LRAZ001_0036.第十二.所說之法類廣大顯示品之釋.g2.0f

==================== 第 1 段 ==================== 【原始藏文】 བཅུ་གཉིས་པ། བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། བཅུ་གཉིས་པ། བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་ཐོས་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་དུ། ཐོས་པ་དངོས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པ། དེ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཆོས་བསྟན་པ། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཏེ། །སྤང་བླང་དབང་གིས་ཕྱི་ནང་གཉིས་སུ་བསྟན། །དེ་ཡང་དྷརྨའི་སྒྲ་ལས་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་བློས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཞི་དང་། ཤེས་ནས་འདོར་ལེན་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཞུགས་ནས་འདོད་པའི་དོན་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དང་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ལས། སྐབས་འདིར་གང་ཞིག་ཤེས་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་འཁོར་བ་ རྒྱུ་འབྲས་དང་། གང་ཞིག་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་སྣང་འཛིན་པའི་ཆོས་ལ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི་བདེན་པར་ཞེན་པས་ཀུན་ནས་རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ངེས་ཚིག་ནི་སྣོད་འཇིག་པ་ལ་བཅུད་འཁྲུལ་པ་བརྟེན་ནས་སོ་སོའི་ཡིད་ཀྱིས་མངོན་འདོད་བསྒྲུབ་པས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དབྱེ་ན་ཐ་མལ་པ་བྱིས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལམ་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་གང་ལའང་མ་ཞུགས་པའི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་དང་། ལྟ་བ་ལོག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྒྱུ་འཕྲུལ་བརྒྱད་ཅུ་པ་ལས། འཇིག་པ་དྲུག་དང་རྟེན་པ་དྲུག །འཇིག་རྟེན་ཡུལ་དྲུག་ཤེས་པ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། སྒྲོན་གསལ་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་འདས། །གང་ལ་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་མཆོག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་སྙིང་དུ། མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོགས། །ཕྱོགས་རྟོགས་ཡང་དག་ཉིད་མ་རྟོགས། །འདུལ་བ་དགོངས་པ་གསང་བ་དང་། །རང་བཞིན་གསང་བའི་དོན་རྣམས་ནི། །ཞེས་པས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ནས་གསང་སྔགས་ནང་པ་བླ་མེད་ཀྱི་བར་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་འདིར་ཡང་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལ་དབྱེ་བསྡུ་མང་ཡང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྩ་རྒྱུད་ལས། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་འགྱུར་ཏེ། །ཕྱི་རོལ་པ་དང་ནང་པ་གཉིས། །ཞེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གཞུང་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ

【漢語翻譯】 第十二，所說之法類廣大顯示品之釋。 第十二，所說之法類廣大顯示品之釋。 如是，在開示如何聽聞之方式后，確立聽聞之實際意義是：如前所說之次第。其次，開示應確立之法。顯有輪涅一切法，以舍取之權，示內外二者。彼亦從梵語「達磨（梵文天城體：धर्म，梵文羅馬擬音：dharma，漢語字面意思：法）」之聲而有「法」之名，即以智慧應知之基，知后入于舍取，入后近得所欲之義，有此三者。此處，知后應捨棄者，乃世間之法，輪迴之因果；知后應修持者，乃出世間之法，涅槃之因果，總攝為二而開示。其中，于執著錯覺顯現之法有三：本體為執著實有而全然愚昧之自性。定義為器壞而精髓錯亂，依各自之心意而成就顯現之慾求，故名世間之法。分類則有，未入任何庸常孩童之世間道與宗派之天人、非天、地獄、餓鬼、畜生等，以及入于邪見之外道等。彼等亦如《幻化八十品》所說：「壞滅六與所依六，知世間處六者，彼即名世間。」以及《明燈釋》所說：「世間與出世間，何者出世間勝。」如是。又如《幻化秘密藏》所說：「未悟與顛倒悟，偏悟真實未悟，調伏意秘密與，自性秘密之義。」如是，如從外道之宗義至密宗內道無上部之間所說，此處亦將進行確立。 其中，雖有眾多分類與歸納，然依《時輪根本續》所說：「彼亦轉變有二，外道與內道二。」而對外道之宗義進行分類，並廣說內道佛教之教義。

【英語翻譯】 Twelfth, Explanation of the Chapter on the Extensive Display of the Categories of Teachings to be Explained. Twelfth, Explanation of the Chapter on the Extensive Display of the Categories of Teachings to be Explained. Thus, after showing how to listen, the establishment of the actual meaning of listening is: the order just mentioned. Next, the teachings to be established are shown. All phenomena of existence, samsara and nirvana, are shown as inner and outer by the power of abandonment and adoption. That is, the word 'chos' (法) comes from the sound of Dharma (梵文天城體：धर्म，梵文羅馬擬音：dharma，漢語字面意思：法), which means the basis to be known by the mind, and after knowing it, entering into abandonment and adoption, and after entering, closely attaining the desired meaning. Here, what should be abandoned after knowing is the worldly dharma, the cause and effect of samsara; what is shown to be practiced after knowing is the transcendental dharma, the cause and effect of nirvana, which are summarized into two. Among them, there are three aspects to the dharma that holds onto illusory appearances: the essence is the nature of being completely deluded by clinging to reality. The definition is that the essence is confused when the vessel is destroyed, and the worldly dharma is so called because it fulfills the manifest desires of each individual's mind. The divisions include ordinary children's worldly paths, gods, humans, asuras, hells, pretas, and animals who have not entered any philosophical system, and outsiders who have entered into wrong views. These are also as stated in the Eighty Illusions: 'Six destructions and six supports, knowing the six worldly realms, that is called the world.' And as stated in the Lamp Commentary: 'Worldly and transcendental, which is the best transcendental?' Also, as stated in the Secret Essence of Illusion: 'Non-understanding and wrong understanding, partial understanding, not understanding reality itself, the secret of taming intention, and the meanings of the secret of nature.' Thus, as stated from the tenets of the heretics to the unsurpassed inner tantra of Buddhism, here too, it will be established. Among them, although there are many classifications and summaries, according to the Root Tantra of the Wheel of Time: 'It also changes into two types, outsiders and insiders.' Based on this, the tenets of the heretics are classified, and the teachings of inner Buddhism are extensively explained.

============================================================

==================== 第 2 段 ==================== 【原始藏文】 ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་སྡེ་པ་ལ། །སྟོན་པ་དྲུག་དང་འཇིག་ཚོགས་ཉི་ཤུ་དང་། །དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དང་། །སྡེ་ཚན་བཅུ་གཅིག་ཏརྐ་སྡེ་ལྔའོ། །དེའང་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་ལམ་འཆོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གི་སྡེ་ཚན་དང་དབྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་ན་ཡང་། སྟོན་པ་དྲུག་དང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ལྟ་བ་ལོག་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དང་། སྡེ་ཚན་ངེས་པ་བཅུ་གཅིག་དང་། ཐམས་ཅད་བསྡུ་བས་ཏརྐ་སྡེ་ལྔ་སྟེ་དོན་དྲུག་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོ། སྟོན་པ་དྲུག་ནི་འོད་སྲུངས་རྫོགས་བྱེད་དང་། །གནག་ལྷས་བུ་དང་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན། །ལྭ་བ་ཅན་དང་ནོག་ཅན་གཉེན་གྱི་བུ། །རང་རང་ལྟ་ལ་ཆགས་ཏེ་ཀུན་ཏུ་སྨད། །དེ་ལ་དང་པོ་འགྲོ་སྐྱོང་གི་བུ་འོད་སྲུངས་རྫོགས་བྱེད་ནི། འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་འོག་ཏུ་འགོག་གོ། །ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུ་ཆུ་ལྷ་ན་རེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བའོ་ཞེས་པའང་འོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་པ་འགོག་པ་དང་གཅིག་པས་འདིར་མི་སྤྲོའོ། །སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་ནི་དགེ་བ་དང་སྡིག་པ་གཉིས་ཀ་མེད་ཅེས་པ་ཡང་ཕུར་བུ་པར་འགོག་གོ། །མི་ཕམ་སྐྲའི་ལྭ་བ་ཅན་ནི་ཐམས་ཅད་དུས་ཀྱིས་བྱེད་པར་འདོད་དེ། གཞུང་རྒྱ་མཚོ་ལས། དུས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་རྣམ་སྨིན་བྱེད། །དུས་ཀྱིས་གཉིད་ལོག་སད་པར་བྱེད། །དུས་ཀྱིས་སྐྱེ་དགུ་སྡུད་པར་བྱེད། །དུས་ལས་འདའ་བ་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་སྡུག་གང་བྱུང་བ་དེ་ཡང་དུས་ལ་བབས་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་། མི་དང་ལྷ་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་མཚམས་སྦྱར་ནས་རྒྱུད་གཅིག་པོ་དེ་འཕོ་འགྱུར་བཟང་ངན་མེད་པ་ལས་དེའི་སྣང་བ་ལ་བདེ་སྡུག་ཤར་ཏེ་སྲིད་པ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བ་ལས་བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སོང་བ་ན་བྱིས་པའམ་མཁས་པའང་རུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུས་ཀྱིས་ཐར་པ་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་པའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ད་ལྟར་གསུམ་འཕྲད་པ་བརྟག་པའི་རིགས་པས་དུས་མ་གྲུབ་ལ། གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ནའང་ལམ་མ་བསྒོམས་ན་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མི་འགྲིབ་པས་དུས་ངེས་པ་ཉིད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ

【漢語翻譯】 二者之中，首先是外道教派：有六師、二十種壞聚見、六十二種邪見、三百六十種、十一個部類，以及總括一切的五種 तर्क派。這些是背離佛教道路，聲稱解脫的早期導師們誤入歧途的派別和分類，雖然非常多，但可以歸納為六師、壞聚見、六十二種邪見、三百六十種、十一個確定的部類，以及總括一切的五種 तर्क派，總共六類。首先，六師是：具光圓滿、黑衣子、勝者、迦旃延、末伽梨拘舍梨子。他們各自執著于自己的見解，互相貶低。第一位，是護生的兒子具光圓滿，他認為沒有前後世、沒有業果、沒有阿羅漢、沒有化生，這些將在後面駁斥。到處遊蕩的黑衣子說，煩惱和解脫都沒有原因和條件，而是自然產生的，這與後面駁斥行為者相同，所以這裡不贅述。雄辯之女的兒子勝者認為沒有善惡，這將在後面駁斥富蘭那迦葉。不穿衣服的迦旃延認為一切都是時間造成的。如經藏中所說：時間成熟果報，時間使人入睡和醒來，時間聚集眾生，超越時間是困難的。以這種方式，所有眾生的苦樂都是由時間決定的，無論發生什麼，都是因為時間到了。人和神以及動物等等的血統，由時間的力量連線，這個血統本身沒有好壞的變化，從它的顯現中產生苦樂，從存在連線之處，經過八萬四千劫，無論是孩子還是智者，最終都會被時間所解脫。這也是不合理的，因為通過檢驗過去、現在和未來的瞬間，時間是不成立的。即使時間成立，如果不修習道路，煩惱也不會減少，所以時間決定解脫是不可能的。

【英語翻譯】 Among the two, first, the outer heretical schools: There are six teachers, twenty aggregates of destruction, sixty-two wrong views, three hundred and sixty, eleven categories, and five Tarkas. These are the sects and divisions of the early teachers who deviated from the Buddhist path, claiming liberation but going astray. Although there are very many, they can be summarized as six teachers, views on aggregates of destruction, sixty-two wrong views, three hundred and sixty, eleven definite categories, and five Tarka schools that encompass everything, making a total of six categories. First, the six teachers are: Purana Kassapa, Makkhali Gosala, Ajita Kesakambali, Pakudha Kaccayana, Sanjaya Belatthiputta, and Nigantha Nataputta. Each of them is attached to their own views and constantly disparages others. The first, Purana Kassapa, the son of the protector of beings, believes that there is no past or future life, no cause and effect of actions, no Arhat, and no spontaneous birth, which will be refuted below. Makkhali Gosala, who wanders everywhere, says that both affliction and liberation have no cause or condition but arise naturally, which is the same as refuting the practitioner below, so it will not be elaborated here. Ajita Kesakambali, the son of the eloquent woman, believes that there is no good or evil, which will be refuted later in the section on Purana Kassapa. Pakudha Kaccayana, who wears hair clothes, believes that everything is done by time. As it says in the Ocean of Scriptures: 'Time ripens results, time makes one sleep and wake up, time gathers beings, it is difficult to transcend time.' In this way, whatever happiness or suffering arises for all sentient beings is due to the arrival of time. In the lineage of humans, gods, and animals, etc., connected by the power of time, that single lineage has no good or bad changes, and from its appearance, happiness and suffering arise. From the connection of existence, after eighty-four thousand kalpas have passed, whether a child or a wise person, all will be liberated by time. This is also unreasonable because time is not established by examining the meeting of past, future, and present moments. Even if time were established, if the path is not cultivated, the entanglements will not diminish, so it is impossible for time to be the definite cause of liberation.

============================================================

==================== 第 3 段 ==================== 【原始藏文】 ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱང་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཆེ་བའི་དུས་ངེས་པ་འདོད་པས་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དུས་དེ་ཉིད་སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་སྔོན་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་ན་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ཕམ་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། རྗེས་སུ་འཇུག་པ་པོས་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པས། དུས་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དགེ་བ་བྱས་པ་ལ་འགྱུར་བརྩི་བས་མི་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀ་ཏའི་བུ་ནོག་ཅན་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་དམ་ཞེས་འདྲི་ན་ཡོད་ཅེས་ལན་འདེབས་པ་ནས་མེད་དམ་གཉིས་ཀའམ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པ་བཞི་དང་། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་གམ། མི་རྟག་གམ། གཉིས་ཀའམ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་བཞི་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆོད་བདག་ཡོད་དམ། མེད་དམ། གཉིས་ཀའམ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པ་བཞི་དང་། ལུས་དང་སྲོག་གཅིག་གམ། ཐ་དད་དམ། གཉིས་ཀའམ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན། དྲིས་པ་ལྟར་ལན་འདེབས:པར་འདོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། རེ་ཞིག་རྟག་པར་ཁས་ལེན་ན། རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་པས་བརྟག་པའི་གཞི་མ་གྲུབ་ལ། ཐ་སྙད་དུ་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དུས་འགྱུར་བས་ཁེགས་ལ། ཕྲ་བ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་རྟག་པར་མི་རུང་བ་དང་། ཆད་པའང་བརྟགས་ན་གཞི་མེད་པས་ཆད་རྒྱུ་མེད་ལ། ཐ་སྙད་དུ་དབང་པོ་སོ་སོའི་ཡུལ་ལ་སྣང་བས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མི་སྲིད་དེ་རི་བོང་གི་རྭའི་རྣོ་རྟུལ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཀ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་རྟག་གམ་ཞེས་དྲིས་ ན་རྟག །མི་རྟག་གམ་ཞེས་དྲིས་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པ་དེ་ནི་གཞི་དེ་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ཡིན་དུས་མུན་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་སུ་འདོད་དེ། སྔོན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བདེ་བ་འབྱུང་ལ། སྔོན་གྱི་ལས་ངན་པས་འདིར་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་སྟེ། ལས་གསར་པ་ལ་ད་ལྟའི་ནུས་པ་གཏན་ནས་མེད་པས། སྔོན་གྱི་ལས་གང་ཡིན་ད་ལྟ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་བདེ་སྡུག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པས་སྦྱོང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ད་ལྟ་བ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་ན་ལྐུགས་པས་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་ན་དངོས་སུ་སྨྲ་ཤེས་པར་ཐལ་བ་ལས་མི་སྲིད་པས་གསལ་ལོ། །དེས་ན་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཟག་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཟད་ནས་མཐར་གཅིག་ཀྱང་ལུས་པ་མེད་པ་ལོ་ཐོག་སྨིན་པ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལས་རང་མཚན་པ་སྤྱིར་དགག་པ། ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ། སྔོན་གྱི་ལས་དགག

【漢語翻譯】 那麼，你也是因為殊勝等變化大的時候，想要確定的時間，所以才相同的嗎？不是的，因為那個時候，佛陀先前顯示神變時，加持降伏了魔和外道，後來跟隨的人是以佛為目標，所以不只是時間的原因。而且，因為對行善加以重視，所以不相同。如果迦旃延子被問到有沒有來世，回答說有，以及沒有嗎？兩者都有嗎？兩者都不是嗎？這四種。以及，我與世界是常嗎？無常嗎？兩者都有嗎？兩者都不是嗎？這四種。同樣，如來死後，我還存在嗎？不存在嗎？兩者都有嗎？兩者都不是嗎？這四種。身體和生命是一體的嗎？是分離的嗎？兩者都有嗎？兩者都不是嗎？如果這樣問，按照所問的回答也是不行的。稍微承認是常，粗大的微塵沒有不分的，考察的基礎不成立。名言上，剎那等時間變化否定了它。細微的物體自性不成立，所以不能是常。如果考察斷滅，因為沒有基礎，所以沒有斷滅的理由。名言上，因為顯現為各個感官的對境，所以否定了它。而且，對於基礎不成立的事物，特殊的法是不可能存在的，就像兔角的銳利和鈍拙一樣。另外，如果問柱子之類的東西是常嗎，回答是常。如果問無常嗎，回答是無常等等，這在那個基礎上是不可能的，就像是顯現的時候不是黑暗一樣。裸體派親友之子認為一切都是業，因為以前的苦行之業產生快樂，以前的惡業導致現在產生痛苦，新的業現在根本沒有能力，因為以前的業無論是什麼，現在都顯現出來，所以感受苦樂。因此，應該努力通過苦行等來凈化。如果現在有能力，那麼啞巴如果進行苦行等，顯然會變成能夠說話，這是不可能的。因此，由以前的業產生的煩惱，逐漸耗盡，最終一個也不剩餘，就像莊稼成熟一樣。他們是這麼說的。對此進行駁斥有三種：普遍駁斥業的自相，駁斥只有業是因，駁斥以前的業。

【英語翻譯】 So, do you also want a specific time when miracles and other changes are great, and that's why you are the same? No, because when the Buddha previously displayed miracles, he blessed and subdued the demons and heretics, and those who followed later aimed at the Buddha, so it's not just the time. Moreover, because good deeds are valued for their changes, they are not the same. If Katyayana's son is asked if there is a next life, he answers yes, and is there not? Are there both? Are there neither? These are four. And, are self and world permanent? Impermanent? Are there both? Are there neither? These are four. Similarly, after the Tathagata passes away, do I still exist? Do I not exist? Are there both? Are there neither? These are four. Are body and life one? Are they separate? Are there both? Are there neither? If asked like this, it is not permissible to answer according to the question. If one temporarily admits permanence, the basis for examination is not established because coarse particles are indivisible. In terms of convention, momentary and other temporal changes negate it. Subtle objects do not have an established nature, so they cannot be permanent. If annihilation is examined, there is no basis, so there is no reason for annihilation. In terms of convention, it is negated because it appears as the object of each sense organ. Moreover, for things whose basis is not established, special qualities cannot exist, just like the sharpness and dullness of a rabbit's horn. Furthermore, if asked whether something like a pillar is permanent, the answer is permanent. If asked whether it is impermanent, the answer is impermanent, etc., which is not possible on that basis, just as it is not darkness when it is manifest. The son of the naked ascetic relative believes that everything is karma, because happiness arises from previous ascetic karma, and suffering arises here from previous bad karma. New karma has absolutely no power now. Whatever previous karma there was, it now manifests, so one experiences happiness and suffering. Therefore, one should strive to purify through asceticism and so on. If there is power now, then if a mute performs asceticism and so on, it will clearly become able to speak, which is impossible. Therefore, the defilements produced by previous karma gradually diminish, and in the end, not a single one remains, just like crops ripen. That's what they say. There are three refutations to this: generally refuting the self-nature of karma, refuting that only karma is the cause, and refuting previous karma.

============================================================

==================== 第 4 段 ==================== 【原始藏文】 ་པའོ། །དང་པོ་ལའང་། ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་དགག་པ། བྱེད་པ་དགག་པ། རྣམ་སྨིན་དགག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལས་ཉིད་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གསོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དེ་ཉིད་རང་གི་ལུས་སེམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་དུ་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། བྱེད་པ་པོ་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དུ་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ནི། གསོད་པའི་ལས་དེ་གསོད་མཁན་ཡིན་པས་གསོད་དམ། མིན་པས་གསོད། ཡིན་པས་གསོད་ན་གསོད་མཁན་དང་ལས་གཉིས་བྱ་བྱེད་འགལ་བས་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལ། མ་ཡིན་པས་གསོད་པར་མི་རུང་སྟེ། གསོད་མཁན་མ་ཡིན་ན་གསོད་པར་འགལ་ལོ། །གསོད་པ་པོ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་གྱིས་གསོད་པའང་མེད་དེ། དངོས་འགལ་གཉིས་རྫས་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གསོད་པའི་དུས་དེ་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་གསོད་པ་མི་འགྲུབ་ལ། བསད་ཟིན་པ་གསོད་པར་མི་རུང་སྟེ་བྱ་བྱེད་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཟིན་པ་གསོད་པའང་མི་རིགས་ཏེ། ད་ལྟ་བའི་གསོད་མཁན་ཡོད་དུས་གསད་བྱ་མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས:ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟ་བ་ལ་གསད་བྱ་དང་གསོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོད་བཞིན་པ་གསོད་པའང་མི་རུང་སྟེ། བྱ་བྱེད་ཆ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསད་མ་བསད་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་གསོད་བཞིན་པ་མེད་དེ། དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཕྲ་བ་ནི་དངོས་པོར་མེད་པས་གསོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསོད་པའི་ལས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་སྨིན་དགག་པ་ནི། ལུག་ལྟ་བུ་བསད་པའི་རྣམ་སྨིན་དམྱལ་བ་མྱོང་བ་དེ་ཡང་། བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ། རྟག་ན་ལས་བྱེད་དུས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་པས་དམྱལ་བ་མྱོང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པས་མི་མྱོང་སྟེ་དམྱལ་བར་སྐྱེས་དུས་ལུག་གསོད་པ་པོ་འགགས་ པས་སྔར་གྱི་མི་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་མཐུད་པའི་རྒྱུན་ལས་བྱུང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པས་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་གྱིས་བཞག་པའི་ལས་མི་འགྲུབ་བོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཀླུའི་དབང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད། །རྟག་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལས་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །རྟག་ལ་བྱས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། ཆོས་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། །འོང་བ་མེད་ཅིང་འགྲོ་མེད་ན། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན། །ཅི་ལྟ་བུར་ནི་འཐད་པར་འགྱུར། །དམ་པའི་དོན་དུ་འོང་མེད་དེ། །གང་དུའང་འགྲོ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀ

【漢語翻譯】 。第一方面，有業的自性破斥、作者破斥、異熟破斥三種。第一，業本身不成立為實有，因為殺生等業與自己的身心既非同一，也非他異。第二方面有二，首先從作者的三種分類來破斥：殺生的業，是因為是殺者而殺，還是因為不是殺者而殺？如果是殺者而殺，那麼殺者和業二者，作為能作和所作是相違的，會變成兩個部分。如果不是殺者而殺，那是不合理的，因為如果不是殺者，那麼殺生是相違的。殺者既非是又非不是，也非既非是又非不是而殺，因為二者是相違的，不會存在於一個事物上。再說，把殺生的時間分成三種，對於沒有剎那分割的事物來說，殺生是不成立的。已經殺完的不能再殺，因為能作和所作是相違的。未殺完的也不合理，因為現在有殺者的時候，所殺的對象在未來還沒有產生，所以是不存在的。現在的時候，不能作為所殺和能殺，因為剎那沒有分割。正在殺的時候也不能殺，因為能作和所作二者是相違的。除了已殺和未殺之外，沒有正在殺，因為是相違的。細微的業因為不是實有，所以會變成沒有殺生。所以殺生的業是不成立的。異熟破斥：比如殺羊的異熟是感受地獄之苦，對於常法的作者來說是不可能發生的，因為如果是常法，那麼在造業的時候不可能變成其他，所以不可能感受地獄之苦。如果不是常法，那麼就不會感受，因為出生在地獄的時候，殺羊者已經死亡，所以不是原來的那個人了。也不是從剎那相續的延續中產生的，因為剎那沒有分割，所以相續不成立。相續所安立的業是不成立的。如是說，龍王面前說：如果業有自性，那麼無疑會變成常法。業不會變成不是造作的，因為常法沒有造作。以及說：這些法不是從法性而來，沒有來也沒有去，那麼業和業的異熟，怎麼會合理呢？勝義諦中沒有來，任何地方也沒有去。

【英語翻譯】 . First, there are three refutations: refutation of the nature of karma, refutation of the agent, and refutation of the ripening. First, karma itself does not exist as a substance, because the act of killing, etc., is neither the same as nor different from one's own body and mind. Second, there are two aspects to this. First, refute by considering the three categories of agents: Does the act of killing occur because the agent is a killer, or because the agent is not a killer? If it is because the agent is a killer, then the killer and the act of killing are contradictory as agent and object, and would become two separate entities. If it is because the agent is not a killer, then it is not valid, because if one is not a killer, then killing is contradictory. There is no killing by one who is both a killer and not a killer, nor by one who is neither a killer nor not a killer, because the two contradictory states cannot exist in one entity. Furthermore, if the time of killing is divided into three, killing is not accomplished in an indivisible moment. It is not valid to kill what has already been killed, because agent and object are contradictory. It is also not reasonable to kill what has not yet been killed, because when there is a killer in the present, the object to be killed has not yet arisen in the future, and therefore does not exist. In the present moment, one cannot be both the object to be killed and the agent of killing, because a moment is indivisible. It is also not valid to kill what is being killed, because the two aspects of agent and object are contradictory. There is no killing in progress other than what has been killed and what has not been killed, because they are contradictory. Subtle karma is not a real entity, so there would be no killing. Therefore, the act of killing is not accomplished. Refutation of ripening: For example, the ripening of killing a sheep is experiencing the suffering of hell. This cannot occur for a permanent agent, because if it were permanent, it would be impossible to change from the time of the action, so it would be impossible to experience the suffering of hell. If it were not permanent, then there would be no experience, because when one is born in hell, the sheep killer has already died, so it is not the same person as before. Nor does it arise from the continuous stream of moments, because a moment is indivisible, so continuity is not established. The karma established by continuity is not accomplished. As it is said, in the presence of the Dragon King: If karma had inherent existence, then undoubtedly it would become permanent. Karma would not become uncreated, because the permanent is uncreated. And it is said: If these dharmas do not come from the nature of dharma, and there is no coming or going, then how can karma and the ripening of karma be reasonable? There is no coming in the ultimate truth, and there is no going anywhere.

============================================================

==================== 第 5 段 ==================== 【原始藏文】 ུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ལམ་འཇུག་ཅིང་། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉེ་བར་སྟོན། །ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་བར་མ་ལས། དོན་དམ་པར་ནི་ལས་ཀྱང་མེད། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་ལས་ཁོ་ན་ཡིན་ན། རྔོན་པས་སྤྲེའུ་བསད་དུས་རྔོན་པ་ལ་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། སྤྲེའུ་ཁོ་རང་གི་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་ལས་ཀྱང་གཏོང་བ་པོ་ལ་བསོད་ནམས་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། སློང་བ་པོའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་རབས་ལས། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཀུན་བྱས་ཞེས། །འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་སེམས་ན་ནི། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སྤྲེའུ་བསད་པ། །ང་ཡིས་བྱས་པར་ཡོངས་ སུ་བརྟག །ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་ནི་རང་གི་སྡེ་པ་དག་ཀྱང་ལས་ཁོ་ནར་འདོད་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་ལས་དགག་པ་ལ། སྔོན་དུས་མ་གྲུབ་པ། ནུས་པ་མཚུངས་པ། ལས་འབྲས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གསར་པ་མ་ཡིན་པའི་དུས་མི་སྲིད་པས། སྔོན་གྱི་ལས་ཞེས་རྙིང་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཐོག་མའི་ཚེ་ནའང་དེ་དུས་ཀྱི་ལས་གསར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐོག་མ་མེད་ན་དེ་བས་ཀྱང་རྙིང་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐོག་མ་སྟེ་སྔོན་རོལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བསགས་པའི་ལས་ཞེས་པ་ག་ལ་རུང་། ལྟོས་ནས་འཇོག་པའང་མི་སྲིད་དེ། ལྟོས་ས་ད་ལྟ་བ་ཆ་ཤས་མེད་ན་དེས་བཞག་པའི་ལྟོས་ཆོས་སྔོན་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ལས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་མཚུངས་པ་ནི། སྔོན་བསགས་པའི་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་ད་ལྟ་འོང་ལ། ད་ལྟ་བསགས་པ་ལས་ཕྱིས་འོང་བས་ན་ད་ལྟ་མི་འོང་ཞེས་པ་གཉིས་ཀའང་རྒྱུ་ལས་བྱས་པར་མཚུངས་པས། འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱིར་སྨིན་པའང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་འབྲས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་ནི། སྔོན་གྱི་ལས་ཉིད་ཀྱང་བསག་ཏུ་མི་རུང་བར་ཐལ་ཏེ། སྔོན་ཡང་གཞན་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་སོ་ཅོག་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་པས་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་དང་། བྱེད་པ་པོས་གསར་དུ་ནི་མ་བྱས་པས་རྣམ་སྨིན་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་ དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཐ་དད་རྒྱུ་མེད་དགེ་མེད་དང་། །དུས་དང་བཅུ་བཞི་ལས་སྨྲ་བའི། །རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་སྟོན་པ་དྲུག །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཚར་བཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་ལྔ་བདག་སྟེ་དེར་བདག་དང་། །བདག་ལས་དེ་བྱུང་དེ་ལ་བདག་དབང་བསྒྱུར། །དེ་དག་བདག་ཏུ་རྟོག་པ

【漢語翻譯】 如是於世俗中，乃是趨入道，並且顯示異熟果。如是等。于《中觀寶鬘論》中說：于勝義中，業亦無，業之異熟亦無。如是等。破斥唯業為因：如果一切苦樂唯是宿業，那麼獵人殺猴時，獵人不應有罪，因為是猴子自己的宿業。佈施時，施者也不應有福德，因為是乞丐的業。于《本生傳》中說：宿業造作一切事，然而若如是思維，為何殺猴之事，我皆認為是我所作？如是等。以此道理，也遮破了自宗的宗派認為唯業的觀點。破斥宿業分三：一、宿時不成；二、能力相同；三、業果不可能。第一，由於沒有不是新的時間，所以所謂的宿業，舊的並不成立。因為最初的時候，也是那個時候的新業。如果沒有最初，那就更不能成立舊的了。因為沒有最初，也就是沒有先前，所以從沒有最初積累的業，怎麼可能成立呢？觀待而安立也不可能，因為所觀待的現在如果無分，那麼由它所安立的觀待法先前沒有成立，所以它的業也不成立。能力相同：先前積累的罪業的異熟現在到來，現在積累的業以後到來，所以現在不來，這兩者都是從因所生，是相同的。所以果報先後成熟也不合理。業果不可能：宿業本身也不可能積累，因為先前對他人所作的利益和損害，都是宿業，所以沒有窮盡，不能成立。並且作者沒有新造，所以異熟不產生。如是等。導師龍樹說：斷見、無因、無善，以及說時與十四事者，六師等導師，都被大雄釋迦牟尼所摧伏。如是所說。二十種壞聚見山峰：色等五蘊是我，于彼有我，從我生彼，我于彼自在，如是等執著為我。

【英語翻譯】 Thus, in the conventional truth, it is the path to enter, and it shows the ripening result. Thus, and so on. In the Garland of Precious Gems it says: In the ultimate truth, there is no karma, and there is no ripening of karma. Thus, and so on. Refuting that karma alone is the cause: If all suffering and happiness are only from past karma, then when a hunter kills a monkey, the hunter should not have any sin, because it is the monkey's own past karma. Also, when giving alms, the giver should not have merit, because it is the beggar's karma. In the Jataka tales it says: Past karma has done everything, but if you think like that, why is it that killing the monkey, I completely regard it as done by me? Thus, and so on. By this reasoning, it also refutes the view of our own school that only karma exists. Refuting past karma is divided into three: First, past time is not established; second, abilities are the same; third, karmic results are impossible. First, since there is no time that is not new, the so-called past karma, the old is not established. Because even at the beginning, it is the new karma of that time. If there is no beginning, then it is even more impossible to establish the old. Because there is no beginning, that is, there is no previous one, so how can the karma accumulated from the beginningless past be established? It is also impossible to establish it dependently, because if the present on which it depends is without parts, then the dependent dharma established by it is not established beforehand, so its karma is not established. Abilities are the same: The ripening of the sins accumulated in the past comes now, and the karma accumulated now comes later, so it does not come now, both of these are the same because they are produced from the cause. Therefore, it is also unreasonable for the fruits to ripen earlier or later. Karmic results are impossible: Past karma itself is also impossible to accumulate, because the benefits and harms done to others in the past are all past karma, so there is no end, and it cannot be established. And since the doer has not created anything new, the ripening does not occur. Thus, and so on. The teacher Nagarjuna said: The six teachers, such as those who speak of annihilationism, causelessness, no virtue, and those who speak of time and the fourteen matters, were all defeated by the Great Hero Shakyamuni. As it is said. The twenty peaks of the mountain of the view of the aggregates of destruction are: The five aggregates such as form are me, there is me in them, they arise from me, I have power over them, and so on, clinging to them as me.

============================================================

==================== 第 6 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཉི་ཤུ་སྟེ། །ཡང་དག་མིན་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཉེས་ཀུན་འཛིན། །གཟུགས་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་བདག་ཡིན་པ། དེ་དག་གི་ནང་ན་བདག་གནས་པ། བདག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་བྱུང་བ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བར་ལྟ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ལ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དགག་པ་ནི་གཟུགས་ལྟ་བུ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སྦྱར་ལ། གཟུགས་ཆོས་ཅན་བདག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ནང་ན་བདག་གནས་པར་མི་རུང་སྟེ། བདག་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་འབྱུང་བར་ཡང་མི་རུང་སྟེ་དེ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། མདོག་དང་དབྱིབས་མཛེས་མི་མཛེས་ལ་སོགས་ པ་བདག་ལ་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན། བདག་གཟུགས་ལ་མི་གནས། བདག་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བདག་ལ་གཟུགས་བརྟེན་པ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་པ་དང་། ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་གཟུགས་ལ་བདག་མི་གནས། །གཟུགས་ལྡན་མ་ཡིན་བདག་ལ་གཟུགས་བརྟེན་མིན། །ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་རྣམས། །ཚུལ་བཞིར་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི། རྟག་པར་སྨྲ་སོགས་སྔོན་མཐའ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །འདུ་ཤེས་ཡོད་སོགས་ཕྱི་མཐའ་བཞི་བཅུ་བཞི། །ཀུན་ཀྱང་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པས་ན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་སྲིད་པ་མཛེས་བྱེད་ཉིད། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་དག་ནི་གཏན་དུ་འཁོར་བར་རྒྱུ་བས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཞེ་ན་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི་སྡེ་ཚན་ལྔར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཚན་བཞི། ཁ་ཅིག་ཆད་པར་སྨྲ་བ་བཞི། མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཞི། ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་བཞི། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བཞི་ནི། བསྐལ་པ་དང་པོའི་དུས་ན་འགའ་ཞིག་ཁྱིམ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བསམ་ གཏན་སྒོམ་པ་གྲུབ་པ་དག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་ཚུན་ཆད་དྲན་པ་ལ་དཔགས་ཏེ། དེ་ཡན་ཆད་མན་ཆད་མ་མཐོང་བས་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི

【漢語翻譯】 二十，因為不正確，所以執持煩惱和罪過。色、受、想、行、識這五蘊，各自認為是「我」，認為「我」在它們之中，認為它們依賴於「我」而生起，認為「我」能支配色等，共有二十種。這被稱為「壞聚見」的高峰二十。破斥這些觀點的方法是，從色開始，取其中一個方面來分析：色，作為一種現象，不應被認為是「我」，因為它是不恒常的、多樣的、受他支配的。認為「我」存在於色之中也是不合理的，因為「我」不是一個有境。認為色依賴於「我」而生起也是不合理的，因為它不是僅僅從「我」而生起的。認為「我」能支配色也是不合理的，因為顏色和形狀的美與不美等，並不受「我」的支配。《中觀》中也說：「色不是我，我不在色中，我也不擁有色，色也不依賴於我。」同樣，受、想、行、識也是如此。月稱也說：「色不是我，我不在色中，我不擁有色，色也不依賴於我。受、想、行、識，以這四種方式觀察，二十種見解是不合理的。」就像這樣說的。六十二種見解是：執著常等的前際十八見，執著有想等的后際四十四見，所有這些都是陷入不如理作意，顛倒的智慧正是輪迴的裝飾。執著六十二見的人，將永遠在輪迴中流轉，因此沒有獲得解脫的可能。哪些是呢？執著於前際的十八種見解，執著於後際的四十四種見解。首先，前際的見解可以分為五類來理解：認為一切都是常的四種，認為某些是斷滅的四種，認為有邊無邊的四種，認為無因生的四種，以及認為無因的兩種。首先，認為一切都是常的這四種是：在最初的劫時，有些人從家庭出家，通過禪定修行獲得了神通，他們回憶起中間的三十個劫，因為沒有看到更早或更晚的

【英語翻譯】 Twenty, because they are incorrect, they hold onto afflictions and faults. The five aggregates of form, feeling, perception, mental formations, and consciousness, each individually considered as "I"; the belief that "I" exists within them; the belief that they arise dependent on "I"; and the view that "I" can control form and so on—these are twenty in total. These are called the twenty high peaks of the view of the aggregates of destruction. To refute these, take one aspect, such as form, and apply it: Form, as a phenomenon, should not be considered "I" because it is impermanent, diverse, and dependent on others. The belief that "I" exists within form is also unreasonable because "I" is not an object-possessor. The belief that form arises dependent on "I" is also unreasonable because it does not arise solely from "I." The belief that "I" can control form is also unreasonable because the beauty or ugliness of color and shape, etc., are not under the control of "I." The Intermediate Mother Sutra also states: "Form is not I, I do not reside in form, I do not possess form, and form does not rely on me." Similarly, so are feeling, perception, mental formations, and consciousness. Chandrakirti also said: "Form is not I, I do not reside in form, I do not possess form, and form does not rely on me. Feeling, perception, mental formations, and consciousness, observing in these four ways, the twenty views are unreasonable." As it is said. The sixty-two views are: the eighteen views of the past extremity, such as clinging to permanence, and the forty-four views of the future extremity, such as clinging to existence of perception. All of these are engaging in improper attention, and inverted wisdom is precisely the adornment of samsara. Those who cling to the sixty-two views will forever wander in samsara, and therefore there is no possibility of attaining liberation. What are they? The eighteen views clinging to the past extremity and the forty-four views clinging to the future extremity. First, the views of the past extremity can be understood in five categories: four that assert everything is permanent, four that assert some things are annihilated, four that assert the world is finite or infinite, four that assert causelessness, and two that assert no cause. First, the four that assert everything is permanent are: In the first kalpa, some individuals renounced their homes and, through meditative practice, attained clairvoyance. They recall up to thirty kalpas in between, because they have not seen earlier or later.

============================================================

==================== 第 7 段 ==================== 【原始藏文】 ་མཐའ་ཐུག་མེད་དུ་ཡོད་སྙམ་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྟག་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུ་དང་དགུ་བཅུ་དྲན་པ་དང་། ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པ་དག་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་བཞིའམ་ཡང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཁ་ཅིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཚངས་པའི་གནས་ནས་འཕོས་ཀྱང་། ཚངས་པའི་དབང་པོ་ད་དུང་གནས་པར་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་རྟག་ལ། ལྷ་གཞན་དང་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་རང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་གཞན་ལ་ཁྲོས་ནས་ཤི་བ་ལས། ལྷ་གཞན་དེ་ཀུན་ད་རུང་འདུག་པ་ལ་དཔགས་ནས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ཡིད་སུན་འབྱིན་པ་དག་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྟད་མོ་ལ་ཡེངས་ནས་ཟས་ཟ་བ་བརྗེད་ནས་ཤི་བ་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས། འདོད་པའི་ལྷ་རྩེ་དགས་བསླུ་བ་རྣམས་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་འབྱུང་བ་བཞི་འགག །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མ་འགགས་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས། འབྱུང་བ་བཞི་མི་རྟག་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྟག་པར་སྨྲ་བའོ། ། དེ་བཞི་ཀས་ལྷ་རྟག་པ་དེ་དག་ཐར་པར་མཐོང་ནས་རྟག་པའི་ལྷ་ཐོབ་པར་འདུན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཞི་ནི། ཁ་ཅིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་དམྱལ་བ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་ལས་གཞན་མ་མཐོང་བས་དེ་ཕན་ཆད་མེད་སྙམ་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མཐའ་ཡོད་པར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་ཡང་མཐའི་མཚམས་མཐོང་བས་དེ་ཕན་ཆད་ནའང་ཡོད་པར་དཔགས་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མཐའ་མེད་པར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་མིའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་མཐོང་ཡང་། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་མ་མཐོང་བས། མཐའ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་མུར་སྨྲའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་མཐོང་ཡང་ཚད་ཡོད་མེད་ཀྱིས་གཞལ་དུ་མི་རུང་བར་མཐོང་བ་ལ་དཔགས་ནས། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་མཐའ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུར་སྨྲའོ། །ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་བཞི་ནི། སྔོན་ཕྱི་རོལ་པའི་གནས་ཤིག་ཏུ་གཞན་དག་འུ་ཅག་ལ་རྩོད་པས་རྒོལ་ན་ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཅིག་ཅེས་དམ་བཅས་པ་ལས། བློ་རིགས་བཞིའི་དབང་གིས་བཞིར་དབྱེ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཆུང་བ་ཞིག་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཅི་ཡིན་དྲིས་པ་ལས། གཞན་མ་ཤེས་ཏེ་ལྷ་མི་སྤོང་བའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་པ་ལ་དྲིས་པ་ལས་ཀྱང་གཞན་མ་ཤེས་པར་ལྷ་མི་སྤོང་བ་སྨྲའོ། །སྦྱངས་ ཀྱང་ངེས་པ་

【漢語翻譯】 認為有最終的盡頭，就說我和一切世間是常。同樣，憶起中間的六十和九十個劫，看到從一家到一家的轉生相續，就說一切是常。像這樣，四種情況或者一些出家人的神通，即使自己從梵天處所轉移，但看到梵天自在仍然存在，就說大梵天是常，其他天神和世間是無常。一些人因為自己對三十三天（त्रयस्त्रिंश，trayastriṃśa，字面意思：三十三）的其他天神生氣而死，但看到其他天神仍然存在，就說欲界使人厭煩的天神是無常，其他是常。一些人看到在三十三天的嬉戲中分心，忘記吃飯而死，就認為欲界以嬉戲欺騙的天神是無常，其他是常。一些人看到無色界的四種生起滅盡，心和心所沒有滅盡而生起，就認為四種生起是無常，心和心所是常。 這四種人都認為常住的天是解脫，希望獲得常住的天。說有邊無邊的四種情況是：一些人的神通沒有看到從地獄到第四禪以外的地方，就認為除此之外沒有，就說我和世間是有邊的。一些人雖然沒有看到一切，但看到邊的界限，就認為除此之外也有，就說我和世間是無邊的。一些人看到人世間的邊，但沒有看到梵天世間的邊，就說有邊無邊兩種情況。一些人看到梵天世間，但認為不能用有量無量來衡量，就說我和世間既不是有邊也不是無邊的狀態。說不捨棄天人的四種情況是：以前在外道的一個地方，其他人與我們辯論爭執，如果反駁我們，就說不捨棄天人，這樣立下誓言，因為四種智慧的緣故分為四種：詢問一個智慧小的人你的觀點是什麼，回答說不知道其他的，就是不捨棄天人。詢問沒有學習宗義的人，也因為不知道其他的，就說不捨棄天人。學習了

【英語翻譯】 Thinking that there is an ultimate end, they say that I and all the world are permanent. Similarly, remembering sixty and ninety intermediate kalpas, and seeing the continuous succession of births from one household to another, they say that everything is permanent. Thus, in four ways, or because some renunciates, even though they have transmigrated from the realm of Brahma through their clairvoyance, still see the Lord Brahma remaining, they say that the Great Brahma is permanent, while other gods and the world are impermanent. Some, because they died angry at other gods of the Thirty-Three (त्रयस्त्रिंश，trayastriṃśa，literally: thirty-three), but see that those other gods still remain, say that the gods of the desire realm who cause vexation are impermanent, while others are permanent. Some, seeing that some are distracted by the spectacle of the Thirty-Three and forget to eat and die, think that the gods of the desire realm who deceive with pleasures are impermanent, while others are permanent. Some, seeing that the four formless elements cease, but the mind and mental factors do not cease but arise, say that the four elements are impermanent, while the mind and mental factors are permanent. All four of these see the permanent gods as liberation and desire to attain the permanent gods. The four who speak of having or not having an end are: Some, whose clairvoyance has not seen beyond the hells to the Fourth Dhyana, think that there is nothing beyond that, and say that I and the world have an end. Some, although they have not seen everything, see the boundary of the end, and infer that there is also something beyond that, and say that I and the world are without end. Some see the end of the human world, but do not see the end of the Brahma world, and say both having and not having an end. Some see the Brahma world, but think that it cannot be measured by having or not having measure, and say that I and the world are in a state that is neither having nor not having an end. The four who speak of not abandoning the gods and humans are: Previously, in a certain place of the non-Buddhists, others argued and debated with us, and if they refuted us, they vowed to say that they would not abandon the gods and humans. Because of the four types of intelligence, they are divided into four: When a person of little wisdom is asked what his view is, he replies that he does not know anything else, and that he does not abandon the gods and humans. When someone who has not studied the tenets is asked, he also says that he does not know anything else, and says that he does not abandon the gods and humans. Studied

