中，一切都是有意義的，因此能圓滿廣大的二資糧。此外，在初地以上獲得十自在，因此能圓滿無量的資糧。在初地以下，即使努力也難以完全圓滿。在此總攝其義：特別是大乘的廣大善，加行是發心，正行是無所緣，後行以迴向來完全完成，是趣入解脫道的三種要訣。這段話的意義已經說完了。 這裡的方便悲心，是指在做任何善事的時候所具有的悲心，以及智慧空性同時雙運，因此沒有先後。有些人認為在修持法性的時候，加行是悲心，正行是空性雙運，這完全是不瞭解方向。將過去的無實與現在的實有雙運，是令人發笑的事情。此外，獲得菩提心且未退失的意念本質是悲心，本質上不執著任何事物是空性。這兩者是意念本質相同，但所遮遣的事物各異的雙運嗎？或者，無所緣本身就是空性，轉變為無所緣的悲心，兩者味道相同，因此認為是本質無異的雙運。這是非常重要的關鍵。簡要歸納菩薩道及其果實：一切作為都只利益他人，見解如同虛空般的十八空性，修持光明以及三十七道品，行為無有過失的六度波羅蜜，果實是成就無上菩提。無論做什麼，一切都為了利益他人，這稱為大乘。如果總攝其所有宗規，見解是十八或二十空性。在《現觀莊嚴論》的釋文中說：內與外，以及二與空性之事物，方與寂滅道，從緣所生與他者，以及盡頭
【英語翻譯】 If it is completed with the three dedications afterwards, it is in accordance with liberation. If it is not completed, it is difficult to become a cause of liberation in this ground of practice with faith. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Mostly meaningless and meaningful, all should be known as meaningful." Therefore, if it is not completed with these three in the accumulation and application, it is mostly meaningless. From the first to the seventh ground, it is meaningful. In the three pure grounds, everything is meaningful, so the two great accumulations are completed. Moreover, having obtained the ten powers above the first ground, the immeasurable accumulations are completed. Below that, even if one strives, it is not completely completed. Here, the meaning is summarized as follows: Especially the great virtue of the Great Vehicle, the application is the generation of the mind of enlightenment, the main practice is without object, and the subsequent completion with dedication is the three essentials for traversing the path of liberation. The meaning of this has been explained. Here, skillful means and compassion are the compassion that exists at the time of doing any virtue, and the wisdom of emptiness is united simultaneously, so there is no before or after. Some believe that when meditating on the nature of reality, the application is compassion, and the main practice is the union of emptiness. This is completely misunderstanding the direction. Uniting the unreal past with the real present is a cause for laughter. Moreover, the mental substance of having obtained and not degenerated the mind of enlightenment is compassion, and the essence of not focusing on anything is emptiness. Are these two, whose mental substance is the same but whose negations are different, a union? Or, the absence of focus itself is emptiness, and the transformation into compassion without focus, the two have the same taste, so it is considered a union of the same essence. This is a very important point. To briefly summarize the path of the Bodhisattva and its fruit: All actions are solely for the benefit of others, the view is like the sky, the eighteen emptinesses, the meditation is clear light and the thirty-seven factors of enlightenment, the conduct is faultless, the six perfections, and the result is the attainment of unsurpassed enlightenment. Whatever one does, everything is for the benefit of others, this is called the Great Vehicle. If all its tenets are summarized, the view is eighteen or twenty emptinesses. In the small commentary on the Ornament of Realization, it says: Inner and outer, and the two and the object of emptiness, direction and the path of nirvana, arising from conditions and the other, and the end.
============================================================
==================== 第 153 段 ==================== 【原始藏文】 ཐོག་མ་དོར་བ་མེད། །རང་བཞིན་དང་ནི་ཆོས་ཀུན་དང་། །ཆོས་སྐྱེ་ལ་སོགས་འདས་སོགས་དང་། །ལྡན་དང་ཅིག་ཤོས་ངོ་བོ་དང་། །མཁའ་དང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཉི་ཤུར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟ་བུ་ལམ་སྒྲུབ་པའི་ལྟ་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། །སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོ། །འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཚང་ལ་མ་ནོར་བ་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་འདུས་པར་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་ལས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་ལྡོག་ཚུལ་ངེས་པར་བསྡུ་བ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །དགེ་དང་མི་དགེའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་སྟེ། །ལས་མ་ཟད་པར་འཁྲུལ་སྣང་སྟོངས་མི་སྲིད། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་མི་དགེ་སྤང་ལ་འབད། །ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་གནས་དང་བདེ་སྡུག་སོ་སོའི་སྣང་ཚུལ་མི་འདྲ་ཅི་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པ་བཞག་པའི་སྣང་གཟུགས་ཏེ། དགེ་བ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་བདེ་བའི་རིགས། རིགས་དྲུག་ན་ཡོད་དོ་ཅོག་དང་ལྷ་མི་བསྐྱེད་ལ། མི་དགེ་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་ངན་འགྲོ་བསྐྱེད་ནས། སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་དྲུག་ཏུ་འདུས་པར་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ཞེས་བྱ་སྟེ། བག་ཆགས་མ་ཟད་ཀྱི་རིང་ལ་སྟོངས་མི་སྲིད་པ་དྷ་དུ་རའི་ནུས་པ་ཡོད་རིང་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ཤར་བ་བཞིན་ཏེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན། །ཐམས་ཅད་རང་གི་ལས་ལས་ཉེ་བར་བྱུང་། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྤང་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྐད་ཅིག་གཅིག་བྱས་སྡིག་པས་ཀྱང་། །བསྐལ་པ་མནར་མེད་གནས་གྱུར་ན། །ཐོག་མེད་འཁོར་བར་བསགས་སྡིག་གིས། །བདེ་འགྲོར་མི་འགྲོ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་དང་། རྟ་དབྱངས་ཀྱི་དྲི་བ་དྲུག་པ་ལས། སྡིག་པས་སྡུག་བསྔལ་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །བདེའོ་འདྲེས་མས་འདྲེས་མ་སྟེ། །ལས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་སྨིན། །འདྲ་བ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པར་རྟོགས། །ཞེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ལས་བསགས་པ་ན་ནམ་ཡང་མེད་མི་འགྱུར། །འཁོར་བ་ན་ཡང་དཀར་ནག་འབྲས་བུ་སྨིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལས་ངན་སྤང་དགོས་སོ། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་པས་ཆོག་གི། ལས་འབྲས་མི་དག
【漢語翻譯】 最初沒有捨棄。 自性以及一切法， 法生等以及已逝等， 具有和另一體性的本體， 空和空性稱為， 法的其他的本體。 因為各自本體是空性， 所以空性認為是二十。 像這樣是修道的見解。 修習是如前所說三十七道品。 行為是六度。 果是佛地的斷證功德所有，進入大乘者的基道果的法完整無誤地歸納於此。 現在總結業，分為二，首先確定從輪迴因果中解脫的方式： 如此顯現世間輪迴的一切法， 從善與非善的習氣產生， 業未盡之前，錯覺不可能消失。 因此努力斷除非善。 三界六道所包含的處所和苦樂各自的顯現方式，所有這些都是在阿賴耶識上安立習氣錯覺的顯現之相。 善業是與福德相應的安樂之類，在六道中所有的一切以及天人都產生，非善產生一切痛苦之類和惡趣， 顯現不相同但顯現方式歸納為六種，所有這些都稱為錯覺，在習氣未盡之前不可能消失，如同曼陀羅花的效力存在期間顯現錯覺一樣。 《念住經》中說：世間如何顯現的一切，都是從自己的業中產生。 因此需要斷除。《入行論》中說：一剎那所造的罪業，也會在地獄中住無數劫，無始輪迴中所積累的罪業，更何況不能往生善趣。 以及《馬鳴的六問》中說：罪業帶來痛苦，福德帶來安樂，混合則帶來混合，業的成熟是相似的，要了知相似是原因。 以及《三摩地王經》中說：業已積累永不滅，輪迴中黑白果實成熟。 因此需要斷除惡業。僅僅證悟心性就足夠了嗎？不需要業果嗎？
【英語翻譯】 Initially, there is no abandonment. Self-nature and all dharmas, Arising of dharmas, etc., and the past, etc., Having and the other's essence, Emptiness and what is called emptiness, The other's essence of dharmas. Because each essence is emptiness, Emptiness is considered twenty. Like this, it is the view for practicing the path. Meditation is the thirty-seven dharmas as mentioned before. Conduct is the six perfections. The result is all the qualities of abandonment and realization of the Buddha's ground, the basis, path, and result of those who have entered the Mahayana are completely and unerringly summarized here. Now, to conclude the karma, there are two parts. First, to determine the way to reverse from the cause and effect of samsara: Thus, all the dharmas of apparent existence and samsara, Arise from the imprints of virtue and non-virtue, Without the exhaustion of karma, illusion cannot cease. Therefore, strive to abandon non-virtue. The places encompassed by the three realms and six realms, and the different ways in which happiness and suffering appear, all of these are the appearances of illusion placed as imprints on the alaya. Virtuous deeds are the kind of happiness that corresponds to merit, all that exists in the six realms and the gods and humans are produced, and non-virtue produces all kinds of suffering and the lower realms. Although the appearances are immeasurable, the ways of appearing are summarized into six. All of these are called illusion, and they cannot cease as long as the imprints are not exhausted, just as illusion arises as long as the power of the datura flower exists. The Sutra on Mindfulness says: "However all things appear in the world, all arise closely from one's own karma." Therefore, it is necessary to abandon. The Bodhicaryavatara says: "Even a single moment of sin can cause one to dwell in hell for countless eons, what need is there to mention that one cannot go to a happy rebirth with the sins accumulated in beginningless samsara?" And the Sixth Question of Asvaghosa says: "Suffering comes from sin, happiness comes from merit, mixture comes from mixture, the ripening of karma is similar, understand that similarity is the cause." And the Samadhiraja Sutra says: "When karma is accumulated, it will never disappear, in samsara, black and white fruits ripen." Therefore, it is necessary to abandon bad karma. Is it enough to realize the nature of mind? Is karma and its result not necessary?
============================================================
==================== 第 154 段 ==================== 【原始藏文】 ོས་སོ་ཞེས་ནམ་ཡང་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་ཅེས་པ། །མདོར་ན་མེད་པར་ལྟ་བ་ཉིད། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ངན་སོང་བ། །ཞེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ནན་ཏན་བྱ་བར་ངེས་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་བླང་བྱར་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དག་པའི་རྒྱལ་ སྲས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། །རྣལ་གྲོལ་རྒྱལ་བའི་འབྱོར་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །ཚོགས་གཉིས་བསགས་པས་ཁམས་ལ་སྒྲིབ་གཉིས་བྲལ། །དགེ་ཚོགས་ལས་བྱུང་ཤེས་ནས་འབད་པར་མཛོད། །དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སའི་ཡོན་ཏན་དང་། སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྒྱ་མཚོ་ཐམས་ཅད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེའང་སེམས་སྟོབས་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་དུ་སྲིད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་གསོག་དུས་བདེ་བ་དུ་མར་བརྒྱུད་པས་སྐྱོ་བར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། དགེ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུས་རང་ཉིད་བདེ་བའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྟ་བཟང་པོ་ཞོན་ནས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། འབྲས་བུའི་ཡོན་གྱིས་མངོན་མཆོད་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ལུས་བདེ་ལ། །མཁས་པ་ཡིས་ནི་སེམས་བདེ་ན། །གཞན་དོན་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་ནི། །སྙིང་རྗེ་ཅན་དག་ཅིས་ཏེ་སྐྱོ། །ཞེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྟ་ཞོན་ནས། །བདེ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ལ། །སེམས་ཤེས་སུ་ཞིག་སྒྱིད་ལུག་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འདིར་དམན་པ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དུ་བསྒྱུར་དགོས་པར་གདམས་པ་ནི། དགེ་བའང་བསོད་ནམས་ ཆ་མཐུན་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །དེ་ལས་ལོག་སྟེ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་སྒྲུབ། །འཁོར་བ་སྤང་ཕྱིར་དེ་ཡི་རྒྱུ་སྤང་འཚལ། །གང་ཞིག་འཁོར་བ་མི་འདོད་ན་དེའི་རྒྱུ་སྤང་དགོས་པས། སྲིད་པར་དབང་མེད་དུ་འཇུག་པས་ལས་མི་དགེ་བ་དང་། དགེ་བ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གཉིས་སྤངས་ཏེ། ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཁོ་ན་ལ་འབད་དོ། །བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ནི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པས། དོན་གྱི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དགེ་བ་ལས་ནི་བདེ་འགྲོ་དང་། །མི་དགེ་བ་ལས་ངན་འགྲོ་སྟེ། །གཉིས་ལ་མི་རྟེན་ཐར་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་སྤྱད་པར་གདམས་པས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་
【漢語翻譯】 所以任何時候都不要說「夠了」。《寶鬘論》中說：「說業果不存在，總的來說就是視為空無。非福墮惡趣。」因為是這樣。第二，涅槃必定要認真對待因果，所以將行善作為應取之方來總結要義：清凈的佛子道的功德，以及解脫佛陀的圓滿財富，都是通過積累二資糧，使自相續遠離二障而獲得的。得知一切都從善法中產生后，要努力行善。善的果報是所有顯現增上的安樂，特別是菩薩們的地的功德，以及所有的眼和神通海，以及所有如來的一切功德，都是從善因中產生的果報，所以要努力積累二資糧。而且，以強大的心力，爲了長久地利益眾生而在輪迴中積累二資糧時，因為會經歷諸多安樂，所以不必感到厭倦。因為善的暫時性果報是爲了自己獲得安樂，並且是爲了騎乘菩提心這匹好馬而前行。《入行論》中說：「以果之功德，現前供養轉。」又說：「以福德則身安樂，以智慧則心安樂，為利他而住輪迴，具悲心者何故厭。」又說：「騎乘菩提心之馬，從樂而樂趣往，具心智者誰會懈怠？」這裡教導說，要將下劣的福德分轉化為解脫分，因為善也是福德分，是輪迴之因。從那（善）里轉變過來，修持解脫分。爲了捨棄輪迴，應當捨棄它的因。如果誰不希望輪迴，就必須捨棄它的因。因為不由自主地捲入輪迴，所以要捨棄不善業和善業福德分這二者，而只努力于解脫分。福德分是輪迴之因，所以實際上屬於不善的範疇。如導師龍樹所說：「善業生善趣，惡業生惡趣，不依二者乃解脫。」現在以勸勉修持解脫分的善業來作總結：五度
【英語翻譯】 Therefore, one should never say "enough." As it says in the Ratnavali: "To say that the result of karma does not exist, in short, is to view it as non-existent. Non-merit leads to bad migrations." Because it is so. Secondly, Nirvana must be taken seriously in terms of cause and effect, so the meaning is summarized by taking virtue as the way to be taken: The qualities of the pure Bodhisattva path, and all the perfect wealth of liberation and Buddhahood, are obtained by accumulating the two accumulations, so that the self-continuum is free from the two obscurations. Knowing that everything arises from virtue, strive to do good. The fruit of virtue is all the happiness of manifest increase, and especially the qualities of the Bodhisattvas' grounds, and all the eyes and oceans of clairvoyance, and all the qualities of the Buddhas, are the fruits arising from the cause of virtue, so one should strive to accumulate the two accumulations. Moreover, with great mental strength, one does not need to be weary when accumulating the two accumulations in samsara for the sake of sentient beings for a long time, because one will experience many pleasures. Because the temporary fruit of virtue is for oneself to obtain happiness, and to ride the good horse of Bodhicitta and go forward. As it says in the Bodhicaryavatara: "By the merit of the fruit, it becomes a manifest offering." It also says: "With merit, the body is happy, with wisdom, the mind is happy, to dwell in samsara for the benefit of others, why should those with compassion be weary?" It also says: "Riding the horse of Bodhicitta, going from happiness to happiness, who with intelligence would be lazy?" Here it is taught that the inferior merit part must be transformed into the liberation part, because virtue is also a merit part, which is the cause of samsara. Turning away from that (virtue), practice the liberation part. In order to abandon samsara, one must abandon its cause. If one does not wish for samsara, one must abandon its cause. Because one is involuntarily involved in samsara, one must abandon both non-virtuous actions and virtuous merit parts, and only strive for the liberation part. The merit part is the cause of samsara, so in reality it belongs to the category of non-virtue. As the teacher Nagarjuna said: "Virtue produces good migrations, non-virtue produces bad migrations, not relying on the two is liberation." Now, to conclude by exhorting the practice of the virtue of the liberation part: the five perfections
============================================================
==================== 第 155 段 ==================== 【原始藏文】 སྣང་བཅས་བསོད་ནམས་དང་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གཉིས་བསྟེན་པར་མཛོད། །མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད་པས་དེའི་རྒྱུ་སྣང་བཅས་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་། སྣང་མེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལྟ་བས་ན་ཚོགས་འདི་གཉིས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཐོབ་པའི་རྒྱུ། །དེ་ལྟས་དེ་ནི་རྟག་བསྟེན་མཛོད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐབས་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འཇུག་དགོས་ཏེ། སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ལམ་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་འཐག་པ་ཐམས་ ཅད་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། བྱམས་པ་མི་བླུན་པོ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་ལམ་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ལྟར་ན་ངས་བསྐལ་པ་དུ་མར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་སྤྱད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ། ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་སོ་ཞེས་པ་དང་། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རྒྱུ་མ་མཆིས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་མངོན་པར་འདུ་མི་བགྱི་བ་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ལ་མི་བརྩོན་ན་ཤེས་རབ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་བདུད་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུ་སྟེ་དྲུག་པའོ། །བདུད་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུ་དེ་དག་ལས་མ་འདས་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པ་འཚང་རྒྱ་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ་གནས་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཙམ་བསྟེན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྟུང་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འཆིང་བའོ། །ཞེས་པ་དང་། སྡུད་པ་ལས། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ཉིད་དུ་ལྟུང་། །ཞེས་པ་དང་། ག་ཡ་གོ་རིའི་མདོ་ལས། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ནི་གོལ་སའོ། །ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ནི་གོལ་སའོ་ཞེས་པ་དང་། རབ་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པའི་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ ཀྱིས། །མ་བྱུང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཤེས་རབ་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཀྱང་། །མཁས་པར་རབ་ཏུ་ཞི་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། དོ་ཧ་ལས། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང་། །དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ཡང་། །འཁོར་བ་འདིར་གནས་ཐར་པ་ཐོབ་མ
【漢語翻譯】 有相福德和，智慧般若二資糧應依止。欲速成佛故，其因有相方便波羅蜜，福德資糧佈施等五，無相般若波羅蜜，智慧資糧法性空性當修習。寶鬘論云：是故此二資糧，乃獲佛陀之因，是故當恒常依止。如是。方便智慧須雙運，以唯執心性空性便足，非為妙道故。攝一切分別經云：慈氏愚笨者謂唯智慧為道，如是則我于多劫中所修五度成無義。無熱惱請問經云：菩薩之魔業，乃離方便之智慧，離智慧之方便。慧海請問經云：無因和離因之現證不作，無有是處，若不勤奮於五度，乃與智慧極具之魔之鐵鉤即第六。若不超離彼等魔之鐵鉤，現證圓滿菩提，說亦何益，無有是處。無垢稱經云：菩薩唯依智慧者，乃墮聲聞之涅槃，不往不住之涅槃。是故離方便之智慧，乃菩薩之繫縛。如是。集經云：無方便離智慧，墮于聲聞地。如是。迦耶郭日經云：離方便之智慧乃歧途，離智慧之方便乃歧途。勝力能勝請問經云：離方便之智慧，未生不生，離智慧之方便，亦不善能寂滅。如是。道歌云：離悲心入空性者，彼非能得勝道，然若唯修悲心，亦唯住于輪迴不得解脫。
【英語翻譯】 With appearance, merit, and wisdom, the two accumulations of wisdom should be relied upon. Because one desires to quickly attain Buddhahood, the cause of that is the perfection of method with appearance, the accumulation of merit, the five such as generosity, and the perfection of wisdom without appearance, the accumulation of wisdom, the emptiness of reality should be cultivated. The Ratnavali says: Therefore, these two accumulations are the cause of attaining Buddhahood. Therefore, one should always rely on them. Like that. Method and wisdom must be united, because holding that only the emptiness of mind is sufficient is not a good path. The Sutra of Gathering All Distinctions says: Maitreya, foolish people say that only wisdom is the path, thus my practice of the five perfections for many eons will become meaningless. The Sutra Requested by Anavatapta says: The activity of a Bodhisattva's demon is wisdom without method, and method without wisdom. The Sutra Requested by Ocean of Intelligence says: There is no such thing as not making manifest realization without cause and without separation from cause. If one does not strive in the five perfections, it is the sixth, the iron hook of the demon who is very endowed with wisdom. If one does not transcend those iron hooks of the demon, what need is there to even mention manifest complete enlightenment, there is no such place. The Vimalakirti Sutra says: A Bodhisattva who only relies on wisdom falls into the Nirvana of a Hearer, and will not go to the non-abiding Nirvana. Therefore, wisdom without method is the bondage of Bodhisattvas. Like that. The Collected Sutras says: Without method, separated from wisdom, one falls into the Hearer's ground. Like that. The Gaya Gori Sutra says: Wisdom without method is a wrong path, method without wisdom is a wrong path. The Sutra Requested by Supreme Strength Overpowering says: With wisdom without method, what has not arisen will not arise, and with method without wisdom, one will not be well pacified by the wise. Like that. The Dohas says: Whoever enters emptiness separated from compassion, he will not find the supreme path. But if one only cultivates compassion, one will only remain in samsara and not attain liberation.
============================================================
==================== 第 156 段 ==================== 【原始藏文】 ི་འགྱུར། །གང་ཡང་གཉིས་པོ་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་ཡིས། །འཁོར་བར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ཏེ་ཚོགས་གཉིས་དྲི་མ་མེད་པ་ངོམས་མི་ཤེས་པར་བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་དུ་བསགས་པར་སྤྲོ་བས་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོ་བར་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའོ།། །། བཅུ་བདུན་པ། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྟོག་ཅིང་མྱང་འདས་བདེ་བར་བསམ་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དེས། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལ་བསམས་པས་ཐར་པ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྗེས་ཐོགས། དེ་ནས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བསམ་བྱ་སྟེ། །སྙིང་པོ་མེད་ཅིང་རྟག་མི་ཐུབ་དེའི་ཕྱིར། །ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས། །མྱུར་དུ་འདའ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱ། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་དབང་མེད་པར་ གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་ཅིང་འཁོར་བ་ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་མེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆུ་བོར་བྱིང་བས་བློས་བཟོད་དཀའ་ཞིང་རྟག་མི་ཐུབ་པ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། གནས་འདི་ལས་མྱུར་དུ་འདའ་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཙནྡྲ་པས། མི་གཙང་བ་ལ་དྲི་ཞིམ་མེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འགྲོ་ལྔ་དག་ནའང་བདེ་བ་མེད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་འཁོར་བར་མི་སྐྱོ་བས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཐོག་མར་རང་གི་དྲོད་ཚད་མ་ཟིན་པར་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ནུས་པ་མེད་པས། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སར་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འགྲོ་བ་ཉོན་མོངས་ལས་སྒྲོལ་བར། །དམ་བཅས་གང་ཚེ་བདག་ཉིད་ཀྱང་། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ལས་མ་གྲོལ་ན། །བདག་གིས་ཚོད་ཀྱང་མི་ཤེས་པར། །སྨྲ་བ་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པ་མིན། །ཞེས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ཅན་ཁུར་ཆེན་མགོ་ལ་ཁྱེར་བ་ཡི། །སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་དལ་གྱིས་འགྲོ་མི་མཛེས། །བདག་གཞན་འཆིང་བ་སྣ་ཚོགས་རབ་བཅིངས་པས། །བརྩོན་པ་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ནི་བྱ་བའི་རིགས། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལས། དང་པོ་དམྱལ་བའི་ནང་ནས་ཚ་བའི་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། དམྱལ་བའི་གནས་ནའང་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཡང་སོས་ཕན་ཚུན་མཚོན་གྱིས་འདེབས་པ་ལས། །ཡང་ ཡང་
【漢語翻譯】 亦轉變。任何二者結合的能力，不住輪迴亦不住涅槃。如是等等，于無量經續之教言生起信解，歡喜于無厭足地于無數劫中積聚二資糧，披上大盔甲。大乘竅訣論著《如意寶藏論》中，思維業果之品第十六之廣釋終。 第十七，思維輪迴痛苦及涅槃安樂之品之釋。 如是信解業及業果之後，由思維輪迴自性而欣樂解脫，因此，緊隨如前所說。此後應思維輪迴痛苦，無有實義且不能恒常之故。三界六道有海之痛苦，應努力尋求迅速超脫之方便。由業及煩惱之自性所致，不由自主地從一處流轉至另一處，輪迴三界六道之有情眾生無有安樂，沉溺於痛苦之洪流中，難以忍受且不能恒常，因其無有實義之故。必須迅速從此地超脫。月稱（Chandrakirti）云：猶如不凈物無有香氣，如是五趣之中亦無有安樂。如是。若問：難道不應因不厭離輪迴而長久安住嗎？答：最初在自己未掌握火候之前，無有成辦他利之能力。故於信行之地，必須從輪迴中出離。《入行論》云：欲度有情出煩惱，若自猶為煩惱縛，是乃無恥之狂言，如人不知自力量。如是。《經莊嚴論》云：有情重擔頂上荷，勇士緩行不莊嚴，自他束縛繩索系，當發百倍之精進。如是。現在從痛苦之分類方面廣說，首先地獄中熱地獄之痛苦是：地獄之處亦有無量痛苦，于等活地獄中互相以兵器擊打，又
【英語翻譯】 Also transforms. Any ability to combine the two, neither dwells in samsara nor dwells in nirvana. Thus, having faith in the immeasurable teachings of sutras and tantras, one should joyfully accumulate the two accumulations without satiety for countless eons, and don the great armor. From the Great Vehicle's pith instruction treatise, The Wish-Fulfilling Treasury, the extensive commentary on the sixteenth chapter, Thinking About Karma and its Results, is complete. Seventeenth: Commentary on the Chapter of Contemplating Samsara as Suffering and Nirvana as Bliss. Thus, having faith in karma and its results, and through contemplating the nature of samsara, one becomes delighted in liberation. Therefore, following what was just said, one should then contemplate the suffering of samsara, because it is without essence and cannot be permanent. From the suffering of the three realms and six realms of existence, one should strive to quickly transcend by seeking a means. Due to the nature of karma and afflictions, one involuntarily transmigrates from one place to another. The sentient beings of the three realms and six realms of samsara have no happiness, and are drowning in a flood of suffering, which is difficult to bear and not permanent, because it has no essence. One must quickly transcend from this place. Chandrakirti said: Just as there is no fragrance in an impure thing, likewise there is no happiness in the five destinies. Thus it is. If asked: Should one not abide for a long time because one is not weary of samsara? Answer: Initially, before one has mastered one's own heat, one has no ability to accomplish the benefit of others. Therefore, in the place of faith and practice, one must necessarily emerge from samsara. The Bodhisattvacharyavatara says: If one vows to liberate beings from afflictions, but one is still bound by afflictions, that is shameless madness, like a person who does not know his own strength. Thus it is. The Ornament of the Sutras says: A hero carrying a heavy burden on his head, it is not dignified for him to walk slowly. Since self and others are bound by various ropes, one should generate a hundredfold effort. Thus it is. Now, from the aspect of extensively explaining the categories of suffering, first, among the hells, the suffering of the hot hells is: In the hell realms, there is also immeasurable suffering. In the Reviving Hell, they strike each other with weapons, and again
============================================================
==================== 第 157 段 ==================== 【原始藏文】 སྐྱེ་ཤིའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་གླགས་མེད། །ཚ་བའི་གནས་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་ཡང་སོས་ན་གནས་པ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་དགྲ་མཐོང་བ་ལྟར་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ལག་ཏུ་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་པ་རང་བྱུང་བ་བསྣུན་རེས་བྱས་ཏེ་ཤི་བ་ལས། ནམ་མཁའ་ནས་ཡང་སོས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་བྱུང་མ་ཐག་སྔར་བཞིན་སོས་མ་ཐག་ཡང་མཚོན་གྱིས་སྐྱེ་ཤི་འབའ་ཞིག་བྱེད་དེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། འདི་ན་ཉིན་ཅིག་མདུང་ཐུང་སུམ་བརྒྱ་ཡིས། །རབ་ཏུ་དྲག་བཏབ་སྡུག་བསྔལ་གང་ལགས་པ། །དེ་ཡིས་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ཡི། །འོལ་ཡང་མི་བཟོད་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལས་བདུན་འགྱུར་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་དམྱལ་བ། ཐིག་ནག་ལྕགས་ཀྱི་སོག་ལེས་གཤོག་པ་སྟེ། །བསྡུས་འཇོམས་རི་དང་གཏུན་དང་ལྗོངས་སུ་འཐག །ངུ་འབོད་ལྕགས་ཁྱིམ་འབར་བར་སྲེག་བྱེད་ཅིང་། །ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་ལྕགས་ཁྱིམ་ཉིས་རིམ་བསྲེག །ལྕགས་ཀྱི་སོག་ལེ་མེ་འབར་བས་ལུས་ལ་ཐིག་ནག་པོ་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་གཤོག་ཅིང་འབྱར་བ་ལ་ཡང་གཤོག་པ་ནི་དམྱལ་བ་ཐིག་ནག་གོ། །རིའི་བར་དང་གཏུན་དང་། ལྗོངས་སུ། ནམ་མཁའ་ནས་ལྕགས་ཀྱི་ཐོ་བ་མེ་འབར་བས་རྩི་བཞིན་འཐག་པ་ནི་བསྡུས་འཇོམས་ཏེ་སླར་ཡང་སོས་སོ། །ལྕགས་ཀྱི་ཁང་པ་སྒོ་མེད་ལ་མེ་འབར་བར་བསྲེག་པ་ནི་ངུ་འབོད་དོ། །ལྕགས་ཁྱིམ་ཉིས་རིམ་པར་བསྲེག་པ་ ནི་ངུ་འབོད་ཆེན་པོའོ། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་བདུན་འགྱུར་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་ནི། ཚ་བ་མདག་མེ་འབར་བའི་ས་གཞི་ལ། །པགས་པ་བཤུས་ཏེ་ཕུར་བུས་རྒྱོང་བ་དང་། །རབ་ཏུ་ཚ་བ་ཕྱི་ནང་མེས་གདུང་ཞིང་། །ཟངས་ཞུན་བསྐོལ་མས་ལུས་ཀུན་རྡུལ་དུ་བསྲེག །ཚ་བ་ནི་ལྕགས་ཀྱི་ས་བཞི་མེ་འབར་བར་ལུས་ཀྱི་པགས་པ་བཤུས་ཏེ་ཕུར་བུས་བརྒྱངས་པའི་སྟེང་དུ་ཐོ་བས་བརྡུངས་ལ། རབ་ཏུ་ཚ་བ་ཕྱི་ནས་སྟེང་འོག་ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བརྒྱད་ཀྱི་མེ་དང་ནང་ནས་གློ་སྙིང་ལ་མེ་འབར་བས་ན་མེའི་ཕུང་པོ་བཅུ་གཅིག་གིས་བསྲེག་གོ། །གཞན་ཡང་ལྕགས་ཀྱི་ཐོ་ལུམ་མེ་འབར་བ་དང་། ཟངས་ཞུན་བསྐོལ་མ་ཁར་དབང་མེད་དུ་ལྡུགས་པས་ལུས་རྔུལ་དུ་བུན་གྱིས་ཚིག་པའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ལས་སྡུག་བསྔལ་བདུན་འགྱུར་གྱིས་ཆེ་བ་ནི་གནས་ཐ་མ། མནར་མེད་ལྕགས་ཁང་འབར་བར་བཟོད་གླགས་མེད། །བརྡུངས་དང་འཚོག་དང་གཤོག་དང་ཕྱེ་མར་འཐག །འཚེད་དང་འབིགས་དང་ལྕགས་ལེབ་འབར་བས་དཀྲི། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་ཆེར་མེད་ཅིང་མནར་དུ་བྱར་མེད་པས་མནར་མེད་དོ། །ལྕགས་ཁང་མེ་འབར་བའི་ནང་དུ་གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོ་བས་བ
【漢語翻譯】 生死的痛苦無法忍受。八熱地獄的第一個，在復活地獄中，那些眾生彼此視為仇敵，生起嗔恨之時，手中自然生出各種兵器，互相擊打而死。從虛空中傳來「愿復活」的聲音，剛一復活，又被兵器擊打，僅僅是生生死死。如《親友書》中所說：「此間一日三百矛，猛烈擊打之痛苦，以此地獄小痛苦，亦難忍受如雨淋。」如此七倍痛苦的地獄是黑繩地獄，用鐵鋸鋸開身體。集合摧毀，在山間、石臼和地域中碾磨。號叫地獄，在燃燒的鐵屋中焚燒。大號叫地獄，在兩層鐵屋中焚燒。用燃燒的鐵鋸在身體上畫出黑線后鋸開，粘連后又鋸開，是為黑繩地獄。在山間和石臼中，從空中降下燃燒的鐵錘，像磨糌粑一樣碾磨，是為集合摧毀，隨即又復活。在沒有門的鐵屋中被燃燒是為號叫地獄。在兩層鐵屋中焚燒是為大號叫地獄。比這些痛苦還要大七倍的是：在燃燒的熾熱地面上，剝下面板，用木樁釘住，極度熾熱從內外焚燒，用沸騰的銅汁將身體燒成灰燼。熾熱地獄是在燃燒的鐵地上，剝下身體的面板，用木樁釘住后，用錘子敲打。極度熾熱從外部，從上下四方八面的火焰，以及內部從肺腑燃燒，被十一堆火焰焚燒。此外，還有燃燒的鐵錘，以及不由自主地被灌入沸騰的銅汁，身體像出汗一樣被燒焦。所有這些痛苦中，七倍痛苦的是最後一個，無間地獄，在燃燒的鐵屋中無法忍受。擊打、刺戳、鋸開、磨成粉末，煮沸、穿刺，用燃燒的鐵板纏繞。沒有比這更痛苦的了，也沒有可以施加痛苦的地方，所以叫無間地獄。在燃燒的鐵屋中，閻羅卒用錘子
【英語翻譯】 The suffering of birth and death is unbearable. The first of the eight hot hells, in the Reviving Hell, those beings regard each other as enemies, and when hatred arises, various weapons naturally appear in their hands, and they strike each other and die. From the sky comes the sound, "May you be revived!" As soon as they are revived, they are struck by weapons again, merely experiencing birth and death. As it says in the "Friendly Epistle": "Here, in one day, three hundred short spears, fiercely striking, whatever suffering there is, with this small suffering of hell, it is also difficult to endure like rain." Seven times more suffering than that is the Black Line Hell, where the body is sawn with an iron saw. Gathering and crushing, grinding in the mountains, mortars, and regions. Crying Hell, burning in a burning iron house. Great Crying Hell, burning in a two-tiered iron house. Sawing black lines on the body with a burning iron saw and then sawing it open, sticking it together and sawing it open again, is the Black Line Hell. In the mountains and mortars, burning iron hammers descend from the sky, grinding like grinding tsampa, is Gathering and Crushing, and then reviving again. Being burned in an iron house without doors is Crying Hell. Being burned in a two-tiered iron house is Great Crying Hell. Seven times greater than these sufferings is: on the burning hot ground, peeling off the skin and nailing it with stakes, extremely hot burning from inside and out, burning the whole body to ashes with boiling copper juice. The Hot Hell is on the burning iron ground, peeling off the skin of the body, nailing it with stakes, and then hammering it. Extremely hot burning from the outside, from the flames of the four directions and eight intermediate directions above and below, and from the burning of the lungs and heart inside, being burned by eleven piles of flames. In addition, there are burning iron hammers, and boiling copper juice being poured involuntarily into the mouth, the body being scorched like sweat. Of all these sufferings, seven times more suffering is the last one, the Uninterrupted Hell, unbearable in the burning iron house. Striking, stabbing, sawing, grinding to powder, boiling, piercing, wrapping with burning iron plates. There is no suffering greater than this, and there is no place to inflict suffering, so it is called the Uninterrupted Hell. In the burning iron house, the servants of Yama use hammers
============================================================
==================== 第 158 段 ==================== 【原始藏文】 རྡུང་བ་དང་། དགྲ་སྟྭས་འཚོག་པ་དང་སོག་ལེས་གཤོག་པ་དང་། གཏུན་དུ་འཐག་པ་དང་། ཟངས་ཆེན་ཁོལ་མར་འཚོད་པ་དང་། མདུང་དང་རྩེ་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་གྱིས་འབིགས་པ་དང་། ལྕགས་ལྗང་མེ་འབར་བས་ ལུས་མགོ་མཇུག་ཐག་པས་འཆིང་བ་ལྟར་དཀྲི་བ་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །གནས་དེའི། ཕྱི་རོལ་ཕྱོགས་བཞིར་ཉེ་འཁོར་བཅུ་དྲུག་ནི། །རོ་མྱགས་འདམ་དང་ཆུ་བོ་རབ་མེད་དང་། །སྤུ་གྲིའི་ཐང་དང་རལ་གྲི་ལོ་མའི་ཚལ། །ཤལ་མའི་སྡོང་པོས་ཀུན་ནས་འཁོར་བ་ལ། །དམྱལ་བ་པ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་སྤྱོད། །མནར་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་འཁོར་བར་རོ་མྱགས་ཀྱི་འདམ་རོ་རུལ་བ་ཅན་དུ་སྔར་གྱི་དམྱལ་བ་པ་དག་སྒོ་དབྱེ་བ་ཕྱིར་ཐོན་ནས་ཞུགས་པ་ལས། སྲིན་བུ་ལྕགས་དང་ཟངས་ཀྱི་མཆུ་ཅན་མང་པོས་འབིགས་ཤིང་ཤ་རུས་ཟའོ། །དེ་ལས་བརྒྱ་ལམ་ཐར་པ་སྙམ་བྱེད་པས་ཕྱིར་སོང་བ་ལས། ཐལ་ཚན་གྱི་ཆུ་བོ་རབ་མེད་ཚ་བ་དེར་ཤ་རུས་ཚིག་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཆུ་བོ་རབ་མེད་མེ་དོང་འདྲ་ནང་བྱིང་བ་དག །ཤ་ཀུན་ཞིག་གྱུར་རུས་གོང་མེ་ཏོག་ཀུནྡའི་མདོག །ཅེས་སོ། །འགྲམ་གཉིས་གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུས་བསྲུང་བར་སྣང་བས་མི་ཐར་རོ། །བརྒྱ་ལམ་ཐར་པའི་མཐར། སྤུ་གྲིའི་ཐང་ལ་རྐང་པ་བཞག་དུས་གཤོག་ཅིང་། བཏེགས་ན་སླར་འཚོ་བ་ལ་འགྲོའོ། །རལ་གྲིའི་ཚལ་ཤིང་སྡོང་གི་ཡལ་ག་ལོ་མ་ཐམས་ཅད་རལ་གྲིར་གྱུར་པས་ལུས་གཅོད་པ་དང་། ཤལ་མ་རི་ལྕགས་ཀྱི་ཐུར་མ་གྱེན་ཐུར་ལ་བསྟན་པར་འཛེག་ཅིང་འབབ་པ་དེར་ཁྱི་དང་བྱ་ལ་སོགས་པས་ཟའོ། །དེ་དག་ཕྱོགས་བཞི་ན་བཞི་བཞི་འཁོར་བར་གནས་པས་འཁོར་ལྷག་མ་ བཅུ་དྲུག་ཅེས་བྱའོ། །བར་བསྐལ་ཕྱེད་དུ་སྡུག་བསྔལ་བར་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལས་གསུངས་སོ། །ཉི་ཚེ་བའི་གནས་དང་གཟུགས་ལ་ངེས་པ་མེད་དེ། རྒྱ་མཚོ་དང་རི་དང་ཤིང་དང་བར་སྣང་དང་། ཁང་པ་དང་། བྲག་རི་ལ་སོགས་པ་ན། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་གཟུགས་དང་། རྡོ་དང་ཤིང་དང་། ཕྱགས་མ་དང་། སྣོད་སྤྱད་དང་། སེག་དང་། རེ་ལྡེ་ལ་སོགས་པ་བཀོལ་སྤྱད་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའོ། །རྩ་མི་གཅོད་པ་ཡང་འདི་ལ་དགོངས་པའོ། །དམྱལ་བ་དེ་དག་གི་ཚེ་ཚད་ནི། ཚེ་ཚད་ཡང་སོས་ལ་སོགས་དྲུག་པོ་ན། །འདོད་ལྷའི་ཚེ་དང་ཉིན་ཞག་མཉམ་པ་ཡིས། །རང་ལོ་དེ་སྙེད་བར་དུ་ཐུབ་པ་སྟེ། །རབ་ཏུ་ཚ་བས་བར་བསྐལ་ཕྱེད་ཐུབ་ཅིང་། །མནར་མེད་བར་བསྐལ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་གསུངས། །སྔར་སྨོས་པའི་རིམ་པས་འདོད་ལྷ་དྲུག་པོའི་ཚེ་རིལ་གྱི་ལོ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པ་དྲུག་པོ་ཡང་སོས་
【漢語翻譯】 毆打，用兵器刺戳，用鋸子鋸開，在石臼里搗，在大銅鍋里煮，用矛和三叉戟等兵器刺穿，以及用燃燒的鐵鏈像捆綁身體、頭和尾巴一樣纏繞等等，有無法估量的痛苦。那個地方的，外面的四個方向有十六個近鄰：腐爛的泥潭和無法逾越的河流，毛髮刀的平原和刀劍樹葉的樹林，沙拉瑪樹木從各方面環繞著，地獄眾生感受著各種各樣的痛苦。在無間地獄的周圍，在腐爛的泥潭中，之前的地獄眾生從開啟的門中出來進入，被許多鐵和銅嘴的蟲子刺穿並吃掉血肉。他們心想從那裡逃脫百條道路，結果出去之後，在灰燼的無法逾越的河流中，血肉被燒焦。如《入行論》中所說：「沉入如同火坑的無法逾越的河流中，血肉全部腐爛，只剩下骨頭，顏色如同昆達花。」兩邊似乎有閻羅卒守護，無法逃脫。在百條道路逃脫的盡頭，腳踩在毛髮刀的平原上時被割開，抬起腳時又復活，繼續行走。刀劍樹林中，樹木的樹枝樹葉全部變成刀劍，切割身體。沙拉瑪山是鐵的尖樁，向上向下地豎立著，攀登和下降時，被狗和鳥等吃掉。這些在四個方向各有四個環繞著，所以稱為十六個近鄰。在半個中劫中感受痛苦，這是從《正念近住經》中說的。短暫的處所和形體沒有定準，在海洋、山、樹木、虛空、房屋、巖山等等地方，感受著眾生的形體、石頭、樹木、掃帚、器皿、沙礫和繩索等被使用時的痛苦。不砍斷根也是指這個。那些地獄的壽命是：壽命在復活等地獄的六處，與欲天壽命的日夜相同，能夠存活那麼多年。極熱地獄能夠存活半個中劫，無間地獄據說能夠存活一個中劫。按照之前所說的順序，將欲界六天壽命的年份加在一起，這六個地獄就是復活地獄
【英語翻譯】 Beating, piercing with weapons, sawing with saws, pounding in mortars, boiling in large copper pots, piercing with spears and tridents, etc., and wrapping with burning iron chains as if binding the body, head, and tail, etc., there is immeasurable suffering. Of that place, the sixteen surrounding areas on the four outer sides are: a swamp of rotting corpses and an impassable river, a plain of hair-razors and a forest of sword-leaf trees, surrounded on all sides by shalmali trees, where hell beings experience various sufferings. Around the Avici hell, in the swamp of rotting corpses, the previous hell beings emerge from the opened gate and enter, pierced and eaten of flesh and blood by many worms with iron and copper beaks. Thinking to escape a hundred paths from there, they go out, but in the impassable river of hot ashes, flesh and bones are burned. As it says in the Bodhicaryāvatāra: "Sinking into the impassable river, like a pit of fire, all flesh is destroyed, only bones remain, the color of kunda flowers." On both sides, Yama's servants seem to guard, so there is no escape. At the end of escaping a hundred paths, when the foot is placed on the plain of hair-razors, it is cut, and when lifted, it revives and continues to walk. In the forest of swords, all the branches and leaves of the trees become swords, cutting the body. The shalmali mountain is an iron stake, erected upwards and downwards, and when climbing and descending, it is eaten by dogs and birds, etc. These each have four surrounding them in the four directions, so they are called the sixteen surrounding areas. Suffering for half a intermediate kalpa, this is said in the Satipaṭṭhāna Sūtra. The temporary place and form are not fixed, in the ocean, mountains, trees, space, houses, rocky mountains, etc., experiencing the suffering of beings' forms, stones, trees, brooms, utensils, gravel, ropes, etc., being used. Not cutting the root also refers to this. The lifespan of those hells is: the lifespan in the six places of the reviving hell, etc., is the same as the days and nights of the desire realm gods, and they can survive for that many years. The extremely hot hell can survive for half an intermediate kalpa, and the Avici hell is said to survive for one intermediate kalpa. According to the order mentioned earlier, adding together the years of the lifespan of the six desire realm gods, these six hells are the reviving hell.
============================================================
==================== 第 159 段 ==================== 【原始藏文】 ལ་སོགས་པ་དྲུག་གི་ཞག་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་པའི་རང་ལོ་དེ་སྙེད་རེ་རེ་ཐུབ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རང་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་སོས་ཀྱི་ཞག་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་པའི་རང་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཐུབ་བོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལོ་སྟོང་དང་། མཚེ་མའི་ཉིས་སྟོང་དང་། དགའ་ལྡན་པའི་བཞི་སྟོང་དང་། འཕྲུལ་དགའི་བརྒྱད་སྟོང་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པས་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་རྣམས་ཉིན་ཞག་རེ་རེ་བྱས་པའི་ཐིག་ནག་གིས་རང་ལོ་སྟོང་དང་། བསྡུས་འཇོམས་ཀྱིས་ཉིས་སྟོང་དང་། ངུ་འབོད་ཀྱིས་ བཞི་སྟོང་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོས་བརྒྱད་སྟོང་དང་། ཚ་བས་རང་ལོ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་ཐུབ་ཅིང་། རབ་ཏུ་ཚ་བས་བར་བསྐལ་ཕྱེད། མནར་མེད་ཀྱིས་བར་བསྐལ་གཅིག་ཐུབ་སྟེ། མཛོད་ལས། ཡང་སོས་ལ་སོགས་དྲུག་རིམ་བཞིན། །འདོད་ལྷའི་ཚེ་དང་ཉིན་ཞག་མཉམ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གྲང་བའི་དམྱལ་བ་ནི་དེ་དང་འདབ་འབྱོར་དུ་གནས་པར་གསུངས་ཏེ། གངས་དང་ཁ་བའི་བུ་ཡུག་ལངས་པ་ཡིས། །རབ་ཏུ་སྦྲེབས་པའི་ལུས་ཅན་རྣམ་བརྒྱད་ནི། །ཆུ་བུར་ཅན་དང་ཆུ་བུར་རྡོལ་བ་ཅན། །ཨ་ཆུ་ཟེར་དང་ཀྱི་ཧུད་སོ་འཐམས་དང་། །པདྨ་ལྟར་གས་ཨུཏྤལ་པདྨ་ཆེ། །གྲང་བས་ཉམ་ཐག་སྡུག་བསྔལ་ཕ་མཐའ་ཡས། །གངས་དང་ཁ་བའི་བུ་ཡུག་གིས་སྦྲེབས་ཤིང་གངས་པར་ཤིན་ཏུ་གྲང་བ་ན་གནས་པའི་དམྱལ་བ་བརྒྱད་ལས། གྲང་བས་ཆུ་བུར་མཐེབ་རྡོག་ཙམ་ཡོད་པ་ནི་ཆུ་བུར་ཅན་ནོ། །དེ་དག་རྡོལ་ནས་རྨར་སོང་བ་ནི་ཆུ་བུར་རྡོལ་བ་ཅན་ནོ། །ཨ་ཆུ་ཆུ་ཟེར་བས་ཨ་ཆུ་ཟེར་བའོ། །ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་ལས་མི་ཐོན་པས་ཀྱི་ཧུད་ཟེར་བའོ། །སྐད་མི་ཐོན་པས་རེངས་ཤིང་སོ་འཐམས་པས་སོ་ཐམ་ཐམ་པའོ། །ལུས་ཚལ་པ་བཞིར་གས་པས་པདྨ་ལྟར་གས་པའོ། །རྨ་དེ་དག་ཕྱི་ནང་ལོག་ནས་ཆུ་རྒྱུས་ཀྱི་གཟུགས་ཕྲ་མོས་སྦྲེལ་བས་ཨུཏྤལ་ལྟར་གས་པའོ། །ཚལ་པ་བཅུ་དྲུག་གམ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སམ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་གས་པས་པདྨ་ཆེན་པོ་ལྟར་གས་པའོ། །དེ་དག་གི། ཚེ་ཚད་ཁལ་བརྒྱ་ ཤོང་བའི་ཏིལ་སྦྱང་ནས། །ལོ་བརྒྱ་ཏིལ་གཅིག་ཕྱུང་བས་ཟད་གྱུར་པ། །ཆུ་བུར་ཅན་ཚེ་ལྷག་མ་ཉི་ཤུ་འགྱུར། །ཀོ་ས་ལའི་ཏིལ་ཁལ་བརྒྱ་ཤོང་བའི་ཏིལ་སྦྱང་ནས་ཏིལ་ཉག་མ་རེ་ལོ་བརྒྱ་བརྒྱ་སོང་དུས་ཕྱིར་བོར་བས་ཏིལ་སྦྱང་ཟད་པ་ནི་ཆུ་བུར་ཅན་གྱི་ཚེ་ཚད་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ཉི་ཤུ་འགྱུར་གྱིས་རིང་བར་འདོད་དེ། མཛོད་ལས། ཏིལ་སྦྱང་ནང་ནས་ལོ་བརྒྱ་ཞིང་། །ཏིལ་གཅིག་ཕྱུང་བས་ཟད་གྱུར་པ། །ཆུ་བུར་ཅན་གྱི་ཚེ་ཚད་དོ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་ཉི་ཤུ་འགྱུར། །ཞ
【漢語翻譯】 等等六者的壽命，都各自能夠達到以一日作為一年的壽命。例如，四大天王的五百歲壽命，是以人間的五十年作為一日來計算的五百歲。三十三天的一千年，焰摩天的兩千年，兜率天的四千年，化樂天的八千年，他化自在天的一萬六千年，都以一日作為一年。黑繩地獄的眾生能活一千年，眾合地獄的眾生能活兩千年，呼叫地獄的眾生能活四千年，大呼叫地獄的眾生能活八千年，燒熱地獄的眾生能活一萬六千年，極熱地獄的眾生能活半個中劫，無間地獄的眾生能活一個中劫。如《俱舍論》中所說：『復活等六獄，次第與欲天，壽量與日等。』等等。寒冷地獄據說與此相鄰。冰雪風暴肆虐，極度寒冷折磨下的八種有情眾生是：皰生地獄，皰裂地獄，頞嗤嗤地獄，阿吒吒地獄，虎虎婆地獄，裂如青蓮地獄，裂如紅蓮地獄，裂如大紅蓮地獄。他們因寒冷而痛苦不堪，無邊無際。被冰雪風暴所困，在極度寒冷中，有八種地獄。因寒冷而生出拇指大小的皰的是皰生地獄。那些皰破裂化膿的是皰裂地獄。發出『頞嗤嗤』聲音的是頞嗤嗤地獄。只能發出『阿吒吒』聲音的是阿吒吒地獄。無法發出聲音，僵硬地牙齒打顫的是虎虎婆地獄。身體裂成四瓣，像蓮花一樣的是裂如蓮花地獄。傷口內外翻轉，被細小的水脈連線的是裂如青蓮地獄。裂成十六瓣或三十二瓣，或一百瓣一千瓣的是裂如大紅蓮地獄。這些地獄的壽命是：裝滿一百卡（khal）容量芝麻的容器，每過一百年從中取出一粒芝麻，直到芝麻取完，這就是皰生地獄的壽命。其餘地獄的壽命依次是它的二十倍。如《俱舍論》中所說：『芝麻倉中百年取，一粒窮盡皰生壽，餘者壽二十倍增。』
【英語翻譯】 The lifespans of the six, etc., are each able to reach that many years, counting one day as one year. For example, the five hundred years of the Four Great Kings is five hundred years, counting fifty human years as one day. The thousand years of the Thirty-three, the two thousand years of the Yama, the four thousand years of the Tushita, the eight thousand years of the Nirmanarati, and the sixteen thousand years of the Paranirmitavasavartin, all count one day as one year. The beings in the Black Line Hell live for a thousand years, the beings in the Aggregating Hell live for two thousand years, the beings in the Crying Hell live for four thousand years, the beings in the Great Crying Hell live for eight thousand years, the beings in the Burning Hell live for sixteen thousand years, the beings in the Very Hot Hell live for half an intermediate kalpa, and the beings in the Avici Hell live for one intermediate kalpa. As stated in the Treasury of Knowledge: 'The six hells beginning with Revival, in order, are equal to the lifespan of the desire gods and their days and nights.' etc. The cold hells are said to be located adjacent to this. The eight kinds of sentient beings tormented by extreme cold due to blizzards of snow and ice are: the Blister Hell, the Bursting Blister Hell, the Achuchu Hell, the Atata Hell, the Huhuva Hell, the Cracking Like a Blue Lotus Hell, the Cracking Like a Red Lotus Hell, and the Cracking Like a Great Red Lotus Hell. They suffer immeasurable pain from the cold. Trapped by blizzards of snow and ice, in extreme cold, there are eight hells. The Blister Hell is where blisters the size of thumbs appear due to the cold. The Bursting Blister Hell is where those blisters burst and become infected. The Achuchu Hell is where the sound 'Achuchu' is made. The Atata Hell is where only the sound 'Atata' can be made. The Huhuva Hell is where no sound can be made, and the teeth chatter stiffly. The Cracking Like a Lotus Hell is where the body cracks into four petals, like a lotus. The Cracking Like a Blue Lotus Hell is where the wounds turn inside out and are connected by tiny water veins. The Cracking Like a Great Red Lotus Hell is where it cracks into sixteen or thirty-two petals, or a hundred or a thousand petals. The lifespan of these hells is: a container filled with one hundred khal capacity of sesame seeds, taking out one sesame seed every hundred years until the sesame seeds are exhausted, this is the lifespan of the Blister Hell. The lifespans of the remaining hells are twenty times longer in order. As stated in the Treasury of Knowledge: 'From a sesame store, taking one sesame seed every hundred years, when exhausted, is the lifespan of the Blister Hell. The lifespan of the others is twenty times longer.'