============================================================

==================== 第 8 段 ==================== 【原始藏文】 མེད་པ་དག་ཀྱང་ལྷ་མི་སྤོང་བ་སྨྲའོ། །རྟོགས་པར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་དྲིས་པ་ནའང་སུས་ཀྱང་ལན་མི་ཐེབས་སྙམ་ནས་ལྷ་མི་སྤོང་བའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ནི། བསམ་གཏན་དང་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སྔོན་དུས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལས་ཤི་འཕོས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ཀུན་གཞི་ཆ་ཕྲ་བས་མ་མཐོང་ཞིང་། རང་གི་ཚོགས་དྲུག་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་མཐོང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་ལས་བྱུང་བར་སྨྲའོ། །དེའང་སྣོད་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ལས་བྱུང་བའི་རྡུལ་ཕྲན་མ་མཐོང་བས་རྒྱུ་མེད་ལ། བཅུད་སེམས་སྔ་ན་མེད་པས་རྒྱུ་མེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་སྐད་སྨྲའོ། །རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་དང་། རླུང་གློ་བུར་ལྡང་བ་ཙམ་ལ་དཔགས་ནས་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲའོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་ལ་སྡེ་ཚན་ལྔ་སྟེ། འདུ་ཤེས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བཅུ་དྲུག །མེད་པར་སྨྲ་བ་བརྒྱད། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་བརྒྱད། ཆད་པར་སྨྲ་བ་བདུན། འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་དང་ལྔའོ། །དང་པོ་བདག་གཟུགས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང་། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང་། གཉིས་ཀའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཏེ་བཞི་དང་། བདག་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང་། མི་ལྡན་པ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་བཞི་དང་། བདག་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་བཞི་དང་། བདག་གཅིག་པུ་དང་། ཐ་དད་དང་། ཆུང་ངུ་དང་། རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ། །དེ་དག་ཀྱང་གཟུགས་དང་། མཐའ་དང་། བདེ་སྡུག་དང་། གཅིག་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་བཞིར་བསྡུའོ། །ཐ་མ་བཞིའི་གཅིག་པུ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། ཐ་དད་ནི་མི་རེར་བདག་རེ་བ་དང་། ཆུང་ངུ་འདོད་ཁམས་པ་དང་། ཆེན་པོ་གཟུགས་ཁམས་ལ་འདོད་པའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྨྲ་བ་བརྒྱད་ནི། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྐྲ་སེན་ལྟ་བུ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་། གཉིས་ཀ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་མུ་བཞི་དང་། བདག་མཐའ་དང་ལྡན་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་མུ་བཞིའོ། །འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་བརྒྱད་ནི། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་པ་ཡོད་པའང་མ་ཡིན། མེད་པའང་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུ་བཞ

【漢語翻譯】 那些否定的人也說，這是捨棄天人的（觀點）。當詢問那些自認為已經證悟而傲慢的人時，他們認為沒有人能回答，所以才說這是捨棄天人的（觀點）。有兩種無因論的觀點：一種是基於禪定，另一種是基於推理。第一種是，一些從無想有情中死亡並轉生的人，由於沒有看到作為基礎的細微部分，並且認為（一切）是從自己六根的消失中產生的，因此聲稱整個世界都是無因而生的。他們認為器世界的微塵是由不可分割的微塵產生的，但由於沒有看到這些微塵，所以認為是無因的；他們還認為有情的心識是先前不存在的，所以也是無因的，因此才這樣說。基於推理的（觀點）是，他們僅僅通過觀察天空中突然出現的雲彩和突然颳起的風，就推斷出一切都是無因而生的。關於后際的四十四種邪見，分為五類：十六種認為有想，八種認為無想，八種認為非有想非無想，七種認為斷滅，以及五種認為這是涅槃。第一種，有十六種認為有想：認為自我是有色相的有想，認為自我是無色相的有想，認為自我是兩者（有色相和無色相）的有想，認為自我是兩者都不是（非有色相非無色相）的有想，這四種；認為自我有邊際的有想，認為自我沒有邊際的有想，認為自我是兩者（有邊際和無邊際）的有想，認為自我是兩者都不是（非有邊際非無邊際）的有想，這四種；認為自我是快樂的有想，認為自我是痛苦的有想，認為自我是兩者（快樂和痛苦）的有想，認為自我是兩者都不是（非快樂非痛苦）的有想，這四種；認為自我是唯一的有想，認為自我是不同的有想，認為自我是微小的有想，認為自我是廣大的有想，這四種，總共十六種。這些也可以歸納為四種有想：關於色相、邊際、苦樂、一異。最後的四種中，唯一是指遍及一切，不同是指每個人都有一個自我，微小是指欲界，廣大是指色界。八種認為無想：認為自我是有色相的無想，如頭髮和指甲；認為自我是無色相的無想，如虛空；認為自我是兩者（有色相和無色相）的無想；認為自我是兩者都不是（非有色相非無色相）的無想，這四種；認為自我有邊際的無想等等，這四種。八種認為非有想非無想：認為自我是有色相的，既不是有想也不是無想；同樣，認為自我是無色相的，既不是有想也不是無想；認為自我是兩者（有色相和無色相）的，既不是有想也不是無想；認為自我是兩者都不是（非有色相非無色相）的，既不是有想也不是無想，這四

【英語翻譯】 Those who deny also say that it is abandoning gods and humans (view). When asked to those arrogant people who think they have realized, they think that no one can answer, so they say that it is abandoning gods and humans (view). There are two views of causelessness: one is based on meditation, and the other is based on reasoning. The first is that some who die and are reborn from non-conceptual beings, because they do not see the subtle parts as the basis, and think that (everything) arises from the disappearance of their six senses, therefore they claim that the whole world arises without cause. They think that the dust of the container world is produced by indivisible particles, but because they do not see these particles, they think it is causeless; they also think that the consciousness of sentient beings did not exist before, so it is also causeless, so they say that. The (view) based on reasoning is that they infer that everything is causeless simply by observing the clouds that suddenly appear in the sky and the wind that suddenly rises. Regarding the forty-four wrong views of the later extreme, they are divided into five categories: sixteen that believe in perception, eight that believe in non-perception, eight that believe in neither perception nor non-perception, seven that believe in annihilation, and five that believe this is Nirvana. The first, there are sixteen that believe in perception: believing that the self is a perception with form, believing that the self is a perception without form, believing that the self is a perception of both (with form and without form), believing that the self is a perception of neither (neither with form nor without form), these four; believing that the self has boundaries, believing that the self has no boundaries, believing that the self is both (has boundaries and has no boundaries), believing that the self is neither (neither has boundaries nor has no boundaries), these four; believing that the self is happiness, believing that the self is suffering, believing that the self is both (happiness and suffering), believing that the self is neither (neither happiness nor suffering), these four; believing that the self is unique, believing that the self is different, believing that the self is tiny, believing that the self is vast, these four, a total of sixteen. These can also be summarized into four perceptions: about form, boundaries, pleasure and pain, one and different. Among the last four, unique refers to pervading everything, different refers to each person having a self, tiny refers to the desire realm, and vast refers to the form realm. Eight that believe in non-perception: believing that the self is a non-perception with form, such as hair and nails; believing that the self is a non-perception without form, such as space; believing that the self is both (with form and without form) non-perception; believing that the self is neither (neither with form nor without form) non-perception, these four; believing that the self has boundaries non-perception, etc., these four. Eight that believe in neither perception nor non-perception: believing that the self is with form, neither perception nor non-perception; similarly, believing that the self is without form, neither perception nor non-perception; believing that the self is both (with form and without form), neither perception nor non-perception; believing that the self is neither (neither with form nor without form), neither perception nor non-perception, these four

============================================================

==================== 第 9 段 ==================== 【原始藏文】 ི་དང་། མཐའ་ཡོད་མེད་མུ་བཞི་ལ་འདུ་ཤེས་ཡོད་པའང་མ་ཡིན། མེད་པའང་མ་ཡིན་པ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །ཆད་པར་སྨྲ་བ་བདུན་ནི། འདོད་པའི་མི་དང་། ལྷ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་དང་། ཅི་ཡང་མེད་དང་། སྲིད་རྩེའི་ལྷ་རྣམས་མ་ཤིའི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཡོད་ལ། ཤི་ནས་ཆད་པས་བདེ་བར་འདོད་དེ་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་ལས་འབྲས་མེད་པར་འདོད་པའོ། །འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྨྲ་བ་ནི། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མིས་ཚེ་འདིར་འདོད་ཡོན་ལ་ཆེར་སྤྱད་ན་ཚེ་འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པས་རང་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཆེར་བསྒོམས་པས་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྨྲའོ། །དེ་ཡང་ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་དག་དགག་པ་ལ། རྟག་པར་སྨྲ་བ་ནི། རྟག་དངོས་འགོག་པས་ཁེགས་ལ། མདོ་ལས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲས་པས་མེའི་འཁོར་ལོ་ཅན་གྱི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། འཕོས་ནས་ཀྱང་ཚེ་རབས་སུམ་བརྒྱར་ཡི་དྭགས་མི་རོ་བཟའ་བར་སྐྱེ་བ་ནས། མིར་སྐྱེས་ནའང་བྲན་བྱེད་པར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། ཁ་ཅིག་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཚན་ཡང་། རྟག་དངོས་བཀག་པས་ཁེགས་ལ། མདོ་ལས། ཁ་ཅིག་རྟག་པར་སྨྲས་པས་ནགས་མེས་མུན་པ་ལྟར་འཁྲིགས་པའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། འཕོས་ནས་ཀྱང་ཡི་དྭགས་སྐྱུགས་པ་ཟ་བར་ལན་བརྒྱར་སྐྱེས་ནས། དུད་འགྲོ་ལྷག་མ་ཟ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །མཐའ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་གསང་བ་པར་འགོག་པས་འདིར་མི་སྤྲོའོ། །མཐའ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀར་ སྨྲ་བ་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། རིལ་པོ་མ་གྲུབ་པ་ནི་གོས་ཀྱི་མཐའ་ལ་གོས་གཅིག་གིས་ཁྱབ་པ་ལྟར། མཐའ་དང་དབུས་ཙམ་ནི་རིལ་པོ་གཅིག་གིས་ཁྱབ་པ་ལས། སྤྱིར་བཀག་པ་ནི་རིལ་པོ་གཅིག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའི་རྡུལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་མཐའ་ཉིད་གང་ལའང་མི་སྲིད་དེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆས་ཁྱབ་ཅིང་ཆ་བཅས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱི་ན་གཞན་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་མེད་པ་མི་ཁེགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ནམ་མཁས་ཁྱབ་བོ་ཅོག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཁྱབ་པ་ལ། འགོག་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཡང་། རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་མེད་པ་དང་། ཕྲ་བ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་པས་ལྷ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་ནི་དངོས་པོ་ད་ལྟར་བའི་མྱུ་གུ་ལ་ཚོགས་པ་ཚང་བྱེད་དྲོད་བརླན་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་པས་བེམ་པོ་དང་། ཤེས་པ་ད་ལྟ་བའི་སྔོན་དུ་ཤེས་པ་སོང་བར་ཚད་

【漢語翻譯】 ，以及對有邊無邊四句的認知也不存在，非不存在的也有四句，共八句。主張斷滅論的有七種：欲界的人和天，色界的天，以及空無邊處天，識無邊處天，無所有處天，有頂天的眾生，在未死之前都有痛苦，死後斷滅便認為是快樂，他們認為沒有前後世的業果。對於此，主張解脫涅槃的有：欲界的天人和人，如果在此生中大量享用欲樂，便認為此生即是涅槃；以及通過初禪、二禪、三禪、四禪，各自專注修習自己的禪定，便認為在當世即可獲得涅槃。他們也認為沒有前後世。對於這些觀點的駁斥：主張常恒論的觀點，通過破斥常恒實有便可駁倒。經中也說：由於主張一切法常恒，會轉生到火輪地獄，死後還會轉生為三百年食用屍體的餓鬼，即使轉生為人，也會轉生為奴隸。某些主張常恒論的派別，通過破斥常恒實有便可駁倒。經中說：某些主張常恒論者，會轉生到如同森林大火般黑暗的地獄，死後還會轉生為一百次食用嘔吐物的餓鬼，然後轉生為食用殘餘的畜生。主張無邊論的觀點，因為是秘密的，所以在此不廣說。對於主張有邊無邊二者的駁斥有三種：整體不成，就像衣服的邊緣被一件衣服覆蓋一樣，只有邊緣和中心被一個整體覆蓋，普遍的破斥是因為整體不成。邊緣的微塵不成，是因為邊緣本身在任何事物上都不可能存在，因為一切事物都被部分覆蓋，並且一切有分的事物都有外在的其他部分覆蓋。不能破斥無邊，是因為世界有邊本身就極不合理，因為虛空覆蓋一切，而世界被虛空覆蓋，沒有可以破斥的理由。捨棄天人的觀點，也是因為粗大的微塵沒有部分，微細的剎那沒有部分，所以天人不可能存在，因此可以被駁倒。無因論是指，對於現在存在的苗芽來說，使其圓滿的條件，如溫暖和濕潤等是顯而易見的物質現象；而對於現在存在的意識來說，衡量的標準是先前已經存在的意識。

【英語翻譯】 and also the awareness of the four possibilities of having or not having an end does not exist; the four possibilities of neither having nor not having an end, making eight in total. The seven who assert annihilationism are: humans and gods of the desire realm, gods of the form realm, as well as those of the realm of infinite space, consciousness, nothingness, and the gods of the peak of existence, who experience suffering until death, and upon death, they believe in happiness through annihilation, thus denying the karmic consequences of past and future lives. Regarding this, those who claim liberation from sorrow are: gods and humans of the desire realm, who believe that greatly indulging in sensual pleasures in this life leads to liberation from sorrow in this life; and those who, through the first, second, third, and fourth dhyanas, diligently meditate on their respective samadhis, claim to attain liberation from sorrow in that very life. They also believe that there are no past or future lives. To refute these views: the assertion of permanence is refuted by negating permanence and substantiality. The sutra also states: by asserting that all phenomena are permanent, one will be born in the hell of fiery wheels, and after death, one will be reborn as a ghost that eats corpses for three hundred lifetimes, and even if reborn as a human, one will be born as a slave. Some schools that assert permanence are also refuted by negating permanence and substantiality. The sutra states: some who assert permanence will be born in a hell as dark as a forest fire, and after death, they will be reborn a hundred times as ghosts that eat vomit, and then be reborn as animals that eat leftovers. The assertion of infinity is not elaborated here because it is secret. Regarding the refutation of those who assert both having and not having an end, there are three points: the whole is not established, just as the edge of a cloth is covered by a single piece of cloth; only the edge and the center are covered by a whole; the general refutation is because the whole is not established. The atom of the edge is not established, because the edge itself cannot exist in anything, since all things are covered by parts, and all things with parts are covered by other parts on the outside. The absence of an end cannot be refuted, because the world having an end is itself extremely unreasonable, since space covers everything, and the world is covered by space, there is no reason to refute it. The rejection of gods and humans is also refuted because coarse particles have no parts, and subtle moments have no parts, so gods and humans cannot exist. The doctrine of causelessness refers to the fact that for the sprout that exists now, the conditions that make it complete, such as warmth and moisture, are obvious material phenomena; and for the consciousness that exists now, the measure is the consciousness that existed previously.

============================================================

==================== 第 10 段 ==================== 【原始藏文】 མས་གྲུབ་པས་ཁེགས་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལའང་སྤྱིར་འདུ་ཤེས་པ་རྟག་པར་མི་རུང་སྟེ། ཡུལ་རེ་འགའ་བ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཅན་མེད་དེ་ཆ་མེད་ཕྲ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་བདེ་བའང་མེད་དེ་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་པུ་མེད་དེ་ཁྱབ་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་མེད་དེ་དུས་འགལ་བ་དང་སྔ་ཕྱིར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེ་ཆུང་མི་རུང་སྟེ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་མི་སྲིད་དེ། སྣང་བ་དང་རིག་པ་གཉིས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་གྱི་ཕུང་གསུམ་ནི་དངོས་འགལ་གཉིས་ཀ་མི་འདུ་ན་གཞི་མི་སྲིད་པས་ཁེགས་སོ། །ཆད་པ་ལྟ་བ་གཉིས་དགག་པ་ནི། གནས་པ་མེད་པ་དང་། རྒྱུན་མེད་པ་དང་། བཏགས་ཡོད་མི་ཁེགས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་དངོས་པོ་གནས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་ཆད་པ་རུང་བ་ལས། རྟག་ཏུ་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་འགག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཆད་པ་མི་རུང་སྟེ། ཡུངས་འབྲུ་བརྒྱ་བསྒྲིགས་པ་ནི་སྐུད་པ་འཆད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུན་ལ་ཆད་པ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་དུ་མ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །བཏགས་ཡོད་ཀྱི་ཆད་པ་མི་སྲིད་དེ། འགལ་བ་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དགག་པ་ལ། འཁོར་བ་ན་བདེ་བ་མེད་པ། འཕྲལ་བདེ་ཙམ་གཉེར་བྱ་མ་ཡིན་པ། གཏན་གྱི་མྱང་འདས་མི་ཁེགས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་འཁོར་བ་ན་བདེ་བ་མི་སྲིད་དེ། སྡུག་བསྔལ་འགྱུར་དང་འདུ་བྱེད་གསུམ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཡིད་དགའ་བ་ཙམ་རྟག་མི་ཐུབ་ཅིང་སླར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དེ་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་ཁེགས་ཏེ། འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་ མཚུངས་པར་རང་གི་སྡེ་པས་ཀྱང་བདེ་བ་ཕྲལ་བྱུང་བས་ལམ་བྱས་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཁོ་ནར་འདོད་པས་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པ་ཁེགས་པ་ཉིད་དོ། །ལྟ་བ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ནི། ལོ་མ་ཅན་སོགས་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཉིད། །དུས་གསུམ་བསྒྲེས་པས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡང་། །ཡང་དག་ལམ་བྲལ་རྟག་ཆད་ཁོར་མོར་འཁྱམས། །ལོ་མ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སྟོན་པ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཉིད། སྔར་ཡང་བྱུང་། ད་ལྟར་ཡང་ཡོད། ཕྱིས་ཀྱང་འབྱུང་བའི་ཆའི་གྲངས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་པ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པས

【漢語翻譯】 以……成立而遮破。對於後邊的邊，一般而言，認為識是常恒是不行的，因為執著于某些境的緣故。沒有色，因為沒有成立無分微塵的緣故。不是恒常的安樂，因為是偶爾的緣故。恒常痛苦也是同樣。不是唯一的，因為遍一切處的自性各異的緣故。不是各異的，因為與時間相違和前後不容許的緣故。大小是不容許的，因為沒有部分的緣故。 沒有色，沒有識是不可能的，因為不可能享受顯現和覺知二者的緣故。不是二者的合一的三蘊，如果二者是相違的，那麼基礎是不可能的，因此遮破。遮破斷見和常見兩種觀點是：沒有常住，沒有相續，以及假有不被遮破三種。第一，如果存在常住的事物，那麼斷滅才是可以的，但是，事物總是剎那生滅的自性，因此斷滅是不容許的，如同將一百粒芥子堆積起來，繩子不會斷一樣。相續沒有斷滅，因為與眾多剎那無有差別，如同總相一樣。假有的斷滅是不可能的，因為相違相合的緣故。此處遮破涅槃，有輪迴中沒有安樂，暫時的安樂不是所求，以及恒常的涅槃不被遮破三種。第一，輪迴中不可能有安樂，因為沒有超出痛苦、變異和行苦三種的緣故。第二，稍微令人高興的事物不能恒常，並且是再次成為痛苦之因，如同對國王的妃子邪淫一樣。第三，一切智不被遮破，因為在沒有遮破的量之上，存在著成立的緣故。與此相同，自己的宗派也認為以生起安樂作為道而獲得解脫，並且認為心的自性僅僅是安樂，因此成立解脫被遮破。 三百六十種見解是：有葉等一百二十種，三時相加為三百六十種，遠離正道，在常斷中徘徊。有葉等的導師一百二十位，以前也出現過，現在也有，以後也會出現的，一百二十種部分的三者相加。

【英語翻譯】 It is refuted by the establishment of... Regarding the latter extreme, in general, it is not permissible to consider consciousness as permanent, because it clings to certain objects. There is no form, because the indivisible subtle particle is not established. There is no constant happiness, because it is occasional. Constant suffering is also the same. It is not singular, because the pervasive substances are different. It is not different, because it contradicts time and is not permissible before and after. Large and small are not permissible, because there are no parts. It is impossible to have no consciousness without form, because it is impossible to enjoy both appearance and awareness. The three aggregates that are not both, if the two are contradictory, then the basis is impossible, therefore it is refuted. Refuting the two views of annihilationism and eternalism: there is no permanence, no continuity, and the imputed existence is not refuted. First, if there is a permanent thing, then annihilation is possible, but since things are always of the nature of momentary arising and ceasing, annihilation is not permissible, just as a hundred mustard seeds piled up together, the string will not break. There is no annihilation of continuity, because it is no different from many moments, like a generality. The annihilation of imputed existence is impossible, because of the combination of contradictions. Here, refuting nirvana, there are three: there is no happiness in samsara, temporary happiness is not to be sought, and permanent nirvana is not refuted. First, there can be no happiness in samsara, because it does not go beyond the three sufferings of suffering, change, and conditioned existence. Second, something that is slightly pleasing cannot be permanent and is again the cause of suffering, like engaging in adultery with the king's consort. Third, omniscience is not refuted, because on top of the unrefuted valid cognition, there is establishment. Similarly, one's own school also believes that liberation is attained by taking the arising of happiness as the path, and believes that the nature of mind is only happiness, therefore the establishment of liberation is refuted. The three hundred and sixty views are: those with leaves, etc., are one hundred and twenty. Multiplying by the three times gives three hundred and sixty. Wandering away from the correct path, in permanence and annihilation. The teachers with leaves, etc., are one hundred and twenty. They have appeared before, they exist now, and they will appear later. The sum of the three parts of one hundred and twenty.

============================================================

==================== 第 11 段 ==================== 【原始藏文】 ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། དེ་དག་གི་ལམ་གྱིས་ཐར་པ་ནམ་ཡང་མི་ཐོབ་པ་ཉིད་དེ་རྟག་ཆད་ཀྱི་ཆུ་བོར་བྱིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པ་དེ་དག་གི་མིང་གང་ཞེ་ན། རྒྱལ་དཔོག་པ་དང་། འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། འཚོ་བ་པ་དང་། ལོ་མ་ཅན་དང་། གཙང་སྦྲ་ཅན་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་། ཁྱབ་འཇུག་སེམས་པ་དང་། དབྱུ་གུ་གསུམ་པ་དང་། ཀོ་ལྤགས་ཅན་དང་། མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཅུ་དང་། ལྷ་མཆོག་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་སྦྱིན་ཅན་དང་། གདུང་བ་ཅན་དང་། ལག་པ་གདུང་བ་ཅན་དང་། རྒྱལ་པོར་སྨྲ་བ་དང་། རྒན་པོར་སྨྲ་བ་དང་། མེ་ཡོ་ཨ་ཏ་རི་དང་། རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། བཅིངས་ནས་འདུག་པ་དང་། འཁོར་ལོ་སྐྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་དང་། རི་ལ་གནས་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་བསོད་སྙོམས་ཅན་དང་། གླང་པོའི་རྒྱལ་མཚན་ཅན་དང་། ཀློག་ ཅན་དང་། ནང་ཅན་དང་། རྟ་འདུལ་དང་། ཀ་ལནྡ་ཀ་ན་དང་། སྣོད་གཙང་མ་ཅན་དང་། སློང་མོས་རྒྱུ་བ་དང་། ཡན་ལག་རལ་ཀའི་ནང་དུ་གཏུམས་པ་སྟེ་སུམ་ཅུ་དང་། :སྒྲོན་མེའི་ལག་པ་ཅན་དང་། གསེར་ཅན་དང་། གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་དང་། དབང་པོ་ཆེན་པོ་དང་། ཞ་ཉེ་ཅན་དང་། ནམ་མཁའ་འབྱུང་བ་དང་། ཤིང་རྟ་མང་པོ་ཅན་དང་། དོན་ཐམས་ཅད་པ་དང་། བསམ་གཏན་ལ་དགའ་བ་དང་། ཆོས་ཅན་པ་དེ་བཞི་བཅུ་དང་། ཟས་གྲང་ལོ་མ་ཅན་དང་། ཕྲག་པའི་གོས་ཅན་དང་། ཕྲུ་བ་གཅིག་པ་དང་། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་འགྲམ་ན་གནས་པ་དང་། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་འགྲམ་ན་གནས་པ་དང་། དུང་སྒྲ་ཅན་དང་། ལྷ་རྟེན་སྦྱིན་མའི་བུ་དང་། ལུས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཏེ་ལྔ་བཅུ་དང་། ཀ་ཀནྡ་པ་དང་། གཅོད་པ་དང་། ལྷའི་གྲོང་པ་དང་། གོས་མེད་པ་དང་། ས་ཁུང་ན་གནས་པ་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་པ་དང་། ཆོས་སེམས་པ་པ་དང་། མ་ལ་གུས་པ་པ་དང་། ཕ་ལ་གུས་པ་པ་དང་། ཟླ་བ་ཤར་བ་པ་སྟེ་དྲུག་ཅུ་དང་། ཉི་མ་ཤར་བ་པ་དང་། ལག་པར་ཟ་བ་པ་དང་། སྙིང་གིས་འཚོ་བ་པ་དང་། འདའ་བ་པ་དང་། འདས་པར་མ་གྱུར་པ་དང་། ཕུང་པོ་གསུམ་པ་དང་། གཉིས་དང་གསུམ་གྱིས་འཚོ་བ་པ་དང་། འཇུག་པ་པ་དང་། གྲངས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དང་། འུག་པ་པ་སྟེ་བདུན་ཅུ་དང་། ནགས་ ན་གནས་པ་དང་། བྷེའི་ཁ་ན་པ་དང་། བྷ་ལ:ཁེ་ལྱི་པ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་པོ་དང་། ཕྱུགས་བདག་པ་དང་། གོའུ་ཏ་མ་པ་དང་། :ཞིབ་མ་ཅན་དང་། ཤིན་ཏུ་ཁྲུས་མ་དང་། མཚེའུའི་འགྲམ་ན་གནས་མ་པ་སྟེ་བརྒྱད་ཅུ་དང་། འཚོ་བ་པ་དང་། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་པ་

【漢語翻譯】 三百六十，以彼等之道，終不能得解脫，以沉溺於常斷之河流故。彼等導師之名為何？曰：國王占卜者，無執持者，生活者，樹葉者，潔凈者，遍入者，遍入心者，三杖者，皮革者，平等行者，此為十。天尊者，施與最勝法者，苦惱者，手苦惱者，言說國王者，言說年老者，梅友阿達里，與種姓隨順者，束縛而住者，轉輪者，此為二十。住山者，國王之乞食者，牛之旗幟者，閱讀者，內者，調馬者，迦蘭陀迦那，持凈器者，乞食遊行者，肢節髮髻中隱藏者，此為三十。持燈手者，持金者，言說成就者，大自在者，持鉛者，虛空生者，多車者，一切義者，喜禪定者，具法者，此為四十。食冷葉者，肩衣者，獨子者，住于北方岸邊者，住于南方岸邊者，持海螺聲者，天像佈施之子，于身作損者，普作損者，種種形相者，此為五十。迦迦那陀巴，斷者，天之城者，無衣者，住于地穴者，半月者，法心者，敬母者，敬父者，月升者，此為六十。日昇者，以手食者，以心生活者，逝去者，未逝去者，三蘊者，以二三生活者，入者，數論瑜伽者，貓頭鷹者，此為七十。住于森林者，貝卡那巴，巴拉：凱利巴，梵行者，行者，畜牧主，喬達摩巴，：細者，極凈者，住于湖邊者，此為八十。生活者，從輪迴中解脫者。

【英語翻譯】 Three hundred and sixty; by their paths, liberation is never attained, because they are immersed in the river of permanence and annihilation. What are the names of those teachers? They are: the king diviner, the non-grasping one, the living one, the leafy one, the clean one, the pervader, the pervading mind, the three-staffed one, the leather-clad one, the equal practitioner, these are ten. The supreme god, the giver of the best Dharma, the afflicted one, the hand-afflicted one, the speaker of kings, the speaker of the old, Meiyo Atari, the one who conforms to lineage, the one who dwells bound, the wheel-turner, these are twenty. The mountain dweller, the king's alms-seeker, the one with the bull banner, the reader, the inner one, the horse tamer, Kalandakana, the one with the clean vessel, the mendicant wanderer, the one who hides in the matted hair of limbs, these are thirty. The one with the lamp hand, the one with gold, the one who speaks of accomplishment, the great powerful one, the one with lead, the one born of space, the one with many chariots, the one with all meanings, the one who delights in meditation, the one with Dharma, these are forty. The one who eats cold leaves, the one with shoulder clothes, the only son, the one who dwells on the north bank, the one who dwells on the south bank, the one with the conch sound, the son of the deity image giver, the one who harms the body, the one who harms universally, the one with various forms, these are fifty. Kakanadapa, the cutter, the city of the gods, the one without clothes, the one who dwells in the earth cave, the half-moon one, the Dharma-minded one, the one who respects the mother, the one who respects the father, the rising moon one, these are sixty. The rising sun one, the one who eats with the hand, the one who lives by the heart, the passing one, the non-passing one, the three aggregates, the one who lives by two or three, the entering one, the Samkhya yogi, the owl one, these are seventy. The one who dwells in the forest, the Beikhanapa, the Bala: Khelipa, the celibate, the practitioner, the cattle owner, the Gautamapa, the: fine one, the extremely pure one, the one who dwells by the lake, these are eighty. The living one, the one liberated from samsara.

============================================================

==================== 第 12 段 ==================== 【原始藏文】 དང་། འཐོར་བྱེད་པ་དང་། ཐོག་མ་པ་དང་། བྷ་ར་དྷྭ་ཛ་པ་དང་། བྷ་ར་ཤའི་གྲངས་ཅན་དང་། བ་ཏན་ཛ་ལ་པ་དང་། ལྷ་མཆོད་པ་པ་དང་། གཞན་ལ་མི་འདུད་པ་དང་། གོས་ཀྱི་དུམ་བུ་ཅན་ཏེ་དགུ་བཅུ་དང་། འུག་པའི་གཤོག་པ་ཅན་དང་། ལན་གསུམ་དུ་ཆུར་འཇུག་པ་དང་། འགལ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། མེས་པོ་ཅན་དང་། མཁའ་ལྡིང་པ་དང་། ཁྱིམ་གྱི་ར་བ་ན་གནས་པ་དང་། འཕགས་མཆོག་པ་དང་། གཉེན་གྱི་བུ་དང་། འགེངས་བྱེད་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་བ་སྟེ་བརྒྱ་ཐམ་པ་དང་། ཀཱ་ཏྱཱའི་བུ་དང་། ལྷག་སྤྱོད་ཀྱི་བུ་དང་། བ་ལང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དང་། རི་དྭགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དང་། རྟའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དང་། ཁྱིའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དང་། གསོལ་བ་མི་འདེབས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དང་། ཞི་བ་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དང་། མེའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དང་། གཞོན་ནུའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ཏེ་ཡང་བཅུ་དང་། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྨྲ་བ་དང་། ཆུ་ལ་སྐྱེས་པའི་ཕྲེང་བ་ཅན་དང་། སོའི་གཏུན་བརྡུང་ཅན་དང་། སོ་འཐག་པ་དང་། ཡང་དག་པར་ཁྲུས་བྱེད་པ་དང་། ཆུས་དག་པར་ལྟ་བ་དང་། སྐྱེ་གནས་དག་པར་ལྟ་བ་དང་། ལས་ཀྱིས་དག་པ་པ་དང་། ཆུ་ལ་བྱི་འཛུལ་བྱེད་པ་དང་། འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་སེམས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སྟེ་ཉི་ཤུའོ། །དེ་དགག་པ་ནི་རྟག་ཆད་དགག་པར་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་དང་གཞུང་ལོག་པའི་སྡེ་ཚན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་གིས་བསྟན་པ་ནི། སྡེ་ཚན་བཅུ་གཅིག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ནི། །སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་ད་ལྟ་གསུམ་ཕྱེ་སྟེ། །མགོ་སྙོམས་བཅུ་དང་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་དགུ། །བསྙོན་སྨྲ་དྲུག་དང་བསམ་གཏན་དད་པ་བདུན། །སྟོན་པ་དྲུག་དང་བློན་པོ་རྣམ་པ་དྲུག །ཞར་བྱུང་བཞི་དང་ཏརྐ་སྡེ་དྲུག་དང་། །རྒྱུར་ལྟ་བཞི་དང་མཁན་པོ་གཉིས་དང་ནི། །གསང་བར་སྨྲ་དང་དེ་ལྟར་བཅུ་གཅིག་གོ། །དེ་ཡང་མགོ་སྙོམས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་སུམ་བརྒྱ། སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ད་ལྟར་གྱི་མཐའི་མགོ་སྙོམས་པ་བཅུ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་མུ་སྟེགས་ཐ་སྙད་པ། རང་རྒྱལ་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་ཟ་བ་པ། སེམས་ཙམ་ལ་སྙོམས་པ་ཕྲ་བ་པ། དབུ་མ་ལ་སྙོམས་པ་ཕྲ་བ་པ་ཆེན་པོ། བྱ་བ་དང་སྙོམས་པ་རིགས་བྱེད་པ། སྤྱོད་པ་དང་སྙོམས་པ་རིགས་སྤྱོད་པ། རྣལ་འབྱོར་དང་སྙོམས་པ་རིགས་སྦྱོར་བ། ཕ་རྒྱུད་དང་སྙོམས་ པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆ

【漢語翻譯】 以及，摧毀者，最初者，婆羅墮遮者，婆羅奢的數論者，缽顛阇梨者，祭祀天神者，不屈服於他人者，擁有衣物碎片者，即九十，擁有貓頭鷹翅膀者，三次浸入水中者，不作違逆者，擁有祖先者，迦樓羅者，居住在房屋圍墻內者，聖勝者，親戚之子，圓滿者，沙門，即一百，迦旃延之子，剩餘行為之子，牛禁行者，鹿禁行者，馬禁行者，狗禁行者，不祈求供養之禁行者，寂靜者之禁行者，火之禁行者，青年之禁行者，即又十，說在可見之法中入于寂滅者，擁有水中生蓮花鬘者，擁有臼杵者，磨牙者。 正確地沐浴者，以水為清凈見者，以生處為清凈見者，以業為清凈者，在水中像老鼠一樣潛入者，說五大種有心者，即二十。駁斥這些就是駁斥常斷見。從那以後，由三百六十個宗教師和邪說的部類，以十一種名目來顯示。十一部類三百六十是：區分過去、未來、現在這三時，有平等者十種，常恒堅固者九種，妄語者六種，禪定信仰者七種，宗教師六種，大臣六種，旁生四種， तर्क तर्क 派六種，因論者四種，堪布二種，秘密語者，如此共十一種。其中，平等者十種等，是對現在之邊的分別三百種。對過去之邊的分別十八種。對未來之邊的分別四十四種，總共三百六十二種。最初，現在的邊之平等者十種是：對聲聞平等的外道名稱者，對獨覺平等之食者，對唯識平等之微細者，對中觀平等之大微細者，與事業平等之種姓作者，與行為平等之種姓行者，與瑜伽平等之種姓合者，與父續平等 之禁行大

【英語翻譯】 And, the destroyer, the first one, the Bharadvaja, the Samkhya of Bharasha, the Patanjali, the worshiper of gods, the one who does not submit to others, the one with pieces of cloth, that is, ninety, the one with owl wings, the one who immerses in water three times, the one who does not contradict, the one with ancestors, the Garuda, the one who lives in the enclosure of the house, the supreme noble one, the son of a relative, the one who fills, the ascetic, that is, one hundred, the son of Katyayana, the son of excessive practice, the one who practices the vow of a bull, the one who practices the vow of a deer, the one who practices the vow of a horse, the one who practices the vow of a dog, the one who practices the vow of not begging for alms, the one who practices the vow of peace, the one who practices the vow of fire, the one who practices the vow of youth, that is, another ten, the one who speaks of passing into nirvana in the visible dharma, the one with a garland of water-born lotuses, the one with a mortar, the one who grinds teeth. The one who bathes correctly, the one who sees purity in water, the one who sees purity in birth, the one who is pure by action, the one who dives into the water like a mouse, the one who says that the five elements have mind, that is, twenty. Refuting these is refuting the views of permanence and annihilation. From then on, the teachings of the three hundred and sixty categories of teachers and heretical doctrines are shown in eleven categories. The eleven categories, three hundred and sixty, are: distinguishing the three times of past, future, and present, there are ten kinds of equals, nine kinds of constant and permanent, six kinds of liars, seven kinds of meditation believers, six kinds of teachers, six kinds of ministers, four kinds of incidental, six kinds of तर्क (Tarka) schools, four kinds of cause theorists, two kinds of Khenpos, secret speakers, thus eleven kinds in total. Among them, the ten kinds of equals, etc., are three hundred kinds of discriminations on the extreme of the present. Eighteen kinds of discriminations on the extreme of the past. Forty-four kinds of discriminations on the extreme of the future, a total of three hundred and sixty-two kinds. Initially, the ten kinds of equals on the extreme of the present are: the heretical name that is equal to the Shravakas, the eater that is equal to the Pratyekabuddhas, the subtle one that is equal to the Cittamatra, the great subtle one that is equal to the Madhyamaka, the caste maker that is equal to the action, the caste practitioner that is equal to the behavior, the caste combiner that is equal to the yoga, the vow great that is equal to the father lineage.

============================================================

==================== 第 13 段 ==================== 【原始藏文】 ེར་སྤྱོད་པ་དང་། མ་རྒྱུད་དང་སྙོམས་པ་རྒྱལ་དཔོག་པ། གཉིས་མེད་དང་སྙོམས་པ་རྒྱལ་ཐོབ་པའོ། །འདི་དག་འབྱུང་བ་ལྔ་དང་། ཆེན་པོ་ལྔ་ཡི་ཁམས་ལས་ཕྱེ་བས་བརྒྱར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་དགུ་ལ། སྤྱི་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཕྱྭ་དང་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། རིག་བྱ་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། གཙོ་བདག་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། ཚིག་གི་དོན་དགུ་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། རིག་པའི་གནས་རྟག་པར་འདོད་པའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་བདག་དང་། གཙོ་བོ་དང་། རྣམ་འགྱུར་གསུམ་ལ་རིག་བྱ། རིག་བྱེད། རིག་ཡུལ། སྤྱོད་ཚུལ། ལས། སྤྱི། འབྲེལ་པ། འབད་འདུའི་ཤུགས་དང་བཅུ་གཅིག་རེ་རེ་གཞལ་བས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྙོན་པར་སྨྲ་བ་དྲུག་ནི། རྒྱལ་དཔོག་པས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་སྨྲ་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་པ་དང་། རིག་པ་ཅན་པས་བདག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདེ་སྡུག་ཀུན་ལ་དམིགས་པ་འགོད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་པས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མ་བྱས་པ་འགོད་པ་དང་། ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པས་ཤིང་སེམས་པ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་མཚན་མོ་ལོ་མ་འཁུམས་པ་དང་། པགས་ པ་བཤུས་ན་སྐམ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགོད་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས་བེམ་པོ་སྲོག་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཤུན་ལྤགས་བཤུས་ན་འཆི་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པས་གསོན་པོའི་ལུས་བདག་དང་བཅས་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྲོག་དང་བཅས་པ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་དག་མཐུན་ཕྱོགས་རྟོགས་ངོར་མཐོང་བའི་དམ་བཅའ་གཏན་ཚིགས་དཔེ་གསུམ་སྒྲུབ་པས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་པ་བསམ་གཏན་ལ་དད་པ་བདུན་ནི། ཕུར་བུ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མེད་པར་སྒོམ་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས་རྣམ་འགྱུར་ཆད་པའི་སྟོང་པ་སྒོམ་པ་དང་། ཉི་མ་པས་སྣང་བ་སྤངས་པའི་སྟོང་པ་སྒོམ་པ་དང་། ཛཱ་ཡ་དྷི་ར་པས་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་དང་བཅས་པ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ཏེ་མི་རྟོག་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པས་དྲན་པ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་དྲན་མེད་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་དང་། ཞི་བ་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བརྟགས་ནས་སེམས་ཉིད་མ་ཡེངས་པར་སྒོམ་པ་དང་། རིག་བྱེད་པས་བདེ་སྡུག་དང་རྟོག་མི་རྟོག་གང་ཡང་སྤངས་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྒོམ་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ། རྣམ་གྲངས།

【漢語翻譯】 以及行持，與母續平等者為勝預估，與無二平等者為勝獲得。這些從五大和五大之界中分離出來，因此被認為是百種。有九種恒常堅固的事物，即認為總相是恒常的，認為個別的事物、福佑和自在的作者是恒常的，認為吠陀的詞句是恒常的，認為不可言說的我是恒常的，認為所知是恒常的，認為功德是恒常的，認為自性是恒常的，認為詞的九種意義是恒常的，認為知識的處所是恒常的。這些以恒常的自性，我和，主，以及變異三種，對於知識，知識的作者，知識的對境，行持的方式，業，總相，關係，努力的力量等十一種一一衡量，因此存在於一百零一種狀態中。有六種否認者，即勝預估者以不承認遍知者存在作為論證，理智者以我所具有的功德、苦樂等作為遍在的論據，行持者以未造作為聲音是恒常的論據，裸體派以樹木有知覺為論證，以夜晚葉子收縮和剝皮后乾燥作為論據，數論者以無情物有生命為論證，以剝皮后死亡作為論證，勝論者以活著的身體具有我為論證，以具有生命作為論證。這些在順應方面，以現見的三種誓言、論證、例子來確立，因此被安立為十八種。有七種信仰禪定的修行者，即普魯夏派修行者修習連世俗諦也不存在的禪定，數論派修行者修習變異止息的空性，太陽派修行者修習捨棄顯現的空性，扎亞德拉派修行者將六識及其對境視為過患，一心一意地修習無分別，勝論派修行者將憶念視為過患，修習無憶念，寂靜派修行者將一切觀想為心，修習心性不散亂，吠陀派修行者捨棄苦樂和分別不分別，如虛空般修習。他們以專注的自性、種類

【英語翻譯】 And the practice, the victoriously estimated being equal to the Mother Tantra, and the victoriously attained being equal to non-duality. These are considered to be a hundred because they are separated from the elements of the five elements and the five great elements. There are nine constant and enduring things, namely, considering the general characteristic to be constant, considering the individual things, fortune, and the creator of power to be constant, considering the words of the Vedas to be constant, considering the inexpressible self to be constant, considering the knowable to be constant, considering the qualities to be constant, considering the principal self to be constant, considering the nine meanings of words to be constant, and considering the place of knowledge to be constant. These, with the constant nature of self, I, the principal, and the three transformations, measure each of the eleven, such as knowledge, the author of knowledge, the object of knowledge, the way of conduct, action, generality, relationship, and the force of effort, and thus exist in a hundred and one states. There are six deniers, namely, the victoriously estimated who use the non-existence of an omniscient being as a reason to prove it, the intelligent who use the qualities of the self, such as happiness and suffering, as evidence for its omnipresence, the practitioners who use the uncreated as evidence for the constancy of sound, the sky-clad who use the shrinking of leaves at night and the drying of bark when peeled as evidence for the sentience of trees, the Samkhyas who use the death after peeling the bark as evidence for the animation of inanimate objects, and the Vaisheshikas who use the possession of life as evidence for the living body's possession of a self. These, in accordance with the understanding of the concordant side, are established as eighteen by the three proofs of vows, reasons, and examples that are seen. There are seven meditators who have faith in contemplation, namely, the Purusha practitioners who meditate on the emptiness in which even conventional truth does not exist, the Samkhya practitioners who meditate on the emptiness in which transformations have ceased, the solar practitioners who meditate on the emptiness in which appearances have been abandoned, the Jāyadhīra practitioners who regard the six aggregates together with their objects as faults and meditate single-mindedly on non-conceptualization, the Vaisheshika practitioners who regard memory as a fault and meditate on non-memory, the Shanti practitioners who contemplate everything as mind and meditate on the non-distraction of mind itself, and the Vedic practitioners who abandon happiness and suffering and conceptualization and non-conceptualization and meditate like the sky. They meditate on the nature of concentration, the types,

============================================================

==================== 第 14 段 ==================== 【原始藏文】 ཉམས། རང་གི་འབྲས་བུ་དང་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆད་པར་སྨྲ་བའི་སྟོན་པ་དྲུག་ནི། འོད་སྲུངས་ཀྱི་བུ་རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་སྔར་སྨྲོས་པ་དག་གོ། །འདི་དག་གི་ཚེ་སྔ་ཕྱི་ལས་རྒྱུ་ འབྲས། ཐར་པ་དང་གྲོལ་བ། མ་མཐོང་བའི་འགྲོ་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད། རིག་པའི་སྒོ་གཅིག །དཔེ་གསུམ། ཚུལ་བཞིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །སྒོ་གཅིག་ནི་རང་གི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ། །དཔེ་གསུམ་ནི། རྒྱུ་མེད་པའི་དཔེ་སྤང་ལས་ཤ་མོང་རྡོལ་བ། འབྲས་བུ་མེད་པའི་དཔེ་ཐལ་བ་རླུང་གིས་གཏོར་བ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་བའི་དཔེ། ཉི་ཤར་ཆུ་བོ་ཐུར་དུ་འབབ་པ་དང་། །སྲན་ཟླུམ་ཚེར་མ་གཟིང་རིང་རྣོ་བ་དང་། །རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་རྣམས། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཚུལ་བཞི་ནི་སྔ་ཕྱི་མེད་ཀྱང་ད་ལྟ་བའི་འཇིག་རྟེན་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་ཡོད་པའི་ཚུལ། བདག་དང་གཙོ་བོ་སྔ་ཕྱིར་འཕོ་བ་མེད་ཀྱང་གློ་བུར་བའི་ལུས་གྲུབ་དུས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའི་ཚུལ། ས་སོགས་འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་རིག་པ་བསྐྱེད་ནུས་གློ་བུར་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་འདུས་པ་ལས་འགྲོ་བ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། ལམ་སྦྱང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གྲོལ་བ་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲོལ་བར་སྐྱེས་པས་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་ན་ཚེ་འདིར་ངལ་དུབ་ལ་མི་བརྟེན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པས་རྒྱང་འཕེན་གྱི་གཞུང་ལུགས་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། རང་བཞིན་དུ་ཤི་བ་ན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བ་གཅིག་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པའི་ཚུལ་ལོ། །ར་མར་རྣ་ལས། དཔེ་རྣམས་གསུམ་དང་ཚུལ་བཞི་ཡིས། །ཐམས་ཅད་སྒོ་གཅིག་ ངེས་པར་སྒྲུབ། །གང་ཡང་རྒྱུ་མེད་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །བཅིངས་གྲོལ་ཐར་པ་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བློན་པོ་དྲུག་ནི། བློན་པོ་འཇིགས་མེད་ཐོབ་དང་། ཉི་ཟླ་གྲགས་དང་། སྙིང་པོ་ཐོབ་དང་། བདེན་པ་ཐོབ་དང་། ཤེས་པར་སྨྲ་དང་། བཀྲ་ཤིས་ཐོབ་བོ། །འདི་དག་འཇིག་རྟེན་ན་གང་སྤྱོད་ཅིང་ཡོད་པ་དག་བདེན་གྱི། སངས་རྒྱས་པ་དང་། མུ་སྟེགས་པའི་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བས། གཟའ་དང་། སྐར་མ་དང་། དུས་ཚིགས་དང་། ལྷ་དང་། བརྟག་པའི་གནས་དང་། སྲིད་སྲུང་བ་སྟེ། རིག་པའི་མཛོད་དྲུག་འཇལ་ཞིང་། ད་ལྟའི་ལེགས་ཉེས་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་གཙོར་འཛིན་ཏོ། །དེའི་གྲུབ་པའི་གནས་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་གསུམ་དུ་བྱེད་དེ། སྐར་མཁན་གྱིས་གཟའ་སྐར་དང་ཚེས་ཀྱི་བཟང་ང

【漢語翻譯】 衰損。將自身的果分成四份，認為是二十八種。說斷滅論的六位導師是：具誓子圓滿等，如前所述。這些人認為，前後沒有因果，沒有解脫和解脫，沒有不可見的眾生，是唯一的自性，唯一的智慧之門，三個例子，四種方式來理解，因此認為是三十二種。唯一的門是指，因為在自己的感官領域中沒有看到。三個例子是：沒有原因的例子就像草地上突然冒出的蘑菇；沒有結果的例子就像灰燼被風吹散；自性產生的例子就像：太陽升起，河流向下流淌，圓豆、荊棘、長刺鋒利，國王的女兒，看起來很美麗，這些都是沒有人制造，而是自性產生的。四種方式是：雖然沒有前後，但現在世間的苦樂等是存在的方式；雖然我和主宰沒有前後轉移，但在突然形成的身體中，有其固有的方式；地等五大元素能夠產生智慧，從聚集了突然的原因中產生眾生的方式；雖然沒有通過修行苦行來解脫，但因為生來就自然解脫，所以如果知道沒有因果的實相，那麼今生就沒有依賴勞累的必要，因此外道（指順世外道）的理論不會變得沒有意義，而且自然死亡時，一切都安住在唯一的解脫的法界中。拉瑪爾納說：通過三個例子和四種方式，一切都必定通過唯一的門來證實。因為任何事物都沒有原因，是自性的緣故，怎麼可能有束縛、解脫和解脫呢？這就是所說的。六位大臣是：大臣無畏得、日月稱、心要得、真諦得、知說和吉祥得。這些人說，世間上所使用和存在的事物都是真實的，而不是佛教徒和外道徒的觀點。因此，他們衡量星宿、星辰、時節、神祇、占卜之所和守護國土，這六種智慧的寶庫，只專注于辨別現在的善惡。他們將這六種成就之處分為三種，星算家們認為星宿和日期的好壞……

【英語翻譯】 Decline. Dividing one's own fruit into four parts, it is considered to be twenty-eight kinds. The six teachers who speak of annihilationism are: Pūraṇa Kassapa and others, as mentioned before. These people believe that there is no cause and effect from past and future, no liberation and release, no invisible beings, it is the only nature, the only gate of wisdom, three examples, four ways to understand, therefore it is considered to be thirty-two kinds. The only gate refers to the fact that it is not seen in the realm of one's own senses. The three examples are: the example of no cause is like mushrooms suddenly sprouting from the grass; the example of no result is like ashes scattered by the wind; the example of self-nature arising is like: the sun rises, the river flows downwards, round beans, thorns, long thorns are sharp, the king's daughter, who looks beautiful, these are not made by anyone, but arise from self-nature. The four ways are: although there is no past and future, the happiness and suffering of the present world and so on are the way they exist; although the self and the lord do not transfer from past to future, in the suddenly formed body, there is its inherent way; the five elements such as earth are able to generate wisdom, the way beings are produced from the gathering of sudden causes; although there is no liberation through practicing asceticism, because one is born naturally liberated, if one knows the reality of no cause and effect, then there is no need to rely on labor in this life, therefore the theory of the materialists (referring to the Lokāyata) will not become meaningless, and when one dies naturally, everything abides in the single realm of liberation. Rāmarṇa said: Through three examples and four ways, everything must be confirmed through the only gate. Because anything has no cause, it is due to self-nature, how can there be bondage, liberation, and release? This is what is said. The six ministers are: Minister Fearless Attainment, Sun and Moon Fame, Essence Attainment, Truth Attainment, Knowledge Speaker, and Auspicious Attainment. These people say that the things that are used and exist in the world are true, and not the views of Buddhists and heretics. Therefore, they measure the planets, stars, seasons, deities, places of divination, and protectors of the country, these six treasures of wisdom, focusing only on distinguishing the good and bad of the present. They divide these six places of accomplishment into three, astrologers believe that the goodness of planets and dates...

============================================================

==================== 第 15 段 ==================== 【原始藏文】 ན་སྟོན་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ལྷའི་ཆོས་ལུགས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རབས་ལས་ཁྲིམས་ཤེས་པས་འབངས་སྐྱོང་བ་དང་། ཚོང་དཔོན་གྱིས་བརྟག་པའི་བྱེ་བྲག་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པ་དང་། མདུན་ན་འདོན་གྱིས་སྲིད་ཀྱི་སྡེ་རྒྱལ་བ་དང་། ཕམ་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་འབྱེད་པ་དང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པས་དུས་ཀྱི་སོ་ཚིས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དང་། ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་དང་། འབངས་གསུམ་དུ་སྡུད་པས་ན། བློན་པོ། ཚོང་དཔོན། ཕལ་པ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། །དེ་དག་གི་རིག་གནས་ཐུན་མོངས་པ་དྲུག་དང་། དྲུག་པོ་ཉིད་རྒྱལ་པོ། བློན་པོ། རིག་ཤེས། ཚོང་དཔོན། འབངས་ལྔས་ཤེས་པར་བྱ་བས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་བཞག་གོ། །ཞར་བྱུང་གི་མུ་སྟེགས་པ་བཞི་ནི། མོས་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། ཡེངས་པ་དང་། གཡེང་བའི་འདུ་ཤེས་ཅན་བཞིའོ། །འདི་དག་ནི་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་སྤྱད་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བས་འདོད་ཡོན་ལ་མོས་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། དེ་ལ་སེམས་ཡེངས་པ་དང་། དེས་སེམས་གཡེང་བ་བཞིར་བཞག་གོ། །ཏརྐ་སྡེ་དྲུག་ནི། སེར་བུ་བོང་འདེད་ཀྱི་སྡེ། རྩིག་ལྤགས་ཤ་ཟན་གྱི་སྡེ། ཝ་མགོ་རེ་ཐོང་གི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕན་གྱི་སྡེ། རྒྱུ་འབྲས་གཏན་མེད་ཀྱི་སྡེ། ཕྱལ་པ་དོན་མེད་ཀྱི་སྡེའོ། །འདི་དག་རྒྱུ་མེད་ལས་ཕྱེ་བའི་ནང་ཚན་སྡེ་དྲུག་གོ། །རྒྱུར་ལྟ་བ་བཞི་ནི། རང་བཞིན་རྒྱུར་ལྟ་བ། བྱེད་པོ་རྒྱུར་ལྟ་བ། དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་ལྟ་བ། དུས་རྒྱུར་ལྟ་བའོ། །འདི་དག་རྟག་པར་ལྟ་བ་ལས། ཕྱེ་བས་བཞིར་བྱས་སོ། །མཁན་པོ་གཉིས་ནི། རྟག་པའི་སློབ་དཔོན་ཤང་ཀ་དུང་འཛིན་དང་། ཆད་པའི་སློབ་དཔོན་བྷྲི་བ་ཧ་ཏིའོ། །འདི་གཉིས་རྩ་བའི་རྟག་ཆད་གཉིས་སོ། །རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་གསང་བར་སྨྲ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མགོ་སྙོམས་པའི་གྲུབ་མཐའ་བརྒྱ། རྟག་པ་པའི་བརྒྱ་རྩ་གཅིག །བསྙོན་པར་སྨྲ་བའི་བཅོ་བརྒྱད། བསམ་གཏན་པའི་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད། བློན་པོ་དྲུག་གི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག །ཞར་བྱུང་གི་བཞི། ཏརྐ་སྡེ་དྲུག །རྒྱུར་ལྟ་བ་བཞི། མཁན་པོ་གཉིས། གསང་བ་པ་དང་། བསྡོམས་པས་སུམ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ནི། ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་རྟག་ཆད་དུ་རྟོག་པ་བཞི། རྟག་པར་རྟོག་པ་བཞི། མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བཞི། ལྷ་མི་སྤང་བར་སྨྲ་བ་བཞི། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་སོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་ནི། འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་བཅུ་

【漢語翻譯】 然後是導師，國王通過了解神聖的法，如轉輪王的法，來統治臣民；商人進入對馬、大象和海洋等進行考察；前導者區分政治集團的勝利和失敗等情況；普通人從事季節性的事務。因此，國王、有德者和臣民被歸納為三類，大臣、商人和普通人應被視為一體。他們共同的學問有六種。 這六種學問應由國王、大臣、智者、商人和臣民這五者瞭解，因此被設定為三十六種。附帶的外道有四種，即具有信仰、貪戀、散亂和迷亂的觀念。這些人認為通過享受今生的快樂就能解脫，因此設定了對慾望的信仰、貪戀，以及對慾望的心散亂和由此引起的心迷亂這四種。 論理學派有六個，即驅趕冰雹的學派、吃磚皮肉的學派、狐貍頭犁地的學派、世界遠拋的學派、因果完全否定的學派、無意義閑聊的學派。這些是從無因中分離出來的六個學派。 四種將原因視為：將自性視為原因，將作者視為原因，將自在天視為原因，將時間視為原因。這些是從常的觀點中分離出來的，因此分為四種。 兩位論師是：常的論師商卡·持螺和斷的論師布里哈提。這兩位是根本的常斷二論者。 認為吠陀的終極是秘密的是行者。 這樣，有平等派的八種宗義，常有派的一百零一種宗義，否定派的十八種宗義，禪定派的二十八種宗義，六大臣的三十六種宗義，附帶的四種，論理學的六種，將原因視為的四種，兩位論師，秘密者， 總共有三百種，這是依賴於現在的邊見。依賴於過去的邊見有十八種，即對我和世界作常斷二想的四種，作常想的四種，作邊見想的四種，說應捨棄天人的四種，說無因的兩種。對未來的邊見作想的有四十四種，即有想的作想十種。

【英語翻譯】 Then, the teacher, the king rules the subjects by knowing the law from the stories of the divine Dharma, such as the Chakravartin; the merchant enters into examining details such as horses, elephants, and the ocean; the leader distinguishes the situations of victory and defeat of political groups; and ordinary people engage in seasonal affairs. Therefore, the king, the virtuous, and the subjects are summarized into three categories, and the ministers, merchants, and ordinary people should be regarded as one. They have six common sciences. These six sciences should be known by the five: the king, the ministers, the wise, the merchants, and the subjects, and therefore are set as thirty-six. There are four incidental heretics, namely, those with the concepts of faith, attachment, distraction, and confusion. These people believe that liberation can be achieved by enjoying the pleasures of this life, and therefore set the four: faith in desires, attachment, and the distraction of mind towards them, and the confusion of mind caused by them. There are six schools of logic, namely, the school of driving away hail, the school of eating brick skin and flesh, the school of plowing with a fox's head, the school of throwing the world far away, the school of completely denying cause and effect, and the school of meaningless chatter. These are the six schools separated from the causeless. There are four ways of viewing the cause: viewing self-nature as the cause, viewing the maker as the cause, viewing Ishvara as the cause, and viewing time as the cause. These are separated from the view of permanence, and therefore divided into four. The two teachers are: the teacher of permanence, Shangka Dungdzin, and the teacher of annihilation, Bhrihaati. These two are the fundamental proponents of permanence and annihilation. The one who says that the ultimate of the Vedas is secret is the practitioner. Thus, there are eight tenets of the egalitarian school, one hundred and one tenets of the permanent school, eighteen tenets of the deniers, twenty-eight tenets of the meditators, thirty-six tenets of the six ministers, the four incidental ones, the six of logic, the four of viewing the cause, the two teachers, the secret one, In total, there are three hundred, which rely on the extreme of the present. There are eighteen extremes that rely on the past, namely, the four that conceive of the self and the world as permanent and impermanent, the four that conceive of permanence, the four that conceive of extremes, the four that say to abandon gods and humans, and the two that say there is no cause. There are forty-four conceptions of the future extreme, namely, ten conceptions of having consciousness.

============================================================

==================== 第 16 段 ==================== 【原始藏文】 དྲུག །འདུ་ཤེས་མེད་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད། འདུ་ཤེས་ཡོད་མེད་དུ་རྟོག་པ་བརྒྱད། ཆད་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་བདུན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་ལྔའོ། །དེ་དགག་པ་ནི། དེ་དག་བསྡུ་ན་རྟག་ཆད་གཉིས་ཡིན་ལ། །རགས་ཕྲའི་འགྱུར་དང་མི་ལྡན་དོན་མེད་པས། །རྟག་པ་མེད་ལྟར་ཆད་པའང་ག་ལ་ཡོད། །ལྟ་བ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་འདུས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བར་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་གཉིས་འདུས་ལྟར། །ཞེས་པ་སྔར་ཡང་བཀག་ཟིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དགག་པ་ནི། རྟག་པ་མེད་དེ་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་འགྱུར་ཞིང་རགས་ཕྲ་གང་དུའང་དཔྱད་ན་མི་བཟོད་པས་རྟག་པའི་གཞིར་མི་རུང་བ་དང་། ཆད་པ་མེད་དེ་ཡོད་པར་སྣང་བ་དག་ནི་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ལ། མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆད་པའི་རྒྱུར་མ་གྲུབ་པས་ཆད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང་བདག་རྟག་གོ་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་གཅིག་ན་ཕུང་པོ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་ ལྟར་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཞན་པའི་བདག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང་། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཕྲ་བའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །འོན་ཏེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །བདག་མི་རྟག་ཀྱང་བདག་གི་རྒྱུན་རྟག་པས་བདག་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ། །ཕྲེང་བ་དམག་ལ་སོགས་བཞིན་བརྫུན། །ཞེས་པའི་རིགས་པས། རྒྱུན་ནི་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་ན། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ད་ལྟ་གསུམ་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་། ཆ་ཤས་མེད་པས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཁྱབ་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པས་བདག་ཡོད་པའང་མི་འཐད་དེ། དོན་བྱེད་ན་ཅིག་ཅར་རམ་རིམ་གྱིས་བྱེད། ཅིག་ཅར་བྱེད་ན་བུ་ཆུང་གི་སྐད་ཅིག་ལ་རྒན་པོར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དམིགས་ལ། རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་ལ་སྔ་མ་འགག་པ་དང་། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པ་ཚོགས་པ་མེད་པས་ཀྱང་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། བྱ་བྱེད་རྫས་འགལ་བས་ཀྱང་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆད་པར་ལྟ་ན། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་སྔར་བཞིན་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་ཐམས་

【漢語翻譯】 六、 執著于無意識的八種分別，執著于有無意識的八種分別，屬於斷滅論範疇的七種，以及聲稱已從痛苦中解脫的五種。駁斥這些觀點：如果將它們歸納起來，就是常與斷兩種。因為它們不具備粗細的變化，也沒有意義。既然沒有常，又怎麼會有斷呢？三百六十種見解也包含在對壞聚見的執著中。如《攝頌》中所說：「就像六十二種見解包含在壞聚見中一樣。」這在之前也已經被駁斥過了。然而，因為一切都包含在常斷二見中，所以駁斥它們：沒有常，因為一切事物和意識都在變化，無論從粗細哪個方面考察都無法忍受，因此不能作為常的基礎。也沒有斷，因為顯現為存在的事物依賴於各自的因緣，而虛空等不存在的事物並沒有成為斷滅的因，因此斷滅並不成立。如果有人說「我」是常的，那也不行。如果「我」與蘊是一體還是他體？如果是一體，那麼就像蘊生滅一樣，「我」也會生滅。如果是他體，那麼就無法找到五蘊之外的「我」。因為粗大的事物無法成立為不可分割的微塵，剎那也無法成立為不可分割的微細自性，因此「我」也無法成立。《中觀根本慧論》中說：「如果蘊是我，就會有生滅。如果蘊之外有我，就會失去蘊的特徵。」就是這樣。如果有人說，即使「我」不是常的，「我」的相續是常的，所以「我」是常的，那也是不行的。《二諦論》中說：「相續和剎那，就像佇列和軍隊一樣是虛假的。」按照這個道理，如果相續是剎那的佇列，那麼前、后、現在的三個剎那無法相遇，而且因為沒有部分，所以也不能成為剎那和相續，因此被否定了。還有，如果「我」能夠普遍作用於眾生，因此「我」存在，這也是不合理的。如果作用，是同時作用還是逐漸作用？如果同時作用，就會出現嬰兒瞬間變成老人等過失。如果是逐漸作用，那麼因為前一個已經滅亡，后一個尚未產生，沒有集合，因此也沒有作用的能力。而且，能作用和所作用是相違的，因此也是不合理的。如果執著于斷滅，那麼主張一切無因等，也像之前一樣被否定了。現在，所有這些

【英語翻譯】 Six, eight kinds of clinging to the absence of consciousness, eight kinds of clinging to the presence or absence of consciousness, seven belonging to the category of annihilationism, and five who claim to have attained liberation from suffering. Refuting these views: If we collect them, they are the two extremes of permanence and annihilation. Since they lack gross and subtle changes and are meaningless, just as there is no permanence, how can there be annihilation? The three hundred and sixty views are also included in the view of the aggregates of destruction. As it is stated in the Compendium, "Just as sixty-two views are included in the view of the aggregates of destruction." This has already been refuted before. However, since all are included in the two extremes of permanence and annihilation, the refutation is as follows: There is no permanence because all objects and consciousness change, and they cannot withstand examination in either gross or subtle ways, so they cannot be the basis of permanence. There is no annihilation because the things that appear to exist depend on their own causes and conditions, and the things that do not exist, such as space, have not been established as the cause of annihilation, so annihilation is not established. If you say that the self is permanent, it is not valid. Is the self one with or different from the aggregates? If it is one, then just as the aggregates arise and cease, the self will also arise and cease. If it is different, then the self other than the five aggregates cannot be found. Because the gross cannot be established as indivisible particles, and the moment cannot be established as an indivisible subtle nature, therefore the self cannot be established. As it is stated in the Root Wisdom of the Middle Way, "If the aggregates were the self, they would be subject to arising and ceasing. But if there is a self other than the aggregates, it would be without the characteristics of the aggregates." It is like that. If someone says that even if the self is not permanent, the continuity of the self is permanent, so the self is permanent, that is also not valid. As it is stated in the Two Truths, "Continuity and moment, like a garland and an army, are false." According to this reasoning, if continuity is a garland of moments, then the three moments of past, future, and present cannot meet, and because there are no parts, it cannot be a moment or continuity, therefore it is refuted. Furthermore, it is not reasonable to say that the self exists because it can pervade sentient beings and perform functions. If it performs functions, does it do so simultaneously or gradually? If it does so simultaneously, there will be faults such as a baby turning into an old person in an instant. If it does so gradually, then because the former has ceased and the latter has not yet arisen, there is no collection, so there is no ability to perform functions. Moreover, the agent and the object are contradictory, so it is also unreasonable. If one clings to annihilation, then the assertion that everything is without cause, etc., is refuted as before. Now, all these

============================================================

==================== 第 17 段 ==================== 【原始藏文】 ཅད་ཀྱི་གྲུབ་ པའི་མཐའ་དང་གཞུང་བསྡུ་བས་ཏརྐ་སྡེ་ལྔར་བསྟན་པ་ནི། རང་བཞིན་མང་ལྡན་རྣམ་གྲངས་དེ་དག་ཉིད། །གྲངས་ཅན་བྱེ་བྲག་སྤྱོད་པ་གཅེར་བུ་པ། །ཕུར་བུ་པ་དང་དེ་ལྟར་ལྔ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་རོལ་པ་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གསལ་བ་མཐའ་ཡས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གཞུང་བསྡུ་ན། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་རྣམ་པ་ལྔར་མཛད་དེ། གྲངས་ཅན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་དང་། སྤྱོད་པ་པ་དང་། གཅེར་བུ་པ་དང་། ཕུར་བུ་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་བཞི་ནི་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་འཛིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཆད་པའི་སྡེ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ལ་དང་པོ། གྲངས་ཅན་བདག་དང་གཙོ་བོ་རྣམ་འགྱུར་དག །ཤེས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་གང་དེ་རྫུན། །རང་བཞིན་ཐ་དད་འགལ་བ་ཉེ་བར་སྡུད། །སྔོན་གྱི་ཤེས་ལྡན་དག་གི་གཞུང་ཕྱི་མོ་གྲངས་ཅན་པས་བདག །གཙོ་བོ། དེའི་རྣམ་འགྱུར་གསུམ་ཤེས་ནས་བསྒོམས་པས་གྲོལ་བར་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་རྫུན་པའི་ཕྱིར། ཐར་པ་དང་རང་བཞིན་ཐ་དད་པས་འགལ་བར་ཞུགས་པ་སྡུད་པ་དག་ལ་ནམ་ཡང་གྲོལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་ན། འདོད་པ་དགོད་པ་དང་། འགལ་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་ལས། དང་པོ་ནི། སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་དུས་སུ་བྱུང་བ་ གངས་རི་ན་ཡོད་པའོ། །དེའི་གཞུང་ནི། དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་དང་། རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལའང་དབང་ཕྱུག་ལྷར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི། ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་འདོད་དོ། །དེ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ། ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྟེ། གཙོ་བོ་དང་། ཆེན་པོ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་དང་། ཡུལ་དེ་ཙམ་ལྔ་དང་། འབྱུང་བ་ལྔ་དང་། སྐྱེས་བུའོ། །དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་ནི། རྣ་བ་དང་། མིག་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་ཏེ་བློའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། ཁ་དང་། ལག་པ་དང་། རྐང་པ་དང་། བཤང་ལམ་དང་། ཆུ་སོ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་པ་ཡིད་དོ། །ཡུལ་ལྔ་ནི། གཟུགས། སྒྲ། དྲི། རོ། རེག་བྱའོ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ནི། ས། ཆུ། མེ། རླུང་། ནམ་མཁའོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ནི་རྡུལ་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ། གཏི་མུག་སྟེ་བར་མ། བདེ་

【漢語翻譯】 所有宗義和論典總攝，以五種外道論藏顯示如下：自性多有種種名，數論勝論行裸者，富蘭那等即是此五。若將外道以名相差別而明顯的無邊論典總攝，則往昔的論師們分為五種：數論派、勝論派、行派、裸體派和富蘭那派。其中前四種是執持常有的論典，后一種則被安立為斷滅的部派。其中第一種，數論派認為，若知曉我與自性及其變異，便能解脫，此乃虛妄之說。由於解脫與自性相異，故與相違之處相合，對於聚合者而言，何時亦無解脫，此乃佛教徒所說。此處若廣說其分類，則僅是立宗與述說相違之處。首先，其導師名為仙人迦毗羅，通過苦行之道獲得共同的功德，於國王悅護統治時期出現，居住於雪山中。其論典有《自在黑天》、《六十經》和《五十性》等。此派中也有認為自在天是神，也有不認為的兩種。其宗義是，認為所知的事物有二十五種。確定此二十五種事物有三點：各自的體性、分類以及通過知曉如何解脫的方式。首先，二十五種事物是：自性、大、我慢、十一種根、五唯、五大和補盧沙。十一種根是：耳、眼、鼻、舌、身，此為五種知根；口、手、足、排泄處、生殖器，此為五種業根；以及與所有根共通的意根。五唯是：色、聲、香、味、觸。五大是：地、水、火、風、空。其中，自性是塵、暗、猛，即痛苦、愚癡，是中等，樂

【英語翻譯】 All tenets and treatises are summarized and shown as five Tirthika systems: Those very natures with many names, Samkhya, Vaisheshika, Charvaka, naked ones, Pūrana and so on are these five. If the limitless treatises of outsiders, which are clear through distinctions of names, are summarized, then the former teachers made them into five types: Samkhya, Vaisheshika, Charvaka, naked ones, and Pūrana. Among these, the first four hold the treatises that speak of permanence, while the latter is established as a nihilistic school. Among these, the first, the Samkhya, says that liberation is attained by knowing the self, the chief, and their transformations, but this is false. Since liberation and nature are different, it is contradictory to unite with what is contradictory, and there is never liberation for those who gather, so the Buddhists say. Here, if its divisions are explained in detail, it is only the establishment of tenets and the statement of contradictions. First, its teacher is called Sage Kapila, who obtained common merits through the path of asceticism, appeared during the reign of King Yuel Hu, and lived in the snowy mountains. Its treatises include "Ishvara Krishna," "Sixty Sutras," and "Fifty Characteristics," and so on. In this school, there are also two types: those who consider Ishvara as a god and those who do not. Its tenet is that it considers the knowable things to be twenty-five in number. There are three points to determine these twenty-five things: their respective nature, classification, and how to liberate through knowledge. First, the twenty-five things are: nature, great, ego, eleven powers, five tanmatras, five elements, and purusha. The eleven powers are: ear, eye, nose, tongue, and body, which are the five cognitive powers; mouth, hand, foot, anus, and genitals, which are the five active powers; and mind, which is common to all powers. The five tanmatras are: form, sound, smell, taste, and touch. The five elements are: earth, water, fire, wind, and space. Among these, nature is dust, darkness, and strength, that is, suffering, ignorance, which is intermediate, and happiness.

============================================================

==================== 第 18 段 ==================== 【原始藏文】 བ་གསུམ་འདུས་ཤིང་ཆ་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་གསུམ་ཆ་མི་མཉམ་ན་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཤས་ཆེ་ན་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས། གཏི་མུག་སྟེ་བར་མ་ཤས་ཆེ་ན་དུད་འགྲོ། བདེ་བ་ཤས་ཆེ་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས་མཐོ་རིས་ལྷ་མིར་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་ནག་པོའི་ གཞུང་ལས། རྡུལ་དང་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་ཞེས། །བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་མཉམ་གནས་ན། །གཙོ་བོ་ཞེས་བྱར་རབ་བརྗོད་དེ། །མི་མཉམ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་ཏོ། །གཙོ་བོ་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་ཏེ། བེམ་པོ་ཡིན་པ། རྟག་པ་ཡིན་པ། གཅིག་པུ་ཡིན་པ། འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ། མི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་བེམ་པོའི་དོན་ནི། ཤེས་པ་མེད་པ་དེ་གཟུགས་ཅན་དུ་ཡོད་པར་ཡང་མི་འདོད་པས་སུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བར་བསྟན་ཏོ། །རྟག་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཐ་མ་མེད་པའི་བར་དུ་གནས་པའོ། །གཅིག་པུ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་གཙོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་མེད་པའོ། །འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་གཙོ་བོ་ལས་བྱུང་བའོ། །མི་སྣང་བ་ནི། སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་བསམ་གཏན་གྱི་མིག་ཐོབ་པ་ལས་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་བའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་མིག་གིས་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུར་གནས་པ་དེ་མཐོང་ཡང་། སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གིའང་ཆུ་བུར་གྱི་མིག་གིས་བལྟར་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་གྱི་མིག་གིས་མཐོང་ལ་ཆུ་བུར་གྱིས་མི་མཐོང་བས་ཆ་གཉིས་པའོ། །གཙོ་བོ་དེ་ཉིད་དངོས་པོའི་ཆོས་སུ་ཡོད་དེ་མེད་པ་གཞན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐམས་ཅད་ན་ཁྱབ་པར་ཡོད་དེ། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྒྲུབ་པ་ཉིད། དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་ ལས། མི་དགའ་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་། །མྱ་ངན་དང་ནི་འཁྲུག་པ་དག །ལན་འགར་ཡང་ནི་སྣང་འགྱུར་བ། །འདི་དག་རྡུལ་གྱི་རྟགས་སུ་འདོད། །རྨོངས་དང་དེ་བཞིན་གཏི་མུག་དང་། །བག་མེད་གཉིད་དང་གཡེང་བ་དག །ལན་འགར་ཡང་ནི་སྣང་འགྱུར་བ། །འདི་དག་མུན་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །རངས་དང་མགུ་དང་ཀུན་དགའ་དང་། །བདེ་དང་ཞི་བའི་སེམས་ཉིད་དག །ལན་འགར་ཡང་ནི་སྣང་གྱུར་པ། །འདི་དག་སྙིང་སྟོབས་ཡོན་ཏན་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་གསུམ་ཆ་མི་མཉམ་པ་ལས་རྣམ་འགྱུར་ཏེ། དེའང་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་བློའི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། བེམ་པོ་དང་། རྣམ་བཅས་དང་། སྐྱེས་བུའི་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཆོས་དང་གསུམ་ལྡན་ནོ། །བེམ་པོ་ནི་སེམས་མེད་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །

【漢語翻譯】 三者聚集且性質均衡，若三者不均衡，則生於六道。其中，痛苦佔多數則墮入地獄和餓鬼道，愚癡即中間狀態佔多數則墮入畜生道，快樂佔多數的眾生則生於天界和人道。如《自在黑（Maheśvara，大自在天）》之論典中說： 「塵埃與黑暗和勇氣， 若此等功德平等住， 則稱為主宰（Pradhāna，主物）， 不平等則說是眾生。」 如是宣說。彼主宰亦具五種特徵：為物質，為常恒，為唯一，為眾生之作者，為不可見故隱蔽。其中，物質之義為：無有覺知，亦不欲其為有形，故示現為無人可見。常恒者，乃從無始至無終之間存在。唯一者，乃是遍及一切所知之主宰，唯此一者，更無其他。眾生之作者，乃是所有器情世界皆從主宰所生。不可見者，乃是除了獲得數論等禪定之眼者外，他人皆不可見。以禪定之眼雖可見常恒唯一之彼，然數論等彼等亦無法以水泡之眼觀看，故稱為一切皆不可見。彼亦以禪定之眼可見，然以水泡之眼不可見，故為二分。彼主宰實有事物之法，因其從無有他者中解脫之故，且其遍及一切，因其遍及苦樂舍之故，此乃成立之理。如《自在黑》中說： 「不喜完全痛苦與， 悲傷以及爭鬥等， 偶爾亦會顯現者， 此等視為塵埃之相。 愚昧以及如是癡暗與， 放逸睡眠與散亂等， 偶爾亦會顯現者， 此等是黑暗之功德。 歡喜滿足皆大喜與， 安樂寂靜之心性等， 偶爾亦會顯現者， 此等是勇氣之功德。」 如是宣說。彼三者不均衡則產生變化，彼「大」者乃是智慧之異名，具足物質，具相，以及享受士夫之境之法三者。物質乃是無心且非有形者。

【英語翻譯】 The three combine and are equal in nature. If the three are unequal, they are born into the six realms. Among them, if suffering is predominant, one is born into the hells and hungry ghost realms. If ignorance, the intermediate state, is predominant, one is born into the animal realm. Beings with predominant happiness are born into the heavenly realms and the human realm. As stated in the treatise of Maheśvara: "Dust, darkness, and courage, If these qualities dwell equally, Then it is well said to be the Lord (Pradhāna), If unequal, it is said to be beings." Thus it is taught. That Lord also possesses five characteristics: being material, being eternal, being unique, being the creator of beings, and being invisible, hence hidden. Among them, the meaning of material is: lacking consciousness, it is also not desired to be in form, therefore it is shown to be unseen by anyone. Eternal is that which exists from beginningless time to endless time. Unique is that the Lord pervades all knowable things, and there is only this one, no other. The creator of beings is that all containers and contents arise from the Lord. Invisible is that others cannot see it except for those who have attained the eye of meditation, such as the Samkhyas. Although the eternal and unique one can be seen with the eye of meditation, even those Samkhyas cannot see with the eye of a bubble, therefore it is called unseen by all. It can be seen with the eye of meditation but not with the eye of a bubble, therefore it is twofold. That Lord indeed possesses the nature of things because it is liberated from the absence of others, and it pervades all because it pervades pleasure, pain, and equanimity, this is the proof. As stated in Maheśvara: "Displeasure, complete suffering, and, Sorrow and strife, etc., Occasionally also appear, These are considered signs of dust. Ignorance and likewise darkness and, Carelessness, sleep, and distraction, etc., Occasionally also appear, These are the qualities of darkness. Joy, satisfaction, and great joy, and, Bliss and peaceful mind, etc., Occasionally also appear, These are the qualities of courage." Thus it is said. The three being unequal cause transformation. That "Great" is a synonym for intelligence, possessing the three qualities of matter, form, and the dharma that enjoys the realm of the Purusha. Matter is that which is without mind and without form.

============================================================

==================== 第 19 段 ==================== 【原始藏文】 རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ནི། གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་སྟེ། བློ་ཤེལ་གྱི་ཁང་པ་ལྟ་བུ་དེ་ལ། ཕྱི་ནས་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་དང་། ནང་ནས་བདག་གི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ལ་བདག་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱི། བདག་གམ་སེམས་དངོས་དེས་གཟུགས་སོགས་མཐོང་ཐོས་རང་མཚན་པར་སྤྱོད་པ་ནི་མི་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བློ་ལ་ཤར་བ་སྐྱེས་བུས་ངེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་ལ་སེམས་དང་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འདྲེས་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་གྱི། རིག་པར་སྣང་བའང་སེམས་མ་ཡིན་ལ། བུམ་པ་སོགས་སུ་སྣང་བའང་ ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ནི་ལྐོག་ན་ཡོད་པ་སྟེ་སྔ་མ་ལས། ཡིད་ལ་སྙིང་སྟོབས་སྐྱེས་པ་ཅན། །སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བའམ། །དེ་བཞིན་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་ནི། །བློ་འཇུག་པ་ཡི་རྗེས་སུ་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྱུར་པ་དང་། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཅན་དང་། མུན་པ་ཅན་གྱི་ང་རྒྱལ་ཞེས་པ་གསུམ་འབྱུང་ཡང་ང་རྒྱལ་གཅིག་ཏུ་བརྩིའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལས་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་འགྱུར་གྱི་ང་རྒྱལ་ལས་དེ་ཙམ་ལྔའོ། །དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་སྟེ། སྒྲ་ལས་ནམ་མཁའ། གཟུགས་ལས་མེ། དྲི་ལས་ས། རོ་ལས་ཆུ། རེག་ལས་རླུང་འབྱུང་ངོ་། །མུན་པ་ཅན་གྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་གཉིས་ལ་སྐྱེད་པའི་གྲོགས་བྱེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལོགས་པ་མི་སྐྱེད་དོ། །དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་ལས། རང་བཞིན་ལས་ཆེན་དེ་ལས་ང་རྒྱལ་ཏེ། །དེ་ལས་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་འབྱུང་། །དེ་ལྟར་བཅུ་དྲུག་འབྱུང་བ་དེ་ལས་ཀྱང་། །དེ་ཙམ་ལྔ་ལས་འབྱུང་བ་རྣམ་ལྔ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས། མེད་པ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཡེ་ནས་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་རྣམས་རྒྱུའི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནུས་པ་འབའ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འབྲས་ བུ་ནི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་དེ། སྣམ་བུ་སྣལ་མའི་རང་བཞིན་དང་གསེར་བུམ་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ནུས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡང་ཏིག་ཏའི་ཁ་བ་དང་། བུ་རམ་གྱི་མངར་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་བུམ་པ་ལས་གྲིབ་མ་འབྱུང་ལ། ཤེལ་བུམ་ལས་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི།

【漢語翻譯】 具有形相的是，顯現影像，如同智慧之鏡的房屋一般，從外顯現色、聲、香、味、觸，從內顯現自我的影像，兩種影像融為一體，稱為我享用對境。但不希望自我或真實的心識以自性方式享用所見所聞等。因此說，顯現在智慧上，由補特伽羅所確定。一切顯現都只是智慧上心識與對境的影像混合，顯現為能知者並非心識，顯現為瓶子等也並非對境。能知與對境二者隱藏著，如前所說：心中生起勇氣者，或者生起補特伽羅的影像，同樣完全轉變后，隨順智慧的進入。如此等等。從中產生由痛苦所生、具有變異和具有黑暗的慢，雖然有三種慢，但算作一種慢。由痛苦所生的慢產生十一種根。由變異的慢產生五唯。由五唯產生五大，即從聲音產生虛空，從形色產生火，從氣味產生地，從味道產生水，從觸覺產生風。具有黑暗的慢對前兩者起輔助生長的作用，不產生其他的果。自在黑天說：從自性產生大，從大產生慢，從慢產生十六種自性。如此產生十六種，從中也從五唯產生五種。也就是說，產生的諸事物，不是無中生有，而是本來就存在於主體的自性中，因此稱為果存在於因中，因為果追隨因的自性，追隨唯一的能量，並且果從因中產生。也就是說，果追隨因的自性，如粗布追隨毛線的自性，金瓶追隨黃金的自性一樣。追隨能量，如苦楝的苦味，紅糖的甜味，鐵瓶產生陰影，而玻璃瓶不產生陰影一樣。因為是從因中產生的，所以是存在的。

【英語翻譯】 That which has form is the appearance of images. In that which is like a house of the mirror of wisdom, from the outside appear forms, sounds, smells, tastes, and textures, and from the inside appears the image of the self. When the two images merge into one, it is said that the self enjoys the object. However, it is not desired that the self or the actual mind itself enjoys the forms and so on in their own characteristics. Therefore, it is said that what appears in the mind is determined by the individual. All appearances are merely the mixing of the images of the mind and the object in the mind. What appears as the knower is not the mind, and what appears as the vase and so on is not the object. The two, the object and the knower, are hidden. As it was said before: One who has courage born in the mind, or the image of the individual arises, likewise, having completely transformed, follows the entry of the mind. And so on. From that, three kinds of pride arise: pride born from suffering, pride with transformations, and pride with darkness, although there are three prides, they are counted as one pride. From the pride born from suffering arise eleven faculties. From the pride of transformation arise the five tanmatras. From the five tanmatras arise the five elements: from sound comes space, from form comes fire, from smell comes earth, from taste comes water, from touch comes wind. The pride with darkness helps the other two to grow, but does not produce separate fruits. The Black Lord of Power says: From nature comes the great, from that comes pride, from pride come sixteen characteristics. Thus, sixteen arise, and from that also, from the five tanmatras, five arise. That is to say, the things that are born are not newly born from nothing, but are inherently present in the nature of the principal, therefore it is called the effect residing in the cause, because the effects follow only the nature of the cause, follow only the power, and because the effect is born from the cause. That is, the effect follows the nature of the cause, just as coarse cloth follows the nature of yarn, and a golden vase follows the nature of gold. Following the power is like the bitterness of neem, the sweetness of brown sugar, a shadow arising from an iron vase, but not arising from a glass vase. Because it is born from the cause, it is existent.

============================================================

==================== 第 20 段 ==================== 【原始藏文】 མེད་པ་ནི་གསར་དུ་སྐྱེར་མི་རུང་སྟེ། ཟླ་བ་ཉིད་ཟླུམ་པོར་ཡོད་པ་ལས་ཚེས་ཀྱི་འཕེལ་བ་བཞིན་ཡིན་གྱི། བྱེ་མ་ལས་མར་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །འཇིམ་པ་ལས་བུམ་པར་སྐྱེས་པ་ཡང་རྫ་མཁན་མི་དགོས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། འཇིམ་པའི་དུས་ན་བུམ་པ་སྔར་ཡོད་གསལ་བར་བྱེད་དེ། མུན་ཁུང་གི་བུམ་པ་མར་མེའི་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བ་བཞིན་ནོ། །འཇིམ་པ་ལ་བུམ་པ་ཡོད་པ་མཐོང་བར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། ཧ་ཅང་རིང་ཕྱིར་ཉེ་ཕྱིར་དང་། །དབང་པོ་ཉམས་ཕྱིར་ཡིད་མེད་ཕྱིར། །ཆ་ཕྲའི་ཕྱིར་དང་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། །ཟིལ་གནོན་ཕྱིར་དང་འདྲེས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས། རྒྱུ་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡོད་པས་ཡོད་ཀྱང་གསལ་བར་མི་མཐོང་བ་ནི། སྤྱིར་རིང་བས་མི་མཐོང་བ་ཉི་ཟླའི་འགྲོས་བཞིན་ནོ། །ཉེ་བས་མི་མཐོང་བ་མིག་གིས་ལྐོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དབང་པོ་ཉམས་པས་མི་མཐོང་བ་ལོང་བས་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །ཡིད་མེད་པས་མི་ མཐོང་བ་གཉིད་དུ་སོང་དུས་ཀྱི་ཉེ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཕྲ་བས་མི་མཐོང་བ་བག་ཕྱེའི་རྡུལ་ཕྲན་བཞིན་ནོ། །བསྒྲིབས་པས་མི་མཐོང་བ་ལུས་ཀྱི་ནང་ཁྲོལ་བཞིན་ནོ། །ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་མི་མཐོང་བ་ཉིན་པར་གྱི་སྐར་མ་བཞིན་ནོ། །འདྲེས་པས་མི་མཐོང་བ་ཁྲག་དང་འོ་མ་འདྲེས་དུས་ཀྱི་འོ་མའི་རྡུལ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་འཇིམ་པའི་དུས་ཀྱི་བུམ་པའང་རྒྱུའི་ནུས་པས་འབྲས་བུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་འཇིག་པའང་གསལ་བ་བསྐལ་པའམ་གཙོ་བོ་ལ་ཐིམ་པས་མི་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱུགས་ཁྱིམ་དུ་བཙུད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི། ཡོད་པ་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། ཡོད་པ་གཏན་ནས་འཇིག་པ་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་རྟག་ལ་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་ལས་བྱུང་ཞིང་གཙོ་བོར་ནུབ་པ་ནི། ལུག་གི་གནས་སྐབས་དང་། བལ་དང་། སྣམ་བུ་དང་། སྣམ་རས་དང་། བྱེ་མ་དང་། རྡུལ་ཕྲན་དུ་གྱུར་ནས་མི་གསལ་དུས་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པས་བལྟར་མི་མངོན་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ཡང་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྡུལ་ཉག་ཆེས་ཕྲ་བ་ཉིད། གནས་སྐབས་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་གསལ་བར་སྣང་ཡང་། མཐར་དང་པོའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་འབྱུང་ བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་བ

【漢語翻譯】 不存在的東西不可能新產生，就像月亮本身是圓的，只是隨著日期而增長一樣，就像沙子里不會產生酥油一樣。從泥土中產生瓶子，也沒有陶匠不必要的過失，因為在泥土的時候，瓶子已經存在並顯現出來，就像黑暗房間里的瓶子因燈光而顯現一樣。泥土裡有瓶子，沒有看到的過失，因為事物雖然存在，但不會被兩種原因所識別。如《六十正理論》中所說：太遠和太近，感官衰弱和無心，部分太小和被遮蔽，被壓制和混合。因此，由於存在兩種原因的條件，即使存在也看不清楚。一般來說，因為太遠而看不見，就像日月執行一樣。因為太近而看不見，就像眼睛被遮蔽一樣。因為感官衰弱而看不見，就像盲人看不見事物一樣。因為無心而看不見，就像睡著時周圍的景像一樣。因為太小而看不見，就像麵粉的微小顆粒一樣。因為被遮蔽而看不見，就像身體的內臟一樣。因為被壓制而看不見，就像白天的星星一樣。因為混合而看不見，就像血液和牛奶混合時牛奶的顆粒一樣。從這些來看，這裡泥土時的瓶子也是因為原因的力量，果實被壓制而看不見。事物壞滅也是因為顯現的光明融入劫或主，所以不顯現，就像牲畜被關在家裡一樣，而不是存在完全消失的壞滅。總之，事物不是從無到有新產生，也不是存在完全壞滅，而是自性恒常，只是暫時變化。從主產生並融入主，就像羊的狀態、羊毛、毛織品、棉布、沙子和變成微小顆粒后不顯現時，與主成為一體而看不見一樣。最初也是主的自性，是最微小的微塵。雖然暫時的變化顯現出來，但最終不會變成與最初自性不同的東西。也就是感官、對境和地、水、火、風等二十四者所受用的是...

【英語翻譯】 That which does not exist cannot newly arise, just as the moon itself is round, but only grows with the days, just as butter does not come from sand. The arising of a pot from clay does not have the fault of not needing a potter, because at the time of the clay, the pot already exists and is revealed, just as a pot in a dark room is revealed by the light of a lamp. There is no fault of seeing that there is a pot in the clay, because even though things exist, they are not perceived by two causes. As it is said in the Sixty Stanzas on Reasoning: "Too far, too near, impaired senses, lack of mind, too small parts, obscured, suppressed, and mixed." Therefore, because there are conditions of two causes, even though they exist, they are not clearly seen. Generally, not seeing because it is too far is like the movement of the sun and moon. Not seeing because it is too near is like being hidden by the eye. Not seeing because the senses are impaired is like a blind person not seeing forms. Not seeing because of lack of mind is like the appearance of the surroundings when one is asleep. Not seeing because it is too small is like tiny particles of flour. Not seeing because it is obscured is like the internal organs of the body. Not seeing because it is suppressed is like the stars during the day. Not seeing because it is mixed is like particles of milk when blood and milk are mixed. From these, here the pot at the time of the clay is also not seen because the fruit is suppressed by the power of the cause. The destruction of things is also because the clear light dissolves into the eon or the chief, so it is not clear, like livestock being put into a house, but it is not the destruction of existence becoming completely non-existent. In short, things are not newly produced from non-existence, nor is there complete destruction of existence, but the nature is constant, only the temporary state changes. Arising from the chief and dissolving into the chief is like the state of a sheep, wool, woolen cloth, cotton cloth, sand, and becoming invisible when it becomes tiny particles, being one taste with the chief and not being visible. The beginning is also the nature of the chief, the finest particle. Although the temporary changes appear clearly, in the end it does not change into something different from the original nature. That is, the twenty-four, such as the senses, objects, and elements, are enjoyed by...