============================================================
==================== 第 160 段 ==================== 【原始藏文】 ེས་སོ། །དེ་ནས་ངན་སོང་གི་གནས་གཉིས་པ། ཡི་དྭགས་བཀྲེས་སྐོམ་འཚེ་བས་སྡུག་བསྔལ་བ། །ཕྱི་ཡི་སྒྲིབ་ཅན་བཟང་དགུ་མཐོང་ནའང་སྐམ། །ནང་གི་སྒྲིབ་ཅན་གློ་སྙིང་མེ་འབར་ཞིང་། །སྤྱི་མཐུན་སྒྲིབ་པ་ཟས་སྐོམ་ཡིད་ལ་བཏགས། །བཅུ་གཉིས་ལོར་ཡང་ཆུ་ཡི་སྒྲ་མི་ཐོས། །གཞན་གྱིས་འཚེ་དང་བསྲུང་བར་སྣང་བའོ། །རྟག་ཏུ་བཀྲེས་པས་ཟས་སྐོམ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་འདོད་པས་ན་ཡི་དྭགས་ཏེ། དབྱེ་ན་གསུམ་ལས། ཕྱིའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡང་མི་འོང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་སྣང་སྟེ། སྨན་ཤིང་ནགས་འདབ་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའང་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྐམ་ཞིང་མགལ་དུམ་ལ་སོགས་པ་རད་རོད་དུ་སྣང་བ་དང་། དུས་ཚིགས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་དུ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཡི་དྭགས་རྣམས་ལ་སོས་ཀའི་དུས་སུ་ནི། །ཟླ་བའང་ཚ་ཞིང་དགུན་ནི་ཉི་མའང་བསིལ། །ཞེས་སོ། །ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ལ་ཁོང་ པ་ནས་མེ་འབར་བས་ནང་ཁྲོལ་ཀུན་བསྲེག་ཅིང་ཁ་ནས་དུད་པ་མེ་ལྕེར་བཅས་པ་འཐུལ་ལ། སྤྱི་མཐུན་པར་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཟས་སྐོམ་འདོད་པས་ལྟོག་པ་ལ་བཟོད་གླགས་མེད་ཀྱང་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆུའི་སྒྲ་མི་ཐོས་པ་དང་། ཆུ་མཐོང་ཡང་སྐམ་པའམ། བསྲུང་བར་སྣང་བས་སྤྱད་དབང་མེད་དོ། །ལུས་རི་རབ་ཙམ་ལ་ཁ་ཁབ་མིག་ཙམ་ཡོད་པ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེས་སྣབས་ལུད་དང་མི་གཙང་བ་དོར་བ་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་པ་ཅུང་ཟད་ཁར་སོང་ན་དང་པོར་མི་ཚུད། སོང་ནས་མེ་འབར་བ་ལ་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་ཞིང་། རྒྱ་མཚོ་འཐུངས་ཀྱང་མགུལ་པར་མ་སླེབས་པ་ནས་ཁའི་དུག་གིས་སྐམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྟེང་དུ་གཞན་གྱིས་འཚེ་ཞིང་ལུས་སེམས་ལ་གནོད་པ་མང་སྟེ། སློབ་སྤྲིང་ལས། ཁབ་མིག་ཙམ་གྱི་ཁ་ལ་དཔག་ཚད་མང་འཛེག་པའི། །ལྟོ་ཆེན་ཉམ་ཐག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་འཐུངས་ཀྱང་། །མགུལ་ཕུགས་ཡངས་པ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་པར་མ་གྱུར་པར། །ཁ་ཡི་དུག་གིས་ཆུ་ཡི་རླན་ཡང་སྐམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི། ཚེ་ཚད་མི་ཡི་ལོ་བརྒྱ་ཡི་དྭགས་ཞག །རང་ལོ་ལྔ་བརྒྱར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ཡིན། །མི་རྣམས་ཀྱི་ལོ་བརྒྱ་ལ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ཞག་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་པའི་རང་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཐུབ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ལས་ཀྱི་ཞགས་པ་ནི། །སྲ་བས་བཅིངས་པའི་ལུས་ཅན་ཁ་ཅིག་ལོ། །ལྔ་སྟོང་ དག་དང་ཁྲིར་ཡང་འཆིར་མི་བཏུབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་མི་ལོ་བརྩིས་པའོ། །ངན་སོང་གི་གནས་གསུམ་པ། དུད་འགྲོ་རྣམས་ལའང་གཅིག་གིས་གཅིག་ཟ་ཞིང་། འཚེ་ད
【漢語翻譯】 如是。之後是惡趣的第二處，餓鬼遭受飢渴的折磨而痛苦。外障者，即使看到美好的事物也乾枯。內障者，心肺燃燒。共同的障礙是將食物飲料放在心上。十二年也聽不到水的聲音。看起來是被他人侵害和守護。總是因飢餓而只想著食物飲料，所以是餓鬼。分類有三種。外障者，即使是令人愉悅的地方，也顯現為不悅。藥樹、森林、大河，僅僅看到也乾枯，顯現為焦炭等粗糙之物。時節也顛倒錯亂。《親友書》中說：對於餓鬼們來說，夏季的月份也炎熱，冬季的太陽也寒冷。如是。內障者，從腹部燃燒，焚燒所有內臟，口中冒出煙霧和火焰。共同的，共同存在的障礙是，因為想要食物飲料，無法忍受飢餓，但十二年也聽不到水的聲音。即使看到水也乾枯，或者顯現為被守護，無法享用。身體如須彌山般巨大，口卻如針眼般細小。修行者和婆羅門丟棄的鼻涕、痰和不潔之物，被咒語加持后，稍微進入口中，最初也無法進入。進入后，因燃燒等而痛苦。即使喝了大海的水，也無法到達喉嚨，因口中的毒素而乾枯等，在無量痛苦之上，還受到他人的侵害，身心受到許多損害。《勸學書》中說：針眼般的口，卻要吞嚥許多由旬的食物。可憐的大肚子，即使喝了大海的水，也無法到達寬廣的喉嚨深處，口中的毒素甚至會使水的濕氣也乾枯。如是。他們的壽命是，人類的百年是餓鬼的一天。自身要經歷五百年的痛苦。人類的百年被算作餓鬼的一天，要活五百年。《親友書》中說：被惡劣行為的繩索牢固束縛的眾生，有些五千年甚至數萬年也無法死去。如是。那也是按人類的年份計算的。惡趣的第三處，畜生道，它們也互相吞食，互相殘害。
【英語翻譯】 Thus it is. Then, the second place of the evil destinies: the preta realm, where beings suffer from the torment of hunger and thirst. Those with external obscurations find that even when they see good and desirable things, they become parched. Those with internal obscurations experience their hearts and lungs ablaze. The common obscuration is that they fixate on food and drink. Even after twelve years, they cannot hear the sound of water. They appear to be harmed and guarded by others. Because they are always hungry and desire only food and drink, they are called pretas. There are three types: Those with external obscurations find that even pleasant places become unpleasant. Medicine trees, forests, and great rivers appear dry and like charred stumps upon sight. The seasons also become inverted. As it says in the "Friendly Epistle": 'For pretas, the moon is hot in the summer and the sun is cool in the winter.' Those with internal obscurations experience a fire burning from their bellies, consuming all their internal organs, with smoke and flames billowing from their mouths. The common obscuration, shared by all, is that they crave food and drink and cannot bear hunger, yet they do not hear the sound of water for twelve years. Even if they see water, it is dry or appears to be guarded, so they cannot use it. Their bodies are as large as Mount Meru, but their mouths are as small as the eye of a needle. If monks and brahmins discard snot, phlegm, and impurities, and if a little of it, blessed by mantras, enters their mouths, it initially cannot enter. Once it enters, it causes suffering due to burning and so on. Even if they drink the ocean, it does not reach their throats, and the poison in their mouths causes it to dry up. On top of immeasurable suffering, they are harmed by others, and their bodies and minds are greatly harmed. As it says in the "Admonition to Students": 'With a mouth as small as the eye of a needle, they must swallow many yojanas of food. Wretched ones with large bellies, even if they drink the water of the great ocean, it does not reach the vast depths of their throats, and the poison in their mouths dries up even the moisture of the water.' Their lifespan is such that one hundred human years is one day for a preta. They experience suffering for five hundred of their own years. One hundred human years are counted as one day for a preta, and they live for five hundred years. As it says in the "Friendly Epistle": 'Some beings, bound tightly by the noose of wrongly committed actions, cannot die even after five thousand or ten thousand years.' That is also calculated in human years. The third place of the evil destinies: the animal realm, where they also devour each other and harm each other.
============================================================
==================== 第 161 段 ==================== 【原始藏文】 ང་བཀོལ་སྤྱད་གསོད་གཅོད་སྡུག་བསྔལ་མང་། །ཚེ་ལོ་མ་ངེས་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་སོ། །དུད་འགྲོ་བྱིངས་ན་གནས་པ་རྒྱ་མཚོ་ན་གཟུགས་དང་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་ཆང་དར་མའི་སྦང་མ་ཙམ་དང་། ཁ་འཐོར་བ་ལྷ་མིའི་གནས་ན་བྱ་དང་རི་དྭགས་རྟ་གླང་ཕྱུགས་ལུག་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གཅིག་གིས་གཅིག་ཟ་བ་དང་། འཚེ་བ་དང་། པགས་པ་དང་རུས་པ་དང་ཤའི་ཕྱིར་གསོད་པ་དང་། རྨོ་དང་ཞོ་དང་བལ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་ཅིང་ཁལ་མི་ཐེགས་བཞིན་དུ་འགེལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་མེད་དོ། །ཚེ་ཡང་ཀླུ་ཁ་ཅིག་ལ་བསྐལ་པ་རེ་ཙམ་དང་། གཞན་རྣམས་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོ་རིས་ནའང་བདེ་བ་མེད་དེ་རེ་ཞིག་གླིང་བཞི་སོ་སོའི། མི་རྣམས་ལ་ཡང་བདེ་བའི་སྐབས་མེད་དེ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་དགྲ་དང་འཚེ་བ་མང་། །བཤེས་བྲལ་འདོད་པས་ཕོངས་དང་མི་འདོད་མྱོང་། །འདོད་པ་མ་གྲུབ་ཚ་གྲང་ངལ་དུབ་དང་། །ཕན་པའི་ལན་དུ་གནོད་དང་དྲིན་མི་གཟོ། །འཁོར་གྱིས་ལོག་སྒྲུབ་དོན་མེད་ཕྲག་དོག་དང་། །མི་བསྔགས་དོན་མེད་སྒྲོ་སྐུར་དཔག་ཏུ་མེད། །མིའི་གནས་ནའང་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རང་གི་བོངས་དང་སྦྱར་བའི་འཚེ་བ་ཐུག་པ་མེད་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ་སྤྱི་མཐུན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། རྒས་པ་དང་། ནད་དྲག་པོས་བཏབ་པ་དང་། འཆི་བ་དང་། དགྲ་སྡང་བ་དང་ཕྲད་ནས་བཅོམ་ཕྲོག་དང་སྲོག་ལ་རྒོལ་བ་དང་། འཚེ་བ་དང་། གཉེན་བྱམས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་བུ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པས་མི་འབྱོར་ཞིང་ཕོངས་པ་དང་། ནད་དང་གདོན་ལ་སོགས་པ་མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་གནས་དང་རྙེད་གྲགས་ལ་སོགས་འདོད་པ་མ་གྲུབ་པ་དང་། ལས་དང་ལམ་ལ་སོགས་པར་ཚ་གྲང་དང་ཁུར་དང་བྱ་བས་ངལ་ཞིང་དུབ་པ་དང་། རང་གི་ཕན་བཏགས་པ་དེས་གནོད་པ་བྱེད་ཅིང་བྱས་པ་དྲིན་དུ་མི་གཟོ་བ་དང་། མི་ཆེ་བ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་འཁོར་སློབ་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐུན་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པས་ཐུགས་དཀྲུགས་པ་དང་། དོན་མེད་པར་གཞན་ཕྲག་དོག་ཅན་གྱིས་ངན་དུ་སྒྲོགས་པས་སྐུར་པ་གྲགས་པའི་སེམས་ཁྲལ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་དོ། །ཚེ་མ་ངེས་ཏེ། སྒྲ་མི་སྙན་ན་ལོ་སྟོང་། གླིང་གཞན་གསུམ་ན་ཕལ་ཆེར་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འཛམ་བུ་གླིང་པ་ལ་གློ་བུར་དུ་འཆི་བ་གྲངས་མང་བས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རི་རབ་ཀྱི་ཁོང་གསེང་ན་གནས་པའི། ལྷ་མིན་རྣམས་ལའང་ཁྲོ་དང་འཁྲུགས་པ་དང་། །མི་འདོད་ཐོག་ཏུ་བབ་དང་འཆི་ལ་སོགས། །སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་མང་ལྡན་བད
【漢語翻譯】 我被役使殺害痛苦多，壽命不定劫等亦如是。畜生總類所居於大海中，形狀各異如酒糟，分散於天人處所的鳥獸、牛馬牲畜羊等互相啖食，互相殘害，為皮骨肉而殺害，耕田、剪毛、馱運等使用，不堪重負亦強加負重等痛苦無有窮盡。壽命方面，有些龍族可達一劫之久，其餘則短暫至極，無法確定。天界亦無安樂，暫且四大部洲各自的眾人亦無安樂之時，生老病死怨敵與損害多，親友分離，欲求不得，不欲遭受，欲求不成，寒熱勞累，恩將仇報，不念恩德，眷屬作惡，無意義的嫉妒，不讚美，無意義的誹謗不可估量。人類處所無論大小，一切都與各自的體量相適應的損害無有窮盡，特別是共同具有的生，老，被重病侵襲，死亡，與怨敵相遇而被搶奪、攻擊生命，損害，與親友愛人分離，財物子女等欲求不得而貧困，疾病邪魔等不欲降臨，財物住所名聲等欲求不成，工作道路等寒冷勞累，自己施恩者卻加害，不念恩德，對於大人物和善知識們，眷屬弟子也做各種不如意之事而擾亂其心，無意義地被他人嫉妒者惡意宣揚而遭受誹謗的憂慮等痛苦不可估量。壽命不定，聲不悅耳則活千年，其他三大洲大多非時而死，特別是贍部洲突發死亡數量眾多，不知何時而死。須彌山腹中居住的阿修羅們也有憤怒和爭鬥，不欲降臨和死亡等，具有多種痛苦。
【英語翻譯】 I am subjected to much suffering through being used, killed, and harmed. Lifespans are uncertain, lasting for kalpas and so on. Animals in general live in the ocean, with different shapes and forms, like the residue of beer. Scattered in the realms of gods and humans are birds, wild animals, horses, cattle, livestock, sheep, and so on. These eat each other, harm each other, are killed for their skin, bones, and flesh, and are used for plowing, shearing, and carrying loads beyond their capacity. Such suffering is endless. Some nagas have lifespans of about a kalpa, while others are momentary and uncertain. Even in the higher realms, there is no happiness. For the beings of each of the four continents, there is no time of happiness. Birth, old age, sickness, death, enemies, and harm are abundant. Separation from loved ones, poverty due to unfulfilled desires, and experiencing the unwanted. Desires unfulfilled, cold, heat, toil, and weariness. Harm in return for kindness, and ingratitude. Retinues act wrongly, pointless jealousy, no praise, and countless meaningless slanders. In the human realm, for all, great and small, there is endless harm proportionate to their size. In particular, there is the common experience of birth, old age, being struck by severe illness, death, encountering hateful enemies who rob and attack life, harm, separation from loving relatives, not obtaining desired possessions and children, and being impoverished. Unwanted things such as illness and demonic influences befall them. Desired things such as possessions, dwellings, and fame are not achieved. They toil and weary from cold, heat, burdens, and work on tasks and roads. Those to whom they have shown kindness inflict harm and are ungrateful. Even great people and virtuous spiritual friends are disturbed by the various disagreements of their retinues and disciples. They suffer immeasurable pain from pointless jealousy, being falsely accused by malicious slanderers, and worrying about their reputation. Lifespans are uncertain. If the sound is unpleasant, they live for a thousand years. In the other three continents, most die untimely deaths. In particular, in Jambudvipa, there are many sudden deaths, so it is impossible to know when one will die. Even the asuras who dwell in the interior of Mount Meru experience anger, conflict, unwanted events, death, and so on, possessing many kinds of suffering.
============================================================
==================== 第 162 段 ==================== 【原始藏文】 ེ་བ་མེད། །ལྷ་མ་ཡིན་རྩོད་པ་དང་ཕན་ཚུན་འཁྲུག་པ་དང་། ཕྲག་ དོག་གི་རླུང་འཚུབ་ཅིང་ཞེ་སྡང་གི་མེ་འབར་བས་ཟུག་རྔུ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། འཆི་བ་དང་། འདོད་པ་མ་གྲུབ་ལ་མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །ཚེ་ལ་མ་ངེས་ཏེ་འདོད་པའི་ཁམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོབས་ཆེན་གནོད་སྦྱིན་གྱི་རིགས་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་དང་མཉམ་ལ། མཐུ་དཔལ་ལྷའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང་མཉམ་ལ། གསོད་བྱེད་སྲིན་པོའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ཡི་དྭགས་དང་མཉམ་ལ། རྨོངས་བྱེད་དུད་འགྲོའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་དུད་འགྲོ་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོ་རིས་ཀྱི། ལྷ་རྣམས་ལ་ཡང་འཆི་འཕོ་ལྟུང་ལ་སོགས། །སྡུག་བསྔལ་ཆུ་མཚོ་མཐའ་ཡས་དཔག་ཏུ་མེད། །སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ལྷ་དྲུག་ན་འདོད་པས་མྱོས་ཤིང་བག་མེད་པས་འཆི་བའི་ཚེ་གང་དུ་སྐྱེ་བའི་ས་ལ་འཇིགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉ་བྱེ་ཚན་ལ་བསྒྲེས་པ་ལྟ་བུའི་ལྷའི་ཞག་བདུན་མྱོང་ནས་འཕོ་བ་དང་། འཐབ་རྩོད་དང་། མྱ་ངན་ལ་སོགས་པ་མང་ཞིང་། གོང་མ་གཉིས་ནའང་སྲིད་པ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །ཚེ་ཚད་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་མཇུག་བསྡུ་བས་སྤང་བྱ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལ་སྐྱོ་བར་གདམས་པ་ནི། དེ་ལྟར་འཁོར་བ་མེ་ཡི་འོབས་འདྲ་སྟེ། །བདེ་བའི་སྐབས་མེད་ཟོ་ཆུའི་འཁྱུད་མོ་བཞིན། །གཅིག་ནས་གཅིག་བརྒྱུད་ཐོག་མཐའ་མེད་པ་ ལས། །བློ་བཟང་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། །ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གང་ནའང་བདེ་བ་མེད་དེ་མེའི་འོབས་ན་བསིལ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ལྷའི་དགའ་བ་སྤྱད་ནས་དམྱལ་བར་ཁྲོ་ཆུ་ལ་སོགས་པར་སྤྱོད་ཅིང་། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་ཚེ་རབས་སུ་བདེ་སྡུག་འདི་ལ་བདག་གིས་མ་སྤྱད་པ་དང་། གནས་འདིར་མ་བསྡད་པ་དང་། འདིའི་མངལ་དུ་མ་བསྡད་པ་དང་། ནུ་ཞོ་རྒྱ་མཚོ་བས་ལྷག་པ་མ་འཐུངས་ཞེས་བསམ་དུ་མི་རུང་བ་སྙེད་དུ་འཁོར་ཡང་ད་དུང་འདི་ཙམ་ན་ཐར་མེད་པས་སྔ་མ་བཞིན་འཁོར་བའི་ཕྱིར་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། སློབ་སྤྲིང་ལས། ཡུལ་ཕྱོགས་གང་དུ་གནས་མ་བཅས་པའི་གནས་དེ་མེད། །གང་དུ་མ་སོང་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་དེའང་ཡོད་མ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་སྲེད་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད། །སྔོན་ཆད་ལན་མང་མ་མྱོང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡོད་མིན། །འགྲོ་བ་གང་གིས་ཚིམ་གྱུར་འདོད་པ་དེ་དག་མེད། །གང་གི་ལྟོ་བར་མ་ཉལ་སེམས་ཅན་དེ་མེད་ན། །འོན་ཀྱང་ཇི་
【漢語翻譯】 沒有。非天爭鬥和互相爭吵，以及嫉妒的風暴肆虐和嗔恨的火焰燃燒，帶來各種各樣的痛苦，死亡，愿求不得和不願求的降臨等等，有不可估量的痛苦。壽命不確定，因為屬於欲界。一些強大的夜叉族等同於四大天王，一些有力量和光輝的天族等同於三十三天，一些殺戮羅剎族等同於餓鬼，一些愚昧的畜生族等同於畜生。天界的天人們也有死亡、墮落等等，痛苦如無邊無際的苦海，不可估量。三十三天等六慾天因沉溺於慾望而放蕩不羈，臨死時對將要投生的地方感到恐懼的痛苦，如同用魚粉塗抹身體一般，感受七天後死去，以及爭鬥和悲傷等等很多。上面的二禪天也有結生相續的無量痛苦。壽命長短前面已經說過了。現在總結，勸誡對應該捨棄的輪迴自性感到厭倦：如此輪迴猶如火坑，沒有安樂之時，如同汲水器上下轉動。從一生到一生無始無終地流轉，賢善之人應為解脫而生起歡喜。三界六道中沒有安樂，如同火坑中沒有清涼一樣。也就是說，享受天界的快樂后，在地獄中感受沸水等等。從一生到一生的輪迴中，對於這樣的苦樂，我沒有感受過的，沒有住過的地方，沒有住過的胎，沒有喝過的乳汁比大海還多等等，不可思議地輪迴，但至今仍未解脫，所以像以前一樣還要輪迴，因此必須生起厭離心。如《親友書》中所說：沒有未曾住過的國土，沒有未曾去過的虛空，然而貪慾渴愛卻在增長，沒有未曾多次經歷的痛苦，沒有哪個眾生對慾望感到滿足，沒有哪個眾生未曾臥于其母胎中，然而
【英語翻譯】 There is not. The Asuras fight and quarrel with each other, and the storm of jealousy rages and the fire of hatred burns, bringing all kinds of suffering, death, not getting what you want and the arrival of what you don't want, etc., there is immeasurable suffering. Life is uncertain because it belongs to the desire realm. Some powerful Yaksha races are equal to the Four Great Kings, some powerful and glorious Deva races are equal to the Thirty-three, some killing Rakshasa races are equal to the Pretas, and some ignorant animal races are equal to the animals. The gods of the heavenly realms also have death, falling, etc., suffering like an endless sea of suffering, immeasurable. The Thirty-three and other six desire heavens are intoxicated by desire and are dissolute. At the time of death, the suffering of fearing the place where they will be reborn is like smearing the body with fish powder, experiencing seven days and then dying, as well as fighting and sorrow, etc. There are many. The two upper Dhyana heavens also have immeasurable suffering of connecting to the next existence. The length of life has been said before. Now, to conclude, advise to be weary of the nature of samsara that should be abandoned: Thus, samsara is like a pit of fire, there is no time for happiness, like a water wheel turning up and down. From one life to another, flowing without beginning or end, wise people should generate joy for liberation. There is no happiness in the three realms and six paths, just as there is no coolness in a pit of fire. That is to say, after enjoying the happiness of the heavenly realms, one experiences boiling water etc. in hell. In the cycle from one life to another, regarding such suffering and happiness, there is nothing that I have not experienced, no place I have not lived, no womb I have not lived in, no milk I have not drunk more than the ocean, etc., inconceivably cycling, but still not liberated, so like before, one must still cycle, therefore one must generate renunciation. As it is said in the Suhrllekha: There is no country where one has not lived, there is no space where one has not gone, yet greed and craving increase, there is no suffering that has not been experienced many times before, there is no being who is satisfied with desires, there is no being who has not lain in its mother's womb, yet
============================================================
==================== 第 163 段 ==================== 【原始藏文】 ལྟར་འཁོར་བ་ཅན་ལ་ཆགས་བྲལ་མེད། །འགྲོ་བར་ལན་བརྒྱར་མ་སོང་འགྲོ་དེ་གང་ཞིག་ཡོད། །སྔོན་ཆད་ལན་མང་མ་མྱོང་བདེ་བ་དེ་གང་ཞིག །ཅེས་པ་དང་། བཤེས་སྤྲིང་ལས། རེ་རེས་རྒྱ་མཚོ་བཞི་བས་ལྷག་པ་ཡི། །འོ་མ་འཐུང་སྟེ་ད་དུང་སོ་སོ་ཡི། །སྐྱེ་བོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་འཁོར་བ་པས། །དེ་བས་ཆེས་ མང་སྙེད་ཅིག་བཏུང་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་བསམས་ཏེ་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་དགོས་པར་གདམས་པ་ནི། སྙིང་པོ་མེད་པ་དེ་འདྲའི་འཁོར་བ་ལས། །ཐར་པའི་ཕྱོགས་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །ཞི་བདེ་བསིལ་བའི་བདུད་རྩི་བླ་ན་མེད། །རྟག་བརྟན་འཕོ་འགྱུར་མེད་ཅིང་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ལུས་རྫོགས་རྒ་ཤི་མེད། །སྒྲིབ་བྲལ་རྙོག་པ་མེད་ཅིང་ཕན་བདེའི་གནས། །འགྲོ་བའི་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་གྱུར་པ་དེར། །བློ་བཟང་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོད་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱ། །འཁོར་བ་མངོན་པར་སྐྱོ་ཞིང་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་མེ་འོབས་བརྒལ་དཀའ་བ་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བདེ་བསིལ་བའི་ནགས་ཚལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་འབྱོར་ཞིང་། རྒ་ཤི་མེད་པས་རྟག་པ་བརྟན་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་གནས་བཟང་དམ་པ་དེར་རང་ཉིད་བགྲོད་ནས། གཞན་ཡང་དྲང་བའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པས་སྤྲོ་བར་གདམས་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྟོགས་ཤིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བདེ་བར་བསམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའོ།། །། བཅོ་བརྒྱད་པ། གནས་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་བསམ་པ་དག་པའི་དོན་ལ་དཔྱོད་པ་རྫོགས་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནས་གསུམ་པ་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་རྒྱུད་ ལ་བསྐྱེད་པ་ལ་གཏན་ལ་དབབ་བྱ་དོན་གྱི་གཞི་རྟོགས་པར་བྱ་བ། དོན་བསྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ། དངོས་གཞི་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལ་བཞག་པ། རྗེས་ལ་ལམ་དང་དྲོད་ཚད་གཟུང་བ། མཐར་ཐུག་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་གཏན་ལ་དབབ་བྱ་དོན་གྱི་གཞིའང་ཐུན་མོང་བ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ལ། ད་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འོད་གསལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་གཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསམ་བྱ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་
【漢語翻譯】 如是輪迴者，無有離貪。于諸趣中，未曾百返往生者，彼為何處有？昔未曾多受用之安樂，彼為何等？如是等。《親友書》云：『一一所飲乳，勝過四大海，然隨逐諸有情，所飲乳更多。』如是等。思維解脫之利益，而勸請務必從輪迴中出離：如是無有實義之輪迴中，解脫之方便乃是寂滅，寂靜清涼之甘露無上，恒常穩固無有變異且離戲論，功德自性身圓滿無有老死，離垢無濁且為利樂之處，于諸有情為救護與助伴，具慧者為趨往彼處應精進。』輪迴顯現憂惱且具過患之火坑難以跨越，然涅槃寂靜清涼之森林悅意，以力量與無畏等功德而富饒，無有老死故為恒常穩固無有遮障之善妙勝地，自己趨往後，又勸請以正直之方便而精進。大乘竅訣之論典《如意寶藏論》中，了知輪迴為痛苦且思維涅槃為安樂之品第十七之廣釋終。 第十八品，抉擇實相之品之釋。 如是思維清凈之義已圓滿，為現證彼之義故，第三處從修生起之智慧于相續中生起，于抉擇所抉擇義之基礎應了知者，義修之前行，正行安住于光明之狀態，後行取道與暖相，究竟成就之果五者中，初者抉擇所抉擇義之基礎亦共同者于聽聞所生智慧之時，以了知宗派之方式已抉擇完畢。如今乃是不共光明不可思議之自性密咒金剛乘道之基礎任運成就之壇城善逝之藏性之開示。如是所應思維皆已圓滿
【英語翻譯】 Thus, for those in samsara, there is no detachment from desire. In which realms are there beings who have not been reborn hundreds of times? What kind of happiness has not been experienced many times before? And so on. As it is said in the "Letter to a Friend": 'Each one has drunk more milk than the four great oceans, yet following after sentient beings, the milk drunk is even greater.' And so on. Thinking about the benefits of liberation, one is advised to definitely escape from samsara: 'From such a meaningless samsara, the means of liberation is nirvana, the supreme nectar of peace and coolness, constant, stable, unchanging, and free from elaboration, the qualities of the self-nature body are complete, without old age or death, free from defilements and turbidity, and a place of benefit and happiness, a refuge and helper for sentient beings, the wise should strive to go there.' Samsara appears distressing and is a difficult-to-cross pit of fire with faults, but nirvana is a delightful forest of peace and coolness, rich with qualities such as strength and fearlessness. Because there is no old age or death, it is a constant, stable, and unobstructed excellent and supreme place. After going there oneself, one is also advised to strive with upright means. In the Great Vehicle's instruction manual, the "Wish-Fulfilling Treasure Trove," the seventeenth chapter, which is the extensive commentary on understanding samsara as suffering and thinking of nirvana as happiness, is complete. Chapter Eighteen: Commentary on the Chapter on Ascertaining the Nature of Reality. Thus, having completed the examination of the meaning of pure thought, in order to manifest that meaning, the third aspect is to generate wisdom arising from meditation in the mindstream. The basis for ascertaining the object to be ascertained should be understood: the preliminary to meditating on the meaning, the main practice of abiding in the state of clear light, the subsequent practice of taking the path and warmth, and the ultimate result of accomplishment. Among these five, the first, the basis for ascertaining the object to be ascertained, which is also common, has already been ascertained in the context of wisdom arising from hearing, by understanding the tenets of the schools. Now, the uncommon, the spontaneously accomplished mandala, the essence of the Sugatas, which is the basis of the path of the Secret Mantra Vajrayana, the nature of clear light, inconceivable, is being taught. Thus, everything to be contemplated is complete.
============================================================
==================== 第 164 段 ==================== 【原始藏文】 པ་ན། །སྒོམ་བྱུང་ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཐེག་གསུམ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་གསུམ་ལས། །འདིར་ནི་བླ་མེད་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་འཇུག །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ལ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས། ཉན་ཐོས་གྱི་ལམ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་གོ། །དེ་ལའང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གཉིས་སུ་བཤད་ཀྱང་། འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་འཇུག་གོ། །ཐེག་པ། དེ་ལ་དང་པོ་གནས་ལུགས་ཤེས་པ་གཅེས། །ཐེག་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་མང་ན་ཡང་། །ངེས་ པའི་སྙིང་པོ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསང་བའི་མཛོད་ཁང་ཡིན། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལའང་། ཕྱིའི་རྒྱུད་གསུམ་ནི། ལྟ་བ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆ་འདྲ་བར། དོན་དམ་པར་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་ལ། དེང་སང་གི་སྔགས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །ནང་པ་གསུམ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་ནས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དུ་འཇོག་པས། བདེན་པ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་དོར་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པའི་དོན་འབའ་ཞིག་གི་སྙིང་པོར་གཏན་ལ་འབེབས་པས། ལྷུན་གྲུབ་སྙིང་པོའི་ཁམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སེལ་བ་ཙམ་ལས། ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་དུ་མི་འདོད་པས། འདུས་མ་བྱས་རང་སྣང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ལམ་དུ་བྱེད་ཚུལ་ཕ་དང་མ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རིམ་པས་ཐ་དད་ཀྱང་། ངོ་བོ་གྲུབ་བདེ་གཅིག་པར་ཁས་ལེན་ཏོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གནས་ལུགས་གོ་བ་ནི་དེང་སང་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བར་སྣང་ངོ་། །དེའང་བུམ་འཛིན་དགག་པ་ལ་དགོངས་ནས། བུམ་པའི་རྡུལ་ཕྲན་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་བརྟགས་པ་བརྗོད་ནས་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་དྲང་དོན་ཡིན་ལ། བུམ་འཛིན་ལོག་ནས། བུམ་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས། ཆུ་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ངེས་དོན་དུ་གནས་པ་ལྟ་བུར་གོ་དགོས་པ་ལ། དེ་མ་གོ་བར་རྟག་ཏུ་བུམ་འཛིན་དགག་པའི་ རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པར་འཛིན་པ་ནི། ཕྱང་ཆད་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དང་རིང་བ་ཞེས་བྱ་ལ། སྒོས་སུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྐལ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྡུལ་ཕྲན་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་འཇོག་ཚོད་དུ་རགས་པ་ཇེ་རགས་སུ་བློས་འཇོག་ཅིང་རྟོགས་ན་ཅིས་གནོད། རྣལ་དོན་ལ་དེ་གཉིས་མཚུངས་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོག་པ་གོམས་རྗེས་ཙམ་དུ་འདྲ་ལ། རྣལ་དོན་དུ་རྡ
【漢語翻譯】 如是。應于自續生起由修所生的智慧。于決定生起的三乘道中，此處是趣入無上心要之義。于具足思惟智慧的補特伽羅，有三乘之差別：即聲聞道、獨覺道和無上圓滿菩提道。然於此處是趣入大乘無上道。於此亦可由因果之差別而分為二，然是趣入果金剛乘。乘，於此首先是了知實相最為重要。雖由乘之作用而有諸多差別，然決定的心要真諦無有分別，是諸佛之秘密寶庫。于金剛乘中，外續三部，其見解與名相大乘相似，于勝義諦中，于任何皆無成立之自性而作決定。現今多數之密咒師皆隨行於此。內續三部，由世俗顯現為天性，即安立為真諦無別，捨棄執持真諦為異體，於一切法皆決定為唯一定義的心要。僅是去除任運成就心要界之障礙，不欲其體性為因果異體，應知是無為自顯之壇城。又，于道之修持，雖由父續、母續和無二次第而有差別，然許諾其體性為成就安樂一體。如是了知實相者，現今看來甚為稀少。其意是依于破除瓶執，宣說對瓶之微塵和時間等的觀察，而於無成立而作決定，此是權義。瓶執已滅，瓶即安立，如是于分割粗布等后，取水等即安立於實義，應如是理解。若不如是理解，而恒常隨行於破除瓶執之後，執持為一無所有，則名為遠離斷見大乘之道，尤為無有金剛乘之分。雖已證悟無有微塵，然于安立之量度中，若以心識安立粗大更粗大，並如是證悟，又有何妨？于真實義中，二者安住于平等之故，僅于分別串習之習氣相似，然于真實義中，
【英語翻譯】 Thus. One should generate wisdom born of meditation in one's own continuum. Among the three paths that definitely arise from the Three Vehicles, here one enters the meaning of the unsurpassed essence. For the individual who possesses complete intellectual wisdom, there is a distinction of three vehicles: namely, the path of the Hearers, the path of the Solitary Realizers, and the unsurpassed path to complete enlightenment. However, in this context, one enters the Great Vehicle, the unsurpassed path. Even within that, there are two divisions based on the distinction between cause and effect, but one enters the resultant Vajra Vehicle. Vehicle, in that, first and foremost, it is crucial to understand the nature of reality. Although there are many differences due to the power of the Vehicle, the definitive essence of truth is indivisible; it is the secret treasury of all Buddhas. In the Vajra Vehicle, the three outer tantras are similar to the Great Vehicle of characteristics in terms of view. In ultimate truth, they establish that nothing whatsoever has an inherently existent nature. Most practitioners of mantra these days follow that. The three inner tantras, from the very appearance of conventional deities, establish that truth is indivisible. Abandoning the grasping of truths as separate entities, they establish all phenomena as the essence of the single definitive meaning. Merely removing the obscurations of the spontaneously accomplished essence realm, they do not assert that the nature of reality is different in terms of cause and effect. One should understand it as the uncompounded, self-appearing mandala. Furthermore, although the way to practice the path differs according to the stages of the father, mother, and non-dual tantras, they promise that the nature of reality is a single state of bliss and accomplishment. It seems that very few people these days understand such a state of reality. The intention is based on refuting the perception of a pot. By explaining the analysis of the pot's atoms and time, etc., and establishing that it does not exist, that is provisional meaning. When the perception of a pot is reversed, the pot is established. Similarly, after cutting cloth, etc., taking water, etc., is established as definitive meaning; one should understand it in that way. If one does not understand it in that way and always follows the refutation of the perception of a pot, holding onto nothingness, that is called being far from the path of the nihilistic Great Vehicle, and especially lacking the fortune of the Vajra Vehicle. Even if one realizes that there are no atoms, what harm is there if one mentally establishes grossness as increasingly grosser in terms of the measure of establishment and realizes it in that way? In the true meaning, the two abide equally, because they are similar only in terms of the habitual traces of conceptualization, but in the true meaning,
============================================================
==================== 第 165 段 ==================== 【原始藏文】 ུལ་དང་རགས་པ་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པར་བརྗོད་ཚོད་རྟོག་གེའི་ཚུལ་ཡིན་གྱིས། ངེས་པའི་དོན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཟབ་པ་ཞི་བ། སྤྲོས་བྲལ་ཉག་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་གཞག་འདིའི་ཚེ། རྟོག་གེ་རྣམ་པར་འཁྱམས་པའི་ལུང་རིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པས། རྒྱུད་ཀྱི་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བཟུང་ངོ་། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་ལུགས་ཏེ། དཔལ་མགོན་བླ་མ་དམ་པ་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང་། བྱིན་རླབས་ཞུགས་ལ། བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་དང་ལྡན་པ་བློ་ཆེན་མངའ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི། བྱིས་པ་ཐ་སྙད་རྟོག་གེའི་དཔྱོད་པ་ཅན། ཕྱོགས་རེའི་མིག་ཅན་དག་གིས། གནས་འདི་ལ་ལྟ་བའི་མིག་ཟུམ་སྟེ། ཉི་མ་ཤར་བ་ན་འབྱུང་པོའི་བྱ་རྣམས་མིག་ལོང་བ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་བླ་ན་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའི་རང་བཞིན་དེ་དག་གི་སྙིང་པོའི་དོན་ཀུན་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། ཕའི་རྒྱུད་ཀྱི་ སྙིང་པོའི་རྫོགས་རིམ་ཟབ་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐབས་རླུང་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་དང་། མའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་རྫོགས་རིམ་བདེ་གསལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཐབས་ཐིག་ལེ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐབས་ཕྲ་མོ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་གསུམ་ཆར། མན་ངག་འདིར་ཆ་མཉམ་དུ་སྟོན་ལ། དེ་དག་གི་གཞི་མ་ཤེས་ན་མི་འབྱུང་བས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད། དེ་ཡི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཐོག་མ་མེད་ནས་རབ་ཞི་སྤྲོས་མེད་བདག །ཉི་མཁའ་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཆེན་པོར་ཡེ་གནས་པས། །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་གྲུབ་བསལ་འགྲོ་འོང་མེད། །རང་བྱུང་གི་རིག་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་དག་ལ་འོད་གསལ་བ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དམ་པ། ཡོན་ཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་བས་མཛེས་པ་ནི། ཉི་མ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ལྟར་དབྱིངས་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལས་མི་གཡོ་བ་ཉིད། འདུས་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་གནས་པ་ཉིད། མཚན་བརྗོད་ལས། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དག་པའི་བདག །ཐོག་མ་མེད་ནས་སྤྲོས་མེད་བདག །ཅེས་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པས་གཙང་བ་དང་། ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་བདག་དམ་པ། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་རྟག་པ་སྟེ། །ཚུ་རོལ་མཐོང
【漢語翻譯】 粗略和細微以及時間等方面的道理，只是言說的揣測推論方式。並非是真實意義上，宣說佛陀甚深寂靜、離戲唯一的意旨。因此，在這樣的論述中，不能以散亂遊移的論理來確定，必須如實地把握續部的真實含義。這是金剛頂的宗規，應當令殊勝的怙主上師歡喜，領受加持，這是具有智慧之眼、擁有大智慧者們的行境。而對於那些具有兒童般的名言推論，以及單面之眼的人們來說，當太陽升起時，就像妖鳥們眼睛失明一樣，他們會閉上眼睛，無法觀看這個境界。現在開始進入將無上金剛乘的自性，那些精華要義全部彙集起來修持的方式。也就是，將父續的精華，深邃明晰無二的智慧方便風瑜伽，母續的精華，安樂明晰不可思議的方便明點瑜伽，以及無二續的精華，光明無分別的智慧細微方便瑜伽，這三者全部平等地在此口訣中宣說。如果不知道這些的基礎，就不會產生，因此自證智慧與真諦無別。它的自性就是光明智慧。無始以來，完全寂靜、離戲之我，如日虛空般任運成就、非造作，自性清凈，本來就安住于偉大的狀態中，顯空無別，沒有建立破除、來去。自生智慧俱生之體性是：自性清凈且光明，從無始以來就是無戲論的殊勝本體，以功德的壇城充滿而莊嚴，如同無雲的太陽一般，從法界法性虛空般的自性中不會動搖。本來就安住于非造作任運成就的偉大狀態中，自性清凈，安住于顯空無別的大狀態中。《名稱讚》中說：自性本凈之我，無始離戲之我。又說：無垢故清凈，周遍故殊勝，不變故恒常，能見此岸。
【英語翻譯】 The reasoning about gross, subtle, and time, etc., is just a way of expressing speculative inferences. It is not the definitive meaning, which reveals the profound, peaceful, and uniquely non-elaborate intention of the Buddha. Therefore, in this kind of exposition, one cannot ascertain the truth through wandering and scattered reasoning. One must grasp the meaning of the tantras as they are. This is the tradition of the Vajra Peak. One should please the glorious protector, the noble guru, and receive blessings. This is the realm of those with the eye of wisdom, those who possess great intelligence. But for those who are like children, with their verbal speculations, and those with one-sided views, they will close their eyes and be unable to see this state, just as the birds of the underworld become blind when the sun rises. Now, we enter the way of practicing by gathering together all the essential meanings of the nature of the unsurpassed Vajrayana. That is, the essence of the Father Tantra, the profound and clear non-duality of wisdom-skill wind yoga; the essence of the Mother Tantra, the bliss-clear, inconceivable skill-bindu yoga; and the essence of the Non-Dual Tantra, the luminosity, non-conceptual wisdom-subtle skill yoga—all three are equally taught in this instruction. If one does not know the basis of these, they will not arise. Therefore, self-aware wisdom is inseparable from truth. Its nature is luminous wisdom. From beginningless time, perfectly peaceful, non-elaborate self, like the sun and sky, spontaneously accomplished, unconditioned. Because it is naturally pure, it dwells primordially in a great state. Appearance and emptiness are inseparable, there is no establishment, destruction, coming, or going. The nature of co-emergent awareness is: naturally pure and luminous, from beginningless time, the noble essence free from elaboration, adorned with the perfection of the mandala of qualities, unwavering from the nature of dharmadhatu, like the unobstructed sun. Abiding primordially in the great state of unconditioned spontaneous accomplishment, naturally pure, abiding in the great state of inseparable appearance and emptiness. The Namasamgiti says: "The self that is naturally pure, the self that is without elaboration from the beginning." And: "Pure because it is stainless, supreme because it is all-pervading, constant because it is unchanging, seeing this shore."
============================================================
==================== 第 166 段 ==================== 【原始藏文】 ་བའི་བློ་ལས་བསྐལ་དོན་ཕ་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གཙང་བདག་བདེ་དང་རྟག་ཉིད་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འབྲས། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྔར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་སོ་མ་དེའི་སྟེང་དུ་གྲུབ་པའམ་བཞག་ཏུ་མེད་ལ། གློ་བུར་བ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་པའི་སྐྱོན་ནམ་དྲི་མ་ཕྱིར་བསལ་དུ་མེད་པས། སྐྱོན་སྤངས་པ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་ནང་དུ་འོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་གནས་ལུགས་ཡང་དག་གི་དོན་ཏེ། རྟོགས་པའམ་མཐོང་བས་གྲོལ་ནུས་པར། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་རྣམ་ཆད་རྣམ་དབྱེའི་ཡུལ་འདས་པས། །བཏགས་པའི་བདེན་གཉིས་འདས་ཕྱིར་སྤྲོས་ཀུན་ཞི། །བདེན་པ་དབྱེར་མེད་གྲུབ་དང་མ་གྲུབ་མེད། །དབྱིངས་ལ་སྣང་སྟོང་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་པས། །བདེན་པ་དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་འཁོར་བ་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྣང་བ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བས་རེག་པ་མེད་པས་འཁྲུལ་པར་སྣང་བ་ཙམ་དུའང་མ་གྲུབ། དེ་མ་གྲུབ་པ་ན། སྣང་ཚོད་སྟོང་ཉིད་དུ་གཞལ་བའི་དོན་དམ་མ་གྲུབ། དེ་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་གྲུབ་ མཐས་གཞལ་བའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད། དེ་མེད་པས་བློས་བདེན་རྫུན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདེན་གཉིས་ལས་འདས་ཏེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་འདི་ནི། བཏགས་པའི་བདེན་པ་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཅེས་བརྗོད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པ་དང་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པས། དབྱིངས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ལྷུན་གྲུབ་རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་། གྲུབ་མཐར་གྲགས་པའི་སྣང་སྟོང་བདེན་གཉིས་ལྟ་བུར་མེད་པས་ཀྱང་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་བླ་མ་ལས། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དབྱེར་མེད་པ། །མཉམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རུ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པའི་བདེན་གཉིས་སྣང་ཚོད་འདི་ལའང་དབྱེར་མེད་ན་གཤིས་འོད་གསལ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེའང་ཉི་མ་འདི་སྣང་བ་ན་རྡུལ་ཆར་ཕྱེ་ཡང་འགྲིབ་པའམ། མ་ཕྱེ་བས་གསལ་བ་མེད་པར་མངོན་སུམ་ན་གསལ་བས་ཉི་མ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་དབྱེ་མེད་ཀྱིས་རང་གི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །ཡོད་ན་འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉི་མ་མཐོང་བ་དེ་ལ་ཡོད་པའི་བདེན་གཉིས་མཐོང་བར་རིགས་ཏེ་ཉི་མ་མཐོང་དུས་དེ
【漢語翻譯】 從超越思維的智慧的角度來說，《現觀莊嚴論》中說：「清凈、自主、安樂、常恒的功德，是度彼岸的果。」也就是說，在原本沒有的功德之上，既不能成立，也不能安立，除了是暫時的以外，自性的過失或污垢無法去除，所以，去除過失向外走，功德向內來是不存在的，這才是正確的實相之義，通過證悟或見道才能解脫。《現觀莊嚴論》中說：「於此無何可除，無何少許當立，于真性中觀真性，見真性已得解脫。」像這樣的自性，由於超越了世俗的斷滅和分別的境地，超越了假立的二諦，所以一切戲論寂滅。由於假立的勝義諦不成立，所以說勝義諦是無分別的，不能說在世俗中成立，在勝義中不成立，因為法界光明智慧是任運成就、極度清凈的，雖然稱之為大，但由於沒有宗派所說的顯空二諦，所以才說勝義諦是無分別的。《幻化網根本續》中說：「勝義世俗無分別，于平等大壇城中。」正如這樣，如果名言中假立的二諦顯現也是無分別的，那麼對於自性光明的本體還用說什麼呢？就像太陽顯現時，即使揚起塵土，也不會因此而減弱，不揚起塵土也不會因此而更加明亮，在顯現中是明亮的，所以太陽沒有那樣的分別，只是自己的分別念強加的而已。如果存在的話，世間人也應該能看到，因為見到太陽的時候，也應該能見到存在於太陽中的二諦。
【英語翻譯】 From the perspective of wisdom that transcends thought, the Ornament of Clear Realization states, "The qualities of purity, self-mastery, bliss, and permanence are the result of the perfection that goes beyond." That is to say, upon a pristine quality that was previously nonexistent, it cannot be established or posited. Apart from being merely temporary, inherent faults or stains cannot be removed. Therefore, the notion of faults being eliminated and moving outward, and qualities coming inward, does not exist. This is the meaning of the true reality, which can be liberated through realization or seeing. The Ornament of Clear Realization states, "In this, there is nothing to be removed, nor is there anything to be established, even slightly. In the true nature, look at the true nature. Having seen the true nature, one is completely liberated." Such a nature, because it transcends the realm of conventional cessation and differentiation, transcends the imputed two truths, so all elaborations are pacified. Because the imputed ultimate truth is not established, it is said that the ultimate truth is without distinction. It cannot be said to be established in the conventional and not established in the ultimate, because the wisdom of the luminous sphere is spontaneously accomplished and extremely pure. Although it is called great, because there are no appearances and emptiness, two truths as asserted by philosophical tenets, it is said that the ultimate truth is without distinction. The Root Tantra of Magical Illusion states, "Ultimate and conventional are without distinction, in the great mandala of equality." Just as it is, if the appearance of the two truths imputed in name is also without distinction, then what need is there to say about the essence of the luminous nature? Just as when the sun appears, even if dust is raised, it will not diminish, nor will it be brighter if dust is not raised. It is bright in appearance, so the sun has no such distinctions; it is merely an imposition of one's own discriminating mind. If it existed, worldly people should also be able to see it, because when seeing the sun, one should also be able to see the two truths that exist in the sun.
============================================================
==================== 第 167 段 ==================== 【原始藏文】 ་ལ་ཡོད་པའི་འོད་མཐོང་བར་གསལ་བ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཐ་སྙད་དུ་གྲགས་པའི་བདེན་གཉིས་དེ་འདི་དང་སྦྱར་ན་བདེན་གཉིས་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེས་པའི་ལན་དུ། བརྡ་ཙམ་དང་སྒོ་བསྟུན་ནས་ བརྡའ་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བཞག་ན། ཐ་སྙད་བདེན་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་རབ་དབྱེ་ན། །འདི་ལྟར་འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །མི་བདེན་བསླུ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ། །ཟབ་ཞི་འོད་གསལ་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས། །འགྱུར་མེད་རང་བཞིན་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད། །འདི་ལྟར་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་སྒྲིབ་པའི། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད། བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཕྱི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་དང་། ནང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསླུ་བ་སྙིང་པོ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་བཞག་ལ། གཞི་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྤྲིན་དང་ཉི་མ་ལྟར་སྒྲིབ་ཡུལ་འོད་གསལ་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ། སྒྲིབ་བྱེད་འཁོར་བའི་ཆོས་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲིབ་པ་སྣང་ལ་མ་གྲུབ་པས་འོད་གསལ་ལ་གོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དབྱེ་བ་ལ་འདྲེ་དགོས་པ་ལས་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་འདྲེས་པ་མེད་པས། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དུ་བཏགས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འདི། །སྒྱུ་མ་ཆུ་ཟླ་སྤྲུལ་པ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །རང་བཞིན་མེད་ལ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ། །ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་གཞི་རྩ་དངོས་མེད་པས། །མཁའ་འདྲ་སྟོང་ཞིང་མཚན་ཉིད་ཆད་པ་སྟེ། །མ་བརྟགས་ཉམས་དགའ་སྣ་ ཚོགས་སྒྱུ་མ་བཞིན། །བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བྱུང་བ། །ཇི་ལྟར་དྷ་དུ་ར་ཡི་སྣང་བ་བཞིན། །ཀུན་རྫོབ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་དོན་དངོས་པོ་ལ་གྲུབ་པ་མེད་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཆད་པ་ཆུ་ཟླ་དང་འདྲའོ། །བརྟགས་ན་མེད་ལ་མ་བརྟགས་ན་ཡོད་པ་འདྲ་བས་འཁྲུལ་སྣང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དྷ་དུ་རས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །འཁྲུལ་སྣང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས། འདི་དག་རང་བཞིན་སྟོང་ལ་བདག་མེད་པ། །དེ་ཉིད་དེ་ཡི་གནས་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཞེས་བྱ་སྣང་ཆ་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེ་སོགས་གྲུབ་མེད་པས། །རང་བཞིན་དེ་ཡིན་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཆུ་ཟླ་འདྲ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་ལ་སྣང་ཆ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། ཐ་སྙད་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུའང་གྲགས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་དབྱེ་བ་ཐ་དད་སོ་སོ་བ་མ་གྲུ
【漢語翻譯】 如同存在於（虛）空中的光明清晰可見一樣。那麼，如果將名言中常說的二諦與此結合，應該如何安立二諦呢？回答是：僅僅通過約定俗成和順應（世俗）之門， 如果安立為通達名言的支分，那麼以理區分名言二諦： 如此，錯覺顯現的輪迴諸法， 以其不真實、欺騙性，屬於世俗諦； 深寂、光明、涅槃之法， 不變自性，被認為是勝義諦。 如此，遮蔽意義之精華光明的， 各種習氣的阿賴耶識八識聚， 習氣的顯現，外在色等境的各種顯現，以及內在心的所有相狀，因為都是輪迴，所以以其欺騙性、無實義，被安立為世俗諦；而自性光明任運成就則被安立為勝義諦。 例如，如同雲和太陽一樣，所遮蔽之處光明是勝義諦，能遮蔽的輪迴之法蘊、界、處等是世俗諦。 如此這般的遮蔽，顯現卻無自性，因此光明沒有被沾染。因為區分需要混合，但又沒有與一或異混合，所以安立為無有分別的真諦： 世俗如此種種顯現， 如幻術、水月、化身、影像一般， 凡是無自性而顯現的， 如果深入觀察，則無有根基實物， 如虛空般空曠，體性斷滅， 如果不觀察，則賞心悅目，如各種幻術。 從習氣錯覺的緣起中產生， 如同醉茄花（梵文：dhattūra）的顯現一般。 如此顯現的各種世俗，在實物上並不成立，如同水月般斷滅了自己的體性。 如果觀察則不存在，如果不觀察則似乎存在，因此稱為錯覺。如同醉茄花使人產生錯覺而顯現各種景像一樣。 錯覺是世俗之法。 這些法自性空且無我， 因為那本身就是它的實相， 所以稱為勝義諦，顯現分是世俗諦。 從顯現之時起，生等便不成立， 所以自性即是如此，真諦無別。 如此如水月般的世俗，其自性空性即是勝義諦，顯現分是世俗諦。 也被稱為名言的二諦， 但這兩者在本體上並沒有成立為差別、不同的個體。
【英語翻譯】 Just as the light that exists in the (empty) sky is clearly visible. So, if the two truths commonly spoken of in terminology are combined with this, how should the two truths be established? The answer is: merely through convention and following the (worldly) gate, If it is established as a branch of understanding terminology, then distinguish the two truths of terminology with reason: Thus, all the phenomena of samsara that appear as illusions, Because of their untruthfulness and deceptiveness, belong to the conventional truth; The profound, peaceful, luminous, and nirvanic phenomena, The unchanging nature, are considered the ultimate truth. Thus, obscuring the essence of meaning, the luminous, The alaya consciousness, the eight aggregates of various karmic imprints, The appearances of karmic imprints, the various appearances of external forms and other objects, and all the aspects of the inner mind, because they are all samsara, are established as the conventional truth because of their deceptiveness and lack of real meaning; while the spontaneously accomplished luminosity of the ground is established as the ultimate truth. For example, like clouds and the sun, the place obscured by light is the ultimate truth, and the obscuring phenomena of samsara, the aggregates, elements, and sources, are the conventional truth. Such obscurations appear but have no inherent existence, so the light is not tainted. Because distinction requires mixing, but there is no mixing with one or different, it is established as the undifferentiated truth: Conventional appearances are so various, Like illusions, water moons, emanations, and reflections, Whatever appears without inherent existence, If examined deeply, has no basis in reality, Like the sky, empty and devoid of characteristics, If not examined, it is pleasing and varied, like various illusions. Arising from the interdependent origination of karmic illusions, Like the appearance of Datura flowers. The various appearances of the conventional do not exist in reality, and like water moons, they destroy their own nature. If examined, they do not exist, but if not examined, they seem to exist, so they are called illusions. Just as Datura flowers cause illusions and various appearances. Illusion is the dharma of the conventional. These dharmas are empty of inherent existence and selflessness, Because that itself is its reality, So it is called the ultimate truth, and the appearance aspect is the conventional truth. From the moment of appearance, birth and so on are not established, So the nature is such, and the truths are inseparable. The conventional, like water moons, is empty in nature, which is the ultimate truth, and the appearance aspect is the conventional truth. They are also called the two truths of terminology, But these two are not established as different and separate entities in essence.
============================================================
==================== 第 168 段 ==================== 【原始藏文】 བ་སྟེ། གཉིས་ཆར་གཞི་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་འགྲེལ་ལས། དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞི། །གནས་མེད་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་ཤིང་། །ཞི་བ་སྲིད་པ་གཉིས་མེད་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྟག་ཏུ་སྒོམ། །ཞེས་པ་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་གཞི་མེད་པའི་ཚུལ་དང་ནི། །གཞི་མེད་འགྲོ་མེད་སྐྱེ་མེད་དང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་པའི་བདེན་པ་གཉིས་རིལ་པོ། འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞག་ནས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གཞན་གྱི་མར་ནི་གང་ འདོད་པ། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ཉིད། །གཞན་གྱི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་པས་དོན་དམ་དུ་འདོད་ཀྱང་བློས་དཔྱད་པ་ལ་དངོས་པོ་དང་དོན་སྤྱི་དངོས་མེད་འཛིན་པ་ལས་མེད་པས་ན། ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་འདིར་ཐ་སྙད་པའི་བདེན་པ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་གཞི་མ་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ལ་ཞེན་པ་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་གཤིས་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ། དེ་ཡི་རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པ་དང་། །འོད་གསལ་དོན་དམ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པས། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་བདེན་པ་གཉིས་མེད་དོ། །འཁོར་བ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཐ་སྙད་པའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པའི། མ་གྲུབ་པའི་ཆ་དེ་དང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འོད་གསལ་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་དེ་དབྱེ་ཆོས་འཁོར་བ་མ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་ཆ་ལ་གང་དུའང་གཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འོད་གསལ་དོན་དམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དང་། འཁོར་བ་གདོད་ནས་དག་པ་གཉིས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཆོས་འགལ་བས་དབྱེ་བ་མེད་པས་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་མྱང་འདས་མ་གྲུབ་པར་བཤད་མོད་ཅེ་ན། བཏགས་པའི་ཞེན་པ་འགོག་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི། མཚན་ཉིད་ཆད་པའི་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་ཡང་འཁོར་བ་མ་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་མེད་དེ་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་དམ་དང་། །ཐ་དད་སོ་སོར་དབྱེ་བའི་ཆོས་མེད་པས། །འཁོར་འདས་ དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །འཁོར་བ་སྣང་ལ་མ་གྲུབ་པའི་མ་གྲུབ་ཆ་དེ་དང་། དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དག་པའི་དོན་དམ་ལ་གཅིག་ཆོས་འགལ་བས་ཀྱང་འདྲེར་མེད་དོ། །འཁོར་བས་གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་དག་ཏུ་བསྟན་པས་དེ་ཉིད་དབྱེར་མེད་དེ། སྣང་མུན་འདྲེས་པའི་དབྱེར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་བ་མ་གྲུབ་པས་དབྱེ་ཆོས་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་འོད་གསལ་དང་དབྱེར་མེད་ཅེས་བརྗོད་དོ
【漢語翻譯】 因此，兩者都是無根的。在《心釋》中說：因此，一切法的基，無處可住，如幻如化，寂滅有無二，空性常修持。在《現觀莊嚴論》中說：彼無根之理，無根無行無生。如是，世俗諦的兩個整體，在此被安立為世俗，並被確定為不成立。在《經莊嚴論》中說：他人之妻，隨其所欲，是乃他人之妻。他人之勝義，是乃他人之世俗。因此，雖然世俗者認為是勝義，但在以理智分析時，除了執著於事物和總義的無實有之外，別無他物，因此，它變成了世俗。此時，世俗諦如同夢境，執著于不成立的差別，也是不成立的法性，其自性如虛空。其自性本來清凈，光明勝義無二別，輪涅無別，二諦無二。輪迴是世俗的，兩個世俗諦的自性本來就不成立。不成立的部分和任運成就的光明沒有差別，因為輪迴不成立，所以在不成立的部分中，任何東西都無法安立。因此，光明勝義是涅槃的自性，輪迴本來清凈，二者成立與不成立的法相違背，所以要知道無有差別。如果說涅槃是不成立的，那是爲了阻止執著于假立，而不是指斷絕體性的不成立。歸納其意義是：如此顯現，但輪迴不成立，無自性，與法界的勝義，沒有可以區分的法，因此，顯示輪涅無別，平等性。輪迴顯現而不成立的不成立部分，與法界自性清凈的勝義，因為一個法相違背，所以也無法混合。因為沒有被輪迴所染污，所以顯示自性清凈，因此無有差別，就像沒有顯現黑暗混合的無有差別一樣。因為輪迴不成立，所以沒有可以區分的法，因此也說與光明無別。
【英語翻譯】 Therefore, both are without a basis. In the 'Heart Sutra Commentary,' it says: 'Therefore, the basis of all dharmas, without a place to dwell, like illusion and magic, peaceful, without existence or non-existence, emptiness is always meditated upon.' And in the 'Ornament of Clear Realization,' it says: 'That which is without a basis, without going, without arising.' Thus, the entirety of the two conventional truths is established here as conventional, and it is determined that they are not established. In the 'Ornament of the Sutras,' it says: 'Whatever another desires as his wife, that is another's wife. Whatever is another's ultimate truth, that is another's conventional truth.' Therefore, although conventionalists consider it ultimate truth, when analyzed with intelligence, there is nothing other than grasping at things and general meanings as non-existent, so it becomes conventional. At this time, the conventional truth is like a dream, and clinging to the distinctions of what is not established is also the nature of non-establishment, whose nature is like the sky. Its nature is primordially pure, and luminous ultimate truth is without duality, samsara and nirvana are without distinction, and the two truths are without duality. Samsara is conventional, and the nature of the two conventional truths is primordially unestablished. There is no difference between that unestablished part and the spontaneously accomplished luminosity, because samsara is unestablished, so nothing can be established in the unestablished part. Therefore, luminous ultimate truth is the nature of nirvana, and samsara is primordially pure. Since the characteristics of establishment and non-establishment contradict each other, it should be known that there is no difference. If it is said that nirvana is not established, that is intended to prevent clinging to imputation, and it does not mean non-establishment due to the cessation of characteristics. To summarize its meaning: Although it appears thus, samsara is not established, it is without self-nature, and there is no dharma to distinguish it separately from the ultimate truth of the realm of reality. Therefore, it is shown that samsara and nirvana are without distinction, and are of equalness. The unestablished part of samsara, which appears but is not established, and the ultimate truth of the purity of the essence of reality, cannot be mixed because one dharma contradicts the other. Because it is not defiled by samsara, it is shown to be primordially pure in essence, so it is without distinction, just as there is no such thing as the non-distinction of mixed appearance and darkness. Because samsara is not established, there is no dharma to distinguish it, and therefore it is also said to be without distinction from luminosity.
============================================================
==================== 第 169 段 ==================== 【原始藏文】 ། །ཉིན་མཚན་གྱི་དབྱེར་མེད་དམ། དངོས་པོ་དང་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདེན་པར་དབྱེར་མེད་དམ། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་པའི་དོན། །འདི་ལས་གཞན་དུ་རྟོག་པ་ལོག་པའི་བློ། །གནས་ལུགས་དོན་ལ་རབ་ཏུ་རྨོངས་པ་ཡིན། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་སྣང་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡང་། ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད་པ་དབྱེར་བྱེད་ལ། དོན་དམ་པར་གཉིས་ཀ་གཞི་མ་གྲུབ་པས་དབྱེ་བའི་ཡུལ་མེད་དོ་ཞེས་པའང་། ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་དོན་ལ་རྨོངས་ཤིང་གཏི་མུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་དུས་དབྱེར་ཕྱེད་ན་སྣང་བཞིན་དུ་དབྱེར་མེད་མི་འཐད་དོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆ་གཉིས་ཞེས་པའང་། འཁོར་འདས་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས་ན། འཁོར་འདས་དབྱེར་སྣང་ན། རང་བཞིན་མེད་པའང་དབྱེར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཀ་བ་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་དུ་འཁོར་བ་མེད་ཀྱང་གྲོལ་བ་མེད་ན་འབད་པ་དོན་མེད་པ་དང་། ཡང་འཁོར་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོན་མང་ངོ་། །གཤིས་ལ་འཁོར་བ་མ་ གྲུབ་ལ་སྣང་། དོན་དམ་གྲུབ་ལ་ད་ལྟ་མི་སྣང་། སངས་རྒྱས་དུས་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བར་བཞག་གོ། །ད་ལྟ་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་རྣམ་པས་གང་ཡང་མེད་པར་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པས། ཐར་པ་འདོད་པས་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ། །གཤིས་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གྲུབ་མ་གྲུབ་མེད་ཀྱང་། དོན་ལ་གནས་པའི་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡོད་པར་རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེའི་རིག་པ་ངན་སྐྱུགས་དང་འདྲ་བས་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་སུན་འབྱིན་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་གཞག་གཞན་ལས་འཕགས་པ་ཚུར་རོལ་མཐོང་བའི་བློས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་ཆུང་ལས། འདི་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་ཁོ་ན་སྟེ། ནམ་དུ་ཡང་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་བ་མ་གྲུབ་ལ་སྣང་བ་འདི་གློ་བུར་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་སྣང་བའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་སྣང་མ་ལོག་གི་རིང་ལ་ལས་འབྲས་བླང་དོར་གཅེས་ཏེ། འཁྲུལ་ངོར་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ཤེས་པ་གཅེས། །སྒྱུ་མར་སྣང་རིང་ལ་རིག་སྔགས་དང་ཤིང་བུ་རྡེའུ་ལ་བརྟེན་དགོས་ཤིང་། དེ་ལས་སྒྱུ་མ་འགྲུབ་པ་ལྟར། མ་དག་པ་སྣང་བ་ཡོད་རིང་ལ་དགེ་སྡིག་གཉིས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པ་གཅེས་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་བདག་ཏུ་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་དེ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བར་ འགྱུར། །ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །འཁོར་བའི་ད
【漢語翻譯】 日夜沒有分別嗎？如同事物和兔子的角一樣。因此真實中沒有分別嗎？輪迴涅槃沒有分別的意思。除此之外的其他想法都是錯誤的知見，對於實相的意義完全迷惑。輪迴和涅槃僅僅是顯現，本體無自性是區分，究竟上兩者根本沒有成立，因此沒有區分的對境，這也是對於無上乘的意義迷惑和愚癡。顯現時區分，如顯現般沒有區分是不合理的。無自性的兩部分，因為輪迴涅槃不是其他，如果輪迴涅槃顯現區分，那麼無自性也是有區分的，如同柱子和瓶子一樣。究竟上沒有輪迴，如果也沒有解脫，那麼努力就沒有意義，而且輪迴等等有很多過失。自性上輪迴沒有成立卻顯現，究竟上成立卻現在不顯現，安立為成佛時顯現。現在以分別唸的方式執著什麼都沒有，這本身就是斷見，因此想要解脫的人不應該依賴它。自性上沒有假立的成立與不成立，但在意義上安住的成立是存在的，這是甚深續部中所說的。思辨的智慧如同嘔吐物一樣，不應該駁斥甚深的密意，因為勝過其他安立的，是彼岸見識的智慧所無法思議的緣故。《釋論小品》中說：這是唯一的其他安立，任何時候都不應該以依賴其他宗派來駁斥。輪迴沒有成立卻顯現，這是因為忽然受到因緣錯亂的影響而顯現的緣故，在錯亂顯現沒有返回之前，要珍惜取捨因果，在錯亂的顯現中，如其所顯現般存在因果。因此要知道取捨善惡是很重要的。如同在幻術顯現期間，需要依賴明咒和木片石子，並且從中成就幻術一樣，在不凈顯現存在期間，對於善惡二者進行取捨是很重要的。《寶鬘論》中說：只要有我執存在，那麼就會有對它的我愛執著。如果存在我愛執著，那麼就會有業，從那個業中也會產生。三條道路，無始無終無中，輪迴的
【英語翻譯】 Are there no distinctions between day and night? Like things and rabbit's horns. Therefore, is there no distinction in truth? The meaning of no distinction between samsara and nirvana. Other thoughts besides this are wrong views, completely confused about the meaning of reality. Both samsara and nirvana are merely appearances, the essence of no self-nature is the distinction, ultimately neither is established, so there is no object of distinction, which is also confused and ignorant of the meaning of the supreme vehicle. If you distinguish at the time of appearance, it is unreasonable not to distinguish as it appears. The two parts of no self-nature, because samsara and nirvana are not other, if samsara and nirvana appear to be distinguished, then no self-nature is also distinguished, like a pillar and a vase. Ultimately there is no samsara, but if there is no liberation, then effort is meaningless, and samsara etc. have many faults. In nature, samsara is not established but appears, ultimately it is established but does not appear now, it is established as appearing at the time of enlightenment. Now, holding on to nothing in the form of mental discrimination is itself a nihilistic view, so those who want liberation should not rely on it. In nature, there is no establishment or non-establishment of imputation, but the establishment that abides in meaning exists, which is what is said in the profound tantras. Speculative wisdom is like vomit, and should not refute profound intentions, because it is superior to other establishments, and is inconceivable by the wisdom of the other shore. The Commentary says: This is the only other establishment, and at no time should refutation be expressed by relying on other schools. Samsara is not established but appears, because it suddenly appears due to the influence of confused causes and conditions, before the confused appearance returns, it is important to cherish the acceptance and rejection of cause and effect, in the confused appearance, cause and effect exist as they appear. Therefore, it is important to know how to accept and reject good and evil. Just as during the appearance of illusion, it is necessary to rely on mantras and wooden chips and pebbles, and from this illusion is accomplished, so during the existence of impure appearances, it is important to accept and reject both good and evil. The Ratnavali says: As long as there is self-grasping, there will be attachment to it. If there is attachment, there will be karma, and from that karma will arise. Three paths, without beginning, end, or middle, the samsaric
============================================================
==================== 第 170 段 ==================== 【原始藏文】 ཀྱིལ་འཁོར་མགལ་མེ་ཡི། །འཁོར་ལོ་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་དུ། །རྒྱུ་ཅན་འདི་ནི་འཁོར་བར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། དབྱིངས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ངོ་བོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་། འགྱུར་མེད་དོན་དམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ནི། །འོད་གསལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། །སྟོང་གསལ་རིག་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་པའི་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །གསང་སྔགས་སུ་གཞི་ཡི་རྒྱུད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་འདོད་པས་ན་དོན། འདི་ཉིད་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཅན། །རྣམ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་དང་བྲལ། །ཟབ་ཞི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་གནས་པའི་རང་རིག་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་སྤྲོས་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་ནི། རང་ལ་ཡོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་འདུས་མ་བྱས། །ཀུན་ རྫོགས་ཡོན་ཏན་འབར་བས་བརྒྱན། །ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་བླ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་བརྟག་གཉིས་ལས། ལུས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གནས། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་སྤངས། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་པོ། །ལུས་གནས་ལུས་ལས་མ་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་སོ། །དོན་འདི་ནི་མདོ་སྡེའི་ཡང་བཀའ་ཐ་མ། དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཙོ་བོར་གསུངས་ལ། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་པས། འདིར་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཤད་པ་ལས། དང་པོ་སྡོམ་རྣམ་པར་གཞག་པས་མདོར་བསྟན་པ་ནི། གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཁམས། འདི་ཉིད་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་དཔེ། །ས་འོག་གཏེར་དང་བུམ་ནང་མར་མེ་དང་། །པད་ནང་སྐུ་འདྲར་
【漢語翻譯】 如燈盞之輪，相互依存，此有為法即是輪迴。如是說。現在宣說超越一切世俗諦之體性，法界自性清凈之自性。無論何種因緣，不變勝義諦之自性，乃是光明如來藏，任運成就，空明顯智無別法性。本來自生之各自明智之智慧，空明離戲，即是如來藏。如《寶性論》所說：如其先前，后亦如是，無有變異之法性。如是。密宗認為基之續部自性清凈，故此，此即是自性任運成就之壇城，本自圓滿菩提心之體性，清凈離戲，遠離一切偏袒。深寂法身與智慧無離合。於一切有情心中，自明光明任運成就，超越言思之體性，本自圓滿法身與智慧之功德，即是自具之菩提心，基任運成就之壇城。如《幻化經》所說：自生智慧菩提心，菩提心體本不生，一切圓滿功德飾，任運成就無上輪。如是。又如《二觀察續》所說：身中安住大智慧，一切分別皆斷除，周遍一切諸事物，身住然非身所生。如是說。又如《寶性論》所說：圓滿佛身現證故，以及真如無別故，具種性故有情眾，恒時具有如來藏。如是說。此義乃是經部之最後教言，于勝義諦決定之法類中，作為主要而宣說，並且是續部之根本。故於此處，了悟彼之自性者，乃是如《寶性論》、《涅槃經》、《大幻化經》等處，如其所說而宣說。首先，以總攝之方式安立，而作簡要指示：基任運成就之壇城，如來藏之界，此即是譬如一切有情心中皆有之，地中之寶藏，瓶中之燈火，蓮中之佛像。
【英語翻譯】 Like the wheel of a lamp, mutually dependent, this conditioned phenomenon is considered samsara. Thus it is said. Now, the nature of the Dharmadhatu, which transcends all characteristics of conventional truth, the essence of self-nature purity, will be explained in detail. By any cause or condition, the unchanging nature of ultimate truth is the radiant Tathagatagarbha, spontaneously accomplished, the indivisible Dharmata of emptiness and clarity. The naturally uncompounded wisdom of one's own awareness, emptiness and clarity, free from elaboration, is the essence of the Sugata. As it says in the Uttaratantra: 'As it was before, so it is afterwards, the Dharmata without change.' Thus it is. In Secret Mantra, the root tantra of the ground is considered to be pure by nature, therefore, this is the mandala of self-nature spontaneous accomplishment, possessing the essence of primordial perfect Bodhicitta, pure, free from elaboration, free from all partiality. Profound and peaceful Dharmakaya and wisdom are inseparable. The self-awareness, radiant, spontaneously accomplished, transcending expression, which dwells in all beings, is the essence in which the qualities of Dharmakaya and wisdom are primordially complete. It is the Bodhicitta inherent within oneself, the mandala of the ground's spontaneous accomplishment. As it says in the Mayajala: 'Self-born wisdom, Bodhicitta, the essence of Bodhicitta, uncompounded, adorned with the blazing of all perfect qualities, the supreme mandala of spontaneous accomplishment.' Thus it is. Furthermore, as it says in the Two Examinations Tantra: 'Great wisdom dwells in the body, all thoughts are completely abandoned, pervading all things, the body dwells but is not born from the body.' Thus it is said. Furthermore, as it says in the Uttaratantra: 'Because the complete Buddha body is manifest, and because Suchness is indivisible, and because beings have the lineage, therefore all beings constantly possess the Tathagatagarbha.' Thus it is said. This meaning is the final teaching of the Sutras, and is mainly taught as a category of Dharma that definitively ascertains the ultimate truth, and it is the basis of the Tantras. Therefore, here, realizing its nature is explained as it is in places such as the Uttaratantra, the Nirvana Sutra, and the Great Mayajala Tantra. First, it is briefly indicated by establishing the summary in a structured way: the mandala of the ground's spontaneous accomplishment, the realm of the Tathagatagarbha, this is an example of what all beings possess: a treasure under the earth, a lamp inside a vase, and a Buddha image inside a lotus.
============================================================
==================== 第 171 段 ==================== 【原始藏文】 མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཏེར་གྱི་དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་དབུལ་པོའི་ས་འོག་རིན་ཆེན་གཏེར། །རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་ཤེས་ཕོངས་པ་ལྟར། །ལྷུན་གྲུབ་སངས་རྒྱས་རང་ལ་ཡོད་གྱུར་ཀྱང་། །ལུས་ངག་སེམས་ཏེ་ཚོགས་བརྒྱད་སས་སྒྲིབ་པས། ། སྲིད་པའི་ཉེས་ཚོགས་དབུལ་བས་རྒྱུན་དུ་ཕོངས། །དབུལ་པོའི་གཏེར། ཁང་ནང་གི་སས་བསྒྲིབས་པ་ལྟར། སྙིང་པོ་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་མ་མཐོང་བས། འཁོར་བར་དབུལ་ཕོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་མི་དབུལ་ཁྱིམ་ནང་ས་འོག་ན། །མི་ཟད་པ་ཡི་གཏེར་ནི་ཡོད་གྱུར་ལ། །མི་དེས་དེ་མ་ཤེས་ཤིང་གཏེར་དེ་ཡང་། །དེ་ལ་ང་འདིར་ཡོད་ཅེས་མི་སྨྲ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་ནང་ཆུད་རིན་ཆེན་གཏེར། །དྲི་མེད་བསལ་དང་བཞག་མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་པས་ན་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། །རྣམ་མང་རྒྱུན་དུ་སྐྱེ་དགུ་འདིས་མྱོང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །ཡོད་པ་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་དཔེ་ནི། དེ་ལས་ལྷ་ཡི་མིག་ལྡན་མིས་མཐོང་ནས། །གཏེར་དེ་འབྱིན་པའི་ཐབས་བསྟན་དེ་ཕྱུང་བས། །རང་གཞན་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟར། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་ལུགས་དེ་བསྟན་པ། །ཇི་བཞིན་བསྒྲུབས་པས་སངས་རྒྱས་རང་ལས་རྙེད། །དོན་གཉིས་ཕུན་ཚོགས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུར་གྱུར། །གཏེར་ལྷ་མིག་ཡོད་པས་མཐོང་ནས་འདོན་ཐབས་བསྟན་པས་ཐོན་ཏེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟར། རང་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བུམ་ནང་སྒྲོན་མེ་འོད་གསལ་ཡང་། །བུམ་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་མི་མངོན་ལྟར། ། སྙིང་པོའི་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་གནས་ན་ཡང་། །སྒྲིབ་པའི་བུམ་པས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་ཡོངས་མི་སྣང་། །དེ་ལས་བུམ་པ་བཅག་ན་སྣང་བ་ལྟར། །ས་རྣམས་སྒྲིབ་པ་གང་ཡིན་བྲལ་བ་ན། །འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱེད། །བུམ་ནང་གི་མར་མེ་བུམ་པས་བསྒྲིབས་པས། ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་སྣང་བ་བུམ་པ་བཅག་ན་སྣང་བ་ལྟར། འོད་གསལ་གྱི་སྒྲོན་མེ་རང་ལ་ཡོད་པའང་། ཉོན་མོངས་པ་ས་དང་སའི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་པས་ད་ལྟ་མི་སྣང་ན་ཡང་། ལམ་གྱིས་སའི་དྲི་མ་དག་དུས་འཇིག་རྟེན་དུ་སྒྲོན་མེ་བཀོད་པས་འགྲོ་བའི་མུན་པ་སེལ་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྟོད་པ་ལས། །ཇི་ལྟར་བུམ་ནང་མར་མེ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ཀུན་དུ་མི་སྣང་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ཡང་། །འཁོར་བར་འོད་ནི་
【漢語翻譯】 智者應知曉。其中首先是關於寶藏的比喻：如同貧者地下的珍寶寶藏，自己擁有卻不知曉，如同貧困一樣。本自俱足的佛陀雖然存在於自身，但由於身語意這八識被土地遮蔽， 因世間的罪業積聚而常受貧困。如同貧者的寶藏被房屋內的泥土遮蔽一樣，精華本在自身，卻因阿賴耶識習氣的土地遮蔽而無法看見，因此在輪迴中變得貧困。如《寶性論》所說：猶如貧窮人家中，地下有，取之不盡的寶藏，那人卻不知曉，寶藏也，不會對他說我在這裡一樣。同樣，心中蘊含珍寶藏，無垢的空性和無立的法性，因未證悟而遭受貧困的痛苦，眾生不斷地體驗著各種各樣的痛苦。如此說。認識到擁有，從而成就佛陀的比喻是：從那以後，有天眼的人看見了，指示取出寶藏的方法，並將其取出，如同自己和他人財富圓滿一樣。聖者們開示了那實相，如實修持，便能從自身中獲得佛陀，二利圓滿，變成如意寶。如同有天眼的人看見寶藏，指示取出方法，從而取出並獲得圓滿一樣，如同上師指認自己擁有精華，並如實修持，便能成就佛陀。第二個比喻是：如同瓶中的燈火光明，被瓶子遮蔽而無法在外顯現一樣。 精華的法身雖然存在於自身，但因遮蔽的瓶子遮蔽而完全無法顯現。從那以後，如果打破瓶子就能顯現一樣，當各種土地的遮蔽消失時，便能像世間的燈火一樣照亮一切。如同瓶子里的燈被瓶子遮蔽，無法在外顯現，打破瓶子就能顯現一樣，光明的燈火雖然存在於自身，但也被煩惱的土地和地的遮蔽所遮蔽，所以現在無法顯現，但當道路使土地的污垢清凈時，就像在世間點亮燈火一樣，消除眾生的黑暗。如龍樹菩薩在《法界贊》中所說：如瓶中燈火，不能照亮外面一樣，如此法界也，輪迴中光明
【英語翻譯】 The wise should know. Among them, the first is the analogy of treasure: Like a poor person's precious treasure under the ground, although one possesses it, one does not know it, like being poor. Although the spontaneously accomplished Buddha exists within oneself, because the body, speech, and mind, the eight consciousnesses, are obscured by the earth, One constantly suffers from poverty due to the accumulation of worldly sins. Like a poor person's treasure being obscured by the soil inside the house, the essence is within oneself, but because it is obscured by the earth of the alaya consciousness's habitual patterns, one cannot see it. Therefore, one becomes impoverished in samsara. As it says in the Uttaratantra: Just as in a poor person's house, there is an inexhaustible treasure under the ground, but that person does not know it, and the treasure does not say to him, 'I am here.' Similarly, the precious treasure contained within the mind, the stainless emptiness and the unestablished nature of reality, because one has not realized it, one suffers the pain of poverty, and beings constantly experience various kinds of suffering. So it is said. The analogy of realizing what one possesses and thereby attaining Buddhahood is: From then on, a person with divine eyes sees it, shows the method of extracting the treasure, and extracts it, just as oneself and others become perfectly wealthy. The holy ones teach that reality, and by practicing it as it is, one can find the Buddha within oneself, and the two benefits are perfected, becoming a wish-fulfilling jewel. Just as a person with divine eyes sees the treasure, shows the method of extracting it, and thereby extracts it and attains perfection, similarly, by practicing as the guru identifies that one possesses the essence, one can attain Buddhahood. The second analogy is: Just as the light of a lamp inside a vase, although bright, is obscured by the vase and cannot be seen outside, Although the Dharmakaya of essence exists within oneself, it is completely invisible because it is obscured by the obscuring vase. From then on, just as if one breaks the vase, it becomes visible, when the obscurations of the various grounds are removed, one can illuminate everything like a lamp in the world. Just as the lamp inside the vase is obscured by the vase and cannot be seen outside, but becomes visible when the vase is broken, similarly, although the light of luminosity exists within oneself, it is obscured by the obscurations of the afflictions and the grounds, so it is not visible now, but when the path purifies the stains of the grounds, just as lighting a lamp in the world, it dispels the darkness of beings. As the master Nagarjuna said in the Praise of Dharmadhatu: Like a lamp inside a vase, it cannot illuminate the outside, similarly, this Dharmadhatu is, light in samsara.
============================================================
==================== 第 172 段 ==================== 【原始藏文】 གསལ་མ་ཡིན། །བུམ་པ་དེ་ཉིད་བཅག་གྱུར་ན། །ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྣང་བ་ལྟར། །གང་ཚེ་ཏིང་འཛིན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་དུ་བཅོམ་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་གསལ། །ཞེས་སོ། །དཔེ་གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་པད་ནང་བདེ་གཤེགས་སྐུ་ཡོད་ཀྱང་། །པད་མས་བཏུམས་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་མེད། །དེ་བཞིན་གཟུང་འཛིན་འདབ་སྟོང་གིས་བསྒྲིབས་པས། །རང་གསལ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་མཐོང་མི་ནུས། །ནམ་ཞིག་འདབ་མ་ཁ་བྱེ་གསལ་བ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་སྣང་འདབ་མ་ལས་ གྲོལ་ཚེ། །བྱང་ཆུབ་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་སྣང་བར་འགྱུར། །པདྨའི་ཁོང་ན་སྐུ་གཟུགས་ཡོད་པ་འདབ་མ་ཁ་བྱེ་བ་ན་མཐོང་བ་ལྟར། རང་བྱུང་གི་སྙིང་པོ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་གྲོལ་དུས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་པད་ནང་བདེ་གཤེགས་དབང་པོ་ནི། །ལྷ་མིག་དག་པའི་མི་ཡིས་དེ་མཐོང་ནས། །ཆུ་སྐྱེས་འདབ་མའི་སྦུབས་ནས་འབྱིན་པ་ལྟར། །དེ་ཡི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སེལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་དོན་བསྡུ་བ། དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་དོན་དམ་འོད་གསལ་ནི། །རང་ལ་ཡོད་པའི་གནས་ལུགས་མཁྱེན་པར་མཛོད། །སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོས། དབྲི་བསྣན་མེད་པར་ཁྱབ་པས་གྲོལ་གཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བྱེད་པས་སྟོང་པ་སྤྲོས་བྲལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དག་ཆད་པའི་མཐར་ལྷུང་ངོ་། །བྲལ་གཞི་མེད་ན་གང་གི་སྟེང་དུ་སངས་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་། གྲོལ་བ་དང་འདས་པའི་ཐ་སྙད་གདགས། གཞི་མེད་ནི་གང་གིའང་གཞིར་མི་རུང་བས། སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་གྱི་ཆ་བྲལ་གཞིར་མེད་དོ། །དེས་ན་དོན་འདི་ནི་ངེས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས། ཐར་པ་འདོད་པ་དག་གིས་རྟོགས་བྱའི་གཞི་དང་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཟུངས་ཤིག །ད་ནི་ཐ་སྙད་ལ་རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་མིང་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལ་མིང་གི་ རྣམ་གྲངས་མང་ཡོད་དེ། །འཁོར་འདས་འབྱུང་བས་དབྱིངས་ཞེས་རབ་བརྗོད་ཅིང་། །ཡེ་ནས་ཡོད་པས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས། །དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་སྙིང་པོའི་ཁམས་དང་ནི། །གནས་ལུགས་ཡིན་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། །གདོད་ནས་དག་ཕྱིར་འོད་གསལ་དྲི་མེད་ཉིད། །མཐའ་གཉིས་གནས་བསལ་དབུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །སྤྲོས་ལས་འདས་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སྟོང་གསལ་རྣམ་དག་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ལ་སོགས་མིག་ལྡན་མཁས་པ
【漢語翻譯】 不明顯啊！如果那個瓶子被打碎了，就像一切都顯現出來一樣。當禪定的金剛摧毀了一切障礙時，那時就顯現出無邊無際的虛空。說完。第三個例子是：就像蓮花中存在著善逝的身軀，但由於蓮花的包裹，外面無法看見。同樣，由於能取所取的千瓣遮蔽，無法看見自顯的勝者之主。何時蓮花綻放顯現時，從能取所取的錯覺蓮瓣中解脫之時，菩提三身將顯現在自身之中。就像蓮花中存在著身軀，當蓮花綻放時才能看見一樣，當自生的心髓一切障礙解脫之時才能顯現。如《寶性論》所說：就像蓮花中的善逝之主，被具有天眼的人看見，就像從蓮花花瓣中取出一樣，他的障礙完全被清除。說完。現在總結要義。因此，請知曉法界勝義光明是存在於自身之中的實相。對於一切有情和佛陀沒有差別，由於佛陀的心髓，無增無減地遍佈，因此要知道存在著解脫之基自然成就的法性。像這樣將正義理解為不了義，那些認為空性是離戲論勝義的人，會墮入斷滅邊。如果沒有離的基礎，那麼在什麼之上安立成佛、增長、解脫和超越的名稱呢？沒有基礎就不能成為任何的基礎，因此離戲論的勝義部分是沒有離的基礎的。因此，這個意義是確定的心髓，因此渴望解脫的人們，要抓住所證之基和見解的頂端。現在爲了遣除對名相的迷惑，宣說名稱的差別：對此有很多名稱，由於輪迴和涅槃的生起，所以被稱作界；由於本來就存在，所以叫做自性任運成就；由於被垢染遮蔽，所以叫做如來藏；由於是實相，所以叫做勝義諦；由於從原始就清凈，所以叫做光明無垢；由於破除了二邊，所以叫做中觀自性；由於超離戲論，所以叫做般若波羅蜜多；空性光明，清凈無二的真諦；由於沒有遷變，所以叫做法性如是性。等等，有眼智者們（才能分辨）。
【英語翻譯】 It is not clear! If that vase is broken, just as everything appears. When the Vajra of Samadhi destroys all obscurations, then the ultimate expanse of the sky becomes clear. So it is said. The third example is: Just as the Sugata's body exists within the lotus, but because of the lotus's covering, it is not visible outside. Similarly, because the thousand petals of grasping and being grasped obscure it, the self-illuminating Lord of the Conquerors cannot be seen. When the petals open and become clear, when one is liberated from the lotus petals of the illusion of grasping and being grasped, the three bodies of enlightenment will appear within oneself. Just as a body exists within the lotus, and it is seen when the lotus opens, similarly, the essence of self-origination appears when all obscurations are liberated. As it is said in the Uttaratantra: Just as the Lord of the Sugatas in the lotus is seen by those with divine eyes, and is taken out from the bud of the water-born lotus, similarly, his obscurations are completely removed. So it is said. Now, to summarize the meaning. Therefore, know that the Dharmadhatu, the ultimate luminosity, is the reality that exists within oneself. Without difference between all sentient beings and Buddhas, because of the essence of the Buddha, it pervades without increase or decrease, therefore, know that this nature of reality, the basis of liberation, is spontaneously accomplished. Those who take such a view as definitive, and who consider emptiness to be the ultimate truth devoid of elaboration, fall into the extreme of nihilism. If there is no basis for separation, then upon what are the names of Buddhahood, increase, liberation, and transcendence to be posited? Without a basis, it cannot be the basis for anything, therefore, the ultimate aspect of being devoid of elaboration has no basis for separation. Therefore, this meaning is the definitive essence, so those who desire liberation should seize the peak of the basis to be realized and the views. Now, in order to dispel confusion about terminology, the distinctions of names are explained: This has many names, it is called Dhatu because of the arising of Samsara and Nirvana; it is called Self-existing Spontaneity because it has always existed; it is called the Essence of the Tathagatagarbha because it is obscured by defilements; it is called the Ultimate Truth because it is the nature of reality; it is called Primordial Purity, Luminosity, and Immaculate because it has been pure from the beginning; it is called the Middle Way's Nature because it eliminates the two extremes; it is called Prajnaparamita because it transcends elaboration; Emptiness and Clarity, the pure and indivisible Truth; it is called Dharmata Suchness because it is immutable. And so on, (only) wise people with eyes (can distinguish).
============================================================
==================== 第 173 段 ==================== 【原始藏文】 ་རྣམས་བཞེད་དོ། །དབྱིངས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་རིག་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ངེས་པ་ནི། རྟོགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་འབྱུང་བའི་ཆ་ནས་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། སེམས་ཀྱི་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོ་ཧ་ལས། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །གང་ལ་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་སུ་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཚང་བར་ཡོད་པས། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དྲི་མས་བསྒྲིབས་ པའི་ཆ་ནས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་དང་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །གནས་ལུགས་ཡིན་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གདོད་མ་ནས་དག་པས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པས། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དབུ་མའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། །སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལགས་སོ་ཞེས་སོ། །སྟོང་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཅེས་བྱའོ། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་འབྱུང་བཞིའི་འཕོ་འགྱུར་སྣང་ཡང་ནམ་མཁའ་མི་འགྱུར་བ་ལྟར་རང་བྱུང་གི་ངང་དུ་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་སྐྱེ་འཆིར་སྣང་ཡང་དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་སྐྱོན་རྣམས་སྦྱང་དུ་ཡོད་ལ་བྲལ་ཤེས་པས་སྟོང་ལ། ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་པས་མི་སྟོང་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྣམ་དབྱེར་ བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གིས། །རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདི་ནི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་རྒྱས་པ་དག་གི་མཁས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ནི། ཚུལ་འདི་མི་ཤེས་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་པ། །ཚིག་ཏུ་ཡོད་
【漢語翻譯】 他們如此認為。自性任運成就的自明自生的智慧，對此確定的名稱類別是：證悟則脫離痛苦，未證悟則產生輪迴的方面，稱為「界」。稱為「心之殊勝」，如《多哈》中所說：心性一者乃萬物之種子，何者生滅及涅槃之流轉，賜予所欲之果，頂禮如意寶之心。如是。從本以來未曾造作，自性本具的方面，稱為「自性任運成就之佛」。由於圓滿具備一切佛之功德，故稱為「善逝之藏」。從被垢染遮蔽的方面，稱為「義之阿賴耶」和「界」。由於是實相，故稱為「勝義諦」。由於從本初即清凈，故稱為「光明智慧」。由於超離有無增益損減之邊，故稱為「甚深空性中觀之自性」。《現觀莊嚴論》中說：甚深即是脫離增益和損減之邊。以這種方式。由於從一切戲論之邊解脫，故稱為「般若波羅蜜多」。《彼論》中說：此岸彼岸邊非邊，彼等中間不住留，知曉諸時皆平等，故說般若波羅蜜多。如是。又《母經》中說：世尊，此般若波羅蜜多是遠離一切戲論的。如是。由於空明無二，故稱為「無別真諦」。由於無有變異，故稱為「法性如是」。又如虛空中顯現四大的變異，然虛空不變，同樣，自生之性中顯現蘊、界和處之生滅，然彼性不變異。對此，過失可以遣除而知曉遠離，故為空性；功德無別，故非空性。如《寶性論》中說：具有分別之體性，為客塵所空；無有分別之體性，不為空性之無上法。如是。此理是通達經續心要之義的智者們的觀點。現在駁斥顛倒之邪見：不瞭解此理，認為空性是斷滅空，口中
【英語翻譯】 They consider it in this way. The self-knowing, self-arisen wisdom, spontaneously accomplished in the expanse, has definite categories of names: From the aspect of realizing it, one transcends suffering, and from the aspect of not realizing it, cyclic existence arises, it is called "expanse." It is called "the supreme of mind," as it is said in the Dohā: The nature of mind alone is the seed of all things, In which existence and the flow of transcendence of suffering, Bestowing the fruit of desires, I prostrate to the mind like a wish-fulfilling jewel. Thus it is. From the aspect of being naturally present, uncreated from the beginning, it is called "the Buddha of spontaneous accomplishment." Because it fully possesses all the qualities of the Buddha, it is called "the essence of the Sugata." From the aspect of being obscured by impurities, it is called "the ālaya of meaning" and "dhātu." Because it is the nature of reality, it is called "ultimate truth." Because it is pure from the beginning, it is called "the wisdom of clear light." Because it transcends the extremes of affirmation and negation, it is called "the nature of profound emptiness, the Middle Way." In the Ornament of Realization, it says: Profound is that which is liberated from the extremes of affirmation and negation. In this way. Because it is liberated from the extremes of all elaborations, it is called "Prajñāpāramitā." In that very text, it says: Not this shore, not the other shore, not the extremes, Not dwelling in between them, Knowing all times as equal, Therefore, it is called Prajñāpāramitā. Thus it is. And in the Mother Sutra, it says: Blessed One, this Prajñāpāramitā is free from all elaborations. Thus it is. Because it is emptiness and clarity, non-dual, it is called "indivisible truth." Because it is without change, it is called "dharmatā, suchness." Moreover, just as the changes of the four elements appear in the space, but the space does not change, similarly, in the nature of self-arisenness, the aggregates, elements, and sense bases appear as birth and death, but that nature does not change. In this, faults can be purified and known to be absent, therefore it is empty; qualities are inseparable, therefore it is not empty. As it is said in the Uttaratantra: It is characterized by distinctions, The element is empty of adventitious stains; It is characterized by non-distinction, It is not empty of the supreme Dharma. Thus it is. This principle is the view of the wise who have expanded on the meaning of the heart of the sutras and tantras with the eye of intelligence. Now, refuting the inverted wrong views: Not understanding this principle, considering emptiness to be utter annihilation, in words,
============================================================
==================== 第 174 段 ==================== 【原始藏文】 མེད་མཐའ་བྲལ་ཞེས་སྨྲ་ཡང་། །བྲལ་གཞི་མི་ཤེས་སྲིད་རྩེའི་ལྟ་བ་ཅན། །བསྟན་པ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱུར་པས་ན། །ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་ཐལ་བས་བྱུག་པར་རུང་། །ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཟབ་པ་ཞི་བ་བདུད་རྩིའི་སྒོ་འདི་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་། ཚིག་ཏུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞེས་སྨྲ་ཡང་། བྲལ་བ་ལ་གང་བྲལ་རྒྱུའི་དྲི་མ་གང་གི་སྟེང་དུ་བྲལ་བའི་གཞི་དགོས་པ་ལས། འདིར་དེ་གཉིས་ཀ་མེད་པའི་ཕྱང་ཆད་ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་པ་ཁྱེད་ཅག་ཤཱཀྱའི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པས་ན། ལེགས་ནའང་སྲིད་རྩེའི་ལྟ་བ་དེས་འཁོར་བའི་ས་བོན་འདེབས་ཤིང་། ཕལ་ཆེར་ངན་སོང་དུ་བགྲོད་པའི་ཕྱིར། ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་པ་ཕུར་བུ་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ལ། ཆ་ལུགས་མ་འཛོམས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ད་ནི་གོས་ངུར་སྨྲིག་སྤངས་ནས་ཐལ་བའི་སྐྱོ་མས་ལུས་ལ་བྱུགས་ན་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པས་རྒྱང་འཕན་པར་ཕྱོགས་ཀུན་ མཚུངས་པར་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོ་ངེས་པའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། གང་འདིར་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་གསུངས་པ། །ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་རྩེ་མོའི་ལམ། །ལྷུན་གྲུབ་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་འདི་ཞེས་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཐ་མ་དང་། གསང་སྔགས་སུ་ལྷུན་གྲུབ་གཞིའི་གནས་ལུགས་འདི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་པའི་དགོས་པ་དང་ཕན་ཡོན་ནི། ཡང་ཟབ་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་འདི་ཤེས་པས། །གོལ་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་རྟག་ཆད་ཀུན་དང་བྲལ། །སྒྲུབ་པ་དོན་ཡོད་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་ཞིང་། །མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལ་ལྟ་བའི་མིག་དང་ལྡན། །དེ་ཕྱིར་གནས་ལུགས་འོད་གསལ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་དབྱིངས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གནས་ལུགས་འོད་གསལ་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་ན། ལམ་ངན་པ་ཉན་རང་དང་། སྲིད་རྩེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མི་གོལ་བ་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་དང་། ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་དོན་ཡོད་པ་དང་། མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་། ངེས་པ་དོན་གྱི་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལ་ལྟ་བའི་མིག་དང་ལྡན་པས། དེ་དག་གི་དོན་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བོད་ཀྱི་སྟོན་སྒོམ་གཟུ་ལུམ་པ་དག་ན་རེ། གསང་སྔགས་འདི་སེམས་ཙམ་པ་དང་ལྟ་བ་གཅིག་སྟེ། རྩེ་མོ་དབུ་མའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དོན་གྱི་གཞི་འགྱུར་མེད་དང་། གནས་འགྱུར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ཕྱོགས་མ་གོ་བར་སྣང་སྟེ། སེམས་ཙམ་འགྱུར་མེད་རྟག་པ། རིག་ཙམ་རང་གསལ་དུ་འདོད་ལ། འདིར་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་
【漢語翻譯】 雖說遠離有無之邊，卻是不知遠離之基，持有有頂之見者，既然已成此教之外道，那不如用天意派的灰燼塗抹身體吧。對於甚深寂靜甘露之門，即法性勝義諦的真理加以誹謗，雖說在言辭上超越了有無之邊，遠離一切戲論，但對於遠離來說，需要遠離的垢染是什麼，在什麼之上需要遠離之基。而在此，你們這些兩者皆無的虛空意派，既然已經成了釋迦教法之外道，即便好，那有頂之見也會種下輪迴的種子，而且大多會墮入惡趣。持有邪見者屬於外道派別，只不過是服裝不一致罷了。現在如果捨棄袈裟，用灰燼塗抹身體，那就完全一樣了，在各方面都一樣了。 要而言之，此處導師所說的法藏，是所有法藏之精華，光明頂道，是任運自成之基的實相。應當知曉，這是佛陀的最後教誨，也是密宗中對任運自成之基的實相的最高讚頌。知曉的必要和利益是：通過知曉這甚深見解的究竟，就能從歧途和障礙中解脫，遠離常斷等一切邊見，修行變得有意義，迅速成佛，並具備通達一切經續的慧眼。因此，請了知實相光明。如果能正確理解甚深法界，即如來藏光明實相的密意，就不會誤入歧途，墮入小乘和有頂天的禪定，就能從常斷等邊見中解脫，修行解脫道變得有意義，迅速獲得菩提，並具備通達一切了義經續的慧眼，從而精通它們的意義。這裡西藏的一些講法和禪修者，如祖魯姆巴等人說，這個密宗和唯識宗的見解相同，都是頂端中觀。為什麼呢？因為他們說，實義之基是不變的，而且想要改變處所。這似乎是不理解方向。 唯識宗認為心是不變的、常有的，僅僅是覺性自明。而這裡是任運
【英語翻譯】 Although they say they are free from the extremes of existence and non-existence, they do not know the basis of separation and hold the view of the summit of existence. Since they have become outsiders to this teaching, it is permissible to smear themselves with the ashes of the Sky-Minded ones. They slander this profound and peaceful nectar gate of the ultimate truth of Dharma-nature. Although they say that in words they have transcended the extremes of existence and non-existence and are free from all elaborations, for separation, what is the defilement to be separated from, and on what does the basis of separation need to be? Here, since you Sky-Minded ones, who lack both of these, have become outsiders to the Shakya's teachings, even if it is good, that view of the summit of existence will sow the seeds of samsara, and mostly you will go to the lower realms. Holding wrong views, you belong to the Purvaka sect, only the clothing is not complete. Now, if you abandon the saffron robes and smear your body with the ashes of sorrow, then everything will be the same, and in all directions it will be permissible to be the same. In summary, the treasury of Dharma spoken by the teacher here is the essence of all, the path of the summit of clear light, which is called the nature of the spontaneously accomplished ground. It should be known that this is the last teaching of the Buddha, and in the secret mantra, this nature of the spontaneously accomplished ground is highly praised. The need and benefit of knowing is that by knowing this ultimate of the profound view, one is liberated from straying and obscurations, and is free from all permanence and annihilation. Practice becomes meaningful, one quickly attains enlightenment, and one possesses the eye to see all sutras and tantras. Therefore, please know the nature of clear light. If one knows the profound essence, the heart of the Sugata, the nature of the clear light, without error, one will not stray into the wrong paths of the Hearers and Solitary Realizers, nor into the samadhi of the summit of existence, and one will be liberated from the extremes of permanence and annihilation. Practicing liberation becomes meaningful, one quickly attains enlightenment, and one possesses the eye to see all definitive sutras and tantras. Therefore, one becomes skilled in their meaning. Here, some Tibetan teachers and meditators, such as Zulum Pa, say that this secret mantra and the view of the Mind-Only school are the same, and that it is the summit Madhyamaka. Why? Because they say that the basis of meaning is unchanging and that they want to change the place. This seems to be a misunderstanding of the direction. The Mind-Only school believes that the mind is unchanging and permanent, and that mere awareness is self-illuminating. But here, the spontaneously accomplished
============================================================
==================== 第 175 段 ==================== 【原始藏文】 མ་བྱས་རྟག་ཆད་ལས་འདས་པ། ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཁམས་འདོད་པས་མི་མཚུངས་ལ། སེམས་ཙམ་པས་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དེ་ཉིད་གནས་འགྱུར་བས་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་ལ། འདིར་དེ་དག་བསལ་བས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པ་ཙམ་ལ་གནས་གྱུར་དུ་བཏགས་པ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེས་ན་མཁས་པར་ཤེས་པ་གཞན་ལ་ཉོན་ལ། གདོད་དམ་པའི་ཆོས་ལ་གླེང་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པ་ནི་གདམས་ངག་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ངན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། གནས་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའོ།། །། བཅུ་དགུ་པ། བསམ་གཏན་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་རྟོགས་བྱའི་གཞི་ཤེས་ནས། དེའི་དོན་ཉམས་སུ་བླང་བའི་དང་པོ་དོན་བསྒོམ་པའི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་ཤེས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས། བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པས། དང་པོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་ནས། རྒྱུད་སྡེ་གང་མོས་ཀྱི་ལྷ་དཔའ་བོ་གཅིག་པའམ། ཡབ་ཡུམ་ཟུང་འཇུག་གཅིག་གམ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་ཞིག་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ། ཡུལ་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་དགོས་པས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་ཡུལ་གཉིས་དང་། སྐྱབས་འགྲོ་གཉིས་སོ། །རྒྱུའི་ཡུལ་ནི་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བསྡུས་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡིན་ལ། སྐྱབས་འགྲོ་ནི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། སྟོན་པ་ལམ་གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོའོ། །འབྲས་བུའི་ཡུལ་ནི་མ་འོངས་པ་ན་རང་རྒྱུད་ལ་འཁྲུངས་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡིན་ལ། སྐྱབས་འགྲོ་ནི་དེ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྨོན་པས་དགེ་བ་བྱེད་ཅིང་རྒྱུ་ལ་འཇུག་པའོ། །སྐབས་འདིར་བསྐྱེད་རྫོགས་ལྷའི་དཀྱིར་འཁོར་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་འབྲས་བུའི་དོན་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་ཚོགས་སོག་པ་ནི་རྒྱུའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཀུན་འདུས་སོ། །ད་ནི་དེ་དག་སོ་སོར་དབྱེ་བ་ལས། དང་པོ། སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཉིད་དེ། །རྒྱུ་ཡི་ཡུལ་གྱུར་གཞན་རྒྱུད་བྱོན་ཟིན་པའི། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་སྤངས་རྟོགས་འཕྲིན་ལས་ལྡན། །ཆོས་ནི་འགོག་ལམ་བ
【漢語翻譯】 未造作，超越常斷。不與欲求圓滿功德之界相同。唯識宗認為阿賴耶識八識轉變為智慧。此處破除彼等，僅將自生智慧顯現安立為轉依，二者差別極大。因此，應向智者請教，最初應談論殊勝之法，此乃竅訣。大乘惡語之論典《如意寶藏論》中，抉擇實相之第十八章廣釋完畢。
第十九章，修禪之前行之科判釋。
如是了知所證之基后，為修持彼義，首先宣說修義之前行法，即如是了知實相后應修持。其中首先之前行是，皈依併發菩提心后，修持內外密咒生起次第。大乘密咒瑜伽士，以生圓雙運方式修持，故首先皈依併發心后，修持隨欲之續部本尊一尊，或父母雙運一尊，或曼荼羅廣略任何一種，作為前行。其中第一方面，皈依時，必須確定所緣境，故有因和果之皈依境二者，以及皈依二者。因之所緣境是，他相續之總集三寶，皈依是爲了成就果位，以導師道友之方式皈依。果之所緣境是，未來於自相續中產生之三寶，皈依是以成就彼之願望而行善並趨入因。此處修持生圓本尊壇城是爲了果之義，于福田積累資糧是爲了因之義。如是則皈依中包含了一切修法。現在從差別上分別彼等，首先，皈依之境即是三寶，是因之境，是已於他相續中顯現之，佛之三身具足斷證事業，法是滅道。
【英語翻譯】 Uncreated, beyond permanence and annihilation. It is not the same as desiring a realm of perfectly accomplished qualities. The Mind-Only school believes that the Alaya-consciousness, the eight consciousnesses, transforms into wisdom. Here, by refuting those, merely manifesting the self-arisen wisdom is established as transformation, the difference between the two is extremely great. Therefore, one should listen to those who are wise, and initially discuss the supreme Dharma, this is the key instruction. From the Great Vehicle's treatise of evil speech, the "Wish-Fulfilling Treasure," the extensive commentary on the eighteenth chapter, which establishes the nature of reality, is completed.
The Nineteenth Chapter: Commentary on the Chapter of Preliminaries to Meditation.
Having thus understood the basis to be realized, in order to practice its meaning, first, the preliminary Dharma for meditating on the meaning is taught, that is, having thus understood the nature of reality, one should meditate. Among these, the first preliminary is: After taking refuge and generating the mind of enlightenment, meditate on the stages of outer and inner secret mantras. The Great Vehicle's secret mantra yogi practices the union of generation and completion stages, so first, after taking refuge and generating the mind, one should meditate on a single deity hero from any desired tantra, or a single union of father and mother, or any mandala, whether elaborate or concise, as a preliminary. Among these, the first aspect, taking refuge, requires identifying the object of refuge, so there are two objects of refuge, cause and effect, and two acts of taking refuge. The object of the cause is the Three Jewels gathered from others' continuums, and taking refuge is for the sake of accomplishing the result, taking refuge in the manner of a teacher and companion. The object of the result is the Three Jewels that will arise in one's own continuum in the future, and taking refuge is doing good and engaging in the cause with the aspiration to accomplish that. Here, practicing the mandala of the deity of the generation and completion stages is for the sake of the result, and accumulating merit in the field of merit is for the sake of the cause. Thus, taking refuge encompasses all practices. Now, distinguishing them separately, first, the object of taking refuge is the Three Jewels themselves, which are the object of the cause, which have already appeared in others' continuums, the three bodies of the Buddha possessing abandonment, realization, and activity, and the Dharma is cessation and path.
============================================================
==================== 第 176 段 ==================== 【原始藏文】 དེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །དགེ་འདུན་སར་ཞུགས་རྒྱལ་སྲས་འཕགས་རྣམས་ཏེ། །གནས་སྐབས་དེ་གསུམ་མཚུངས་པར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུའི་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ སྐུ་གསུམ་འཕྲིན་ལས་རྫོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སྟོན་པ། འགོག་ལམ་གཉིས་ལ་ལམ། འཕགས་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་གྲོགས་ཞུ་བས་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མོ། །མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡུལ་ནི་སྤངས་རྟོགས། མཐར་ཐུགས་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་སྟེ། །དཀོན་མཆོག་མཐར་ཐུག་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པ་ཉིད། །ལམ་བདེན་ཀུན་རྫོབ་རྒྱལ་སྲས་སྒྲིབ་བཅས་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་མཐར་ཐུག་སྐྱབས་གང་ཞིག །སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཟུགས་སྐུ་ཀུན་རྫོབ་པ་འཕོ་འགྱུར་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱང་ལམ་བདེན་རྣམས་ས་གོང་དུ་ཐོབ་དུས་འདོར་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པས་ད་དུང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་མ་ཡིན་པར། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཆོས་རྣམས་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཉིད། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འོག་མིན་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི་སྐུ་དགེ་འདུན། གསུང་དམ་ཆོས། ཐུགས་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ པས་སྐྱབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཁས་པ་དག་བཞེད་དོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དཀོན་མཆོག་རྣམ་པ་གསུམ། །རང་ལ་གྲུབ་འདོད་སླད་དུ་སྨོན་པ་ཡིན། །མ་འོངས་པ་ན་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། སྨོན་པའི་ཆ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ཡུལ་ལོ། །དེའང་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་མི་འདྲ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་གཞན་དོན་དང་། འདི་རང་དོན་ལ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་ཚུལ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་ངེས་པ་ནི། དེ་ཡང་རྒྱུ་ཡི་སྐྱབས་འགྲོས་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། །རང་རྒྱུད་དཀོན་མཆོག་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་གྲུབ་འདོད། །སངས་རྒྱས་སྟོན་པ་ཆོས་ལ་ལམ་དང་ནི། །དགེ་འདུན་གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཐུན་མོང་པ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་འགྲུབ་པ་ལ་གེགས་མེད་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་ལ
【漢語翻譯】 有兩種信賴的方式。進入僧團的聖者菩薩們，在暫時的狀態下，以相同的方式皈依這三者。為了幫助自己成就佛果，皈依三寶，佛是具足三身和事業的主體，法是斷證二者之道，僧是請求進入聖位的僧團作為助伴，所以是三寶。就究竟而言，皈依的對像是斷證功德。究竟的皈依處是唯一的佛陀法身。究竟的三寶是殊勝的皈依處。道諦是世俗諦，菩薩仍有障礙。因此，除了佛陀之外，沒有其他的究竟皈依處。佛陀也不是指色身的世俗諦，而是指唯一的法身，也就是究竟的勝義諦。法也是指道諦，在獲得更高的果位時會捨棄，所以是世俗諦。菩薩也因為有障礙，所以仍然需要皈依佛陀。因此，菩薩不是究竟的皈依處。《寶性論》中說：「法與諸聖眾，非為恆常皈，為求勝義諦，皈依唯有佛。 導師具法身，聖眾彼之究竟。」 也就是說，住在色究竟天的佛陀，其身是僧寶，語是正法，意是法身，因此是皈依處，這是智者們的觀點。非共同的，果位的皈依是三寶，是為了希望在自己身上成就而發願。是針對未來顯現光明任運成就的佛陀而發願，發願的部分是果位的皈依和對象。而且發願和發菩提心不同，菩提心是為了利他，而發願是為了自利等等，有這些區別。皈依的各個方式的差別是：以因位的皈依作為因，希望在自己的相續中成就果位的三寶。皈依佛是作為導師，皈依法是作為道路，皈依僧是作為助伴。共同的因位皈依，能作為無礙成就非共同果位皈依的因。
【英語翻譯】 There are two ways of taking refuge. The noble bodhisattvas who have entered the Sangha take refuge in these three in the same way in the temporary state. In order to help oneself attain Buddhahood, one takes refuge in the Three Jewels. The Buddha is the embodiment of the three kayas and activities, the Dharma is the path of cessation and realization, and the Sangha is the companion requested to enter the noble state, so they are the Three Jewels. Ultimately, the object of refuge is the qualities of abandonment and realization. The ultimate refuge is the sole Dharmakaya of the Buddha. The ultimate Three Jewels are the supreme refuge. The Path Truth is the conventional truth, and bodhisattvas still have obscurations. Therefore, there is no ultimate refuge other than the Buddha. The Buddha is not the conventional truth of the Rupakaya, but the sole Dharmakaya, which is the ultimate absolute truth. The Dharma is also the Path Truth, which is abandoned when higher states are attained, so it is the conventional truth. Bodhisattvas also still need to take refuge in the Buddha because they have obscurations. Therefore, bodhisattvas are not the ultimate refuge. The Ratnagotravibhāga states: "The Dharma and the assembly of noble ones are not a constant refuge. To seek the ultimate truth, refuge is only in the Buddha. The guide possesses the Dharmakaya, and the assembly is the ultimate of that." That is, the Buddha residing in Akanishta, whose body is the Sangha Jewel, speech is the Dharma, and mind is the Dharmakaya, is therefore the refuge, according to the view of the wise. The uncommon, the refuge of the result is the Three Jewels, which is the aspiration to achieve it in oneself. It is aimed at the future manifestation of the spontaneously accomplished Buddha of clear light. The aspect of aspiration is the refuge and object of the result. Moreover, aspiration is different from generating bodhicitta. Bodhicitta is for the benefit of others, while aspiration is for one's own benefit, and so on, there are these differences. The differences in the ways of taking refuge are: taking refuge in the cause as the cause, hoping to achieve the Three Jewels of the result in one's own continuum. Taking refuge in the Buddha is as a guide, taking refuge in the Dharma is as a path, and taking refuge in the Sangha is as a companion. The common refuge of the cause acts as the cause for the unimpeded achievement of the uncommon refuge of the result.