============================================================

==================== 第 21 段 ==================== 【原始藏文】 དག་གམ་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་པ་ཡིན་པ། རྟག་པ་ཡིན་པ། གཅིག་པུ་ཡིན་པ། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ། ཟ་བ་པོ་ཡིན་པ་སྟེ། ཆོས་ལྔ་ལྡན་པར། འཇུག་པ་ལས། ཟ་བོ་རྟག་དངོས་བྱེད་པོ་མིན་པའི་བདག །ཡོན་ཏན་བྱ་མེད་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས། །དེ་དབྱེ་དེ་དབྱེ་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལུགས་ནི་ཐ་དད་གྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་ལ་གནས་སྐབས་རྐྱེན་གྱིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བར་འདོད་དོ། །གཅིག་པུ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རེ་རེ་ལ་ཤེས་རིག་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རེ་རེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་ན་འགྲོ་འོང་མེད་པའོ། །བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་དུའང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྣང་སྲིད་ཀུན་གཙོ་བོས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟ་བ་པོ་ཡིན་ཏེ་གཙོ་བོས་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་འགྱུར་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་བདེར་ངོ་སྤྲད་ན་གཟུགས་ལྟ་བུ་མཐོང་དུས་གསལ་ལ་མ་འགགས་པའི་ཤེས་པ་ཡེར་རེ་སང་ངེ་བ་ཡུལ་ཐོག་ན་མི་རྟོག་པར་རང་གནས་སུ་ནང་དུ་ཤར་བ་དེ་ལ་བདག་ཅེས་ཟེར་བས། དེ་ལ་གོམས་པ་དག་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཤིང་ བསག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མལ་ཆ་དང་སྟན་བཞིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ལ་དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལས་མེད་ལ། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་རྩོད་གཞིར་གྱུར་པ་ན་གཞན་སྐྱེས་བུ་ལས་འོས་མེད་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བེམ་པོ་དང་རིག་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི་བེམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཡིན་ལ་བདག་གཅིག་པུ་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་འགྱུར་དུ་བརྗོད་པས་གཞག་ལ་མུ་བཞི་ལས། གཙོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའི་མུ་སྟེ་སུས་ཀྱང་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་དང་བློ་དང་ཡུལ་ལྔ་སྟེ་བདུན་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀའི་མུ་སྟེ། གཙོ་བོ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་། བློ་ལས་ང་རྒྱལ་དང་། ང་རྒྱལ་ལས་དེ་ཙམ་སོགས་སྐྱེ་ལ། དེ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་དང་འབྱུང་བ་ལྔ་སྟེ། བཅུ་དྲུག་ནི་རྣམ་འགྱུར་ཁོ་ན་སྟེ་གཙོ་བོ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་། ཕར་ལ་སུ་ཡང་མི་བསྐྱེད་པས་སོ། །བདག་ན

【漢語翻譯】 也稱為「補盧沙」（藏文：སྐྱེས་བུ་），意思是：是知覺，是常恒，是唯一的，不是作者，是享受者。具備這五種法。如《入》（指《入菩薩行論》或類似論典）中所說：「享者常住真，非作者之我，無德無為外道所計度，彼等稍依此差別，外道諸宗遂各異。」就像這樣。其中，是知覺，因為能認知對境。是常恒，因為在三時中不會改變。而且，他們認為自性不變，但狀態會因緣而改變，比如感受快樂等。是唯一的，因為每個有情只有一個知覺。而且，每個知覺都遍佈一切，所以沒有來去。不是作者，因為什麼也不做，因為一切顯有都是「自在」（藏文：གཙོ་བོ་）所造。是享受者，因為享受「自在」所變的現象。如果用容易理解的方式來介紹，就像看到事物時，清晰而不受阻礙的覺知，那種清明澄澈的覺知，在對境上不作分別，而是自然安住于內在，顯現出來，那就被稱為「我」。他們認為習慣於此就能解脫。而且，眼等二十四者，具有為他者服務的性質，因為是積聚和合成的。比如床墊和坐墊一樣。所知只有這二十五種，當這二十四種成為爭論的焦點時，他們認為除了「補盧沙」之外別無選擇。第二，關於分類，有三種：從物質和覺知的角度進行分類；從因和果的角度進行分類；從世俗和勝義的角度進行分類。第一種是，二十四種是物質，而「我」是唯一的覺知。第二種是，分為自性和變異，有四種情況。其中，「自在」是唯一的自性，因為它不是由任何事物所產生的。我慢、智慧和五境，這七者既是因也是果。從「自在」產生，從智慧產生我慢，從我慢產生「德性」等，從「德性」產生五大。十一種根和五大，這十六種是唯一的變異，它們從「自在」產生，但不產生任何其他事物。「我」是……

【英語翻譯】 It is also called "Purusha" (Tibetan: སྐྱེས་བུ་), which means: it is consciousness, it is permanent, it is unique, it is not the creator, it is the enjoyer. It possesses these five qualities. As it says in the "Entry" (referring to "Bodhicharyavatara" or a similar treatise): "The enjoyer is permanent and real, the self that is not the creator, is contemplated by non-Buddhists as having no qualities and no actions. Based on these slight differences, the doctrines of the non-Buddhists become different." Just like that. Among them, it is consciousness because it can cognize objects. It is permanent because it does not change in the three times. Moreover, they believe that the nature does not change, but the state changes due to conditions, such as experiencing happiness, etc. It is unique because each sentient being has only one consciousness. Moreover, each consciousness pervades everything, so there is no coming and going. It is not the creator because it does not do anything, because all phenomena are created by "Pradhana" (Tibetan: གཙོ་བོ་). It is the enjoyer because it enjoys the phenomena transformed by "Pradhana". To introduce it in an easy-to-understand way, like when seeing an object, the clear and unobstructed awareness, that clear and lucid awareness, without discriminating on the object, but naturally abiding within, manifesting, that is called "self". They believe that becoming accustomed to this leads to liberation. Moreover, the twenty-four, such as the eye, have the nature of serving others because they are accumulated and compounded. Like a mattress and a cushion. There are only twenty-five knowable things, and when these twenty-four become the focus of debate, they believe that there is no choice but "Purusha". Second, regarding the classification, there are three types: classifying from the perspective of matter and consciousness; classifying from the perspective of cause and effect; and classifying from the perspective of conventional and ultimate. The first is that the twenty-four are matter, and the "self" is the only consciousness. The second is that it is classified by dividing it into nature and transformation, there are four cases. Among them, "Pradhana" is the only nature because it is not produced by anything. Ego, intelligence, and the five objects, these seven are both cause and effect. They are produced from "Pradhana", ego is produced from intelligence, "qualities" etc. are produced from ego, and the five elements are produced from "qualities". The eleven faculties and the five elements, these sixteen are the only transformations, they are produced from "Pradhana", but they do not produce anything else. The "self" is...

============================================================

==================== 第 22 段 ==================== 【原始藏文】 ི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ་སུས་ཀྱང་མ་བསྐྱེད་ཅིང་ཕར་ལའང་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི་དེང་སང་རང་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་རློམ་པའི་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་འདོད་དེ། སེམས་ཉིད་ད་ལྟ་བ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། འདིས་ ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་གང་ཡང་མི་བསྐྱེད་པས་དེའི་ངང་དུ་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་ངོ་སྤྲོད་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་ཉིད་གྲངས་ཅན་དང་འདོད་པ་གཅིག་པས་དེའི་ཕྱོགས་ལ་བརླན་ནོ། །སྔ་མ་ལས། གཙོ་བོ་རང་བཞིན་ཉིད་འགྱུར་མིན། །ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་རང་བཞིན་དང་། །འགྱུར་བ་བཅུ་དྲུག་འགྱུར་བ་ཉིད། །སྐྱེས་བུ་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་མིན། །ཞེས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། གཙོ་བོ་བེམ་པོ་དང་། བདག་ཤེས་རིག་སྐྱེས་བུ་གཉིས་དོན་དམ་ཡིན་ལ། གཞན་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་མཆོག །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གང་གྱུར་པ། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་གསོག །ཅེས་སོ། །རང་གི་སྡེ་པས་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། སྣང་ཚུལ་མི་བདེན་ཡང་། གཙོ་བོར་བདེན་པར་ཁས་ལེན་མི་ལེན་གྱི་ཁྱད་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གི་དོན་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ནི་དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་རང་བཞིན་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་བསྒོམས་ན་ཆ་ལུགས་གང་ལྟར་ཡང་འདྲ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་པ་ལྟར་རལ་པའི་ཁུར་བུའམ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ལྟར་སྐྲ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་སམ། གཅེར་བུ་པ་ལྟར་སྐྲ་སྤྱི་བོར་འདུག་ཀྱང་གྲོལ་བ་ཉིད། དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་ལས། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་ལྔ་ཤེས་ན། །རལ་པའམ་སྤྱི་བོ་ཅོད་པན་ནམ། །ཆ་ལུགས་གང་གིས་གནས་ཀྱང་རུང་། །གྲོལ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། ། དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ཐོབ་པས་འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བྱུང་སྟེ། ཀྱེ་མ་ཡུན་རིང་པོར་དོན་མེད་པའི་སྣང་བས་བསླུས་སྙམ་ནས། རྣམ་འགྱུར་འདི་རྣམས་ཅི་ལས་བྱུང་བ་བརྟགས་པས། གཙོ་བོས་སྤྲུལ་པར་ཤེས་ནས། གཙོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་ངོ་ཚ་བའི་ཚུལ་དུ་བྲོས་ཏེ་སོང་བ་དང་། མའི་ཕྱིར་ཕྲུ་གུ་འབྲངས་པ་བཞིན། རྣམ་འགྱུར་རྣམས་ཀྱང་གཙོ་བོའི་ཕྱིར་འབྲངས་པས་ཤེལ་རས་དང་བྲལ་བ་ལྟར་བདག་གཅིག་པུ་ཡུལ་ལ་མི་བསྐྱོད་པར་རྟོག་མེད་རྩེ་གཅིག་ལ་གནས་པ་ནི་ཐར་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད། གནོད་བྱེད་ཡོད། ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཙོ་བོ་མི་འགྲུབ་པ། རྒྱུ་འབྲས་མི་འགྲུབ་པ།

【漢語翻譯】 既非因也非果，因為誰也不產生它，它也不產生任何東西。現在有些自認為屬於自己陣營的大人物也這樣認為：心性當下光明而非概念性的狀態，既無因也無果，它也不產生任何因果，所以應該習慣於那種狀態。他們似乎是這樣介紹的。這和數論派的觀點相同，所以傾向於他們的觀點。如前所說：主物自性不變異，大等七者自性且變異，十六變異唯是變異性，神我自性非是轉變者。關於二諦的安立是：主物是物質，以及作為智慧的主宰神我二者是勝義諦，其餘二十三者是世俗諦。如彼論所說：三德自性最殊勝，不成見道之所緣境，若有成為見道之緣，如幻術般極可厭。這和自己的宗派承認顯現如幻不同，雖然顯現不真實，但在是否承認主物為真實上，存在差別。第三，了知這些道理而解脫，即僅僅是很好地瞭解二十五諦的自性並加以修習，無論何種裝束都一樣，如同自在派那樣頂著髮髻，或者像遍行外道那樣把頭髮束在頭頂，或者像裸體派那樣頭髮蓬亂，都能解脫。黑自在天說：若能知彼二十五，髮髻頂髻何所繫，無論處於何種裝束，得解脫已此無有疑。此外，瑜伽士獲得禪定之心后，對一切欲妙都感到厭倦，心想：唉，長久以來被無意義的顯現所欺騙。於是探究這些轉變是從何而來，得知是主物所變現，當他注視主物時，主物以羞愧的姿態逃走了，如同孩子追隨母親一樣，各種轉變也追隨主物，就像玻璃和布分離一樣，自我獨自安住于無所緣的專注之中，這就被稱為解脫。他們是這樣認為的。對此進行駁斥有三點：沒有成立的理由，存在相違，以及不能通過知曉而解脫。第一點包括：主物不能成立，因果不能成立。

【英語翻譯】 It is neither a cause nor an effect, because no one produces it, nor does it produce anything. Nowadays, some great figures who consider themselves to belong to our own camp also think this way: the nature of mind, the present state of clarity and non-conceptuality, has neither cause nor effect, nor does it produce any cause or effect, so one should become accustomed to that state. They seem to be introducing it that way. This is the same as the Samkhya school's view, so it leans towards their view. As it was said before: The chief, the nature itself, does not change. The seven, such as the great one, are nature and change. The sixteen changes are only the nature of change. The purusha, the self, is not a transformation of nature. The establishment of the two truths is as follows: the chief is matter, and the lord of wisdom, the purusha, are the ultimate truth, while the other twenty-three are the conventional truth. As it says in that very text: The nature of the three qualities is supreme. It does not become an object of the path of seeing. Whatever becomes an object of the path of seeing is extremely repulsive like a magic trick. This is different from one's own school's acceptance of appearances as illusory. Although appearances are not true, there is a difference in whether or not the chief is accepted as true. Third, liberation through knowing these meanings means that merely knowing the nature of the twenty-five tattvas well and meditating on them, no matter what the attire, is the same. Like the Maheshvaras, wearing matted hair, or like the wandering ascetics, tying their hair on the crown of their heads, or like the naked ones, with disheveled hair, one can be liberated. The Black Lord said: If one knows those twenty-five, whether with matted hair or a topknot, no matter what the attire, one will be liberated, there is no doubt about this. Furthermore, when a yogi attains the mind of meditative absorption, he becomes disgusted with all sensual pleasures, thinking, "Alas, for a long time I have been deceived by meaningless appearances." Then, when he investigates where these transformations come from, he knows that they are manifested by the chief. When he looks at the chief, the chief runs away in shame, and like a child following its mother, the various transformations also follow the chief. Just as glass and cloth are separated, the self alone abides in single-pointed concentration without moving towards objects, and this is called liberation. This is what they think. There are three points to refute this: there is no proof, there is contradiction, and one cannot be liberated through knowledge. The first point includes: the chief cannot be established, and cause and effect cannot be established.

============================================================

==================== 第 23 段 ==================== 【原始藏文】 བདག་མི་འགྲུབ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་དེ་ཡང་མེད་པ་གཞན་ལས་གྲོལ་ཡང་དངོས་པོའི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་ཉིད་མེད་པ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །བདེ་སྡུག་གཏི་མུག་ཙམ་ལས་གཙོ་བོའི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ཅིང་། གཙོ་བོའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདེ་སྡུག་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་ནུས་པ་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཙམ་ལས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་མ་ཁྱབ་སྟེ། གཙོ་བོ་དང་བདག་ཀྱང་ཤེས་བྱར་མཚུངས་པ་དང་། ཝ་དང་སེང་གེ་ཡང་སྲོག་ཆགས་སུ་མཚུངས་པས་སོ། །དེ་དག་གཙོ་བོར་གཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ་ མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་ལ། བསྐྱེད་པས་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་འགལ་བའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་འགགས་པས་སྐྱེར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་ཙམ་ཞིག་གྲུབ་པས་ནི་བདག་མི་འགྲུབ་སྟེ། བུམ་པ་ལས་སྣམ་བུ་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་གཞན་ཅེས་པས་བསྒྲུབས་ན་ནི་འགལ་ཏེ། འདུས་པ་ཙམ་ལས་རྟག་པའི་དོན་མི་བྱེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པའི་གཙོ་བོ་དང་། རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་དང་། བདག་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། བདེ་སྡུག་ལྐོག་གྱུར་དང་། སེམས་ལྐོག་གྱུར་དང་། འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབད་པ་དོན་མེད། གསུམ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དུ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཟས་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་དང་། ལམ་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། བཀྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་དུ་གྱུར་པ་རགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ལྟར། བདེ་བ་རགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དེ་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་རགས་དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་དུ་ཡོད་ན། །ཅི་སྟེ་རབ་དགའ་ལ་མི་གནོད། །རགས་ པ་དོར་ནས་ཕྲར་གྱུར་པ། །ཕྲ་རགས་དེ་དག་མི་རྟག་ཉིད། །སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཟིལ་མནན་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དེ་མྱོང་མ་ཡིན་ན། །གང་ཞིག་ཉམས་མྱོང་བདག་ཉིད་མིན། །དེ་ནི་ཚོར་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བདེ་སྡུག་བར་མའི་སེམས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་མི་རུང་སྟེ། སེམས་པ་དང་གདུང་བ་གཉིས་ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤེས་བྱ་འདི་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་གཙོ་བོའི་

【漢語翻譯】 關於「我」不成辦的三點：第一點是，即使它從其他不存在的事物中解脫出來，也無法證明事物的普遍存在，因為它沒有從自身的不存在中解脫出來，就像空中的花朵一樣。僅僅是快樂、痛苦和愚癡，無法證明「主」的普遍存在，也無法證明「主」的影像的快樂和痛苦所指向的方面是法。第二點是，僅僅是追隨自性和能力，並不能普遍地變成一體，因為「主」和「我」在所知方面是相同的，狐貍和獅子在生物方面也是相同的。不能說它們在「主」中是一體的，因為這顯而易見。用產生來證明存在是矛盾的標誌，因為存在在第二剎那就停止了，所以不可能產生。第三點是，僅僅證明了其他事物，並不能證明「我」，就像用瓶子來證明布匹一樣。如果用「非聚合的他者」來證明，那就是矛盾的，因為僅僅是聚合並不能實現常恒的目的。存在六種損害：多種多樣的「主」，果存在於因中，「我」享用境，「快樂和痛苦」隱蔽，「心」隱蔽，以及對「毀滅劫」的否定。第一種有三種：努力沒有意義，三者不可能合一，錯覺和非錯覺是不合理的。第一種是，進食等因素和修道沒有意義，因為飢餓等和輪迴的痛苦是常恒的。如果說，變成微塵的粗大會被壓制，就像粗大的快樂會壓制痛苦一樣，所以沒有過錯，那麼痛苦就不再是痛苦了，因為它沒有被體驗到。那些微細和粗大的事物也不可能是一體的，因為它們的性質是矛盾的。在《釋量論》中說：如果痛苦存在於其中，為什麼它不會傷害極樂？粗大的被捨棄而變成微細，微細和粗大都是無常的。因為有力量，所以被壓制，如果它沒有被體驗到，什麼不是體驗的自性？那怎麼會是感覺呢？就像這樣。第二種是，快樂、痛苦和中性的三種心不可能合一，因為心和感受兩種性質是矛盾的。第三種是，雖然這些所知顯現為多種多樣，但卻是「主」的

【英語翻譯】 Regarding the three points of non-establishment of "self": The first is that even if it is liberated from other non-existent things, it cannot prove the universality of things, because it has not been liberated from its own non-existence, just like flowers in the sky. Merely happiness, suffering, and ignorance cannot prove the universality of "Lord," nor can it prove that the aspect that the happiness and suffering of the image of "Lord" points to is Dharma. The second point is that merely following nature and ability cannot universally become one, because "Lord" and "self" are the same in terms of knowable objects, and foxes and lions are the same in terms of living beings. It cannot be said that they are one in "Lord," because this is obvious. Using production to prove existence is a contradictory sign, because existence ceases in the second moment, so it is impossible to produce. The third point is that merely proving other things cannot prove "self," just like using a pot to prove cloth. If it is proved by "non-aggregate other," then it is contradictory, because merely aggregation cannot achieve the purpose of permanence. There are six harms: the diverse "Lord," the fruit existing in the cause, "self" enjoying the realm, "happiness and suffering" being hidden, "mind" being hidden, and the negation of the "kalpa of destruction." The first has three: effort is meaningless, the three cannot be one, and illusion and non-illusion are unreasonable. The first is that factors such as eating and meditating on the path are meaningless, because hunger and other sufferings of samsara are permanent. If it is said that the coarse that has become dust will be suppressed, just like coarse happiness will suppress suffering, so there is no fault, then suffering is no longer suffering, because it has not been experienced. Those subtle and coarse things also cannot be one, because their natures are contradictory. In the Pramāṇavārttika it says: If suffering exists in it, why does it not harm great joy? The coarse is abandoned and becomes subtle, the subtle and coarse are impermanent. Because there is power, it is suppressed, if it has not been experienced, what is not the nature of experience? How can that be feeling? Just like this. The second is that the three minds of happiness, suffering, and neutrality cannot be one, because the two natures of mind and feeling are contradictory. The third is that although these knowable objects appear to be diverse, they are the "Lord's"

============================================================

==================== 第 24 段 ==================== 【原始藏文】 རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན། གཅིག་ལ་དུ་མར་སྣང་བའི་བློ་དེ་འཁྲུལ་ལམ་མ་འཁྲུལ། མ་འཁྲུལ་ན་དུ་མར་དངོས་སུ་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ་དུ་མར་སྣང་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་གཅིག་གི་དངོས་པོ་ཉམས་སོ། །འཁྲུལ་ན་དེའི་ཡུལ་དངོས་མེད་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ཙམ་མེད་པས་ན་གཅིག་གི་དངོས་པོར་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །རང་གི་སྡེ་པར་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་དུ་མར་སྣང་ཡང་སེམས་སུ་བདེན་ཏེ་རོ་གཅིག་ཅེས་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་ཁེགས་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་མི་འཐད་པ། དཔེ་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན་ཏེ། མཐོང་བར་ཐལ་བ། རྐྱེན་གྱིས་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་བ། འགལ་འདུས་སུ་ཐལ་བ། འབྲས་བུའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཐལ་བ། རྒྱུའི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཐལ་བ། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཐལ་བ། གསལ་མི་གསལ་ བརྟགས་པ་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉུངས་ཞི་ལ་ཉུངས་རྡོག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། ཁྱབ་པ་མེད་དེ་མི་གསལ་བས་སོ་ཞེ་ན། ད་ལྟ་ཡོད་པ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་མཐོང་བ་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ་གསལ་མི་གསལ་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གསལ་བའི་རྒྱུ་བརྒྱད་ལས་ཀྱང་། རིང་བ་དང་ཉེ་བར་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་དང་གོ་གཅིག་པས་སོ། །དབང་པོ་ཉམས་པ་དང་། བསྒྲིབ་པ་དང་། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་མཐོང་བས་སོ། །ཡིད་མེད་པར་མི་རུང་སྟེ། འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་ལ་བློ་གཏད་པས་སོ། །ཕྲ་བས་མི་རུང་སྟེ་རྒྱུ་བས་རགས་པས་སོ། །འདྲེས་པར་མི་རུང་སྟེ། ཆུང་ངུའི་གོར་ཆེན་པོ་མི་ཤོང་ལ་ཆ་གཅིག་འདྲེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་གཞན་མི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྤྱིར་མི་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། ཁེགས་ན་ལྷ་དང་དམྱལ་བ་སོགས་ཁེགས་པས་རྒྱང་འཕེན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། མི་ཁེགས་ན་གྲངས་ཅན་པའི་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མི་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། ཡུལ་ལ་སྣང་རུང་ཡིན་མིན་གཉིས་ལས། སྣང་རུང་རྣམས་མི་དམིགས་པས་ཁེགས་ལ། མི་རུང་བ་མི་ཁེགས་པས་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་དུས་སྣང་བ་གསུམ་གྱིས་བསྐལ་པ་ནི་སྣང་དུ་མི་རུང་སྟེ། སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་བུམ་པ་དང་། ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱི་སྤྲིན་དང་། ཤ་ཟ་དག་བཞིན་ནོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་མ་བསྐལ་པ་ནི་སྣང་བ་སྟེ་ཉི་ཟླ་བཞིན་ནོ། ། དེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་སྣང་དགོས་ལ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལམ་རྣམ་པས་བསྐལ་པས་མི་མཚུངས་ཏེ། མ་དམིགས་པར་མཚུངས་ཀྱ

【漢語翻譯】 如果自性是一個，那麼，一個顯現為多個的念頭是錯覺還是非錯覺？如果不是錯覺，那麼多個就真實存在，因為它是顯現為多個且非錯覺的所取境。如果承認這一點，那麼一個的本體就消失了。如果是錯覺，那麼它的對境就是不存在的，因為僅僅本體不存在，所以根本不可能是一個的本體。自己宗派的一些人認為，顯現為多種多樣的事物，雖然顯現為多個，但在心中是真實的，這就像「味道是唯一的」一樣，這本身就是一種否定。駁斥「果存在於因中」有兩點：道理上不合理，比喻不成立。第一點有七個過失：成為能見、成為不被緣起所改變、成為相違相屬、成為果能起作用、成為與因的數量相同的果、成為一切是一切的本體、明與不明的考察相同。第一點是：因為油菜籽里有油菜籽粒，所以成為能見。如果說：沒有遍及性，因為不明顯。那麼，現在存在和後來的能見不是一個，因為明顯與不明顯二者是相違的。在八個不明顯的原因中，遠和近是不行的，因為因和處所是一個。感官衰弱、遮蔽和壓倒是不行的，因為能見到因。沒有作意是不行的，因為心依賴於果的有無。因為細微是不行的，因為比因粗大。混合是不行的，因為小容器裝不下大東西，而且僅僅混合一部分也不能遮蔽其他。對此，如果一般的不見就能否定，或者不能否定？如果能否定，那麼神和地獄等就被否定了，因此外道就成立了。如果不能否定，那麼數論派的因中的果就不能否定。對於境來說，有顯現可能與不可能兩種，對於顯現可能的，因為沒有觀察到而否定，對於不可能的，不否定，所以兩個過失都沒有。其中，通過境、時、顯現三種遮蔽，劫是不能顯現的，就像聲音不悅耳的瓶子、具有多種成分的雲和食肉者一樣。沒有被這三種遮蔽的，是能顯現的，就像日月一樣。 因此，如果瓶子等存在就必須顯現，而地獄等由於境或方式被遮蔽，所以不相同，但在不觀察到上是相同的。

【英語翻譯】 If the nature is one, is the mind that perceives one as many an illusion or not? If it is not an illusion, then the many are truly real, because it is the object of perception that appears as many and is not an illusion. If you accept this, then the entity of one is diminished. If it is an illusion, then its object is non-existent, and because only the entity is non-existent, it is utterly impossible for it to be the entity of one. Some who assert in their own school of thought, this appearance of various things, although appearing as many, is true in the mind, just like saying "the taste is one," this itself is a negation. Refuting "the effect exists in the cause" has two points: it is unreasonable in principle, and the example is not established. The first point has seven faults: becoming visible, becoming unchangeable by conditions, becoming contradictory, becoming the effect able to function, becoming the effect equal to the number of causes, becoming everything is the entity of everything, and the examination of clear and unclear is the same. The first is: because there are mustard seeds in mustard seeds, it becomes visible. If you say: there is no pervasion, because it is not clear. Then, the present existence and the future visibility are not the same, because the two, clear and unclear, are contradictory. Among the eight reasons for being unclear, far and near are not possible, because the cause and the place are one. Sensory impairment, obscuration, and suppression are not possible, because the cause is visible. Non-attention is not possible, because the mind relies on the existence or non-existence of the effect. Being subtle is not possible, because it is coarser than the cause. Mixing is not possible, because a small container cannot hold a large object, and merely mixing a part cannot obscure the rest. Regarding this, if general non-seeing can negate, or cannot negate? If it can negate, then gods and hells, etc., are negated, therefore the materialist (lit. "thrower away") is established. If it cannot negate, then the effect in the cause of the Samkhya school cannot be negated. For objects, there are two possibilities, being able to appear and not being able to appear. For those able to appear, they are negated because they are not observed, and for those unable to appear, they are not negated, so both faults are absent. Among these, through the three obscurations of object, time, and appearance, an eon is not able to appear, just like a jar with unpleasant sounds, clouds with various elements, and flesh-eaters. What is not obscured by these three is able to appear, just like the sun and moon. Therefore, if jars, etc., exist, they must appear, while hells, etc., are obscured by object or manner, so they are not the same, but they are the same in not being observed.

============================================================

==================== 第 25 段 ==================== 【原始藏文】 ང་། མདུན་འདིར་ཙནྡན་ཁེགས་ལ་མ་ལ་ཡར་མི་ཁེགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྐྱེན་གྱིས་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་བ་ནི། འཇིམ་པ་ལ་བུམ་པ་ཁོ་ནར་ཡོད་ན་ཁམ་ཕོར་བྱས་ཀྱང་བུམ་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་ལོ། །འགལ་འདུས་སུ་ཐལ་བ་ནི། ལྕགས་གཅིག་ལ་ཚ་གྲང་དང་། མདའ་གཅིག་ལ་འགྲོ་སྡོད་དང་། ཐལ་མོའི་འདུ་འབྲལ་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་ཚང་བ་དང་། བག་ཟན་ལ་གཟུགས་བརྙན་བྱེད་པའི་ཚེ་སེང་གེ་དང་རུས་སྦལ་ལ་སོགས་པ་བྱར་རུང་ངོ་ཅོག་ཡོད་པ་རྒྱུ་དེ་ལ་གཟུགས་དེ་དག་དངོས་སུ་ཚང་བར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན་མི་འདུག་པས་དངོས་སུ་བསལ་ལ། རིགས་མི་མཐུན་གོ་ས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུ་གཅིག་ལ་ཚང་དུ་མི་རུང་བས་ཀྱང་བསལ་ལོ། །འོ་ན་སྐྲའི་ཁྱོན་ཙམ་ལ་འགྲོ་བ་དུ་མ་གནས་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་ལ་མེད་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་པས་མི་མཚུངས་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བར་འགྱུར། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མི་རུང་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཐལ་བ་ནི། བུད་ཤིང་ཁུར་དུས་ལུས་ཚིག་པའམ། ཟན་ཟ་བའི་ ཚེ་མི་གཙང་བ་ཟ་བའམ། རས་བལ་གྱི་ཚེ་གོས་སུ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་ན། །ཟན་ཟ་མི་གཙང་ཟ་བར་འགྱུར། །རས་ཀྱི་རིན་གྱིས་རས་བལ་གྱི། །ས་བོན་ཉོས་ལ་བགོ་བར་གྱིས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུའི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཐལ་བ་ནི། སྣལ་མ་རེ་རེ་དང་། ཐགས་ཆ་རེ་རེ་དང་། ཐག་པའི་སོར་མོ་རེ་རེ་ལ་སྣམ་བུ་རེ་རེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མེད་པ་ལས་མི་འབྱུང་བས་སོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་ཡོད་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་མེད་དོ་ཞེ་ནའང་། མེད་པ་ལས་འབྱུང་དུ་རུང་བ་མི་རུང་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཐལ་བ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རེས་འགའ་ཕན་འདོགས་ཏེ་ལམ་གྱིས་རྟེན་པ་དང་། ཆུས་ཚད་པ་སེལ་བ་དང་། སྒྲོན་མས་མུན་པ་སེལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩྭ་ཉག་མ་གཅིག་གི་རྩེ་ན་གླང་པོ་ཆེ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྩྭ་མཆོག་སྟེང་ན་གླང་ཆེན་བརྒྱ། །སྔོན་ཆད་མ་མཐོང་ཡོད་དོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་གྲངས་ཅན་ཕྱུགས་ལས་གཞན། །ངོ་ཚ་བཅས་པ་སུ་ཞིག་བརྗོད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །གསལ་མི་གསལ་བརྟག་པ་མཚུངས་པ་ནི། བུམ་པའི་དབྱིབས་སྔར་མེད་པའང་སྐྱེར་མི་རུང་ན། བུམ་པའི་གསལ་བ་སྔར་མེད་པའང་སྐྱེ་བར་ཅི་སྟེ་རུང་། དེ་ནི་ངོ་བོ་ལས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན

【漢語翻譯】 我（指作者），在此就像旃檀木的碎屑不能在馬拉雅山上生長一樣。如果推論為因緣不能使之不同，那就像如果泥土中只有瓶子，即使做成碗，也只能產生瓶子一樣。如果推論為互相矛盾，那就像一個鐵塊同時具有冷熱，一支箭同時具有行止，手掌的同時張開和合攏等同時存在。又如，用麵團製作雕像時，所有可以製作的獅子和烏龜等形象，都實際存在於作為因的麵團中。如果承認這一點，那是不可能的，所以實際上予以否定。由於不同種類不能在同一處，因此也不能在同一個因中同時存在。那麼，經中不是說在一根頭髮的範圍內，有許多眾生存在嗎？答：那些是事物不存在的錯覺，因此不能相比。如龍樹菩薩所說：對於誰，空性是可能的，對於他，一切都是可能的。對於誰，空性是不可能的，對於他，一切都是不可能的。如果推論為產生果的作用，那就像背柴時身體被燒，或者吃食物時吃到不凈之物，或者棉花變成衣服一樣。如《入行論》所說：如果果存在於因中，那麼吃食物就變成吃不凈之物，用棉花的價錢購買棉花的種子並穿上。如果推論為與因的數量相同的果，那就像每一根線、每一個織布機部件、每一根繩子的手指都有一個氈子一樣，因為不是從無中產生的。如果說因中存在，而緣中不存在，那麼從無中產生，允許和不允許是一樣的。如果推論為一切都是一切事物的本體，那就像一切事物有時也會互相幫助，如道路支撐行走，水消除炎熱，燈消除黑暗一樣。因此，一根草尖上也會有一百頭大象等存在。如《釋量論》所說：草尖之上有一百頭大象，以前未曾見過，現在存在。像這樣，除了數論派的牧人之外，誰還會說出如此無恥的話呢？如果對明與不明的考察相同，那麼，如果瓶子的形狀以前不存在也不能產生，那麼瓶子的顯現以前不存在，又怎麼能產生呢？那不是從本體中顯現出來的。

【英語翻譯】 I (the author), here it is like sandalwood shavings cannot grow on Mount Malaya. If it is inferred that conditions cannot make it different, it is like if there is only a vase in the clay, even if it is made into a bowl, only a vase can be produced. If it is inferred as mutually contradictory, it is like a piece of iron having both hot and cold, an arrow having both going and stopping, and the simultaneous opening and closing of the palm, etc., existing at the same time. Also, when making statues with dough, all the images of lions and turtles, etc., that can be made, actually exist in the dough as the cause. If this is admitted, it is impossible, so it is actually denied. Since different kinds cannot be in the same place, they cannot exist simultaneously in the same cause. Then, doesn't the scripture say that within the space of a hair, many beings exist? Answer: Those are illusions that do not exist in things, so they cannot be compared. As Nagarjuna said: For whom emptiness is possible, for him everything is possible. For whom emptiness is impossible, for him everything is impossible. If it is inferred as producing the effect of the fruit, it is like the body being burned when carrying firewood, or eating unclean things when eating food, or cotton becoming clothes. As the "Bodhicharyavatara" says: If the fruit exists in the cause, then eating food becomes eating unclean things, buy cotton seeds with the price of cotton and wear them. If it is inferred as the same number of fruits as the cause, it is like each thread, each part of the loom, and each finger of the rope has a felt, because it is not produced from nothing. If you say that it exists in the cause, but not in the condition, then producing from nothing, whether allowed or not allowed, is the same. If it is inferred that everything is the essence of everything, it is like everything sometimes helps each other, such as the road supporting walking, water eliminating heat, and lamps eliminating darkness. Therefore, there will be a hundred elephants, etc., on the tip of a single blade of grass. As the "Pramanavarttika" says: On the top of the grass, there are a hundred elephants, never seen before, now they exist. Like this, who besides the herdsmen of the Samkhya school would say such shameless words? If the examination of clarity and non-clarity is the same, then if the shape of the vase did not exist before and cannot be produced, then how can the appearance of the vase, which did not exist before, be produced? That is not manifested from the essence.

============================================================

==================== 第 26 段 ==================== 【原始藏文】 ་གྱི། ངོ་བོ་མེད་ན་འགྱུར་བའི་རྟེན་ཡང་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། གསལ་མི་གསལ་ ཡང་ཆོས་འགལ་བས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ལ། མི་གསལ་བ་གསལ་བར་འགྱུར་དུ་རུང་ན། འཇིམ་པ་བུམ་པར་གསལ་བར་འགྱུར་བའང་མི་རུང་བ་མེད་དེ། གསལ་བ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ནི་ཁྱོད་མི་འདོད་ཀྱང་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཁྱེའུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང་། ཐ་སྙད་དུ་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་པས་ན། མ་ལ་གནས་པའི་སྐད་ཅིག་ནི་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་ཏུ་མི་རུང་ལ། གནས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པ་གཉིས་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །བདག་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དགག་པ་ནི། སྒྲ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདག་དེ་རྟག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་ཐལ་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་པར་རྟག་པའི་ཕྱིར་དེ་བརྟག་ན་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་ལོངས་མི་སྤྱོད་པའི་བདག་ཀྱང་རྟག་ཏུ་ལོངས་མི་སྤྱོད་པར་ཐལ་ཏེ་ལོངས་མི་སྤྱོད་པར་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ལྷས། གལ་ཏེ་སྒྲ་ཡི་ཤེས་རྟག་ན། །ཐམས་ཅད་ཚེ་ན་སྒྲ་འཛིན་འགྱུར། །ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཅི་རིག་ནས། །གང་གིས་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་བྱེད། །གལ་ཏེ་ཤེས་མེད་ཤེས་ཡིན་ན། །ཤིང་ཡང་ཤེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་སྒྲ་ཡོད་པའི་ཚེ་སྤྱོད་ལ་མེད་པའི་ཚེ་མི་སྤྱོད་ཅེ་ན། བདག་དེ་ནི་མི་རྟག་པར་ཐལ་ཏེ། སྒྲ་ལ་སྤྱོད་མི་སྤྱོད་རེས་འགའ་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་ སྡུག་ལྐོག་གྱུར་དགག་པ་ནི། བདེ་སྡུག་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ན་སྐྱེས་བུ་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སྡུག་བཞིན་རང་གིས་དངོས་སུ་མྱོང་བ་མི་འཐད་ཅིང་དེ་ལྟ་ན་ཕན་གནོད་དུ་མི་འགྱུར་ནའང་། འདིར་ནི་བདེ་སོགས་གསལ་པོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་ལ། དེའང་སེམས་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་ཆེས་གསལ་བར་མྱོང་བས་གྲུབ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་མྱོང་མིན་པར། །གདུང་དང་ཕན་འདོགས་རྒྱུ་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་དང་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུས་བསྐྱེད། །རྣམ་ཤེས་རྒྱུ་ལས་གཞན་མིན་སྐྱེས། །བདེ་སོགས་དེ་ཅིས་ཤེས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སེམས་ལྐོག་གྱུར་དགག་པ་ནི། རང་བློ་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ན་གང་ཟག་གཞན་གྱི་བློ་ལ་དཔྱད་པ་བཞིན་དུ་རང་བློ་ཡང་གསལ་པོར་མི་ཤེས་པར་ཐལ་བ་དང་། བློ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། དོན་རིག་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ་བ་དང་། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བས

【漢語翻譯】 的。如果本體不存在，那麼轉變的所依也不存在，如果這樣問。明與不明，也是相違的法，所以不能成為一體。如果不明顯可以轉變為明顯，那麼泥土轉變為瓶子明顯也是可以的。沒有明顯而產生，即使你不願意，也是存在的。例子不成立，比如小孩等等，那些也是存在而不是產生，因為根本沒有真正的產生。名言中，事物是剎那的相續，所以在母胎中的剎那不能成為產生的剎那，安住和產生的剎那沒有分，二者相遇不成立。破斥我享受對境：享受聲音的我，應該恒常享受，因為享受是恒常的，如果觀察它，因為在自性上是恒常的。同樣，不享受聲音的我，也應該恒常不享受，因為不享受是恒常的。寂天菩薩說：如果聲音的意識是恒常的，那麼一切時都會執持聲音。如果沒有所知，那麼認識什麼呢？用什麼來說是能知呢？如果無知是知，那麼樹木也應該成為能知。如是所說。如果聲音存在時就享受，不存在時就不享受，如果這樣說。那麼我應該成為無常，因為跟隨聲音而有時享受有時不享受。破斥苦樂隱蔽：如果苦樂是隱蔽的，那麼就像他人相續的苦樂一樣，自己直接感受是不合理的，如果那樣，即使不成為利益損害。但這裡苦等等是明顯地體驗的，而且和心沒有他體，所以通過最明顯地體驗來成立。釋量論中說：不體驗痛苦等等，不是痛苦和利益的原因。以及，是彼和非彼自性者，由彼和非彼的實因所生。識不是由其他因所生，為什麼不能知苦等等呢？破斥心是隱蔽的：如果自己的心對自己是隱蔽的，那麼就像觀察他人心一樣，自己的心也不明顯，而且沒有心存在的能立，而且也不能成立認識對境，而且一切名言都將中斷。

【英語翻譯】 If there is no entity, then there is no basis for transformation. If you ask, clarity and non-clarity are contradictory dharmas, so they cannot be one. If non-clarity can be transformed into clarity, then there is no reason why clay cannot be transformed into a clear vase. Even if you do not want it, existence arises without clarity. The example is not established. For example, children and so on are also existent and not produced, because there is no real production at all. In name, things are a continuum of moments, so the moment in the womb cannot be the moment of production, and the meeting of the moment of abiding and the moment of production, which have no parts, is not established. Refuting the self that enjoys objects: The self that enjoys sound should always enjoy, because enjoyment is constant. If you examine it, it is constant in nature. Similarly, the self that does not enjoy sound should always not enjoy, because not enjoying is constant. Shantideva said: If the consciousness of sound is constant, then at all times it will hold sound. If there is no object of knowledge, then what is known? What is used to say that it is knowable? If ignorance is knowledge, then trees should also become knowable. As it is said. If one enjoys when sound exists and does not enjoy when it does not exist, if you say so. Then I should become impermanent, because I follow sound and sometimes enjoy and sometimes do not enjoy. Refuting the concealment of happiness and suffering: If happiness and suffering are concealed, then it is unreasonable to experience them directly, just like the happiness and suffering of other people's minds. If that is the case, even if it does not become beneficial or harmful. But here, happiness and so on are clearly experienced, and they are not different from the mind, so they are established through the most clear experience. In the Pramāṇavārttika, it says: Not experiencing suffering and so on is not the cause of suffering and benefit. And, those who are of the nature of that and not that, are produced by the real cause of that and not that. Consciousness is not born from other causes, why can't it know suffering and so on? Refuting the concealment of the mind: If one's own mind is concealed from oneself, then just like examining the minds of others, one's own mind is not clear, and there is no proof that the mind exists, and it is also impossible to establish the recognition of objects, and all names will be interrupted.

============================================================

==================== 第 27 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རང་བློའི་བློ་དང་གཞན་གྱི་བློ། །ཡོངས་གཅོད་ངོ་བོ་གཅིག་པར་འགྱུར། །དོན་རིག་འདས་པ་དཔེ་དག་དང་། །བྲལ་ཞིང་རྟགས་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཞེས་དང་། དེ་ཕྱིར་བློ་ལས་དོན་གྲུབ་ཀྱི། །དོན་ལས་ཇི་ལྟར་ཡང་དེ་མིན། །དེ་མ་གྲུབ་པར་དོན་རང་ཉིད། །རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། བདག་རིག་མིན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ། །དོན་ ཀུན་མཐོང་མེད་འདི་ཡིས་ནི། །བློ་ནི་མངོན་སུམ་མིན་སྨྲ་བ། །གང་ཡིན་དེ་ལ་ལན་བཏབ་བོ། །ཞེས་སོ། །འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དགག་པ་ནི། བུམ་པ་ཆག་པའི་ཚེ། བུམ་པའི་ངོ་བོ་དང་གསལ་བ་དང་བསྐལ་པ་དང་གསུམ་གཅིག་གམ་ཐ་དད། ཐ་དད་ན་ནི་གསལ་བ་ཉིད་མ་བསྐལ་པར་ཐལ་ཏེ། བསྐལ་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ན་ནི་བུམ་པའི་ངོ་བོ་ཡང་འགགས་པར་ཐལ་ཏེ། འགགས་པར་གསལ་བ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་གསལ་བ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གསལ་བ་འགགས་ཀྱང་ངོ་བོ་མི་འགག་ན་གསལ་བ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཚ་རེག་དང་གྲང་རེག་བཞིན་ནོ། །ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བ་ནི། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པོ་ཉིད་ཤེས་ཀྱང་གྲོལ་བའི་ཐབས་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་པའི་གང་ཟག་དེ་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་མི་གྲོལ་ཏེ་ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་འདིས་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པའང་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་སྣང་ཚུལ་འཁྲུལ་པ་ཅི་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་དག་མ་དག་མེད་པས་དག་མཉམ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བྱེ་བྲག་པའི་གྲུབ་མཐའ་བརྗོད་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་དག་ཤེས་བྱའི་དོན་དྲུག་གིས། །རྣམ་གྲོལ་སྒྲུབ་སྟེ་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཉིད། །མུ་སྟེགས་བྱེ་བྲག་པས་ ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཡང་། ཡང་དག་པའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དེའི་གཞུང་གི་གྲུབ་མཐའ་དགོད་པ་དང་། དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོ་ནི། འབྲས་ཀྱི་ཟེ་ཀ་རེ་ཟ་ཞིང་དབང་ཕྱུག་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་སྨྲ་བའི་མུ་སྟེགས་པ་དག་ནི། གཟེགས་ཟན་སྟོན་པར་འཛིན་ཅིང་། དབང་ཕྱུག་ལྷར་བྱེད་ལ། དེས་བསྟན་པའི་གཞུང་ཞི་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ལ་དབྱེ་ན། དབང་ཕྱུག་པ། འུག་པ་པ། འུག་ཕྲུག་པ། བྱེ་བྲག་པ། རིག་པ་ཅན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་དབང

【漢語翻譯】 這非常不合理。在《釋量論》中說：「自心的心與他人的心，完全斷除，本體會變成一個。意義的知識超越了例子等，沒有離開，也不是存在的徵象。」又說：「因此，從心識中可以成就意義，但從意義中無論如何也不能成就。因為沒有成就它，意義本身就沒有完全成就。」又說：「對於不是自我認識的那些方面，由於沒有見到一切事物，因此，對於說心識不是現量的人，已經作了回答。」

駁斥毀滅的劫：當瓶子破碎時，瓶子的本體、顯現和劫這三者是一體還是他異？如果是他異，那麼顯現本身就應該不是劫，因為不是劫的本體。如果是一體，那麼瓶子的本體也應該滅盡，因為與滅盡的顯現是一體的，就像顯現一樣。如果顯現滅盡而本體不滅盡，那麼顯現和本體就會變成他異，因為是相違的法，就像冷觸和熱觸一樣。

不能通過知識解脫：僅僅知道那二十五個自性也不能成為解脫的方法，因為不是所知的事實，就像顯現一樣。知道那二十五個自性的人也不能通過自性解脫，因為不是知道所知的事實，就像知道顯現一樣。通過這種方式，認為自心是佛陀的觀點也被駁斥了。

在這裡，無論顯現什麼迷惑的現象，在意義上都沒有清凈與不清凈，因此確定了清凈平等，遠離戲論。

現在講述勝論派的宗義：勝論派通過六種所知的事物來成就解脫，但這不是正確的。外道勝論派將一切所知的事物確定為六種句義，並認為由此可以解脫，但這不是正確的意義，因為進入了顛倒的方面。

在這裡，通過樹立和駁斥他們的論典宗義來了解。首先是：吃稻米的碎屑，修行自在而獲得成就的那些外道，認為食屑者是導師，自在是神，並追隨他所宣說的論典《寂靜經》等，可以分為：自在派、貓頭鷹派、貓頭鷹幼崽派、勝論派、有知者派。其中自在

【英語翻譯】 This is highly unreasonable. As it says in the Pramāṇavārttika: "The mind of oneself and the mind of others, completely severing, their essence will become one. The knowledge of meaning transcends examples, etc., without separation, and is not a sign of existence." And: "Therefore, from the mind, meaning can be accomplished, but from meaning, it cannot be accomplished in any way. Because without accomplishing it, meaning itself is not completely accomplished." And: "For those aspects that are not self-awareness, because all things are not seen, therefore, for those who say that mind is not manifest, an answer has been given."

Refuting the kalpa of destruction: When a pot breaks, are the essence, manifestation, and kalpa of the pot one or different? If they are different, then the manifestation itself should not be the kalpa, because it is not the essence of the kalpa. If they are one, then the essence of the pot should also be destroyed, because it is one with the destroyed manifestation, just like the manifestation. If the manifestation is destroyed but the essence is not destroyed, then the manifestation and the essence will become different, because they are contradictory dharmas, just like hot touch and cold touch.

Not liberated by knowledge: Merely knowing those twenty-five tattvas is not a means of liberation, because it is not the reality of what is to be known, just like appearance. The person who knows those twenty-five tattvas is also not liberated by the tattvas, because it is not knowing the reality of what is to be known, just like knowing appearance. In this way, the view that one's own mind is the Buddha is also refuted.

Here, no matter what deluded phenomena appear, in reality there is no purity or impurity, therefore it is determined that purity is equal, free from elaboration.

Now, stating the tenets of the Vaiśeṣika school: The Vaiśeṣikas achieve liberation through the six knowable things, but this is not correct. The non-Buddhist Vaiśeṣikas determine all knowable things as six categories of meaning, and believe that liberation can be achieved through this, but this is not the correct meaning, because they have entered the path of inversion.

Here, understanding is achieved through establishing and refuting the tenets of their scriptures. The first is: Those non-Buddhists who say that they attain accomplishment by eating fragments of rice and practicing mastery, regard the fragment-eater as the teacher, and mastery as the deity, and follow the scriptures taught by them, such as the Śāntisūtra, can be divided into: the Masters, the Owl School, the Owlet School, the Vaiśeṣika School, and the Intelligent School. Among them, the Master

============================================================

==================== 第 28 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཕྱུག་ལྷར་འཛིན་པས་དབང་ཕྱུག་པའོ། །འུག་པ་ལྷར་འཛིན་པས་འུག་ཕྲུག་གམ་འུག་པ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཟེག་ཟན་གྱིས་དབང་ཕྱུག་བསྒྲུབས་པའི་རྡོའི་ཕོ་མཚན་གྱི་སྟེང་དུ་འུག་པ་བབས་པ་ལ། དབང་ཕྱུག་ཏུ་བཟུང་ནས་རྫས་ཡོད་དམ་དྲིས་པས། མགོ་ཕྱོགས་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གི་མཐར་འཕུར་བས་དེ་སྐད་གྲགས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཁས་ལེན་པས་བྱེ་བྲག་པའོ། །རིག་པ་ཁས་ལེན་པས་རིག་པ་ཅན་ནོ། །འདིར་དེའི་གཞུང་གིས། བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་ཡིན་པ། དེ་མཆོད་པས་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་པ། ཤེས་བྱ་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཏུ་ངེས་པ། དེ་ཤེས་པས་ཐར་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལའང་དབང་ཕྱུག་གི་མཚན་ཉིད། ཡོན་ཏན། སྒྲུབ་བྱེད་གསུམ་ལས། མཚན་ཉིད་ནི་ལྔ་ལྡན་ཏེ། རྟག་པ་ཡིན་པ། གཅིག་པུ་ཡིན་པ། ལས་རྣམས་བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་གཡོ་བས་བྱེད་པ། ལྷའི་འགྲོ་བས་བསྡུས་པ། གཙང་ཞིང་མཆོད་པར་འོས་པའོ། །རྟག་པ་ནི། ཐོག་མ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་ཡོད་པས་སྐྱེ་འཆི་མེད་པའོ། །གཅིག་པུ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་དབང་ཕྱུག་གཅིག་ལས་མེད་པའོ། །ལས་གཡོ་བས་བྱེད་པ་ནི། བཅིངས་ཐར་དང་། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་སྟོངས་པ་ན་དབང་ཕྱུག་གིས་འཇིག་རྟེན་སྤྲུལ་པར་འདོད་པའི་བློ་བསྐྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་རླུང་གིས་རྡུལ་རྣམས་བསགས་ནས། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ཆུ་དང་། མེའི་ཕུང་པོ་བརྩམ་མོ། །དེའི་ནང་དུ་ཚངས་པའི་སྒོ་ང་བརྩམ་མོ། །དེའི་ནང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མེས་པོ་ཚངས་པ་གདོང་བཞི་རལ་པ་ཅན་པདྨའི་ལྟེ་བ་ལ་བཞུགས་པ། རིག་བྱེད་བཞིའི་སྒྲ་འདོན་པ་ཞིག་བྱུང་བ་དེའི་ཁ་ནས་བྲམ་ཟེ། དཔུང་པ་ལས་རྒྱལ་རིགས། བརླ་ལས་རྗེའུ་རིགས། རྐང་མཐིལ་ལས་དམངས་རིགས་སྐྱེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ། བར་དུ་གནས་པ། ཐ་མ་འཇིག་པ། མཐར་སྟོངས་པ་རྣམས་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱེད་དོ། །ལྷས་བསྡུས་པ་ནི། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ན་གནས་པའོ། །གཙང་ཞིང་མཆོད་པར་འོས་པ་ནི། ཁྱི་ཤ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དགྱེས་ཤིང་། གཙང་མས་མཆོད་ན་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་སྐད་དུ་ཞི་བའི་རྒྱུད་ལས། གང་ཞིག་ཕྲ་ཞིང་གཅིག་པུ་སྐྱེ་གནས་འདུག །དེ་ཡིས་འདི་ཀུན་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་བྱས། །དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་མཆོག་ཡིན་ལྷ་མཆོད་བྱ། །ཡོན་ཏན་བྱེད་པ་ཞི་བ་རབ་ཏུ་ཐོབ། །ཅེས་པ་དང་། བ་ནི་བ་སྦྲ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཆུ་ཤེལ་ཆུ་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །བླག་ཤ་ཡལ་གའི་རྒྱུ་ཡིན་ལྟར། །དེ་ནི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་

【漢語翻譯】 由於將自在天奉為神，故稱自在天派。由於將貓頭鷹奉為神，故稱貓頭鷹子或貓頭鷹派。據說，供養者用食物供養自在天，貓頭鷹落在了自在天修成的石製男性生殖器上。詢問是否真實存在，貓頭鷹頭朝一方，繞六方飛行，因此得名。由於承認差別，故稱差別派。由於承認理智，故稱有理智派。此處，該派的論典認為：作者是自在天，供養他能獲得善趣，所知確定為六句義，瞭解它能獲得解脫。這四點中，第一點又包括自在天的體性、功德、論證三方面。體性有五種： 是常恒的，是唯一的，以先於行為的智慧之動搖而行事，為天眾所攝，是清凈且值得供養的。常恒是指：從開始到最後都存在，沒有生滅。唯一是指：世間只有一個自在天。以動搖而行事是指：束縛和解脫，形狀和顏色等等都是他所為。世間毀滅時，自在天生起想要幻化世間的念頭。那時，風聚集塵埃，形成風的壇城、水和火堆。其中形成梵天的卵。其中出現了一位世間一切眾生的祖先——梵天，他有四個面孔，有髮髻，坐在蓮花的中心，發出四吠陀的聲音。從他的口中生出婆羅門，從他的手臂生出剎帝利，從他的大腿生出吠舍，從他的腳底生出首陀羅。同樣，最初世界的形成，中間的存續，最後的毀滅，最終的空無，都是自在天所為。為天眾所攝是指：安住在樂變化天。清凈且值得供養是指：不喜狗肉等不潔之物，用清凈之物供養就能賜予成就。 如《寂靜續》中所說：「何者微小且唯一，生住於一處，彼造此一切，生滅皆由之，彼乃自在天，至尊當供養，功德行持者，寂靜極易得。」又如：「樹是森林的因，水晶是水的因，樹枝是樹幹的因，他是一切有情眾生的因。」

【英語翻譯】 Because they regard Ishvara as a god, they are called the Ishvaravadins. Because they regard the owl as a god, they are called the owl-child or the owl-ites. It is said that when an owl landed on the stone lingam (phallus) on which the alms-eater had accomplished Ishvara, they took it to be Ishvara and asked if it was real. It flew around the six directions, with its head pointing in one direction, and that is how it became famous. Because they accept particulars, they are called the Vaibhashikas. Because they accept knowledge, they are called the knowledgeable ones. Here, according to their tenets: The agent is Ishvara; by worshipping him, one obtains happiness; knowable things are determined as six meanings of words; by knowing them, one obtains liberation. Of these four, the first also includes Ishvara's characteristics, qualities, and proofs. The characteristics are fivefold: He is eternal, he is one, he acts by the movement of intelligence preceding actions, he is included in the realm of the gods, he is pure and worthy of worship. Eternal means: he exists from beginning to end, without birth or death. One means: there is only one Ishvara in the world. Acting by movement means: he does everything, including bondage and liberation, shapes and colors. When the world is destroyed, Ishvara generates the thought of wanting to emanate the world. At that time, the wind gathers the dust and creates the mandala of wind, water, and piles of fire. Within that, he creates the egg of Brahma. From within that emerges Brahma, the ancestor of all beings in the world, with four faces, matted hair, sitting in the center of a lotus, uttering the sounds of the four Vedas. From his mouth are born the Brahmins, from his arms the Kshatriyas, from his thighs the Vaishyas, and from the soles of his feet the Shudras. Similarly, the initial formation of the world, the intermediate existence, the final destruction, and the ultimate emptiness are all done by Ishvara. Included in the realm of the gods means: he dwells in Paranirmita-vasavartin. Pure and worthy of worship means: he does not like impure things like dog meat, and if worshipped with pure things, he grants accomplishments. As it says in the 'Shiva Tantra': 'Whoever is subtle and one, dwells in one place, he creates and destroys all this; he is Ishvara, the supreme one to be worshipped; the one who performs virtues easily obtains peace.' And: 'The tree is the cause of the forest, crystal is the cause of water, the branch is the cause of the trunk, he is the cause of all sentient beings.'

============================================================

==================== 第 29 段 ==================== 【原始藏文】 འབྱུང་ངོ་། །ཡོན་ཏན་ནི། ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དེ། ལག་པ་དག་དང་རྐང་པ་དང་། །མིག་དང་བཞིན་དང་ལུས་རྣམས་ཀྱིས། །མང་པོ་བྱེད་ཅིང་འཇིག་བྱེད་པ། །དེས་ན་ཕྲ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །མཁའ་ལ་རླུང་དང་ས་དང་ནི། །ཆུ་དང་མེ་དག་གནས་བྱེད་ཅིང་། །སྡུད་པ་དང་ནི་རྒྱས་བྱེད་པ། །དེས་ན་ཡང་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །འབྱུང་བ་ཀུན་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང་། །གནས་པ་དག་དང་རྒྱུ་བ་དང་། །གང་དང་གང་འདོད་དེ་བྱེད་པ། །དེས་ན་བདག་པོར་གྱུར་ཅེས་བྱ། །བདག་ལ་རག་ལས་རང་དབང་ཅན། །འགའ་ལའང་འཇིགས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཐམས་ཅད་དབང་དུ་འགྱུར་བས་ན། །དེ་ནི་དབང་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ། །ཡུལ་དང་བཟའ་བ་བཅའ་བ་དང་། །གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་གང་བསམས་པ། །ཡིད་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་མི་སྡོད་པ། །དེས་ན་གར་ཡང་ཕྱིན་ཅེས་བྱ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཆོད་གྱུར་ཅིང་། །འབྱུང་པོ་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པས་ན། །དེ་ནི་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཡིན། །སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པ་གསུམ། །དེ་དག་གང་ལ་གནས་གྱུར་ པ། །མིག་འབྱེད་ཙམ་གྱིས་བྱེད་འགྱུར་བ། །དེས་ན་འདོད་དགུར་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཐར་པའམ་ཡང་ན་ལྷ་ཡི་ལུས། །གང་དུ་བདག་ཉིད་འདོད་པ་དག །ཐམས་ཅད་འདོད་པས་ཐོབ་འགྱུར་བ། །དེས་ན་དགའ་མགུར་གནས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ནི། སྣོད་བཅུད་འདི་དག་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་ཏེ། རྒྱ་ཤུག་ལ་སོགས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་ངེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚེར་མ་རྣོ་བ་ལ་སོགས་ངེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། དབྱར་དགུན་གྱི་དུས་ཚིགས་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྡོད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། གཏོང་ལྡན་དབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དང་མྱོང་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་འབྲས་བདེན་ན་ཆོས་ལྡན་ཚེ་ཐུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྔ་མ་ལ་སྲོག་བཅད་པར་མི་རུང་སྟེ་བརྩེ་སེམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་འཐད་དེ་དེ་དག་གིས་སྲོག་མ་བཅད་པས་བརྩེ་སེམས་དང་ལྡན་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་ཚེ་ཐུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་ཅན་གང་ནོར་ལྡན་དང་། །གཞན་གྱིས་འཚེ་བྱས་དགེ་བ་ཅན། །ཆོས་མིན་ཅན་དགའ་མཐོང་བས་ལྷ། །དབང་ཕྱུག་ཡོད་པར་གསལ་བ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ནོར་ལྡན་ཚེ་ཐུང་དང་། །ངན་པར་སྤྱོད་རྣམས་ཚེ་རིང་དང་། །གཏོང་ལྡན་དབུལ་པོ་མཐོང་བས་ན། །དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་གསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དབང་ཕྱུག་མཆོད་པས་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་པ་ནི། སྐྱེ་དགུ་ རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བ་གཞན་མ་བྱས་པར་དབང་ཕྱུག་ཁོ་ན་ལ་ཕྱུགས་བསད་པའི་ཤ་ཁྲག་གིས་ལེགས་པར་མཆོད་ན་ལྷ་མིའི་གོ་འ

【漢語翻譯】 生起。功德是：微細等八種，手和腳，眼睛和臉以及身體等，做很多事和毀滅，因此稱為微細。在空中風和土以及，水和火等安住，聚集和增長，因此稱為輕。對一切生起有權，安住和行走等，想做什麼就做什麼，因此稱為成為主宰。依賴於自己，有自主權，對誰也沒有畏懼，因為一切都變為他的權力，因此稱為變為有權。地方和食物以及行為，以及其他心中所想的，隨著心走不停止，因此稱為無論哪裡都去。在三界中成為供養處，因為一切生靈都供養，因此是應供養處。勇氣、塵土和黑暗三種，這些在誰那裡安住，僅僅睜開眼睛就能做到，因此稱為具足一切所欲。解脫或者天神的身體，自己想在哪裡，一切都能通過慾望獲得，因此稱為安住在喜樂中。如是。能成立的原因是：這些器情世界是大自在天所造，因為像樟樹等有大小一定的尺寸，因為像荊棘尖銳等有一定，因為像冬夏的季節一定等安住和進入，因為像佈施者貧窮等做和感受不同。如果業果是真實的，那麼有法之人短命的人不應該先殺生，因為有慈悲心。對我們來說是合理的，因為他們沒有殺生，雖然有慈悲心，但是因為背對著自在天所以短命。執著者誰有財富，他人加害行善者，以見非正法者而喜悅，神是大自在天存在是明顯的。功德有財富短命，行為惡劣者長壽，以見佈施者貧窮，自在天所造是明顯的。如是。供養自在天獲得善趣是：眾生沒有做其他的善事，僅僅對自在天用宰殺牲畜的血肉好好供養就能獲得天人的果位。

【英語翻譯】 Arising. The qualities are: eight such as subtlety, hands and feet, eyes and face, and bodies, doing many things and destroying, therefore it is called subtle. In the sky, wind and earth, as well as water and fire, abide, gather and increase, therefore it is called light. Having power over all that arises, abiding and walking, doing whatever one wants, therefore it is called becoming the master. Relying on oneself, having autonomy, not fearing anyone, because everything becomes his power, therefore it is called becoming powerful. Places and food, as well as actions, and whatever else is thought of in the mind, following the mind without stopping, therefore it is called going anywhere. Being an object of offering in the three realms, because all beings offer, therefore it is the object of offering. Courage, dust, and darkness, these three, wherever they abide, can be done merely by opening the eyes, therefore it is called possessing all desires. Liberation or the body of a god, wherever one wants to be, everything can be obtained through desire, therefore it is called abiding in joy. Thus it is. The reason for establishing it is: these vessel and content worlds are made by Maheśvara, because things like camphor trees have a certain size, because things like thorns are sharp and certain, because things like the seasons of winter and summer are certain, abiding and entering, because things like givers being poor are different in doing and experiencing. If karmic results are true, then virtuous people with short lives should not kill living beings first, because they have compassion. It is reasonable for us, because they do not kill living beings, although they have compassion, but because they turn their backs on Maheśvara, they have short lives. Whoever is attached has wealth, others harm virtuous people, rejoicing in seeing those who are not righteous, it is clear that the god Maheśvara exists. Qualities include wealth and short life, those who act badly have long life, seeing givers being poor, it is clear that it is made by Maheśvara. Thus it is. Obtaining a good rebirth by worshiping Maheśvara is: if beings do not do other virtuous deeds, but only offer well to Maheśvara with the blood and flesh of slaughtered livestock, they can obtain the fruit of gods and humans.

============================================================

==================== 第 30 段 ==================== 【原始藏文】 ཕང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་མི་ཤེས་བདག་ཉིད་འདིའི། །བདེ་སྡུག་རང་དབང་ཡོད་མིན་ཏེ། །དབང་ཕྱུག་གིས་བཏང་མཐོ་རིས་སམ། །ངན་སོང་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་སྟེ། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་དང་སྤྱི། །བྱེ་བྲག་འདུ་བ་དྲུག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པས། དེ་སོ་སོར་བཤད་ན། རྫས་ནི་གཉིས་ལས། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའོ། །རྟག་པའི་རྫས་ལ་ལྔ་སྟེ། བདག་དང་། དུས་དང་། རྡུལ་དང་། ཕྱོགས་དང་། ནམ་མཁའ་འོ། །དེ་ཡང་བདག་ནི། རིག་པ་ཅན་པས། བེམ་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ལ། བདག་ལ་གནས་པའི་དོན་བློས་རིག་པ་ལས། བདག་གིས་རིག་པ་སྙམ་དུ་བྱུང་སྟེ། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་བདག་ཀྱང་ནི་འདིར་བདག་ཉིད། །འདོད་དང་སྡང་སོགས་ཡོན་ཏན་ཅན། །རྟེན་དང་ཀུན་འཇུག་ཟ་བ་པོ། །བདག་ཉིད་བེམ་པོའི་ངོ་བོར་འདོད། །ཅེས་པས་སོ། །དེས་ན་བདག་རྟག་ཀྱང་བློ་འགྱུར་ཞིང་ཡོན་ཏན་གྱི་དོན་བྱེད་པས། བདག་འཇིག་པ་དང་དངོས་མེད་དུ་མི་འགྱུར་བར་འདོད་དོ། །དུས་ནི་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟའི་གནས་སྐབས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་མ་སྐྱེས་པ་རྟག་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའོ། །རྡུལ་ནི་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྟེ། རིམ་བཞིན་དྲི་དང་རོ་དང་གཟུགས་ དང་རེག་བྱའི་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ནས་གཅིག་གི་བར་དུ་ལྡན་པ། ཕྲ་རབ་དེ་དག་རྟག་ཅིང་ཕན་ཚུན་མ་རེག་པར་འདུས་ནས་བྱ་བ་རྩོམ་ལ། མཐར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེར་བསྲེགས་པའམ་ཐོ་བས་བཅོམ་ཡང་རྡུལ་འཐོར་བ་ཙམ་ལས་གཞིག་པར་མི་ནུས་ལ། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཞིག་པའི་ཚེ་ནའང་རྡུལ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལ་ལོང་ལོང་པོར་གནས་པ་དག །རྩོམ་དུས་དབང་ཕྱུག་གིས་རིགས་མཐུན་རྣམས་བསྡུས་པས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་འབྱུང་བའོ། །ཕྱོགས་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་། མ་སྐྱེས་པ་རྟག་པ་བྱ་བ་མེད་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའོ། །ནམ་མཁའ་ནི། ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། གོ་འབྱེད་པ་དང་། སྒྲ་བསྐྱེད་པ་དང་། དངོས་པོའོ། །དེའི་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཕལ་ཆེ་བས་ཁས་ལེན་ཏོ། །མི་རྟག་པ་ནི། ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི་ཡན་ལག་ཅན་བཞི་སྟེ་དེ་ལྟར་དགུའོ། །ཡོན་ཏན་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སྟེ། གྲངས་དང་། བོངས་ཚད་དང་། འཕྲད་པ་དང་། ཕྱེ་བ་དང་། གཞན་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དྲུག་དང་། བདག་ལ་སྣང་བ་བཅུ་གསུམ་ནི། མིག་གི་བློ་དང་། རྣ་བའི་བློ་དང་། སྣའི་བློ་དང་། ལྕེའི་བློ་དང་། ལུས་ཀྱི་བློ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བ

【漢語翻譯】 是能夠獲得的。眾生不瞭解這個自性，苦樂並非自己能掌控，而是由自在天所安排，前往天界或墮入惡道。如是說。所知的一切是詞的六種意義，即：物、 गुण (梵文天城體)、 गुण (梵文羅馬擬音，guna，功德，性質)、 कर्म (梵文天城體)、 कर्म (梵文羅馬擬音，karma，業，行為)、 सामान्य (梵文天城體)、 सामान्य (梵文羅馬擬音，sāmānya，共性，一般)、 विशेष (梵文天城體)、 विशेष (梵文羅馬擬音，viśeṣa，特殊，差別)、 समवाय (梵文天城體)、 समवाय (梵文羅馬擬音，samavāya，結合，集合)這六者。如是說。分別解說它們：物分為兩種，即常與無常。常物有五種，即： आत्मन् (梵文天城體)、 आत्मन् (梵文羅馬擬音，ātman，我，自身)、 काल (梵文天城體)、 काल (梵文羅馬擬音，kāla，時間)、 परमाणु (梵文天城體)、 परमाणु (梵文羅馬擬音，paramāṇu，原子，極微)、 दिक् (梵文天城體)、 दिक् (梵文羅馬擬音，dik，方向，方位)、 आकाश (梵文天城體)、 आकाश (梵文羅馬擬音，ākāśa，虛空，空間)。其中，所謂我，是有知覺者，是物質的本體。由了知我所依之處，生起「我知」之念，猶如眼睛依靠看到事物而知曉看見一樣。此外，所謂我，即此處的自身，具有慾望和嗔恨等 गुण (梵文天城體)、 गुण (梵文羅馬擬音，guna，功德，性質)，是所依、一切所入、享用者，自身被認為是物質的本體。如是說。因此，雖然我是常，但心識會變化，並且能實現 गुण (梵文天城體)、 गुण (梵文羅馬擬音，guna，功德，性質)的作用，因此認為我不會壞滅，也不會變成無有。時間是遍及過去、未來、現在的狀態，是不生、常、作為物的存在。 परमाणु (梵文天城體)、 परमाणु (梵文羅馬擬音，paramāṇu，原子，極微)是地、水、火、風四者的極微，依次具有香、味、色、觸四種 गुण (梵文天城體)、 गुण (梵文羅馬擬音，guna，功德，性質)，乃至具有一種 गुण (梵文天城體)、 गुण (梵文羅馬擬音，guna，功德，性質)。這些極微是常，不互相接觸而聚合，從而開始活動。最終，即使所有事物被火焚燒或被錘擊碎，也只能使 परमाणु (梵文天城體)、 परमाणु (梵文羅馬擬音，paramāṇu，原子，極微)散開，而無法摧毀。即使在世界毀滅之時，這些 परमाणु (梵文天城體)、 परमाणु (梵文羅馬擬音，paramāṇu，原子，極微)也會空蕩蕩地存在於虛空中。在開始創造時，自在天將同類聚集，從而產生具有肢體的物，如身體等。方向是遍及東方等所有部分的，是不生、常、無作用、作為物的存在。虛空具有五種性質，即：遍及、常、能開顯、產生聲音、是物。其中前三種性質，大多數人都承認。無常的是地、水、火、風的肢體四者，因此總共有九種。 गुण (梵文天城體)、 गुण (梵文羅馬擬音，guna，功德，性質)有二十四種，即：數、量、結合、分離、異、非異這六種，以及十三種在我身上顯現的，即：眼識、耳識、鼻識、舌識、身識、快樂、痛苦

【英語翻譯】 That is obtainable. Beings do not understand this self-nature; happiness and suffering are not under one's own control, but are arranged by the Isvara, going to the heavens or falling into evil destinies. Thus it is said. All that is knowable are the six meanings of words, namely: substance (dravya), quality (guna), action (karma), generality (sāmānya), particularity (viśeṣa), and inherence (samavāya). Thus it is said. Explaining them separately: Substance is of two kinds, namely: permanent and impermanent. Permanent substances are five, namely: self (ātman), time (kāla), atom (paramāṇu), direction (dik), and space (ākāśa). Among these, the self is that which has consciousness, is the essence of matter. From knowing the place where the self resides, the thought "I know" arises, just as the eyes rely on seeing things to know that they see. Furthermore, the self is also one's own self here, possessing qualities such as desire and hatred, being the support, the all-pervading, the enjoyer, and the self is considered to be the essence of matter. Thus it is said. Therefore, although the self is permanent, the mind changes and performs the function of qualities, so it is believed that the self will not perish or become non-existent. Time is that which pervades all states of past, future, and present, is unborn, permanent, and exists as a substance. Atoms are the smallest particles of earth, water, fire, and wind, possessing four qualities of smell, taste, color, and touch respectively, up to one quality. These atoms are permanent and gather without touching each other, thus beginning to act. Ultimately, even if all things are burned by fire or shattered by a hammer, only the atoms can be scattered, but they cannot be destroyed. Even when the world is destroyed, these atoms will remain floating in the sky. At the time of creation, the Isvara gathers those of the same kind, thus producing substances with limbs such as the body. Direction pervades all parts such as the east, is unborn, permanent, without action, and exists as a substance. Space has five qualities, namely: pervasiveness, permanence, ability to reveal, production of sound, and being a substance. Among these, the first three qualities are mostly accepted. Impermanent are the four limbs of earth, water, fire, and wind, thus there are nine in total. Qualities are twenty-four, namely: number, quantity, conjunction, disjunction, otherness, non-otherness, these six, and thirteen that appear in the self, namely: eye-consciousness, ear-consciousness, nose-consciousness, tongue-consciousness, body-consciousness, pleasure, and pain.

============================================================

==================== 第 31 段 ==================== 【原始藏文】 སྔལ་དང་། འདོད་པ་དང་། སྡང་བ་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་དང་། འབད་རྩོལ་དང་། འདུ་བྱེད་པའི་ཤུགས་ སོ། །ཡུལ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་མེའི་ཡོན་ཏན། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དྲི་སའི་ཡོན་ཏན། རོ་ཆུའི་ཡོན་ཏན། རེག་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་ནོ། །སྒྲ་ནི་རྟག་ཏུ་ནམ་མཁའི་ཁྲོད་ན་གནས་པ་ལས། རླུང་རློན་པས་གཡོགས་པས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུས་ༀ་བརྗོད་དུས་རླུང་དེ་བསལ་ནས་ཐོས་ཤིང་། བཤོལ་ན་རླུང་ཤུལ་དུ་ནུབ་པས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ནི་ལྔ་སྟེ། བརྐྱང་བ་དང་། བསྐུམ་པ་དང་། འདེགས་པ་དང་། འཇོག་པ་དང་། འགྲོ་བའོ། །སྤྱི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱིའོ། །ཁྱབ་པའི་སྤྱི་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པས་ཁྱབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བར་གྱི་སྤྱི་དང་། སྤྱི་ཆུང་ངུ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བུམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པས་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་ཉིད་ཅེས་པས་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱི་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། གཅིག་པུའོ། །དཔེར་ན་བུམ་པས་རང་གི་བྱེ་བྲག་གསེར་བུམ་དང་། རྫ་བུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱབ་སྟེ། གསེར་བུམ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡོད་ན། བུམ་པ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་དེ་གསལ་བ་བྱེ་བྲག་པ་དེ་རྣམས་གྲུབ་ནས་མ་རླག་གི་བར་དུ་ཡོད་པས་སོ། །:ཁྱབ་ཅིང་རྟག་པ་དེས་ན་གཅིག་པུར་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཟེགས་ཟན་གྱི་སློབ་མ:བཻ་ལུ་ཀ་ནི་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ན་ཡོད་པར་འདོད་དེ། དབང་ ཕྱུག་ལ་ཆོས་ཅན་ལུས་ཡོད་པ་དང་། གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ནི་སྤྱི་ཡོད་དེ། ཁྱབ་བྱེད་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ལ། རིག་པ་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་བཻ་ཐར་ནི། གསལ་བ་མེད་པའི་བར་སྟོངས་ན་ཆོས་ཅན། སྤྱི་མེད་དེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ནི་གསལ་བ་རྣམས་མ་འདྲེས་པ་སྟེ་བུམ་པ་དང་ཀ་བ་བཞིན་ནོ། །འདུ་བ་ལ་ཐ་དད་དང་། ཐ་མི་དད་གཉིས་ལས། ཐ་དད་ནི་མགོ་ལ་རྭ་གཉིས་ལྟ་བུའོ། །ཐ་མི་དད་ཀྱི་འདུ་བ་ནི། དུང་ལ་དཀར་ཟླུམ་འདུ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ནི། དོན་དྲུག་པོ་ཤེས་ནས་བསྒོམས་ན་གྲོལ་ཏེ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་མོད་ཀྱི། །ཐ་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ཡིས། །མི་དེ་ཐ་མར་ཐར་པར་འགྱུར། །ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི། །ཐམས་ཅད་སྤངས་ན་དྲི་མེད་པའི། །ཡོངས་སུ་དག་པ་དེར་འགྲོ་སྟེ། །བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་ནོ། །བློ་སོགས་བདག་ནི་ཡོན་ཏ

【漢語翻譯】 憂慮、慾望、嗔恨、非法、正法、努力、以及造作的力量。 五境是：色是火的特性，聲是虛空的特性，香是地的特性，味是水的特性，觸是風的特性。 聲音恒常存在於虛空中，但因潮濕的空氣覆蓋而聽不見。當人唸誦嗡（藏文：ༀ，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）時，驅散了空氣就能聽見；停止唸誦時，聲音消逝在空氣中就聽不見了。業有五種：伸展、收縮、舉起、放下、行走。 共有兩種：遍和少分。遍的共性是指存在於一切所知事物中，因此稱為遍。第二種分為中間的共性和小的共性。第一種就像用「瓶子」這個詞來遍指所有的瓶子。第二種就像用「身體」這個詞來遍指所有的肢體。這些共性也具備三種特徵：遍、常、一。例如，瓶子遍及於它自己的差別，如金瓶和陶瓶等。無論哪裡有金瓶等，都有瓶子存在，因此是遍的。常是指那些顯現的差別，從成立到未壞滅之間一直存在。遍且常，因此也成立為一。對此，勝論派的追隨者吠盧迦認為，共性存在於沒有顯現的空隙中。自在天（大自在天）具有身體，在沒有顯現的空隙中存在著共性，因為它是遍及且常的。而理性的導師吠陀則說：在沒有顯現的空隙中，法，沒有共性，因為不能見到可顯現之物。差別是指那些不混合的顯現，如瓶子和柱子。結合分為相異和不相異兩種。相異就像頭上長了兩隻角。不相異的結合就像海螺具有白色和圓形。 通過知識獲得解脫是指：如果瞭解並禪修這六個意義，就能獲得解脫。輪迴雖然沒有開始，但並非沒有終結。通過了解它本身，這個人最終會獲得解脫。如果捨棄身體和意的一切分別念，就能到達無垢的完全清凈之處，就像木柴燃盡的火焰一樣。智慧等自性是功德。

【英語翻譯】 Worry, desire, hatred, non-righteousness, righteousness, effort, and the power of formation. The five objects are: form is the quality of fire, sound is the quality of space, smell is the quality of earth, taste is the quality of water, and touch is the quality of wind. Sound always exists in space, but it is not heard because it is covered by moist air. When a person recites Om (藏文：ༀ，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡), the air is dispelled and it is heard; when the recitation stops, the sound disappears into the air and is not heard. There are five actions: stretching, contracting, lifting, placing, and walking. There are two kinds of generality: pervasive and limited. Pervasive generality is that which exists in all knowable things, hence it is called pervasive. The second is divided into intermediate generality and small generality. The first is like the word "pot" pervading all pots. The second is like the word "body" pervading all limbs. These generalities also possess three characteristics: pervasiveness, permanence, and oneness. For example, a pot pervades its own distinctions, such as gold pots and clay pots. Wherever there are gold pots, etc., there is a pot, therefore it is pervasive. Permanence means that those distinct manifestations exist from their establishment until they are destroyed. Being pervasive and permanent, it is also established as one. To this, the follower of the Vaisheshika school, Vēluka, believes that generality exists in the space where there is no manifestation. The Lord (Maheśvara) has a body, and in the space where there is no manifestation, there is generality, because it is pervasive and permanent. But the rational teacher Vetha says: In the space where there is no manifestation, dharma, there is no generality, because the manifestable is not perceived. Distinction refers to those manifestations that are not mixed, such as a pot and a pillar. Combination is divided into different and non-different. Different is like having two horns on the head. Non-different combination is like a conch shell having white and roundness. Liberation through knowledge means that if one understands and meditates on these six meanings, one can attain liberation. Although samsara has no beginning, it is not without end. By knowing it itself, that person will ultimately attain liberation. If all the discriminations of body and mind are abandoned, one will go to the stainless, completely pure place, like a fire that has consumed its fuel. Intelligence and other natures are qualities.

============================================================

==================== 第 32 段 ==================== 【原始藏文】 ན་ཅན། །དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཡིད་ལ་བདག་ཅེས་གནས་པ་ནི། །བྱེ་བྲག་པ་ཡིས་བཅད་པར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན། བདག་དེ་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་དུ་མ་མིན། །གཅིག་མིན་ཕྲ་མིན་ཆེན་པོ་མིན། །འདི་ནི་རྟག་མིན་མི་རྟག་མིན། །བདག་མིན་གཞན་མིན་མིན་དེ་ཉིད། །ཅེས་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ། ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་ཚད་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པ་འགལ་ཏེ། རྟགས་དེ་དག་ལ་དབང་ཕྱུག་རྟག་པས་མ་བྱས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པས་བྱེད་པོར་མེད་ལ། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱེད་པར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཁེགས་སོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་དང་། རྫས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ལས་དང་། སྤྱི་བྱེ་བྲག་འདུ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པ་ཐུབ་པས་ལུང་བསྟན་པ་དེ་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲུལ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཚངས་དང་དབང་པོ་ཁྱབ་འཇུག་དང་། །དྲག་སོགས་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་མཛད་ནས། །འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཐུགས་རྗེའི་རང་བཞིན་ཅན་གར་མཛད། །ཅེས་པས་སོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་པོར་བརྟགས་པའི་དབང་ཕྱུག་བློས་བཀོད་པ་དེ་འགོག་པ་ལ་ཚུལ་ལྔ་སྟེ། རྟག་པ། གཅིག་པུ། བྱེད་པ་པོ། ལྷས་བསྡུས་པ། མཆོད་པར་འོས་པ་དགག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྟག་པར་མི་རུང་སྟེ་དོན་མི་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པུར་མི་རུང་སྟེ་ཡན་ལག་ཅན་དུ་མ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་དགག་པ་ལ་ ལྔ་སྟེ། རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་དང་། རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་དང་། ཅིག་ཆར་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་དང་། རང་དང་མཚུངས་པ་དང་། མཆོད་པ་དོན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི་དུ་བ་མེའི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མཐོང་གི། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱེད་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བས་ཁེགས་སོ། །རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་སོ་ཞེ་ནའང་། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་པ་ཉིད་དེ། དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཀྱང་བྱས་པར་ཐལ་ལ། འདོད་ན་མ་བྱས་པར་གསལ་ལོ། །དེས་ན་དབང་ཕྱུག་མ་བྱས་པས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ།

【漢語翻譯】 具諍者，從根本上拔除的瑜伽士，心中安住「我」者，被勝論派所破斥。如是。于解脫之時，此「我」遠離有無、常斷等一切邊，實有。如所愿：非有非無亦非二者，非一非微亦非大，此非常非無常，非我非他，彼即非。如是認為。

破斥彼有三：無成立，有損害，知識不能解脫。第一，以量決定的相，成立自在常有相違，因為那些相被自在常有未造所遍及。自在無常則永不存在，故無作者。自在所作，以顯現可能而未見之相遮破。有損害有五：破斥自在、物質、功德、業、總別和合。第一，世間現有之能仁所授記，非是破斥，因為是未來佛。化身之神亦非，如《菩提心釋》所說：梵天、帝釋、遍入天，以及猛者等，化現為形象，以調伏有情之方便，具大悲者作舞。如是。此處，遮止雖非一切之作者，然被認為作者之自在，乃是分別假立，有五種方式：常有、獨一、作者、天所攝、應供養，此乃破斥之方式。第一，不能常有，因為將成為無義。不能獨一，因為不能聚集有支分者。破斥作者有五：見從因生，將成恒常，將成同時，與自相同，供養無義。第一，見煙從火聚生，未見自在所作，故以從因生遮破。若謂從因生為自在所作，亦為顯現可能而未見所遮破。若自在為一切之作者，則自在亦當成所作，若許，則未作明顯。是故，自在未作，亦不能為一切之作者。

【英語翻譯】 Those who contend, yogis uprooted from the foundation, those who hold "self" in their minds, are refuted by the Vaisheshikas. Thus it is said. Moreover, in the state of liberation, this "self" is indeed free from all extremes of existence and non-existence, permanence and annihilation. As desired: It is neither existent nor non-existent, nor both; neither one nor subtle nor great; it is neither permanent nor impermanent; neither self nor other, it is that which is not. Thus it is believed.

To refute this, there are three points: the lack of proof, the presence of harm, and the inability to liberate through knowledge. Firstly, it is contradictory to establish the permanence of Ishvara (自在) through signs of definite measure, because those signs are pervaded by the fact that they are not made by the permanent Ishvara. The impermanent Ishvara never exists, so there is no agent. The actions of Ishvara are refuted by the sign of being apparent but unobserved. There are five harms: refuting Ishvara, substance, quality, action, and the combination of generalities and particulars. Firstly, the prophecy of the Thubpa (能仁，釋迦牟尼) who exists in the world is not a refutation, because it refers to the future Buddha. The emanated deities are also not a refutation, as stated in the Bodhicitta Commentary: "Brahma, Indra, Vishnu, and fierce ones, emanate into forms, and through the means of taming beings, the compassionate ones perform dances." Thus it is. Here, there are five ways to refute the fabricated Ishvara who is considered the agent even though he is not the agent of all: permanence, singularity, agency, being included among the gods, and being worthy of offerings. Firstly, it cannot be permanent because it would become meaningless. It cannot be singular because it cannot gather those with limbs. There are five ways to refute agency: seeing things arise from causes, the consequence of becoming constant, the consequence of becoming simultaneous, being the same as oneself, and the meaninglessness of offerings. Firstly, we see smoke arising from a collection of fire, but we do not see it being made by Ishvara, so it is refuted by arising from causes. Even if it is said that arising from causes is done by Ishvara, it is still refuted by being apparent but unobserved. If Ishvara is the agent of all, then Ishvara himself would also become something made, and if that is accepted, then it is clearly unmade. Therefore, even if Ishvara is unmade, he cannot be the agent of all.

============================================================

==================== 第 33 段 ==================== 【原始藏文】 །རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་ནི། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ་རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རྟག་པ་ལ་རེས་འགའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ལྷས། རྒྱུ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་མིན་ན། །འབྲས་བུའི་ཐོག་མ་ག་ལ་ཡོད། །རྟག་ཏུ་ཅི་ཕྱིར་བྱེད་མིན་ཏེ། །དེ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུ་རྟག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་རྟག་པའི་བྱ་བ་ལ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་རྟག་ཀྱང་རྐྱེན་རེས་འགའ་བ་ལ་འཕྲད་པས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་སྟེ། རྔ་རྟག་ཀྱང་བརྡུངས་པའི་རྐྱེན་རེས་འགའ་བ་ལས་སྒྲ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། རྔ་ལས་བརྡུང་དུས་ཀྱི་སྒྲ་རྒྱུན་ ཆགས་སུ་འབྱུང་གི །རྔ་རྟག་པ་མ་ཡིན་པས་དཔེ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། དོན་ཡང་མི་འཐད་དེ་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ན་འབྱུང་མ་འཕྲད་ན་མི་འབྱུང་བས་ཀྱང་རྟག་པ་ལས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེས་བྱས་མིན་གཞན་ཡོད་མིན་ན། །དེས་འདི་གང་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྔ་སྒྲ་དབྱུ་གུའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་ལྟོས་ན་ཚོགས་པ་ཉིད། །རྒྱུ་ཡིན་འགྱུར་གྱི་དབང་ཕྱུག་མིན། །ཚོགས་ན་མི་བསྐྱེད་དབང་མེད་ཅིང་། །དེ་མེད་པར་ནི་བསྐྱེད་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །རང་དང་མཚུངས་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་པར་རང་བྱུང་ན་སྣོད་བཅུད་ཀྱང་རང་བྱུང་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་པ་དོན་མེད་པ་ནི། ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་ན་མཆོད་མ་མཆོད་ཁྱད་མེད་དེ་གཉིས་ཀ་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་མཚུངས་པ་གྲུབ་སྟེ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་རབས་ལས། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་ན། །འོ་ན་སྤྲེའུ་དབང་ཕྱུག་གིས་བསད་པས། །ཁྱོད་ནི་བདག་ལ་ཅི་ཕྱིར་སེམས་མི་དགའ། །གཞན་གྱི་ཉེས་པའང་བདག་ལ་ཅི་ཕྱིར་བསྒོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ལྷས་བསྡུས་པའང་མི་འཐད་དེ། སྡུད་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་ཉིད་ཀྱང་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་འོས་སུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མཁྱེན་པ་དང་བརྩེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞིག་མཆོད་པར་འོས་ཀྱི། སྲོག་ལ་ཟ་ཞིང་མི་གཙང་བ་ལ་ ཁྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དགག་པའོ། །རྟག་པ་ལ། བདག་དང་། རྡུལ་དང་། དུས་དང་། ཕྱོགས་དང་། ནམ་མཁའ་དགག་པ་དང་ལྔ་ལས། བདག་གི་ངོ་བོ་འ

【漢語翻譯】 總是產生的過失是：一切外器內情總是產生，因為是從常法產生之故。周遍是有的，因為常法沒有偶爾性之故。寂天說：如果因沒有開始，那麼果怎麼會有開始？為什麼總是造作，因為它不依賴於他。如是說。又是，一切外器內情一時產生有錯，因為是從常法產生之故。周遍是有的，因為常法的行為和次第產生相違之故。如果說因是常法，但和偶爾的緣相遇而次第產生，比如鼓是常法，但從敲打的偶爾之緣而產生聲音一樣。如果這樣說，從鼓裡敲打時的聲音是連續產生的。因為鼓不是常法，所以比喻也不成立。意義也不合理，因為和緣相遇就產生，不相遇就不產生，所以也不是從常法次第產生。入行論中說：如果不是他所造，也沒有其他，那麼它會依賴於什麼？如是說。鼓聲依賴於鼓槌的緣，所以也遮破了自在天所造，因為那裡面說：如果依賴，那就是聚合，是因而不是自在天。聚合時不會產生，沒有自主，沒有它也不會產生。如是說。和自己相同是：如果自在天不是由其他所造而是自生的，那麼外器內情也同樣是自生的。供養無意義是：如果一切都是自在天所造，那麼供養不供養沒有差別，因為兩者都同樣是被自在天所造，成立相同之故。本生經中說：如果一切都是自在天所造，那麼猴子被自在天所殺，你為什麼對我心不悅？為什麼把別人的罪過也強加於我？如是說。天神聚集也不合理，因為聚集的天神本身也是顯現的，不可得之故。作為供養處也不合理，因為有智慧和慈悲的自性才適合供養，而吃生命和對不凈之物憤怒本身就遠離了慈悲之故。破斥實法有兩種：常法和無常法之破斥。常法有五種：我、微塵、時間和方位和虛空之破斥。其中我的體性是

【英語翻譯】 The fault of always arising is: all containers and contents always arise, because they arise from a permanent cause. The pervasion exists, because permanence has no contingency. As Shantideva said: If the cause has no beginning, then how can the effect have a beginning? Why does it always act, since it does not depend on anything else? So it is said. Also, it follows that all containers and contents arise simultaneously, because they arise from a permanent cause. The pervasion exists, because the action of permanence contradicts arising sequentially. If it is said that even though the cause is permanent, it arises sequentially by encountering occasional conditions, just as sound arises from the occasional condition of beating a permanent drum, then, the sound of beating the drum arises continuously. Since the drum is not permanent, the example is not established. The meaning is also not reasonable, because arising occurs when conditions are met, and does not occur when they are not met, so it is not a sequential arising from permanence. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: If it is not made by it, and there is nothing else, then what does it depend on? So it is said. The drum sound depends on the condition of the drumstick, so it also refutes the creation by Ishvara, because it says there: If it depends, then it is the aggregate itself, which is the cause and not Ishvara. When there is an aggregate, it does not produce, lacking power, and without it, it does not produce. So it is said. Being the same as oneself is: if Ishvara is self-arisen without being made by another, then the containers and contents are also equally self-arisen. Offering is meaningless is: if everything is made by Ishvara, then there is no difference between offering and not offering, because both are equally made by Ishvara, establishing sameness. As it says in the Jataka: If everything is made by Ishvara, then since the monkey was killed by Ishvara, why are you displeased with me? Why do you impose the faults of others on me? So it is said. Gathering by gods is also unreasonable, because the gathering god himself is also apparent and not found. It is also unreasonable to be worthy of offering, because only one with the nature of knowledge and love is worthy of offering, but eating life and being angry at impurity itself is devoid of love. There are two refutations of substance: the refutation of permanence and impermanence. In permanence, there are five: the refutation of self, atoms, time, direction, and space. Among these, the nature of self is