============================================================
==================== 第 177 段 ==================== 【原始藏文】 ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་སྟོན་པ། ཆོས་ལ་ལམ། དགེ་འདུན་ལ་གྲོགས་སུ་བྱེད་པས་མགོན་སྐྱབས་སུ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་ངོས་བཟུང་ནས། ཇི་ལྟར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་སྐྱབས་ཡུལ་ཤེས་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་དཀོན་མཆོག་རབ་བསམས་ལ། །དངོས་དང་ཡིད་ཀྱི་མཆོད་སྤྲིན་རྒྱ་མཚོས་མཆོད། །བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐལ་སྦྱར་ཏེ། །གསུམ་ ལ་ཕྱོགས་པར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བསམ། །བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་མཆོག་ལ། །ལན་གསུམ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ། །མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་པད་སྡོང་ཉི་ཟླ་སེང་གེས་སྤྲས་པའི་དབུས་སུ། རྩ་བའི་བླ་མ་མཚན་རྫོགས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བཞུགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲིན་ཕུང་འཁྲིགས་པ་ཙམ་གྱིས་བསྐོར་བར་བསམས་ཏེ་དངོས་དང་ཡིད་ཀྱི་མཆོད་པས་མཆོད་ཅིང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་རྣམས་བྱས་ལ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ས་གཞིའི་ངོས་བར་སྣང་གི་མཐའ་ཁྱབ་པར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་རྣམས་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བསམས་ལ་ཚིག་སྙན་པོའི་བརྗོད་པས། སྐྱབས་སུ་སོང་བ། དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་གནས་སྐབས་བསམ་པ་འགྲུབ། །ནང་པར་ཆུད་དང་ཆོས་ཀུན་རྟེན་དུ་འགྱུར། །གནོད་པས་མི་བརྫི་སངས་རྒྱས་ཞབས་དྲུང་སྐྱེ། །མཐར་ཐུག་དོན་གྱི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་འགྲུབ། །དེ་ཕྱིར་ཐོག་མར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ། །གང་འདོད་པའི་དོན་ཀུན་འགྲུབ་པ་དང་། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཁོངས་སུ་ཚུད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་སྟེ། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། སྡོམ་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱི། །སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བ་ལ་མེད། །ཅེས་སོ། །མི་དང་མི་མ་ཡིན་གྱི་གནོད་པས་ མི་བརྫི་ཞིང་སྲིད་པར་འཁོར་བ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ལམ་དམན་པ་ལས་སྐྱོབ་པ་སྟེ། མདོ་རྒྱལ་མཚན་དམ་པ་ལས། འཚེ་བ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དང་། །འཇིག་ཚོགས་ཐེག་པ་དམན་དག་ལས། །སྐྱོབ་ཕྱིར་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །གང་དུ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བླ་མ་དམ་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གི་ཞབས་དྲུང་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་ཞིག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ཡིས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །བསླབ་བྱ་ནི་ཞག་རེ་ཞིང་། ཉིན་མཚན་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བརྒྱ་རྩ་རེ་བྱ་བ་དང་། བླ་མར་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་གུས་ཤིང་སྡིག་པའི་གྲོགས་ལ་མི་བསྟེན། སངས
【漢語翻譯】 而且，以佛為導師，以法為道路，以僧為友伴，因此承諾作為怙主救護。像這樣確定了所緣境后，如何皈依的方式是：像這樣認識了皈依處後進行皈依。前方的虛空中，觀想殊勝三寶，以真實和意幻的供云大海供養。自己和所有眾生合掌，思維向三寶方向皈依。向上師、佛、法和僧眾至尊，三次之間皈依。前方虛空中，在蓮花、樹幹、日月、獅子莊嚴的中央，根本上師安住于具名金剛持之位，觀想由如濃厚雲霧般的佛和菩薩圍繞，以真實和意幻的供品供養，頂禮，懺悔罪業，祈禱等。自己和所有眾生，遍佈大地表面和虛空邊際，合掌，思維向喇嘛和三寶皈依，以悅耳的語言表達。皈依，它的利益是暫時心願成就，成為內道和一切佛法的所依，不被損害侵擾，生於佛陀足下，最終成就究竟意義的三寶。因此首先要皈依。能成就一切所愿之事，進入內道佛教徒之列，成為功德的所依。如《皈依七十頌》中所說：「一切律儀皆具足，未皈依者則無有。」如此等等。不被人和非人所害，從輪迴世間對壞滅之蘊的執著，以及趨向寂滅一邊的低劣道中救護。如《經幢勝幢經》中所說：「救護一切諸損害，以及壞聚下劣乘，故說皈依為殊勝。」如此等等。無論生於何處，都生於殊勝上師和三寶的足下，最終獲得佛果。如彼經中所說：「何人皈依於三寶，彼速疾證得佛果。」如此等等。應學之處是每天晝夜皈依一百零八次，因為已皈依上師，所以恭敬善知識，不依止惡友。佛
【英語翻譯】 Moreover, taking the Buddha as the teacher, the Dharma as the path, and the Sangha as companions, one promises to take refuge as protector. Having thus identified the object of refuge, the way to take refuge is as follows: Having thus recognized the object of refuge, one takes refuge. In the space in front, contemplate the excellent Three Jewels, and offer a vast ocean of offering clouds, both real and imagined. With oneself and all sentient beings joining their palms, think of taking refuge in the direction of the Three Jewels. To the lama, the Buddha, the Dharma, and the supreme Sangha, take refuge three times. In the space in front, in the center adorned with lotus, tree trunk, sun, moon, and lions, the root lama resides in the position of the complete-named Vajradhara, and contemplate being surrounded by Buddhas and Bodhisattvas like dense clouds, offering with real and imagined offerings, prostrating, confessing sins, and praying. Oneself and all sentient beings, spread across the surface of the earth and the edge of space, joining their palms, think of taking refuge in the lama and the Three Jewels, and express with pleasant words. Taking refuge, its benefit is that temporary wishes are fulfilled, it becomes the basis for the inner path and all Dharmas, one is not harmed by harm, one is born at the feet of the Buddha, and ultimately one achieves the Three Jewels of ultimate meaning. Therefore, one should first take refuge. It can accomplish all desired things, enter the ranks of inner Buddhists, and become a suitable basis for merit. As it is said in the "Seventy Verses on Refuge": "All vows are possessed, but those who have not taken refuge do not have them." And so on. One is not harmed by harm from humans and non-humans, and one is protected from the cycle of existence, clinging to the aggregates of destruction, and the inferior path that tends towards one side of peace. As it is said in the "Sutra of the Victory Banner": "Protecting from all harms, and from the inferior vehicle of destructible aggregates, therefore refuge is said to be supreme." And so on. Wherever one is born, one is born at the feet of the excellent lama and the Three Jewels, and ultimately one attains Buddhahood. As it is said in that very text: "Whoever takes refuge in the Three Jewels, they quickly attain Buddhahood." And so on. What should be learned is to take refuge one hundred and eight times each day and night, and because one has taken refuge in the lama, one respects virtuous friends and does not rely on evil friends. Buddha
============================================================
==================== 第 178 段 ==================== 【原始藏文】 ་རྒྱས་ལ་སོང་བས་ཕྱི་རོལ་པའི་ལྷ་དབང་ཕྱུག་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷའི་བར་དུ་ཕྱག་མི་འཚལ། ཆོས་ལ་སོང་བས་སེམས་ཅན་ལ་འཚེ་བ་མི་བྱ། དགེ་འདུན་ལ་སོང་བས་མུ་སྟེགས་བྱེད་དམ། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་མི་འགྲོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་དག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་སོང་བས། །ནམ་དུའང་ལྷ་ནི་གཞན་དག་ལ། །བསྟེན་ཞིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་མི་བྱ། །གང་དག་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སོང་བས། །གནོད་ཅིང་འཚེ་བའི་སེམས་དང་བྲལ། །གང་དག་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་བས། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་འགྲོགས་ མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་སྐུ་གཟུགས་མཐོང་ནའང་དད་པས་ཕྱག་མཆོད་བྱ་ཞིང་འགོམ་པ་ལ་སོགས་མ་གུས་པ་མི་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་བསྐྱེད་པ་ནི། །གཞན་གྱི་དོན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་སྟེ། །སྨོན་དང་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འདོད། །ཅེས་སོ། །དབྱེ་ན་འགྲོ་བར་ཆས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་སྨོན་པ་ལ། འགྲོ་བཞིན་པ་ལྟར་སྦྱོར་བས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདིར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་སེམས་བྱུང་ཞར་ལ་སྐྱེད། །སེམས་ནི་ དོན་གྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོབས་རིག །སེམས་བྱུང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རང་སྟོབས་རིག །སེམས་ནི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཀ་བ་ལྟ་བུ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་ལ། སེམས་བྱུང་གིས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྦོམ་ཕྲ་ལ་སོགས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཉི་མ་དང་ཟེར་བཞིན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མཚུངས་པར་འཇུག་པས་ན། སེམས་བསྐྱེད་པས་སེམས་བྱུང་ཡང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་བསྐྱེད་རྟིང་སེམས་བྱུང་གདོད་སྐྱེད་མི་དགོས་པར་དགོངས་སོ། །སེམས་ཡོད་མེད་ངེས་པས་བསྐྱེད་ཚུལ་ཡོད་མེད་བསམ་པ་ནི། འཁོར་བའི་དུས་ན་སེམས་དང་སེམ
【漢語翻譯】 因為皈依了佛，所以不向外道的神，從自在天到世間的神禮拜。因為皈依了法，所以不損害眾生。因為皈依了僧，所以不與外道徒交往，也不誹謗因果。如經中所說：凡是皈依佛的，任何時候都不應侍奉其他的神靈，不應皈依他們。凡是皈依法的，應遠離有害和傷害的心。凡是皈依僧的，不應與外道徒交往。如是說。即使見到他們的身像，也應以信心禮拜供養，不應有傲慢等不恭敬的行為。發起大乘菩提心是：從那以後，發起殊勝的菩提心，是爲了他人的利益而希求成佛，具有發願和行入兩種自性。大乘菩提心的體性是：爲了他人的利益而希望獲得佛果。如《現觀莊嚴論》中所說：發菩提心是爲了他人的利益，希求圓滿正等覺的佛果。如是說。如果區分，就像準備出發一樣，希望獲得佛果是發願菩提心；就像正在行走一樣，以行持遍及一切是行入菩提心。如《入菩薩行論》中所說：菩提心可以概括為兩種，即發願菩提心和行入菩提心。就像想要行走和正在行走之間的區別一樣，智者應按順序瞭解這兩者的區別。如是說。這裡闡述了心和心所的區別：發起心就能同時生起心所。心是事物的自性，依靠自力認知；心所是事物的差別，依靠自力認知。心是事物的自性，就像柱子一樣依靠自力認知；心所依靠自力認知事物的差別，如粗細等。如《中邊分別論》中所說：其中，識能見事物，心所生起於事物的差別。如是說。就像太陽和光芒一樣，心和心所是同時生起的，因此，發起心也能生起心所。意思是發起心之後，不需要首先生起心所。思考以確定心是否存在來判斷生起的方式是否存在：在輪迴的時候，心和心
【英語翻譯】 Having gone for refuge to the Buddha, one does not prostrate to non-Buddhist gods, from the god Ishvara to worldly gods. Having gone for refuge to the Dharma, one does not harm sentient beings. Having gone for refuge to the Sangha, one does not associate with non-Buddhists or slander cause and effect. As it says: Those who have gone for refuge to the Buddha, should never rely on or go for refuge to other gods. Those who have gone for refuge to the Dharma, are free from the mind of harming and injuring. Those who have gone for refuge to the Sangha, do not associate with non-Buddhists. Thus it is said. Even if one sees their images, one should worship them with faith and not be disrespectful with arrogance, etc. Generating the Mahayana mind is: From then on, generating the supreme mind of enlightenment is wanting Buddhahood for the sake of others, which is of two natures, aspiration and engagement. The essence of generating the Mahayana mind is wanting to attain Buddhahood for the sake of others. As it says in the Ornament of Clear Realization: Generating the mind is for the sake of others, wanting perfect complete Buddhahood. Thus it is said. If divided, like preparing to go, wanting to attain Buddhahood is aspiration, and like going, pervading by practice is engagement. As it says in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: The mind of enlightenment, in brief, should be known as twofold, the mind of aspiring for enlightenment and the very engagement in enlightenment. Just as one knows the difference between wanting to go and going, likewise, the wise should gradually know the difference between these two. Thus it is said. Here, the difference between mind and mental factors is shown: By generating the mind, mental factors arise simultaneously. Mind is the essence of the object, knowing by its own power; mental factors are the distinctions of the object, knowing by their own power. Mind is the essence of the object, like a pillar, knowing by its own power, while mental factors know the distinctions of the object, such as thickness and thinness, by their own power. As it says in the Differentiation of the Middle and the Extremes: Therein, consciousness sees the object, and mental factors arise from its distinctions. Thus it is said. Since mind and mental factors occur simultaneously, like the sun and its rays, generating the mind also causes mental factors to arise. It is understood that after generating the mind, it is not necessary to generate mental factors first. Thinking about whether the method of generation exists or not by determining whether the mind exists or not: In the time of samsara, mind and mind
============================================================
==================== 第 179 段 ==================== 【原始藏文】 ས་བྱུང་གི། །བྱ་དང་བྱེད་པ་རྣམ་པར་གཡོ་བས་ན། །ཡེ་ཤེས་མི་སྣང་ཕྱིར་ན་སེམས་བསྐྱེད་དེ། །ཡེ་ཤེས་རབ་གསལ་དོན་ལ་ནུས་པ་འཇོག །དང་པོ་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པས་ཆོག་མོད། ཉེས་པའི་ཆ་ཅན་སེམས་ཅིའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་ཅེ་ན། བདེན་ཏེ་འཁོར་བའི་ས་འདིར་ཡེ་ཤེས་དེ་དངོས་སུ་དུས་ཐམས་ཅད་པར་མི་སྣང་བས། སེམས་གང་ལའང་རྣམ་པར་རྟོག་འཇུག་བྱེད་པ་འདི་བསྐྱེད་དགོས་པར་བྱུང་སྟེ། དེ་བསྐྱེད་པས་ཡེ་ཤེས་ལ་ནུས་པ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཅིག་ཏུ་ན་སྨོན་པ་སྦྱོར་རྗེས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། འཇུག་པ་མཉམ་གཞག་གི་དུས་ན་སེམས་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ ལས། སེམས་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྐྱེད་པ་འདི་གསུངས་སོ། །ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །ས་བཅུའི། རྒྱུན་མཐར་སེམས་འགགས་དེས་བསྐྱེད་ཆོ་ག་ལས། །ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལྡོག་ན་ཡང་། །དེ་ཡི་ནུས་ལྡན་ཡེ་ཤེས་ལ་བགོས་པས། །སངས་རྒྱས་སར་རྒྱས་ཐུགས་རྗེས་དོན་མཛད་ལ། །སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱར་བརྗོད། །དེ་ཡང་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་ལོག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་པོ་ཤར་དུས་སེམས་སེམས་བྱུང་འགགས་པས། དེས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་གས་ཐོབ་པ་དང་བཅས་པ་འགགས་ཀྱང་། སྔར་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྐྱེད་པ་དང་། ནུས་པ་བཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་མ་འགགས་པར་ཡོད་པས། ཁམས་དེའི་སྒྲིབ་པ་བྲལ་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་དུ་སོང་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ། །མོས་དང་ལྷག་བསམ་དག་པ་དང་། །དེ་བཞིན་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་དུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཆུའི་རྒྱུན་གཅིག་ཉིད་ལུང་པ་སོ་སོའི་མདར་མིང་འགྱུར་བ་ལྟར། སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ གཅིག་པུ་དེ་ཡང་། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་དུས་ན་མོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་ལྷག་བསམ་དག་པའི་སེམས་བསྐྱེད། དག་པ་ས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཆོ་ག་ལས་བྱུང་བ་དང་། ད་གཟོད་ཐོབ་བྱའི་སེམས་བསྐྱེད་དུ་མེད་ཀྱང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་དོན་མཛད
【漢語翻譯】 地的生起啊！由於能作和所作的種種變動，智慧不顯現，因此生起心，爲了極明智慧，而安立能力。本來從一開始生起無分別的智慧就足夠了，為何要生起具有過患的心呢？確實如此，因為在此輪迴之地，智慧不會真實地在任何時候都顯現，所以必須生起能對任何心都進行分別的這個（心），生起它就能對智慧安立能力，因此沒有過患。總的來說，願心是具有結合後續之境的心生起，行心是在入定等持之時，將心生起為智慧。《幻化經》中也說，心生起為智慧。唉瑪吙！稀有奇妙之法，是圓滿佛陀的一切秘密，從無生中生出一切，從生起的那一刻起就是無生。如是說。十地中，在相續的最後，心識止息，由此生起儀軌，即使退失了近獲得的菩提心，但由於將此（菩提心）分給了具有能力的智慧，所以在佛地增長，以大悲成辦利益，被稱為斷除障礙的菩提心。也就是說，在十地相續的最後剎那，當佛陀的最初智慧顯現時，心和心所止息，因此，即使由它所生起的菩提心和儀軌所獲得的（菩提心）都止息了，但先前已生起為勝義智慧，並且安立了能力的智慧本身並沒有止息，由於該界解脫了障礙的力量而變得清晰，爲了成辦有情眾生的利益，這被稱為斷除障礙的菩提心。《經莊嚴論》中說：菩提心在諸地中，有勝解和增上意樂清凈，同樣是斷除障礙，成熟則認為是其他的。如是說。就像同一條水流，在不同的山谷口名稱會改變一樣，唯一的願行菩提心，在資糧道和加行道時，是因勝解而生起的菩提心；從第一地到第七地之間，是增上意樂清凈的菩提心；在清凈的三地中，是成熟的菩提心；在佛地是斷除障礙的菩提心。即使在佛地沒有從儀軌中生起的，以及現在才要獲得的菩提心，但以大悲成辦利益。
【英語翻譯】 Oh, arising from the earth! Because of the various movements of actions and agents, wisdom does not appear, therefore, generate the mind; in order to make wisdom extremely clear, establish its power. Although it would be sufficient to generate non-conceptual wisdom from the beginning, why generate a mind with faults? Indeed, because in this realm of samsara, wisdom does not actually appear at all times, it is necessary to generate this (mind) that engages in conceptualization for any mind. By generating it, one can establish the power of wisdom, so there is no fault. In general, aspiration is the generation of mind with the object of combining the subsequent. Engagement is the generation of mind into wisdom during the time of meditative equipoise. The Sutra of Illusions also says that the mind is generated into wisdom. Emaho! Wonderful and marvelous Dharma, is the secret of all perfect Buddhas, from the unborn, all are born, from the very moment of birth, it is unborn. Thus it is said. In the ten bhumis, at the end of the continuum, the mind ceases, and even if the mind of enlightenment that is nearly attained from the generation ritual is reversed, because it is divided into the capable wisdom, it increases in the Buddha's realm, accomplishes the benefit with great compassion, and is called the mind of enlightenment that has abandoned obscurations. That is, at the last moment of the continuum of the ten bhumis, when the first wisdom of the Buddha appears, the mind and mental factors cease. Therefore, even if the mind of enlightenment generated by it and obtained through the ritual ceases, the wisdom that was previously generated into ultimate wisdom and the wisdom that established its power does not cease. Because the power of that realm's freedom from obscurations becomes clear, it is called the mind of enlightenment that has abandoned obscurations in order to accomplish the benefit of sentient beings. The Ornament of the Sutras says: The mind of enlightenment is in the bhumis, with aspiration and pure superior intention, likewise, it is the abandonment of obscurations, and maturation is considered different. Thus it is said. Just as the same stream of water changes its name at the mouth of different valleys, the single mind of aspiration and engagement is also the mind of enlightenment that arises from aspiration during the time of accumulation and junction; from the first to the seventh bhumi, it is the mind of enlightenment with pure superior intention; in the three pure bhumis, it is the mind of enlightenment that is matured; in the Buddha bhumi, it is the mind of enlightenment that has abandoned obscurations. Even though there is no mind of enlightenment that arises from ritual in the Buddha bhumi, and no mind of enlightenment that is to be obtained now, it accomplishes the benefit with great compassion.
============================================================
==================== 第 180 段 ==================== 【原始藏文】 ་པ་དུས་ལས་མི་ཡོལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་དེ། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་ཉམས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་མེད་ནི་ཚུལ་འདིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་བཞིར་མིང་འགྱུར་ཞེ་ན། ཆའི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ། ཚོགས་དང་སྦྱོར་བར་ཁམས་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད། །མོས་པས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་འཇལ་བས་ན། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཡང་མོས་པས་བྱུང་ཞེས་བརྗོད། །དང་པོའི་ས་ནས་བདུན་པའི་བར་ཉིད་དུ། །ཁམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཕྱོགས་རེ་རྣམ་དག་པས། །ཡེ་ཤེས་རྒྱ་ཆེ་ལྷག་བསམ་དག་ཅེས་བརྗོད། །དག་པའི་སར་ནི་སྒོ་ལྔ་ཀུན་གཞིའི་ཤེས། །རྣམ་དག་སྨོན་ལམ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེ་བས། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །ཁམས་ལ་སྒྲིབ་བྲལ་སངས་རྒྱས་ས་དེ་ནི། །སྒྲིབ་པ་སངས་ པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱར་བརྗོད། །ཁམས་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཆ་ནས་གནས་སྐབས་བཞིར་གཞག་གོ། །དེའང་ཚོགས་སྦྱོར་དུ་ཀུན་གཞི་དང་། ཚོགས་བརྒྱད་བག་ཆགས་དང་བཅས་པས། ཁམས་ཉི་མ་ལྟ་བུ་བསྒྲིབས་ནས་མི་མཐོང་སྟེ། བཤད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་སུ་འཛིན་པས་ན། དད་པས་མོས་པས་སྤྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མོས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རང་བྱུང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་ནི། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་བ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལོག་པས། ཞིང་དང་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་གཟིགས་ཏེ། ཁམས་དེའི་སྒྲིབ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་དག་པས་སྤྲིན་བར་གྱི་ཉི་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ས་བརྒྱད་པར་ཡིད་ཤེས་ལོག་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དགུ་པ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ལོག་པས་ཞིང་ཁམས་དག་པ་དང་། བཅུ་པར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལོག་པས་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུན་མཐར་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་དང་བཅས་པ་ལོག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཁོར་བའི་ཤེས་པ་གང་ཡང་མེད་པས། སྤྲིན་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཉི་མ་འདྲ་བ་སྟེ། ཁམས་དེའི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱུར་པས། དག་པའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ འང་། སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སངས་རྒྱས་ཁམས་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་སངས་རྒྱས་
【漢語翻譯】 是發起不逾越時節的心，並且有勝義菩提心，因為有不可捨棄的空性，並且獲得勝義菩提心后沒有衰退之因。因此，應當用這種方式瞭解佛地有沒有菩提心。為什麼在四種狀態中名稱會改變呢？說是從部分的方面安立的。在資糧和加行道中，是彼界自性。 以信解衡量總義之理，故說彼菩提心亦由信解生。 從初地至七地之間，彼界之障分邊極清凈，故說智慧廣大勝心凈。 在清凈地，五門阿賴耶識，極清凈愿功德廣大故，說為異熟菩提心。 界離諸障佛陀地，說為障凈菩提心。 從界有無諸障之分，安立四種狀態。 彼亦于資糧道和加行道中，以阿賴耶和八識具習氣故，界如太陽般被遮蔽而不可見，以信解信受所說，以信心信解作為總的對境，故是從信解產生。如《寶性論》云：自生真實之義者，唯以信心乃可悟。 從第一地到第七地之間，由於有煩惱的意退轉，見到百千十二種田和功德等，彼界之障一方面清凈，如雲間日光之景象。第八地意識退轉故，有不分別之智慧，第九五門識退轉故，田土清凈，第十阿賴耶識退轉故，獲得圓滿智慧之自在，故說為異熟。恒常最終，心和心所的習氣，連同阿賴耶一起退轉，生起佛陀的智慧，佛陀的地上沒有任何輪迴的識，如脫離一切雲霧的太陽一般，彼界之功德，所有的一切都顯現出來，清凈的菩薩們的 亦是。超離行境者，如《寶性論》云：佛界及佛菩提，佛功德與佛
【英語翻譯】 It is generating the mind that does not exceed the time, and there is ultimate Bodhicitta, because there is emptiness that cannot be abandoned, and because there is no cause for decline after obtaining ultimate Bodhicitta. Therefore, one should understand in this way whether there is Bodhicitta in the Buddha-ground. Why do the names change in the four states? It is said that it is established from the aspect of parts. In the stages of accumulation and application, it is the very nature of that realm. Since it is measured by faith in the general meaning, it is said that that Bodhicitta also arises from faith. From the first to the seventh bhumi, the obscurations of that realm are purified in one aspect, so it is said that wisdom is vast and pure in intention. In the pure ground, the five gates are the knowledge of the basis of all, because of pure aspiration and vast qualities, it is called the Vipaka Bodhicitta. The Buddha-ground is free from obscurations in the realm, it is said to be the Bodhicitta that has cleared away the obscurations. The four states are established from the aspect of whether or not there are obscurations in the realm. Also, in the stages of accumulation and application, because of the alaya and the eight consciousnesses with habitual tendencies, the realm is obscured like the sun and cannot be seen. Because one believes in what is said, one makes faith the general object, so it arises from faith. As it is said in the Uttaratantra: The ultimate meaning of self-arising is to be realized only by faith. From the first to the seventh bhumi, because of the reversion of the afflicted mind, one sees hundreds of thousands of twelve kinds of fields and qualities, etc., and one aspect of the obscurations of that realm is purified, like the appearance of sunlight between clouds. In the eighth bhumi, because of the reversion of mind-consciousness, there is non-conceptual wisdom. In the ninth, because of the reversion of the five sense consciousnesses, the field is purified. In the tenth, because of the reversion of the alaya-consciousness, one obtains power over the perfection of wisdom, so it is called Vipaka. Constantly and ultimately, the habitual tendencies of mind and mental factors, together with the alaya, revert, and the wisdom of the Buddha arises. Since there is no samsaric consciousness whatsoever on the ground of the Buddha, it is like the sun freed from all clouds. All the qualities of that realm become manifest. The pure Bodhisattvas' Also, those who transcend the realm of activity, as it is said in the Uttaratantra: Buddha-realm and Buddha-enlightenment, Buddha-qualities and Buddha
============================================================
==================== 第 181 段 ==================== 【原始藏文】 འཕྲིན་ལས་ནི། །དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཡང་བསམ་བྱ་མིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །བླ་མ་མཆོག་དང་དཀོན་མཆོག་དྲུང་དུ་ལེན། །བླ་མར་ལེན་ཚེ་དེ་ཡིས་ཆོས་བཤད་དེ། །སྔོན་འགྲོ་ཡན་ལག་བདུན་པ་སྐྱབས་འགྲོར་བཅས། །དངོས་གཞི་རྒྱལ་དང་རྒྱལ་སྲས་བླ་མ་མཆོག །དགོངས་སུ་གསོལ་ཞེས་ལེགས་པར་བརྗོད་རྗེས་སུ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་ཐུགས་བསྐྱེད་བསླབ་ལ་གནས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བདག་གིས་འགྲོ་ལ་ཕན་དོན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་བསླབ་ལ་གནས་པར་བགྱི། །དེ་སྐད་ཅེས་ནི་ལན་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱ། །སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ཡང་། གང་ཟག་དམ་པ་ཁ་ཅིག་དཀོན་མཆོག་དྲུང་དུ་རང་གིས་ལེན་པ་ཡིན་ལ། ཕལ་པ་དག་བླ་མ་ལས་ལེན་ནོ། །ལེན་ཚུལ་འདྲའོ། །ཕྱིས་གསོ་དུས་སམ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྐྱེད་དུས་བླ་མ་ལས་གཞན་དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བླ་མ་ལས་ལེན་ན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་སོགས་བརྗོད་ནས་བློ་བཅོས་ལ། སྔོན་འགྲོ་ཡན་ལག་བདུན་པ་རྒྱས་པའམ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་ཇི་སྙེད་སུ་དག་ ཙམ་བྱས་ནས། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་། ས་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་དུས་འདི་ནས་བཟུང་སྟེ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་བདེ་གཤེགས་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་ཐུགས་ནི་བསྐྱེད་མཛད་ལྟར། །དེ་བཞིན་འགྲོ་ལ་ཕན་དོན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་བགྱི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལའང་། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བགྱི། །མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བགྱི། །མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བར་བགྱི། །དབུགས་མ་ཕྱུང་རྣམས་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་། །སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་འགོད། །ཅེས་པ་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ། དེ་ཡི་ཕན་ཡོན་དམ་པ་ཚད་མེད་དེ། །རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཐོབ་ཅིང་། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་མཆོད་སྡོང་འགྱུར། །དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཐར་པའི་ལམ་འགྱུར་ཞིང་། །སྡིག་པ་མཐའ་ཡས་ཉེས་ཟད་བསོད་ནམས་འཕེལ། །ཐར་ལམ་རྙེད་ཅིང་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་འགྲུབ། །སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་མ་ཐག་ནས་མ་ཉམས་པར་ཡོད་རིང་ཐམས་ཅད་དུ། རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་
【漢語翻譯】 事業是，不是清凈有情之所思。如是。現在發起菩提心之理是，如何生起之理有兩種，于殊勝上師與三寶前受。于上師前受時，彼說正法，以前行七支包括皈依，正行諸佛與佛子殊勝上師，祈請垂念之後，如是善說之後，如昔諸佛與佛子，發起菩提心安住于學處，如是吾為利有情故，發起菩提心安住于學處。如是說三次。發起菩提心之理亦是，有些殊勝之人於三寶前自己受，多數人從上師處受。受之方式相同。之後于恢復時或又復發起時，于上師之外，於三寶前作。若從上師處受，則說輪迴之過患、解脫之利益、發菩提心之自性等，而修整心，或廣作前行七支，或作《普賢行愿品》之「所有盡其數量」，然後，祈請十方安住之上師金剛持大士們，以及諸佛薄伽梵們，以及於大地安住之大菩薩們垂念。我名某某，從此時起，乃至菩提藏之間，如昔日善逝，發起菩提心一樣，如是為利有情故，發起菩提心。菩薩之學處，亦次第而學。未度者令度，未脫者令脫，未得出息者令得出息，令有情安住于涅槃。如是說三次。如是發起菩提心，彼之殊勝利益無量，得佛子菩薩之名，成為天人世間一切供養之對境，一切善根成為解脫道，無邊罪業清凈，福德增長，得解脫道，現前增上生決定勝成就。從獲得菩提心之後，未失壞之前，所有時間裡，佛子菩薩之名
【英語翻譯】 The activity is not to be contemplated by pure sentient beings. Thus it is. Now, the method of generating Bodhicitta is that there are two ways to generate it: taking it in the presence of the supreme Lama and the Three Jewels. When taking it from the Lama, he explains the Dharma, with the preliminary seven branches including refuge. The main part is to say well, after requesting the Buddhas, Bodhisattvas, and the supreme Lama to pay attention, "Just as the Buddhas and their children of the past generated the mind of enlightenment and abide in the training, so too, for the benefit of beings, I will generate the mind of enlightenment and abide in the training." This should be said three times. The way to generate Bodhicitta is also that some holy individuals take it themselves in the presence of the Three Jewels, while most take it from the Lama. The way of taking it is the same. Later, when restoring it or generating it again and again, it is done in the presence of the Three Jewels other than the Lama. If taking it from the Lama, then after stating the faults of samsara, the benefits of liberation, the nature of generating Bodhicitta, etc., and correcting the mind, either the preliminary seven branches are made extensively, or "As many as there are" from the Practice of Good, and then, "May the great Vajradhara Lamas residing in the ten directions, the Buddhas, the Bhagavat, and the great Bodhisattvas residing on the great earth, pay attention. I, named so-and-so, from this time until the essence of enlightenment, just as the Sugatas of the past generated the mind of enlightenment, so too, for the benefit of beings, I will generate the mind of enlightenment. I will also train in the training of the Bodhisattva in stages. I will liberate those who have not been liberated, I will free those who have not been freed, I will give breath to those who have not breathed, and I will establish sentient beings in Nirvana." This is said three times. Thus, generating Bodhicitta, its supreme benefits are immeasurable, obtaining the name of the Buddha's son, the Bodhisattva, becoming an object of offering for all the gods and the world, all virtues become the path to liberation, infinite sins are purified, merit increases, the path to liberation is found, and definite goodness is accomplished. From the moment of obtaining Bodhicitta, for as long as it is not lost, the name of the Buddha's son, the Bodhisattva
============================================================
==================== 第 182 段 ==================== 【原始藏文】 ཐོབ་ཅིང་། ལྷ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོད་སྡོང་དུ་གྱུར་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་གྱུར་པའི་སྐད་ཅིག་ལ། །འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བསྡམས་པའི་ཉམ་ཐག་རྣམས། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་མིར་བཅས་པས་ཕྱག་བྱར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ཆད་ནས་རྟག་ཏུ་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་གཉིད་ལོག་གམ། །བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཤུགས། །ནམ་མཁའ་མཉམ་པ་དུ་མ་ཞིག །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །སྡིག་པ་མཐའ་ཡས་ཟད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། དེས་ནི་དུས་མཐའི་མེ་བཞིན་སྡིག་ཆེན་རྣམས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ངེས་པར་སྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གཞལ་གྱིས་ལང་། །ཕན་པར་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་མཆོད་ལས་ཁྱད་འཕགས་ན། །སེམས་ཅན་རེ་རེའི་མི་བདེ་བ། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསལ་འདོད་ཅིང་། །རེ་རེའང་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད། །སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་དང་། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་བཀང་ཡང་། །དེ་ནི་དེ་བས་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་ཅིང་བདེ་བ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྟ་ཞོན་ནས། །བདེ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ལ། །ཞེས་སོ། །ཐུན་མོང་གི་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་མཆོག་བསྐྱེད་པར་གྱུར་མ་ཐག །གསང་སྔགས་རྗེས་ཞུགས་སྐལ་བཟང་འགྲོ་མཆོག་གིས། །རང་རང་མོས་པའི་ཡི་དམ་ལྷར་བསྒོམ་མོ། །སྔོན་དུ་རིག་གཏད་རྗེས་གནང་དབང་ལ་སོགས། །རྒྱུད་སྡེ་མཆོག་ནས་གསུངས་བཞིན་སྨིན་བྱས་ལ། །གྲོལ་བྱེད་བསྐྱེད་རྫོགས་དོན་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ། །སྔགས་ལ་དད་པས་རང་གང་ལ་མོས་པའི་ལྷའི་རིག་གཏད་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་དབང་ལ་སོགས་པས་རྒྱུད་མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྨིན་ན་གྲོལ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། རྒྱུད་ལ་ཐར་པའི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ངེས་ཀྱིས་ནུས་རུང་དུ་བྱས་པ་ལ་བཏགས་ཏེ། ཆུ་ལུད་དྲོད་གཤེར་འཛོམས་དུས་ས་བོན་བཏབ་པ་འདྲ་ལ། གྲོལ་བྱེད་བསྐྱེད་རྫོགས་ནི། དེ་རྗེས་ཡུར་ཁུགས་ལ་སོགས་དང་འདྲ
【漢語翻譯】 獲得。 成為一切天人的供養處，如《入行論》云：「發菩提心之剎那，繫縛輪迴牢獄之困苦者，即稱為善逝之子，世間天人皆應禮敬。」如是。一切善根皆轉為解脫之助伴，斷絕不祥之兆，恒常獲得廣大福德，亦如彼論云：「自此之後，縱入眠或放逸，福德之力，如虛空般無量，亦恒常不斷涌現。」如是。無邊罪業盡除，如彼論云：「此如劫末之火，定能於一剎那間焚燬大罪。」如是。獲得無量福德，如彼論云：「菩提心之福德，如何衡量而能盡？僅思利他之心，勝過供養諸佛，何況欲除一一有情之苦，欲成一一有情之無量功德，更何須贅言？」如是。又如《秘密不可思議經》云：「菩提心之福德，若彼有形色，縱遍滿虛空，亦勝過彼。」如是。把握解脫之道，從安樂走向安樂，如雲：「乘菩提心之駿馬，從安樂走向安樂。」如是。共同道中，于菩提心生起后，為入密咒道之前行：如是生起殊勝心后，具善緣之殊勝行者，即應觀想各自所喜之本尊。事先進行賦權、隨許、灌頂等，如續部所說般成熟后，即應修持解脫之生圓次第。以對密咒之信心，對各自所喜之本尊，進行賦權，隨許，灌頂等，使未成熟之相續成熟，然後修持道之生圓次第。若已成熟，何需解脫？答：此乃指相續中必生解脫之苗芽，使其具足能力，如水、肥、暖、濕具足之時播種一般。而解脫之生圓次第，則如其後之田埂等。
【英語翻譯】 And obtain. Becoming the object of worship for all gods and humans, as it is said in the Bodhicaryāvatāra: "In the moment of generating the mind of enlightenment, those who are bound in the prison of samsara are called the sons of the Sugatas, and the world with its gods and humans should pay homage." Thus it is. All virtues turn into aids for liberation, cutting off inauspicious omens, and constantly obtaining great merit, as it is also said in the same text: "From then on, even if one falls asleep or becomes careless, the power of merit, like the sky, is immeasurable, and it constantly arises without ceasing." Thus it is. Limitless sins are exhausted, as it is said in the same text: "This, like the fire at the end of time, will surely burn great sins in a single moment." Thus it is. Immeasurable merit is obtained, as it is said in the same text: "The merit of the mind of enlightenment, how can it be measured? Even just thinking of benefiting others is superior to offering to the Buddhas, what need is there to mention wanting to remove the suffering of each and every sentient being, and wanting to accomplish the immeasurable qualities of each and every sentient being?" Thus it is. And as it is said in the Secret Inconceivable Sutra: "The merit of the mind of enlightenment, if it had form, even if it filled all of space, it would still be surpassed by it." Thus it is. Grasping the path of liberation, going from happiness to happiness, as it is said: "Riding the horse of the mind of enlightenment, going from happiness to happiness." Thus it is. In the common path, after generating the mind of enlightenment, as a preliminary for entering the path of secret mantra: As soon as one has generated such a supreme mind, the supreme fortunate practitioner of secret mantra should meditate on the chosen deity according to their own preference. First, having ripened the mind through empowerment, permission, initiation, etc., as taught in the supreme tantras, one should meditate on the meaning of the generation and completion stages that liberate. With faith in mantra, one should empower, permit, initiate, etc., the deity one is devoted to, ripening the unripe continuum, and then meditate on the generation and completion stages of the path. If it is already ripe, what need is there for liberation? Answer: This refers to making the continuum capable of certainly giving rise to the sprout of liberation, like planting a seed when water, fertilizer, warmth, and moisture are all present. And the generation and completion stages that liberate are like the subsequent ridges, etc.
============================================================
==================== 第 183 段 ==================== 【原始藏文】 འོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཕྱི་སྣོད་ཞིང་དང་སེམས་ཅན་ལྷ། །རང་ལུས་གཞལ་ཡས་ཁང་མཛེས་ངག་སྔགས་ཏེ། །སེམས་ནི་ ལྷར་གསལ་ཐ་མལ་ཞེན་པ་འགོག །དབྱིངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་སེལ། །དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་འདིར་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཕྱི་སྣོད་འོག་མིན་གྱི་ཞིང་ཁམས། ནང་བཅུད་ལྷ་དང་ལྷ་མོ། རང་ལུས་འོད་གསལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར། ངག་གསང་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་རིགས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷར་གསལ་བས་ཐ་མལ་གྱི་ཞེན་པ་འགོག །དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་དེ་དང་རྣམ་པ་ཆ་འདྲ་ཡུལ་དུ་བྱས་པས། འབྲས་བུ་དེ་འདྲ་འགྲུབ་པ་ལ་མི་བསླུ་ཞིང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་སེལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ངང་དེ་ཉིད་དམ། དེ་རྗེས་སེམས་ཉིད་མི་དམིགས་ཆོས་ཉིད་དང་། །སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ། །འདི་ནི་ངེས་དོན་རྒྱུད་སྡེའི་དགོངས་པ་ཡིན། །ལས་དང་པོ་པས་རིམ་གྱིས་བསྡུས་ནས་རྗེས་ལ་རྫོགས་རིམ་བསྒོམས་པས་བསྐྱེད་རིམ་སྒྱུ་མར་ཞེན་པ་འགོག་ལ། རྫོགས་པས་བསྐྱེད་རིམ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རྫོགས་རིམ་བསྒོམས་པས། སྟོང་པར་ཞེན་པ་འགོག་གོ། །སྔར་སེམས་ལྷར་གསལ་ནས། འདིར་སེམས་ཉིད་རྫོགས་རིམ་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། གཟུགས་སྐུ་དང་ཆོས་སྐུ་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མི་ཤེས་པ་དག་སེམས་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་དང་། རྣམ་པ་ལ་རྫོགས་རིམ་དུ་འདོད་པ་འཁྲུལ་ཏེ། སྣང་བ་དང་། རྣམ་པ་ཆོས་ཅན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྫོགས་པ་ནི་སྟོང་པ་དང་། རྣམ་མེད་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་དུས་ཀྱང་ལྡོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། བསམ་གཏན་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའོ།། །། ཉི་ཤུ་པ། འོད་གསལ་མཆོག་གི་བསྒོམ་པ་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་སྔོན་འགྲོ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ། དེ་ནས་དངོས་གཞི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི། །དང་པོར་དབེན་ཞིང་ཡིད་འོང་གནས་དག་ཏུ། །སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་རྣམས་རིམ་པར་རྫོགས་མ་ཐག །དངོས་གཞི་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱ། །གནས་དབེན་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བར་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་ནས། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་ཞིག་བསྒོམས་ན
【漢語翻譯】 哦，是這樣的。如何修習生圓次第呢？就像這樣，外器世界為凈土，有情眾生為本尊，自身為莊嚴的宮殿，語為咒語，心則 明觀為本尊，遮止平凡的執著，隨順法界，清凈障礙的垢染。首先，生起次第，這裡以大瑜伽士的身份，外觀為色究竟天凈土，內為本尊和本母，自身為光明燦爛的壇城，語為秘密咒語的自性，心的顯現明觀為五種姓智慧的本尊，從而遮止平凡的執著。法界的體性雖然不是真實的，但以和它相似的形象作為對境，對於成就那樣的果位不會欺騙，並且有清凈圓滿報身之垢染的必要。生起次第的當下，或者之後，心性不可思議，法性，心性光明修習圓滿次第。這是真實意義密續部的觀點。初學者逐漸收攝，之後修習圓滿次第，從而遮止對生起次第如幻的執著，圓滿次第于生起次第的當下修習圓滿次第，從而遮止對空性的執著。之前心明觀為本尊，此處心性修習為圓滿次第，是將色身和法身，顯現和空性作為道用。不瞭解的人，認為心的散亂和顯現是圓滿次第是錯誤的，因為顯現和顯現的法，是作為所緣境的緣故。 圓滿次第是空性和，無相法性作為所緣境的緣故。獲得穩固之後，無二雙運的時候，也是同樣的道理。大乘竅訣的論典《如意寶藏論》中，禪定之前行引導的第十九章廣釋完畢。 第二十章，開顯光明殊勝修法的章節之解釋。 如此前行圓滿之後，之後正行如何修習呢？首先在寂靜且令人愉悅的地方，前行之法次第圓滿之後，就修習正行光明智慧。在寂靜且令人愉悅的地方，在舒適的坐墊上安坐，生起發心和生起次第，廣略任何一種修習
【英語翻譯】 Oh, it is like this. How to practice the generation and completion stages? It is like this: the outer environment is a pure land, sentient beings are deities, one's own body is a beautiful palace, speech is mantra, and the mind is clearly visualized as a deity, preventing ordinary clinging, following the dharmadhatu, and purifying the stains of obscurations. First, the generation stage, here, as a great yogi, the outer appearance is the Akanishta pure land, the inner essence is deities and consorts, one's own body is a mandala of clear light, speech is the nature of secret mantra, and the mind's appearance is clearly visualized as the deities of the five families of wisdom, thereby preventing ordinary clinging. Although the nature of dharmadhatu is not real, by taking an image similar to it as an object, it will not deceive in achieving such a result, and it is necessary to purify the stains of the Sambhogakaya. In the moment of the generation stage, or after that, the mind itself is inconceivable, the nature of reality, the mind itself is clear light, practice the completion stage. This is the view of the definitive meaning tantras. Beginners gradually gather, and then practice the completion stage, thereby preventing clinging to the illusion of the generation stage, and by practicing the completion stage in the moment of the generation stage itself, thereby preventing clinging to emptiness. Previously, the mind was clearly visualized as a deity, here, the mind itself is practiced as the completion stage, which is to use the Rupakaya and Dharmakaya, appearance and emptiness, as the path. Those who do not understand, thinking that the mind's distractions and appearances are the completion stage, are mistaken, because appearance and the phenomena of appearance are the objects of focus. The completion stage is emptiness and, the nature of reality without characteristics is the object of focus. After gaining stability, when uniting in indivisibility, the same principle remains. From the Great Vehicle's instruction manual, the Wish-Fulfilling Jewel Treasury, the extensive commentary on the nineteenth chapter, which guides the preliminaries of meditation, is completed. Chapter Twenty, Explanation of the Chapter Showing the Supreme Practice of Clear Light. Thus, after the preliminaries are completed, how to practice the main practice? First, in a secluded and pleasant place, after the preliminary practices are completed in order, then practice the main practice of clear light wisdom. In a secluded and pleasant place, sit comfortably on a comfortable cushion, generate bodhicitta and the generation stage, practice any of the extensive or concise forms.
============================================================
==================== 第 184 段 ==================== 【原始藏文】 ས་རྫོགས་རིམ་འོད་གསལ་གྱི་དོན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་གོ། །འོད་གསལ། དེ་ཡང་ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་མི་སྐྱེ་བས། །ཐོག་མར་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཙལ། །མྱུ་གུའང་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཡེ་ཤེས་དེ་སྐྱེ་བའང་རང་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འཆར་བས་ཐབས་དུ་མ་ལ་བརྟེན་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དམིགས་པའི་རྟེན་ལས་མི་དམིགས་སྐྱེ་བ་སྟེ། །དེ་ལས་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་འཆར་བས་ན། །དང་པོ་ཞི་གནས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡང་། །རང་རང་རྒྱུད་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་བཞིན་ བསྒོམ། །དེའང་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་དམིགས་པ་སྐྱེ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །མི་དམིགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོར་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་བསྟན་པ་བཞིན་གང་མོས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྐབས། འདིར་ནི་མདོར་བསྡུས་ཅུང་ཟད་བསྟན་པ་ནི། །ལུས་ལ་རྩ་གནས་དེ་ལ་རླུང་དང་ཁམས། །རང་བཞིན་བརྟེན་ཕྱིར་དེ་དག་གནད་བསྣུན་གཅེས། །བླ་མེད་ཕ་མ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གསུམ་ཆར་དྲིལ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྐབས་འདིར་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་ཐབས་ལས་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་ངོས་བཟུང་ནས་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་དེ་གསུམ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་གཅེས་སོ། །དེའང་རྩ་གནད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ལུས་གནད། རླུང་གནད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སྲོག །ཐིག་ལེ་གནད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་རྩོལ་བ་གལ་ཆེའོ། །འདིར་གསང་སྔགས་ཕ་རྒྱུད་ཁ་ཅིག་རླུང་ཁོ་ནའི་ཐབས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་གསལ་བདེ་ཙམ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། མ་རྒྱུད་པ་ཁ་ཅིག་ཐིག་ལེ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་གསལ་རྟོག་མེད་ཙམ་དོན་དམ་དུ་འདོད་ཅིང་དེ་དག་གི་ཐབས་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའང་ཐར་པའི་ལམ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། ལུས་ཀྱི་སྦུད་པ་གང་ཡིན་དང་། །སྦུད་པ་འབུད་པར་བྱེད་པ་དག །དེ་དག་ཁྱད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་བས། །སྦུད་པ་ཡི་ནི་བྱ་བ་ནོན། །ཞེས་པ་དང་། དབང་པོ་གཉིས་ བྱུང་བདེ་བ་ནི། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་ན་སྨྲ། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེ་ཡིན་ཞེས། །རྒྱལ་བ་མཆོག་གིས་མ་གསུངས་སོ། །བདེ་ཆེན་མི་རྟག་མ་ཡིན་ཏེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་རྟག །མཆན་ཁུང་གཡའ་འཕྲུག་ལས་བྱུང་བ། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་བདེ་ཆེན་མིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ལམ་དངོས་མ་ཡིན་པས་ཞེན་པར་མི་བྱ་ལ། ལམ་གྱི་ཆ་རྐྱེན་ཡིན་པས་མ་རྫོགས་རིང་ལ་དོར་བར་ཡང་མི་བྱ་བར་འབད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྲོག་གི་སྦྱོར་བ་རླུང་ལ་མ་བསླབས་ན། ཁམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར
【漢語翻譯】 于地圓次第光明之義中，安住于等持。光明。又，無方便則智慧不生，故首先以各種方便尋求禪定。如苗芽亦從眾多因緣而生，智慧之生起亦非僅有自力即可顯現，故需依賴多種方便。何為彼耶？從所緣之依處生起無所緣，從彼生起法性智慧，故首先生起寂止之次第亦如各自傳承中所說一般修習。即依于所緣而生起無所緣。《經莊嚴論》云：依于所緣故，無所緣極生。如是也。彼亦如各續部中所說之不同方式，隨所喜好而修習。時機。此處略示少分，于身之脈輪，于彼有風與界，以自性為依故，彼等要害需善加運用。于無上父續母續二無別，三者合一而修持之時，於此脈風明點三者之方便中，認定智慧生起而修習之故，彼三者要害需善加運用。彼亦脈成為要害則身要，風成為要害則命要，明點成為要害則勤奮重要。此處有些密咒父續派認為僅從風之方便所生之明覺樂受即是勝義，有些母續派則認為僅從明點所生之樂明無分別即是勝義，且執著于彼等之方便即是殊勝之見解並非解脫道。《智慧成就》中雲：身體之風箱為何，吹風箱者為何，彼等未見差別，彼即見之瑜伽士，壓制風箱之行為。如是也。二根 生樂者，彼即生智慧則說，彼非大樂也，勝者未曾說。大樂非無常，大樂恒常恒，腋窩搔癢所生者，為何非是大樂。如是也。故非真實道故不應執著，然為道之助緣故，未圓滿前亦不應捨棄而應努力。其中首先若未修習命之結合風，則界亦不堪能故。
【英語翻譯】 In the meaning of the ground completion stage of luminosity, one should abide in equipoise. Luminosity. Moreover, without means, wisdom does not arise, so first seek meditation with various means. Just as a sprout arises from many causes and conditions, the arising of wisdom also does not manifest merely by having it within oneself, so one must rely on various means. What are they? From the support of an object of focus, non-objectivity arises, and from that, the wisdom of reality arises. Therefore, the order of first generating calm abiding should also be meditated upon as spoken in one's own lineage. That is, non-objectivity arises from relying on an object of focus. As it says in the Ornament of the Sutras: "Relying on an object of focus, non-objectivity is greatly born." So it is. That very thing should be meditated upon according to one's preference, as the various tantras teach in different ways. Occasion. Here, a brief summary is shown: the root places in the body, and the winds and elements in them, because they rely on their own nature, it is important to skillfully manipulate those key points. In this context of practicing the three combined, inseparable father and mother tantras, it is important to skillfully manipulate the key points of the three channels, winds, and bindus, because one identifies and meditates on the arising of wisdom from the means of these three. That is, when the channel becomes the key point, the body is the key; when the wind becomes the key point, life is the key; and when the bindu becomes the key point, effort is important. Here, some father tantra schools of secret mantra consider the mere clarity and bliss of the knowledge arising from the means of wind alone to be ultimate truth, and some mother tantra schools consider the mere bliss, clarity, and non-conceptuality arising from the bindu to be ultimate truth, and holding the view that relying solely on those means is supreme is not the path to liberation. As it says in the Accomplishment of Wisdom: "What is the bellows of the body, and what is the one who blows the bellows? Those yogis who do not see the difference suppress the activity of the bellows." So it is. The bliss that arises from the two organs, if that generates wisdom, then speak of it. The Victorious One has not said that it is great bliss. Great bliss is not impermanent, great bliss is always permanent. That which arises from scratching the armpit, why is it not great bliss? So it is. Therefore, since it is not the actual path, one should not be attached to it, but since it is a condition for the path, one should not abandon it until it is complete, but should strive. First, if one has not trained in the combination of the life wind, then the elements will not be serviceable.
============================================================
==================== 第 185 段 ==================== 【原始藏文】 ་རླུང་བསྒོམ་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་ཆ་བསྲང་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལ། །ལག་པ་པུས་བཀབ་མཇིང་པ་ཅུང་དགྱེ་བས། །དབུགས་ནི་ཐད་སོ་མིག་ནི་འགུལ་མི་བྱ། །རླུང་རོ་ཕྱིར་འདོན་འཇམ་རླུང་ནང་དུ་བཟུང་། །རླུང་ནི་ཁ་སྦྱར་རྩ་གསུམ་འཁོར་ལོ་གསལ། །ཁ་དོག་གྲངས་དང་རེག་བྱ་དབྱིབས་བསྒོམས་པས། །རྣམ་རྟོག་རང་འགགས་གསལ་དྭངས་ཕྱེད་པར་གནས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲོད་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ། །ལུས་གནད་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལས་ལག་པ་པུས་མོའི་སྟེང་གཉིས་སུ་བཀབ་ལ། མཇིང་པ་དགྱེ་ཞིང་མིག་མི་འགུལ་བར་ཧ་རེ། རླུང་ཐད་སོར་དར་ཅིག་བཞག་ནས། རླུང་རོ་གསུམ་མམ་དྲུག་ཕྱིར་སངས་ཀྱིས་ཕུལ། རྩ་གསུམ་ཀ་བ་ལྟར་ཡོད་པའི་སྤྱི་བོ་མགྲིན་པ། སྙིང་ག་ལྟེ་བ་བཞིར་འཁོར་ལོ་བཞི་གདུགས་ལྟར་གསལ་ཞིང་། རོ་རྐྱང་གཉིས་ཀྱི་མར་སྣ་སྤུ་ནག་གུ་ལ་ཐུག་པ་ནི་ དབུ་མར་འདུད་ནས་ཡོད་པ། ཡར་སྣ་སྣ་བུག་གཉིས་ན་ཡོད་པ་ནས་རླུང་ཞུགས་ནས་དབུ་མར་སོང་ནས་གསལ་བདེ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་བསྒོམ་ཞིང་། སྟེང་འོག་གི་རླུང་ཁ་སྦྱར་ལ་མ་ཡེངས་པར་རླུང་གི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སེམས་གཟུང་ངོ་། །དེ་ཡང་དབྱར་མེ། སྟོན་རླུང་། དགུན་ཆུ། དཔྱིད་སའི་རླུང་རྒྱུ་བས། དེའི་གཉེན་པོར་གོ་བཟློག་པའམ། ནམ་མཁའི་རླུང་འབའ་ཞིག་གམ། ནད་ཁམས་དང་བསྟུན་ནས་གང་འཕྲོད་བསྒོམ་པའོ། །སའི་རླུང་སེར། ཆུའི་དཀར། མེའི་དམར། རླུང་གི་ལྗང་། ནམ་མཁའི་རླུང་མཐིང་ག་རྣམས་ཀྱི་དབྱིབས་ཀྱང་། གྲུ་བཞི་དང་། ཟླ་གམ་དང་། གྲུ་གསུམ་དང་། གཞུ་བདུངས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཀུན་ནས་ཟླུམ་པོར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་རླུང་ཁ་སྦྱར་ནས། ཐུབ་ཐང་བཟུང་ནས་དལ་གྱིས་ཕྱིར་སོང་དུས། ལྷག་ཅུང་ཟད་བཟུང་ལ་སྔ་མ་བཞིན་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དབུ་མའི་ནང་སྙིང་གི་ཐད་སོར་བསྒོམས་ནས་འཁོར་ལོ་བཞིའི་དབུས་སུ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་བརྟན་དུས། བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོར་ཆུ་རླུང་། ལོངས་སྤྱོད་དུ་ས་རླུང་། སྙིང་ནང་དུ་ནམ་མཁའི་རླུང་། ལྟེ་བ་མེ་རླུང་རྣམས་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེས་ནི་རླུང་ལྔ་ལས་སུ་རུང་བའི་རྟགས་སུ། ནང་གི་ཤེས་པ་གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྟོང་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གཡས་རླུང་དབུ་མར་ཚུད་པའི་རྟགས་སུ་སྣང་བ་དུ་བ་ལྟ་བུའོ། ། གཡོན་རླུང་ཚུད་པས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའོ། །མེ་རླུང་ལ་མར་མེ་དང་འོད་འབར་བའོ། །ཆུ་རླུང་ལ་སྤྲིན་དང་། མཐོངས་ཁུངས་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་
【漢語翻譯】 修習氣的方法是：身體端正結金剛跏趺坐，手覆膝蓋，頸部稍稍抬起，呼吸平穩，眼睛不要動。呼出濁氣，吸入柔和之氣。氣息相合，觀想三脈明晰，顏色、數量、觸感和形狀。念頭自然止息，安住于明凈之中。認識無念的智慧，修習勝觀。身體要點是跏趺坐，雙手覆于膝蓋上，頸部抬起，眼睛不要動。呼吸平穩片刻，呼出三到六口氣。觀想三脈如柱，頂輪、喉輪、心輪、臍輪四處，四輪如傘般明亮。左右二脈的下端與黑髮際相接，匯入中脈。上端在兩個鼻孔處，氣息由此進入中脈，生起光明、安樂、無念的智慧。上下氣息相合，不要散亂，專注于氣息的形狀和顏色。夏天修習火氣，秋天修習風氣，冬天修習水氣，春天修習土氣。或者反過來修習，或者只修習空中的氣，或者根據疾病和體質來修習。土氣為黃色，水氣為白色，火氣為紅色，風氣為綠色，空中的氣為藍色。它們的形狀可以是正方形、半月形、三角形、弓形，也可以是圓形。氣息相合后，盡力屏住呼吸，緩慢呼出時，稍微留一些氣息，像之前一樣觀想顏色和形狀，在中脈內，在心臟的位置觀想，也在四個脈輪的中心這樣觀想。這樣，當一種氣穩定時，在樂輪中觀想水氣，在受用輪中觀想土氣，在心輪中觀想空中的氣，在臍輪中觀想火氣。這樣就能出現五氣運用自如的徵兆，內在的覺知清晰而沒有念頭，能看到各種各樣的空性顯現。右脈之氣進入中脈的徵兆是，顯現如煙霧。左脈之氣進入時，顯現如海市蜃樓。火氣顯現如蠟燭和燃燒的光芒。水氣顯現如雲朵和虛空中的月光。
【英語翻譯】 The method of meditating on the winds is as follows: Straighten the body and sit in the vajra posture. Place the hands on the knees, slightly raise the neck, and keep the breath steady and the eyes still. Exhale the impure air and inhale the gentle air. Combine the breaths and visualize the three channels clearly, along with their colors, numbers, sensations, and shapes. Thoughts will naturally cease, and one will abide in clarity and purity. Recognize the wisdom of non-thought and practice vipassana. The key to the body is to sit in the lotus position, with the hands placed on the knees, the neck raised, and the eyes still. Hold the breath steady for a moment, then exhale three to six breaths. Visualize the three channels as pillars, with the crown, throat, heart, and navel chakras as four umbrellas of light. The lower ends of the two side channels connect to the hairline and merge into the central channel. The upper ends are at the two nostrils, from which the air enters the central channel, giving rise to clarity, bliss, and the wisdom of non-thought. Combine the upper and lower breaths, and without distraction, focus on the shape and color of the breath. In summer, practice the fire element; in autumn, the wind element; in winter, the water element; and in spring, the earth element. Alternatively, practice the reverse, or only the air element, or practice according to the illness and constitution. The earth element is yellow, the water element is white, the fire element is red, the wind element is green, and the air element is blue. Their shapes can be square, crescent, triangular, bow-shaped, or circular. After combining the breaths, hold the breath as long as possible, and when exhaling slowly, retain a little breath. Visualize the color and shape as before, in the central channel, at the location of the heart, and also visualize it in the center of the four chakras. When one element is stable, visualize the water element in the bliss chakra, the earth element in the enjoyment chakra, the air element in the heart chakra, and the fire element in the navel chakra. This will bring about the signs of being able to control the five winds, with inner awareness clear and without thought, and the ability to see various empty forms. The sign of the right channel's air entering the central channel is the appearance of smoke. The sign of the left channel's air entering is the appearance of a mirage. The fire element appears as a candle and burning light. The water element appears as clouds and the moonlight in the sky.