============================================================

==================== 第 34 段 ==================== 【原始藏文】 ོག་ཏུ་འགོག་ལ། བློས་བུམ་པ་མཐོང་བ་བདག་གིས་མཐོང་བར་མི་རིགས་ཏེ། བློ་དང་བདག་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་བ་མེད་ཀྱང་མཐོང་ན་བུམ་པས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོལ་དུས་བདག་དེ་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་དུའང་མེད་ན་བདག་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། འཇིག་རྟེན་གྲངས་ཅན་འུག་ཕྲུག་དང་། །གོས་མེད་བཅས་ལ་གལ་ཏེ་ཞིག །ཡོད་མེད་འདས་པར་སྨྲ་ན་དྲིས། །བསྟན་པ་འཆི་མེད་བདུད་རྩི་འདི། །ཆོས་ཀྱི་ཁུད་པ་ཡིན་ཞེས་གདའ། །ཞེས་པས། དབུ་མ་པ་ལས་གཞན་པས་གང་རུང་ཞིག་ཁས་ལེན་པས་ལྟ་བའི་གཟེབ་ཏུ་འཆིང་སྟེ། འདིས་ཀྱང་བདག་མེད་པར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། ཕྲད་པ་དང་བཅས་པའི་ཚེ་མི་རྟག་ལ་གྱེས་པའི་ཚེ་ཆ་མེད་པས་རྟག་པར་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་དོ། །རྡུལ་དེ་རྟག་ན་ལན་ཅིག་གྱེས་ནས་འདུར་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དུས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ། ཁྱད་པར། རྟག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྩོམ་བྱེད་དང་། ལྟོས་ས་དང་། རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། མཐུན་སྣང་ལ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དུས་ཀྱི་མཐའ་སྐད་ཅིག་མ་མ་གྲུབ་པས་དེ་མཐུད་པའི་ལོ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་སྔ་ཕྱི་ད་ལྟ་གསུམ་ལ་ལྟོས་ས་མ་གྲུབ་ན་རྟག་ཏུ་ཡང་ན་སྔའམ་འཕྱི་བར་འགྱུར་ལ། ལྟོས་ས་གྲུབ་ན་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་གསུམ་དུས་གཅིག་ལ་མི་ཚོགས་པ་དང་། སྔ་ཕྱིའི་ཚེ་ལྟོས་ས་ཡོད་དུས་ལྟོས་ཆོས་མེད་ལ། ལྟོས་ཆོས་ཡོད་དུས་ལྟོས་ས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བློས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཕར་བཤད་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་དུས་གསུམ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་འདས་ལ་ལྟོས་གྱུར་ན། །ད་ལྟ་བྱུང་དང་མ་འོངས་པ། །འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ན་མེད་འགྱུར་ན། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ནི། དབྱར་དང་སྟོན་ཡང་བློས་བཀོད་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ལ་མེད་དེ་སྣང་བ་རྣམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུའང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐད་ཅིག་དང་ཆ་ཤས་རང་བཞིན་མེད་པས་དོན་གྱི་དབྱར་སྟོན་ཁེགས་ལ། མིང་གི་དབྱར་སྟོན་ཡང་བཏགས་པ་ཡིན་པས་དགུན་ལ་དཔྱིད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གློ་བུར་དུ་བརྟགས་ནས་བཞག་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབྱར་ལྟ་བུ་དངོས་པོར་ཡོད་ན་རི་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དབྱར་དུ་མི་རུང་སྟེ། རི་མཐོང་དུས་དབྱར་མཐོ

【漢語翻譯】 也應該遮止。以意識見到瓶子，我不應該見到，因為意識和自我沒有關聯的緣故。即使沒有關聯也能見到，那麼瓶子也應能見到色法的緣故。解脫時，那個我無論存在、不存在、常、斷、一、多都不存在，那麼我應不成立的緣故。《寶鬘論》中說：「世間數論貓頭鷹，裸體等者若有損，說有無過請問彼，教法不死甘露此，是為正法之精要。」因此，除了中觀派以外的任何宗派，只要承認，就會被束縛在見解的盒子中，因為他們也不願意承認無我的緣故。微塵的自性是，聚合時是不常的，分離時是無分的，因此也無法安立為常。如果微塵是常，那麼一次分離后就不應再聚合，因為是常的緣故，如同虛空一般。遮止時間有三種：自性、差別、常性遮止。第一種有四點：作者、所依、非實物、在共同顯現中不存在。第一點是：時間的邊際剎那不成立，因此由它連線的年月等也被遮止的緣故。第二點是：如果時間的前後現在三者所依賴的處所不成立，那麼就恒常要麼是前要麼是后了。如果所依賴的處所成立，那麼過去未來現在三者不會聚集在一個時間，並且前後之時，所依賴的處所有時，所依賴的法不存在，所依賴的法有時，所依賴的處所不存在的緣故。因此，即使意識捏造而說，事物上也不存在三種時間，如《根本慧論》中說：「若待於過去，現在及未來，應於過去時，有現在未來，若過去時無，何能待過去。」正是如此。非實物是：春夏也是由意識安立的，事物上並不存在，因為在顯現的法中，既不是它本身也不是其他的緣故。因為剎那和部分自性不存在，所以意義上的春夏被遮止。名稱上的春夏也是假立的，因此冬天說成春天也沒有相違，因為是突然分別而安立的，所以是相同的緣故。如果夏天等在事物上存在，那麼山等本身不應是夏天，見到山時夏天

【英語翻譯】 It should also be prevented. If the consciousness sees the pot, I should not see it, because consciousness and self have no connection. Even if there is no connection, it should be seen, then the pot should also be able to see the form. At the time of liberation, that self, whether it exists, does not exist, is permanent, impermanent, one, or many, does not exist, then the self should not be established. The Garland of Gems says: "The world's number theory owl, Naked and so on, if there is damage, If you say there is no fault, please ask them, This teaching is the immortal nectar, This is the essence of the Dharma." Therefore, any sect other than the Madhyamaka school, as long as it admits, will be bound in the box of views, because they are also unwilling to admit the absence of self. The nature of dust is that when it is aggregated, it is impermanent, and when it is separated, it is indivisible, so it cannot be established as permanent. If the dust is permanent, then it should not be aggregated after one separation, because it is permanent, like space. There are three kinds of preventing time: nature, difference, and permanent prevention. The first has four points: author, dependence, non-substance, and non-existence in common appearance. The first point is: the edge of time, the moment, is not established, so the years and months connected by it are also prevented. The second point is: if the place on which the three of past, present, and future time depend is not established, then it will always be either before or after. If the place on which it depends is established, then the three of past, future, and present will not gather at one time, and at the time of before and after, when there is a place on which it depends, the Dharma on which it depends does not exist, and when there is a Dharma on which it depends, the place on which it depends does not exist. Therefore, even if consciousness fabricates and says, there are no three times on things, as the Root Wisdom Theory says: "If you wait for the past, the present and the future, should be in the past, there are present and future, if the past is not, how can you wait for the past." That's right. Non-substance is: spring and autumn are also established by consciousness, and do not exist on things, because in the manifested Dharma, it is neither itself nor other. Because the moment and the part of self-nature do not exist, the spring and autumn in meaning are prevented. The spring and autumn in name are also falsely established, so there is no contradiction in saying winter as spring, because it is suddenly distinguished and established, so it is the same. If summer and so on exist on things, then mountains and so on themselves should not be summer, seeing mountains in summer

============================================================

==================== 第 35 段 ==================== 【原始藏文】 ང་བར་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ དུ་གསལ་བ་མཐའ་དག་ལ་དེས་བསྒྲེས་པ་ན་དབྱར་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་ན། དབྱར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་རང་བཞིན་བློས་བཀོད་པ་ཙམ་ལས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །མཐུན་སྣང་དུ་མེད་པ་ནི། གླིང་འདིར་ཉིན་པར་ཡིན་དུས་གཞན་དུ་མཚན་མོར་འགྱུར་ལ། སྔ་དྲོ་ལ་སོགས་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཁྱད་པར་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དུས་གཅིག་པ། དུས་མཉམ་པ། དུས་རིང་ཐུང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུའི་དུས་གཅིག་པར་མི་རུང་སྟེ། སྣང་བ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་བུམ་སྣམ་མེད་ལ། སྣང་བའང་ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་མེད་པས་དུས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བུམ་སྣམ་དུས་མཉམ་པའང་མི་རུང་སྟེ། བུམ་པ་མཉམ་པ་སྣམ་བུ་ལ་ལྟོས་ཤིང་། སྣམ་བུ་མཉམ་པ་བུམ་པ་ལ་ལྟོས་པས་ན་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པས་མཐར་རང་ལ་རང་ལྟོས་སུ་འགྱུར་བས། གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དུས་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་པ་དངོས་པོ་ལ་གསལ་བ་རེ་རེ་ཞིང་བརྟགས་ན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པས་ཀྱང་ཁེགས་སོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་གང་ལྟོས་འགྲུབ། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ལྟོས་ནས་ནི། །ལྟོས་བྱ་གང་ཡིན་དེ་འགྲུབ་ན། །གང་ལ་ལྟོས་ནས་གང་ཞིག་འགྲུབ། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཞག་ལས་ལོ་གཅིག་དུས་རིང་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྩོམ་བྱེད་ཞག་མེད་ན་དེས་བཞག་པའི་ལོ་ མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལོ་ཡང་ཞག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཞག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་པས་ལོ་རིང་བར་མི་འགྲུབ་ལ། སྐད་ཅིག་མའང་ཆ་ཤས་མེད་པས་རྩོམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་འཕྲད་པ་མི་རུང་བས་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཐུད་པ་མེད་པས་རིང་ཐུང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་ནས་ལོ་ཟླ་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པར་རིང་ཐུང་དུ་ཞེན་པ་གཏི་མུག་ཉིད་དོ། །དུས་རྟག་པ་དགག་པ་ནི། རི་ཞིག་དུས་རིའི་དུས་ཞིག་ནས་མེད་པ་ལྟར། གསལ་བ་དངོས་པོ་རྣམས་དེ་དང་འདྲ་བས་རྟག་པའི་དུས་མེད་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དུས་མེད་དེ་མི་རྟག་པ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་། འདས་པའི་དུས་ཀྱང་འདས་པའི་དུས་ཀྱིས་སྟོངས་སོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་རྟག་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ། ཁྱད་པར། རྟག་པ་དགག་པའོ། །ངོ་བོ་ལ། ལྟོས་པ་དང་། རྫས་དང་། མཐུན་སྣང་ལ་མེད་པ་དང་གསུམ་ལས། ལྟོས་པ་དགག་པ་ནི། མི་མཇེད་འདི་བདེ་བ་ཅན་པའི་ཤར་ཡིན་ལ། མངོན་པར་དགའ་བའི་ནུབ་ཏུ་བཞག་དུས། ཤར་ཁོ་ན་ཡིན་ན་མངོན་

【漢語翻譯】 因為我沒有被廣泛知曉。同樣地，如果將所有顯現的事物都與此相比，那麼夏天等就不會成立。因此，夏天等事物的普遍自性，僅僅是心識的虛構，實際上並沒有成立。在共同顯現中不存在的是：在這個世間白天的時候，其他地方就變成了夜晚，早晨等等也是如此，這僅僅是在事物中不存在的。駁斥差別有三種：同時、等時、時間長短的駁斥。第一種是：瓶子和毯子不可能同時存在，因為沒有與該顯現不同的瓶子和毯子，而且顯現連一部分都沒有，因此在時間上是不可能的。第二種是：瓶子和毯子也不可能等時存在，因為瓶子的等時依賴於毯子，而毯子的等時依賴於瓶子，因此它們互相依賴，最終會變成自己依賴自己，這樣任何事物都不會成立，因為時間本身就不存在。如果對每個顯現的事物進行單獨分析，也會因為它們不是同一事物也不是其他事物而被駁斥。《根本慧論》中說：如果事物依賴而成立，那麼它也依賴於自身，如果依賴者成立，那麼依賴於什麼而成立？就像這樣。第三種是：一天不可能比一年時間長，因為如果沒有創造者的一天，那麼由它創造的一年就不存在，而且一年也是一天的延續，而一天也只是剎那，因此一年不可能長。而且剎那也沒有部分，因此不可能被創造，因為沒有部分的事物不可能相遇，因此連續性不成立，因為沒有連線，長短就不成立。從剎那到年月劫等等，執著于長短只是愚癡。駁斥常時是：就像山在山的時間消失後就不存在一樣，顯現的事物與此相同，因此沒有常時的時間，沒有事物就沒有時間，因為不常是相反的。經中也說：過去的時間也被過去的時間所空。就像這樣。駁斥常方有三種：本體、差別、常恒的駁斥。本體有三種：依賴、實體、在共同顯現中不存在。依賴的駁斥是：這個娑婆世界是極樂世界的東方，如果被認為是現喜世界的西方，如果僅僅是東方，那麼現

【英語翻譯】 Because I am not widely known. Similarly, if all manifest things are compared to this, then summer and so on will not be established. Therefore, the universal nature of things like summer is merely a mental construct and is not actually established. What is not present in common appearance is: when it is daytime in this world, other places become night, and so on, which is simply not present in things. There are three refutations of difference: simultaneous, synchronous, and refutation of long and short durations. The first is: a pot and a blanket cannot exist simultaneously, because there is no pot and blanket that are different from that appearance, and the appearance does not even have a part, so it is impossible in time. The second is: a pot and a blanket cannot exist synchronously either, because the synchronicity of the pot depends on the blanket, and the synchronicity of the blanket depends on the pot, so they depend on each other, and eventually it will become self-dependent on itself, so nothing will be established, because time itself does not exist. If each manifest thing is analyzed separately, it will also be refuted because they are neither the same thing nor other things. The Root Wisdom Treatise says: If a thing is established by dependence, then it also depends on itself, if the dependent is established, then what does it depend on to be established? Like this. The third is: one day cannot be longer than one year, because if there is no creator day, then the year created by it does not exist, and a year is also a continuation of days, and a day is just a moment, so a year cannot be long. And a moment also has no parts, so it cannot be created, because things without parts cannot meet, so continuity is not established, because there is no connection, long and short are not established. From a moment to years, months, kalpas, etc., clinging to long and short is just ignorance. The refutation of constant time is: just as a mountain ceases to exist after the time of the mountain has passed, manifest things are the same as this, so there is no constant time, and there is no time without things, because impermanence is the opposite. The sutra also says: the past time is also empty by the past time. Like this. There are three refutations of constant direction: essence, difference, and refutation of permanence. There are three aspects to essence: dependence, substance, and non-existence in common appearance. The refutation of dependence is: this Saha world is the east of Sukhavati, if it is considered the west of Abhirati, if it is only the east, then Abhirati

============================================================

==================== 第 36 段 ==================== 【原始藏文】 དགའི་ཡང་ཤར་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་བཅུ་པོ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་བློས་བཀོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་མེད་དེ། རྩ་ཤེ་ལས། དངོས་པོ་ལྟོས་གྲུབ་གང་ཡིན་པ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟར་ལྟོས། །ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ལྟོས་ཤེ་ན། །དེ་ནི་ལྟོས་པར་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྫས་སུ་ མ་གྲུབ་པ་ནི། མི་མཇེད་ཉིད་ཤར་ལ་སོགས་པར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་སྣང་ལ་མེད་པ་ནི། འཛམ་བུ་གླིང་པ་ལ་ཤར་དུ་སྣང་བ་ཉིད། སྒྲ་མི་སྙན་པ་ལ་ནུབ་ཏུ་སྣང་བ་དང་། སྟེང་འགྲོ་རྣམས་ལ་ཐུར་དུ་སྣང་བ་ཉིད་སྤྱི་བོ་ཚུགས་པ་ལ་གྱེན་དུ་སྣང་ལ། སྣྲེལ་ཞི་བ་ལ་འཕྲེད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུ། མཚམས་བཞི། ཕྱོགས་བཟང་ངན་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་ཤར་དེ་གཅིག་ཡིན་པས་དེས་ཁྱབ་དུས་ཤར་དེ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། རི་དང་རྡོ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་དབྱེར་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤར་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ནས་ནུབ་ཏུ་འགྱུར་བས་གཅིག་ཏུ་བཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚམས་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཤར་ལྷོ་ལྟ་བུ་ལ། ཤར་དང་ལྷོ་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། ཕྲད་ན་མཚམས་ཀྱི་གོ་མེད་པས་མཚམས་མི་རུང་ལ། མ་ཕྲད་ན་མཚམས་དང་ཤར་ལྷོ་གཉིས་ཀྱི་ཟུར་ལ་བར་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ནི་དེར་ཡང་མཚམས་གཞན་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། བར་མེད་ན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་བཟང་ངན་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཤར་ན་ཕྱོགས་ངན་དུས་ནུབ་ན་མེད་པ་མི་རུང་སྟེ། མི་མཇེད་རིལ་པོ་མངོན་དགའི་ནུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཤར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་གནས་གཅིག་ལ་ལྟོས་པ་དེའི་ཤར་ངན་པ་ལྟ་བུའང་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲན་ དང་དུས་ཀྱི་རིག་པས་རང་དང་ཤར་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཕྱོགས་ངན་པ་དེ་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ལ་ངན་ནམ་གཅིག་ལ་ངན། དང་པོ་ལྟར་ན་བདེ་བ་ཅན་པའི་ཤར་ཡིན་པས་བཟང་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་བཟང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ལོ་འཕོས་ཀྱང་ངན་པ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་ན་ཕྱོགས་ངན་མེད་དེ་གཞི་མེད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁམས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཕྱོགས་རྟག་པ་མ་གྲུབ་པ་ནི། དངོས་པོ་ཞིག་པའམ་གོ་འཕོ་བ་ན་དེའི་ཤར་ལ་སོགས་པའང་སྔ་མ་ལས་འགྱུར་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་མེད་རྐྱང་པ་ལ་ནི་རང་སྟོབས་ཀྱི་ཆ་མེད་པས་ཕྱོགས་སུ་གདགས་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའ་མ་གྲུབ་

【漢語翻譯】 因為執著于喜悅也是東方的緣故。因此，十方在虛妄分別心的造作中也是不存在的。如《中觀根本慧論》所說：事物是相互依存而成立的，如果它本身不成立，又如何依存呢？如果說它是成立之後才依存的，那它就不是依存的了。就像這樣。實體不成立，是因為娑婆世界本身在東方等地並非絕對成立而被排除的。在共同顯現中不存在，是因為對於贍部洲的人來說顯現為東方，對於聽覺不悅者來說顯現為西方，對於飛行者來說顯現為下方，對於頭頂豎立者來說顯現為上方，對於懶惰者來說顯現為橫向的緣故。破斥差別有三種：十方、四隅、方位好壞不成立。第一，十方的東方是唯一的，如果它普遍存在，那麼東方就不可能是唯一的，因為山、石頭、樹木等眾多事物無差別地存在著。而且，東方本身也會從其他地方變為西方，因此無法確定它為唯一的。四隅不成立，比如東北方，東方和北方是相接還是不相接？如果相接，就沒有隅的意義，因此隅是不成立的。如果不相接，那麼隅和東方、北方之間有間隔還是沒有間隔？如果有間隔，那麼那裡也會有其他的隅。如果沒有間隔，就會變成一體。方位好壞不成立，如果在東方是壞的方位，那麼在西方就不可能不存在，因為整個娑婆世界是極樂世界的西方，也是極樂世界的東方。依靠自己的一個位置，比如那個位置的東方是壞的，這也是不成立的，因為微塵和時間的概念中，自身和東方都不成立。而且，那個壞的方位對於所有的人來說都是壞的，還是對於某個人來說是壞的？如果像第一種情況那樣，因為是極樂世界的東方，所以是好的，那麼在這裡也會變成好的。如果像第二種情況那樣，即使過了很多年，也不會出現壞的情況。如果這樣理解，就沒有壞的方位，因為知道它是沒有基礎的。如《般若經》所說：東方之界為空性，東方之界為空性等等。方位恒常不成立，是因為事物壞滅或者位置改變時，它的東方等也會從之前的狀態發生改變。而且，對於純粹的無實物來說，因為沒有自主的能力，所以沒有可以安立為方位的依據。虛空不成立

【英語翻譯】 Because attachment to joy is also the reason for the east. Therefore, the ten directions are also non-existent in the objects fabricated by deluded minds. As stated in the Root Wisdom: "Whatever is established in dependence, if that is not established, how can it depend? If it is established and then depends, then it is not dependent." Just like that. Substance is not established, because the Saha world itself is not absolutely established in the east and so on, and is therefore excluded. Non-existence in common appearance is because it appears as east to the people of Jambudvipa, appears as west to those who dislike sound, appears as below to those who fly above, appears as above to those who stand upright, and appears as horizontal to those who are lazy. There are three refutations of distinctions: the ten directions, the four intermediate directions, and the non-establishment of good and bad directions. First, the east of the ten directions is one, and if it is universally present, then the east cannot be one, because mountains, stones, trees, and other numerous things exist without distinction. Moreover, the east itself will change from other places to the west, so it cannot be determined as one. The intermediate directions are not established, such as the northeast, are the east and north connected or not connected? If connected, there is no meaning of intermediate direction, so the intermediate direction is not established. If not connected, is there a gap between the intermediate direction and the east and north, or is there no gap? If there is a gap, then there will be other intermediate directions there. If there is no gap, it will become one. The good and bad directions are not established, if it is a bad direction in the east, then it cannot be non-existent in the west, because the entire Saha world is the west of Sukhavati, and it is also the east of Sukhavati. Relying on one's own position, such as the east of that position being bad, this is also not established, because in the concept of particles and time, both oneself and the east are not established. Moreover, is that bad direction bad for all people, or is it bad for someone? If it is like the first case, because it is the east of Sukhavati, so it is good, then it will also become good here. If it is like the second case, even after many years, bad things will not happen. If you understand it this way, there is no bad direction, because you know it has no basis. As the Prajnaparamita Sutra says: The realm of the east is empty, the realm of the east is empty, and so on. The permanence of direction is not established, because when things are destroyed or positions change, their east and so on will also change from the previous state. Moreover, for purely non-existent things, because there is no autonomous ability, there is no basis for establishing directions. Space is not established

============================================================

==================== 第 37 段 ==================== 【原始藏文】 པ་ནི། དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་ནམ་མཁའ་འོ་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། ཐ་སྙད་དུའང་ནམ་མཁའ་མེད་དེ། བར་གྱི་སྐྱ་བོ་ནི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། ནག་པོ་ནི་མུན་པ་ཡིན་པས་སུ་ལའང་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་སྣང་ལ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཟད་དོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་ཙམ་ཕྱིར། །ནམ་མཁའ་ཡང་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །ཞེས་སོ། །ནམ་མཁའ་མཐོང་བར་རྟོག་པ་དེ་ནི་རྨོངས་པར་བཤད་དེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ནམ་མཁའ་ལེགས་པར་རྟག་གོ་ཞེས། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་ རྟོག །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ། །འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་དོན་མ་མཐོང་། །ཞེས་པ་དང་། སྡུད་པ་ལས། ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་དོན་འདི་བརྟག་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །མཐོང་བ་དཔེ་གཞན་གྱིས་ནི་བསྙད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །ལྷོ་དང་། ནུབ་དང་། བྱང་དང་། སྟེང་དང་། འོག་དང་། ཕྱོགས་མཚམས་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །ནམ་མཁའ་ནི་ཟླུམ་པོ་མ་ཡིན། གྲུ་བཞི་མ་ཡིན། སྔོན་པོ་མ་ཡིན། སེར་པོ་མ་ཡིན། འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྐྱེ་བའམ་འགགས་པའམ་གནས་པའམ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ནམ་མཁའ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའང་མ་ཡིན། ཐོབ་པར་བྱ་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ནི་གཟུགས་དང་ལྡན་པའང་མ་ཡིན། གཟུགས་མེད་པའང་མ་ཡིན། ནམ་མཁའ་ནི་རྟག་པའང་མ་ཡིན། མི་རྟག་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ནི་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན། མུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ནི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མེད་ པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་པས། ཐེག་པ་ཡང་བློས་བཀོད་པ་ཙམ་ལས། དངོས་པོ་ལ་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མུ་སྟེགས་པ་དང་རྩོད་དུས་ནང་པའི་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་ཆེའོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པས་བཀག་རྗེས་སུ་ལུང་དྲངས་པས། སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་ཚད་མར་གུས་པས་ཁས་ལེན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །མི་རྟག་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡན་ལག་ཅན་མ་གྲུབ་པ་དང་། མི་རྟག་པར་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གླིང་ཡན་ལག་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། གངས་རི་ལྟ་བུ་ཡན་ལག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲན་ལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཡང

【漢語翻譯】 再者，對於任何事物都不成立的情況，只是假立為「虛空」之名。即使在名言中，也沒有虛空。中間的灰色是顯現，黑色是黑暗，因為對任何人來說，任何事物都不成立，所以只是將錯覺稱為虛空而已。《寶鬘論》中說：「因為沒有色法的實體，所以虛空也只是名稱而已。」認為見到虛空是愚癡的說法。《四百論》中說：「凡夫俗子認為虛空是常有的，智者們認為他們，世間人也沒有見到實義。」《攝頌》中說：「眾生口中常說見到虛空，虛空如何能見，應考察此義。如是見法，如來已說，見之比喻，其他不能說。」《般若經》中說：「虛空界中，沒有東方可指定，南方、西方、北方、上方、下方、方隅都不可指定。虛空不是圓的，不是方的，不是藍色的，不是黃色的，不是過去的，不是未來的，不是現在發生的。虛空沒有生、滅、住、變。虛空不是可以認識的，也不是可以獲得的。虛空不是有色的，也不是無色的。虛空不是常有的，也不是無常的。虛空不是顯現，也不是黑暗。說虛空為無量眾生開闢了空間，因為沒有眾生，所以應知沒有虛空。因為沒有虛空，所以應知沒有大乘。」因此，經中說大乘也只是分別念所安立，在實物上是沒有的。如果有人認為與外道辯論時，內道的教證不能作為成立的依據，那不是這樣的。因為在以理智遮破之後引用教證，所以有必要恭敬地承認一切智者的言教是可靠的。破斥無常分二：有支分不成立和無常不成立。第一，在成立洲是有支分時，像雪山這樣的事物，不是支分，因為它像微塵一樣不存在。無常也

【英語翻譯】 Furthermore, in the case where nothing whatsoever is established, it is merely labeled as "space." Even in conventional terms, there is no space. The gray in between is appearance, and the black is darkness. Since nothing is established for anyone, it is merely calling illusion "space." The Ratnavali states, "Because there is no entity of form, space is also just a name." To conceive of seeing space is said to be foolish. The Catuhsataka states, "Ordinary people think that space is permanent. The wise do not see the meaning of those, even worldly people." The Samgraha states, "Beings often say in words that they see space. How can space be seen? Examine this meaning. Thus, seeing the Dharma has also been taught by the Thus-Gone One. No other example can be given for seeing." The Mother Sutra states, "In the realm of space, there is no east direction to be designated. South, west, north, above, below, and intermediate directions are not to be designated. Space is not round, not square, not blue, not yellow, not past, not future, not presently occurring. Space has no birth, cessation, abiding, or change. Space is not to be known, nor is it to be attained. Space is neither with form nor without form. Space is neither permanent nor impermanent. Space is neither appearance nor darkness. To say that space opens up opportunities for limitless beings, since there are no beings, one should know that there is no space. Since there is no space, one should know that there is no Mahayana." Therefore, the sutra says that the Mahayana is also just a conceptual construct, and it is said that it does not exist in reality. If someone thinks that when debating with non-Buddhists, the Buddhist scriptures cannot be used as a basis for establishment, that is not the case. Because after refuting with reason, scriptures are cited, there is a need to respectfully acknowledge that the words of the all-knowing teacher are reliable. Refuting impermanence has two parts: the non-establishment of the part with limbs and the non-establishment of impermanence. First, in establishing that a continent has parts with limbs, something like a snow mountain is not a part with limbs, because it does not exist like dust particles. Impermanence also

============================================================

==================== 第 38 段 ==================== 【原始藏文】 ་མ་གྲུབ་སྟེ། དཔྱད་ན་གཅིག་དང་དུ་མའི་ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཤས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་རྟག་ལ་རགས་པ་མི་རྟག་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་རྟག་མི་རྟག་ཆ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་དགག་པ་ལ། གྲངས། བོངས་ཚོད། ཕྲད་པ། བྱེ་བ། གཞན། གཞན་མ་ཡིན་པ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དགག་པ་དང་བདུན་ལས། དང་པོ་ལ། ལྟོས་པ། རྫས། རྩོམ་བྱེད་མ་གྲུབ་པ་གསུམ་ལས། ལྟོས་པ་ནི། གཅིག་དང་དགུ་མང་བ་དང་ཉུང་བར་འཇོག་པ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། ལྟོས་ས་དང་། ལྟོས་ཆོས་མ་གྲུབ་པས་གྲངས་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྫས་མ་གྲུབ་པ་ནི། གཅིག་དང་བརྒྱ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཉིད་རེ་རེ་བ་ཡིན་པས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ལ། རེ་རེ་བའང་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པས་རྫས་མ་གྲུབ་བོ། །རྩོམ་བྱེད་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཁལ་གཅིག་གི་རྩོམ་བྱེད་བྲེ་གང་ནས་ཡིན་པ་ལ། བྲེ་གང་ཕུལ་དང་། ནས་འབྲུ་གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་བརྟགས་ན་ཞིག་པས་གྲངས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུམ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་མེད་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཅེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། ཀླུ་དབང་གིས། ཀུན་རྫོབ་ལས་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ། །དོན་དམ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ། །དོན་དམ་ལས་ཀྱང་ལོགས་ཤིག་ཏུ། །ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དུའང་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་བོ། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་དུ་རྟོག་གེ་བས་བརྟགས་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པའོ་ཞེས་འདོད་དེ། བྱིས་པ་དངོས་པོར་ཞེན་པ་རྣམས་ལ་སྐྲ་ཤད་དང་། ཆུ་ཟླ་ཉིད་བདེན་པར་ཞེན་ནས་རྫས་སུ་འདོད་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དུ་མིང་དོན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་ཞེན་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་ཡང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་རྣམས་ལ། རི་ལ་སོགས་པ་ཆུའི་ཟླ་བ་དང་སྐྲ་ཤད་ལྟར་མེད་ཀྱང་གསལ་བར་སྣང་གིས། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མིང་དོན་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །བོངས་ཚོད་དགག་པ་ལ་གསུམ་ལས། རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ནི། རི་འབུར་བྱེད་ཆེ་ཆུང་གི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་བས་ཆེ་བའི་ རི་ལ་ལྟོས་ནས་ཆུང་བས། ཆེ་བའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཉམས་སོ། །ཡང་ཆུང་བའི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཆུང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེ་ཆུང་མ་གྲུབ་པ་ནི། དངོས་པོ་གང་གིའང་རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ལས་ཆེ་ཆུང་མེད་པས་ཀྱང་ཆེ་ཆུང་དུ་མ་གྲུབ་ལ། ཆེ་ཆུང་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་། ཆེ་ཆུང་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་

【漢語翻譯】 因為如果分析，一和多的部分與有部分不成立。如果說微塵是常，粗大是非常，也不成立，因為一個事物不可能同時具有常與非常兩種屬性。破斥 गुण (梵文天城體，guṇa， गुण，功德)時，有數、量、結合、แยก (梵文天城體，byeka， भेद，差別)、異、非異、虛空的 गुण (梵文天城體，guṇa， गुण，功德)等七種。首先是數，有三種不成立：依賴、實物、作者。依賴是指一和九被認為是多和少，這是相互依賴的。由於依賴處和依賴法不成立，所以數也不成立。實物不成立是指，一和百等數本身是各自獨立的，因此不能成為一體。如果分析各自獨立，也不成立，因此實物不成立。作者不成立是指，一 খল (梵文天城體，khal， खारी，容器單位)的作者從一 བྲེ་ (容器單位)而來。如果將一 བྲེ་ (容器單位)分開，分析一粒麥子，就會發現它已經損壞，因此數不成立。《母經》中說：「如是之中沒有一」。即使說在世俗中有，也是不行的。龍王說：「從世俗中，不能 अलग (梵文天城體，alag， पृथक，分離)地看到勝義。從勝義中，也不能 अलग (梵文天城體，alag， पृथक，分離)地看到世俗。」因此，在世俗中，事物和非事物等也不成立。認為事物和非事物是被 λογική (希臘語，logikē， तर्क，推理)推理所推測的，這是一種錯誤。就像孩子執著於事物，執著于毛髮和水中的月亮是真實的，並認為它們是實物一樣。即使在世俗中，執著于徹底區分名和義，並執著于自我，但對於那些瞭解實相的人來說，山等雖然像水中的月亮和毛髮一樣不存在，但卻清晰地顯現。事物和非事物等顯現並非如此，因為用分別念虛構名義的宗派已經完全寂滅。破斥量有三種不成立：實物不成立是指，山的高低大小的實物不成立，因為與更大的山相比，它顯得很小，所以成立為大的實物就消失了。同樣，也不成立為小的實物，因為與小的相比，它顯得很大。大小不成立是指，任何事物的粗大都無法大於微塵，因此大小不成立。即使依賴於其他大小，大小也不能成為一體。

【英語翻譯】 It is not established because, upon analysis, the parts and the whole of one and many are not established. It is not established that atoms are permanent and gross matter is impermanent, because it is impossible for one thing to have both permanent and impermanent aspects at the same time. When refuting qualities (藏文：ཡོན་ཏན་，梵文天城體：guṇa，梵文羅馬擬音：guṇa，漢語字面意思：功德), there are seven: number, quantity, conjunction, distinction (藏文：བྱེ་བ།，梵文天城體：byeka，梵文羅馬擬音：bheda，漢語字面意思：差別), other, non-other, and the qualities of space. First, regarding number, there are three that are not established: dependence, substance, and agent. Dependence is when one and nine are considered many and few, which are mutually dependent. Since the place of dependence and the object of dependence are not established, number is not established. Substance is not established because numbers such as one and one hundred are each individual, so they cannot be one. Even each individual is not established upon analysis, so substance is not established. Agent is not established because the agent of one khari (藏文：ཁལ་，梵文天城體：khal，梵文羅馬擬音：khārī，漢語字面意思：容器單位) comes from one bre (藏文：བྲེ་，漢語字面意思：容器單位). If one bre (藏文：བྲེ་，漢語字面意思：容器單位) is divided and a single grain of barley is analyzed, it will be found to be broken, so number is not established. The Mother Sutra says, "In Suchness, there is no such thing as one." Even saying that it exists in convention is not permissible. The Naga Lord says: "From the conventional, one cannot separately perceive the ultimate. From the ultimate, one cannot separately perceive the conventional." Therefore, even in convention, things and non-things are not established. The assertion that things and non-things are conceived by logicians is a mistake. It is like children clinging to things, clinging to hair and the moon in water as real, and considering them to be substances. Even if in convention one clings to thoroughly distinguishing names and meanings and clings to self, for those who know reality, mountains and so on, although non-existent like the moon in water and hair, appear clearly. The appearance of things and non-things is not so, because the tenets of imputing names and meanings by mind are completely pacified. When refuting quantity, there are three that are not established: substance is not established because the substance of the height and size of a mountain is not established. Because it is small compared to a larger mountain, the establishment as a large substance is lost. Similarly, it is not established as a small substance, because it is large compared to a small one. Size is not established because the grossness of any thing cannot be larger than atoms, so size is not established. Even relying on other sizes, size cannot be one.

============================================================

==================== 第 39 段 ==================== 【原始藏文】 པ་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁབ་དང་། མདུང་ཡང་རིང་ཐུང་མེད་པ་ཉིད་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་ནོ། །མཉམ་པ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་སོ། །ཡུམ་ལས། གཟུགས་རྒྱ་ཆེན་པོར་མི་བགྱིད། ཆུང་བར་མི་བགྱིད། རགས་པར་མི་བགྱིད། ཕྲ་བར་མི་བགྱིད། ཅེས་སོ། །ཕྲད་པ་དགག་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྟག་མི་རྟག་ཕྲད་པར་མི་རུང་བ། རང་དང་གཞན་ཕྲད་པར་མི་རུང་བ། ཆ་ཡོད་ཆ་མེད་ཕྲད་པར་མི་རུང་བ། མཚམས་ཡོད་མེད་ཕྲད་པར་མི་རུང་བ། ཕྲད་ཟིན་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟག་པ་ཕྲད་པར་མི་རུང་བ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཕྲད་པའམ་ནམ་ཡང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཡང་ཕྲད་པར་མི་རུང་སྟེ། གཅིག་སྐྱེ་དུས་གཅིག་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་པ་ཕྲད་པར་མི་རུང་སྟེ། རྟག་མི་རྟག་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་དང་རང་ཕྲད་པར་མི་རུང་སྟེ་ཕྲད་བྱ་ཕྲད་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་མོ་ཡ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ཕྲད་བྱ་ཕྲད་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཕྲད་པ་ཡང་མེད་དེ། དུས་མི་མཉམ་པ་ལ་མི་རུང་སྟེ་གཅིག་ ཡོད་དུས་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་ཚོགས་པའི་ཕྲད་པ་མེད་དེ་རང་གཞན་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་མཉམ་པ་ཕྲད་པ་མེད་དེ་གཅིག་ལ་གཉིས་མེད་པས་སོ། །ཐ་དད་པ་ཕྲད་པ་མེད་དེ་དབྱར་གྱི་དྲོ་བ་དང་དགུན་གྱི་གྲང་རེག་བཞིན་ནོ། །རྩ་ཤེ་ལས། དེ་ཉིད་དེ་དང་ཕྲད་པ་མེད། །གཞན་དང་གཞན་ཡང་ཕྲད་མི་འགྱུར། །ཕྲད་བཞིན་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་། །ཕྲད་པ་པོ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆ་མེད་ཕྲད་པར་མི་རུང་སྟེ་ཆ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཕྲད་ན་ངོས་ཡོད་པས་ཆ་བཅས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཕྲད་པ་དང་ནི་ཆ་མེད་པ། །གལ་ཏེ་མཐོང་ན་བསྟན་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །ཆ་བཅས་ཀྱང་འཕྲད་པར་མི་རུང་སྟེ། ཕྱི་ལོགས་རྣམས་ཕྲད་པ་ན་ནང་མ་ཕྲད་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། རྡུལ་ཕྲན་རྡུལ་ཕྲན་ལ་འཇུག་མེད། །དེ་ནི་སྐབས་མེད་མཉམ་པ་ཡིན། །མ་ཞུགས་པ་ལ་འདྲེས་མེད་ཅིང་། །མ་འདྲེས་པ་ཡང་ཕྲད་པ་མེད། །ཅེས་ཏེ། བྲེ་གང་གི་གོར་བྲེ་གང་གི་ཆ་བཅས་མི་ཤོང་བས་ཕྲད་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ཤ་དང་གྲི་ཕྲད་དུས་མཚམས་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་མཚམས་དེ་གྲི་ཡིན་ནམ། ཤ་ཡིན་ནམ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་གྲི་དང་ཤའི་མཚམས་ན་གྲི་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཤས་གྲི་གཅོད་པར་ཐལ་ཤ་དང་གྲིའི་བར་ན་ཤ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ལྟར་ན་གྲི་དང

【漢語翻譯】 因為剛剛已經說過了。同樣地，針和矛也沒有長短，正如之前所說。不成立相等，是因為互相依賴的緣故。《般若經》中說：不要把色做成巨大的，不要做成微小的，不要做成粗大的，不要做成微細的。遮破相觸有五種：常與無常不能相觸，自己與他者不能相觸，有分與無分不能相觸，有間隙與無間隙不能相觸，以及沒有已經相觸的。第一種是：常法不能相觸，因為常時相觸或者永不相觸。無常法也不能相觸，因為一個生起時另一個就滅去了。集合也不能相觸，因為常與無常是相違的。第二種是：自己與自己不能相觸，因為沒有能觸與所觸二者，就像一隻手掌不能既是能觸又是所觸一樣。與他者相觸也是沒有的，因為時間不一致是不行的，因為一個存在時另一個就不存在。二者集合的相觸也是沒有的，因為自與他是相違的。時間相同也不能相觸，因為一個上沒有兩個。不同也不能相觸，就像夏天的溫暖和冬天的寒冷一樣。《中論》中說：彼與彼相觸，無有是處。他與他相觸，亦無有是處。正相觸之時，無有相觸者。能觸之作者，亦無有是處。第三種是：無分不能相觸，因為是無分的緣故，如果極微沒有分而相觸，就會因為有面而成為有分了。《入行論》中說：若有相觸及無分，愿君垂示此為何。有分也不能相觸，因為外面相觸時，裡面就完全沒有相觸了。正如其中所說：極微與極微，無有相入處，彼等無間隙，緊密相貼合，未入無和合，未和合無觸。就像一罐米的顆粒無法容納另一罐米的所有部分，所以無法相觸。第四種是：肉和刀相觸時，有間隙還是沒有間隙？如果有間隙，那間隙是刀嗎？是肉嗎？還是兩者都不是？如果是第一種情況，那麼刀和肉的間隙中就會有刀。如果是第二種情況，那麼肉就會切斷刀，因為肉和刀之間有肉。如果是第三種情況，那麼刀和

【英語翻譯】 Because it has just been said. Similarly, needles and spears also have no length, just as mentioned before. Equality is not established because of mutual dependence. In the Sutra, it says: Do not make form large, do not make it small, do not make it coarse, do not make it subtle. There are five refutations of contact: the permanent and impermanent cannot contact, self and other cannot contact, part and partless cannot contact, interval and non-interval cannot contact, and there is no already contacted. The first is: the permanent cannot contact, because it is either always in contact or never in contact. The impermanent also cannot contact, because when one arises, the other ceases. Assembly also cannot contact, because the permanent and impermanent are contradictory substances. The second is: self and self cannot contact, because there are no two of the toucher and the touched, just as one palm cannot be both the toucher and the touched. Contact with others is also not possible, because it is not possible for the times to be unequal, because when one exists, the other does not. The contact of the two assemblies is also not possible, because self and other are contradictory substances. Simultaneous contact is also not possible, because there are not two in one. Different things cannot contact, like the warmth of summer and the cold of winter. The Root Wisdom says: That itself does not contact that. Other and other also do not contact. The one touching and the touching, and the toucher also do not exist. The third is: the partless cannot contact, because it is partless, if the atom without parts contacts, it will become partful because it has a surface. The Bodhicaryavatara says: If there is contact and partlessness, please show what it is. The partful also cannot contact, because when the outside contacts, the inside is completely not contacted. As it says: Atoms do not enter atoms. They are equal without gaps. What has not entered is not mixed, and what is not mixed does not contact. Just as a container of rice cannot hold all the parts of another container of rice, so they cannot contact. The fourth is: when meat and a knife contact, is there an interval or not? If there is an interval, is that interval the knife? Is it the meat? Or is it neither? If it is the first case, then there will be a knife in the interval between the knife and the meat. If it is the second case, then the meat will cut the knife, because there is meat between the meat and the knife. If it is the third case, then the knife and

============================================================

==================== 第 40 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཤ་མ་ཕྲད་པར་ཐལ། མཚམས་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྲད་པ་ལ་བར་མེད་ན་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་མཚམས་གཞན་གྱིས་ཆོད་པས་ཕྲད་པར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གལ་ཏེ་དབང་དོན་བར་བཅས་ན། །དེ་དག་གང་དུ་འཕྲད་པར་འགྱུར། །བར་མེད་ན་ནི་གཅིག་ཉིད་དེ། །གང་ཞིག་གང་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། ཕྲད་ཟིན་ཕྲད་པར་མི་རུང་སྟེ། ཕྲད་པའི་བྱ་བ་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསམས་ན་གང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་ཐ་སྙད་ལ་ཞེན་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །བདེན་ཆུང་ལས། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ལ། །རིག་པས་བརྟགས་ན་འགའ་མི་རྙེད། །མ་རྙེད་པ་འདི་དོན་དམ་སྟེ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །མཐོང་ངོ་ཞེས་ནི་གང་སེམས་པ། །གཏི་མུག་གཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བྱེ་བ་དགག་པ་ནི། གང་ལས་བྱེ་བ་ཉིད་དང་པོར་མ་ཕྲད་པར་བྱེ་བ་མི་རུང་ལ། ཕྲད་པ་ཉིད་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱེ་ཟིན་བྱེ་མ་ཟིན་གཉིས་ལ་བྱེ་བ་མེད་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱེ་བཞིན་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གཅིག་པུ་ལ་བྱེ་བ་མེད་ལ་གཞན་ལའང་བྱེ་བ་མེད་དེ་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་པ་སྤྱིར་དགག་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་ཐ་སྙད་དུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་དུས་མི་མཉམ་པ་ གཞན་དུ་མི་རུང་སྟེ་གཅིག་རྩོམ་དུས་གཅིག་མེད་པས་ནམ་ཡང་ཐ་དད་པའི་གཞན་དུ་གཞག་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །ཕྱི་མ་གྲུབ་དུས་སྔ་མ་དྲན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་འཇོག་པའང་མི་འཐད་དེ་དྲན་པའི་སྣང་ཡུལ་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པས་སྔ་མ་གཞན་དངོས་སུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དྲན་པ་ཞེས་བྱ་འདས་པ་ཡི། །དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དུས:མཉམ་པ་གཞན་དུ་མི་རུང་སྟེ། ལྟོས་པ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཉིད་གཞན་དུ་བཞག་པའང་མི་རུང་སྟེ་གཉིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལ། ཐམས་ཅད་རེང་བུ་རེ་རེ་ལ་ནི་གཞན་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མེད་དེ། རྡུལ་དང་དུས་ཀྱི་བརྟག་པས་ལྟོས་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྟོས་མེད་དུ་གཞན་ཞེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་ན་མོ་གཤམ་བུའི་གྲོགས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཐལ་བས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད་དེ། ལྟོས་གཞི་གཞན་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་ལས་ཐ་དད་པ་དག་གཞན་མིན་མིན་ཏེ་ཀ་བུམ་བཞིན་ནོ། །རང་ཉིད་ཀྱང་དེ་མིན་ཏེ། རང་གཅིག་པ

【漢語翻譯】 不相遇，因為有其他的間隔。因此，如果相遇沒有間隔，那兩者會變成一體；如果有間隔，則會被其他間隔隔開，所以不能相遇。正如經中所說：如果感官和對境之間有間隔，它們會在哪裡相遇？如果沒有間隔，則是一體，什麼和什麼相遇？第五，已經相遇的不能再相遇，因為相遇的行為已經停止了。這樣思維一切法，就會明白沒有任何自性，從而轉變對名言的執著。在《小真實論》中說：如此顯現的事物，如果用智慧觀察，什麼也找不到。找不到的這個是勝義諦，是本來就存在的法性。認為「我看到了」的任何想法，都是被愚癡之眠所見。以上是破斥差別。從什麼中產生的差別，首先沒有相遇就不能有差別，而且相遇本身如前所述已經被破斥。對於已經差別和尚未差別二者來說，沒有差別，並且除此之外的差別也不可得。自己一個沒有差別，對其他也沒有差別，因為體性各異。破斥他者分為兩種：一般破斥自性和他者，以及在名言中破斥特殊者。第一種是不同時

【英語翻譯】 It does not meet because there is another interval. Therefore, if there is no interval in meeting, then the two will become one; if there is an interval, it will be separated by another interval, so it cannot meet. As it says in the scripture: If there is an interval between the senses and the objects, where will they meet? If there is no interval, then it is one, what meets with what? Fifth, what has already met cannot meet again, because the act of meeting has ceased. Thinking about all dharmas in this way, one will understand that there is no self-nature, thus transforming attachment to names. In the Sutra of Small Truth, it says: Objects that appear in this way, if examined with wisdom, nothing can be found. This which cannot be found is the ultimate truth, the dharma nature that has always existed. Any thought that thinks "I see" is seen by the sleep of ignorance. The above is the refutation of difference. The difference that arises from something, difference cannot occur without first meeting, and meeting itself has already been refuted as mentioned earlier. For both what has been differentiated and what has not been differentiated, there is no difference, and no other difference can be found. There is no difference in oneself alone, and there is no difference in others, because the entities are different. Refuting otherness is divided into two: generally refuting self-nature and otherness, and refuting specific others in name. The first is non-simultaneous

============================================================

==================== 第 41 段 ==================== 【原始藏文】 ུ་ལ་གཞན་ཡེ་ནས་མེད་ན་གཞན་མིན་ཞེས་གང་གིས་གདགས། གལ་ཏེ། བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་པུར་གྲུབ་ཀྱང་། ཀ་བ་སོགས་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་མིན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་བས་ན་འགལ་བའི་ ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར། འདི་དག་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མེད་དེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གཞན་ཉིད་གཞན་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཞན་མ་ཡིན་ལའང་ཡོད་མ་ཡིན། །གཞན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །གཞན་ནམ་དེ་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། སྐྱེས་བུས་ༀ་བརྗོད་དུས་ཐོས་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་སྒྲ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའི་སྒྲ་ཡིན། སྐྱེས་བུས་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་བུམ་པ་ཡང་ནམ་མཁའ་ནས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ནམ་མཁའ་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་དེའི་སྒྲ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་པ་ལ་བརྗོད་མི་བརྗོད་ཆ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནམ་མཁའ་ན་སྒྲ་ཡོད་ན་རྟག་ཏུ་ཐོས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ༀ་བརྗོད་དུས་དུང་སྒྲ་ལ་སོགས་ཀུན་དུས་མཉམ་དུ་ཐོས་པར་ཐལ་ཏེ། སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་བསལ་བར་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལྕེ་རྐན་ལས་སྒྲ་འབྱུང་བའང་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྐྱེན་ལས་དངོས་སུ་སྣང་བས་གྲུབ་ལ། འཁྲུལ་སྣང་དུ་སྣང་ཙམ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་གོ། །ཞེས་པས། དངོས་པོ་ལ་སྒྲ་དང་གཞན་ཡང་མ་གྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །ལས་དགག་པ་ནི། སྔ་ཆར་རྟག་མི་རྟག་ལ་འཕོ་བ་མི་རུང་བས་ཁེགས་སོ། །དེའང་ལྷས་བྱིན་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་འགྲོ་ན་ རྟག་པ་འགྲོའམ་མི་རྟག་པ་འགྲོ། རྟག་པ་ལ་འགྲོ་བ་མི་རུང་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགུལ་དུ་མི་རུང་བས་སོ། །རུང་ན་འགུལ་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉམས་སོ། །མི་རྟག་པ་ལའང་འགྲོ་བ་མེད་དེ། འགྲོ་བར་གཟོ་བ་ན་འགག་པར་སྐྱེས་པས་ཡུལ་གཞན་དུ་ནུར་ལོངས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་རྟག་པར་མི་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པས་རྒྱུན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་འཁོར་ཞེ་ན། །དེ་དག་རྟག་ན་མི་འཁོར་ཏེ། །མི་རྟག་ན་ཡང་འཁོར་མི་འགྱུར། །རེ་ཞིག་སོང་ལ་མི་འགྲོ་སྟེ། །མ་སོང་བ་ཡང་འགྲོ་མི་འགྱུར། །སོང་དང་མ་སོང་མ་གཏོགས་པ། །བགོམ་པ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སོང་ཟིན་ལ་འགྲོ་བ་མེད་དེ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་དེ། མ་འོངས་པའི་ཕྱིར་

【漢語翻譯】 如果完全沒有他者，又用什麼來安立非他呢？ 假設，瓶子僅僅以自己的體性成立，但如果認為依靠柱子等他者而成為非他，那麼，這樣一來，依靠它也會變成他者，因此會陷入具有相違品之過。 這些僅僅是假立，實際上並不存在，如《根本慧論》中說：「他性於他無，非他亦無他，他性既非有，他與彼何有？」。 虛空的性質的聲音也是不合理的，因為當人唸誦嗡（ༀ，梵文：ॐ，羅馬轉寫：oṃ，漢語字面意思：嗡）時，聽到的是人的聲音，這是顯而易見的，怎麼會是虛空的聲音呢？ 如果說是因為人唸誦的緣故，那麼瓶子也會變成從虛空中產生等等。而且，虛空本身尚未成立，因此它的聲音是不可能的。 恒常的事物沒有能說和不能說兩種情況。 如果虛空中有聲音，那麼應該總是能聽到。 唸誦嗡（ༀ，梵文：ॐ，羅馬轉寫：oṃ，漢語字面意思：嗡）時，應該同時聽到海螺聲等一切聲音，因為消除障礙的風沒有差別。 那麼，從舌頭和上顎發出聲音也是不合理的嗎？ 答：這是從因緣中真實顯現而成立的，僅僅是顯現為錯覺，是依緣而起的。 如《二諦論》中說：「如其所顯現，即是事物之自性，故不應於此作觀察」。 因此說，聲音和其他事物對於事物來說是不成立的。 駁斥業：先前已經駁斥了恒常和非恒常的事物不能移動。 比如，天授從東方走到西方，是恒常的事物走還是非恒常的事物走？ 恒常的事物不能走，因為它絲毫不能動。 如果能動，那麼因為動搖，恒常性就消失了。 非恒常的事物也不能走，因為在顯現為行走時，已經產生並滅亡，因此沒有移動到其他地方的可能性。 相續不能是恒常的，因為沒有與剎那相遇，因此相續不成立。 如《根本慧論》中說：「若謂眾緣轉，是事若常者，是則不應轉，若不常亦爾。已去則不轉，未去亦不轉，離已去未去，何有第三去？」。 也就是說，已經走過的地方不能走，因為它已經滅亡了。 沒有走過的地方也不能走，因為它還沒有到來

【英語翻譯】 If there is absolutely no other, then by what is 'non-other' established? If, assuming that a pot is established solely by its own nature, but it is considered 'non-other' in relation to a pillar etc., then in that case, relying on that, it would also become other, therefore it would fall into the fault of possessing contradictory qualities. These are merely imputations, and do not exist in reality. As it says in the Root Wisdom: "Otherness does not exist in another, nor does it exist in non-other. If otherness does not exist, then what other or that itself exists?". The sound of the quality of space is also not valid, because when a person utters Om（ༀ，Devanagari: ॐ，IAST: oṃ，Literal meaning: Om）, what is heard is clearly the sound of the person, so how could it be the sound of space? If it is said that it is because the person utters it, then a pot would also become something that arises from space, etc. Moreover, space itself is not established, so its sound is impossible. For what is permanent, there is no division of uttering and not uttering. If there were sound in space, then it would always be heard. When uttering Om（ༀ，Devanagari: ॐ，IAST: oṃ，Literal meaning: Om）, all sounds such as conch sounds etc. would have to be heard simultaneously, because there is no difference in clearing away the obstructing wind. Then, is it also unreasonable for sound to arise from the tongue and palate? Answer: That is established by appearing directly from conditions, and merely appearing as an illusion is interdependent. As it says in the Two Truths: "As it appears, so is the nature of things, therefore one should not investigate this". Therefore, it is said that sound and other things are not established for things. Refutation of action: The previous refutation of the impossibility of movement for permanent and impermanent things refutes it. For example, if Devadatta goes from east to west, does the permanent go or the impermanent go? The permanent cannot go, because it cannot move even slightly. If it could move, then because of moving, permanence would be lost. The impermanent also cannot go, because when it appears to be going, it has already arisen and ceased, so there is no possibility of moving to another place. Continuity cannot be permanent, because there is no encounter with the moment, so continuity is not established. As it says in the Root Wisdom: "If it is said that conditioned things move, if those things are permanent, then they should not move; if they are impermanent, it is also the same. What has gone does not move, what has not gone also does not move. Apart from what has gone and what has not gone, what third going is there?". That is to say, what has already gone cannot go, because it has ceased. What has not gone cannot go, because it has not yet come.

============================================================

==================== 第 42 段 ==================== 【原始藏文】 རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ད་ལྟ་བའི་གོམ་པ་འདོར་བཞིན་པ་དེའི་སྔ་ཆ་འདས། ཕྱི་ཆ་མ་སྐྱེས་པས་ད་ལྟ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མེད་དེ། འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་འགྲོ་བར་སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་སྐྱེ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། འགག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེད་ལ་སྣང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་སྙིང་ལས། ཨེ་མ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་སྐྱེ་བ་མེད། །ཨེ་མ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ གྱི་གསང་། །གནས་པ་མེད་ལ་ཐམས་ཅད་གནས། །གནས་པ་ཉིད་ན་གནས་པ་མེད། །ཨེ་མ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་། །འགྲོ་འོང་མེད་ལས་འགྲོ་དང་འོང་། །འགྲོ་འོང་ཉིད་ན་འགྲོ་འོང་མེད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ལུང་རིགས་ཀྱིས་འཁྲུལ་སྣང་གཞི་མེད་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཕྱལ་གྱིས་བཏང་བས་མེད་པ་གསལ་སྣང་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྱི་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱི་ཙམ་དགག་པ་དང་། ལུས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལའང་། གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་དུ་མི་རུང་བ་དང་། གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གསལ་བ་རེ་རེ་བ་ལས་ལོགས་སུ་སྤྱི་ཡོད་ན། སྣང་དུ་རུང་བ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། གསལ་བ་རེ་རེའི་སྟེང་ནའང་སྤྱི་འདི་ཡིན་ཞེས་པ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་སོ། །བར་གྱི་གསལ་བའི་སྤྱི་མེད་དེ། དེ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་གཅིག་གཞིར་བྱས་པ་ལ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་གསལ་བ་མེད་པས་ཀྱང་མི་རུང་ལ། གསལ་བའི་རྐྱེན་གསུམ་བུམ་པའི་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་ན་སྤྱི་དེ་དུ་མར་ཐལ་ཏེ། དུ་མ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། སྣོད་དུ་མ་དང་འབྲེལ་བའི་རྒྱ་ཤུག་བཞིན་ནོ། །དེའང་སྤྱི་དེ་འཇིག་པར་ཐལ་ཏེ། འཇིག་པའི་གསལ་བ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་འདུས་སུ་ཡང་ཐལ་ཏེ་སྤྱི་དེ་སོལ་བ་ ལ་ཁྱབ་པའི་ཆ་ནས་ནག་ལ། དུང་ལ་ཁྱབ་པས་དཀར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་དེ་འཇིག་མི་འཇིག་ཆ་གཉིས་བྱེད་པར་ཐལ་ཏེ་ཆ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ནམ་མཁའ་དང་བུམ་པ་སོགས་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་གཅིག་ཡིན་པ་བུད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡང་ཐལ་ཏེ། མི་ཉིད་ཕྱུགས་སུ་ཐལ་ཏེ་མི་དང་སྤྱི་དབྱེར་མེད་ཅིང་། སྤྱི་དང་ཕྱུགས་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་དགག་པ་ནི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ཡིན་ནམ། དེ་ལས་ལོགས་ན་ཡོད

【漢語翻譯】 若。在那兩者之間，現在所放的腳步，它的前一部分已逝去，后一部分尚未生起，因此現在並不成立，所以沒有行走。在沒有行走的情況下，顯現為行走是錯覺。因此，生、住、滅一切也都是沒有而顯現，應當了知。《幻化秘密藏》中說：唉瑪，稀有奇妙之法！圓滿佛陀的一切秘密！從無生中生起一切，生起之時即是無生。唉瑪，稀有奇妙之法！圓滿佛陀的一切秘密！于無住中安住一切，安住之時即是無住。唉瑪，稀有奇妙之法！圓滿佛陀的一切秘密！從無去來中去和來，去來之時即是無去來。如是等等。像這樣，以教理和正理將錯覺顯現如無根的空幻影像般徹底擊破，應當了知無有隻是明朗顯現。破斥總相分兩種：破斥總相本身和破斥實體。第一種又分：不能與明朗分離和不能成為一體兩種。第一種是：如果總相獨立於各個明朗之外存在，那麼因為它不能從能夠顯現的事物中被確定，並且在每個明朗之上也無法確定「這就是總相」，因為它不能從能夠顯現的事物中被確定，所以被否定。中間的明朗的總相是不存在的，因為它在是與不是兩者上都不能成立。第二種是，以一個作為基礎，比如瓶子，除了三個條件聚合之外沒有其他的明朗，因此也是不合理的。如果明朗的三個條件，即瓶子的三個條件聚合存在，那麼總相就會變成多個，因為多個和本體是一體的，就像與多個容器相關的刺槐一樣。而且，總相也會因此而壞滅，因為它與壞滅的明朗是一體的。也會陷入相違相合，因為總相從遍佈煤炭的角度來說是黑色的，從遍佈海螺的角度來說是白色的。總相會變成既壞滅又不壞滅的兩部分，因為兩部分的法遍佈于虛空和瓶子等。如果承認，那麼唯一性就會消失。一切也會變成一切的事物，比如人會變成牲畜，因為人和總相沒有區別，總相和牲畜也沒有區別。破斥實體是說，實體是指肢體嗎？還是獨立於肢體之外存在？

【英語翻譯】 If. Between those two, the step being taken now, its earlier part has passed, and its later part has not yet arisen, therefore the present does not exist, so there is no going. In the absence of going, the appearance of going is an illusion. For that reason, all arising, abiding, and ceasing are also non-existent but appear, and should be understood. From the Secret Essence of Illusion: Ema, wondrous and amazing Dharma! The secret of all the perfect Buddhas! From the unborn, all arises, and in the very arising, there is no arising. Ema, wondrous and amazing Dharma! The secret of all the perfect Buddhas! In the un-abiding, all abides, and in the very abiding, there is no abiding. Ema, wondrous and amazing Dharma! The secret of all the perfect Buddhas! From the absence of going and coming, there is going and coming, and in the very going and coming, there is no going and coming. Thus it is. Like this, by scripture and reason, the illusory appearance is utterly shattered like a rootless, empty image, and it should be understood that non-existence is merely clear appearance. The refutation of universals has two aspects: refuting the mere universal and refuting the substance. The first has two aspects: that which cannot be different from clarity and that which cannot be one. The first is: if the universal exists separately from each clarity, then because it cannot be determined from what can appear, and also on each clarity, it cannot be determined that "this is the universal," because it cannot be determined from what can appear, it is negated. The universal of the intermediate clarity does not exist, because it cannot be established in either being or not being. The second is that, taking one as a basis, like a vase, there is no other clarity besides the aggregation of the three conditions, so it is also unreasonable. If the three conditions of clarity, that is, the aggregation of the three conditions of the vase, exist, then the universal would become many, because the many and the essence are one, like the acacia related to many containers. Moreover, that universal would also be destroyed, because it is one with the clarity of destruction. It would also fall into contradictory unity, because the universal is black from the aspect of pervading charcoal, and white from pervading conch shells. The universal would become two parts, both destructible and indestructible, because the qualities of two parts pervade space and vases, etc. If this is accepted, then oneness is lost. Everything would also become the object of everything, for example, a human would become livestock, because there is no difference between a human and the universal, and there is no difference between the universal and livestock. The refutation of substance is: is the so-called substance a limb, or does it exist separately from the limbs?

============================================================

==================== 第 43 段 ==================== 【原始藏文】 ། ཡན་ལག་ཡིན་ན་དུ་མར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ལོགས་ན་ཡོད་ན་ཡན་ལག་གི་སྤྱིར་མི་འཐད་དེ་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་ཡན་ལག་གི་སྤྱིར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འགལ་བ་གསུམ་གྱིས་བརྟགས་པ་ལས། སྤྱི་དེ་ཡན་ལག་ཡིན་ན་ཡན་ལག་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་བ། གདོང་པ་ཚོན་གྱིས་ཁ་བསྒྱུར། རྐང་པ་མ་བསྒྱུར་བའི་དུས་སུ། རྐང་པའང་ཁ་བསྒྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། བསྒྱུར་བའི་སྤྱི་ལུས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་བ་ཡང་། ལག་པ་གཡོ་བས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་གཡོ་བར་ཐལ་ཏེ། ལུས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ལག་པ་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མགོ་སྒྲིལ་བས་ལུས་རིལ་པོ་སྒྲིལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་མགོ་སྒྲིལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡན་ལག་ལས་ལོགས་སུའང་ལུས་མེད་དེ། ཡོད་ན་སྣང་དུ་རུང་བ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ དང་། ཡན་ལག་གི་ཕྱི་ན་གོས་ལྟར་གཡོགས་པའང་མེད་དེ་པགས་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ནང་ནའང་མེད་དེ། ནང་ཁྲོལ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་སུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པས་སྤྱི་ཐམས་ཅད་སྒྲོ་བཏགས་ལས་རང་མཚན་དུ་མེད་པས། བློས་རློམ་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་ལག་པའང་ལྷུ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་དུས་མ་གྲུབ་པ་དང་། སོར་མོ་ལྔར་གྱུར་པས་ལག་མགོ་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཚིགས་གསུམ་དུ་གྱུར་པས་སོར་མོ་མ་གྲུབ་པ་དང་། མཐར་རྡུལ་ཙམ་དུའང་མ་གྲུབ་པས་བྱེ་བྲག་ཅེས་པའང་དངོས་པོ་ལ་མ་གྲུབ་པས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་སྒྲོ་བཏགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལས་གཞི་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀུན་གྱི་ལུས། །ལག་སོགས་རྣམས་ལ་ཡོད་ན་ནི། །ལག་སོགས་དེ་དག་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་ཀྱི་ནི་ལུས་སུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སོར་མོའི་ཚོགས་ཡིན་ཕྱིར། །ལག་པའང་གང་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཚིགས་ཀྱང་རང་གི་ཆ་དབྱེ་བས། །ཆ་ལ་རྡུལ་ཆའི་དབྱེ་བས་དེར། །རྡུལ་དེའང་ཕྱོགས་ཆའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཕྱོགས་དབྱེའི་ཆ་ཤས་དང་བྲལ་ཕྱིར། །མཁའ་བཞིན་དེས་ན་རྡུལ་དེ་ཡང་། །མེད་དེ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡི། །གཟུགས་ལ་དཔྱོད་ལྡན་སུ་ཞིག་ཆགས། །ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། ལུས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་ གཉིས་སུ་བྱར་མེད་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་གི་སྤྱི་ལུས་ཁེགས་པས་སྤྱི་ཆུང་ངུ་དང་བར་གྱི་སྤྱི་ཡང་ཚུལ་དེས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྤྱི་ཁེགས་པས་བྱེ་བྲག་ཀྱང་མེད་དེ་སྤྱི་ཁེ

【漢語翻譯】 如果存在肢體，就會變成多個部分。如果身體與肢體分離而存在，那麼身體作為肢體的總體是不合理的，因為非肢體與肢體的總體相矛盾。又通過三種矛盾進行考察：如果總體是肢體，那麼就會產生依賴於肢體的矛盾。當臉被顏料塗改，而腳沒有被塗改時，就會導致腳也被塗改，因為塗改的總體與身體是不可分割的。同樣，依賴於身體的矛盾也是如此。手的搖動會導致所有肢體的搖動，因為與身體不可分割的手在搖動。頭的轉動會導致整個身體的轉動，因為與身體不可分割的頭在轉動。按照第二種觀點，身體也不能與肢體分離而存在，因為如果存在，就應該能夠被觀察到，但實際上並沒有被觀察到。而且，肢體的外部也沒有像衣服一樣覆蓋的東西，因為除了面板之外沒有觀察到其他東西。內部也沒有，因為除了內臟之外沒有觀察到其他的身體。因此，通過這樣的分析，所有的總體都是虛構的，沒有自性，只能被認為是心識的妄想。因此，當手被分成三個部分時，手就不成立了。當變成五個手指時，手就不成立了。當變成三個關節時，手指就不成立了。最終，當變成微塵時，微塵也不成立。因此，所謂的差別在事物上是不成立的，所以總體和差別就變成了虛構，從而認識到它們是無根的自性。《入行論》中說：「如果身體存在於各個肢體中，那麼肢體有多少，身體就有多少。同樣，因為是手指的集合，手又是什麼呢？手也是關節組成的，關節又可以分解成更小的部分，部分又可以分解成微塵。微塵又可以分解成各個方向的部分。因為方向的部分是不可分割的，所以就像虛空一樣，微塵也是不存在的。誰是有智慧的人，會對夢幻般的色身產生執著呢？」《般若經》中說：「身體的清凈和虛空的清凈，對於此二者來說，沒有二，因為不可分割，不是不同的，也不是相同的。」因此，由於肢體的總體身體被否定，小的總體和中間的總體也以同樣的方式被否定。這樣，由於總體被否定，差別也不存在，因為總體被否定。

【英語翻譯】 If there are limbs, they will become multiple parts. If the body exists separately from the limbs, then the body as the generality of the limbs is unreasonable, because what is not a limb contradicts the generality of the limbs. Furthermore, examining through three contradictions: If the generality is a limb, then there arises the contradiction of depending on the limb. When the face is altered with paint, and the feet are not altered, it would follow that the feet are also altered, because the altered generality is inseparable from the body. Similarly, the contradiction of depending on the body is also like this. The movement of the hand would cause all the limbs to move, because the hand, which is inseparable from the body, is moving. The turning of the head would cause the entire body to turn, because the head, which is inseparable from the body, is turning. According to the second view, the body also does not exist separately from the limbs, because if it existed, it should be observable, but it is not observed. Moreover, there is nothing covering the outside of the limbs like clothing, because nothing other than skin is observed. Nor is there anything inside, because no body other than internal organs is observed. Therefore, through such analysis, all generalities are fabrications and have no intrinsic nature, and are only known to be mental delusions. Thus, when the hand is divided into three parts, the hand is not established. When it becomes five fingers, the hand is not established. When it becomes three joints, the finger is not established. Ultimately, when it becomes mere dust, even the dust is not established. Therefore, the so-called difference is not established in things, so generality and difference become fabrications, thereby realizing that they are without a basis of inherent nature. As stated in the Bodhicharyavatara: "If the self exists in all the limbs, then as many limbs as there are, that many selves would exist. Likewise, since it is a collection of fingers, what then is the hand? That too is made of joints, and joints are divided into their own parts. By dividing the part into dust particles, there, that dust is also divided by directional parts. Since the directional parts are indivisible, like space, that dust is also non-existent. Who with discernment would cling to an illusory form like a dream?" And in the Prajnaparamita: "The purity of the body and the purity of space, for these two, there is no duality, because they are indivisible, not different, nor the same." Therefore, since the general body of the limbs is refuted, the small generality and the intermediate generality are also refuted in the same way. Thus, since the generality is refuted, the particular also does not exist, because the generality is refuted.

============================================================

==================== 第 44 段 ==================== 【原始藏文】 གས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་ཁེགས་ན་དེའི་བྱེ་བྲག་རྫ་བུམ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་མེད་པས་བྱེ་བྲག་མེད་དེ། ལག་པ་ཉིད་ལུས་ལ་ལྟོས་ནས་བྱེ་བྲག་དང་། ལྷུ་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱིར་འཇོག་དུས་སྤྱི་བཀག་པས་བྱེ་བྲག་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཡང་རང་གི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་སྤྱི་བཞིན་ཡིན་པས་ཀྱང་ཁེགས་ཏེ། རྡུལ་ཆ་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་སྤྱི་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཆ་ཤས་མེད་པས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་བ་ཡང་མེད་དེ་ཐ་དད་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་མི་འཚོགས་ཤིང་ཐ་མི་དད་ལ་འདུ་བྱ་འདུ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་འདུ་བ་མེད་དེ། འདུ་བ་བློས་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི། དཔྱད་ན་གཅིག་ཐ་དད་འདྲེར་རྫས་མ་གྲུབ་སྟེ་བློས་བསླད་ཅིང་སྒྲོ་བཏགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྟོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །གནས་དང་མི་གནས་རྟོག་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། དམ་པའི་དོན་གྱི་དོན་རྣམས་ནི། །རང་གི་འདྲེ་དང་ཐ་དད་མེད། །དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་པ་དང་། །དུ་མ་བློ་ཡིས་བསླད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཡུམ་ལས། ཆོས་གང་ཡང་གང་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་མེད་དེ་ རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བ་ནི། དོན་དྲུག་ཤེས་ཀྱང་གྲོལ་བའི་ཐབས་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་བཞིན་ནོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་དང་། །སྲེད་པ་ཀུན་ནས་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །སྐྱེ་བོ་གང་ལ་དེ་མེད་པར། །དེ་ཡིས་སྐྱེ་བ་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། དད་པས་ཉན་པ་གང་གིས་ན། །མཐོ་རིས་དགའ་བའི་བསོད་ནམས་དང་། །གང་གི་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་པའི། །ཤེས་རབ་ས་བོན་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཁྱེད་རང་ཡང་དད་པས་ཞུགས་ན་གང་ལྟར་ཡང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལམ་མ་ལོག་པ་ལ་དད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། ལོག་པའི་ལམ་ལ་དད་ན་ཇི་ལྟར་དད་པ་ལྟར་ཇེ་ཐུར་འགྱུར་ཏེ་ལམ་ནོར་བ་ལ་གོམ་པ་མང་དུ་ནོར་བ་བཞིན་ནོ། །རྩ་ལྟུང་གི་འགྲེལ་པ་ལས། ནག་པོའི་ལས་དེ་གང་བྱས་པ། །དེ་ལས་འབྲས་དཀར་མི་འབྱུང་སྟེ། །རུལ་བའི་ཤིང་གི་ས་བོན་ལས། །བརྩམ་པའི་མྱུ་གུ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་རང་གི་སྡེ་པའི་ནང་དུ་ཁས་འཆེ་བ་དག །གང་ལའང་མོས་པ་བྱས་ན་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བས། མཐ

【漢語翻譯】 因為阻礙的緣故。如果瓶子被阻礙，那麼它的差別，土瓶就會完全消失。又因為依賴的緣故，沒有總的就沒有別，手依賴於身體就是別，依賴於肢體就成為總，當總被阻礙時，別也被阻礙。塵埃也因為是自己微塵的總相而同樣被阻礙，塵埃部分是微塵的總相，它本身因為沒有部分而被阻礙。聚合也是沒有的，因為不同的事物不會聚集在一個地方，對於不不同的事物來說，沒有能聚合的和所聚合的。因此，一個事物上沒有一個和不同的聚合，聚合只是由心所假想的。如果進行分析，一個和不同混合在一起，實體是不會成立的，因為心被矇蔽並且執著于虛構。如《釋量論》中說：『因為分別念自性空，存在和不存在，分別念都沒有。』又說：『聖諦的意義，和自己沒有一個和不同。因此，一個事物和多個事物，都是由心所矇蔽的。』又如《母經》中說：『任何法都不與任何法一起存在，因為自性是空性的。』知識不能解脫，即使知道六義也不能成為解脫的方法，因為它不是所知的事物的真實本性，就像自性一樣。龍樹說：『邪見不能超越痛苦，這是如來親口所說。』又如《釋量論》中說：『痛苦、顛倒的智慧和貪慾，是完全束縛的因。如果眾生沒有這些，他就不會產生。』那麼，如果《分別智慧論》中說：『以信心聽聞的人，會獲得天界的喜悅和功德，以及獲得涅槃的智慧種子。』那麼，如果你們也以信心進入，無論如何都想獲得果實，不是嗎？這是指對不錯誤的道路有信心，如果對錯誤的道路有信心，就會像信心一樣越來越墮落，就像走錯路一樣，會走錯很多步。根本墮釋中說：『做了黑色的業，不會從中產生白色的果實，就像從腐爛的樹的種子中，不會長出新的嫩芽一樣。』就是這樣。以這種方式，在自己的宗派內部自詡的人，如果對任何事物產生興趣，就會產生加持，最終會……

【英語翻譯】 Because of obstruction. If a vase is obstructed, then its specific characteristic, a clay vase, will completely disappear. Also, because of dependence, without the general, there is no specific. The hand itself depends on the body to be specific, and depends on the limbs to be general. When the general is obstructed, the specific is obstructed. Dust is also obstructed because it is like the general of its own particles. The dust part is the general of the particles, and it itself is obstructed because it has no parts. There is also no aggregation, because different things do not gather in one place, and for non-different things, there is no aggregator and no aggregated. Therefore, there is no aggregation of one and different in one thing. Aggregation is only imagined by the mind. If analyzed, one and different mixed together, the entity will not be established, because the mind is obscured and clings to fabrication. As it says in the Pramanavarttika: 'Because conceptualization is empty of nature, existence and non-existence, conceptualization does not exist.' It also says: 'The meanings of the ultimate truth, do not have one and different with themselves. Therefore, one thing and many things, are obscured by the mind.' Also, as it says in the Mother Sutra: 'No dharma ever exists together with any dharma, because its nature is emptiness.' Knowledge does not liberate. Even knowing the six meanings is not a method of liberation, because it is not the true nature of the knowable, just like the pradhana. Nagarjuna says: 'Wrong views do not transcend suffering, this is what the Thus-Gone One himself said.' Also, as it says in the Pramanavarttika: 'Suffering, inverted wisdom, and craving, are the cause of complete bondage. If beings do not have these, they will not arise.' Then, if it says in the Vibhasa-jnana: 'By what does listening with faith, bring about the merit of the joy of heaven, and the seed of wisdom that obtains nirvana abide?' Then, if you also enter with faith, you want to obtain the fruit in any case, don't you? This refers to having faith in the non-erroneous path. If you have faith in the erroneous path, you will become more and more degraded like faith, just like taking the wrong path, you will take many wrong steps. The commentary on the root downfall says: 'Whatever black karma is done, white fruit will not arise from it, just like from the seed of a rotten tree, a new sprout will not grow.' That's how it is. In this way, those who boast within their own sect, if they develop interest in anything, blessings will arise, and ultimately...

============================================================

==================== 第 45 段 ==================== 【原始藏文】 ར་གྲོལ་ཞེས་ཕྱོགས་འབྱམས་སུ་སྨྲ་བ་ཁེགས་སོ། །བདེ་སྡུག་བླ་མ་མཁའ་འགྲོ་དང་། ཡི་དམ་གྱིས་བྱེད་པར་འདོད་པའང་ཁེགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཐབས་བསྟན་གྱི། རང་གི་ཐབས་ལྟར་བྱས་ན་དེ་བྱེད་པའི་ནུས་རུང་དུ་འགྱུར་བ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་དག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ན་རིག་པ་འདིས་ཁེགས་སོ། །རྫས་ལྡོག་དང་སྤྱི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པའང་འདི་ཁོ་ནས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སྣང་ཚུལ་ཅིར་སྣང་ཡང་གཤིས་ལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར། ཁས་ལེན་གྱི་དམ་བཅའ་མེད་པས་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཏེ། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་པའི་ཕྱོགས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་རིག་བྱེད་ཚད་མར་སྨྲ། །དམ་བཅའ་བཅུ་ལས་གྲོལ་བ་སྒྲུབ་པར་འདོད། །དེ་ཡང་རྣམ་གྲོལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་པས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཞུང་གང་དེ་དོར་བར་བྱ། །ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་ཞིང་རིག་བྱེད་ཚད་མར་སྨྲ་བས། དམ་བཅའ་བཅུ་ཁས་བླངས་ཏེ་ཐར་པ་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ལ་གྲོལ་བ་མེད་དེ་གཞུང་ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཤར་དུ་བགྲོད་པ་ལ་ནུབ་ཏུ་ཞུགས་ནས་གོམ་པ་འདོར་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་དེའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་དབྱེ་ན། བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་དཔོག་སྟོན་པར་འཛིན་ཅིང་། ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འདོད་པ་དག་ནི་ནང་ཚན། རིག་བྱེད་པ། བྲམ་ ཟེ་པ། ཁྱབ་འཇུག་པ། སྤྱོད་པ་པ། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཞེས་ལྔར་ཡོད་དེ། རིག་བྱེད་བཞི་ཚད་མར་འདོད་པ་དང་རིགས་བྲམ་ཟེ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། :ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དང་། སྟོན་པ་རྒྱལ་དཔོག་གི་རྗེས་སུ་འབྲེངས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་གྲགས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་གྲུབ་པའི་གཞུང་རྟོག་པ་ལ་ཕན་པའི་ཡལ་ག་དང་། དྲང་སྲོང་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡལ་ག་དང་། ནོར་བུ་སྐུད་པ་ལ་བཏགས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་དང་། བྷ་ར་ཏ་ཀའི་ལྡུམ་དང་། ལོ་མ་ཅན་གྱི་གསང་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེངས་ནས་དམ་བཅའ་བཅུ་ཁས་ལེན་པ་ནི། ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་དང་། རིག་བྱེད་ཚད་མ་དང་། ཁྲུས་ཀྱིས་དག་པ་དང་། ཡུལ་གྱིས་དག་པ་དང་། སྲིད་བསྲུངས་པས་དག་པ་དང་། གཡུལ་བསྲུངས་པས་དག་པ་དང་། ཆོས་བསྲུངས་པས་དག་པ་དང་། སྲོག་བསྲུངས་པས་དག་པ་དང་། དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་དང་། ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པར་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་འཇུག་གི་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་ས

【漢語翻譯】 駁斥說遍一切處之論。認為苦樂由上師空行和本尊所作亦被駁斥，因為彼等只是指示方法，若依自己的方法而行，則能轉變為能作之功能，雖是假立，但若認為是彼等所作，則被此理所駁斥。承認物質轉變和總相實有亦唯由此理所駁斥。我等無論顯現何種現象，皆不成立任何自性，因無承認之誓言故無過失。如《諍返論》云：「若我有少許，承許之誓言，爾時吾有此，所有諸過失，然吾無承許，故我全無失。」如是說。確定有事行者之宗派：執遍入天為神，說吠陀為量，欲求從十誓言中解脫，然彼等之解脫無有利益，故應捨棄顛倒之論。執遍入天為神，說吠陀為量，因此承諾十誓言而欲求解脫之外道，無有解脫，因為進入顛倒之正道，如向東行卻向西走而抬腳一樣。此處若詳細分析其理，則婆羅門執國王占卜為導師，而認為遍入天為神者，其內分為：吠陀派、婆羅門派、遍入派、有事行派、國王占卜派五種。彼等認為四吠陀為量，認為婆羅門種姓為最勝，認為遍入天為神，認為僅以行為即可解脫，因為追隨導師國王占卜，故如是稱之。彼等追隨能助益於已成之論的枝條，以及仙人產生之枝條，以及以寶珠絲線所繫之供養，以及婆羅多迦之園林，以及具葉之秘密語等，而承諾十誓言，即：神遍入天，吠陀為量，以沐浴而清凈，以處所而清凈，以守護政權而清凈，以守護戰爭而清凈，以守護正法而清凈，以守護生命而清凈，事物無因，以知而不知自心。初者，一切事物皆為遍入天之形象所變化。

【英語翻譯】 Refutation of the assertion of speaking in all directions, called 'Ra drol'. The belief that happiness and suffering are caused by the guru, dakinis, and yidams is also refuted, because they only show the method. Although it is attributed to the fact that if one acts according to one's own method, it becomes capable of doing it, if it is believed that they did it, then it is refuted by this reasoning. The acceptance of substance transformation and general entities as real is also refuted by this alone. We, no matter what phenomena appear, do not establish anything in essence, and because we have no vows of acceptance, we are without fault. As it is said in the 'Refutation of Disputes': 'If I have any vows, then I have this fault. Since I have no vows, I am only without fault.' Thus it is said. Determining the side of the practitioners: Holding Khyungjuk (Vishnu) as a god, speaking of the Vedas as valid, wanting to achieve liberation from the ten vows. However, their liberation is without benefit, so whatever inverted teachings there are, should be abandoned. Holding Khyungjuk as a god and speaking of the Vedas as valid, therefore, those non-Buddhists who take the ten vows and desire liberation have no liberation, because they have entered an inverted path, like going east but stepping west. Here, if we analyze its reasons in detail, those Brahmins who hold the king's divination as the teacher and believe Khyungjuk as a god are internally divided into: the Vedic school, the Brahmin school, the Khyungjuk school, the Practitioner school, and the King's Divination school. They believe the four Vedas as valid and hold the Brahmin caste as supreme, believe Khyungjuk as a god, and believe that liberation is achieved only by practice, because they follow the teacher, the king's divination, hence they are called that. They follow the branches that help the established teachings, the branches that produce sages, the offerings tied to jewel threads, the Bharata garden, and the secret words with leaves, etc., and take the ten vows, namely: the god Khyungjuk, the Vedas as valid, purification by bathing, purification by place, purification by protecting the government, purification by protecting the war, purification by protecting the Dharma, purification by protecting life, things without cause, and not knowing oneself by knowledge. The first is that all things are transformed into the form of Khyungjuk.

============================================================

==================== 第 46 段 ==================== 【原始藏文】 ྟེ། དྲང་སྲོང་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡལ་ག་ལས། སྐལ་ལྡན་ནོར་ལྷ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལྷར་འདྲེན་ཐར་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། །ནོར་ལྷ་སྟོབས་བཟང་འཆི་མེད་ལ་སོགས་ངོ་བོར་གནས། །ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀུན་ལ་ཞུགས་དང་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །དེས་འགྲོ་བ་འདུལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ བཅུ་སྟེ། ཉའི་འཇུག་པ་དང་། རུས་སྦལ་དང་། ཕག་རྒོད་དང་། རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་བཅུ་པའི་བུ་ར་མ་ཎ་དང་། དྲང་སྲོང་ཨག་ནེའི་བུ་ར་མ་ཎ་དང་། ནག་པ་དང་། མིའི་སེང་གེའི་གདོང་དང་། མིའུ་ཐུང་དང་། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དང་། ཚེ་ལོ་བཅུ་པའི་དུས་སུ་རྟ་ངང་པར་སྤྲུལ་ནས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་མཐོ་རིས་ནས་ཐར་པ་ལ་བཀོད་དེ་འཁོར་བ་སྟོངས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་བར་དུ་ཕག་རྒོད་དུ་སྤྲུལ་ནས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་འདེགས་ཤིང་ཐམས་ཅད་གྲོལ་ཟིན་པ་དང་འདོར་བས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བའི་ཁུར་བསྣམས་པའི་ཕྱིར་དྲིན་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ། དམ་བཅའ་འང་ལོ་མ་ཅན་གྱི་གསང་ཚིག་ལས། ཉ་དང་རུས་སྦལ་ཕག་རྒོད་དང་། །ར་མ་ཎ་གཉིས་ནག་པ་དང་། །མི་ཡི་སེང་གེ་མི་ཐུང་དང་། །སངས་རྒྱས་ངང་པ་ཅན་དེ་བཅུ། །ཞེས་སོ། །ཁྱབ་འཇུག་ནི་དེ་ལྟར་སྤྲུལ་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་འཇུག་པ་དང་པོའི་སྒོ། ཁྱབ་འཇུག་ཞི་བའི་རྒྱུད་ལས། ང་ནི་སྦྱིན་བྱེད་ཟ་བ་པོ། །ང་ནི་ཟས་དང་སྐྱེ་དགུའི་བདག །ང་ནི་བྲམ་ཟེའི་ལུས་གནས་ནས། །ཟ་བར་བྱེད་ཅིང་སྦྱིན་པར་བྱེད། །གང་དག་ལྷ་གཞན་གནས་བྱེད་ཅིང་། །དད་ལྡན་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དང་། །དེ་དག་ང་ལ་ཀུན་དའི་བུ། །བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྟེན། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ཚད་མ་ནི། རིག་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ཆེན་པོ་བཞི་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན། ལོ་རྒྱུས། གསང་ཚིག །སྲིད་སྲུང་གི་རིག་ བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་མཆོད་སྦྱིན། སྙན་ངག །སྲིད་སྲུང་། ངེས་བརྗོད་བཞི་ནི། ཕན་པའི་རིག་བྱེད་བཞི་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དེ། དེ་ལ་མཆོད་སྦྱིན་ནི། ལྷ་མཆོད་ཅིང་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན་ཞི་བ་སྲོག་མི་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་བྱེད་ལ། དྲག་པོ་ནི་ཕྱུགས་ལ་སོགས་པའི་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་བྱེད་དེ། གྲོལ་བ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་འབྲས་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །བསད་པའི་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་ལྷས་མཐོ་རིས་སུ་འདྲེན་པས་སྡིག་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་འདོད་དེ་ངན་སོང་མཐོ་རིས་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་ཚིག་ལས། རིག་བྱེད་འཚེ་བ་གང་བསྟན་པ། །བསྟན་བཅོས་གཞན་དུ་

【漢語翻譯】 從賢者生長的樹枝上，這位具緣的財神，無所不知且無所不見，引領一切眾生趨向天界，施予解脫。財神以大力、善妙、不死等為體性，是萬有之主，遍入萬有，周遍一切。如是。其調伏眾生之方便有十：魚的化身，龜，野豬，十車王之子羅摩，賢者阿耆尼之子羅摩，黑天，人獅面，侏儒，釋迦牟尼，以及在人壽十歲之時，化為天鵝，將一切眾生從天界安置於解脫，使輪迴空盡。在此期間，化身為野豬，舉起一切世界，一切眾生都已解脫並被拋棄，因其肩負著大悲的重擔，故而恩德深重。盟誓也出自葉蔓的秘密語：魚、龜、野豬，羅摩二者與黑天，人獅、侏儒與，具天鵝之佛陀，此乃十化身。如是。遍入天是如此化身，成為一切之主，是最初進入之門。遍入天寂靜續中說：我既是施予者也是享用者，我既是食物也是眾生之主，我從婆羅門之身中，享用並施予。那些侍奉其他神靈，具有信心且勤奮的人們，那些人啊，昆蒂之子，以先行之事來侍奉我。如是說。吠陀量：吠陀的四大論典是：祭祀，歷史，秘密語，以及護國吠陀。此外，祭祀，詩歌，護國，以及確定之語這四者，被認為是四種有益的吠陀。其中，祭祀是供養神靈並佈施于眾生。祭祀以寂靜、不殺生的方式進行，而猛烈的祭祀則通過宰殺牲畜等來進行，被認為是獲得解脫和暫時安樂果報的差別。被殺的牲畜被神靈引向天界，因此被認為對它們有益，且無罪，因為它們被安置於惡趣和天界之間。秘密語中說：吠陀所顯示的任何傷害，在其他論典中

【英語翻譯】 From the branch of the sage-producer, this fortunate wealth deity is all-knowing and all-seeing, leading all beings to the heavens, bestowing liberation. The wealth deity abides in the nature of strength, goodness, immortality, etc., is the lord of all, enters into all, and pervades all. Thus it is. The means by which he tames beings are ten: the incarnation of the fish, the turtle, the wild boar, Rama the son of King Dasharatha, Rama the son of the sage Agni, Krishna, the face of a man-lion, the dwarf, Shakyamuni, and at the time when the lifespan is ten years, he transforms into a swan and places all beings from the heavens into liberation, thus emptying samsara. In the meantime, having transformed into a wild boar, he lifts up all the worlds, and all beings are already liberated and abandoned, because he carries the burden of great compassion, he is therefore greatly kind. The vow also comes from the secret words of the leafy vine: fish, turtle, wild boar, the two Ramas and Krishna, man-lion, dwarf, and the Buddha with the swan, these are the ten. Thus it is. The Pervader is thus incarnated, becoming the lord of all, the first door of entry. In the Peaceful Tantra of the Pervader it says: I am both the giver and the enjoyer, I am both food and the lord of beings, I, from the body of a Brahmin, enjoy and give. Those who serve other gods, who are faithful and diligent, those ones, son of Kunti, serve me by going ahead with deeds. Thus it appears. The Vedic measure: the four great treatises of the Vedas are: sacrifice, history, secret words, and the Veda of protecting the kingdom. Furthermore, sacrifice, poetry, protecting the kingdom, and definitive speech are considered to be the four beneficial Vedas. Among these, sacrifice is offering to the gods and giving to sentient beings. Peaceful sacrifice is performed through non-killing, while violent sacrifice is performed through killing livestock, etc., and is considered to be the difference in achieving liberation and temporary happiness. Those slaughtered animals are led to heaven by the gods, and therefore it is considered beneficial to them and without sin, because they are placed between the lower realms and heaven. In the secret words it says: Whatever harm the Veda shows, in other treatises

============================================================

==================== 第 47 段 ==================== 【原始藏文】 སྨད་གྱུར་ཀྱང་། །དེས་ནི་སྡིག་བྱས་མི་འགྱུར་བས། །གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་བདག་གིས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །ལོ་རྒྱུས་ནི། ཁྱབ་འཇུག་གིས་འཇུག་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་གིས་ཨུ་མ་དེ་བ་ཕྲོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རབས་སོ། །གསང་ཚིག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པའོ། །སྲིད་བསྲུངས་ནི། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་སྟོན་པ་གཞོན་ནུ་བཙའ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཏེ། གཞུང་རྒྱ་མཚོ་ལས། གཽ་ཏཾ་བུད་མེད་མེ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཡི་ཉེར་གནས་ཐབ་ཁུང་ཡིན། །དེར་སྐྱེས་བུ་ནི་དུ་བ་ཡིན། །དེ་ཡི་ནང་ཞུགས་སོལ་བ་ཡིན། །དེ་ཡི་ཁུ་བ་མེ་སྟག་ཡིན། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་མེ་འདི་ལ། །སྐྱེས་བུ་ལྷ་ ཡི་ས་བོན་བསྲེགས། །སྦྱིན་སྲེག་དེ་ལས་སྐྱེས་བུ་འབྱུང་། །དེར་སྐྱེས་འཚོ་བར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེས་རང་གི་སྲིད་འཛིན་ཅིང་། རིགས་མ་ཆད་པར་བྱས་པས་ན་སྲིད་སྲུང་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་བྲམ་ཟེ་གྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས་ལོ་དྲུག་ཅུའི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་རིགས་རྒྱུད་སྤེལ་བས་ཆུང་མ་ལེན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཞིག་གོ། །རིག་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ། རྟག་པ། བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའོ། །ཚངས་པས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བྱས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པར་ཡོད་པ་དེ་ཚངས་པས་དྲན་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། གསར་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ལས། ཚངས་པས་ཚེ་ཡི་རིག་བྱེད་དྲན། །དེ་ཡིས་སྐྱེ་དགུའི་བདག་ལ་བཤད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ནང་པའང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་མ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་དེ། ནམ་མཁའ་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཚིག་ཚངས་པས་ཐོས་པའི་དོན་དྲན་ནས་བརྗོད་པའོ། །བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་རྫུན་ཡིན་ལ་རིག་བྱེད་བདེན་པའོ་ཞེས་འདོད་དེ། གསང་ཚིག་ལས། ཆགས་སོགས་སྐྱོན་གྱིས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུའི་ཚིག་ནི་རྫུན་ཡིན་ལ། །རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་སོ། །དེས་ན་ཚད་མར་བཟུང་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། ། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་དངོས་པོ་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། སྒྲ་རྟག་དབྱངས་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད། །དོན་དང་འབྲེལ་བས་རྟག་པ་ཉིད། །དོན་ལ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་ལ། །རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རིག་བྱེད་འཆད་པ་པོ་ཚངས་པ་བདེན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡོད་མི་སྲིད་དེ་ཁྱོད་ནང་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ལ། ཁྱེད་རང་གི་ལུང་ལས།