============================================================
==================== 第 186 段 ==================== 【原始藏文】 བུའོ། །ས་རླུང་ལ་གསེར་གྱི་མདོག་དང་། གློག་ལྟ་བུའོ། །ནམ་མཁའི་རླུང་ལ་དང་པོར་མཐིང་ག་ལས་འོད་ལྔའི་ཐིག་ལེའོ། །ཐམས་ཅད་དབུ་མར་ལས་སུ་རུང་བའི་རྟགས་སུ་འོད་ལྔའི་འཇའ་ཚོན་དང་། ཐིག་ལེ་དང་། ལྷ་སྐུ་དང་། མཆོད་རྟེན་དང་། གཞལ་མེད་ཁང་དང་། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་དང་། པདྨ་ལ་སོགས་པ་འོང་ངོ་། །དེའི་དུས་སུ་འགྲོ་དྲུག་གི་འཁོར་ལོ་དྲུག་ཏུ་རླུང་སེམས་འདུས་པའི་རྟགས་སུ་ལྷ་དང་མི་དང་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དང་སྣང་བ་འཆར་ཞིང་། རང་ཡང་དེར་གྱུར་པའམ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་སྟེ། གནས་སྦྱོངས་ཀྱི་གདམས་ངག་གིས་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པར་ཤེས་ནས་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ཅིང་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཐག་བཅད། དེ་ནས་གནས་འབྱམས་ལ་འགྲོ་བས། ལུས་གནད་དང་དམིགས་གནད་བསྒྱུར་ལ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཐབས་དེས་ཤེས་པ་གསལ་དྭངས་ཕྱེད་དུས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲད་ནས། གང་དུ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་བསྒོམས་ན་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་སྣང་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཏུ་ཞེན་ན། ཕྱི་རོལ་ པའི་ལམ་དང་ཁྱད་མེད་པས་སྣང་བ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་མ་བྲལ་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་དང་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །བདག་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །འོད་དང་པདྨོ་ལྟ་བུ་དང་། །རི་མོ་ནམ་མཁའི་འཇའ་འདྲ་མཐོང་། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་ནི། །མུ་སྟེགས་ཅན་ལམ་འཁྲིད་པར་བྱེད། །ཉན་ཐོས་དག་དང་རང་རྒྱལ་གྱི། །སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡང་ལྟུང་བར་བྱེད། །རྣལ་འབྱོར་སྣང་བ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཡི་ཕྱག །སངས་རྒྱས་ཞིང་ནས་བྱུང་བ་ཡིས། །དེ་ཡི་མགོ་ལ་བྱུག་མཛད་དེ། །ཡང་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ལྟས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གནད་དུ་བསྣུན་པས་རླུང་གི་རེག་བྱ་དང་གྲངས་ལ་ཡང་བསླབ་བོ། །རེག་བྱ་ནི་འབྱུང་བ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་བཞིན་བསྒོམས་ལ་གྲངས་ཕྲེང་བ་ལ་བགྲངས་པས་སྔར་བས་ཉུང་དུ་འགྲོ་སྟེ། ཇི་ཞིག་ན་ད་ལྟའི་རླུང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་རིང་ལ། དེ་དུས་དབུགས་གཅིག་ལས་མི་རྒྱུ་ཞིང་། མཐར་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཐམས་ཅད་དབུགས་གཅིག་གི་རིང་ལ་འགག་སྟེ། རླུང་ལས་སུ་རུང་བའི་ཡོན་ཏན། ལུས་ཡང་བ་དང་། འཇག་མའི་རྩེ་ལ
【漢語翻譯】 子啊！地風呈金色，如閃電一般。虛空之風最初由靛藍色顯現五彩光點的明點。一切都以中脈作為能夠使用的徵兆，會出現五彩虹光、明點、天神像、佛塔、宮殿、網狀結構、蓮花等等。那時，作為六道輪迴中風心匯聚的徵兆，天人、人類、地獄眾生、餓鬼、阿修羅和畜生等境與相顯現，自己也變成那樣或者像去往那裡一樣。通過處所凈化的口訣，認識到一切都是錯覺，從而對眾生產生慈悲心，並確信一切如幻如夢。之後，前往無定處，改變身要和專注要點進行禪修。像這樣，通過風瑜伽的方便法門，當覺性變得清晰明朗時，就將那覺性的本體，即存在與不存在的戲論皆已止息，如同虛空般的覺性認知。如果修習于任何處皆無所緣，那就是修習法性實義的智慧勝觀之本體，般若波羅蜜多。如果不是這樣，而是執著于對所見景象的揚棄和建立，那麼就與外道沒有區別，因此不離對顯現無執的智慧至關重要。正如《楞伽經》中所說：對佛陀和菩提，一次又一次地頂禮，對無我進行如理作意，見到光芒和蓮花等，以及如同天空彩虹般的紋路，各種各樣的相，這些都會將人引入外道之路，也會墮入聲聞和緣覺的行境中。瑜伽士若能達到無相之境，那才是中觀之道。那時，佛陀從諸佛剎土伸出神聖之手，摩其頂，這是走向正道的徵兆。如是說。像這樣，通過擊中要害，也要學習風的觸覺和數量。觸覺是按照各自元素的特徵來修習，而數量則是通過念珠來計數，這樣會比之前減少。比如，現在呼吸兩百五十八次的時間裡，那時一次呼吸都不會流動，最終兩萬一千六百次呼吸全部都在一次呼吸的時間裡停止。這是風變得堪能的功德，身體變得輕盈，能站在
【英語翻譯】 O son! The earth-wind has a golden color, like lightning. The sky-wind initially appears as five-colored bindus from indigo. As a sign that everything is workable in the central channel, five-colored rainbows, bindus, deities, stupas, palaces, nets and half-nets, lotuses, and so on will appear. At that time, as a sign of the union of wind and mind in the six chakras of the six realms, the realms and appearances of gods, humans, hell beings, pretas, asuras, and animals will arise, and one will become like them or like going there. Through the instructions on purifying the places, recognizing that everything is an illusion, generate compassion for sentient beings and be certain that everything is like an illusion or a dream. Then, going to a place of vastness, transform the bodily posture and the points of focus and meditate. In this way, when awareness becomes clear and lucid through the method of wind yoga, introduce the essence of that awareness as being beyond existence and non-existence, like the sky. If one meditates without focusing on anything, that is the essence of the wisdom of insight into the meaning of reality, the Prajnaparamita. If it is not like that, but one clings to acceptance and rejection of appearances, then there is no difference from the path of the outsiders, so it is important not to be separated from the wisdom of non-grasping at appearances. As it says in the Lankavatara Sutra: To the Buddhas and Bodhi, I prostrate again and again, Meditate on selflessness, Seeing light and lotuses, And lines like rainbows in the sky, Those various signs, Lead to the path of the extremists, And also fall into the realm of the Shravakas and Pratyekabuddhas. The yogi who has no appearance, That is the Middle Way. At that time, the Buddha's divine hand, Coming from the Buddha-fields, Touches his head, As a sign of following the right path. So it is said. In this way, by striking the essential points, one should also train in the tactile sensations and number of winds. Tactile sensations are meditated upon according to the characteristics of each element, and the number is counted with a rosary, so that it decreases compared to before. For example, in the time it takes for two hundred and fifty-eight breaths now, at that time one breath will not move, and eventually all twenty-one thousand six hundred breaths will stop in the time of one breath. This is the quality of the wind becoming workable, the body becoming light, and being able to stand on
============================================================
==================== 第 187 段 ==================== 【原始藏文】 ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅའ་ནུས་པ་དང་། མངོན་ཤེས་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྲུབ་པ་དང་། རྐང་མགྱོགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཕྲན་ཚེགས་འགྲུབ་བོ། །དེའི་དུས་སུ་རང་བཞིན་གྱི་རླུང་ལྔ་དང་། དབང་པོ་ ལྔ་ལ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ཡང་དབང་དུ་འདུས་པའོ། །རང་བཞིན་གྱི་རླུང་ལྔ་ནི། སྲོག་རླུང་། མེ་མཉམ། ཁྱབ་བྱེད། གྱེན་རྒྱུ། ཐུར་སེལ་ལོ། །གནས་ནི་སྙིང་ག །ལྟེ་བ། ལུས་བྱིངས། རོ་སྟོད། རོ་སྨད་ན་གནས་སོ། །དབང་པོ་ལྔའི་རླུང་ནི། མིག །རྣ་བ། སྣ། ལྕེ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་སོ་སོ་ལ་རྒྱུ་བའོ། །དེ་ནས་རྩོལ་བའི་སྦྱོར་བས་ཁམས་ལ་མ་བསླབས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་པས། འདིར་དེ་བཤད་པ་ནི། དེ་ནས་ཁམས་ལ་བསླབ་པའི་རིམ་པ་ཡང་། །ཨ་ཤད་མེ་ཡིས་རི་བོང་ཅན་བཞུ་བས། །བདེ་ཆེན་ངང་ལ་མི་རྟོག་སྦྱངས་རྗེས་སུ། །འཁོར་ལོ་བཞི་དབུས་རྩ་གསུམ་སྟེང་འོག་ལས། །ཉི་ཟླའི་འགྲོས་ཅན་དབུ་མར་མཉམ་ཞུགས་ཏེ། །དབུས་སུ་རྣམ་འདྲེས་ཨེ་ཝཾ་ཟུང་འཇུག་ནི། །ལྔ་ལྡན་ཆེས་ཕྲ་འོད་གསལ་ངང་ཉིད་ལས། །མཆོག་རབ་རྣམས་ལ་ནམ་མཁའི་གཟུགས་ཅན་ཏེ། །གཞན་ལ་མི་རྟོག་ཞི་གནས་འགྲུབ་པ་ཡིན། །འདི་ལ་གཏུམ་མོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ། བདེ་ཆེན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ། རྩལ་སྦྱོངས་བོགས་འབྱིན་གྱི་འཁོར་ལོ་དང་གསུམ་དུ་གནས་པ་ལས། དང་པོ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་ནི། ལུས་གནད་དང་རྩ་གསུམ་འཁོར་ལོ་བཞི་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས། ལྟེ་བའི་ཐད་ཀྱི་དབུ་མའི་ནང་ན། ཨ་ཤད་རེག་བྱ་ཚ་བ་རྟ་རྔ་ཙམ་ལས་མེ་འབར་བ་སྤྱི་བོ་བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོ་ནས་ཧཾ་ཐུར་དུ་བལྟ་བ་ལ་རེག་པས། བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བབས་ཏེ། དབུ་མ་གང་བས་བདེ་བ་རྒྱས་པའི་ངང་ལ་དར་གཅིག་བསྒོམས་པས། རོ་མའི་དྭངས་མ་དཀར་པོ་དང་། རྐྱང་མའི་དམར་པོ་གཉིས་དབུ་མའི་ཡར་སྣ་མར་སྣ་ནས་ཞུགས་པ་སྙིང་གར་འདྲེས་ཏེ། བདེ་བ་དང་གསལ་བའི་ཨེ་ཝཾ་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་ཐིག་ལེ་གོང་བུ་འོད་ལྔའི་སྣང་བ་ལས་ཇེ་ཕྲར་གྱུར་པ་ལ་སེམས་གཏད་ནས་བསྒོམ་པ་ནི། བདེ་མཆོག་ལས། རྟག་ཏུ་སྙིང་ལ་གནས་པ་ཡི། །ཐིག་ལེ་གཅིག་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་སྒོམ་བྱེད་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ། །ངེས་པར་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་མཐར་ཅི་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པར་བཞག་པས་དབང་པོ་ཡང་རབ་ཁ་ཅིག་དེ་ཉིད་དུ་འོད་གསལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དོན་སྐྱེས་ནས། ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ས་འགྲུབ་བོ། །གཞན་རྣམས་ལའང་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་ཡི
【漢語翻譯】 能夠跏趺坐，並且顯現神通，成就幻化，以及行走迅速等細微成就。那時，五種自性風和在五根中執行的風也都被掌握。五種自性風是：命風、等住風、遍行風、上行風、下泄風。它們的處所是：心、臍、全身、上腹、下腹。五根之風是：在眼、耳、鼻、舌、身各自的根中執行的風。此後，如果不通過努力的修習來調伏脈，就無法成就不可思議的禪定。因此，這裡講述的是：此後，調伏脈的次第是：阿字（ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）、夏字（ཤ，梵文天城體：श，梵文羅馬擬音：śa，漢語字面意思：寂靜）、火（མེ，梵文天城體：अग्नि，梵文羅馬擬音：agni，漢語字面意思：火）以火融化兔子的標記（月亮），在大樂的狀態中修習無分別之後，從四個脈輪的中央，三脈的上下，日月執行般地一同進入中脈，在中脈中混合，埃旺（ཨེཝཾ，梵文天城體：एवं，梵文羅馬擬音：evaṃ，漢語字面意思：如是）雙運，從具有五種特徵的最細微的光明狀態中，對於最殊勝者來說，是具有虛空形象的，對於其他人來說，是成就無分別寂止。這其中有猛厲火智慧之輪，大樂法性之輪，以及勤奮修習增益之輪這三種。與第一種結合起來講述的是：身要和三脈四輪與之前相同，在臍輪正對的中脈中，阿字（ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）夏字（ཤ，梵文天城體：श，梵文羅馬擬音：śa，漢語字面意思：寂靜）觸控到像馬尾一樣燃燒的火，從頂輪大樂輪向下看時，菩提心降下，中脈充滿，在增長安樂的狀態中稍微禪修，羅瑪脈的白色精華和姜瑪脈的紅色精華從兩條脈的上端和下端進入，在心中混合，生起安樂和光明的埃旺（ཨེཝཾ，梵文天城體：एवं，梵文羅馬擬音：evaṃ，漢語字面意思：如是）雙運的體驗。此後，將心專注于從明點光團五種光芒的顯現中變得越來越細微的狀態，進行禪修。如《勝樂》中所說：恒常住在心中的，唯一的明點不會改變，修習它的人，必定會生起智慧。此後，最終安住于沒有任何目標的狀態，有些根器極好的人，就在那時生起光明如虛空般的意義，日夜安住于持續不斷的禪定中，從而成就金剛持的果位。對於其他人來說，也會生起寂止的禪定。
【英語翻譯】 Being able to sit in the lotus position, and manifesting clairvoyance, accomplishing miracles, and achieving minor accomplishments such as swiftness of foot. At that time, the five natural winds and the winds that flow in the five senses are also mastered. The five natural winds are: life wind, equalizing fire, pervading, upward moving, and downward clearing. Their places are: heart, navel, whole body, upper abdomen, and lower abdomen. The winds of the five senses are: the winds that flow in the respective senses of the eyes, ears, nose, tongue, and body. After that, if one does not train the channels through effortful practice, inconceivable samadhi will not be accomplished. Therefore, what is explained here is: After that, the order of training the channels is also: The A (ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無) and Sha (ཤ，梵文天城體：श，梵文羅馬擬音：śa，漢語字面意思：寂靜) and fire melt the rabbit-marked one (moon) with fire, after practicing non-conceptuality in the state of great bliss, from the center of the four chakras, the top and bottom of the three channels, like the movement of the sun and moon, they enter the central channel together, mixing in the center, the union of E-vam (ཨེཝཾ，梵文天城體：एवं，梵文羅馬擬音：evaṃ，漢語字面意思：如是), from the state of the five-fold most subtle clear light, for the most excellent ones, it is the form of space, for others, it is the accomplishment of non-conceptual calm abiding. Among these, there are the wheel of fierce fire wisdom, the wheel of great bliss dharma nature, and the wheel of diligent practice that increases benefit. What is explained in conjunction with the first is: The body posture and the three channels and four chakras are the same as before, in the central channel directly opposite the navel chakra, the A (ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無) and Sha (ཤ，梵文天城體：श，梵文羅馬擬音：śa，漢語字面意思：寂靜) touch the fire burning like a horse's tail, when looking down from the crown chakra, the great bliss wheel, the bodhicitta descends, the central channel is filled, and by meditating briefly in the state of increasing bliss, the white essence of the Roma channel and the red essence of the Kyangma channel enter from the upper and lower ends of the two channels, mixing in the heart, giving rise to the experience of the union of bliss and clarity, E-vam (ཨེཝཾ，梵文天城體：एवं，梵文羅馬擬音：evaṃ，漢語字面意思：如是). After that, focus the mind on the state of becoming increasingly subtle from the appearance of the five lights of the bindu sphere, and meditate. As it is said in Chakrasamvara: The only bindu that always resides in the heart does not change, the person who meditates on it will surely give rise to wisdom. After that, finally abiding in a state where there is nothing to focus on, some people with excellent faculties will at that very moment give rise to the meaning of clear light like the sky, and by abiding in continuous samadhi day and night, they will accomplish the state of Vajradhara. For others, the samadhi of calm abiding will also arise.
============================================================
==================== 第 188 段 ==================== 【原始藏文】 ན་ནོ། །གཉིས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་ནི། ལྟེ་བར་གཏུམ་མོ་ལས་མེ་བྱུང་སྟེ། སྤྱི་བོར་བཾ་གྱི་དབྱིབས་ཅན་གྱི་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པོ་ལ་ཕོག་པ་ལས། དྭངས་མ་དཀར་པོ་བབ། མི་རྟོག་པའི་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས་སྙིང་གའི་དབུས་ན་ཨེ་མཐིང་ག་དང་སྤྱི་བོའི་བཾ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་གོང་བུ་སྲན་མ་ཙམ་ལ་སེམས་བཟུང་བ་དེ་ཡང་ཇེ་ཕྲར་གྱུར་ནས་མཐར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ངང་ལ་གཞག་གོ། །ཐབས་འདིས་རིག་པ་འོད་གསལ་དུ་སོང་ནས་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་བྲལ་ནང་དུ་སྐྱེ་ ཞིང་། སྣང་བ་འོད་ལྔར་གསལ་བ་དང་། རིག་པ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་འགགས་ཏེ། ཞི་གནས་སུ་སོང་བ་དག་དུས་མཉམ་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་ནི། ཆགས་བྲལ་རྣམས། རླུང་དང་ཁམས་གཉིས་དུས་མཉམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བྱེད་པས། ལྟེ་བར་མེ་རླུང་ཨེའི་རྣམ་པ་ལས་ཧཾ་ཞུ་ནས། དབུ་མ་དང་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་ཁྱབ་པར་རླུང་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་ཐུར་འབབ་དང་དམར་པོ་གྱེན་འགྲོ་གཉིས་སྙིང་གར་འདྲེས་པས། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྒོམ་ཞིང་། བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར། ནམ་མཁའི་གཟུགས་ཅན་གཉུག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནང་དུ་ཤར་དུས། རྟོག་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཞི་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་ཅན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་རོལ་པ་ལས། ལྷ་མོའི་པདྨོའི་ཁོང་གསེང་ཨེའི་དབྱིབས་ཅན་ནས་དགའ་བའི་མེ་གཡོས་པས། ཡབ་ཀྱི་རི་བོང་ཅན་ཧཾ་འཛག་པའི་ངང་ལ་དར་ཅིག་བློ་གནས་པ་ནི་དགའ་བའོ། །དེ་ནས་སྤྱི་བོ་ནས་མགྲིན་པར་གཡོས་པ་ཉིད་སྙིང་གར་བབས་པ་ནི་མཆོག་དགའ་འོ། །ལྟེ་བའི་བར་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །གསང་བར་བབས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་འོ། །རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་བུམ་པར་བརྟན་པ་ལ། ཇི་སྲིད་འདོད་པར་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཟླ་བའི་འགྲོས་ཅན་སྟེང་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡས་བརྟན་གྱི་དགའ་བ་བཞིའོ། །སླར་ ཡང་ཡུམ་གྱི་དྭངས་མ་དྲངས་ཏེ། གསང་བ་ནས་ལྟེ་བའི་བར་སླེབ་པ་དགའ་བའོ། །སྙིང་གའི་བར་མཆོག་དགའ་འོ། །དེ་ནས་མགྲིན་པའི་བར་ལྷན་ཅིག་དགའ་བྲལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་འོ། །དེ་ནས་གཅིག་དང་དུ་མ་མེད་པའི་ངང་དུ་བློ་གནས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་གཟུགས་ཅན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཡབ་ལ་འོད་གསལ་ཤར་བ་ལས་གཞན་ཡུམ་ལ་མི་རྟོག་པའི་བདེ་བ་དར་ཅིག་གནས་སོ། །འདི་ནི་གསང་སྔགས་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དག་གིས་ཐབས་ཀྱི་སྙིང་པོར་གསུངས་ཏེ། སྐལ་བ་ཅན་
【漢語翻譯】 那諾。第二個結合起來講的是：在臍輪，拙火產生火。擊中頂輪的具有「വം」（藏文：བཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：വം）字形的圓形明點，降下白色精華。生起無分別的樂，在心間的中央，將藍色的「ཨེ」（藏文：ཨེ，梵文天城體：ऐ，梵文羅馬擬音：ai，漢語字面意思：ཨེ）和頂輪的「വം」（藏文：བཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：വം）融合爲一體，專注于如豆子般大小的團塊，那個也變得越來越細微，最終安住在不作意的狀態中。通過這個方法，覺性變為光明，在空明離戲中產生，顯現為五光，並且與覺性不同的心和心所止息，進入寂止的狀態，這些是同時發生的。第三個結合起來講的是：無貪者們，將氣和脈二者同時做雙運。在臍輪，從火風「ཨེ」（藏文：ཨེ，梵文天城體：ऐ，梵文羅馬擬音：ai，漢語字面意思：ཨེ）的形態中，「ཧཾ」（藏文：ཧཾ，梵文天城體：हं，梵文羅馬擬音：haṃ，漢語字面意思：ཧཾ）融化，遍佈中脈和四個脈輪，氣心的白色明點下流和紅色明點上行二者在心間融合，觀修五種智慧的自性為離戲，並且那個觀修也不作意，當天空般的本初俱生在內顯現時，分別念安住在法性中寂滅的狀態。與有貪者結合業手印講的是：從共同嬉戲中，從明妃蓮花的內部具有「ཨེ」（藏文：ཨེ，梵文天城體：ऐ，梵文羅馬擬音：ai，漢語字面意思：ཨེ）字形的中央，喜樂之火燃起，明妃的懷中「ཧཾ」（藏文：ཧཾ，梵文天城體：हं，梵文羅馬擬音：haṃ，漢語字面意思：ཧཾ）滴流的狀態中，暫時住于意念是喜。然後從頂輪到喉輪移動，降到心間是勝喜。到臍輪之間是離喜。降到秘密處是俱生喜。在金剛寶瓶中穩固，如欲而安住是具有月亮執行之勢，從上到下執行，是增上穩固的四喜。再次迎請明妃的精華，從秘密處到臍輪之間到達是喜。到心間是勝喜。然後到喉間叫做離俱喜。然後到頂輪是俱生喜。然後在無一和多之狀態中安住于意念是：安住在法性天空般的不可思議的智慧中。那時，除了父親顯現光明之外，母親安住在無分別的樂中片刻。這是圓滿成就的大密咒者們所說的竅訣之精華，是具緣者。
【英語翻譯】 Naho. Secondly, explaining in conjunction with the second: In the navel, fire arises from Tummo. From striking the round bindu with the shape of "vaṃ" (Tibetan: བཾ, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Roman transliteration: vaṃ, literal Chinese meaning: वं) at the crown, white essence descends. Having generated non-conceptual bliss, in the center of the heart, focusing the mind on a lump about the size of a bean where the blue "ai" (Tibetan: ཨེ, Sanskrit Devanagari: ऐ, Sanskrit Roman transliteration: ai, literal Chinese meaning: ཨེ) and the "vaṃ" (Tibetan: བཾ, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Roman transliteration: vaṃ, literal Chinese meaning: वं) of the crown are mixed into one, that also becomes thinner and thinner, and finally settles in a state of non-attention. Through this method, awareness becomes clear light, arising within emptiness-clarity-freedom from elaboration, appearances become clear as five lights, and mind and mental events other than awareness cease, entering into a state of calm abiding, all these occur simultaneously. Thirdly, explaining in conjunction with the third: Those without attachment, make the two, wind and element, into simultaneous union. In the navel, from the form of fire-wind "ai" (Tibetan: ཨེ, Sanskrit Devanagari: ऐ, Sanskrit Roman transliteration: ai, literal Chinese meaning: ཨེ), "haṃ" (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Roman transliteration: haṃ, literal Chinese meaning: ཧཾ) dissolves, pervading the central channel and the four chakras, the white bindu of wind-mind descending and the red bindu ascending, the two mixing in the heart, meditating on the nature of the five wisdoms as freedom from elaboration, and that meditation also without attention, when the innate co-emergent, like the form of the sky, arises within, conceptualization abides in the state of peace in dharmata. Explaining in conjunction with the action mudra with attachment: From co-emergent play, from the center of the lotus of the goddess, with the shape of "ai" (Tibetan: ཨེ, Sanskrit Devanagari: ऐ, Sanskrit Roman transliteration: ai, literal Chinese meaning: ཨེ), the fire of joy blazes, in the state of the "haṃ" (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Roman transliteration: haṃ, literal Chinese meaning: ཧཾ) dripping in the lap of the consort, abiding in the mind for a moment is joy. Then, moving from the crown to the throat, descending to the heart is supreme joy. Between the navel is joy-free. Descending to the secret place is co-emergent joy. Being stable in the vajra jewel vase, abiding as desired is having the movement of the moon, moving from top to bottom, is the four joys of increasing stability. Again, inviting the essence of the consort, reaching from the secret place to the navel is joy. To the heart is supreme joy. Then, to the throat is called joy-free co-emergent. Then, to the crown is co-emergent joy. Then, abiding in the mind in the state of non-one and many is: abiding in the inconceivable wisdom like the form of the dharmata sky. At that time, other than the father manifesting clear light, the mother abides in non-conceptual bliss for a moment. This is said to be the essence of the method by those who have fully accomplished the great secret mantra, for the fortunate ones.
============================================================
==================== 第 189 段 ==================== 【原始藏文】 འགའ་ཡི་ལམ་ཡིན་གྱིས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རླུང་སེམས་འཛག་མེད་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་མི་བྱ་སྟེ། ཕས་ཕམ་པས་གོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། གསང་བ་ཤེས་རབ་དབང་བསྐུར་ནི། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་བླང་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །མདོ་རྒྱུད་ཐབས་མཐུན་པར་སྦྱར་བ་ནི། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་རླུང་དང་ནི། །ཕྱི་རོལ་དམིགས་པའི་རྟེན་ལ་སེམས་བཟུང་བས། །ཞི་གནས་སྒྲུབ་དང་འདི་ནི་མཚུངས་པར་བསྟན། །ཁ་ཅིག་རྩ་རླུང་ཕྱི་རོལ་པ་ལའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལམ་དམན་པའོ་སྙམ་ན། ཉི་མའི་སྙིང་པོའི་མདོ་དང་། མཛོད་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དག་ལས། རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་རླུང་བསྒོམས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་དེ་ཡང་དམན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སུ་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་མཐུན་པས་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཐབས་དེས་འགྲུབ་པའི་རང་གསལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་ཡོད་པ་ཤར་བ་ཉིད་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཐབས་དེས་འགྲུབ་པའི་ལྷག་མཐོང་ཡེ་ཤེས་ནི། །གསལ་བདེའི་ངང་དེར་གནས་དང་མི་གནས་དང་། །ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་མཚོན་བརྗོད་འདས་པའི་མདངས། །རང་རིག་སྤྲོས་བྲལ་དྭངས་གསལ་ལྷག་གེ་བ། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །དྭངས་གསལ་མི་གཡོ་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན། །ཀུན་རྟོག་རྙོག་བྲལ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་སྟེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་དུ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངོ་སྤྲད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཏེ་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །བདག་ཅག་གི་བླ་མ་དམ་པ། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལྟར་བཞེད་དེ། སྔར་རླུང་གི་དུས་གསལ་བའི་རིག་པ་རྟོག་མེད་དང་ཐིག་ལེའི་དུས་བདེ་བའི་རིག་པ་གསལ་བ་གཉིས་ཀྱི་ངང་དེ་ན། རང་གི་རིག་ངོ་དེ་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟས་པས། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཙམ་དུའང་གནས་མི་གནས་སུ་མི་འདུག །གསལ་སྟོང་རང་རིག་གི་ངོ་བོར་ཡིན་མིན་དང་ཡོད་མེད་དུ་མི་འདུག །དཔེས་མི་མཚོན་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་དོན་རང་སངས་རང་ རིག་དྭངས་ལ་མི་གཡོ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ། གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ། རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ཡངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་རང་རིག་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོ་སྤྲོད་མཛད་ཅིང་རྫོགས་པ་ཆེན་
【漢語翻譯】 這是某些人的道路，但不是所有人的，因為他們沒有掌握風和心識的無漏。特別是，不應以梵行來做，因為會被失敗所玷污。《道燈論》中說：「秘密智慧灌頂，不應以梵行來接受。」將經和續以方便的方式結合起來，經和論典中說，通過風和外境的所緣來保持心，這與修習止觀是相同的。有些人認為，因為外道也有氣脈，所以這是低劣的道。但是，《日藏經》和《俱舍論》等大小乘的經論中，作為對治分別念而修習風，說能生起三摩地，那也會變成低劣的。因此，經和續在生起三摩地的方法上是一致的，沒有矛盾。現在，介紹通過該方法實現的自顯俱生智，它本身就存在於自身之中。通過該方法實現的勝觀智慧是：在明樂的狀態中，住與不住，有與無，是與非，超越了表述和言語的光輝，自知離戲，清澈明亮，無邊無際，沒有方向，如同虛空一般，清澈明亮，不動搖，如同日月之輪，遠離分別唸的渾濁，如同大海一般，自生智慧，心性光明，聖者們所介紹的法身，俱生，應恒常修習。我們神聖的上師，吉祥法王仁波切，是這樣認為這四種大手印的智慧的：以前，在風的時期，明亮的覺性是無分別的，在明點的時期，快樂的覺性是明亮的，在這兩種狀態中，深深地注視著自己的覺性，即使只是在樂明無分別的狀態中，也不會停留在住與不住之中。在明空自知的體性中，也不會停留在是與非、有與無之中。無法用比喻來形容，超越了思維和言語的意義，自證自 覺清澈而不動搖，如同大海一般。明亮而沒有分別念，如同日月之輪。沒有邊際和偏頗，如同廣闊的虛空。心和心所的戲論寂滅的自知，這本身就被介紹為法身大手印自生智慧，以及大圓滿。
【英語翻譯】 This is the path for some, but not for all, because they have not gained mastery over the wind and mind's non-leakage. In particular, it should not be done with celibacy, as it will be stained by defeat. The Lamp for the Path says, "Secret wisdom empowerment should not be received with celibacy." Combining Sutra and Tantra in a skillful way, the Sutras and Shastras say that by holding the mind on the support of wind and external objects, this is shown to be the same as practicing calm abiding. Some think that because outer paths also have channels and winds, it is an inferior path. However, the Essence of the Sun Sutra and the Treasury, etc., in the Sutras and Shastras of both the Great and Small Vehicles, meditating on wind as an antidote to conceptual thought, which says that samadhi arises, that would also become inferior. Therefore, Sutra and Tantra are in agreement on the method of generating samadhi, so there is no contradiction. Now, introducing the self-illuminating co-emergent wisdom that is accomplished by that method, which itself exists within oneself. The wisdom of insight accomplished by that method is: In the state of clear bliss, dwelling and not dwelling, being and non-being, being and non-being, the radiance that transcends expression and speech, self-aware, free from elaboration, clear and bright, boundless, without direction, like the sky, clear and bright, unmoving, like the orb of the sun and moon, free from the turbidity of conceptual thought, like the ocean, self-born wisdom, the luminosity of mind itself, the Dharmakaya introduced by the holy ones, co-emergent, should always be meditated upon. Our holy lama, the glorious Dharma Lord Rinpoche, holds this wisdom of the four great seals in this way: Previously, in the time of wind, the clear awareness is non-conceptual, and in the time of bindu, the blissful awareness is clear, in those two states, by gazing deeply at one's own awareness, even just in the state of bliss-clarity-non-conceptuality, it does not remain in dwelling or non-dwelling. In the nature of clear-emptiness self-awareness, it does not remain in being or non-being, being or non-being. Inexpressible by example, the meaning that transcends thought and speech, self-awakened self- awareness, clear and unmoving, like the ocean. Clear and without conceptual thought, like the orb of the sun and moon. Without limit and partiality, like the vast expanse of the sky. The self-awareness in which the elaboration of mind and mental factors is pacified, that itself is introduced as the Dharmakaya Mahamudra self-born wisdom, and the Great Perfection.
============================================================
==================== 第 190 段 ==================== 【原始藏文】 པོ་དང་། དབུ་མ་ཆེན་པོ་དང་། སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་སྙིང་པོ་དང་། ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ངོ་བོ་དང་། སྤྲོས་པ་མ་ལུས་ཞི་བའི་ཞི་བྱེད་དང་། གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ་གསུང་། ཁོ་བོས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པའི་དོན། མདོ་རྒྱུད་ན་དེ་ལྟར་བཞུགས་པ་ལེགས་པར་མཐོང་སྟེ། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། བསྒོམ་པ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དངོས། །བསྒོམས་པ་ཉིད་ནི་སྒོམ་པ་མིན། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པས། །སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རིམ་པ་ལས། རྟག་དང་ཆད་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །ཡང་དག་དོན་དུ་གཉིས་མེད་གཟིགས། །དངོས་པོ་དང་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །གཉིས་སུ་མེད་པར་མཉམ་པར་བསྒོམ། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཐ་དད་དང་། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་ལས་འདས་པ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །རོ་གཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་བརྗོད། །རང་བཞིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི། །ཤེས་རབ་ཆར་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་པ་དང་། གསང་བ་ གྲུབ་པ་ལས། ཤེས་རབ་ལྷ་མོ་བླ་ན་མེད། །འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བརྗོད། །གལ་ཏེ་ཤེས་ནས་བསྒོམ་གྱུར་ན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རིམ་པ་ལས། རང་བཞིན་རྣམ་དག་མ་གོས་པ། །གཉིས་མེད་དོན་ནི་དམ་པ་གང་། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མི་འཇིགས་པ། །དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད། །ཅེས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འདི་ནི་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་འཁོར་ལོ་ལས། གཞི་རྩ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རང་བཞིན་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། བདེ་མཆོག་ལས། གང་ཕྱིར་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །འོད་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་དོན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གང་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། ཀུན་དུ་རྟོག་པས་མ་བརྟགས་པ། །རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཡི་ཡིད། །དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་བྱེད་མེད། །དམིགས་པ་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། །ཅེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། དམིགས་པ་མེད་ཅིང་མཚན་མ་མེད། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་མེད། །སྐྱེ་མེད་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཟབ་ ཅིང་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་བཀའ་ལུང་གིས་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་པས། ཐར་པ་འདོད་པའི་མཁས་པ་དག་གིས་རྟག
【漢語翻譯】 以及大圓滿、結合六支之精華、道果及其果實之體性、息滅一切戲論之寂止者，以及證悟實相之智慧波羅蜜多，也是如此宣說的。我對於稍微生起體驗之意義，也善見經續中如此安住，從《密集金剛》中說：「無修即是真實修，修持本身非為修，如是實有與非有，修持無有對境也。」以及《不可思議次第》中說：「常斷之差別，于真實義中見無二，實有與空性，無二平等而修持，世俗勝義各異與，二與非二皆超越，方便智慧大瑜伽，一味無二如是說，無自性之自性，智慧之雨乃真實住。」以及《秘密成就》中說：「智慧天女無上者，此乃名為波羅蜜，若能知已而修持，眾生皆得解脫也。」以及《不可思議次第》中說：「自性清凈無垢染，無二之義為何者，不生且無有怖畏，此乃大手印是也。」以及《智慧成就》中說：「名為普賢如是說，亦名大手印，名為明鏡智慧，此當知為法身。」以及《寶性輪》中說：「無有根基之智慧，乃是自性清凈之見。」以及《勝樂》中說：「何為實有與非有，光明離戲論之義，當知俱生為何者。」以及《智慧光明莊嚴經》中說：「未以分別而思擇，不住任何處之心，無有憶念亦無作意，無有對境我頂禮。」以及《三摩地王經》中說：「無有對境亦無相，無有分別亦無戲，無生即是真如性。」以及《母經》中說：「善現一切法自性甚深且無戲論。」等等教言所信解，希求解脫之智者們當恒常...
【英語翻譯】 and the Great Perfection, the essence of the union of the six branches, the nature of the Path with its Fruit, the pacifier that pacifies all elaborations, and the Perfection of Wisdom that realizes the ultimate meaning of reality, are also said to be such. I, too, have seen well that it is so abiding in the Sutras and Tantras, regarding the meaning of having generated a slight experience. From the Guhyasamaja it says: "Non-meditation is the actual meditation. The very act of meditating is not meditation. Thus, through existence and non-existence, meditation is without an object." And from the Unthinkable Sequence it says: "The distinctions of permanence and annihilation, in the true meaning, see as non-dual. Existence and emptiness itself, meditate equally as non-dual. Conventional and ultimate, different and, beyond two and not two, skillful means and wisdom, great yoga, are said to be of one taste, non-dual. The rain of wisdom, of the nature of no-nature, truly abides." And from the Secret Accomplishment it says: "The wisdom goddess is supreme. This is called the Paramita. If one knows and meditates, all beings will be liberated." And from the Unthinkable Sequence it says: "The naturally pure, undefiled, what is the meaning of non-duality? Unborn and without fear, that is the Great Seal." And from the Accomplishment of Wisdom it says: "It is said to be Samantabhadra, and it is also called the Great Seal. It is called Mirror Wisdom, this should be known as the Dharmakaya." And from the Precious Wheel it says: "The wisdom without a basis is the view of natural purity." And from the Chakrasamvara it says: "Because what is existent and non-existent, the meaning of luminosity and freedom from elaboration, should be known as co-emergent." And from the Sutra of the Ornament of Wisdom Light it says: "Not examined by complete thought, the mind that does not abide anywhere, without memory and without attention, I prostrate to the one without an object." And from the King of Samadhi it says: "Without an object and without characteristics, without concepts and without elaboration, the unborn is suchness." And from the Mother it says: "Subhuti, all phenomena are naturally profound and without elaboration." Believing in these and other teachings, the wise who desire liberation should always...
============================================================
==================== 第 191 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རོལ་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་གང་དང་གང་ཤར་ཡང་། །གནས་ལུགས་ངང་དེར་ཆུ་ལ་རླབས་བཞིན་གྲོལ། །གློད་པས་རང་བཞིན་ངང་དྭངས་མ་ཤོར་གཅེས། །དེ་ལྟར་ཟབ་ཞི་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པ་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་བའི་ངང་ལ་བསྒོམ་དུས་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའི་རྟོག་པ་ཤར་ན། ཤར་བ་ངོས་བཟུང་ལ་རྗེས་མི་འབྲང་། ངོ་བོ་མི་དགག །རང་ཞི་ལ་གློད་ནས། བསྒོམ་པ་སྔ་མའི་ངང་དྭངས་མ་ཤོར་བར་བྱས་པས། རྣམ་རྟོག་རྦ་རླབས་འདྲ་བ་འོད་གསལ་གྱི་ངང་དེར་རང་ཞིར་འགྲོ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ལས་བྱུང་ཞིང་དེའི་ངང་དུ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཐ་དད་མེད་པའོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་གཉུག་མ་རྡོ་རྗེའི་མགུར་བཞེངས་པ། ཇི་སྲིད་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོས་པ། །དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། །ཞེས་པ་དང་། ཆུ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་གཅིག་པུར་ཞོག །འགྲོ་འོང་ང་ཡིས་མི་ལེན་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་དང་། །མ་ཡེངས་རེ་དོགས་ཆད་ན་སྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མཚན་མ་ཅི་སྐྱེས་ ཀྱང་། །གང་ལྟར་འདི་ལྟར་གཞག་ཅེས་མི་དམིགས་པར། །གཞི་གཞག་དེ་ལྟར་བཞག་ན་ཡེང་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེའང་ལས་དང་པོ་པ་ཡེངས་ན་དེ་མ་ཐག་རྟོགས་པ་སྔ་མའི་ངང་ལ་བཞག་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ཉིད་ལ་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །སླར་ཡང་དེ་ལ་བླན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡང་། མ་བྱིང་མ་རྨུགས་རྒོད་པར་མ་གྱུར་ཅིང་། །མ་ཆགས་མི་གཡོ་རྒྱུ་བ་ཀུན་དང་བྲལ། །བསམ་གཏན་དྭངས་པས་ཤེས་རབ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྒོམ། །འདི་ནི་ཡང་ཟབ་སྙིང་པོའི་གདམས་པ་ཡིན། །རླུང་ངམ། ཁམས་སམ། རིག་པ་གང་བདེ་རང་བབས་སུ་བསྒོམ་པ་གང་གི་དུས་ནའང་། ཤེས་པ་མ་བྱིང་བ་མ་རྨུགས་པ། རྟོག་པ་མི་རྒོད་པ། སྒོམ་ཉམས་ལ་མ་ཆགས་པ། ངང་ལས་མི་གཡོ་བ། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་ཚོར་བ། དྭངས་གསལ་ཕྱེད་ལ་རྟོག་པས་མ་བསླད་པར་བསྒོམ་མོ། །དེའང་རྟོག་དཔྱོད། དགའ་བདེ་ལ་ཆགས་པ། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་རྣམས་བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །དབུགས་ནི་རྒོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རྟོག་གི་རྟ་ཡིན་པས་སྐྱོན་དུ་གཞག་གོ། །དེ་ལྟར་གཏིང་གསལ་གྱི་ངང་ལ་གནས
【漢語翻譯】 應當如此修習。對於如此修習的瑜伽士，介紹嬉戲為心的莊嚴是：無論生起何種有相的分別念，都在本性中如水波般消解。放鬆，珍愛不要失去自性清凈。像這樣，在無有深寂、舒捲，如同大海般的境界中修習時，如果生起向外散亂的分別念，不要追隨已生起的念頭，不要否定其體性，而要放鬆于自性寂滅中，如此不失去先前修習的清凈狀態。如此一來，如波濤般的分別念便會在光明境界中自滅，因為是從心性中生起，並在其境界中消解，故無有差別。大婆羅門唱誦了本初金剛歌：『只要是從心中散發出的，那便是怙主之自性。水和波浪是不同的嗎？』以及『水和火焰，安住于自明一味中，我既不取也不捨其來去。』以及《普作王續》中說：『無有修習之法性即菩提，若無散亂、希冀、疑慮，即是修習。』以及『于無生之法性菩提中，無論生起心與心所的何種相狀，無論如何，不執著于「應如此安住」，若能如此安住于基位，則無有散亂。』如是。對於初學者來說，如果散亂，應立即安住于先前覺悟的境界中。《經莊嚴論》中說：『將心專注于所緣境，不應令其散亂。若迅速覺察到散亂，應再次繫於彼。』如是。如何修習呢？不昏沉、不遲鈍、不掉舉，不執著、不動搖、遠離一切流動。以清凈的禪定，智慧之流不斷絕，修習自生俱生智。這是極深要的心髓教言。無論何時，無論是風、脈、明點還是覺性，都應在舒適自然的狀態中修習。覺性不昏沉、不遲鈍，分別念不掉舉，不執著于修習體驗，不從本性中動搖，不覺知呼吸的流動，在清澈透明的狀態中不被分別念所染污地修習。其中，尋思、喜樂的執著、呼吸的出入都是禪定的過失。呼吸是掉舉之因，是分別唸的駿馬，因此被視為過失。如是安住于澄澈透明的境界中。
【英語翻譯】 One should meditate in this way. For the yogi who meditates in this way, the introduction to frolicking as the ornament of the mind is: Whatever conceptual thoughts of characteristics arise, they are liberated in that state of being like waves in water. Relax, cherish not losing the natural state of purity. Like this, when meditating in a state like an ocean, without depth or tranquility, without expansion or contraction, if thoughts that scatter outwards arise, do not follow the arising thought by identifying it, do not negate its essence, but relax into self-pacification, and thus do not lose the purity of the previous meditation. In this way, conceptual thoughts like waves will self-pacify in that state of luminosity, because they arise from the nature of mind and are liberated in its state, therefore there is no difference. The Great Brahmin sang the song of the Primordial Vajra: 'As long as it emanates from the mind, that is the nature of the Protector. Are water and waves different?' And, 'Water and fire, abide in the self-luminous one taste, I neither take nor abandon its coming and going.' And, from the All-Creating King Tantra: 'The nature of reality without meditation is enlightenment, and meditation is when there is no distraction, hope, or doubt.' And, 'In the unborn nature of reality, enlightenment, whatever characteristics of mind and mental events arise, in any case, without fixating on "one should abide like this," if one abides in the ground in that way, there is no distraction.' Thus it is. For a beginner, if distracted, one should immediately abide in the state of previous realization. The Ornament of the Sutras says: 'Having fixed the mind on the object of focus, one should not let it be distracted. Having quickly recognized distraction, one should apply it to that again.' Thus it is. How to meditate? Without dullness, without drowsiness, without agitation, without attachment, without wavering, separated from all movement. With pure samadhi, the stream of wisdom is uninterrupted, meditate on the spontaneously born coemergent wisdom. This is the innermost heart essence instruction. Whenever, whether it is wind, elements, or awareness, one should meditate in a comfortable and natural state. Awareness is not dull, not drowsy, conceptual thoughts are not agitated, not attached to the experience of meditation, not wavering from the natural state, not perceiving the movement of breathing in and out, and one should meditate in a clear and transparent state without being defiled by conceptual thoughts. Among these, discursive thought, attachment to joy and pleasure, and the exhalation and inhalation of breath are faults of samadhi. Breath is the cause of agitation, it is the horse of conceptual thought, therefore it is regarded as a fault. Thus, abide in a clear and transparent state.
============================================================
==================== 第 192 段 ==================== 【原始藏文】 ་དུས། རང་བྱུང་འོད་གསལ་གྱི་ཤེས་རབ་དང་དབྱེར་མེད་པས་ཤེས་རབ་ རྒྱུན་ཆད་མེད་དེ་དོན་འདི་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་རྫོགས་པ། དེ་ལས་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །ཉིན་མཚན་ཏིང་འཛིན་ཕྱད་པར་འགྲོ་བ་དང་། །གཟུངས་སྤྲིན་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ཁོང་ནས་འཆར། །མ་ནོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཉིད་གོམས་པ་ལས། ཆུ་དྭངས་པར་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར། རིག་པ་དྭངས་པའི་ཆ་ལས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། རི་དང་ཁང་པས་བར་དུ་ཆོད་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་མཐོང་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང་། ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་གིས་འདའ་བ་དང་། ཚིག་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་དང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ནས་འཆར་རོ། །ཐབས་འདིས། རྩ་རླུང་ལས་རུང་ཡོན་ཏན་ཚོགས་འཕེལ་བས། །ས་རྣམས་གོང་བགྲོད་གྲུབ་པ་རྣམ་གཉིས་ཐོབ། །དེ་ཕྱིར་འདི་འདྲའི་གནད་ལ་གོམས་པར་མཛོད། །རྩ་དང་རླུང་ལས་སུ་རུང་བས། ལུས་སེམས་ལ་དགའ་བདེ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྤྲུལ་བསྒྱུར་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཐོབ་ཅིང་། ས་དང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཀྱང་ཐོབ་ལ། གནས་སྐབས་ཀྱི་གྲུབ་པ། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད་དང་། མཐར་ཐུག་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་འཐོབ་བོ། །གྲུབ་པ་བརྒྱད་ནི། མཁའ་སྤྱོད་རལ་གྲི་རི་ལུ་དང་། །རྐང་མགྱོགས་བུམ་པ་གནོད་སྦྱིན་ཁོལ། །བཅུད་ ལེན་དང་ནི་མིག་སྨན་ནོ། །དེ་ལ་མཁའ་སྤྱོད་ནི་མི་འཆི་བར་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ནུས་པའོ། །རལ་གྲི་ནི། དེས་དགྲའི་དཔུང་དུ་མ་འཇོམས་ནུས་པའོ། །རི་ལུ་ནི་སྨན་འགའ་ཞིག་བསྒྲུབས་པ་དེ་ལག་ཏུ་ཐོགས་པས་ལུས་མི་སྣང་བའོ། །རྐང་མགྱོགས་ནི། མཆིལ་ལྷམ་གྲུབ་སྟེ་གྱོན་པས་ཡུད་ཙམ་ལ་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་འཁོར་བའོ། །བུམ་པ་ནི་དེའི་ནང་དུ་ཟས་ནོར་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་ཟད་མི་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་། །གནོད་སྦྱིན་ཁོལ་པོ་ནི། དེས་བྲན་བྱེད་པས་ཅི་བསྒོ་བ་སྒྲུབ་ཅིང་། མི་འབུམ་ཕྲག་གིས་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་བྱ་བ་ཉིན་གཅིག་ལ་འགྲུབ་པའོ། །བཅུད་ལེན་ནི་ཚེ་ཉི་ཟླ་དང་མཉམ། སྟོབས་གླང་པོ་དང་མཉམ། མདངས་པདྨ་དང་མཉམ། ལྡང་བ་ཤིང་བལ་ལས་ཡང་བའོ། །མིག་སྨན་ནི་མིག་ལ་བྱུགས་པས་ས་འོག་གི་གཏེར་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའོ། །ད་ནི་ཚུལ་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ནི། གང་ལ་གནད་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ཚིག་ཏུ་ཤོར། །རྟོག་པའི་བཟོ་རྒྱས་མཐའ་བྲལ་གདེང་བཅས་ཏེ། །རྣམ་རྟོག་ཅི་སྐྱ
【漢語翻譯】 之時，與自生光明之智慧無別，故智慧 恒常不斷，此義恒常修習之。如是修習圓滿，由此生眼與現量， 日夜禪定增長，陀羅尼云智慧日于內生。無錯亂之禪定此若串習之，如水清澈現影像，覺性清澈之分生現量，山與房屋雖為間隔亦如實見彼方之境等，無有遮障之神通眼，日夜周匝以一禪定度過，不忘廣大詞義之陀羅尼，以及止觀之智慧于內生焉。以此方便，脈氣堪能功德聚增長，地等向上行持獲得二種成就。是故於此等要訣當串習之。脈與氣堪能故，身心有喜樂，禪定與，幻化等之功德多獲得，地與道之功德不可思議者等亦獲得，以及暫時之成就，共同之悉地八，究竟殊勝之悉地獲得佛之地。八成就者為：飛行寶劍藥丸及，足疾寶瓶夜叉使，服食眼藥是也。其中飛行者，即不死而能住于虛空也。寶劍者，即以此能摧毀眾多敵軍也。藥丸者，即修持某些藥物，手持之則身體隱形也。足疾者，即成就鞋子，穿之則頃刻環繞大海也。寶瓶者，即其中食物、財富、衣服等資具用之不竭也。夜叉使者，即以此為仆，故凡所吩咐皆能成辦，需千萬人方能成辦之事一日即可完成也。服食者，即壽命與日月同，力氣與象同，光彩與蓮花同，輕盈勝於木棉也。眼藥者，即涂于眼上，則能見地下之寶藏等也。今說遮破其他之邪分別：於何無有要訣離戲論而落於言辭，分別之工巧增長無邊際且具自信，分別念無論生起什麼
【英語翻譯】 At that time, being inseparable from the wisdom of self-arisen luminosity, wisdom Continues without interruption, always meditate on this meaning. When such meditation is perfected, eyes and direct perception will arise from it, Day and night, meditative absorption will increase, and the clouds of dharani and the sun of wisdom will arise from within. By familiarizing oneself with this unmistaken meditative absorption, just as reflections appear in clear water, clairvoyance arises from the clear aspect of awareness, and even though mountains and houses may be in the way, one directly sees other realms and so forth, the unobstructed eye of miraculous power, passing days and nights in a single meditative absorption, the dharani that does not forget vast words and meanings, and the wisdom of shamatha and vipashyana arise from within. By this method, the qualities of the channels and winds become workable and the accumulation of qualities increases, By progressing upwards through the levels, one obtains the two kinds of accomplishment. Therefore, familiarize yourself with such key points. Because the channels and winds become workable, one obtains joy and happiness in body and mind, meditative absorption, and many qualities such as transformation, and one also obtains immeasurable qualities of the levels and paths, as well as temporary accomplishments, the eight common siddhis, and ultimately, the supreme siddhi, the level of Buddhahood. The eight siddhis are: flying, sword, pill, and, swift feet, vase, yaksha servant, elixir and eye medicine. Among them, flying is the ability to live in the sky without dying. The sword is the ability to destroy many enemy forces with it. The pill is that by practicing certain medicines, holding it in one's hand makes the body invisible. Swift feet are that by accomplishing shoes and wearing them, one can circle the ocean in an instant. The vase is that inexhaustible resources such as food, wealth, and clothing arise within it. The yaksha servant is that by making him a servant, he accomplishes whatever is commanded, and a task that would require millions of people to accomplish can be completed in a single day. The elixir is that life is equal to the sun and moon, strength is equal to an elephant, radiance is equal to a lotus, and lightness is lighter than cotton. Eye medicine is that by applying it to the eyes, one can see underground treasures and so forth. Now, refuting other wrong conceptions: Whatever lacks essence falls into words devoid of elaboration, the craftsmanship of conceptualization increases, boundless and confident, whatever conceptual thoughts arise.
============================================================
==================== 第 193 段 ==================== 【原始藏文】 ེས་སྐྱེ་འགག་གྲངས་བཏབ་ཀྱང་། །གནས་ལུགས་དོན་དང་རྒྱང་རིང་གནམ་ས་བཞིན། །དེང་སང་གི་བསམ་གཏན་པ་ཁ་ཅིག་ད་ལྟའི་རིག་པ་འོལ་འགྱུ་འཕྲེང་གསུམ་པོ་འདི་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས། གང་ཤར་ཅི་འགྱུས་སེམས་སུ་ངོ་ཤེས་ན་དེས་ཆོག་ཅེས། སྐྱེ་འགག་གྲངས་སུ་འདེབས་པ་རྣམས་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ཀྱི་ དོན་དང་གནམ་ས་བས་ཀྱང་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མུན་པ་ཅན་ཁ་ཅིག །ཟང་ཐལ་ཆིག་རྫོགས་འབྲེལ་ཐག་ཆོད་པ་ཡི། །ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་བར་མཚམས་ངོས་བཟུང་ནས། །དོན་མཐོང་འདོད་པས་དོན་མེད་ཕྱིན་ཅི་ལོག །ཡང་ཁ་ཅིག་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ཟང་ཐལ་ཆིག་རྫོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྗེན་པ་འདི་ལ། སྐད་ཅིག་གང་ཤར་འབྲེལ་ཐག་ཆད་དེ་བར་མེད་ཧ་རེ་བ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་དེ་དོན་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། དེའི་ངང་ལ་འཕྲོ་གནས་ཅི་བྱུང་ཡང་ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡང་ཡིད་ཆེས་པའི་རྒྱུད་ལུང་དངོས་ནི་མེད། གཞན་དག་དེའི་ར་མདར་བློག་ནས་ངེས་ཤེས་བྱེད་དེ། སྙན་རྒྱུད་ཡིན་ཡང་དོན་དང་མ་འབྲེལ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ངོས་གཟུང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །སྔ་ཕྱི་བསྒོམ་མིན་བར་དེར་སུ་ཡིས་བཅུག །དེ་འདྲའི་ལམ་ངན་མདོ་རྒྱུད་དང་འགལ་བས། །ཐར་པ་འདོད་ན་རིང་དུ་སྤང་བར་བྱ། །མ་འགགས་མ་སྐྱེས་ངོས་བཟུང་བའི་བར་དེར་བསྒོམ་དུ་འགའ་ཞིག་གིས་བཅུག་པ་མེད་དེ། དེ་གསུམ་རིག་པར་མཚུངས་ན། བླང་དོར་གཉིས་བྱེད་པའང་མདོ་རྒྱུད་དང་འགལ་བས་སྤང་བྱ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག །རབ་ཀྱིས་སོར་གཞག་འབྲིང་གིས་ངང་ལ་བསྐྱངས། །ཐ་མས་སོ་སོར་རྩལ་སྦྱངས་ཞེས་སྨྲ་བ། །མུན་པའི་བློ་ཅན་སྔོན་མེད་གླང་ཆེན་ཞིག །གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དེ་གཅིག་པུས་ཆོག་སྟེ། བྱས་པས་ལན་པ་ ཡིན། དེས་ན་རབ་ཀྱིས་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་རང་སོར་ཐ་མལ་དུ་བཞག །འབྲིང་གིས་སྐྱོན་ཡོན་ཕྱེད་ནས་ས་ལེ་ཧྲིག་གེའི་ངང་ལ་བསྒོམས་པས་ཕྱིས་འཆར། ཐ་མས་འགྱུ་བའམ་གནས་པ་གང་རུང་གཅིག་ནས་བསྐྱངས་པས། ཕྱིས་འབྲིང་དང་རབ་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་མུན་པ་ཅན་དག་སྨྲའོ། །གཤིས་ལ་དེ་གསུམ་གང་གནས་པ་ཡིན། མི་གནས་པ་བསྒོམས་ནས་གཟོད་གནས་སུ་རེ་ན་མི་སྲིད་དེ། སོལ་བ་ནག་པོ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །སོར་གཞག་ཀྱང་རབ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་བརྒྱུད་དུས་དེ་འབའ་ཞིག་ཡོད་པས་འཁོར་བ་དང་། ཐ་མལ་པ་ཡང་གྲོལ་བར་རིགས་པ་དང་། བཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པ་དང་། གཏི་མུག་ལུང་མ་བསྟན་ལ་སྒོམ་དུ་རེ་བ་ཁྱོད་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐལ་བ་མེད་པ་ཞིག་སྟེ། ཕ
【漢語翻譯】 雖計數生滅之量，然與實相之義如天地般遙遠。如今有些禪修者認為，現在的覺知，這模糊、流動、清晰的三者本是無所造作的，無論顯現什麼、變化什麼，在心中認識到就足夠了。然而，將生滅計數，與實相之義，比天地還要遙遠。又有些愚昧之人，執著于通透、圓滿、斷絕關聯的，于清晰明瞭的間隙中執取，想要見實相，卻徒勞無益，適得其反。又有些人認為，現在的覺知，這通透、圓滿的本性，剎那間顯現，斷絕關聯，毫無間隙，任何事物都無法成立，這便是自生智慧。無論發生什麼，都清晰明瞭地安住其中，然而這並沒有可信的經續依據。其他人則在其邊緣徘徊，尋求定解，即使是口耳傳承，也與實義不符，顯得顛倒錯亂。為何如此呢？因為剎那間的執取會發生改變。前後之間，誰允許將非禪修置於其中？如此惡道與經續相違，若欲解脫，應遠離之。無滅無生，于執取之間的空隙，無人允許禪修于其中。若三者于覺性上相同，取捨二者也與經續相違，故應捨棄。又有些人說：上等者安住本位，中等者于狀態中提升，下等者各自勤修。此乃愚昧之人的言論，如前所未有之巨象。什麼也不作意，僅此一點就足夠了，因為有所作為反而會適得其反。因此，上等者將現在的覺知安住于本位，保持平常心。中等者區分優缺點，于清晰明瞭的狀態中禪修，之後自會顯現。下等者于流動或安住中任選其一進行修持，之後會轉變為中等或上等，愚昧之人如是說。這三種狀態哪一種是本性所固有的呢？若本無此性，卻希望通過禪修而獲得，則絕無可能，如同黑炭無法變成其他東西一樣。安住本位也並非上等，因為輪迴流轉時一直如此，所以是輪迴。平常人也應能解脫。能安住者與所安住者相違，故無法成立。對於愚昧無記的狀態，卻希望通過禪修而解脫，你這樣的人是沒有佛法緣分的。
【英語翻譯】 Even if counting the number of arising and ceasing, it is as far from the meaning of reality as heaven and earth. Some meditators nowadays think that the present awareness, these three vague, flowing, and clear aspects, are free from elaboration. Whatever arises, whatever changes, it is enough to recognize it in the mind. However, counting the arising and ceasing is farther from the meaning of reality than heaven and earth. Also, some ignorant people cling to the transparent, complete, and disconnected, grasping at the clear and distinct gaps, wanting to see the meaning, but in vain, achieving the opposite. Some others think that the present awareness, this transparent and complete nature, appearing in an instant, disconnected, without any gap, where nothing can be established, is the self-arisen wisdom. Whatever arises or remains in that state, they practice it clearly and distinctly, but there is no authentic tantric scripture to support this. Others linger on its edge, seeking certainty, but even if it is an oral transmission, it does not correspond to the meaning, appearing upside down. Why is that? Because grasping at the moment changes. Who allows non-meditation to be placed in between the before and after? Such a bad path contradicts the sutras and tantras, so if you want liberation, you should stay away from it. No cessation, no arising, no one allows meditation in the gap between grasping. If the three are the same in awareness, then taking and rejecting are also contrary to the sutras and tantras, so they should be abandoned. Also, some say: the best stay in their own place, the middle improve in their state, and the worst practice separately. These are the words of ignorant people, like an unprecedented elephant. Not thinking about anything, that alone is enough, because doing something will backfire. Therefore, the best keep the present awareness in its own place, maintaining ordinariness. The middle distinguish between good and bad, and meditate in a clear and distinct state, and then it will appear later. The worst cultivate from either flowing or staying, and then they will become middle or best, so say the ignorant. Which of these three states is inherent in nature? If it is not inherent, but you hope to obtain it through meditation, it is impossible, just as black charcoal cannot be turned into anything else. Staying in place is not the best, because it has always been like this during the cycle of samsara, so it is samsara. Ordinary people should also be able to be liberated. The one who can stay and the one who stays are contradictory, so it cannot be established. Hoping to be liberated through meditation in a state of ignorance and non-indication, you are someone who has no connection to the Dharma.
============================================================
==================== 第 194 段 ==================== 【原始藏文】 ྱི་རོལ་པས་ཀྱང་དེ་སྐད་མི་སྨྲ་བས། སྔོན་མེད་པའི་གཉིས་འཐུངས་འགྱིང་བ་ཞིག་གོ། །ལམ་ཡང་དག་པར་ཚོགས་གཉིས་ཐབས་ཤེས་སུ་འབྲེལ་དགོས་ན། དེ་མེད་པས་བསྟན་པ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་འདོད་ན་དེ་ལས་བཟློག་དགོས་པར་ཤེས་པས། མདོ་རྒྱུད་གཟིགས་ལ་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལམ་ངན་རྣམས་སྤང་བར་དོན་བསྡུ་བ་ནི། གཞུང་ལུགས་ཀུན་ལས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མཆོག །ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་གནས་ལུགས་བསྒོམ་པར་གསུངས། །དེ་དང་འགལ་གྱུར་ ལམ་ངན་ཇི་སྙེད་པ། །དེང་སང་དར་བས་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་དག་ཏུ་དངོས་གཞིའི་བསྒོམ་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ངོ་བོ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པར་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཤིག་བདག་གིས་རྙེད། །སུ་ལ་བསྟན་ཀྱང་གོ་བར་མི་འགྱུར་བས། །མི་སྨྲ་གཅིག་པུར་ནགས་སུ་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ལས། འོད་གསལ་བ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཀུན་དང་བྲལ། །བསམ་མེད་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ། །མཐའ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནི། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་བྲལ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་ཀྱང་མི་འདོར་བ་སྟེ། ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་ལམ་འོད་གསལ་སྤྲོས་བྲལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པར་མདོ་དང་སྔགས་མཐུན་པས་ན། དེ་དང་འགལ་ན་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཟབ་མོའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞན་འདོད་ལ་དགག་པ་བྱས་པས་སྡིག་ཏོ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་ངན་ལས་འགྲོ་ བ་བཟློག་པས་བསོད་ནམས་ཆེར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་ནང་པས་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨོད་པ་ནི། སྡང་སེམས་ཡོད་པས་ཡིན་རུང་མིན་རུང་སྨད་པ་ལ་ཟེར་ལ། འདིར་བཟང་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཤེས་ནས་བླང་དོར་ལ་བཀོད་པས་ཉེས་པ་མེད་དེ། རྩ་ལྟུང་གི་འགྲེལ་པ་ལས། ལྟ་བ་འོག་མ་དག་གོང་མ་ལ་གཟུད་པ་དང་། འདུལ་བའི་བསམ་པས་གཞན་དུ་གྲུབ་མཐའ་སྨོད་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། བསོད་ནམས་ཀྱང་མང་དུ་འཕེལ་ལོ་ཞེས་པ་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཆོས་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། །རྩོད་པའི་དོན་དུ་གས
【漢語翻譯】 外道也不說那樣的話，這是一種前所未有的雙重飲用的傲慢姿態。要使正確的道路與二資糧方便智慧相結合，如果缺少這些，就成了佛教以外的東西。如果想要菩提，就要知道必須反過來。因此，我勸告你們去閱讀經和續。因此，概括地說，就是要捨棄惡道：一切經論都說，最高的無分別智慧，應該修習深寂離戲的實相。凡是與此相違背的種種惡道，現在都很盛行，想要解脫的人們應該捨棄。世尊在各大續部和甚深經部中都說，正行的修習是修習心和心所完全寂滅的自性，遠離戲論的智慧。如《廣大嬉戲經》中說：我已獲得深寂離戲光明無為的甘露般的法，但無論向誰宣說，都不會被理解，所以我將獨自住在森林中，不說話。又如《金剛莊嚴經》中說：光明的智慧，遠離一切心和心所，不可思議，超越言語，無邊如虛空。又如《寶積經》中說：寂靜的智慧，是如來心意的秘密，也遠離心、意和識，但不捨棄三摩地的境界。因此，經部和密咒一致認為，佛陀的正行之道是修習光明離戲、無分別的智慧。如果與此相違背，就應該知道這不是佛陀教法甚深密意的旨歸。在此，如果有人認為對別人的觀點進行駁斥會產生罪過，那不是這樣的。因為從惡道中挽救眾生會獲得巨大的功德，就像佛教徒阻止外道一樣。誹謗自己和他人的宗派，是指懷著嗔恨心，無論對錯都進行誹謗。而這裡是以善良的心，了解法與非法，從而取捨，所以沒有過失。如《根本墮釋》中說：將較低的見解置於較高的見解之上，以及以調伏的意樂誹謗其他宗派，是沒有過失的，而且功德也會增多。又如《四百論》中說：如來宣說此法，不是爲了爭論。
【英語翻譯】 Even non-Buddhists do not speak in such a way; it is an unprecedented arrogant stance of double drinking. To properly connect the path, the two accumulations must be linked with skillful means and wisdom. Without these, it becomes something outside of Buddhism. If one desires Bodhi, one must know to reverse this. Therefore, I advise you to examine the Sutras and Tantras and abandon this. Therefore, to summarize the meaning of abandoning evil paths: All scriptures state that the supreme non-conceptual wisdom, the profound, peaceful, and free from elaboration, the true nature, should be meditated upon. Whatever evil paths contradict this, are now prevalent, and those who desire liberation should abandon them. The Bhagavan has stated in all the great Tantras and profound Sutras that the actual meditation is to meditate on the wisdom that is the nature of mind and mental factors being utterly pacified, free from elaboration. As stated in the "Extensive Play Sutra": 'I have found a Dharma-like nectar, profound, peaceful, free from elaboration, luminous, uncompounded. But if I were to show it to anyone, they would not understand, so I will dwell alone in the forest, without speaking.' And as stated in the "Vajra Array Sutra": 'The wisdom of luminosity is free from all mind and mental factors, beyond thought and expression, boundless like the sky.' And as stated in the "Heap of Jewels Sutra": 'The peaceful intelligence, the secret of the Tathagata's mind, is also free from mind, intellect, and consciousness, but does not abandon the state of Samadhi.' Therefore, since the Sutras and Mantras agree that the actual path of the Buddha is to meditate on luminous, free from elaboration, non-conceptual wisdom, if it contradicts this, it should be known that it is not the intention of the profound meaning of the Buddha's sacred Dharma. Here, if one thinks that refuting the views of others will generate sin, that is not the case. Because turning beings away from evil paths greatly increases merit, just as Buddhists prevent non-Buddhists. Slandering one's own and others' tenets refers to slandering with hatred, whether it is right or wrong. But here, with a good heart, knowing what is Dharma and what is not, and thus adopting and abandoning, there is no fault. As stated in the commentary on the "Root Downfalls": 'Placing lower views above higher views, and slandering other tenets with the intention of discipline, is without fault, and merit also increases greatly.' And as stated in the "Four Hundred Verses": 'The Tathagatas have spoken this Dharma, not for the sake of argument.'
============================================================
==================== 第 195 段 ==================== 【原始藏文】 ུངས་པ་མིན། །འོན་ཀྱང་མེ་ཡིས་བུད་ཤིང་ལྟར། །འདི་ཡིས་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་བསྲེག །ཅེས་པ་དང་། འཇུག་པ་ལས། བསྟན་བཅོས་ལས་དཔྱད་རྩོད་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། །མ་མཛད་རྣམ་གྲོལ་ཕྱིར་ནི་དེ་ཉིད་བསྟན། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན། །གཞན་གཞུང་ཞིག་པར་གྱུར་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཆོས་བཟང་རིགས་པས་རྣམ་དཔྱད་བསམ་པ་ཅན། །རྟག་ཏུ་བདུད་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱེད་པ་མེད། །ཁྱད་པར་རྙེད་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན། །མི་འཕྲོགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསྒོམ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཆོས་ནི། མཉམ་གཞག་དངོས་གཞིའི་ངང་ལས་ལངས་ མ་ཐག །སྒྱུ་མར་ཤེས་པས་གཞན་དོན་བསྔོ་བར་བྱ། །རྗེས་སྣང་སྣང་སྲིད་དཀྱིལ་འཁོར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཚུལ་གྱིས་སྤྱད་པར་བྱ། །བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ་པའི་མཉམ་བཞག་ལས་ལངས་པའི་ཚེ། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་ཤེས་པས་བསྔོ་བར་བྱས་ལ། འགྲོ་ཉལ་ཟ་འཆག་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ཤེས་པས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ། །སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཚུལ་འདི་དག་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་དང་། །གར་མཁན་མཚོན་འདྲར་གང་གིས་རྟོགས་གྱུར་པ། །བསོད་ནམས་ཞིང་རབ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང་། དུས་འཁོར་རྩ་རྒྱུད་ལས། འདི་དག་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་སྟེ། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལམ་གང་ལའང་བླ་མ་གལ་ཆེ་ལ། ཁྱད་པར་གསང་སྔགས་འདིར་བླ་མ་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་བས། སངས་རྒྱས་ལས་ལྷག་པའི་མོས་གུས་དང་སྲི་ཞུ་བྱ་ཞིང་དམ་ཚིག་བསྲུང་བ་ལ་འབད་དོ། །དེ་ཡང་མཛོ་སྦྲེལ་གཡང་དུ་ལྷུང་བ་ལྟར། གང་རུང་གཅིག་དམ་ཚིག་ཉམས་ན་གཉིས་ཀ་ཉེས་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དེས་ནི་ཕྱོགས་མ་གོ་བར་ཟད་དེ། གཅིག་གིས་དུག་ཟོས་དུས་གཉིས་ཀ་ནའམ། དེ་ནི་རྒྱུད་སོ་སོ་ཡིན་པས་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་འདིར་ཡང་མཚུངས་སོ། །དུས་འཁོར་གྱི་དོན་དམ་པའི་བསྙེན་པ་ལས། བླ་མ་ལྟུང་བ་ལས་ནི་སློབ་མ་མི་ལྟུང་སྟེ། །སློབ་མ་ལྟུང་བ་ལས་ནི་བླ་མ་ཡང་མི་ཉམས། །ཤིང་གི་ཡལ་ག་སོ་སོར་བཅད་པ་དག་དང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གཉིས་ཀས་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་སྐྱོན་མེད་པར་བསྲུང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། འོད་གསལ་མཆོག་གི་བསྒོམ་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའི་རྒ
【漢語翻譯】 不是這樣。然而像火燒木柴一樣，這能焚燒外道的攻擊。如《入行論》中所說：因為執著于論典的辯論，所以沒有解脫，因此才宣說了它。如果詳細解釋它，摧毀其他宗派也沒有過錯。如《經莊嚴論》中所說：具有以正理善妙分析佛法之意樂者，恒常不會被魔所障礙。特別是獲得利益和駁倒他人宗派，是不被奪取、完全成熟的特徵。如是。現在是禪定的后得之法：剛從正行等持中起身，以知如幻而回向他利。后得顯現的世間壇城是所知，以如幻的八喻之方式來行持。從生圓次第的禪定中起身之時，以知一切如幻而作迴向，行走、睡眠、飲食、行住等一切顯現都以知如幻的八喻，不離壇城的顯現。如《地藏十輪經》中所說：誰人能了知這些法如幻如陽焰，如舞者如幻術，我向那殊勝的福田頂禮。如是。如《時輪根本續》中所說：這些都是錯亂的顯現，如同體驗夢境一般。如是。總的來說，無論大小乘的任何道，上師都很重要，特別是此密咒中，唯有上師最重要，因此要以勝過佛陀的敬信和承侍來努力守護誓言。就像犏牛相連墜入懸崖一樣，如果任何一方誓言破損，雙方都有罪而墮入惡趣的說法，這完全是沒有理解方向。如果一人中毒，難道兩人都會中毒嗎？因為這是各自的相續，所以不合理，如果這樣說，這裡也是同樣的。如《時輪》的勝義修法中所說： 上師墮落，弟子不會墮落；弟子墮落，上師也不會損減。如同樹木的枝條各自砍斷一樣。如是。因此，雙方都要努力守護根本和支分的誓言，使其沒有過失。《大乘竅訣論著·如意寶藏論》中，開示光明殊勝禪定的第二十品完。
【英語翻譯】 It is not like that. However, like fire burning firewood, this burns the attacks of outsiders. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Behavior: Because of attachment to debates in treatises, there is no liberation, therefore it is taught. If it is explained in detail, there is no fault in destroying other sects. As it is said in the Ornament of the Sutras: Those who have the intention to analyze the Dharma well with reason are never obstructed by demons. In particular, obtaining benefits and refuting the views of others are the characteristics of being unrobbed and fully matured. So it is. Now, the post-meditation Dharma of Samadhi: As soon as you rise from the state of actual Samadhi, dedicate it to the benefit of others by knowing it as illusion. The mandala of appearance and existence that appears after meditation is what is to be known, and it should be practiced in the manner of the eight similes of illusion. When rising from the Samadhi of generation and completion stages, dedicate everything by knowing it as illusion, and all appearances such as walking, sleeping, eating, and staying should be known as the eight similes of illusion, without separating from the appearance of the mandala. As it is said in the Sutra of the Ten Wheels of Ksitigarbha: Whoever realizes these Dharmas as illusion, mirage, dancer, and illusionist, I prostrate to that supreme field of merit. So it is. As it is said in the Root Tantra of Kalachakra: These are all confused appearances, like experiencing a dream. So it is. In general, the Lama is important in any path of the Great and Small Vehicles, but especially in this Secret Mantra, only the Lama is most important, so one should strive to keep the vows with devotion and service that surpasses the Buddha. Just like yaks falling into a cliff together, if either one breaks the vows, both are guilty and fall into the lower realms, this is completely misunderstanding the direction. If one person is poisoned, will both be poisoned? Because these are separate continuums, it is unreasonable, if you say so, it is the same here. As it is said in the ultimate practice of Kalachakra: The Lama does not fall from the fall of the disciple; the Lama does not diminish from the fall of the disciple. Like the branches of a tree being cut off separately. So it is. Therefore, both should strive to protect the root and branch vows without fault. From the Great Vehicle Instructions Treatise, the Wish-Fulfilling Jewel Treasury, the twentieth chapter, which teaches the supreme meditation of clear light, is complete.
============================================================
==================== 第 196 段 ==================== 【原始藏文】 ྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའོ།། །། ཉེར་གཅིག་པ། ལམ་བགྲོད་པའི་ས་མཚམས་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་དངོས་གཞི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་དོན་བསྟན་ནས། དེ་བསྒོམས་པ་ལས་ས་དང་ལམ་དང་དྲོད་ཚད་འབྱུང་བར་ངེས་པས། དེའི་རྣམ་དབྱེ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་བགྲོད་པའི་ས་ལམ་ཡང་། །ཕྱི་ནང་སྦྱར་ཏེ་ལེགས་པར་བཤད་པ་ནི། །ཚོགས་དང་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་པའི་ལམ་བཞི་པོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་དེའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་དག་གིའང་རྣམ་དག་ཆོས་སུ་གསུངས། །འདིར་གསང་སྔགས་སུའང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་དག་ཆོས་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་དུ་གསུངས་ལ། མཚན་ཉིད་དུ་བགྲོད་ལམ་མ་ནོར་བར་བསྟན་པ་གཉིས་གུང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་སྐབས་འདིར་ཕྱི་ནང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་། འཁོར་ལོ་བཞི་པོའི་རླུང་སེམས་ལས་རུང་ཚེ། །ལམ་ བཞིའི་ཡོན་ཏན་རིམ་བཞིན་འཆར་བ་སྟེ། །དབུ་མའི་རྩ་མདུད་གཉིས་གཉིས་གྲོལ་བ་ལས། །ས་བཅུའི་ཡོན་ཏན་ནང་ནས་འཆར་བར་བཞེད། །གསང་སྔགས་གསར་རྙིང་གུང་མཐུན་པར་འབྱུང་སྟེ། འཁོར་ལོ་བཞིའི་རླུང་སེམས་རིམ་པ་བཞིན་ལས་སུ་རུང་བ་ལས། ཚོགས་དང་སྦྱོར་བ་དང་། མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་བཞི་རྫོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འཆར་ཞིང་དབུ་མ་ལ་རོ་རྐྱང་གཉིས་ཀྱི་མདུད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཡོད་པའི་གཉིས་གཉིས་གྲོལ་བ་ན། ས་བཅུ་པོ་རེ་རེའི་ཡོན་ཏན་འཆར་ལ། ཐ་མ་གྲོལ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་འགྲུབ་པར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མ་མི་ཏྲ་དང་། པདྨ་འབྱུང་གནས་ལ་སོགས་པའི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རྒྱས་པར་བཤད་པའི་དང་པོ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རླུང་སེམས་ལས་རུང་བས། །ཚོགས་ལམ་གསུམ་པོའི་དྲོད་རྟགས་འཆར་བ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞལ་མཐོང་སྤྲུལ་པ་འགྱེད། །དེ་ལ་རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། འབྱོངས་པ་གཉིས་ལས། དེར་ཚུད་དུས་ལས་སུ་རུང་བ་ཡིན་ལ། འབྱོངས་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཕྲན་དང་བཅས་པའི་མདུད་པ་གྲོལ་དགོས་སོ། །དེའང་ལྟེ་བ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྩ་འདབ་ཏུ་རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བས། ཚོགས་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱི་དྲོད་རྟགས་འཆར་ཏེ། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞལ་མཐོང་ཞིང་། སྤྱན་དང་། མངོན་ཤེས་དང་། རྫུ་ འཕྲུལ་ཕྲ་མོ་གྲུབ་པས་སྤྲུལ་པ་དང་བསྒྱུར་བར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་བསྒོམ་ཞིང་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་རྩིང་དག་སྦྱོར་ལམ་ནས
【漢語翻譯】 廣大釋。第二十一，顯示道路行進之界限的章節的解釋。 如是顯示如何修習正行之義后，因由修習彼而定會生起地、道與暖相，故說其差別。如是修習故，行進之地道亦，內外合之善說者，資糧與加行見修之四道，以完全圓滿故成就佛陀，為此之故，菩提分法三十七，壇城諸之亦清凈法而說。於此密咒中亦說壇城之清凈法三十七，于體性中不誤指示行道二者相符故，此時內外合之而說。其亦，四輪之風心堪能時，四道之功德次第顯現也，從中脈之脈結二二解脫故，十地之功德從內顯現而許。新舊密咒共同一致而生，四輪之風心次第堪能故，資糧與加行，見與修之四道圓滿之功德顯現，且中脈有二十一羅讓二者的脈結，二二解脫時，十地各自之功德顯現，最終解脫故，成就佛陀之地位，大學者毗瑪拉米扎與，蓮花生等之智者成就者們許之。如何耶？廣說之第一，化身輪風心堪能故，資糧道三者之暖相顯現也，得見佛陀化身之面容，散發化身。于彼風心堪能與，熟練二者中，入彼之時堪能也，熟練乃彼等之支分與俱之脈結需解脫也。其亦臍間生起之脈瓣中風心堪能故，資糧道小中大三者之暖相顯現，得見佛陀化身之面容，眼與，神通與，成就細微之神通故，能化現與轉變也。其亦修習欲等之等持神足四，且得自在之故也。粗鈍之識于加行道中
【英語翻譯】 Extensive explanation. 21st: Explanation of the chapter showing the boundaries of the path to be traversed. Having thus shown the meaning of how to meditate on the main subject, since it is certain that grounds, paths, and heat will arise from meditating on it, its distinctions are stated. Thus, by meditating, the ground and path to be traversed are also well explained by combining the inner and outer. The four paths of accumulation, application, seeing, and meditation are completely perfected, and therefore Buddhahood is achieved. For this reason, the thirty-seven factors of enlightenment are also taught as pure Dharma in the mandalas. Here, in the Secret Mantra, the thirty-seven pure Dharmas of the mandala are also taught, and since the two aspects of unerringly indicating the path in essence are in agreement, here the inner and outer are combined and explained. Moreover, when the winds and minds of the four chakras become workable, the qualities of the four paths appear in sequence. From the release of two knots each of the central channel, the qualities of the ten grounds are considered to appear from within. The new and old Secret Mantras arise in harmony. From the winds and minds of the four chakras becoming workable in sequence, the qualities of the complete four paths of accumulation, application, seeing, and meditation appear. And when two knots each of the twenty-one knots of the two channels, ro and rkyang, in the central channel are released, the qualities of each of the ten grounds appear. By the final release, the state of Buddhahood is achieved, according to the great teacher Vimalamitra and the accomplished scholars such as Padmasambhava. How is it? The first of the extensive explanations: Because the wind and mind of the Emanation Wheel are workable, the signs of heat of the three paths of accumulation appear. One sees the face of the Buddha's Emanation Body and emanates emanations. Among the two, the workability and the mastery of wind and mind, it is workable when entering there. Mastery requires the release of the knots together with their branches. Also, because the wind and mind are workable in the root petals that generate at the navel, the signs of heat of the three paths of accumulation, small, medium, and large, appear. One sees the face of the Buddha's Emanation Body, and because the eye, clairvoyance, and subtle miracles are accomplished, one is able to emanate and transform. Also, it is because one cultivates the four legs of miracles, such as aspiration, and gains mastery. Coarse minds are in the path of application.
============================================================
==================== 第 197 段 ==================== 【原始藏文】 ་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་ཀྱི་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་མ་ཐོབ་སྙམ་དུ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དངོས་སུ་འདོམས་མཛད་ཅིང་། །ཅོ་ནས་འདྲེན་བཞིན་ཉེས་པའི་ཚང་ཚིང་ནས། །ཚན་གྱིས་དྲངས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་དོ། །ཅེས་པ་དང་། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཞི་གནས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་རྣམས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ལམ་མོ། །དེས་ན་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ན། སྤྱན། མངོན་ཤེས། རྫུ་འཕྲུལ། རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཡོད་དོ། །ད་ནི་ཆ་ཤས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སྟེ། །ལུས་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ལུས་དྲན་ཉེ་བར་གཞག །བྱུང་ཚོར་རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བསྒྱུར་བ་ནི། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྟེ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞིའི་བསྒོམ། །སེམས་དྲན་ཉེར་གཞག་རྫོགས་པའི་ རིམ་པ་སྟེ། །སྣང་བརྟགས་ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མར་ཤེས་པ་ན། །ཆོས་དྲན་ཉེར་གཞག་ལགས་པར་རྒྱུད་ལས་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དམ་པ་ལས། སྔགས་པ་གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པས། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྟེ། ལྷའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་ནི། ཚོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །སྤྲོས་པའི་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ནི། འདིར་སེམས་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྱུ་མར་སྦྱོང་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ། འབྲིང་དུ་ཡང་དག་སྤོང་བཞིའི་རིམ་པ་ནི། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་དགེ་དང་མི་དགེ་ཡི། །ཞེན་པ་བཞི་པོ་ཡང་དག་སྤོང་བ་སྟེ། །མི་དགེའི་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་མི་སྐྱེད་ཅིང་། །སྐྱེས་པ་གཞོམ་ཕྱིར་འབད་རྩོལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། །དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །སྐྱེས་པ་སྤེལ་ཕྱིར་འབད་རྩོལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། །བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་གནས་པ་དེ། མི་དགེ་བ་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་མི་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བྱུང་ན་དག་པར་སྦྱོང་བ་དང་། དགེ་བ་མ་སྐྱེས་ན་བསྐྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་བ་བཞི་པོའི་སྤང་གཉེན་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་བཞི་སྤངས་ནས་ལུས་ཀྱིས་འབད། ངག་གི་ར
【漢語翻譯】 認為沒有獲得神通的資糧道。那不是的。《經莊嚴論》中說：對於安住於法之門，如來真實地教導，如從荊棘中引出，以力量牽引而安置於菩提。又說：那時從法的相續中，爲了諸佛獲得寂止和廣大的智慧，而前往一切世間。法之門和法之相續，就是獲得資糧道大法相續之定的道。因此，在資糧道大法中，有眼、神通、神變、相續之定。現在詳細解釋各個部分：在資糧道小的時候，是念住，將身體觀想為本尊，是身念住。將生起的感受和分別念轉化為智慧，是受念住。對心和心所的戲論進行寂滅的禪修，是心念住圓滿的次第。當了知顯現的一切法如幻時，經續中說那是法念住。如《幻化勝妙經》中所說：持咒者精勤于瑜伽，自我加持，是身念住，顯現為本尊的自性，如影像一般。普遍的分別念是大智慧的境界，是感受的自性，即大樂。從戲論的方面完全勝出，這裡是不緣心。將影像的自性修習為幻化，是法的自性。然後是資糧道。中等的四正斷的次第是：如此修習，對善和不善的四種執著進行正確的斷除。對於不善之法，未生者不令生，已生者斷除，為此而努力精進。對於善法，未生者令生，已生者增長，為此而努力精進。安住于生起次第和圓滿次第，爲了不讓未生的不善法產生，如果產生了就清凈，未生的善法令生起，已生起的善法使其增長，斷除對這四種斷和對治的真實執著，身體努力，語
【英語翻譯】 It is held that the accumulation path of obtaining miraculous powers has not been obtained. That is not the case. The Ornament of the Sutras says: For those who abide in the gate of Dharma, the Tathagata directly teaches, and like drawing from thorns, pulls with strength and places in Bodhi. It also says: At that time, from the continuity of Dharma, for the Buddhas to obtain peace and vast wisdom, they go to all realms of the world. The gate of Dharma and the continuity of Dharma are the path of obtaining the Samadhi of the continuity of the great accumulation path. Therefore, in the great accumulation path, there are eyes, clairvoyance, miraculous powers, and the Samadhi of continuity. Now, to explain the parts in detail: In the small accumulation path, there is mindfulness, visualizing the body as a deity, which is body mindfulness. Transforming arising feelings and thoughts into wisdom is feeling mindfulness. Meditating on the pacification of the elaboration of mind and mental factors is the complete stage of mind mindfulness. When all phenomena that appear are known as illusion, the tantra says that is Dharma mindfulness. As it is said in the Excellent Illusion Tantra: A mantra practitioner who diligently practices yoga, self-blessing, is body mindfulness, appearing as the nature of the deity, like an image. Universal thought is the state of great wisdom, the nature of feeling, which is great bliss. Completely victorious over the side of elaboration, here is non-objectification of mind. Training the nature of the image as illusion is the nature of Dharma. Then there is the accumulation path. The order of the four correct abandonments in the middle is: Thus meditating, the four attachments to virtue and non-virtue are correctly abandoned. For non-virtuous dharmas, those not yet born are not caused to arise, and those already born are destroyed, for which effort and diligence are exerted. For virtuous dharmas, those not yet born are caused to arise, and those already born are increased, for which effort and diligence are exerted. Abiding in the generation stage and completion stage, in order to prevent non-virtuous dharmas that have not yet arisen from arising, and if they arise, to purify them, to cause virtuous dharmas that have not yet arisen to arise, and to increase virtuous dharmas that have already arisen, abandoning the four attachments of holding the truth of these four abandonments and antidotes, the body strives, the speech
============================================================
==================== 第 198 段 ==================== 【原始藏文】 ྩོལ་བས་སྤྱོད། སེམས་ཀྱི་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་པས་སེམས་རབ་ ཏུ་མ་ཡེངས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །མདོ་ལས། མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འབད་རྩོལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །ཚོགས་ལམ། ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞི་བསྒོམ་པ་ཡང་། །བསྐྱེད་རྫོགས་དོན་ལ་མ་ཡེངས་རྩེ་གཅིག་ཏུ། །དྲན་དང་འདུན་དང་དཔྱོད་དང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས། །ཏིང་འཛིན་སྐྱོན་མེད་ཞི་བ་བསྒོམས་པ་ལས། །རླུང་སེམས་ལས་རུང་རྫུ་འཕྲུལ་ལེགས་གྲུབ་ནས། །དག་པའི་ཞིང་བགྲོད་སྤྲུལ་སྐུར་ཆོས་རབ་ཉན། །བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་ཉིན་མཚན་དུ་བརྩོན་པ་ན། དྲན་པས་དོན་མ་ཉམས་པར་འཛིན། འདུན་པས་བསྒོམ། དཔྱོད་པས་གོལ་ས་དང་གོལ་ས་མ་ཡིན་པ་རྟོག །སེམས་པས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམས་པས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་ནས་རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་བརྟེན་ཏེ། པདྨ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དག་པར་བགྲོད་དེ། སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་ཉན་པས་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་ཞིང་། ཡི་དམ་ལྷའི་ཞལ་མཐོང་བས་ལུང་སྟོན་པའོ། །དེ་ནས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རླུང་སེམས་ལས་རུང་བས། །སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་འཆར་བ་ནི། །དད་བརྩོན་དྲན་པ་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །དབང་པོ་ལྔ་ཉིད་དྲོད་རྩེར་བསྒོམས་པ་ཡིས། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་འབྱོངས་པ་དང་། །བདེན་པའི་ཚིག་འགྲུབ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྡན། །ལུས་ ཀྱི་ཤིག་སྲོ་འབུ་སྲིན་མེད་པ་ཡིན། །སྔར་གྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ལ་དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པས་བསྒོམས་པས་རང་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ། སྤང་བྱ་འཇོམས་པ་ལ་ནུས་ལྡན་དུ་གྱུར་པ་ནི་དབང་པོའོ། །དེ་ལྔས་དྲོད་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་པ། ཐེ་ཚོམ་དང་མི་ཁོམ་པ་ཟད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པ་དང་། རྩེ་མོ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དགེ་རྩ་བརྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་ཅིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་འདྲ་བར་རྟོགས་པ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ལྟ་ལ་སོགས། །རྩེ་མོར་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བའི་རྟགས། །རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དག་ཏུ་བཞེད། །འཛམ་བུ་གླིང་གི་སྐྱེ་བོ་སྙེད། །སངས་རྒྱས་མཆོད་པའི་དགེ་ལ་སོགས། །རྣམ་མང་དུ་ནི་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །རྣམ་འཕེལ་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། བདེན་པའི་ཚིག་གྲུབ་པས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ག
【漢語翻譯】 以勤奮行事。以心中的喜悅精進，使心不散亂地執持。經中說：爲了不生起未生起的不善之方，努力精進，策勵，並使心不散亂地執持。如此說。資糧道。廣大地修持四神足，對於生圓次第的意義，不散亂，一心一意地，以憶念、欲樂、精進和心，修持無有缺失的寂止，由此風心堪能，神通圓滿成就，行往清凈剎土，于化身前聽聞妙法。于生圓次第日夜精進時，以憶念執持意義不忘失，以欲樂修持，以智慧辨別歧途與非歧途，以心一心不亂地修持，由此禪定成就，依靠風心堪能的神通，行往蓮花等佛陀化身的清凈剎土，于佛陀前聽聞佛法，清凈自之界之垢染，面見本尊，得受記。之後，以法輪的風心堪能，生起加行道的功德，以信、精進、憶念、禪定、智慧，修持五根于暖位，通達夢幻的自性，成就真實語，具足修習的功德，身體沒有虱子、跳蚤、蟲子。先前對於生圓次第雙運的意義，以信心、精進、憶念、禪定、智慧的方式修持，獲得自在，對於調伏所斷具有能力，此為五根。以彼五根，暖相的無分別智慧，以疑惑和無暇等滅盡的徵象來表示，獲得頂位增長的智慧，善根穩固等，通達一切法如夢，如《現觀莊嚴論》所說：夢中一切法，如夢觀待等，頂位加行的相，確立為十二種。贍部洲的眾生，供養佛陀的善等，以多種譬喻，以眾多福德，成為十六種增長的自性。如是說。以真實語成就，所說之
【英語翻譯】 One acts with diligence. With the joy of the mind, through diligence, one holds the mind without distraction. The sutra says: In order not to generate unarisen non-virtuous aspects, one strives with effort, diligence, and exertion, and holds the mind firmly. Thus it is said. The path of accumulation: Also, meditating greatly on the four legs of miraculous power, without distraction in the meaning of generation and completion stages, with one-pointedness, through mindfulness, desire, discernment, and mind, meditating on flawless and peaceful samadhi, from this, wind and mind become workable, miraculous powers are perfectly accomplished, one travels to pure lands, and listens to excellent Dharma from the emanation body. When striving day and night in the generation and completion stages, one holds the meaning without forgetting through mindfulness. One meditates through desire. One discerns what is a wrong path and what is not a wrong path through discernment. One meditates with one-pointedness and without distraction through mind. By this, samadhi is accomplished, and relying on the miraculous powers of workable wind and mind, one travels to the pure lands of Buddha emanation bodies such as Padmacan, and by listening to the Dharma from the Buddha, one purifies the defilements of the elements, and by seeing the face of the yidam deity, one receives prophecies. Then, with the workable wind and mind of the wheel of Dharma, the qualities of the path of joining arise, through faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom, by meditating on the five faculties at the heat peak, one becomes proficient in the nature of dreams and illusions, one achieves truthful speech, and possesses the qualities of training. The body is without lice, fleas, and insects. Previously, with faith in the meaning of the union of the generation and completion stages, and through meditating with the aspects of diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom, one becomes independent, and one becomes capable of subduing what is to be abandoned, these are the faculties. With these five, the non-conceptual wisdom of heat and light, indicated by signs such as the exhaustion of doubt and lack of leisure, and obtaining the wisdom of the peak that increases, such as the stability of virtuous roots, and realizing all dharmas as dreamlike, as it is said in the Ornament for Clear Realization: "Even in a dream, all dharmas, are viewed as dreamlike, etc. The signs of the joining that has reached the peak, are established as twelve aspects. Beings of Jambudvipa, virtues of offering to the Buddhas, etc., having made examples in many ways, with many merits, are the nature of sixteen increases." Thus it is said. With the accomplishment of truthful speech, whatever is said,
============================================================
==================== 第 199 段 ==================== 【原始藏文】 ྲུབ་ཅིང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཤིག་སྲོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས། སྟོབས་ལྔའི་རང་བཞིན་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་བསྒོམ། །ངན་སོང་རྣམས་ཆད་དགེ་རྩ་བརྟན་པ་དང་། །ཏིང་འཛིན་རྫུ་འཕྲུལ་སྔོན་ལས་མཆོག་ཏུ་འཕགས། །དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནུས་པ་ལྷག་པས་སྤང་བྱ་འཇོམས་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་ལྔ་པོ་ཐོབ་ དུས་བཟོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ངན་སོང་ཆད་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་སྟེ། དགེ་རྩ་ཐར་པ་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་ལས་ལྷག་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནས། ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོའི་རླུང་སེམས་ལས་རུང་བས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བདེན་མཐོང་མཐོང་ལམ་གྱི། །ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་། །ལོངས་སྐུའི་ཞིང་བགྲོད་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་མཐོང་། །མགྲིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བས། འཕགས་པའི་ས་དང་པོ་མཐོང་ལམ་དང་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་དབང་ཐོབ། ལོངས་སྐུ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བགྲོད་ཅིང་ཆོས་ཉན་པ་རྙེད་དོ། །ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ནི་དུས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་གཅིག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ཐོབ་པ། སངས་རྒྱས་བརྒྱ་མཐོང་བ། སངས་རྒྱས་བརྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཤེས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྒྱ་བསྐྱོད་པ། ཞིང་བརྒྱར་འགྲོ་བ། ཞིང་བརྒྱ་སྣང་བར་འོད་ཟེར་འགྱེད་པ། སེམས་ཅན་བརྒྱ་སྨིན་པ། བསྐལ་པ་བརྒྱར་གནས་པ། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་བརྒྱ་ལ་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པ། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་བརྒྱ་འབྱེད་པ། ལུས་བརྒྱར་སྟོན་པ། ལུས་རེ་རེ་ལ་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྒྱ་ བརྒྱས་བསྐོར་བར་སྟོན་པའོ། །ཡང་དེའི་ཚེ། དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་དད་བརྩོན་བཏང་སྙོམས་དགའ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །ཡན་ལག་བདུན་པོ་དག་ཀྱང་རྫོགས་པར་འགྱུར། །དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་བདུན་པོ་རྫོགས་པར་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནས། བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོའི་རླུང་སེམས་ལས་རུང་བས། །བསྒོམ་ལམ་ས་དགུའི་ཡོན་ཏན་འཆར་བ་སྟེ། །དྲི་མེད་འོད་འཕྲོ་འོད་བྱེད་ཆུང་ངུ་གསུམ། །སྦྱང་དཀའ་མངོན་གྱུར་རིང་སོང་འབྲིང་པོ་གསུམ། །མི་གཡོ་ལེགས་བློ་ཆོས་སྤྲིན་ཆེན་པོ་གསུམ། །སྤྱི་བོ་བདེ་ཆེན་འཁོ
【漢語翻譯】 成就，並且恒常安住於十二種修習的功德，以及沒有虱子等。然後，修習五力的自性，忍耐與最勝之法。斷除惡趣，善根穩固，禪定神通勝過以往。由於信等五者能力超勝，能夠摧伏所應斷除之物，因此獲得五力。 獲得之時，忍耐進入那如實之方，獲得斷除惡趣之智慧，以及獲得緊隨最勝之法之後的近得禪定之智慧，善根不從解脫菩提中退轉，並且獲得勝過以往的禪定和神通等。然後， 受用輪之風心堪能，無分別見真諦，見道之，功德百千十二作主宰，報身剎土行，五部佛陀見。喉間受用輪之風心堪能，獲得聖者初地見道和百千十二功德之自在，行於報身五部佛之剎土，並獲得聽法。百千十二功德是于無有先後之剎那間獲得百種禪定，見到百尊佛，知曉百尊佛加持，遊歷百個世界，前往百個剎土，于百個剎土顯現光芒，成熟百個有情，安住百劫，於前后百際生起智慧，開啟百種法門，示現百身，每個身示現百種圓滿眷屬圍繞。 又于彼時，憶念與禪定，信與精進，舍與平等喜，以及極度修習，亦圓滿正等菩提之，七種支分。獲得信、精進、憶念、禪定、舍、喜，以及極度修習之七種正等菩提道支。 然後，大樂輪之風心堪能，生起修道九地之功德，無垢光芒照耀，發光小三，難調伏現行久遠中三，不動善慧法雲大三，頂髻大樂輪
【英語翻譯】 Accomplishment, and constantly abiding in the twelve qualities of practice, such as being free from lice, etc. Then, cultivate the nature of the five powers, patience, and the supreme Dharma. Cut off the evil destinies, the roots of virtue are firm, and meditative absorption and magical powers surpass the past. Because the five, such as faith, have superior abilities and can subdue what should be abandoned, therefore, the five powers are obtained. At the time of attainment, patience enters the side of that which is truly as it is, obtaining the wisdom of cutting off evil destinies, and obtaining the wisdom of near attainment of meditative absorption immediately following the supreme Dharma, the roots of virtue do not turn away from liberation and enlightenment, and meditative absorption and magical powers, etc., surpassing the past, are obtained. Then, By making the wind-mind of the enjoyment wheel workable, non-conceptual seeing of the truth, of the path of seeing, the hundreds of thousands and twelve qualities are mastered, the field of the enjoyment body is traveled, and the Buddhas of the five families are seen. By making the wind-mind of the enjoyment wheel in the throat workable, one obtains the first bhumi of the noble ones, the path of seeing, and mastery over the hundreds of thousands and twelve qualities, travels the fields of the Buddhas of the five families of the enjoyment body, and obtains the hearing of the Dharma. The hundreds of thousands and twelve qualities are obtaining hundreds of meditative absorptions in one instant without before or after, seeing hundreds of Buddhas, knowing that hundreds of Buddhas have blessed, traveling hundreds of worlds, going to hundreds of fields, radiating light in hundreds of fields, maturing hundreds of sentient beings, abiding for hundreds of kalpas, wisdom entering the hundreds of limits of before and after, opening hundreds of Dharma gates, showing hundreds of bodies, and each body showing hundreds of complete retinues surrounded. Also, at that time, mindfulness and meditative absorption, faith and diligence, equanimity and joy, and extreme practice, also the seven branches of perfect and complete enlightenment are perfected. Obtaining the seven branches of the path of perfect and complete enlightenment: faith, diligence, mindfulness, meditative absorption, equanimity, joy, and extreme practice. Then, by making the wind-mind of the great bliss wheel workable, the qualities of the nine bhumis of the path of cultivation arise, stainless light radiates, the three small lights, the three difficult to tame, manifest, and long-gone mediums, the three immovable, virtuous wisdom, great Dharma clouds, the great bliss wheel at the crown of the head.
============================================================
==================== 第 200 段 ==================== 【原始藏文】 ར་ལོའི་རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བས་བསྒོམ་ལམ་དགུའི་ས་ཐོབ་སྟེ། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་རོ། །ས་དང་པོ་ནས་བཅུ་པའི་བར་ལ་སྦྱིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ། བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན། ཤེས་རབ། ཐབས། སྟོབས། སྨོན་ལམ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེ་གཙོ་བོར་ལྡན་ལ། གཞན་དགུ་དགུ་འཁོར་དུ་ལྡན་ཏེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་མེད་ནི། །ས་བཅུ་དག་དང་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། ཕལ་ཆེན་ལས། ས་བཅུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་ལྷག་པར་ཆེ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེའང་ས་དང་པོའི་སྐད་ཅིག་ བཅུ་དྲུག་པ་ནས། བསྒོམ་ལམ་དུ་གཏོགས་པར་འདོད་པས། སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་པོ་དེ་ལ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་ཅིང་། །སེམས་ཅན་དོན་གྲུབ་མཐོང་བ་ལས། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རབ་དགའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ནི། དེ་ལས། འཆལ་ཚུལ་རྩོལ་བའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་མེད་པའི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ནི། །བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་བྱེད་པ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ནི། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཆོས། །རབ་ཏུ་སྲེག་བྱེད་འོད་ལྟ་བུ། །དེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་ས་དེ་ནི། །གཉིས་པོ་བསྲེགས་པས་འོད་འཕྲོ་ཅན། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ་ནི། རིག་དང་བཟོ་གནས་སྒྱུ་རྩལ་ཀུན། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱང་དཀའ་བས། །དེ་ཕྱིར་སྦྱང་དཀའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་འདིར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་ནི། འཁོར་བ་མཚོ་ཡི་འདམ་བརྒལ་བས། །དེ་ལ་རིང་དུ་སོང་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་ནི། འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་མི་གཡོ་ཕྱིར། །མི་གཡོ་བ་ཡི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དགུ་ པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ནི། སོ་སོ་ཡང་དག་རིགས་བློ་བཟང་། །ས་དེ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ནི། སྤྲིན་བཞིན་གཉིས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁམས། །ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །ཞེས་སོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ། དེ་དག་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་རླབས་ཆེ་བ། །སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེན་ཏེ། །རྩ་འདབ་ཕྲ་མོའི་མདུད་པ་རབ་གྲོལ་བས། །འཁོར་བ
【漢語翻譯】 由於惹洛（Ra Lotsawa）的風心堪能，獲得了九種禪定道的地位，從最小的最小的第二個離垢地等三個開始，到最大的最大的第十個法雲地為止。從第一地到第十地，佈施、持戒、忍辱、精進、禪定、智慧、方便、力量、愿、智的波羅蜜多各自為主，其他九種作為眷屬具備。如《中邊分別論》所說：「有差別與無差別，當知即是此十地。」以及《華嚴經》所說：「十地十度勝。」也就是說，從第一地的第十六剎那開始，被認為是屬於禪定道。因此，那十五個剎那被稱為極喜地。如《莊嚴經論》所說：「自心完全成熟，見眾生義成就，生起極喜之喜，因此說為極喜。」如是說。第二地離垢地是，從中「離毀戒之勤奮垢，故名離垢之地。」如是說。第三地發光地是，「法之大光明，能作之故名發光。」如是說。第四地焰慧地是，「如此菩提分法，能極焚燒如光焰，具彼之故此地是，二者焚燒故名焰慧。」如是說。第五地極難勝地是，「明與工巧及技藝，種種形態極難勝，是故說名極難勝。」如是說。第六地現前地是，「輪迴與涅槃，二者於此現前故，名為現前之此地。」如是說。第七地遠行地是，「已度輪迴海之泥，故此名為遠行地。」如是說。第八地不動地是，「由二種想不能動，故名不動之此地。」如是說。第九地善慧地是，「各別正等善慧智，此地即是善慧地。」如是說。第十地法雲地是，「如雲二者虛空界，遍佈之故名法雲。」如是說。禪定道，這些各自的功德非常廣大，如一萬二千等非常廣大，由於細微根枝的結解開，輪迴
【英語翻譯】 Due to the proficiency of Ra Lotsawa's wind-mind, the grounds of the nine meditative paths are attained, starting from the smallest of the small, the second, the stainless ground, and so on, from the three, up to the greatest of the great, the tenth, the cloud of dharma. From the first ground to the tenth ground, generosity, discipline, patience, diligence, meditation, wisdom, skillful means, strength, aspiration, and the pāramitā of wisdom are each primarily possessed, while the other nine are possessed as retinues. As stated in the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes): "The distinguished and the undistinguished, should be known as these ten grounds." And as stated in the Avataṃsaka Sūtra (Flower Ornament Sutra): "The ten grounds are superior to the ten perfections." That is to say, from the sixteenth moment of the first ground, it is considered to belong to the meditative path. Therefore, those fifteen moments are called the Extremely Joyful Ground. As stated in the Ornament of the Sutras: "One's own mind is completely matured, seeing the accomplishment of beings' benefit, joy arises exceedingly, therefore it is called Extremely Joyful." Thus it is said. The second ground, the Stainless Ground, is, from that, "Because it is free from the defilement of striving for immoral conduct, it is considered the Stainless Ground." Thus it is said. The third ground, the Luminous Ground, is, "The great light of the Dharma, because it acts, it is called Luminous." Thus it is said. The fourth ground, the Radiant Wisdom Ground, is, "Thus, the dharmas in harmony with enlightenment, burn exceedingly like a flame, because it possesses that, this ground is, because the two are burned, it is called Radiant Wisdom." Thus it is said. The fifth ground, the Very Difficult to Conquer Ground, is, "Knowledge and crafts and all arts, various forms are very difficult to conquer, therefore it is called Very Difficult to Conquer." Thus it is said. The sixth ground, the Manifest Ground, is, "Saṃsāra and nirvāṇa, because both are manifest here, it is called this Manifest Ground." Thus it is said. The seventh ground, the Far-Going Ground, is, "Having crossed the mud of the ocean of saṃsāra, therefore it is called the Far-Going." Thus it is said. The eighth ground, the Immovable Ground, is, "Because it is immovable by the two conceptions, it is considered this Immovable Ground." Thus it is said. The ninth ground, the Good Intelligence Ground, is, "Separate, correct, and excellent intelligence, this ground is the Good Intelligence Ground." Thus it is said. The tenth ground, the Cloud of Dharma Ground, is, "Like clouds, the two, the realm of space, because it pervades, it is called the Cloud of Dharma." Thus it is said. The meditative path, these individual qualities are very vast, such as twelve thousand, etc., are very vast, because the knots of the fine roots and branches are completely loosened, saṃsāra
============================================================
==================== 第 201 段 ==================== 【原始藏文】 འི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་རླུང་སེམས་ནུབ། །མྱ་ངན་འདས་ཞི་ཡེ་ཤེས་རླུང་མཆོག་གྲུབ། །ས་དེ་དག་གི་དུས་ན་འཁོར་ལོ་སོ་སོའི་རྩ་མདུད་ཕྲ་མོ་གྲོལ་བར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་ཆུད་པ་དང་། འཁོར་བའི་རླུང་སེམས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་རྟེན་རྩ་དང་བཅས་པ་བསྐམས་པའམ་ཞ་བ་ཞེས་བྱ་བར་དུས་མཚུངས་པར་གྲུབ་པ་དེ་གཅིག་པས་ན། སྔར་བཤད་པའི་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་པོ་ས་འདི་དག་ཏུ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ། དུས་མཉམ་པར་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ནི། ས་གཉིས་པར་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། གསུམ་པར་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། བཞི་པར་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱ་དང་། ལྔ་པར་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་སྟོང་དང་། དྲུག་པར་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་འབུམ་དང་། བདུན་པར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་འབུམ་དང་། བརྒྱད་པར་སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་འབུམ་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་གྲངས་སྙེད་པ་དང་། དགུ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་གྲངས་མེད་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཅུ་པར་ཞིང་ཁམས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཉིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་བྱེད་པའོ། །དེའང་ཞིང་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དུས་མཚུངས་པར་མི་འགལ་ཏེ། དག་པའི་ས་གསུམ་པོར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་བླ་མ་ལས། བྱ་བ་སྒྲུབ་ལ་རྟག་ཏུ་བློ། །མེ་བཞིན་དུ་ནི་འབར་བ་དང་། །ཞི་བའི་བསམ་གཏན་སྙོམས་འཇུག་ལ། །རྟག་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའང་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་ས་བརྒྱད་པར་ཡིད་ཤེས་གནས་གྱུར་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་དབང་ཐོབ། དགུ་པར་འཛིན་བཅས་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར། ཞིང་དག་པ་ལ་དབང་ཐོབ། བཅུ་པར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་འཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཡིད་དང་འཛིན་དང་རྣམ་པར་རྟོག །གྱུར་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་དང་། །ཞིང་དང་ཡེ་ཤེས་ལས་དག་ལ། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་གནས། །དབང་དེ་མི་གཡོ་ལ་སོགས་པའི། །ས་གསུམ་ལ་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། །གཅིག་ལ་རྣམ་གཉིས་དེ་ལས་གཞན། །དབང་ནི་རེ་རེར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེའང་ས་བཅུ་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་དང་། འཕྲིན་ ལས་གཉིས་ཀའི་དབང་ཐོབ་ལ། བརྒྱད་པར་མི་རྟོག་པ། དགུ་པར་ཞིང་དག་པ་རེ་རེ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དུ་བརྒྱད་པར་ཡང་ཞིང་དག་པའི་སྣང་བར་མཐོང་བས། ཞིང་ལ་ད
【漢語翻譯】 自性煩惱風心息滅， 涅槃寂靜智慧風成就。 在那些地的時候，各個輪的細微脈結解開，智慧的風融入，輪迴的風心和煩惱的所依脈等一起幹枯或消損，同時成就，因此，之前所說的十二百，在這些地每一個剎那，同時向上增長，第二地為一萬二千，第三地為十二萬，第四地為一億二千萬，第五地為一萬億二千萬，第六地為一億億二千萬，第七地為百億億二千萬，第八地為相當於三千大千世界微塵數的數量，第九地為與無量十萬佛土微塵數相同的，面見佛等，第十地為與不可說佛土百億兆十萬微塵數相同的，面見佛等十二種，一個剎那就能做到。 並且，去往其他佛土和入定同時不相違背，因為在清凈的三地獲得不分別的禪定的自在。 《寶性論》中說： 「做事常有智慧， 如火一般燃燒， 寂靜禪定等持中， 亦常入于等持。」 另外，第八地意識轉依，獲得不分別的自在，第九地有執著的五根識轉依，獲得清凈佛土的自在，第十地阿賴耶識轉依，獲得圓滿事業的自在。 《現觀莊嚴論》中說： 「由意及執著， 還有分別轉， 故得無分別， 以及凈土智， 自在四處生， 彼自在不動， 等三地各四， 一各有二餘， 謂自在各一。」 也就是說，第十地獲得智慧和事業二者的自在，第八地為不分別，第九地為清凈佛土各自一種。 自性上在第八地也見到清凈佛土的顯現，因此對於佛土
【英語翻譯】 When the wind-mind of afflictions of self-nature subsides, the wind of supreme wisdom, nirvana, and peace is accomplished. At the time of those grounds, the subtle knots of the channels of each wheel are loosened, the wind of wisdom is absorbed, and the dependent channels, together with the wind-mind of samsara and afflictions, are dried up or diminished, which are accomplished simultaneously. Therefore, the twelve hundred mentioned earlier increase simultaneously on each of these grounds in each instant. On the second ground, it is twelve thousand; on the third, twelve hundred thousand; on the fourth, one hundred twenty million; on the fifth, one trillion two hundred billion; on the sixth, one hundred billion two hundred million; on the seventh, one hundred billion two hundred million; on the eighth, it is equivalent to the number of atoms in a billion three-thousandfold worlds; on the ninth, it is equal to the number of atoms in countless hundreds of thousands of Buddha-fields, such as seeing the face of the Buddha; and on the tenth, it is equal to the number of extremely fine atoms in unspeakable Buddha-fields, hundreds of millions of trillions of hundreds of thousands, such as seeing the face of the Buddha, all twelve of which can be done in one instant. Furthermore, going to other Buddha-fields and entering into meditative absorption are not contradictory, because one has obtained mastery over non-conceptual samadhi on the three pure grounds. The Uttaratantra states: "In accomplishing activities, there is always intelligence, blazing like fire, and one is always in equipoise in peaceful contemplation." Moreover, on the eighth ground, the mind-consciousness is transformed, and one obtains mastery over non-conceptualization. On the ninth, the five sense consciousnesses with grasping are transformed, and one obtains mastery over pure Buddha-fields. On the tenth, the alaya-consciousness is transformed, and one obtains mastery over perfect activity. The Ornament of the Sutras states: "Because of the transformation of mind, grasping, and discrimination, one obtains non-conceptualization, as well as pure lands and wisdom. The fourfold mastery arises in four places. That mastery, unmoving, etc., is four each on the three grounds. One has two each, and the others are said to have one mastery each." That is, on the tenth ground, one obtains mastery over both wisdom and activity, while on the eighth ground it is non-conceptualization, and on the ninth it is pure Buddha-fields, each individually. By nature, on the eighth ground, one also sees the appearance of pure Buddha-fields, therefore, regarding the Buddha-fields
============================================================
==================== 第 202 段 ==================== 【原始藏文】 བང་བར་མདོ་ལས་བཤད་ཀྱང་། དགུ་པ་ལྟར་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་མ་གྱུར་པས་མ་དག་པའང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་མི་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ས་བརྒྱད་པ་ནས་དབང་བཅུ་ཕུལ་བྱུང་གི་མགོ་རྩོམ་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་གེ་འབར་བའི་འགྲེལ་པར་དྲངས་པ། གང་ཚེ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ང་། །ལུང་བསྟན་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་གྱུར་ཅིང་། །དབང་བཅུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར། །ཞེས་སོ། །དབང་བཅུའི་དང་པོ་ཚེ་ལ་དབང་བ་ནི། །བསྐལ་པ་ཇི་ཙམ་འདོད་པར་གནས་པའོ། །སེམས་ལ་དབང་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སྐད་ཅིག་རེ་རེས་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་ལྡང་ནུས་པའོ། །ཡོ་བྱད་ལ་དབང་བ་ནི། བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་དུ་ཟས་ནོར་སྣ་ཚོགས་པས་གང་བར་ནུས་པའོ། །ལས་ལ་དབང་བ་ནི། བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་ནི། ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་གང་འདོད་དུ་སྐྱེ་བའོ། །མོས་པ་ལ་དབང་བ་ནི། ས་གཞི་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བསྒྱུར་བ་སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོང་ནས་སྤྱད་དུ་རུང་བའོ། །སྨོན་ལམ་ལ་དབང་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་ལྟར་འགྲུབ་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བ་ནི། ཞིང་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐྲ་རྩེ་གཅིག་གིས་ནམ་མཁར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་སྤྲུལ་ནུས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་ནི། ཤེས་བྱ་གང་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ལ་དབང་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་ཚིག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་མཁས་པའོ། །སྤྱིར་དབང་བཅུ་ཐོབ་པ་ཙམ་ནི། མ་དག་ས་བདུན་ནས་ཡོད་ལ། དབང་བཅུ་ཕུལ་བྱུང་ནི། དག་པ་ས་གསུམ་ནས་ཡོད་ལ། དབང་བཅུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡོད་པའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་ས་བཅུའི་བགྲོད་པ་དེ་དག་ལས། དབུ་མར་རོ་རྐྱང་མདུད་པ་ཉི་ཤུ་གཅིག །གཉིས་གཉིས་གྲོལ་བས་ས་བཅུ་རེ་རེ་ཐོབ། །ཐ་མས་གཙུག་ཏོར་རྩེ་མོའི་ས་མཆོག་འགྲུབ། །རྩ་གསུམ་མདུད་པ་དང་པོ་གཉིས་གྲོལ་བས་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དང་། ཐ་མ་གྲོལ་བས་གཙུག་ཏོར་རྩེ་མོའི་ས་མཆོག་རྡོ་རྗེ་འཆང་འགྲུབ་པའོ། །ངེས་བརྗོད་རྩེ་མོ་ལས། རོ་མ་རྐྱང་མ་ཀུན་འདར་མ། །མདུད་པས་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་སྟེ། །གྲོལ་བས་ཡེ་ཤེས་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ས་རྣམས་རིམ་པས་ཐོབ་པའི་དུས། །གང་ཚེ་གོང་མའི་རྟོགས་པར་ཕྱིན་གྱུར་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་བར་དུ་བག
【漢語翻譯】 雖然《寶積經》中也有講述，但如同第九地一樣，由於五種識沒有轉依，也會見到不清凈的顯現，因此這兩者是不一樣的。此外，從第八地開始，就開啟了殊勝十自在的開端。在《正理之光論》的註釋中引用道：「當燃燈佛給我，授記的那一時刻，就獲得了第八地，也獲得了十自在。」十自在的第一個，壽命自在，是指能夠安住于想要安住的劫數。心自在，是指能夠以每一個剎那進入和出定于無數的等持之中。受用自在，是指僅僅通過意念，就能夠使世間充滿各種食物和財物。業自在，是指對於所有工巧和事業之處，都能夠如意而行。生自在，是指能夠隨意轉生為天或人等。勝解自在，是指能夠將所有地基轉變為各種珍寶等，能夠將所有事物隨心所欲地轉變，讓眾生見到並受用。愿自在，是指能夠如願成就一切，比如使所有世界充滿佛陀等。神變自在，是指能夠隨意變化，比如用一根頭髮在虛空中托住無數的剎土。智慧自在，是指能夠了知想要了知的一切所知。法自在，是指精通所有法的名相安立。總的來說，僅僅獲得十自在，從不清凈的七地就存在了。殊勝的十自在，從清凈的三地就存在了。極其清凈的十自在，存在於佛地。如是，在這些十地的行進中，在中脈有二十一個結。每解開兩個結，就能獲得一個地。解開最後一個結，就能成就頂髻頂峰的最勝地。解開三脈的最初兩個結，就能從獲得第一地直到第十地，解開最後一個結，就能成就頂髻頂峰的最勝地金剛持。在《決定語頂峰》中說：「羅瑪、冉瑪皆顫動，結使輪迴之迷現，解脫證悟涅槃界。」如是，在次第獲得這些地的過程中，當何時到達上地的證悟，直到成佛之間
【英語翻譯】 Although it is also explained in the Ratnakuta Sutra, it is different because, like the ninth ground, since the five consciousnesses have not undergone transformation, impure appearances are also seen. Furthermore, the beginning of the excellent ten powers begins from the eighth ground. It is quoted in the commentary on Tarkajvala: "When Dipamkara gave me, the prediction, at that moment, the eighth ground was attained, and the ten powers were also attained." The first of the ten powers, power over life, is to be able to remain for as many kalpas as one wishes. Power over mind is to be able to enter and arise from countless samadhis with each moment. Power over resources is to be able to fill the world with various foods and wealth simply by thinking. Power over actions is to be able to act as one wishes in all places of crafts and activities. Power over birth is to be able to be born as one wishes, such as gods and humans. Power over aspiration is to be able to transform all ground into various jewels, etc., to transform all things as one wishes, so that sentient beings can see and use them. Power over aspiration is to be able to accomplish everything as one wishes, such as filling all worlds with Buddhas. Power over miraculous powers is to be able to manifest as one wishes, such as holding countless buddhafields in the sky with a single hair tip. Power over wisdom is to know whatever one wishes to know. Power over dharma is to be skilled in the establishment of the names and words of all dharmas. In general, merely attaining the ten powers exists from the impure seven grounds. The excellent ten powers exist from the pure three grounds. The extremely pure ten powers exist in the Buddha ground. Thus, in these progressions of the ten grounds, there are twenty-one knots in the central channel. By untying two knots each, one attains each of the ten grounds. By untying the last knot, one accomplishes the supreme ground of the crown of the head. By untying the first two knots of the three channels, one attains from the first ground to the tenth ground, and by untying the last knot, one accomplishes the supreme ground of the crown of the head, Vajradhara. In the Definitive Utterance Peak it says: "Roma and Kyangma all tremble, knots are the delusion of samsara, liberation is the wisdom of nirvana." Thus, in the process of gradually attaining these grounds, when one reaches the realization of the higher ground, until Buddhahood
============================================================
==================== 第 203 段 ==================== 【原始藏文】 ྲོད་པ་དེ་དག་ལ། །ཡོན་ཏན་ འདི་དག་ཉི་དང་ཟེར་བཞིན་ནོ། །ཉི་མ་ཤར་བ་ན་དེའི་འོད་ཟེར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ལྟར། ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་ན་དེའི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྤྱན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་བསླུ་བ་མེད་པར་འབྱུང་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ད་ནི་ཚུལ་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ས་ལམ་ཡོན་ཏན་དྲང་དོན་ཟེར། །ལ་ལ་རྟོགས་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཡོན་ཏན་མེད། །ཡོད་དང་ཆ་གཉིས་འདོད་པ་རྨོངས་པའི་བློ། །རང་གི་ལྟ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་བྱས་ནས། །མ་ནོར་ཆོས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་འདི་སྤང་། །ཡང་དག་པའི་ཆོས་དང་དེ་སྟོན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་མ་མཇལ་ཞིང་། ཐོས་བསམ་གྱི་སྣང་བ་མེད་པས། བླུན་པོའི་ཆོས་དང་སློབ་དཔོན་ལ་བསྟེན་ནས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་གདེང་བཅས་ཏེ། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ཟེར་ཞིང་འཁྲུལ་སྣང་སེམས་སུ་འདོད་པས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ནས་སྟོང་ལྟའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བྱིས་པ་འབྲིད་པའི་དྲང་དོན་ཡིན་གྱིས། དོན་ལ་མེད་ཟེར་བ་དང་། ལ་ལ་ན་རེ་རྟོགས་པ་ས་དང་པོ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དུ་མཉམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་བསྒོམ་མེད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟ་བུ་ཐོབ་ཀྱང་། ཡོན་ཏན་ས་ལམ་ནས་བཤད་པ་དེ་དག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀའི་མུ་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པའང་། འཇིག་རྟེན་ན་ཉི་མ་མེད་ཅེས་པའམ། ཉི་མ་ཡོད་ཀྱང་འོད་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཉི་མ་གཉིས་ཆར་ ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །འདི་དག་གི་ལུགས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་དཔྱོད་ཡོད་ན་གོ་བས། བརྒལ་ལན་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། ལོག་པའི་ལམ་ལ་མཐའ་མེད་ཕྱིར། །དེ་དག་འདིར་ནི་སྤྲོ་བྱ་མིན། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ལུགས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་ཆགས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡང་དག་གི་ཆོས་ཐོས་ན་ཁྲོ་བས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཆགས་སྡང་གི་མེས། དགེ་བའི་ས་བོན་བསྲེགས་ནས་ངན་འགྲོར་ཡུན་རིང་དུ་འཁྱམས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་ཡོད་ཅིང་། །གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་མི་དགའ་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་ཐོབ་ཅིང་། །གཉིས་སྤྱོད་ཞི་བར་ཡོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་ནོར་མ་ནོར་དཔྱད་ནས་འདོར་ལེན་བྱེད་པ་ཙམ་ལས། མ་ནོར་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་ནོར་བ་ལ་སྡང་བློ་མི་བྱ་སྟེ། ཁྲོ་བའི་རྒྱུས་སྡིག་པ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམ་པར་གཏ
【漢語翻譯】 對於那些，這些功德，猶如太陽和光芒一般。如同太陽升起時，它的光芒同時出現一樣，如果獲得了道地的證悟，那麼它的斷證功德，如佛眼和神通等，便會毫無欺騙地出現，這是法性。現在駁斥其他方式的邪見：有些人說，道地的功德是引導之義。有些人說，即使獲得了證悟，也沒有功德。認為有和沒有兩種情況的，是愚昧的心。對自己的見解執著貪戀，從而誹謗無誤之法，應當捨棄。由於沒有遇到真正的佛法和宣說佛法的具相善知識，也沒有聞思的光芒，僅僅依靠愚人的法和上師，對什麼也沒有成就這一點充滿自信。有些人執著于空見，認為現在的覺知是心之幻象，並將其作為道路。他們說，佛和菩薩的道地功德，是引導孩童的方便之說，實際上並不存在。還有些人說，即使獲得了從初地到十地平等的四種瑜伽的無修如流水般的證悟，但道地中所說的功德，也有存在和不存在兩種情況。這就像說世上沒有太陽，或者說即使有太陽，也有發光和不發光的兩種太陽一樣。僅僅是敘述這些觀點，如果具有辨別力，就能理解，因此不需要辯駁。如《釋量論》中所說：「因為邪道的邊際無盡，所以在此不必詳述。」像這樣的觀點，是因為貪執惡見，從而誹謗正法。如果聽到與此不符的正法，就會憤怒地產生邪見、邊執見和壞聚見，以貪嗔之火焚燒善根，從而在惡道中長期漂流。如《四百論》中所說：「如果對自己的宗派執著，對他人的宗派不喜，就無法獲得涅槃，雙重行為無法寂滅。」對於自性，僅僅是辨別正確與否，從而取捨，不要對正確產生貪執，對錯誤產生嗔恨，因為嗔恨會導致罪業增長。法性
【英語翻譯】 For those, these qualities are like the sun and its rays. Just as when the sun rises, its rays appear simultaneously, so too, if one attains realization of the paths and grounds, then its qualities of abandonment and realization, such as the Buddha's eye and clairvoyance, will appear without deception; this is the nature of reality. Now, refuting other kinds of wrong views: Some say that the qualities of the paths and grounds are provisional meanings. Some say that even if one attains realization, there are no qualities. To assert both existence and non-existence is a mind of delusion. Clinging to and fixating on one's own view, and thus slandering the unerring Dharma, should be abandoned. Because one has not encountered the true Dharma and the qualified spiritual friends who teach it, and because there is no light of hearing and thinking, relying only on the Dharma and teachers of fools, and being confident in the mere fact that one has not accomplished anything, some people cling to the view of emptiness, taking the present awareness as an illusion of the mind and carrying it as the path. They say that the qualities of the paths and grounds of Buddhas and Bodhisattvas are provisional meanings to entice children, and in reality, they do not exist. Others say that even if one attains the realization of the four yogas, which are equal from the first to the tenth ground, like a continuous stream of non-meditation, the qualities spoken of in the paths and grounds have both existence and non-existence. This is like saying that there is no sun in the world, or that even if there is a sun, there are two kinds of sun, one with light and one without light. Merely stating these views, if one has discernment, one will understand, so there is no need to argue. As it says in the Pramāṇaviniścaya: "Because the paths of error are endless, there is no need to elaborate on them here." Such a view is because of clinging to evil views, and thus slandering the sacred Dharma. If one hears the true Dharma that is contrary to this, one will angrily generate wrong views, views of extremism, and views of the aggregates, burning the seeds of virtue with the fire of attachment and aversion, and thus wandering in the lower realms for a long time. As it says in the Four Hundred Verses: "If one is attached to one's own side and dislikes the side of others, one will not attain Nirvana, and dualistic behavior will not be pacified." Regarding nature, merely examine what is correct and incorrect, and then accept or reject, but do not generate attachment to what is correct or hatred to what is incorrect, because hatred causes sin to increase. Dharma
============================================================
==================== 第 204 段 ==================== 【原始藏文】 ན་ལ་འབེབས་དུས་ནོར་མ་ནོར་ཤེས་ནས་འཇུག་གི། གཤེ་བས་བྱས་ན་སྒྲིབ་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པ་ལས། རང་ངམ་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཆོས་ལ་སྨོད་པ་དྲུག་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གང་ཞིག་ཆོས་འདི་ཐོས་ནས་ཆགས་བྱེད་ཅིང་། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཐོས་ནས་ཁོང་ཁྲོ་བ། ། ང་རྒྱལ་རྒྱགས་པས་བཅོམ་ནས་ལོག་པ་ཡི། །ང་རྒྱལ་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་མྱོང་། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ལམ་ངན་པར་ཞུགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་ཀུན་ལའང་། སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་བཟློག་ཐུབ་ན་བཟློག །མི་ཐུབ་ན་མི་རྩོད་པར་ནམ་ཞིག་ལམ་ངན་འདི་ལས་ལོག་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བྱ་ཞིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཕྱོགས་ཞེན་མེད་པ་ལ་སེམས་བཞག་གོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། རྩོད་མེད་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་དག་ལ་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་མེད། །གང་ལ་ཕྱོགས་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་གཞན་ཕྱོགས་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་མཐུན་པར་དོན་བསྡུ་བ་ནི། འདིར་ནི་ལམ་བསྒོམས་པ་ལས་ཡོན་ཏན་ཚོགས། །དབྱར་ཀའི་ལོ་ཐོག་བཞིན་དུ་རྣམ་འཕེལ་ཞིང་། །ས་ལམ་བགྲོད་ནས་སངས་རྒྱས་འདོད་དེའི་ཕྱིར། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ནོར་བུ་དང་འདྲ་ཡང་། །བེམ་པོའི་དཔེ་མིན་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ལས། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་ཁྱབ། །འདི་ནི་མདོ་རྒྱུད་དགོངས་པ་མཐུན་པར་གསུངས། །ས་ལམ་གོང་དུ་བགྲོད་པ་ལྟར། ཡོན་ཏན་ཡང་གོང་དུ་འཕེལ་ཏེ། དབྱར་གྱི་རྩྭ་ཤིང་ནགས་ཚལ་དང་ལོ་ཐོག་བཞིན་ནོ། །མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་དུས། ནོར་བུ་བུམ་པ་དཔག་བསམ་ཤིང་གི་དཔེ་ཡང་རྟོག་པ་མེད་ལ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ནམ་མཁས་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་ བའི་དཔེར་བཤད་ཀྱིས། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྟོབས་བཅུ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་དཔེར་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་སེམས་བྱུང་དབྱིངས་སུ་ཞི་ཡང་། སྐུ་དང་སོ་སོ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་ཟླ་ལྟར་ལྷུན་གྲུབ་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོར་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ངེས་པ་དོན་གྱི་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལས་གསུངས་པས་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ལམ་བགྲོད་པའི་ས་མཚམས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་ཉི་མའི་འོད་ཀྱི་སྣང་བའོ།། །
【漢語翻譯】 在引導他人時，要辨別正確與否后再進行。因為責罵會導致巨大的障礙。根本墮罪十四條中說：「自己或他人的宗派，詆譭佛法是第六條。」《三昧王經》中說：「有些人聽聞此法后產生貪戀，聽聞非法後心生憤怒，被傲慢自大所摧毀而墮落，因傲慢的控制而遭受痛苦。」因此，對於那些誤入歧途的人，如果能夠以慈悲心來勸阻，就勸阻；如果不能，就不要爭辯，而是希望他們何時能從歧途返回正道。要將心安住在一切法平等性、無偏頗之上。《四百論》中說：「具有無諍大性者，彼等則無有宗派。于誰無有宗派性，彼有他方又何在？」就像這樣。現在，將土地和道路的功德以一致的方式總結：在此，通過修習道路，功德聚集，如夏季的莊稼般增長。因為要通過土地和道路而希求成佛，所以身和智慧如同珍寶，但不是物質的比喻，而是從無分別的任運成就中，無邊眾生遍及有頂。這被認為是經續觀點一致的說法。如同在土地和道路上前進一樣，功德也向上增長，就像夏季的草木森林和莊稼一樣。最終成佛時，如意寶瓶和如意樹的比喻也沒有分別，而是以任運成就的身、智慧和事業遍佈虛空，利益眾生的例子來解釋。而不是說各自的覺性智慧沒有十力、無緣大慈悲和慈愛等等。因此，即使心和心所平息於法界，也要知道身和各自的覺性智慧如日月般，恒常安住在任運成就的光明本性中。這是從所有決定意義的經續中所說的，有智慧的人們應該理解。大乘竅訣論著《如意寶藏》中，指示道路行進之地的章節，即第二十一章的廣釋《太陽的光芒》。
【英語翻譯】 When guiding others, one should discern right from wrong before proceeding. Because scolding leads to great obstacles. The Fourteenth Root Downfall states: "Denigrating the tenets of oneself or others is the sixth." The Samadhiraja Sutra states: "Some, hearing this Dharma, become attached; hearing non-Dharma, they become angry; destroyed by arrogance and pride, they fall; they suffer the consequences of arrogance's control." Therefore, for all those who have embarked on the wrong path, if you can dissuade them with compassion, do so; if you cannot, do not argue, but wish that they may one day return from this wrong path. Settle the mind on the equality of all dharmas, without partiality. The Four Hundred Verses states: "Those who possess the great nature of non-contention, they have no factions. For whom there is no factionality, where then is the other side?" Just so. Now, to summarize the meaning in a consistent manner regarding the qualities of the grounds and paths: Here, through meditating on the path, qualities gather, increasing like summer crops. Because one desires to attain Buddhahood by traversing the grounds and paths, the body and wisdom are like jewels, but not a material metaphor; rather, from the spontaneously accomplished, without conceptualization, limitless beings pervade up to the peak of existence. This is said to be the consistent view of sutras and tantras. Just as one progresses on the grounds and paths, qualities also increase upwards, like summer grasses, forests, and crops. Ultimately, at the time of Buddhahood, the metaphors of the wish-fulfilling jewel, vase, and tree are also without conceptualization, but are explained as examples of the spontaneously accomplished body, wisdom, and activity pervading the sky, benefiting sentient beings. It is not said that one's own awareness-wisdom lacks the ten powers, objectless great compassion, and loving-kindness, etc. Therefore, even though mind and mental factors are pacified in the dharmadhatu, one should know that the body and individual awareness-wisdom, like the sun and moon, constantly abide in the spontaneously accomplished, luminous essence. This is what is said in all sutras and tantras of definitive meaning, and those with wisdom should understand. From the Great Vehicle's Instruction Treatise, The Wish-Fulfilling Jewel Treasury, the chapter indicating the boundaries of traversing the path, the extensive commentary on the twenty-first chapter, The Light of the Sun.
============================================================
==================== 第 205 段 ==================== 【原始藏文】 ། ཉེར་གཉིས་པ། བསྒོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྲས་བུའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་བསྟན་པའི་རྗེས་ལ། ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་དག་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ཉི་ཟླ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་བཞིན། །ཁམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ན། །བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་ལྷུན་གྲུབ་ཡོན་ཏན་སྣང་། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསྒོམ་པ་ཐ་མ་རྫོགས་ནས་ནི། །འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་དབང་བསྐུར་བ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་དབང་བསྐུར་མ་ཐག །རྡོ་རྗེ་ ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། སྔར་མ་ཐོབ་པ་གྲངས་མེད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྙེད་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ན། ཀུན་གཞི་དང་། དེ་ལ་ཡོད་པའི་བག་ཆགས། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་ཏེ། དྲི་མ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་མཐའ་དག་སངས་པ་དང་མཉམ་དུ། རང་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འོད་གསལ་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་པ་མཐའ་དག་རྒྱས་པས། ཉི་ཟླ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བའི་ནམ་མཁར་དཀྱིལ་འཁོར་གང་བ་རྒྱས་པ་བཞིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྒྲ་གཅན་ཁ་ནས་ཐར་པའི་ཟླ་བ་ཉ་བ་ལྟ་བུ་དང་། །ཞེས་པ་དང་། འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་ནས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་འགགས་པ་ཡིན་གྱི། སོ་སོ་རང་རིག་ལ་སེམས་ཆེན་པོར་བརྗོད་པ་དེ་གཏན་འགགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་གཉིས་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་པ་དག་གོ། །དེའི་ཚེ་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་ཆོས་སྐུ་དང་དེའི་ངང་ལས་ཤར་བའམ། རང་ཆས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་བརྙེས་ནས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ འཕྲིན་ལས་གདུལ་བྱའི་ཁམས་ཀུན་ཁྱབ་པར་སྤྲུལ་པ་ཟད་མི་ཤེས་པ་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་ངོ་ཁ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། ཞིང་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་གྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྔར
【處理錯誤】 [ { "original_tibetan": "ཉེར་གཉིས་པ། བསྒོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྲས་བུའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།", "chinese_translation": "第二十二，禪修圓滿之果品章節釋。", "english_translation": "Twenty-second: Explanation of the chapter on the fruit of perfected meditation." }, { "original_tibetan": "དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་བསྟན་པའི་རྗེས་ལ། ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་དག་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ཉི་ཟླ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་བཞིན། །ཁམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ན། །བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་ལྷུན་གྲུབ་ཡོན་ཏན་སྣང་། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསྒོམ་པ་ཐ་མ་རྫོགས་ནས་ནི། །འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་དབང་བསྐུར་བ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་དབང་བསྐུར་མ་ཐག །རྡོ་རྗེ་", "chinese_translation": "如是禪修，在開示了所證悟的體驗之後，宣說道圓滿之果。如是禪修，清凈之果即是：斷證圓滿之身與智慧，猶如日月遠離雲翳。因已遠離諸界之障蔽，故稱菩提，任運成就功德顯現。如《經莊嚴論》所說：『禪修究竟圓滿后，大光明灌頂。』以這種方式，在十地相續的最後，當菩薩被十方諸佛的大光明灌頂之後，立即", "english_translation": "Having shown the experience gained through such meditation, the fruit of the perfected path is explained. The fruit of such pure meditation is: the complete attainment of body and wisdom through abandonment and realization, just as the sun and moon are free from clouds. Because one is free from all obscurations of the realms, it is called enlightenment, the spontaneous manifestation of qualities. As it says in the Ornament of the Sutras: 'After the final meditation is complete, empowered by great rays of light.' In this way, at the end of the ten grounds, as soon as that bodhisattva is empowered by the great rays of light from all the Buddhas of the ten directions, immediately" }, { "original_tibetan": "ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། སྔར་མ་ཐོབ་པ་གྲངས་མེད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྙེད་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ན། ཀུན་གཞི་དང་། དེ་ལ་ཡོད་པའི་བག་ཆགས། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་ཏེ། དྲི་མ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་མཐའ་དག་སངས་པ་དང་མཉམ་དུ། རང་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འོད་གསལ་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་པ་མཐའ་དག་རྒྱས་པས། ཉི་ཟླ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བའི་ནམ་མཁར་དཀྱིལ་འཁོར་གང་བ་རྒྱས་པ་བཞིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྒྲ་གཅན་ཁ་ནས་ཐར་པའི་ཟླ་བ་ཉ་བ་ལྟ་བུ་དང་། །ཞེས་པ་དང་། འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་ནས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་འགགས་པ་ཡིན་གྱི། སོ་སོ་རང་རིག་ལ་སེམས་ཆེན་པོར་བརྗོད་པ་དེ་གཏན་འགགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་གཉིས་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་པ་དག་གོ། །དེའི་ཚེ་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་ཆོས་སྐུ་དང་དེའི་ངང་ལས་ཤར་བའམ། རང་ཆས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་བརྙེས་ནས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་", "chinese_translation": "獲得無數不可言說的金剛喻定等之前未得之三摩地，而成佛，任運成就三界之法王。阿賴耶識以及其上的習氣，心與心所的一切行相皆止息。一切如雲之垢染消散的同時，自身任運成就之功德，光明心性之自性完全開展，猶如日月遠離雲翳之虛空，圓滿之輪開展一般。如《寶性論》所說：『如脫離羅睺之口的滿月。』。《入行論》云：『焚燬所知乾薪盡，寂滅是佛法身也，爾時無生亦無滅，心滅佛陀現證知。』。此處所說是三界所攝之心與心所止息，而非個別自證所說之大心完全止息。《二諦論》云：『心與心所三界性，增益分別即是妄。』。此時，獲得息滅戲論之法身，以及從其自性中顯現，或自性任運成就之報身如珍寶一般。任運成就且無分別之智慧，", "english_translation": "one obtains countless, inexpressible samadhis such as the vajra-like samadhi, which were not previously attained, and becomes a Buddha, spontaneously accomplishing the Dharma King of the three realms. The alaya and the habitual tendencies within it, and all the activities of mind and mental factors cease. Simultaneously with the clearing away of all cloud-like stains, all the qualities of spontaneous accomplishment within oneself, the very nature of the luminosity of essence, are fully developed, just as the full circle expands in the sky free from clouds, like the sun and moon. As it says in the Sublime Continuum: 'Like the full moon freed from the mouth of Rahu.' And the Engaging in Bodhisattva Activity says: 'Having burned completely the dry firewood of knowable things, cessation is the Dharmakaya of the Buddhas. At that time, there is no birth and no cessation. When the mind ceases, the Buddhas directly realize it with their bodies.' Here, it is said that the mind and mental factors included in the three realms cease, but not the great mind spoken of in individual self-awareness. The Two Truths says: 'Mind and mental factors are of the nature of the three realms; imputation and discrimination are delusion.' At that time, one attains the Dharmakaya of the pacification of elaboration, and the Sambhogakaya, which arises from its nature or is spontaneously accomplished by its own nature, like a jewel. Spontaneously accomplished and non-conceptual wisdom," }, { "original_tibetan": "འཕྲིན་ལས་གདུལ་བྱའི་ཁམས་ཀུན་ཁྱབ་པར་སྤྲུལ་པ་ཟད་མི་ཤེས་པ་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་ངོ་ཁ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། ཞིང་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་གྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྔར", "chinese_translation": "以及事業，爲了調伏眾生，無盡的化身遍佈一切界，顯現在每個眾生的面前。《入行論》云：『剎土身如如意樹，亦如摩尼無分別，為辦有情諸利樂，恒常住世不思議，此乃離戲而顯現。』。這些之前已經", "english_translation": "and activity, in order to tame beings, endless emanations pervade all realms, appearing to each individual being. The Engaging in Bodhisattva Activity says: 'The field and body are clear like a wish-fulfilling tree, and like a wish-fulfilling jewel, without any discrimination. For the sake of accomplishing the benefit and happiness of sentient beings, it constantly abides in the world, inconceivable. This is appearance free from elaboration.' These have already been" } ]
============================================================
==================== 第 206 段 ==================== 【原始藏文】 ་འཁོར་བ་པའི་དུས་ན། ལུས་དང་དོན་དང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཡི། །སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་གསུམ་པོ་རབ་གྲོལ་ཏེ། །བུམ་ཆག་མར་མེ་པདྨ་ཁ་བྱེའི་སྐུ། །ལྷུན་གྲུབ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་ཏེ་མངོན་སུམ་སྣང་། །ཁམས་གསུམ་སོ་སོའི་ལུས་སུ་སྣང་བའི་སྒྲིབ་པ་གྲོལ་བས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་རིགས་ལྔར་སྣང་བ་དང་། དོན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་གྲོལ་བ་ལས། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོར་སྣང་སྟེ། ཀུན་གཞི་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནུབ་པས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཉོན་ཡིད་ནུབ་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡིད་ཤེས་ནུབ་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ནུབ་པས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་སྣང་བའོ། །ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་གྲོལ་བས། འོག་མིན་གྱི་ཞིང་ཁམས་མཐའ་དང་དབུས་དང་ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱ་མ་ཆད་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་རང་གསལ་བ། འོད་ཟེར་འཁྱིལ་པས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པའི་ཞིང་ན། གཞལ་ཡས་ ཁང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བརྗོད་ལས་འདས་པར་རང་སྣང་བའོ། །དེའང་འོད་གསལ་བའི་སྙིང་པོ་ལ་སྒྲིབ་པའི་བུམ་པ་དང་། པདྨ་ཁ་བྱེ་ཞིང་དེངས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་སྣང་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་། སྒྲིབ་གསུམ་བག་ཆགས་སོ་སོར་གྲོལ་བ་ལས། །ཞིང་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་བའི་སྐུར་སྣང་སྟེ། །ཇི་སྙེད་ཇི་བཞིན་གཟིགས་པ་རྣམ་དག་ཡིན། །ལུས་སུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་གྲོལ་བས་སྐུ་དང་། དོན་དུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་གྲོལ་བས་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་གྲོལ་བས་ཞིང་ཁམས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོར་སྣང་བ་སྟེ། བསྡུ་ན་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནང་དང་། ཕྱིར་ལྟ་བ་གཉིས་སོ། །ནང་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི། གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་མེད་པས། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པའི་ཆ་ནི། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་སོ་སོ་མ་ཡིན་ངོ་བོ་གཅིག་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱིར་གདུལ་བྱ་ལ་ལྟ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལ། ཇི་སྙེད་པས་འགྲོ་བའི་ཁམས་དང་། མོས་པ་དང་དབང་པོའི་རིམ་པ་སྣང་བའི་རྣམ་གཞག་རྒྱུ་འབྲས་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་གྲངས་ལ་སོགས་པ་མ་འདྲེས་པར་འགྲོ་བ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་པོ་དེས་མཁྱེན་དུས། ཇི་ལྟ་བས་ ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་གཞི་མེད་གདོད་ནས་དག་པར་གཟིགས་ཏེ། དེ་གཉི
【漢語翻譯】 輪迴之時，身與義與處所顯現之，三障習氣徹底解脫，如瓶破、燈滅、蓮花開敷之身，任運功德圓滿而現前。三界各自身體顯現之障礙解脫，故身顯現為五部金剛，意義八識聚解脫，故顯現為五智之體性：阿賴耶融入法界，成為法界智；阿賴耶識融入，成為如鏡智；染污意融入，成為平等性智；意識融入，成為妙觀察智；五根識融入，成為成所作智而自顯現。處所顯現之習氣解脫，故密嚴剎土無邊無中，十方無間斷，自顯現為五智之自性，光芒旋繞，于周遍之剎土中，不可思議、言語道斷之宮殿自顯現。彼亦如光明之精要為障礙之瓶，以及蓮花開敷而清凈中生出般顯現。彼等亦是，三障習氣各自解脫故，顯現為剎土與智慧勝者之身，如所有性、盡所有性之觀照乃是清凈。身體顯現之習氣解脫故為身，意義顯現之習氣解脫故為智慧，處所顯現之習氣解脫故，顯現為無盡莊嚴之輪之剎土，總而言之，如實與盡所有性了知之智慧內觀與外觀二者。內觀乃是法性自性身大樂，無一與多之戲論，是如實了知之智慧，有法顯現圓滿受用，以及五智各自不混雜之分乃是盡所有性了知之智慧，然二者亦非各自，體性一故任運成就。外觀乃是觀待所化之二智，盡所有性乃是眾生之界，以及意樂與根器之次第顯現之體性，因果微塵之數量等不混雜，眾生如何顯現，如是智慧于剎那間了知時，如實性乃是無自性如虛空般，無基自始清凈而觀照，此二者
【英語翻譯】 At the time of samsara, the obscurations of body, meaning, and place manifest. When the three habitual imprints of obscuration are completely liberated, the body is like a broken vase, a extinguished lamp, and an opened lotus. Spontaneously accomplished qualities are perfected and manifestly appear. The obscurations that appear as the bodies of the three realms are liberated, so the body appears as the five families of Vajras. The meaning, the eight aggregates of consciousness, are liberated, so they appear as the essence of the five wisdoms: the alaya dissolves into the dharmadhatu, becoming the wisdom of dharmadhatu; the alaya consciousness dissolves, becoming mirror-like wisdom; the afflicted mind dissolves, becoming the wisdom of equality; the mind consciousness dissolves, becoming discriminating wisdom; and the five sense consciousnesses dissolve, becoming accomplishing wisdom, self-manifesting. The habitual imprints that appear as places are liberated, so the Akanishta realm, without end or center, and without interruption in the ten directions, self-manifests as the nature of the five wisdoms. In the realm pervaded by swirling light rays, immeasurable and beyond expression, palaces self-manifest. That is, the essence of clear light is like a vase obscuring it, and it appears as if arising from the opening of a lotus and becoming clear. These are also, because the three habitual imprints of obscuration are individually liberated, the realms and wisdom appear as the body of the Victorious Ones. Seeing as it is and as many as there are is pure. The habitual imprint that appears as the body is liberated, so it is the body. The habitual imprint that appears as the meaning is liberated, so it is wisdom. The habitual imprint that appears as the place is liberated, so the inexhaustible realm appears as a wheel of adornment. In summary, the wisdom that knows as it is and as many as there are is the inner and outer view. The inner view is the dharmata, the essence body of great bliss, without the elaboration of one or many, it is the wisdom that knows as it is. The phenomenal appearance of perfect enjoyment, and the aspect of the five wisdoms not being mixed, is the wisdom that knows as many as there are. However, both are not separate, and because they are of one essence, they are spontaneously accomplished. The outer view is the two wisdoms that look at the trainable beings. As many as there are, the realms of beings, and the order of inclinations and faculties, the nature of appearance, the number of causes and effects, dust particles, etc., are not mixed. When the wisdom knows in an instant how beings appear, as it is, the essence is seen as without self-nature, like the sky, without foundation, and primordially pure. These two
============================================================
==================== 第 207 段 ==================== 【原始藏文】 ས་མི་འགལ་བར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པའི་ཆོས་སྤང་བླང་ཀུན་རྫོབ་པ་ཇི་སྙེད་དང་། སྤང་བླང་མེད་པ་དོན་དམ་ཇི་ལྟ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་རྒྱུད་སྡེ་བཞི། རྒྱས་པར་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་བཞི་སྟོང་གི་བར་དུ་གསུངས་ཤིང་། ཞིང་ལ་ལར་བལྟམས་པ་དང་། ལ་ལར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞི་བ་དང་། ཁྲོ་བོ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ། བཟོ་དང་སྐྱེ་བ་དང་། གྲུ་ཟམ་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་ནས། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་སྟོན་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་བླ་མ་ལས། ཞི་བ་བྱང་ཆུབ་ཆེ་མཆོག་ཉིད། །སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད། །རྔོན་དང་སྨད་འཚོང་ལ་སོགས་པར། །བསྒྱུར་ནས་སེམས་ཅན་དོན་མཛད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པས་བསྟན་པ་ལས། བསམ་ཡས་ཞིང་དུ་སྨད་འཚོང་གྱུར། །སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། །འདོད་ཆགས་ལྕགས་ཀྱུས་དྲངས་ནས་སུ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འགོད། །ཅེས་པ་དང་། བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་ཞིང་གཏུམ་པ་ལས། །ཞི་བས་ཕན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཁྲོ་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་མཛད། །ཅེས་སོ། །ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་རྟེན་སྐུ། བརྟེན་པ་ཡེ་ ཤེས། མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལའང་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་དང་ལྔ་ལ་སོགས་པར་དབྱེ་བ་མང་ཡང་། འདིར་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལྔར་འདོད་དེ། མཚན་བརྗོད་ལས། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཁྱབ་བདག་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག །ཅེས་པ་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་བ་སྙིང་པོ་ལས། དེ་ཚེ་སྐུ་ལྔ་ཀུན་ཀྱང་རྫོགས། །ཞེས་པས། སྐུ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་མཁའ་དང་ཉི་བཞིན་དང་། །དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་དྭངས་པའི་མཚོར་སྣང་བཞིན། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་། ཡོན་ཏན་གྱི་གོ་སྐབས་ཡངས་པའི་འབྱུང་གནས་དམ་པའི་ངང་ལས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཉི་ཟླ་ལྟར་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སུ་གསལ་བའི་སྣང་བ་ཉིད་ནི། ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དེ་དང་ཆ་འདྲ་བའི་རིགས་ལྔ་ཞིང་ལྔར་སྣང་བ་དང་། མ་དག་པའི་འགྲོ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྣང་བ་ནི། ཆུ་དྭངས་པར་ཉི་ཟླའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་པ་ལས། ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དབྱེར
【漢語翻譯】 不違背世俗，從二諦次第的取捨，即世俗諦的取捨和勝義諦的無取捨出發，三藏、四續部，廣而言之，宣說了八萬四千法蘊。在有些剎土示現誕生，有些剎土示現涅槃等等，以各種方式，寂靜的、忿怒的、二者兼具的、非二者兼具的形象，化現為工巧、生靈、舟橋等等，直至輪迴未空之際都在示現。如《幻化根本續》所說：「寂靜菩提大殊勝，種種化身恒不斷，化為獵人娼妓等，轉變利益諸有情。」又如《無垢經》所說：「于桑耶剎為娼妓，為攝諸男士之故，以貪慾鐵鉤牽引后，安置彼等於佛陀智。」又如《勝樂根本續》所說：「若以寂靜不能益，甚怒暴惡亦無妨，以智慧方便之結合，諸佛皆作忿怒尊。」如是。現在廣說，分為所依身、能依智慧、所作事業三種自性。初者，雖有二、三、四、五等多種分類，然此處依隨《幻化網無二續》，許為五身。如《名號贊》所說：「佛陀五身之自性，遍主五智之體性。」又如《幻化秘密藏》所說：「爾時五身皆圓滿。」如是，最初三身之自性簡略宣說如下：法身、報身和化身，如虛空和太陽，以及其影像顯現在清澈的湖水中。其中，法身如虛空般無有戲論，是功德廣大之所依，從清凈的體性中，報身如日月般顯現為五部佛的景象，對於十地菩薩而言，顯現為與之相似的五部和五剎土，對於不清凈的眾生而言，則顯現為殊勝菩提的化身等三種顯現，猶如清澈的水中顯現日月之影像。如《無垢智經》所說：「法身如虛空般無別
【英語翻譯】 Without contradicting the mundane, based on the order of the two truths of acceptance and rejection, that is, the acceptance and rejection of the conventional truth and the non-acceptance and non-rejection of the ultimate truth, the Three Baskets, the Four Tantras, and broadly speaking, the eighty-four thousand collections of Dharma were taught. In some realms, birth is shown, and in some realms, nirvana is shown, etc., in various ways, peaceful, wrathful, both, and neither, transforming into crafts, beings, bridges, etc., showing until the end of samsara. As the Root Tantra of Magical Illusion says: "Peaceful enlightenment is great and supreme, various transformations are constant, transforming into hunters, prostitutes, etc., transforming and benefiting all sentient beings." Also, as the Immaculate Sutra says: "In the realm of Samye, she became a prostitute, for the sake of gathering all men, after attracting them with the hook of desire, she placed them in the wisdom of the Buddha." Also, as the Root Tantra of Chakrasamvara says: "If peace does not benefit, great anger and violence are also harmless, with the combination of wisdom and means, all Buddhas make wrathful deities." Thus it is. Now, speaking broadly, it is divided into the three natures of the support body, the dependent wisdom, and the action of activity. The former, although there are many classifications such as two, three, four, and five, here, following the Tantra of the Non-Dual Net of Magical Illusion, it is accepted as five bodies. As the Praise of Names says: "The nature of the five bodies of the Buddha, the essence of the five pervasive wisdoms." Also, as the Secret Essence of Magical Illusion says: "At that time, all five bodies are complete." Thus, the nature of the first three bodies is briefly explained as follows: the Dharmakaya, the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya, like the sky and the sun, and their reflections appearing in a clear lake. Among them, the Dharmakaya is like the sky, without elaboration, it is the source of great qualities, from the pure nature, the Sambhogakaya appears as the five Buddhas like the sun and moon, for the ten bhumi Bodhisattvas, it appears as the five families and five realms similar to it, for impure beings, it appears as the three appearances of the Nirmanakaya of supreme enlightenment, like the image of the sun and moon appearing in clear water. As the Immaculate Wisdom Sutra says: "The Dharmakaya is no different from the sky
============================================================
==================== 第 208 段 ==================== 【原始藏文】 ་མེད་ཀྱང་། །གཟུགས་སྐུ་འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་སོ་སོར་གསལ། །ཐབས་དང་ཤེས་ རབ་མཆོག་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི། །རིགས་ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །སྤྲུལ་སྐུ་གསུམ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཟོ་དང་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །བཟོ་སྤྲུལ་པ་ནི་རིས་སུ་བྲིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་འགྲོ་བའི་དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་རང་བྱོན་དང་བཞེངས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། དེས་ས་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་ནས། མུ་གེ་དང་ནད་ལ་སོགས་པ་སྐྱོབ་པའོ། །མཆོག་གི་སྤྲུལ་པ་ནི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པར། །སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །སྐྱེ་བ་མངོན་པར་སྐྱེ་བ་དང་། །དགའ་ལྡན་གནས་ནས་འཕོ་བ་དང་། །ལྷུམས་སུ་ཞུགས་དང་བལྟམས་པ་དང་། །བཟོ་ཡི་གནས་ལ་མཁས་པ་དང་། །བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་རོལ་པ་དང་། །ངེས་འབྱུང་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གཤེགས་པ་དང་། །བདུད་སྡེ་འཇོམས་དང་རྫོགས་པར་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། །མྱ་ངན་འདའ་བར་གཤེགས་མཛད་རྣམས། །ཡོངས་སུ་མ་དག་ཞིང་རྣམས་སུ། །སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པར་སྟོན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་པོ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལས། ཡོན་ཏན་གྱི་ལྡོག་པས་སྐུ་ལྷག་མ་གཉིས་ཀྱི་ རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་ན། ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ནི། སྐུ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱབ་བདག་གམ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པས་བདེ་ཆེན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་རྣམ་གྲངས་སུ་བརྗོད་ལ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་འཇིག་འདྲལ་མེད་པས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་སུ་བརྗོད་ནས་འདིར་བཤད་པ་ནི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བདེ་ཆེན་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །ཀུན་གྱི་བདག་དེ་ཟག་མེད་མཚོན་བརྗོད་འདས། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཁྱབ་བདག་ཆོས་ཉིད་དེ། །བདེ་ཆེན་ཉིད་ལས་གཞན་ཞིག་ཡོད་མ་ཡིན། །སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་དང་དུ་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཟག་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་། དབྱེར་མེད་པས་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་གྱིས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ར་ལི་ལས། བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད། །ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་སྤངས་རྟོགས་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི། མངོན་བྱང་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་སྐུ། །སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཡིན
【漢語翻譯】 雖無有，色身如彩虹般各自明。于勝妙方便與智慧，得自在之五部如來我頂禮。如是。三化身者，《經莊嚴論》云：工巧與生及大菩提，乃勝菩提之化身。如是。工巧化身者，指繪畫等等身語意之所依，眾生之善法增長，自生與建造之一切。生化身者，謂彼化現於地等，救濟饑荒與疾病等。殊勝之化身者，謂化現為十二行誼而利益有情，如《寶性論》云：不住於法身，以化身之種種自性，示現降生及從兜率天降臨，入胎與誕生，精通工巧之學，受用妃眷之圍繞，出離及苦行，趨至菩提樹，降伏魔軍及圓滿菩提，轉法輪及示現入滅。於一切不凈剎土中，示現存留于輪迴，盡輪迴際。如是。若說此三身與體性一，然由功德之差別，其餘二身之自性增廣，則無漏大樂之身者，以其為諸身之遍主或體性之故，大樂與體性二者可作為異名而說。現證菩提即無壞滅故，為金剛身。於此說為異名者：不可思議大樂智慧身，一切之主彼無漏絕言詮。體性自性遍主法性也，大樂自性外無餘。三身之自性，一與非一之體性，乃不可思議之大樂，無漏之體性，遍及身與智慧一切，無別故即是大樂自性，而非其他。《饒論》云：大樂菩提無上者，說為智慧法身也。如是。又，斷證不變者，現證不變金剛之自性身，斷證究竟無有變異也。
【英語翻譯】 Though without, the form body is distinctly clear like a rainbow. To the five families of Sugatas who have mastered the supreme method and wisdom, I prostrate. Thus it is said. The three manifestations are: From the Ornament of the Sutras: Craft and birth and great enlightenment, are the manifestations of supreme enlightenment. Thus it is said. The craft manifestation is all self-arisen and constructed supports of body, speech, and mind, such as paintings, which increase the white Dharma of beings. The birth manifestation is that which manifests in the earth and so on, saving from famine and disease and so on. The supreme manifestation is that which manifests in the twelve deeds and benefits sentient beings, as it says in the Uttaratantra: Without moving from the Dharmakaya, with various natures of manifestation, showing birth and descending from the Tushita heaven, entering the womb and being born, being skilled in the place of crafts, enjoying the retinue of consorts, renunciation and practicing austerities, going to the Bodhi tree, destroying the armies of Mara and perfect enlightenment, turning the wheel of Dharma and showing passing into Nirvana. In all impure realms, it shows remaining in samsara as long as samsara exists. Thus it is said. If it is said that these three bodies are one in essence, but due to the difference in qualities, the nature of the other two bodies is expanded, then the body of great bliss without outflows is said to be the master of all bodies or the essence, so great bliss and essence are spoken of as synonyms. Manifest enlightenment itself is indestructible, so it is the Vajra body. What is said here as a synonym is: Inconceivable great bliss wisdom body, the master of all, that is without outflows, beyond expression. Essence, self-nature, pervasive master, Dharma-nature, other than the nature of great bliss, there is nothing. The nature of the three bodies, the essence of one and not one, is the inconceivable great bliss, the nature without outflows, pervading all bodies and wisdom, and being inseparable is the nature of great bliss, and not other. The Ra-li says: Great bliss, enlightenment, unsurpassed, is said to be the wisdom Dharmakaya. Thus it is said. Again, that which is unchanging in abandonment and realization is: The self-nature body of manifest, unchanging Vajra, abandonment and realization are ultimate, without change.
============================================================
==================== 第 209 段 ==================== 【原始藏文】 ། །སྒྲིབ་གཉིས་མཐའ་དག་སྤངས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐུ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྣམ་གྲོལ་ལས་ཉམས་པ་མི་མངའ་ཞིང་། འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། པདྨ་ཅོད་པཎ་ལས། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་བླ་ན་མེད། །དབྱེར་མེད་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །རྟག་ པ་ཞི་བ་མཐར་ཕྱིན་བདག །ཅེས་སོ། །སྐུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་རྫས་ཐ་དད་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱིངས་གཅིག་སངས་རྒྱས་གཅིག་གི་སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྐུ་རྣམས་དབྱེར་མེད་དབྱིངས་གཅིག་སྟེ། །འོད་གསལ་སྙིང་པོ་སྒྲིབ་ཀུན་བྲལ་བ་ཉིད། །སྟོང་དང་སྣང་དང་འཕྲོ་དང་དབྱེར་མེད་པས། །ཐ་དད་བརྗོད་ཀྱང་བརྡ་ཙམ་བཏགས་པ་ཉིད། །ལྡོག་པ་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་དང་རྣམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས། འོད་གསལ་བའི་སྙིང་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པའི་ཆ་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་སྣང་བའི་ཆ་ལོངས་སྐུ། སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བའི་ཆ་སྤྲུལ་སྐུ། སྤངས་རྟོགས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཆ་མངོན་བྱང་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། དབྱེར་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རོ་གཅིག་པའི་ཆ་བདེ་ཆེན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བརྡ་ཤེས་པའི་དགོས་པ་ཙམ་དུ་སོ་སོར་བཏགས་ཀྱང་བརྗོད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་དུ་ཟད་པའོ། །དེ་ཉིད་ལས། ཐ་དད་མིན་ཡང་ཐ་དད་དུ། །བརྗོད་པ་རང་བཞིན་ཟབ་པ་ཉིད། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །རྣམ་ལྔ་བྱང་ཆུབ་ཆེ་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་སོ། །སྐུ་ལྔ་པོ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ལྔ་ཡང་། །ཆོས་དབྱིངས་མེ་ལོང་མཉམ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག །བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ། །དང་པོ་ཆོས་སྐུ་གཉིས་པ་ལོངས་ སྐུའི་བདག །གསུམ་པ་བདེ་ཆེན་ལྷག་མ་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། །ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ལ། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ནི་ལོངས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཞག་ཅིང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་གྲུབ་པ་གཉིས་ནི་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་ལྔ་ཡང་ངོ་བོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་པ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་ཡེ་ནས་ཡོད་ཀྱང་། སློབ་ལམ་དུ་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་ནས་མི་མངོན་པའོ། །དེ་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཆ་ལྔ་དག་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། དེ་སེལ་བྱེད་ལྔས་བསལ་བའི་རྐྱེན་ལས་སྣང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཀུན་གཞི་ནུབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་ལ་འ
【漢語翻譯】 斷絕了所有二障，功德全部圓滿，是現前菩提之身。此身不退轉于解脫，不變化，故名為金剛身。蓮花髻經中說：現前菩提正等覺，金剛頂端無有上，無別智慧之自性身，恒常寂滅究竟我。如是。此五身並非以不同實體存在，而是以一體佛陀各自的智慧來顯示。因此，諸身無別一體性，光明藏性離諸障，空性顯現及放射，無別異故，雖說各異然僅假名安立。觀待各自不同的功德和形象，光明之藏顯現，其自性空性之分是法身，自性顯現之分是報身，種種放射之分是化身，斷證無別之分是現前菩提金剛身，無別大樂一味之分是大樂自性身，雖爲了解名相之必要而各自安立，但也僅是言說的名相而已。彼經中說：雖非他異而說他異，自性深奧之故，任運成就與智慧身，五種菩提大殊勝。如是。此五身，以及依於此的五種智慧也是，法界、明鏡、平等性、個別觀察，成所作智慧自性任運成，初者法身，二者報身之主，三者大樂，餘者化身，本體無別，作用各異。法界性智是法身之智，如明鏡之智是報身之智，平等性智安立為大樂身之智，個別觀察和成所作二者是化身之智，是現前菩提之身的形象。此五智也與本體任運成就之覺性無別而本有，但在學道時被障礙所遮蔽而不能顯現。因此，從五種障礙的清凈中產生，以及由五種對治消除之緣而顯現兩種，初者是阿賴耶識滅沒等，對於三身……
【英語翻譯】 Having abandoned all dual obscurations and perfected all qualities, it is the body of manifest enlightenment. This very body does not degenerate from liberation and is immutable, hence it is called the Vajra Body. As stated in the Lotus Crest Tantra: "Manifest enlightenment, perfect Buddha, Vajra pinnacle, unsurpassed, inseparable wisdom itself is the body, eternal, peaceful, ultimate self." Thus it is said. These five bodies do not exist as separate entities, but are shown as the individual wisdoms of one Buddha within a single essence. Therefore, the bodies are inseparable, a single essence, the radiant essence is free from all obscurations, emptiness, appearance, and radiance are inseparable, although spoken of as different, they are merely nominal designations. Depending on the individual qualities and aspects, the essence of radiant light manifests, the aspect of its essence being emptiness is the Dharmakaya, the aspect of its nature being appearance is the Sambhogakaya, the aspect of its various radiations is the Nirmanakaya, the aspect of inseparable abandonment and realization is the Abhisambodhi Vajrakaya, and the aspect of inseparable great bliss being of one taste is the Mahasukha Svabhavikakaya. Although designated separately for the mere necessity of understanding the terms, they are only different ways of speaking. As it says in the same text: "Though not different, they are spoken of as different, because of the profound nature itself. Spontaneously accomplished and wisdom body, the fivefold enlightenment is the great supreme." Thus it is said. The five wisdoms that rely on these five bodies are also: Dharmadhatu, mirror-like, equality, discriminating, accomplishing activity, wisdom, spontaneously accomplished nature. The first is the Dharmakaya, the second is the lord of the Sambhogakaya, the third is great bliss, the remainder is the Nirmanakaya. Their essence is inseparable, their aspects are different. The wisdom of the Dharmadhatu is the wisdom of the Dharmakaya. The mirror-like wisdom is the wisdom of the Sambhogakaya. The wisdom of equality is established as the wisdom of the Mahasukha body. Discriminating wisdom and accomplishing activity are the wisdoms of the Nirmanakaya, which has the aspect of the body of manifest enlightenment. These five wisdoms are also primordially present as inseparable from the spontaneously accomplished awareness of essence, but they are obscured by obscurations on the path of learning and do not manifest. Therefore, from the purification of the five aspects of obscuration, and from the appearance due to the conditions of the five antidotes that eliminate them, the first is the cessation of the alaya, etc., in relation to the three bodies...
============================================================
==================== 第 210 段 ==================== 【原始藏文】 ཇུག་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་གཞི་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་སོ། །ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་དག་པ་ལས། ཡེ་ ཤེས་ལྔར་སྣང་བ་ཡང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་བརྒྱད་ཅུ་པ་ལས། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་ལྔ། །རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་ལྔར་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་འདོད་ཆགས་དག་པ་སོ་སོར་རྟོག་པ། ཞེ་སྡང་དག་པ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས། གཏི་མུག་དག་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས། ང་རྒྱལ་དག་པ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས། ཕྲག་དོག་དག་པ་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དག་བྱ་གནས་གྱུར་རྒྱུའི་ཆ་རྣམས་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་སེལ་བྱེད་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་མཉམ་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཆོས་རབ་སྟོན་ཕྱིར་དང་། །བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཞེས་པས། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་འཛིན་པས་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་སྒྲིབ་པ་སེལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཞན་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །གཞན་དོན་བྱས་པས་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལ་སྒྲིབ་པ་བསལ་ནས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ནི། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་ངོ་བོ་མཁྱེན་པ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངང་གིས་འོད་གསལ་བའི་མཁྱེན་པ་ནི། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་རོ་གཅིག་པར་མཁྱེན་པ་ ནི་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་འདྲེས་པའི་མཁྱེན་པ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཤེས་བྱ་ཐོགས་མེད་དུ་མཁྱེན་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན། །མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོག །བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་པ་དང་། མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཤེས་བྱ་མ་འདྲེས་བསམ་ཡས་མཁྱེན། །ཞེས་པ་དང་། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། སེམས་ཅན་དོན་
【漢語翻譯】 在《入行論》中說：阿賴耶融入法界是法界體性智。阿賴耶識融入法界是如鏡智。意之識融入法界是平等性智。煩惱意融入法界是妙觀察智。五根識融入法界是成所作智。又，五種煩惱清凈后，顯現為五種智慧。在《幻化八十品》中說：貪慾等五種煩惱，被說為清凈的五種智慧。也就是，貪慾清凈是妙觀察智，嗔恨清凈是如鏡智，愚癡清凈是法界體性智，我慢清凈是平等性智，嫉妒清凈是成所作智。所要清凈的、轉變成智慧的因的各個部分，就像云一樣。消除這些的是，在《經莊嚴論》中說：因為執持，以及心平等，以及爲了真實宣說殊勝法，以及因為成所作，四種智慧真實生起。因此，執持佛法的詞句和意義，能夠消除見到如鏡智的障礙。同樣地，對一切眾生修持平等菩提心，就是平等性智。為他人宣說佛法，就是妙觀察智。做利益他人的事情，就是成所作智。修持真如，就能消除對法界體性智的障礙而顯現。這些智慧的體性是：了知法性寂滅的體性，是法界體性智。了知諸法自性本來自性清凈的智慧，是如鏡智。了知一切平等一味的，是平等性智。了知諸法不混雜的差別的智慧，是妙觀察智。無礙地了知所知，是成所作智。在《經莊嚴論》中說：如鏡智不動搖，三種智慧依賴於它，即平等性、妙觀察、成所作。以及，平等性智不動搖，是三種智慧的自性。以及，妙觀察智，了知所知不混雜，不可思議。以及，成所作智，利益眾生。
【英語翻譯】 In the Engaging in Practice it says: The Alaya dissolving into the Dharmadhatu is the wisdom of Dharmadhatu nature. The Alaya consciousness dissolving into the Dharmadhatu is the mirror-like wisdom. The mind consciousness dissolving into the Dharmadhatu is the wisdom of equality. The afflicted mind dissolving into the Dharmadhatu is the discriminating wisdom. The five sense consciousnesses dissolving into the Dharmadhatu is the accomplishing wisdom. Also, from the purification of the five afflictions, the five wisdoms appear. In the Eighty Chapters of Emanation it says: Desire and the other five afflictions, are taught as the five pure wisdoms. That is, the purification of desire is discriminating wisdom, the purification of hatred is mirror-like wisdom, the purification of delusion is Dharmadhatu wisdom, the purification of pride is equality wisdom, the purification of jealousy is accomplishing wisdom. The parts of the cause to be purified and transformed into wisdom are like clouds. What dispels these is, in the Ornament of the Sutras it says: Because of holding, and because of equality of mind, and because of truly teaching the excellent Dharma, and also because of accomplishment, the four wisdoms truly arise. Therefore, holding the words and meaning of the Dharma, one eliminates the obscurations to seeing mirror-like wisdom. Likewise, cultivating the equal Bodhicitta for all sentient beings is equality wisdom. Teaching the Dharma to others is discriminating wisdom. Doing things that benefit others is accomplishing wisdom. Meditating on Suchness eliminates the obscurations to Dharmadhatu wisdom and it appears. The nature of these wisdoms is: Knowing the nature of the peace of the nature of reality, is Dharmadhatu wisdom. Knowing the nature of all phenomena as naturally luminous, is mirror-like wisdom. Knowing all as equal and of one taste, is equality wisdom. Knowing the distinct differences of phenomena without mixing them, is discriminating wisdom. Knowing the knowable without obstruction, is accomplishing wisdom. In the Ornament of the Sutras it says: Mirror-like wisdom is unmoving, the three wisdoms rely on it, namely equality, discrimination, and accomplishment. And, equality wisdom is unmoving, it is the nature of the three wisdoms. And, discriminating wisdom, knows the knowable without mixing, inconceivable. And, accomplishing wisdom, benefits sentient beings.
============================================================
==================== 第 211 段 ==================== 【原始藏文】 ཀུན་སྒྲུབ་པ་པོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུ་བས་འཁོར་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཞེས་ཐ་དད་པ་དང་། ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི་ཆར་མི་དམིགས་པས། མཁའ་མཉམ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངང་ལ་དབྱེར་མེད་པར་བཞུགས་བཞིན་དུ། མེ་ལོང་ལྟ་བུ། བྱ་བ་གྲུབ་པ། སོ་སོར་རྟོག་པ་གསུམ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པར་འདུ་བས་ཤེས་བྱ་མཐའ་མེད་པ་མཁྱེན་པས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་ཤིང་། ཐུགས་རྗེ་མཐའ་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གཟིགས་པ་ན། ཡུངས་འབྲུ་གཅིག་གི་གོ་ནའང་། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཚད་མེད་པར་སྣང་བས་དོན་མཛད་ཅིང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་བསྟན་པས། སོ་སོའི་སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་བཀོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཕྲིན་ལས་འཇུག་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། སྐྲ་རྩེའི་ཁྱོན་ལ་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ནི། །གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་ཅི་ཡོད་སྙེད། །རྒྱལ་བ་དེ་དག་ཞིང་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། །དེ་དག་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་སྐལ་མི་མཉམ། །སྐྲ་རྩེའི་ཁྱོན་ལ་འགྲོ་བ་ལྔ་རྣམས་ཏེ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་དང་དུད་འགྲོའི་འགྲོ་བ་དང་། །གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཞུགས། །འདྲེས་པ་མེད་ཅིང་གནོད་པར་གྱུར་པ་མེད། །དེ་དག་གནས་སུ་མཚོ་དང་རྒྱ་མཚོར་བཅས། །ཆུ་ཀླུང་དེ་བཞིན་མཚོའུ་དང་ལྟེང་ཀ་རྣམས། །འདྲེས་པ་མེད་ཅིང་གནོད་པར་གྱུར་མེད་དེ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་ཡི་གནས་སུ་རི་བོ་དུ་མ་སྟེ། །ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ལྷུན་པོ་རབ་ལྷུན་དང་། །བཏང་བཟུང་དང་ནི་བཏང་བཟུང་ཆེན་པོ་དང་། །འབིགས་བྱེད་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་གངས་ཀྱི་རི། །གནས་དེར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མི་བཟད་པ། །ཚ་དང་རབ་ཏུ་ཚ་བ་ཉམས་མི་དགའ། །དེ་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ཚོར་བ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་རྗེས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། །དེ་ཡི་གནས་ན་ལྷ་ཡི་གཞལ་མེད་ཁང་། །དེ་དག་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་དབྱིངས་དགའ་བ། །ལྷ་རྣམས་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་དག་གིས་ཀྱང་། །ལྷ་ཡི་དགའ་བས་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་མྱོང་། །དེ་ཡི་གནས་སུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་སྐྱེ་ ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་རིག་པའི་བསྟན་པ་འབར་བ་སྣང་། །དེ་ཡི་གནས་ཉིད་ན་ཡང་ཆོས་ནུབ་ཅིང་། །འདྲེན་པ་མྱ་ངན་འདས་པའི་སྒྲ་ཡང་ཐོས། །མི་དག་བདག་གི་ཁྱིམ་ན་རྨི་ལམ་བཞིན། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དག་ལ་དགའ་མྱོང་ནས། །ཕྱིར་སད་ནས་ཀྱང་དེ་ཡི་འདོད་མ་མཐོང་། །དེ་ནི་རྨི་ལམ་
【漢語翻譯】 是為，成辦一切者。那些也融入法界，以及如實了知平等性的智慧中，因此對於輪迴和，涅槃之法等差別，以及非差別的方面不執著，如虛空般離戲論，於法身的體性中無別而安住的同時，如明鏡一般，事業成就，各別觀察三種，如所有盡所有般了知，以了知無邊所知而遍知一切，以無邊大悲觀照一切世間，即使在一粒芥子的空間里，也顯現無量器情世間而行利他之事，併爲一切有情宣說了解脫之法， 如其各自的根器，安置於三種菩提后，開始涅槃等事業。聖《三摩地王經》中說：一毛端處有眾多佛陀，如恒河沙數一般，彼等勝者之剎土亦如是，彼等之相各不相同根器亦不同。一毛端處有五趣眾生，有情地獄與旁生之趣和，閻羅世界天人皆安住，不相混雜亦無有損害。彼等之處所有海洋與諸海，河流以及小湖與水池等，不相混雜亦無有損害，如是勝者之法不可思議。彼處有諸多山王，周圍環繞妙高極妙高，以及持取與大持取，啄木鳥鷲峰與雪山，于彼處有不可忍受之有情地獄，熱與極熱不悅意，于彼處有情地獄之感受，彼等痛苦皆隨之感受。彼處有天人之無量宮殿，彼等十二由旬之喜悅處，諸天成千上萬亦，以天人之喜悅感受極大安樂。彼處諸佛降生，世間知識之教法亦顯現，于彼處亦有佛法隱沒時，亦聽聞導師涅槃之聲。人們于自己家中如夢一般，享受欲妙之功德后，醒來之後亦不見彼之慾樂，此乃夢境。
【英語翻譯】 It is, therefore, the accomplisher of all. These also merge into the realm of dharma, and into the wisdom that knows equality as it is, therefore, without clinging to the differences such as samsara and, the dharma of nirvana, and the aspects of non-difference, like space, free from elaboration, while dwelling inseparably in the nature of the dharmakaya, like a mirror, accomplishing activities, individually observing the three, knowing as much as there is, knowing all by knowing the infinite knowable, and with infinite compassion looking upon all the worlds, even in the space of a single mustard seed, the immeasurable container and content worlds appear, and performing the benefit of others, and proclaiming the dharma of liberation to all sentient beings, According to their respective capacities, after placing them in the three bodhis, the activities of nirvana and others begin. In the noble Samadhiraja Sutra it says: In the space of a hair tip there are many Buddhas, as many as the sands of the Ganges, the fields of those victors are also like that, their characteristics are different and their capacities are not equal. In the space of a hair tip there are five types of beings, sentient hells and the realm of animals, and, the world of Yama, gods and humans all dwell, without mixing and without harm. In those places there are oceans and all the seas, rivers and small lakes and ponds, without mixing and without harm, thus the dharma of the victors is inconceivable. In that place there are many mountain kings, surrounded by Mount Meru, extremely Mount Meru, and holding and great holding, woodpecker vulture peak and snow mountain, in that place there are unbearable sentient hells, hot and extremely hot unpleasant, in that place the feelings of sentient hells, all those sufferings are felt accordingly. In that place there are immeasurable palaces of the gods, those twelve yojanas of joyful places, even thousands of gods, experience great bliss with the joy of the gods. In that place Buddhas are born, and the teachings of worldly knowledge also appear, in that place also when the Dharma disappears, the sound of the teacher's nirvana is also heard. People in their own homes are like dreams, after enjoying the qualities of desirable objects, after waking up they do not see the pleasure of it, this is a dream.
============================================================
==================== 第 212 段 ==================== 【原始藏文】 ཡིན་པ་དེ་ཡིས་ཤེས། །དེ་བཞིན་མཐོང་ཐོས་རིག་དང་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་རྨི་ལམ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སའི་རྡུལ་དང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། རླུང་གི་རྡུལ་དང་། ནམ་མཁའི་གོ་ཁབ་ཀྱི་མིག་ཙམ་ནའང་ལས་མཐུན་པར་བསགས་པའི་སེམས་ཅན་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྲངས་མེད་པ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་འཇུག་ཅིང་དོན་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་དངོས་པོ་ལ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་སྣང་དུ་ཤར་བས་རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེའི་གོ་ན་མང་པོ་གནས་པར་རུང་ལ། དེ་དག་ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་དང་། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་མང་བར་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས། སྟོང་གསུམ་གྱི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ནི་ཆེས་ཉུང་གིས། ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་གིས་ཤིང་རྟའི་ཕང་ལོ་ཙམ་གྱི་སའི་ཁྱོན་ལ་སེམས་ཅན་མཐོང་བ་ནི་དེ་བས་ཆེས་མང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་དུ་མཐོང་བ་བས་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པའི་གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཤིང་ རྟའི་ཕང་ལོ་ཙམ་ལ་མཐོང་བ་ཆེས་མང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་དུ་མཐོང་བ་བས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ་གཅིག་གིས་ཤིང་རྟའི་ཕང་ལོ་ཙམ་ལ་མཐོང་བ་ཆེས་མང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་དུ་མཐོང་བ་བས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་གྱིས་ཤིང་རྟའི་ཕང་ལོ་ཙམ་གྱི་སའི་ཁྱོན་ལ་གཟིགས་པ་ཆེས་མང་ངོ་ཞེས་སོ། །བདག་ཅག་གི་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་གི་ནང་ན་ཡོད་དེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་གངས་ཆེན་མཚོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་ན་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ནང་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་རྒྱ་མཚོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་ཡོད་དེ། དེའི་སྟེང་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་ཡོད་དོ། །དེའི་སྟེང་ན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་རྒྱ་མཚོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཉིད་ཡོད་དེ། དེའི་སྟེང་ན་མེའི་རྒྱ་མཚོ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་ཡོད་དོ། །དེའི་སྟེང་ན་ཆུའི་རྒྱ་མཚོ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་ཡོད་དོ། །དེའི་སྟེང་ན་སའི་
【漢語翻譯】 由彼可知曉，如是區分見聞覺知之差別，此等一切皆非真，如夢幻一般。如是，于地之微塵，水，火，風之微塵，乃至虛空之針孔般大小中，由業力共同積聚之有情世間器情無量顯現，然於一切皆入于智慧之觀照併成辦利益。此於事物本無，然于錯覺中顯現，故於一微塵之空間中亦可安住眾多，彼等外道之仙人，聲聞獨覺之阿羅漢，菩薩及佛陀等，由上而上見其增多，于佛之境界與智慧不可思議之經中雲：三千世界之天人甚為稀少，外道之仙人具足神通者，僅于車輪大小之地面所見之有情亦較彼等尤為眾多。彼等所見之三千世界，較之，聲聞八解脫之禪定者，僅于車輪大小所見者尤為眾多。彼等所見之三千世界，較之，菩薩八解脫之禪定者，僅于車輪大小所見者尤為眾多。彼等所見之三千世界，較之，如來之眼于車輪大小之地面所見者尤為眾多。我等之世界亦存在於一微塵之中，于《華嚴經》中雲：世尊耶舍大雪海種種顯現之手中，有極微細之微塵心要，其中有識界海之世界海十之極微塵數，其上有法界海之世界海十之極微塵數，其上有虛空界海之世界海十之極微塵數，其上有火海世界海十之極微塵數，其上有水海世界海十之極微塵數，其上有地之
【英語翻譯】 It is known by that. Likewise, distinguish the differences of seeing, hearing, knowing, and discerning. All of these are untrue, like a dream. Thus, in the dust of earth, water, fire, and wind, and even in the space of a needle's eye in the sky, countless sentient beings and their environments, accumulated by shared karma, appear. Yet, wisdom's gaze enters into all of them and accomplishes their benefit. This, though non-existent in reality, appears as an illusion, so many can dwell in the space of a single atom. These are seen as increasingly numerous by the ascetics of other traditions, the Arhats of Hearers and Solitary Realizers, Bodhisattvas, and Buddhas. In the sutra on the inconceivable realm and wisdom of the Buddha, it is said: "The gods and humans of the three thousand worlds are very few. A single ascetic of another tradition, endowed with clairvoyance, sees more sentient beings on an area of land the size of a chariot wheel than that. Compared to what they see in the three thousand worlds, a single meditator with the eight liberations of a Hearer sees even more on an area the size of a chariot wheel. Compared to what they see in the three thousand worlds, a single meditator with the eight liberations of a Bodhisattva sees even more on an area the size of a chariot wheel. Compared to what they see in the three thousand worlds, the eye of the Tathagata sees even more on an area of land the size of a chariot wheel." Our world also exists within a single atom. In the Avatamsaka Sutra, it is said: "The Bhagavan Yeshe Gangchen Tso Nampar Nangdze's hand holds what is called the essence of an extremely fine dust particle. Within it are world-systems of the ocean of consciousness realms, as many as ten times the number of extremely fine dust particles. Above that are world-systems of the ocean of the Dharma realm, as many as ten times the number of extremely fine dust particles. Above that are world-systems of the ocean of the space realm, as many as ten times the number of extremely fine dust particles. Above that are world-systems of the ocean of fire, as many as ten times the number of extremely fine dust particles. Above that are world-systems of the ocean of water, as many as ten times the number of extremely fine dust particles. Above that is the
============================================================
==================== 第 213 段 ==================== 【原始藏文】 ཁམས་རྒྱ་མཚོ་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་བ་ སྙེད་ཡོད་དོ། །དེའི་སྟེང་ན་མེ་ཏོག་མཚན་མ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་ཡོད་དོ། །དེའི་སྟེང་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་འདི་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྱག་གི་མཐིལ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སོ། །སྤྱིར་ཆུང་ངུའི་གོར། ཆེན་པོ་ཆུད་པར་སྣང་ཚད་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཡིན་ལ། དེའང་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་པ་མཐའ་མེད་དང་། དབང་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྣང་བ་རྣམས་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། དག་པ་དེ་ནི་བཞེད་པས་འཇུག་པ་ཡིས། །རྡུལ་གཅིག་ཡུལ་ལ་མཁས་གཏུགས་འཇིག་རྟེན་དང་། །འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡས་ཕྱོགས་ཁྱབ་རྡུལ་སྟོན་མོད། །རྡུལ་རགས་མི་འགྱུར་འཇིག་རྟེན་ཕྲ་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྡུལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན། འཁྲུལ་སྣང་གི་དུས་ནའང་མ་ངེས་པ་ཡོད་དེ། རྡོ་རྗེ་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ། །དུས་གསུམ་དུས་བཞིར་མི་དམིགས་ཀྱང་། །ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་ཁྱད་པར་ལས། །སྐད་ཅིག་བསྐལ་པ་དེ་སྐད་ཅིག །ཅེས་པ་དང་། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་མི་མཇེད་འཇིག་རྟེན་དང་། འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཅན་དང་། རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་འཇོམས་པའི་ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་དང་། སྐུ་པདྨས་རབ་ཏུ་བརྒྱན་པའི་ཕྱིར་མི་ ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་སྒྲོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་དང་། སེང་གེའི་སྒྲོལ་མ་བཟང་པོ་དང་། རྣམ་པར་སྣང་བའི་སྙིང་པོའི་འོད་བཟང་པོ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱི་སྐུ་པདྨས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་འདའ་བར་དཀའ་བ་དང་། མངོན་པར་མཁྱེན་པའི་གཟི་བརྗིད་ཀྱི་རྒྱན་དམ་པ་དང་། ཐུགས་ཟླ་བའི་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་མདོག་འདུལ་བའི་བཟོད་པ་དང་། དཔལ་བཟང་པོའི་པདྨའི་དཔལ་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམས། སྔ་མ་སྔ་མའི་བསྐལ་པ་ལ། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཞག་རེར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འགྲོ་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ལ་ཚད་མེད་པ་སྙེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པས། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་གཟིགས་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཀྱང་། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཁྱབ་ཅན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་དོན་གསུམ་པ། མཛད་པའི་འཕྲིན་ལས་སྤྲུལ་སྐུའི་རོལ་པ་སྟེ། །གང་ལ་གང་འདུལ་དེ་ལ་དེ་སྣང་ཞིང་།
【漢語翻譯】 有十個如大海般的世界的微塵那麼多啊！在那之上，有從無花果中生出的如大海般的世界的極其微小的微塵那麼多啊！在那之上，存在著這個如大海般的世界。因此，被稱為如來手掌心中安住的如大海般的世界。一般來說，在微小的事物中，顯現出包含巨大事物的無限光明，這也是眾生的無盡的各種錯覺顯現，以及獲得自在的佛和菩薩的神變顯現。如《入行論》中所說：「清凈者以意願進入，一微塵能巧妙容納世界，無邊世界遍佈於一微塵中，微塵粗大不變，世界微小不變。」就像這樣，微塵就像世界一樣。在錯覺顯現的時候也有不確定的情況，如《金剛佈置續》中所說：「在如是之性的法界中，雖不執著於過去、現在、未來三時和四時，但從智慧明覺的差別中，一剎那即是一劫，一劫即是一剎那。」以及釋迦牟尼佛的娑婆世界，無量光佛的極樂世界，金剛摧毀者的絳色幢幡，蓮花身莊嚴的不退轉法輪，離塵垢的法幢，獅子解脫母，普賢光明藏，法光蓮花身極度興盛的難勝，現證功德莊嚴，心月鏡壇調伏色的堪忍，以及吉祥蓮花之吉祥世界等，前者的劫數是後者的日。因此，眾生的錯覺顯現是無法衡量的。佛的智慧沒有障礙，因此能無有先後地照見一切，因為能在剎那間了知一切所知。如《經莊嚴論》中所說：「僅以一剎那的智慧，就能遍及一切所知之壇城。」現在是第三個意義，事業的利他是化身的游舞，應以何種方式調伏，就顯現何種形象。
【英語翻譯】 There are as many fine particles as ten oceans of realms! Above that, there are as many extremely fine particles as the ocean of realms born from the flowerless fig! Above that, this ocean of realms exists. Therefore, it is called the ocean of realms that dwells on the palm of the Tathagata's hand. Generally, in a small thing, the appearance of containing great things is an unlimited clear appearance. These are also the endless various illusory appearances of sentient beings, and the miraculous appearances of Buddhas and Bodhisattvas who have attained power. As it says in the Engaging in the Bodhisattva's Deeds: "The pure one enters by desire, one atom can skillfully contain the world, infinite worlds pervade one atom, the coarse atom does not change, the small world does not change." Like this, the atom is like the world. Even in the time of illusory appearances, there are uncertainties, as it says in the Vajra Arrangement Tantra: "In the realm of suchness itself, although one does not cling to the three times and four times, from the difference of wisdom and awareness, one moment is an eon, and one eon is a moment." And Shakyamuni Buddha's Sahā world, Amitābha's Sukhavati, Vajravidāraṇa's crimson banner, the irreversible wheel of Dharma adorned with a lotus body, the Dharma banner free from dust, the good lioness liberation, Samantabhadra's treasury of light, the invincible one with the lotus body of Dharma light greatly flourishing, the ornament of manifest knowledge, the patience of the mind-moon mirror mandala subduing color, and the auspicious lotus glory of the auspicious world, etc. The eon of the former is the day of the latter. Therefore, the illusory appearances of beings are immeasurable. The Buddha's wisdom has no obscurations, so he sees everything without before or after, because he knows all knowable things in an instant. As it says in the Ornament of the Sutras: "With just one moment of wisdom, one can pervade the entire mandala of knowable things." Now is the third meaning, the benefit of activities is the play of the emanation body, whatever needs to be tamed in whatever way, that form appears.
============================================================
==================== 第 214 段 ==================== 【原始藏文】 །མོས་པའི་རྗེས་འགྲོ་བློ་དང་འཚམས་པར་འབྱུང་། །མཛད་པའི་འཕྲིན་ལས་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་སེམས་ཅན་གྱིས་གར་ཁྱབ་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་ཆོས་དང་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གདུལ་བྱའི་ཁམས་ དང་འདུལ་བའི་བྱ་བ་དང་། །གདུལ་བའི་ཐབས་དང་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །ཁྱབ་བདག་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག །ཅེས་སོ། །འཕྲིན་ལས་དེ་ཡང་། སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་ཕན་བདེ་མཛད་པ་སྟེ། །ལམ་གྱི་རྟེན་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ། །འགོད་མཛད་འགྲོ་ཀུན་ཐར་གླིང་འདྲེན་མཛད་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་དེས་འགྲོ་བ་ངན་སོང་པ་དག་ལམ་གྱི་རྟེན་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པའོ། །མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་འགོད་པའོ། །མཐར་དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་འཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེ་བ། གཅིག་ཏུ་ཕན་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ། མཛད་པ་དུས་ལས་མི་ཡོལ་བ་སྟེ་གསུམ་དུ་འདུས་སོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་རིས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་འཇུག་པའོ། །གཅིག་ཏུ་ཕན་པ་ནི་ཐར་པ་ཁོ་ན་ལ་འགོད་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བའོ། །དེའང་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཛད་པ་ནི། །རྒྱུ་མེད་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དབུགས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །སྨན་སླད་ཁོ་ནར་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དུས་ལས་མི་ཡོལ་བ་ནི་ནམ་མཁས་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་གདུལ་བྱར་གྱུར་པའི་གནས་རིས་སོ་སོར་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་རྒྱུད་ལ་དགེ་བ་སྐད་ཅིག་འཕེལ་བ་ཡན་ཆོད་སྐད་ཅིག་མི་ཡོལ་བར་ དུས་མཉམ་དུ་མཛད་དེ། ལས་བརྒྱ་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་གནས་ཀྱི་རླབས། །དུས་ལས་ཡོལ་བར་གྱུར་སྲིད་ཀྱི། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་མི་མངའ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངང་ན་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ། ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི། སྟོབས་བཅུ། མི་འཇིགས་པ་བཞི། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི། བསྲུང་བ་མེད་པ་གསུམ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ། བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད། བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ། ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད། བསྡོམས་པས་སྡེ་ཚན་བཅུ་གཉིས་རྣམ་གྲངས་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ
【漢語翻譯】 依信解而行，方能契合心意。 事業之行，乃是化身成就之智慧的顯現，于有情所及之處，無不應機施教，顯現佛法與佛身等，剎那之間，無有先後。如《寶性論》所云： 「應調伏之界，與調伏之事業，調伏之方便，及其自性上，遍主恒時任運而成就。」 此等事業，乃是盡輪迴之際，饒益安樂之事。安置於道之所依、道及果位之上，引導眾生至解脫之境。 佛陀之事業，能將墮入惡趣之眾生，安置於道之所依，即善趣之安樂中。將善趣等眾生，安置於三菩提道中。最終，將一切眾生安置於佛陀之菩提果位中。 總而言之，事業廣大，利益唯一，相續不斷，作為不逾時，可歸納為三點。廣大，即如虛空般周遍，涵蓋有情之所處之境。利益唯一，即安置於解脫之境，種種行持，直至輪迴未空之際，相續不斷。如《四百論》所云： 「諸佛之作為，無有無因者。呼吸于有情，亦唯為利益。」 作為不逾時，即如虛空般周遍，于應調伏之有情所處之境，乃至每一有情相續中善念剎那增長之際，亦不逾時，同時而作。如《業百論》所云： 「大海摩羯魚所居之浪濤，或有時逾時，然佛陀于應調伏之諸子，絕無逾時。」 總而言之，佛陀之地的斷證功德現前菩提，于寂靜法身之狀態中，具足三十二相，八十隨好，四種清凈，十力，四無畏，四無礙解，四念住，三不護，大悲心，無有忘失之法性，習氣徹底斷除，十八不共法，總計十二類，一百六
【英語翻譯】 Acting in accordance with faith and understanding aligns with one's intentions. The activity of enlightened action is the manifestation of the wisdom that accomplishes the deeds of the Nirmāṇakāya (emanation body). It appears to sentient beings in all pervasive realms, teaching Dharma and manifesting forms, etc., according to what each can be tamed by, without any delay. As stated in the Uttaratantra: "The realm of those to be tamed, and the activity of taming, the means of taming, and its very nature, the all-pervading lord constantly engages in spontaneous accomplishment." Such activity is to benefit and bring happiness as long as samsara exists, placing beings on the foundation of the path, the path itself, and the fruition, leading all beings to the realm of liberation. The activity of the Buddhas places beings in the lower realms on the foundation of the path, in the happiness of higher realms. It places beings in the higher realms and others on the path of the three enlightenments. Ultimately, it places all beings on the enlightenment of Buddhahood. In short, the activity is vast, uniquely beneficial, and continuous, never missing its time—these can be summarized into three points. Vastness means it pervades like space, encompassing the realms where sentient beings dwell. Uniquely beneficial means it continuously leads to liberation, with various practices continuing uninterrupted until samsara is emptied. As stated in the Catuhśataka: "The actions of the Buddhas are never without cause. Even their breath is truly for the benefit of sentient beings." Never missing its time means that, pervading like space, in each realm where sentient beings are to be tamed, up to the point where a single moment of virtue increases in the mindstream of each sentient being, it acts simultaneously without missing a moment. As stated in the Karmashataka: "The waves in the ocean, the abode of makara fish, might miss their time, but the Buddhas never miss their time for the sons to be tamed." In short, the qualities of abandonment and realization of the Buddha's ground, manifest enlightenment, in the state of the peaceful Dharmakāya (truth body), possess the thirty-two major marks, the eighty minor marks, the four purities, the ten powers, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, the four mindfulnesses, the three non-protections, great compassion, the nature of not forgetting, the complete eradication of habitual tendencies, the eighteen unshared qualities, totaling twelve categories and one hundred and sixty
============================================================
==================== 第 215 段 ==================== 【原始藏文】 ་བཞིར་བསྟན་པ། འདི་དག་རྣམ་གྲོལ་འབྲས་བུའི་མཆོག་རབ་སྟེ། །འོད་གསལ་མཐར་ཐུག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། །བླ་ན་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མེ་ཏོག་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་སྟེ། སྔོན་རང་ལ་ཡོད་པའི་འོད་གསལ་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པའི་དོན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི། ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་དུ་ཅི་ཡིན་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པས། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་ མཛོད་ལས། སྒོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྲས་བུའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པ་ཉི་ཟླ་རིན་པོ་ཆེའི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ལུས་དངོས་ཀྱི་དོན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ནས། ད་ནི་བསྟན་བཅོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མཇུག་གི་དོན་ལ། རྣམ་གྲངས་ལེགས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི། དང་པོ་དགོས་ཆེད་གང་གི་དོན་དུ་བརྩམས་པ་ནི། དེ་ལྟར་མདོ་རྒྱུད་མན་ངག་སྙིང་པོའི་དོན། །སྐལ་བཟང་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་མ་ནོར་བ། །འཁོར་འདས་སྤང་བླང་ཚུལ་གྱིས་ལེགས་པར་བཤད། །བསྟན་བཅོས་འདི་ནི་འཁོར་བ་སྤང་བ་དང་། མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་བླང་བྱ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་དུ་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས། ཕྱི་རབས་ཀྱི་གང་ཟག་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མ་ནོར་བར་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བར་འདོད་པ་རྣམས་དང་། ད་ལྟར་བདག་གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་སྐལ་བཟང་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་མདོ་སྡེ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་དམ་པ་རྣམས་དང་། དེ་དག་གི་འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མ་མེད་པ་རྣམས་དང་། བླ་མ་དམ་པ་ལས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གི་སྙིང་པོའི་དོན་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ཏེ། ཐོས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་དྲི་མ་མེད་པས་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས། བཀོད་པའི་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་ ངེས་པ་ནི། །ཚུལ་འདི་བློ་གྲོས་ཡངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཆུ་འཛིན་རབ་འཁྲིགས་ཏེ། །ཕན་བདེའི་གློག་ཕྲེང་འབྲུག་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་དེས། །རིན་ཆེན་ཆོས་ཆར་འཇིག་རྟེན་རྒྱན་གྱུར་བརྩམས། །ཐེག་པ་མཐའ་དག་གི་དོན་ལ་བློ་གྲོས་ཡངས་པ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཅན་དུ་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་སྤྲིན་ཚོགས་མཐུག་པོ་འཁྲིགས་ཏེ། འགྲོ་བའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དྲི་མ་མེད་པ་ནི། གནས་སྐབས་ཕ
【漢語翻譯】 四種顯示。這些是解脫果位的殊勝之極，是光明究竟顯現之時。無上功德之花盛開，即是殊勝菩提。先前自身所具之光明，經由上師指示，領受其義，遠離一切障礙。此智慧顯現其本然面目，成為三界怙主、佛法之王，獲得二利任運成就之果位。大乘竅訣論典《如意寶藏論》中，修行圓滿之果品第二十二品之釋文《日月寶燈廣顯》終。如此廣說身之真實意義后，現在爲了圓滿整部論典的結尾之義，將要善妙地顯示各種類別。首先，是爲了何種目的而著述此論呢？如是，爲了具緣者能夠徹底領悟經、續、竅訣之精要，不謬亂地闡述了聞、思、修的次第，以及取捨輪涅之理。此論典善妙地歸納了捨棄輪迴、應取涅槃的聞、思、修三種智慧。爲了後世之人能夠無誤地瞭解經續之義並加以修持，以及爲了現在追隨我的具緣希求解脫者們，將善逝之教言——經藏、殊勝續部，以及彼等之無垢釋論，還有上師傳承下來的竅訣精要之義彙集在一起，以聞、思、修和生得之無垢智慧善巧地結合起來。誰的著作呢？論典作者的決定是：此理于智慧廣闊之虛空中，聞思修之雲朵密集匯聚，利樂之閃電雷鳴聲響徹，降下珍貴的正法之雨，成為世間的莊嚴。對於一切乘的意義，于智慧廣闊如虛空者，聞、思、修的智慧如濃厚的雲層般聚集，以利益有情界為目標的無垢菩提心，是暫時的利益。
【英語翻譯】 The four displays. These are the supreme of the fruits of liberation, the ultimate manifestation of clear light. The supreme flower of qualities blossoms, which is the sacred Bodhi. The clear light that was previously within oneself, through the master's pointing out, taking its meaning to heart, is free from all obscurations. This wisdom manifests its true nature, becoming the protector of the three realms, the king of Dharma, attaining the state of spontaneously accomplishing the two benefits. From the Great Vehicle's Instruction Treatise, the Wish-Fulfilling Treasure, the commentary on the twenty-second chapter, the Fruit Chapter of Perfected Meditation, "The Great Illumination of the Sun and Moon Jewels" is complete. Having extensively explained the meaning of the actual body in this way, now, in order to complete the meaning of the conclusion of the entire treatise, the various categories will be well displayed. First, for what purpose was this treatise composed? Thus, in order for the fortunate ones to thoroughly understand the essence of the Sutras, Tantras, and Instructions, the order of hearing, contemplating, and meditating is explained without error, as well as the manner of abandoning Samsara and adopting Nirvana. This treatise is well summarized into the three wisdoms of hearing, contemplating, and meditating, which abandon Samsara and adopt Nirvana. For the sake of future generations who wish to understand the meaning of the Sutras and Tantras without error and put them into practice, and for the sake of the fortunate ones who follow me now and desire liberation, the teachings of the Sugata—the Sutra Pitaka, the supreme Tantras, and their immaculate commentaries, as well as the essential meanings of the Instructions transmitted from the sacred Gurus—are gathered together, skillfully combined with the immaculate wisdom of hearing, contemplating, meditating, and innate wisdom. Whose work is it? The determination of the author of the treatise is: This principle, in the vast sky of intelligence, the clouds of hearing, contemplating, and meditating gather densely, the lightning of benefit and happiness roars with thunder, raining down precious Dharma, becoming the adornment of the world. For the meaning of all vehicles, in one whose intelligence is as vast as the sky, the wisdom of hearing, contemplating, and meditating gathers like thick clouds, the immaculate Bodhicitta aimed at the realm of beings is a temporary benefit.
============================================================
==================== 第 216 段 ==================== 【原始藏文】 ན་པ་དང་། མཐར་ཐུག་བདེ་བར་འདོད་པའི་གློག་གི་འོད་ཟེར་གསལ་ཞིང་། སྐལ་བཟང་ཐར་པ་འདོད་པའི་ཁམས་སུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་འབྲུག་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ལས་འཐོན་པའི་ཆར་རབ་ཏུ་བཟང་པོ་རང་གི་མོས་པ་དང་འཚམས་པར་འབབ་པ་ནི། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་བསྟན་པ་གསལ་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པས་ན། གྲགས་ལྡན་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་རབས་ལས་འོངས་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱན་གྱིས་བསྔགས་པ་དེས་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལྟར་བརྩམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་བསྔོ་བ་ལ་དྲུག་ལས། དང་པོ་རིགས་ལྔའི་མགོན་པོ་གངས་ཆེན་མཚོ་ཐོབ་པར་བསྔོ་བ་ནི། བསོད་ནམས་སྟོན་ཀའི་ཟླ་རྒྱས་དང་འདྲ་བས། །འགྲོ་ཀུན་ཆོས་དབྱིངས་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །ཤིན་ཏུ་མི་གཡོ་ཟག་མེད་ཐུགས་རྗེའི་ལྷ། །མགོན་པོ་གངས་ཆེན་མཚོར་གྱུར་ཐོབ་པར་ཤོག །བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ ཀུན་ནས་དཀར་བ་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་དེས། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འོག་མིན་ན་མགོན་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གངས་ཆེན་མཚོ་མཚན་དཔེའི་གཟི་འོད་གསལ་བས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་བ་དེའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པར་ཐོབ་པར་བསྔོ་བ་ནི། རབ་དགེ་དྲི་མེད་གང་དེས་སྐྱེ་དགུའི་ཚོགས། །ཉོན་མོངས་རྙོག་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ཀླུ་དབང་གནས། །ཟབ་ཡངས་བརྩེ་སྤྲིན་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ། །མགོན་པོ་མི་འཁྲུགས་མཚོ་ཆེན་ཐོབ་པར་ཤོག །ཆོས་དཀར་དགེ་བ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་ཀླུང་བཀོད་པ་དེའི་འབྲས་བུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤར་ཕྱོགས་མངོན་པར་དགའ་བའི་མགོན་པོ་མི་འཁྲུགས་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལས་མི་གཡོ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པའོ། །རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། ཡོན་ཏན་ཚོགས་མངའ་མཆོག་དགེ་དྲི་མེད་ཀྱིས། །ཚོགས་གཉིས་ལས་གྲུབ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་གཙོ། །སྲིད་ཞིའི་བདེ་འབྱུང་ཕན་བདེའི་ཆར་འབབ་པ། །མགོན་པོ་རིན་ཆེན་འབྱོར་པ་མཐའ་ཡས་ཤོག །ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་དགེ་བས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད། ལྷོ་ཕྱོགས་དཔལ་དང་ལྡན་པའི་མགོན་པོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། འདོད་དགུའི་རེ་བ་མཐའ་དག་རྫོགས་པ་དེའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པའོ། །སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། དགེ་བ་དེ་ཡིས་བདག་དང་འགྲོ་བ་ཀུན། །འཆི་བདག་ལ་སོགས་བདུད་བཞི་རྣམ་བཅོམ་སྟེ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་མཚོ་ཆེན་ལས་སྒྲོལ་ བ། །
【漢語翻譯】 以及，想要獲得究竟安樂的閃電光芒明亮，在希求善妙解脫的界域中，從法界極度歡喜的雷聲轟鳴中降下的甘霖，與自己的意願相符，這成爲了天神等世間中，使教法顯明且長久住世的莊嚴，因此，由名為「聲名遠揚白蓮」的傳記中出現的有形莊嚴所讚頌的，就用它來結合吧。如此著作所產生的善根，迴向有六個方面，首先是將五部怙主岡欽措（雪山大海）獲得而作迴向： 功德如秋月圓滿， 眾生皆于清凈法界虛空， 極不動搖無漏大悲尊， 愿獲怙主岡欽措（雪山大海）。 從功德之事物中，法佈施 普遍潔白如秋月，以此，所有眾生於色究竟天，怙主毗盧遮那佛岡欽措（雪山大海），相好之光輝明亮，成辦菩薩聖者們之事，愿獲得法界智慧不動搖之果位。 迴向獲得金剛不動佛： 殊勝無垢之善，令眾生， 遠離煩惱垢染智慧龍王處， 具足甚深廣闊慈雲之精華， 愿獲怙主不動大洋。 白法善妙甘露之河流佈置，以此果實，令一切有情于東方妙喜世界，怙主不動佛如鏡之智不動搖之果位，愿能獲得。 迴向寶生佛： 功德圓滿具足勝妙無垢善， 二資糧所成圓滿功德之主尊， 輪迴寂滅之樂源利樂降雨者， 愿獲怙主寶生無盡財。 善妙結合殊勝之善，令一切有情，于南方具吉祥之怙主寶生佛，圓滿一切所欲之愿，愿能獲得其果位。 迴向無量光佛： 愿以此善，我與一切眾生， 摧毀死主等四魔， 從生老病死之大海中解脫
【英語翻譯】 And, the lightning rays that desire ultimate happiness are bright, in the realm of desiring auspicious liberation, the rain that falls from the roaring thunder of the Dharma realm's great joy, in accordance with one's own wishes, becomes an adornment in the world with gods, making the teachings clear and long-lasting, therefore, praised by the tangible adornment that comes from the biography called "Famous White Lotus," let it be combined with that. Of the six aspects of dedicating the merit arising from such a composition, the first is the dedication to obtaining the five-family protector Gangchen Tso (Snow Mountain Ocean): Merit is like the full autumn moon, May all beings in the pure Dharma realm's sky, The utterly unmoving, undefiled compassionate lord, Attain the protector Gangchen Tso (Snow Mountain Ocean). From the objects of merit, the Dharma giving Universally white like the autumn moon, with this, all beings in Akanishta, the protector Vairochana Buddha Gangchen Tso (Snow Mountain Ocean), the splendor of the marks and signs is bright, accomplishing the deeds of the Bodhisattva Aryas, may they attain the unwavering state of Dharma realm wisdom. Dedication to obtaining Vajra Akshobhya: The excellent, stainless virtue, may the assembly of beings, Be free from the defilement of afflictions, in the abode of the wisdom dragon king, Possessing the essence of deep and vast clouds of love, May the protector Akshobhya attain the great ocean. The arrangement of the white Dharma virtue, the river of nectar, with this fruit, may all sentient beings in the eastern Abhirati world, the protector Akshobhya, the unwavering state of mirror-like wisdom, may they attain it. Dedication to Ratnasambhava: Possessing the qualities, the supreme, stainless virtue, The lord of perfect qualities, accomplished from the two accumulations, The source of happiness in samsara and nirvana, the rain of benefit and joy falls, May the protector Ratnasambhava have infinite wealth. The well-combined, excellent virtue, may all sentient beings, in the southern glorious protector Ratnasambhava, fulfilling all desires, may they attain that state. Dedication to Amitabha: May this virtue, myself and all beings, Destroy the four maras, including the Lord of Death, Liberate from the great ocean of birth, old age, sickness, and death.
============================================================
==================== 第 217 段 ==================== 【原始藏文】 མགོན་པོ་ཚེ་མཐའ་ཡས་པ་ཐོབ་པར་ཤོག །ཀུན་དུ་དགེ་བའི་མེ་ཏོག་གི་ཚོགས་བཀོད་ལེགས་པས་བདག་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་གནས་སྐབས་སུ་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་དང་། འཆི་བདག་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་ཀྱི་འཚེ་བ་ཞི་ནས། ཇི་སྲིད་འདོད་པར་ཚེ་རིང་ནད་མེད་ལ། མཐར་ཐུག་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་ཆུ་བོ་ཀུན་གྱི་ཕ་རོལ་དུ་རང་ཉིད་གཤེགས་ནས་གཞན་ཡང་སྒྲོལ་བ་བདུད་བཞིའི་དཔུང་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་མགོན་པོ་ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པའོ། །དོན་ཡོད་གྲུབ་པར་བསྔོ་བ་ནི། ཡིད་བཞིན་དགེ་མཆོག་རྒྱ་ཆེན་ལྷུན་མཐོ་བས། །འགྲོ་ཀུན་འདོད་དགུའི་རེ་བ་རྫོགས་པའི་དཔལ། །འཕྲིན་ལས་མཐར་ཕྱིན་དངོས་གྲུབ་ཆར་འབབ་པའི། །མགོན་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་ཤོག །ཚིག་དོན་རྒྱན་གྱི་བཀོད་པ་རླབས་ཆེ་བའི་དགེ་བས་བདག་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་རབ་རྫོགས་པའི་ཞིང་དུ་གནས་སྐབས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་ཅིང་། མཐར་ཐུག་བྱང་ཆུབ་འབྱོར་པས་རྫོགས་པའི་ཡིད་བཞིན་དངོས་གྲུབ་རྒྱ་མཚོའི་ཆར་གྱིས་འབབ་པ་མགོན་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའོ། །བསྔོ་བ་ལྔ་པོའི་དོན་བསྡུས་ནས་ལེགས་པར་བསྔོ་བ་ནི། ཡིད་བཞིན་བསྔོ་བ་རྒྱ་ཆེར་གྱུར་པ་དེས། །རང་གཞན་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་ནས། །ཚེ་རབས་ཀུན་དུ་གཞན་ལ་ཕན་བརྩོན་ཞིང་། །ཆོས་རྔ་བསྒྲགས་པས་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པར་ཤོག །རིགས་ལྔའི་རྒྱལ་པོར་ཡོངས་སུ་ བསྔོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེ་བས། བདག་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྲིད་པའི་ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་ཏེ། དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པས་མཐར་ཐུག་གི་རེ་བ་འགྲུབ་ཅིང་། གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་རྩོམ་པ་གང་ཅི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་ལ་ཕན་ཞིང་། ཆོས་ཀྱི་རྔ་བོ་ཆེ་སྒྲོགས་པས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་ཏེ། མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་སངས་པར་བདག་ཁོ་ནས་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེར་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་མཇུག་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བསྔོ་བ་ནི། ཆོས་ཚུལ་འདི་ཡང་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན། །ཕྱོགས་ཀྱི་མཐའ་གྲུ་ཀུན་དུ་གྲགས་གྱུར་ཏེ། །བློ་གྲོས་པདྨ་རབ་ཏུ་རྒྱས་བྱེད་ཅིང་། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་ཤོག །བདག་གིས་གཅིག་ཏུ་ཕན་པའི་བློས་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་བསྟན་བཅོས་འདི་ཉིད་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐའ་གྲུའི་ཚད་ཀུན་དུ་ད
【漢語翻譯】 愿獲得怙主無量壽！以周遍善妙之花朵陳設圓滿，愿我與一切眾生暫時平息非時而死及死主等魔障之侵害，如欲而長壽無病，最終超越生老病死一切河流，自身逝去亦度脫他眾，從四魔之軍中徹底獲勝，獲得怙主無量壽之果位。迴向成辦義事：如意善妙廣大高聳，圓滿眾生一切願望之吉祥，事業究竟成就降下成就之雨，愿獲得怙主成辦義事之果位。以詞句意義莊嚴之陳設浩大的善根，愿我與一切眾生於極樂圓滿之剎土，暫時成辦自他二利，最終以菩提資糧圓滿，降下如意成就之海雨，愿獲得怙主成辦義事之果位。將五種迴向之義彙集而善妙迴向：以如意迴向廣大之故，自他超越輪迴之大海，生生世世勤奮利他，鳴響法鼓，愿名揚世間。五部如來處完全 迴向所生之福德廣大之故，愿我與一切眾生超越輪迴之河流，安住于第六金剛持大普賢之果位，最終之願望成就，暫時於一切生世及輪迴中，身語意之所作所為一切皆利他，鳴響大法鼓，名揚三千世界，遣除一切無明之黑暗，唯愿我能成辦，此乃浩大行持之迴向。完全圓滿究竟之結語，迴向長久住世：此等法理亦如日月之輪，愿於一切方隅之邊際傳揚，令智慧蓮花盛開，愿佛教興盛廣大。我以唯一利益之心善妙撰著之此論典，愿於一切方隅之邊際之量遍及
【英語翻譯】 May the protector Amitayus be attained! Through the perfect arrangement of the collection of flowers of pervasive virtue, may I and all beings temporarily pacify untimely death and the harm of obstacles such as the Lord of Death. As long as desired, may we have long life and be free from illness. Ultimately, may we cross beyond all the rivers of birth, old age, sickness, and death, and having passed away ourselves, also liberate others, completely triumphing over the armies of the four maras, and attain the state of the protector Amitayus. This is the dedication for accomplishing meaningful deeds. May the wish-fulfilling, excellent, vast, and lofty virtue, the glory that fulfills the desires of all beings, the activity that perfectly accomplishes and rains down siddhis, may the protector Amoghasiddhi be attained. Through the virtue of the vast arrangement of words, meanings, and ornaments, may I and all beings in the pure land of perfect bliss, temporarily accomplish the benefit of both self and others, and ultimately, with the accumulation of bodhi, may the rain of the ocean of wish-fulfilling siddhis fall, and may the state of the protector Amoghasiddhi be attained. Gathering the meaning of the five dedications and dedicating them well: Through the vastness of the wish-fulfilling dedication, may self and others cross beyond the ocean of samsara, and in all lifetimes, diligently benefit others, and by sounding the drum of Dharma, may we be renowned in the world. Completely to the five families of Buddhas Because of the vast merit arising from the dedication, may I and all beings cross beyond the river of samsara, and by abiding in the state of the sixth Vajradhara, the great Samantabhadra, may the ultimate wish be fulfilled. Temporarily, in all births and samsara, whatever actions of body, speech, and mind are performed, may all benefit others, and by sounding the great drum of Dharma, may we be renowned in all three worlds, and may I alone dispel all the darkness of ignorance. This is the dedication of vast conduct. The completely perfect and ultimate conclusion, the dedication for long-lasting existence: May this Dharma system, like the orb of the sun and moon, be renowned in all directions and corners, causing the lotus of intelligence to fully blossom, and may the Buddha's teachings flourish and spread. May this treatise, which I have skillfully composed with a single-minded intention to benefit, pervade the measure of all directions and corners.
============================================================
==================== 第 218 段 ==================== 【原始藏文】 ར་ཞིང་རྒྱས་ཏེ་གྲགས་པའི་འོད་སྟོང་འཕྲོ་བ། ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་གྱུར་ནས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བློའི་པདྨོ་རབ་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པས་འགྲོ་བའི་བདེ་སྐྱིད་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་དཔལ་དུ་འབར་བར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པའི་དཔེ་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ནི། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤར་བ་ན་ཀུ་མུ་ཏའི་ཚོགས་རྒྱས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཚུལ་སྤྲིན་གྱི་བླ་བྲེས་ཀུན་ནས་རྒྱས་པའི་ སྙིང་པོ་ཅན། །ཚིག་དོན་རྣམ་བཀྲའི་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེ་དཔག་ཡས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཁྱབ་པས། །ས་གསུམ་ཞི་བདེའི་ཆར་གྱི་ཚོགས་མང་ལུང་རིགས་འབྲུག་སྒྲའི་ང་རོ་མཛེས། །དོན་གཉིས་གློག་རྒྱུན་རབ་ཏུ་གསལ་བས་མ་ལུས་འཇིག་རྟེན་རྒྱན་གྱུར་ཉིད། །ཞི་བ་གང་དེའི་བློ་མཚོའི་དབྱིངས་ན་གེ་སར་གསལ་བའི་སྙིང་པོ་ཅན། །འཆར་ཀའི་ཉི་གཞོན་རབ་ཏུ་དམར་བས་གསལ་བར་མ་བྱེད་དེ་ལྟ་ནའང་། །མཐའ་ཡས་བརྒལ་དཀའི་ཕུན་ཚོགས་གྲུབ་པའི་རིན་ཆེན་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེ་བ། །གང་ཡིན་དེ་ཀུན་བདག་བློའི་ཁང་བཟང་རབ་ཏུ་མཛེས་ཕྱིར་གསལ་བར་འོངས། །ལན་ཅིག་མ་ཡིན་སྐྱེ་བར་གོམས་པས་རང་གཞན་གྲུབ་མཐའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ། །ཆེས་བཀྲའི་སྣང་བ་གང་ཡིན་ལེགས་མཐོང་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །གང་ལ་འཇིགས་མེད་དེ་ཀུན་རྙེད་པས་པདྨ་དཀར་པོའི་རྣམ་བཤད་སྤྲོས། །ལུང་དང་རིགས་པའི་འདབ་སྟོང་རྒྱས་དེས་བློ་གསལ་བུང་བའི་ལོངས་སྤྱོད་མཛོད། །འདི་ནི་མདོ་རྒྱུད་སྙིང་པོའི་དོན་ཏེ་བློ་ཆེན་ལྡན་རྣམས་འཇུག་པའི་སྒོ། །ཐར་གླིང་འདོད་པའི་སྒྲོན་མེ་ཡིན་ཏེ་མ་རིག་མུན་པའི་ཚོགས་དང་འགལ། །ཡེ་ཤེས་ནོར་བུའི་མཛོད་ཁང་མཆོག་འདིར་མངོན་དགའི་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་ཀུན། །མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་རྙེད་ནས་རང་གཞན་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་བདག་བློ་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་གསལ་བའི་སྣང་བ་ཅན། །ཡོན་ཏན་ཆ་ཤས་དཀྱིལ་འཁོར་གང་བས་ཀུན་ནས་འོད་སྟོང་མཛེས་འབར་བའི། །དཔལ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་ལེགས་བཤད་འདབ་སྟོང་པདྨ་དཀར་པོ་རྒྱས་བྱས་པ། ། དེ་ཡིས་འགྲོ་ཀུན་ཐར་པའི་གྲོང་དུ་རྒྱལ་བའི་འབྱོར་པས་མངོན་མཐོ་ཤོག །བདག་ཀྱང་དེང་ནས་ཚེ་རབས་ཀུན་དུ་དམ་ཆོས་རིན་ཆེན་མཛོད་འཛིན་ཅིང་། །མཆོག་ཏུ་གཞན་ཕན་སྙིང་པོ་ལྷུར་ལེན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཁང་བཟང་དུ། །ས་དང་ལམ་གྱི་དགའ་བདེས་འབྱོར་ཞིང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་དང་། །མཐོང་ཐོས་རེག་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་གྲོལ་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག །ཚུལ་འདིར་ཞུགས་པའི་
【漢語翻譯】 愿其光芒萬丈，如日月中輪，令一切眾生之智慧蓮花盛開，佛法興盛，眾生安樂增上，光輝燦爛！譬如明月東昇，白睡蓮競相開放，此喻義甚明。如是，愿法理如雲幡般普遍增長， 具精華。詞句精妙之光芒，廣大無邊，遍佈虛空界。三界和平之雨，連綿不斷，教理之雷鳴，悅耳動聽。二利之閃電，光芒四射，莊嚴整個世界。寂靜之智慧海中，有燦爛奪目的蓮花。即使旭日東昇，光芒萬丈，亦不能使之更加明亮。無邊無際、難以逾越的圓滿功德，其珍貴光芒極其廣大。所有這一切，皆因我心中之殿堂極其莊嚴而顯現。並非一次，而是生生世世習慣於此，自他宗派之花園。 極其絢麗的光芒，是圓滿通達善見論典之大海彼岸。獲得一切無畏，故作白蓮花之闡釋。以教證理證之千瓣蓮花盛開，成為智者蜜蜂之享用之物。此乃經續之精華，是具大智慧者進入之門。是欲求解脫者的明燈，與無明黑暗相違。在此殊勝之智慧寶藏中，所有渴望現喜之眾生。 迅速獲得菩提寂靜，自他二利任運成就。如是，愿我心清凈無染，具有光明燦爛之光芒。功德圓滿，光芒萬丈， 彙集所有光輝，使善說千瓣白蓮盛開。 愿其令一切眾生於解脫之城中，獲得勝利之富饒。愿我自今至生生世世，皆能持有珍貴之正法寶藏。 極其重視利他之心，于聞思修之殿堂中。 充滿地道之喜樂，成就圓滿菩提， 愿所有眼見耳聞身觸之眾生，皆能獲得解脫之果位。愿入此道之
【英語翻譯】 May its fame spread far and wide, radiating a myriad of lights! May it become like the disc of the sun and moon, causing the lotus of wisdom in all beings to fully bloom! May the Buddha's teachings flourish and spread, manifestly increasing the happiness and well-being of beings, blazing as a glorious spectacle! The meaning of this example is very clear: just as when the moon rises, a multitude of white lotuses bloom. Thus, may the principles of Dharma universally increase like banners of clouds, possessing essence. May the vast and immeasurable appearance of the splendor of words and meanings pervade the expanse of the sky. May the abundant rain of peace in the three realms, along with the beautiful sound of the thunder of scripture and reasoning, be delightful. May the currents of benefit for oneself and others be exceedingly clear, adorning the entire world without exception. In the depths of that peaceful mind-ocean, there is a lotus with a clear essence. Even though the newly risen sun is exceedingly red, it does not make it brighter; however, the vast and precious appearance of the immeasurable and difficult-to-surpass perfections all appear clearly because my mind's palace is exceedingly beautiful. Not just once, but accustomed to being born again and again, the garden of self and other tenets. Whatever is the most splendid appearance is the other shore of the ocean of well-seen systems. Having found all that is fearless, I elaborate on the explanation of the white lotus. May the thousand petals of scripture and reasoning flourish, becoming the enjoyment of the clear-minded bees. This is the meaning of the essence of the sutras and tantras, the gate for those endowed with great wisdom to enter. It is the lamp of those who desire liberation, opposing the assembly of ignorance and darkness. In this supreme treasury of the jewel of wisdom, may all beings who desire manifest joy quickly find enlightenment and peace, and may the two benefits of self and others be spontaneously accomplished. Thus, may my mind be exceedingly stainless, possessing the appearance of clear and radiant light. Having filled the circle with qualities, may the glory of the beautiful and blazing myriad lights from all directions be gathered, causing the white lotus of well-spoken thousand petals to bloom. May it elevate all beings to the city of liberation with the wealth of victory! May I, from now until all lifetimes, hold the precious treasury of the sacred Dharma, and earnestly take to heart the essence of benefiting others, in the palace of hearing, thinking, and meditating. May I be enriched with the joy and happiness of the grounds and paths, and accomplish perfect enlightenment, and may all beings who see, hear, and touch attain the state of liberation! Those who enter this path
============================================================
==================== 第 219 段 ==================== 【原始藏文】 སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་འདོངས་ཤིང་། །གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་རེ་བ་རྫོགས་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འགྲུབ་པར་ཤོག །མིང་ཙམ་ཐོས་པའི་འགྲོ་བ་ཀུན་ཀྱང་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་གྱུར་ཅིང་། །དམ་ཆོས་ཉི་མ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་པདྨ་དཀར་པོའི་འདབ་ རྒྱས་ཤོག །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཅེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པ་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ། རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའི་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བློ་གྲོས་ཀྱིས། གྲྭ་རི་རིན་པོ་ཆེ་པདྨ་བརྩེགས་པའི་འདབས། དཔལ་ལྡན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གླིང་དུ་ལེགས་པར་བཀོད་པ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ།། །།དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། །མངྒ་ལཾ།། །། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་པདྨ་དཀར་པོ། སྨད་ཆ།
【漢語翻譯】 愿一切眾生皆往生極樂凈土，暫時與究竟之願望，皆能于圓滿菩提心得以成就。僅聞其名之眾生，皆能把握解脫之道，愿正法之日光，於三界之中，盛開白蓮之花瓣。名為《大乘竅訣論著如意寶藏》之釋論，名為《白蓮花》，由已達自他宗義之邊際，如大海彼岸之比丘金剛持戒律慧者，于扎拉日（གྲྭ་རི་，今四川甘孜石渠縣境內扎加山）蓮花堆疊之山腳，吉祥任運成就洲圓滿撰著完成。善哉！善哉！善哉！吉祥圓滿！ 《大乘竅訣論著如意寶藏》之釋論《白蓮花》下函。
【英語翻譯】 May all beings be born in the Sukhavati pure land, and may their temporary and ultimate wishes be fulfilled in the heart of perfect Bodhi. May all beings who merely hear its name grasp the path of liberation, and may the sunlight of the true Dharma bloom with the petals of white lotuses in the three realms. This commentary, called "White Lotus," on the treatise of great vehicle instructions, called "The Wish-Fulfilling Jewel Treasury," has been perfectly composed by the Bhikshu Vajradhara Tsultrim Lodro, who has reached the other shore of the ocean of his own and others' tenets, at the foot of Tra Riwoche (གྲྭ་རི་), the mountain of stacked lotuses, in the auspicious Spontaneously Accomplished Continent. Good! Good! Good! Auspiciousness! Lower Volume of the commentary "White Lotus" on "The Wish-Fulfilling Jewel Treasury," a treatise on the instructions of the Great Vehicle.
============================================================