【漢語翻譯】 雖被貶低，因此不會造罪業，我已宣說了其他的生處。如是說。歷史是：遍入天的進入，以及自在天搶奪烏摩天女等的故事。密語是顯示一切法自性顯現等。維繫國政是：婆羅門們的事業，顯示生育幼子的論典。經藏中說：喬答摩女子即是火，她的近處是灶，其中生出的人是煙，進入其中的是煤炭，其中的汁液是火星，這樣的火中，焚燒了男子的天神種子，從火供中生出男子，在那裡生者得以存活。如是說。以這種方式維繫自己的國政，使種姓不絕，因此稱為維繫。這也是婆羅門進入成就之道的規矩，六十年間守持梵行，之後爲了延續種姓而娶妻的論典。吠陀的四部經典也具有三種特徵：非人所造、常恒、具有真實的意義。如果說因為梵天宣說而造作，則不然，因為常有的東西是梵天憶念后宣說的，不是新造的。八支論中說：梵天憶念壽命吠陀，他為眾生之主宣說。就像這樣。如果不是這樣，那麼你佛教徒的法界也成了非未造作，因為是佛陀所說。如同安立，如同虛空中常有的詞語，梵天聽聞其義后憶念而宣說。認為一切言說都是虛假的，而吠陀是真實的。密語中說：因為貪等過失而衰損，人的言語是虛假的，吠陀非人所造，因此應當視為量。如是說。 吠陀的聲與義有真實的關聯，其中說：聲音是常恒的，通過韻律來顯明，與意義相關聯，所以是常恒的，具有對意義的思辨，並且思辨會增長。如是說。吠陀的講述者梵天是真實的，而佛陀的一切智智是不可能存在的，這只是你們佛教徒的虛構。在你們自己的經文中說：

【英語翻譯】 Even if degraded, it will not create sin, I have declared other places of birth. Thus it is said. The history is: the entering of Vishnu, and the story of Shiva seizing Uma Devi, etc. The secret word is to show that all dharmas arise from their own nature, etc. Maintaining the kingdom is: the activities of the Brahmins, showing the treatise on giving birth to young children. In the scriptures it says: "Gotama woman is fire itself, her vicinity is the stove, the person born there is smoke, what enters it is coal, its juice is sparks, in this kind of fire, the seed of the male deity is burned, from the fire offering a man is born, there the born one is able to live." Thus it is said. In this way, maintaining one's own kingdom and ensuring that the lineage is not cut off is called maintaining the kingdom. This is also the rule for Brahmins entering the path of accomplishment, practicing celibacy for sixty years, and then taking a wife to continue the lineage. The four Vedas also have three characteristics: not made by humans, eternal, and having true meaning. If it is said that it was made because Brahma spoke it, it is not so, because what is eternal is what Brahma remembers and speaks, not newly made. In the eight-branched treatise it says: "Brahma remembers the Veda of life, he declares it to the lord of beings." Just like that. If it is not like that, then your Buddhist realm of dharma also becomes not unmade, because it is spoken by the Buddha. As it is established, like the words that are always in the sky, Brahma hears their meaning and remembers and speaks them. It is believed that all speech is false, but the Vedas are true. In the secret word it says: "Because of the faults of attachment, etc., human words are false, the Vedas are not made by humans, therefore they should be regarded as valid." Thus it is said. The sound and meaning of the Vedas have a real connection, in which it says: "Sound is eternal, it is clarified by rhythm, it is related to meaning, so it is eternal, it has speculation on meaning, and speculation will increase." Thus it is said. The speaker of the Vedas, Brahma, is true, but the omniscient Buddha cannot exist, this is just a fabrication of you Buddhists. In your own scriptures it says:

============================================================

==================== 第 48 段 ==================== 【原始藏文】 འགལ་འདུ་མང་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་འདོད་དེ། གསང་ཚིག་ལས། སངས་རྒྱས་གསུང་ནི་ཚད་མ་མིན། །ལྟ་བ་གསུམ་པོ་སུན་འབྱིན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་གང་སྨྲས་དེ་དེ་ལྟར། །གཅེར་བུར་རྒྱུ་བའི་ལྟ་བ་བཞིན། །ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་ཀུན་ཤེས་མིན། །ཤེས་བྱེད་གཞན་ཡོད་ཐུག་པ་མེད། །གཅིག་གིས་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་དང་། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་མི་ནུས། །རིག་བྱེད་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཀློག་པ་གང་དག་མི་སྲིད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མི་རྣམས་དང་། །མུ་སྟེགས་གཞན་ནའང་ཀུན་མཁྱེན་མེད། །རྡོ་སྒྱོགས་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ཡི། །ལྷ་སྦྱིན་བསྡུས་པར་གྱུར་ཕྱིར་དང་། །གླང་པོའི་དབང་པོ་འོང་བ་ཡི། །མ་འོངས་པ་དག་ཤེས་མ་གྱུར། །ཞེས་སོ། །རྟག་པ་ནི་སྤྱིར་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རྟག་པ་ཉིད་དེ། བརྡའ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། གོམས་པར་བྱར་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྔར་ཤེས་པ་ཕྱིས་གཞན་གྱིས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །གལ་ ཏེ་མི་རྟག་ན་སྒྲ་འཇུག་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། མི་རྟག་པས་ན་ཕྱིས་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའང་མི་རུང་སྟེ། ད་ལྟ་འཛིན་དུས་སྔ་མ་མི་རྟག་པས་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ཤེས་པ་གཞན་ལ་བཤད་དུའང་མི་རུང་སྟེ་ཤེས་པ་སྔ་མ་དེ་དག་འགགས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །མཉན་དུའང་མི་རུང་སྟེ། ཉན་དུས་སྔ་མ་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་དོན་རྟག་པར་ཡོད་པས་ཤེས་པ་དང་འཛིན་པ་དང་ཉན་པར་རུང་སྟེ། དྲང་སྲོང་ལོ་མ་ཅན་གྱིས། ལན་ཅིག་འཇུག་ཕྱིར་གོམས་བྱའི་ཕྱིར། །ཕྱིས་ཀྱང་ཤེས་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ། །མཉན་བྱ་ཡིན་ཕྱིར་སྒྲ་ཉིད་བཞིན། །སྒྲ་ནི་རྟག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ཀྱི་དགོས་སོ་ཅོག་ཚངས་པར་སྟོན་པས་ན་བདེན་པའི་ཕྱིར་བླང་བར་བྱ་སྟེ། ཕན་པའི་ཡལ་ག་ལས། རིག་བྱེད་ལས་ནི་མི་སྨྲ་དང་། །རིག་བྱེད་དག་ལ་མི་སྣང་བ། །གང་ཡང་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །རིག་བྱེད་འདྲ་བའི་ཐོས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། ཁྲུས་ཀྱིས་དག་པ་ནི། སྤྱིར་ཁྲུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དག་སྟེ། འཕྲལ་དུ་སེམས་རབ་ཏུ་དྭངས་པར་བྱེད་ཅིང་ལུས་གཙང་བར་བྱེད་པ་ལྟར་ཕུགས་སུ་སྡིག་པ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་དུ་ཁྲུས་ཀྱི་སྒོ་གངྒཱ་དང་། ཀུ་ཤ་འཁྱིལ་དང་། བིལ་བ་ཅན་དང་། སྔོན་པོའི་རི་དང་། ཀ་ན་ཀ་དང་། ཟླ་བའི་རྒྱ་མཚོ་སྐལ་བ་ ཅན་དང་། དབྱངས་ཅན་དང་། ཕག་ཅན་དང་། འདམ་པ་ཅན་དང་། སིནྡྷུ་དང་། ནཻ་རཉྫ་ན་དང་། པ

【漢語翻譯】 因為顯現諸多矛盾，所以這樣認為。密語中說：佛的言語不是量。爲了駁斥三種觀點。無論說了什麼就是那樣。如同裸體遊行的觀點。所知無邊無法全部知曉。有其他的能知者沒有窮盡。一個既是因又不是因。無法知曉一切。因為不可能用全部的吠陀來讀誦。所以在世間的人們和其他的外道中，沒有全知者。投擲石塊的人。因為天授被聚集，以及象王要來。沒有知曉未來。如此。通常，一切聲音都是常，因為能表達意義，因為能夠習慣，因為先前知曉的後來被他人知曉，因為是可聽聞的，如同聲音本身的共性。如果不是常，聲音也無法表達意義，因為不是常，所以之後會消失不存在。執持詞語等也不行，因為現在執持的時候，先前的不是常，所以消失不存在。自己知道的也無法告訴他人，因為先前的那些知曉已經消失，僅僅是不存在。聽聞也不行，因為聽的時候，先前的已經消失不存在。因此，聲音和意義是常有的，所以能夠知曉、執持和聽聞。如持穗仙人所說：因為一次進入，因為可以習慣。後來也能知曉，同樣地。因為是可聽聞的，如同聲音本身。聲音應當被知曉為常。如是說。因此，因為吠陀的所有必要都顯示清凈，所以因為真實應當 গ্রহণ。利益之枝中說：不談論吠陀，對吠陀不顯現。應當說沒有什麼。沒有像吠陀一樣的聽聞。如此。以沐浴而清凈是說，通常一切沐浴都能清凈，如同立即讓心清明，讓身體潔凈一樣，最終也能平息罪業。特別是沐浴之處，如恒河，拘舍纏繞處，毗羅婆處，青色山，迦那迦，有月亮的大海，妙音河，有豬的地方，泥濘的地方，印度河，尼連禪河，以及

【英語翻譯】 It is believed that because many contradictions appear. The secret words say: The Buddha's words are not valid. In order to refute the three views. Whatever is said is just like that. Like the view of wandering naked. The knowable is infinite and cannot be known completely. There are other knowers without end. One is both a cause and not a cause. It is impossible to know everything. Because it is impossible to read with all the Vedas. Therefore, among the people in the world and other heretics, there is no omniscient one. The one who throws stones. Because the god-given is gathered, and the elephant king is about to come. Did not know the future. So it is. Generally, all sounds are permanent, because they can express meaning, because they can be accustomed to, because what was previously known is later known by others, because it is audible, like the common nature of sound itself. If it is not permanent, sound cannot express meaning, because it is not permanent, so it will disappear later. Holding words and so on is also not possible, because at the time of holding now, the previous one is not permanent, so it disappears and does not exist. It is also impossible to tell others what one knows, because those previous knowledges have disappeared and are only non-existent. It is also impossible to hear, because at the time of hearing, the previous one has disappeared and does not exist. Therefore, sound and meaning are permanent, so they can be known, held, and heard. As the sage with ears of corn said: Because it enters once, because it can be accustomed to. Later it can also be known, similarly. Because it is audible, like sound itself. Sound should be known as permanent. So it is said. Therefore, because all the necessities of the Vedas show purity, it should be accepted because it is true. In the branch of benefit it is said: Do not talk about the Vedas, do not appear to the Vedas. It should be said that there is nothing. There is no hearing like the Vedas. So it is. Purification by bathing means that generally all bathing can purify, just as it immediately clears the mind and cleanses the body, and ultimately it can also pacify sins. In particular, the places of bathing, such as the Ganges, the place where Kusha is entwined, the place of Bilva, the blue mountain, Kanaka, the sea with the moon, the melodious river, the place with pigs, the muddy place, the Indus River, the Nairanjana River, and

============================================================

==================== 第 49 段 ==================== 【原始藏文】 ྲ་ཡ་དིར་བ་དང་། རྒྱ་མཚོ་རྣམས་སུ་ཁྲུས་བྱས་ན་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དྲང་སྲོང་ལྔ་ལེན་གྱི་ཁྲུས་ཀྱི་སྒོ་ལས། གངྒཱའི་སྒོ་ནི་ཀུ་ཤ་འཁྱིལ། །བིལ་བ་ཅན་དང་སྔོན་པོའི་རི། །ཀ་ན་ཀ་ཡི་འཇུག་ངོགས་སུ། །ཁྲུས་བྱས་ཡང་འབྱུང་སྲིད་མ་ཡིན། །གངྒཱ་ཟླ་བའི་སྐལ་ཅན་དང་། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དབྱངས་ཅན་དང་། །ཕག་ཅན་དང་ནི་འདམ་པ་ཅན། །སིནྡྷུ་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་དག །ཁྲུས་པ་འདི་རྣམས་གང་གི་ཕྱིར། །དག་པར་འདོད་ནས་ཁྲུས་བྱེད་པ། །སྡིག་པ་དག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །ངེས་པར་མཐོ་རིས་ཐར་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ཏུ་སོང་ནས་སྲང་ལ་འཇལ་ཞིང་ཁྲུས་བྱེད་དེ། ཡང་དུ་སོང་ན་སྡིག་པ་སྲབ་པར་འདོད་དོ། །ཡུལ་གྱིས་དག་པ་ནི། ཡུལ་ཀུ་རུ་ཞེས་བྱ་བར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཐ་ན་དེའི་རྡུལ་གྱིས་རེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་འདོད་དེ། རྟོག་པ་ལ་ཕན་པའི་ཡལ་ག་ལས། ཀུ་རུའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། །དེ་ཡི་ཞིང་གི་རྡུལ་དག་ནི། །རླུང་གིས་ཁྱེར་བས་རེག་གྱུར་ནའང་། །ཉེས་པ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །འགྲོ་བ་མཆོག་ཏུ་འཁྱེར་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །སྲིད་བསྲུངས་པས་དག་པ་ནི། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་བཞག་པ་ནི་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེའོ། །བུད་མེད་ནི་ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བས་ན་ཚངས་པར་སྤྱད་ཀྱང་ལོ་བཞི་ བཅུ་ཞེ་གཉིས་ལས་མི་སྤྱད་ཀྱི། བྲམ་ཟེ་དང་འགྲོགས་ནས་བུ་བསྐྱེད་དགོས་སོ། །བུ་ཡོད་པའི་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ནི་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་ལ། མེད་པ་རྣམས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་ཞིང་བུ་མོ་མང་བའམ་བུ་མོ་ལས་མེད་ན་ནི་ངན་སོང་ཡང་ཐར་དཀའ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། གང་ཞིག་བུ་དང་ལྡན་པ་དེ། །ཤི་ནས་མྱ་ངན་མེད་པར་འགྲོ། །ལམ་ཡང་འདི་ནི་ལྷར་འགྲོའི་ལམ། །དེས་ན་མ་ལའང་འཁྲིག་པར་བྱ། །བུད་མེད་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་ནི། །བཟང་པོ་ཡེ་མེད་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི། །ཇི་ལྟར་གླིང་ལམ་ཅན་གྱིས་ནི། །རྒས་ཀར་དཔྱད་ནས་སྨྲས་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གཡུལ་བསྲུངས་པས་དག་པ་ནི། འཇིགས་པའི་དམག་བྱུང་བའི་ཚེ་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་འཐབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་བྱང་སྟེ། རང་གི་ཕྱོགས་རྒྱལ་བར་བརྩོན་པས་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་ཚིག་ལས། ངེས་པར་བརྩེ་མེད་དཔའ་བོ་ཡིས། །གཡུལ་ངོར་འབྲོས་པ་མེད་པར་ནི། །གཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་གྱུར་ན། །ཤི་ནས་མཐོ་རིས་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་བསྲུངས་པས་དག་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་དང་། རིག་བྱེད་དང་། བླ་མ་ལ་གནོད་པར་བྱེ

【漢語翻譯】 在扎亞迪爾瓦和大海中沐浴，就能獲得天界和解脫。正如五仙沐浴之門中所說：恒河之門是拘舍纏繞，比爾瓦和青色的山，卡納卡的入口處，沐浴后不再有輪迴。恒河擁有月亮的福分，同樣地，還有央堅河，帕堅河和沼澤地，以及流入印度洋的河流。爲了什麼而進行這些沐浴呢？爲了渴望清凈而沐浴，是罪業清凈的自性，必定會獲得天界和解脫。如是說。去到那些地方，用秤來衡量並沐浴，如果再去，就認為罪業會減輕。以地域清凈是說，在名為庫茹的地方出生的一切眾生，甚至接觸到那裡的塵土的一切，都被認為會轉生到天界。在《有益於思辨之枝》中說：在庫茹的地方出生，以及那裡的田地的塵土，被風吹拂而接觸到，犯下罪業的有情眾生，也會被帶往殊勝的去處。以守護種姓而清凈是說，婆羅門守護種姓就能轉生到天界。女人必定會墮入惡趣，因此即使守持梵行，也不能超過四十二年，必須與婆羅門結合才能生育子女。所有有兒子的女人都會轉生到天界，沒有兒子的則會墮入惡趣，如果女兒眾多或者沒有兒子，那麼即使墮入惡趣也很難解脫。如是認為。在那裡面說：誰擁有兒子，死後無有悲傷地離去。這條道路也是通往天界的道路，因此即使是母親也要行房。因為沒有女人，世間就沒有美好，征服者啊！就像擁有島嶼道路的人，在年老時考察后所說的那樣。以守護戰鬥而清凈是說，在發生恐怖的戰爭時，不懷慈悲地戰鬥就能清凈罪業，因為努力使自己的陣營獲勝就會變成福德。在《秘密語》中說：必定要無情地，勇士在戰場上不逃跑，在戰場上顯現出偏向一方，死後就會轉生到天界。如是說。以守護正法而清凈是指對婆羅門、吠陀和上師造成損害

【英語翻譯】 By bathing in the streams of Trayadirva and the oceans, one attains heaven and liberation. As it is said in the gate of bathing of the Five Sages: The gate of the Ganges is entwined with Kusha grass, with Bilva and the blue mountains, at the entrance of Kanaka, having bathed, there is no possibility of rebirth. The Ganges possesses the fortune of the moon, similarly, there are the Yangchen River, the Pakchen River, and the marshlands, and those that flow into the Indus River. For what purpose are these bathings performed? Bathing with the desire for purification, it is the nature of purifying sins, and one will certainly attain heaven and liberation. As it is said. Having gone to those places, one measures with a scale and bathes, and if one goes again, it is thought that sins will be lessened. Purification by place is said to be that all beings born in the place called Kuru, and even all who touch the dust of that place, are thought to be born in heaven. In the branch that benefits contemplation, it says: Those born in the land of Kuru, and the dust of its fields, even if touched by the wind, sentient beings who have committed sins, will be taken to an excellent destination. Purification by preserving lineage is said to be that Brahmins who preserve their lineage will be born in heaven. Women will certainly fall into lower realms, therefore, even if they practice celibacy, they should not do so for more than forty-two years, and they must unite with Brahmins to produce children. All women who have sons will be born in heaven, and those who do not will be born in lower realms, and if there are many daughters or no sons, then even falling into lower realms will be difficult to escape. It is thought. In that it says: Whoever has a son, after death departs without sorrow. This path is also the path to the gods, therefore, even with the mother, one should engage in intercourse. Because without women, there is no goodness in the world, O conqueror! Just as one who possesses the path of islands, having examined in old age, spoke. Purification by preserving battle is said to be that in the event of a terrifying war, fighting without compassion purifies sins, because striving to make one's own side victorious becomes merit. In the Secret Word it says: Certainly, the merciless hero, without fleeing on the battlefield, if he clearly takes sides on the battlefield, after death he will be born in heaven. As it is said. Purification by preserving the Dharma refers to harming Brahmins, Vedas, and lamas.

============================================================

==================== 第 50 段 ==================== 【原始藏文】 ད་པའི་སྡིག་ཅན་བསད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་དག་པར་བྱེད་དེ་ཡུལ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ལས། སྐྱེ་དགུ་སྐྱོང་ལ་གསལ་བའི་ཕྱིར། །ལྷ་མིན་ལྷ་ཡི་ཚེར་མ་དག །བསད་ཀྱང་སྐྱོན་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཆོས་སྲུང་ཡིན་ ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །སྲོག་བསྲུངས་པས་དག་པ་ནི། མུ་གེས་ཉེན་ནས་འཆི་བ་ལ་ཐུག་ན་མ་མཐོང་བར་བརྐུས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྡིག་པ་འདག་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཕལ་ལས་མཆོག་རང་གི་སྲོག་བསྲུངས་པས་འདི་ཕྱིར་ཕན་པའི་དོན་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་ཚིག་ལས། བྲམ་ཟེ་རྒུད་ཚེ་བརྐུ་བ་ཆོས་སུ་བཤད། །གཞན་ནོར་མ་མཐོང་བར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མི་ལྟོས་པར་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་ཆགས་ལའང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལས་སྤྲིན་དང་སེར་བ། ཐོག་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉི་ཟླའང་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་ངང་གིས་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ཉི་ཤར་ཆུ་བོ་ཐུར་འབབ་ཚེར་མ་རྣོ། །རྨ་བྱའི་མདོངས་བཀྲ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་ནི། རང་གིས་རང་ལ་བྱ་བ་མི་འཇུག་པས་ཏེ། མིག་རང་གིས་རང་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བཅུ་ལས། དང་པོ་ཁྱབ་འཇུག་དགག་པ་ལ། ངོ་བོ། ཁྱབ་པ། བྱེད་པ་དགག་པ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་དགག་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་དགག་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་ནི། ངོ་བོ་བཀག་པས་ཁེགས་ཏེ། ཁྱབ་འཇུག་མེད་ན་ཁྱབ་འཇུག་གིས་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མེད་པས་དེས་ཁྱབ་པའི་ས་ཕྱོགས་ཁེགས་པ་ བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་བྱེད་མེད་པས་ཁྱབ་བྱ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་གང་ལ་གང་གིས་ཁྱབ་པ་མེད་ན། དེས་ཐ་དད་མི་དད་ལ་ཁྱབ་པ་མི་རུང་ངོ་། །དེའང་ཐ་དད་ལ་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་མེད་དེ། དུས་མི་མཉམ་པ་གཅིག་ཡོད་དུས་གཅིག་མེད་ལ། དུས་མཉམ་ལའང་གཅིག་གི་གོར་གཅིག་གསལ་བར་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཡོད་པ་མི་རུང་སྟེ་སྣང་བའི་གོར་མུན་པ་བཞིན་ནོ། །འདྲེས་པས་ཁྱབ་པ་མེད་ཀྱང་ཟླར་ཡོད་པས་ཁྱབ་བོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མི་དད་ནའང་ཁྱབ་པ་མེད་དེ་ཁྱབ་བྱེད་དང་རྫས་གཅིག་པས་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དམ་ཁྱབ་བྱེད་དེ་ཡང་ཁྱབ་བྱར་འགྱུར་བས། རང་གིས་རང་ལ་མ་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །ལྡོག་པ་ནི། འདུ་བར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །ཁྱབ་པར་ནི་དུ་མ་དང་དབྱེར་མེད་ན་ད

【漢語翻譯】 殺害作惡之人本身就能凈化罪惡，爲了守護成為殊勝之境的處所。出自《彼事經》：爲了守護眾生和彰顯光明，殺掉非天和天人的荊棘，也沒有過失，因為那是護持正法之故。如此說。守護生命而得以凈化是說，如果遇到饑荒的威脅而瀕臨死亡，即使不被看見而偷盜，不但沒有罪過，而且罪惡也會得以消除，因為守護了比一般事物更殊勝的自己的生命，能成就利益今生來世的重大意義。出自《秘密語經》：婆羅門衰敗之時，偷盜被說成是正法，也可以拿取他人未被看見的財物。如此說。事物無因是說，一切事物不依賴因緣，而是自性或自然而生。因為壞滅也沒有原因。如同從虛空中產生云、冰雹、雷電等。如同日月從東向西自然執行一樣，他們這樣認為。出自《彼事經》：日出東方，水流向下，荊棘尖銳，孔雀羽毛鮮艷，都是自性而生。如此說。識不能認識自己是說，自己不能對自己起作用，如同眼睛不能看見自己一樣。他們這樣認為。爲了駁斥它，如同先前的宗派一樣有十種，首先駁斥遍入天，其中有駁斥本體、周遍、作用三種，其中駁斥本體如同駁斥自在天一樣。周遍是說，本體被駁斥了，周遍也就被否定了。如果沒有遍入天，就沒有遍入天的周遍。如同沒有寡婦的兒子，因此否定了被他周遍的地方一樣。沒有周遍者，就沒有被周遍者。也就是說，如果某事物不能周遍某事物，那麼它就不能周遍是異體還是非異體。對於異體來說，根本沒有周遍，因為時間不一致，一個存在時另一個不存在。即使時間一致，也不能在一個的處所顯現另一個，因此不可能有周遍，如同光明不能在黑暗的處所顯現一樣。如果說即使沒有混合，但因為有伴侶所以能周遍，那也是不行的，因為互相依賴而不能成立。即使不是異體也沒有周遍，因為周遍者和事物是同一個，被周遍者就是周遍者本身，或者周遍者也變成了被周遍者，如同自己不能周遍自己一樣。反駁是說，已經在聚合中被否定了。對於周遍來說，如果不是眾多且無分別，那

【英語翻譯】 Killing evil-doers themselves purifies sins, in order to protect the place that has become supreme. From the same [text]: "In order to protect beings and manifest clarity, even killing the thorns of non-gods and gods is not a fault, because it is for the sake of protecting the Dharma." So it is said. Purification by protecting life is said to be that if one is threatened by famine and is about to die, even if one steals without being seen, not only is there no fault, but sins will be purified, because by protecting one's own life, which is more supreme than ordinary things, great meaning that benefits this life and the next will be accomplished. From the Secret Word Sutra: "When a Brahmin is in decline, stealing is said to be Dharma, and one may also take the unseen wealth of others." So it is said. Things without cause are said to be that all things do not depend on causes and conditions, but arise from their own nature or spontaneously. Because destruction also has no cause. Just as clouds, hail, lightning, and so on arise from empty space. Just as the sun and moon naturally go from east to west, so they think. From the same [text]: "The sun rises in the east, water flows downwards, thorns are sharp, and the peacock's feathers are bright, all arise from their own nature." So it is said. Consciousness not knowing itself is said to be that oneself cannot act on oneself, just as the eye cannot see itself. So they think. In order to refute it, like the previous tenet systems, there are ten, first refuting the All-pervading Lord, among which there are three refutations of essence, pervasion, and function, among which the refutation of essence is like the refutation of the Lord of Power. Pervasion is said to be that the essence is refuted, and pervasion is also negated. If there is no All-pervading Lord, there is no pervasion by the All-pervading Lord. Just as there is no son of a barren woman, therefore the place pervaded by him is negated. Without a pervader, there is no pervaded. That is to say, if something cannot pervade something, then it cannot pervade whether it is different or non-different. For different things, there is no pervasion at all, because the times are inconsistent, one exists when the other does not. Even if the times are consistent, another cannot appear in one's place, therefore it is impossible to have pervasion, just as light cannot appear in a place of darkness. If one says that even if there is no mixture, but because there is a companion, it can pervade, that is also not possible, because it cannot be established by mutual dependence. Even if it is not different, there is no pervasion, because the pervader and the thing are the same, the pervaded is the pervader itself, or the pervader also becomes the pervaded, just as oneself cannot pervade oneself. Refutation is said to be that it has already been negated in the aggregate. For pervasion, if it is not many and undifferentiated, then

============================================================

==================== 第 51 段 ==================== 【原始藏文】 ུ་མར་འགྱུར་བས་ཁྱད་པར་མི་རྙེད་དེ་ཆུ་དང་འདྲེས་པའི་འོ་མ་བཞིན་ནོ། །བྱེད་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་ཏུ་བཀག་གོ། །རིག་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད། གཞུང་། བརྗོད་བྱ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྟག་པ། མ་བྱས་པ། བདེན་པ་དགག་པ་དང་གསུམ་ལས། རྟག་པའི་གསལ་བ་དགག་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པར་བཤད་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་མིང་། གོམས་པ། ཕྱིས་ཤེས་པ། གཞན་ལ་འཆད་པར་མི་རུང་བ་བཞི་ནི། ཐ་སྙད་དུ་སྐད་ཅིག་མཐུད་པ་ཙམ་ལ་བརྗོད་ལ། སྒྲ་འགགས་ཀྱང་སྒྲ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་རིགས་མཐུན་བཞག་པས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་རྟག་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་མི་ངེས་པ། སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་རུང་བ། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐོ་རིས་འདོད་པས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་ནི་འབྲེལ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་མེ་མཐོ་རིས་སམ། མཐོ་རིས་མེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་བུས་སྨྲས་པ་བརྫུན་ན་ཚངས་པས་སྨྲས་པ་ཡང་བརྫུན་པས་མི་བསླུ་བའི་དོན་དང་འགལ་བས་ཕྱིས་ཀྱི་མུ་སྟེགས་པ་ཁྱེད་ཅག་བསླུ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སྐབས་འདིར་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་ལ་བསླུ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་ཡོད་ན་སྒྲ་ཆད་དུས་དོན་མི་རྟག་པར་དངོས་སུ་ངེས་དགོས་པ་ལས། དོན་རྟག་པར་འདོད་པས་བསལ་བ་ཉིད་དོ། །རྣམ་ངེས་ལས། དེས་ན་མཐོ་རིས་འདོད་མེ་ལ། །སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་ཐོས་པ་ནི། །ཁྱི་ཤ་ཟོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི། །དོན་མིན་ཞེས་འདིར་ཚད་མ་གང་། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་རང་བྱུང་གི་ཡི་གེ་དང་། ལྷའི་རྔ་སྒྲ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་འཆད་པ་འདོད་པས་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་དང་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་ལས་ལས་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་མེད་པར་མི་འདོད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །ཁྱབ་འཇུག་གི་རྣམ་འཕྲུལ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་དེ་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་དབང་ལས་བྱུང་བའི་བྱིན་རླབས་ཡིན་ལ། ཁྱབ་འཇུག་གང་དུའང་ རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་མི་སྲིད་པ་གཉིས་མི་མཚུངས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་སྲིད་པ་ནི། སྔགས་བཟླས་པས་ཀྱང་ནུས་པ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་ཚིག་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུའི་ངག་བསླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་པས་ནུས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ། དངོས་སུ་སྐྱེས་བུའི་བརྗོད་པའི་ངག་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་མ་ཡིན་པར་གསལ་ཏེ། རེས

【漢語翻譯】 就像變成水的牛奶一樣，無法區分，就像水和牛奶混合在一起一樣。作用是：被自在天所阻止。駁斥吠陀有三點：定義、論述、所詮釋的內容。第一點有三：駁斥常有、非造作、真實。駁斥常有的顯現，在勝論中已闡述。成立的理由有四：名稱、習慣、後知、不容於他人解釋。只是在名言上說剎那相續，即使聲音停止，因為聲音的習慣習氣安立了同類，所以能知曉。聲音不是常有的。駁斥非人造作有三點：意義不確定、咒語的力量不成立、現量所破。第一點是：想要昇天而向火供奉，沒有任何關係，因為火不是天，天也不是火。如果人所說的是虛假的，那麼梵天所說的也是虛假的，因為與不欺騙的意義相違背，所以後來的外道你們會被欺騙。而且你們也是人，所以在此處顯示吠陀的意義時，也會變成欺騙。如果詞義有關聯，那麼聲音斷絕時，意義必須真實地確定為無常，但因為認為意義是常有的，所以就被破除了。《釋量論》中說：因此，想要昇天向火，供奉供品，聽到說「吃狗肉」，這沒有意義，這裡有什麼量？這樣說的。如果你們也認為以自生的文字和天鼓的聲音等來宣說佛法是相同的，那麼，這是佛和菩薩的威力以及眾生各自的業所產生的，不是無因而生，所以不相同。如果與遍入天的幻化相同，那麼，佛是依靠二資糧等的力量所產生的加持，而遍入天在任何地方，都不可能有不由因緣所生的幻化，這二者不相同。咒語的力量不成立，即使唸誦咒語也不會產生力量，因為是人的語言，而且人的語言是虛假的。如果那是吠陀的語言，所以會產生力量，那麼，現量所破。實際上，人的言說是很明顯不是吠陀的語言，輪

【英語翻譯】 Just as milk turns into water, it becomes indistinguishable, like water mixed with milk. The action is: obstructed by Ishvara. Refuting the Vedas has three points: definition, discourse, and the content to be interpreted. The first point has three: refuting permanence, non-creation, and truth. Refuting the appearance of permanence is explained in the Vaisheshika school. There are four reasons for establishment: name, habit, later knowledge, and not being able to be explained to others. It is only said in name that moments continue, and even if the sound stops, because the habit of sound establishes the same kind, it can be known. Sound is not permanent. Refuting non-human creation has three points: uncertain meaning, the power of mantras not being valid, and being refuted by direct perception. The first point is: wanting to be reborn in heaven and making offerings to fire has no connection, because fire is not heaven, and heaven is not fire. If what humans say is false, then what Brahma says is also false, because it contradicts the meaning of not deceiving, so later non-Buddhists, you will be deceived. And you are also humans, so when showing the meaning of the Vedas here, it will also become deception. If the meaning of words is related, then when the sound ceases, the meaning must be truly determined as impermanent, but because it is thought that the meaning is permanent, it is refuted. The Pramāṇavārttika says: Therefore, wanting to be reborn in heaven, offering offerings to fire, hearing it said to "eat dog meat," this has no meaning, what valid cognition is there here? That's what it says. If you also think that preaching the Dharma with self-born letters and the sound of heavenly drums is the same, then this is produced by the power of the Buddha and Bodhisattvas and the karma of each sentient being, not without cause, so it is not the same. If it is the same as the transformation of Vishnu, then the Buddha is the blessing produced by the power of the two accumulations, etc., and Vishnu in any place cannot have a transformation that is not produced by causes and conditions, these two are not the same. The power of mantras is not valid, even reciting mantras will not produce power, because it is human language, and human language is false. If that is the language of the Vedas, so it will produce power, then it is refuted by direct perception. In reality, human speech is clearly not the language of the Vedas, turn

============================================================

==================== 第 52 段 ==================== 【原始藏文】 ་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་རྟག་པར་འདོད་པས་འགལ་འདུས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་མི་རུང་སྟེ། བརྗོད་བྱ་འགལ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་གྲགས་ནའང་དོན་སྟོན་མཁན་མེད་པའི་ཕྱིའི་ཆུ་རླུང་གི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །གཞུང་དགག་པ་ནི། ཚིག་གིས་དོན་སྟོན་པ་མེད་དེ། ཚིག་སྒྲ་སྤྱི་དང་། དོན་སྒྲ་མེད་གཉིས་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་གིསསྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་འགག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡི་གེ་སིལ་བུ་རེ་རེ་ལ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚིག་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་སིལ་བུ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱང་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འཁྲུལ་སྣང་དུ་དེ་ལྟར་དུ་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་བཤད་ཅིང་ཉན་པར་མི་འདོད་དེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུང་ལ་བསྟོད་པར། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེར་ཞི་ཞིང་། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་། །སུ་ལའང་ ཆོས་འགའ་མ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བརྗོད་བྱ་དགག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན། ལོ་རྒྱུས། གསང་བ། རིགས་མཐུན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཆོད་པ། སྦྱིན་པ། སྲེག་པ་དགག་པ་གསུམ་ལས། མཆོད་པ་དགག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ལྷ་དགའ་མི་དགའ་མི་འཐད་པ་ནི། ཕྱུགས་བསད་པ་ལ་དགའ་ན་ལྷ་དེ་མཆོད་ཡུལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཆགས་སྡང་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་འདྲེ་བཞིན་ནོ། །མི་དགའ་ན་ཕན་ཡོན་མི་འབྱུང་སྟེ་མི་མཉེས་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞི་མེད་ལྷར་མི་འཐད་པ་ནི། སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ཅན་ཕྱུགས་དང་བཅས་པ་མཐོ་རིས་སུ་དྲང་བར་མི་ནུས་ཏེ། ལྷ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་དེ་དུས་དང་སྐད་ཅིག་བརྟགས་པས་ལྷ་མ་གྲུབ་པས། ལྷས་དྲངས་པ་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐར་པ་དང་མཐོ་རིས་རང་གི་དགེ་བ་ལ་རག་པ་ཉིད་དེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཐར་པ་བདག་ལ་རག་ལས་འདི་ལ་ནི། །གཞན་གྱིས་གྲོགས་བགྱིར་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བདུན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཤུལ་དུ་བྱས་པས་ཕན་པར་འདོད་པ་ལའང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ནའང་། དེ་ནི་ཁོ་རང་དབང་བའི་ཆ་ཙམ་ཡོད་པའི་ནོར་ཕུལ་ནས་སྔགས་བརྗོད་པས་ཕན་པ་དང་། བསམ་པ་དག་པའི་མཐུས་ཕན་ལ། བརྩེ་བ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་དང་མི་མཚུངས་སོ། །གཞུང་ཕྱི་མོ་ལས་ཀྱང་། ཚངས་པ་ནས་བརྩམས་དམྱལ་བའི་བར། །སེམས་ཅན་ ཀུན་ལ་སྲོག་ཕངས་ལ། །གཞན་གྱི་སྲོག་ནི་བཅད་བྱས་པས། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་བདེ་བར་འགྱུར། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ནི་བདེ་འདོད་ལ།

【漢語翻譯】 因為存在矛盾。吠陀的聲音被認為是常恒的，因此會陷入矛盾。不能是真實的，因為看到了所表達內容的矛盾，並且即使聲音響起也沒有表達意義的人，就像水和風的聲音一樣。駁斥論點是：詞語不能表達意義，因為詞語的聲音的普遍性和意義的聲音的缺失這兩者之間的聯繫沒有成立，並且詞語會前後剎那消失，並且每個單獨的字母都沒有意義，並且所有的詞語都沒有超出單獨的字母。那麼，你也在做講解和聽聞，這是什麼呢？雖然在錯覺中看起來是那樣，但實際上並不想講解和聽聞。正如龍樹菩薩在讚頌佛陀的語言時所說：所有對境皆寂滅，一切戲論皆止息，諸佛於何處，亦未為誰說何法。就像這樣。駁斥所表達的內容有四種：祭祀，歷史，秘密，駁斥同類。第一種，有祭祀，佈施，火供三種駁斥。祭祀的駁斥有三種：神高興或不高興是不合理的。如果宰殺牲畜神高興，那麼這個神不能作為祭祀的對象，因為他有貪嗔，就像鬼一樣。如果不高興，就不會產生利益，因為做了不高興的事情。沒有基礎的神是不合理的。做了罪惡之事的祭祀者，連同牲畜不能被帶到天界，因為神沒有能力。沒有，因為通過考察時間和剎那，神沒有成立，所以神引導是不成立的。因此，解脫和天界完全依賴於自己的善行。正如《親友書》中所說：解脫唯依于自身，此外無有他助伴。就像這樣。如果認為其他人死後做的七祭等有幫助，那也是一樣的。那是由於獻上自己能支配的財物並唸誦咒語而有幫助，並且由於純凈的意念而有幫助，與沒有慈悲的祭祀不同。在《根本說一切有部毗奈耶》中也說：從梵天到地獄，一切眾生都珍惜生命，如果殺害其他眾生的生命，怎麼會快樂呢？眾生都想要快樂。

【英語翻譯】 Because there is contradiction. The sound of the Vedas is considered to be constant, therefore it falls into contradiction. It cannot be true, because the contradiction of the expressed content is seen, and even if the sound is heard, there is no one who expresses the meaning, just like the sound of water and wind. The refutation of the argument is: words cannot express meaning, because the universality of the sound of words and the absence of the sound of meaning, the connection between these two is not established, and words will disappear before and after the moment, and each individual letter has no meaning, and all words do not go beyond individual letters. So, what are you doing by explaining and listening? Although it seems that way in illusion, in reality, I don't want to explain and listen. As the master Nagarjuna said in praise of the Buddha's speech: All objects of focus are completely pacified, all elaborations are completely ceased, where have the Buddhas, and to whom, not shown any Dharma. Just like that. There are four refutations of what is expressed: sacrifice, history, secret, refutation of the same kind. The first, there are three refutations of sacrifice, giving, and fire offering. The refutation of sacrifice is threefold: it is unreasonable for the god to be happy or unhappy. If the god is happy to slaughter livestock, then this god cannot be the object of sacrifice, because he has attachment and aversion, just like a ghost. If you are not happy, there will be no benefit, because you have done something that is not happy. It is unreasonable for a god without a basis. A sacrificer who has done sinful deeds, along with livestock, cannot be brought to the heavenly realm, because the god has no power. No, because by examining time and moment, the god is not established, so the god's guidance is not established. Therefore, liberation and heaven completely depend on one's own good deeds. As it is said in the "Letter to a Friend": Liberation depends only on oneself, and there is no other helper. Just like that. If it is thought that the seven sacrifices and so on done by others after death are helpful, it is the same. That is because it is helpful to offer wealth that one can control and recite mantras, and it is helpful because of the power of pure intention, which is different from sacrifices without compassion. It is also said in the Mūlasarvāstivāda Vinaya: From Brahma to hell, all sentient beings cherish life, if you kill the lives of other sentient beings, how can you be happy? All beings want happiness.

============================================================

==================== 第 53 段 ==================== 【原始藏文】 །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལྡན། །གང་ལ་མང་དུ་གནོད་བྱས་ན། །དེ་བདེའི་དངོས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་པས། ཁྱོད་རང་གི་ལུང་དང་ཡང་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ལས་དུས་གཞན་པ་ལ་གདམས་སོ་ཞེ་ནའང་མཚུངས་ཏེ། དུས་གཞན་དུ་སྡིག་པ་ཡིན་ན། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཚེ་དགེ་བར་འགྱུར་དུ་མི་རུང་བས་སོ། །བདག་ལས་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་ཐལ་བ་ནི། མི་བས་ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་གི་བདེ་བས་ན། དེ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་བསད་དེ་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་རིགས་སོ། །སྐྱེས་རབས་ལས། ལོག་པར་སྤྱད་པས་ཡིད་ནི་མ་ལོག་ཅིང་། །དགེ་བའི་ལས་ལམ་ངེས་པར་མ་བྱས་པའི། །ཕྱུགས་རྣམས་མཆོད་སྦྱིན་དག་ལ་བསད་གྱུར་ཀྱང་། །བདག་ཅག་གཞི་མེད་ཇི་ལྟར་མཐོ་རིས་སྐྱེ། །མཆོད་སྦྱིན་ལ་བསད་མཐོ་རིས་འགྲོ་ན་ནི། །བྲམ་ཟེ་བདག་ཉིད་ཕྱུགས་སུ་བསྒྱུར་ལ་རག །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་དེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། སྲོག་བཅད་པས་ལྷར་སྐྱེའོ་ཞེས་སྨྲས་པས་བསྲེགས་པ་ཆེན་པོའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། ཕྱུགས་བསད་ནས་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པས་མུན་པ་ཆེན་པོའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་ལ་མི་བསད་པས་ལྕགས་ཀྱི་བུམ་པའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པ་དགག་པ་ནི། རང་བཞིན་དང་ཐ་སྙད་ གཉིས་ལས། རང་བཞིན་པ་སྤྱིར་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟག་མི་རྟག་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་དང་། ཕྲད་མ་ཕྲད་མི་རུང་། རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་པ་སུས་ཀྱང་སུ་ལའང་འགའ་ཙམ་སྦྱིན་པ་མེད་དེ། རྫས་རྟག་པ་འགུལ་དུ་མི་རུང་བས་ལག་ནས་ལག་ཏུ་སྤོར་མེད་ཅིང་། མི་རྟག་པ་ལག་ཏུ་མ་སོང་བར་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྲད་པ་བཀག་ཟིན་ལ། མ་ཕྲད་པས་ཕན་མི་ཐོགས་ཏེ་སྤྲང་པོའི་ཁ་ལག་དང་ཟན་འཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཀྲེས་པ་མ་བསལ་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོ་རགས་པ་སྦྱིན་པ་མེད་དེ་སྤྱི་དགག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྲ་བ་སྦྱིན་དུ་མེད་དེ་རྡུལ་ཆ་མེད་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། གང་ལ་ཡོངས་སུ་སྦྱིན་པ་མེད་ཅིང་ལེན་པ་དང་ལེན་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་སྦྱིན་པར་འདོད་མོད་ཅེ་ན། འཁྲུལ་སྣང་བཟང་རྟོག་ཙམ་ལས་དངོས་པོ་རང་མཚན་པར་མི་འདོད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུམ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཙམ་དུ་སྦྱིན་པར་སྣང་བ་མི་འགོག་པས་བྱིན་ཡང་། ཕན་ཚུན་བདེན་པ་མེད་དེ། སྒྱུ་མ་མཁན་རབ་ཏུ་བཟང

【漢語翻譯】 如果對世間一切眾生多加損害，那又怎麼會變成安樂的因呢？因此，這與您自己的教證相違背。如果說這是針對祭祀之外的其他時間的教誨，那也是一樣的。如果在其他時候是罪惡，那麼在祭祀的時候也不可能變成善事。如果推論出應該用自己來做祭祀，那麼因為天人的安樂勝過人類百千倍，爲了迅速獲得那種安樂，就應該殺死自己來做祭祀。在《本生經》中說：以邪道行事，心未轉變，沒有確定行善的道路，牲畜被宰殺用於祭祀，我們這些沒有根基的人怎麼能升到天界呢？如果宰殺祭祀就能昇天，那麼婆羅門自己就應該變成牲畜被宰殺。這裡有罪過，在《念住經》中說：如果說殺生可以昇天，就會墮入大火熱地獄；宰殺牲畜進行祭祀，就會墮入大黑暗地獄；在祭祀中殺人，就會墮入鐵瓶地獄。駁斥佈施：從自性和名言兩個方面來說，自性方面總的駁斥有三種：恒常與非恒常不能佈施，相觸與不相觸不能佈施，粗大與微細不能佈施。第一種：佈施無論由誰向誰，一點一滴的佈施都沒有，因為恒常的事物不能移動，無法從一隻手轉移到另一隻手；而非恒常的事物在到達手中之前就已滅亡。第二種：相觸已經被駁斥了，不相觸無法帶來利益，就像乞丐的嘴和食物沒有接觸，所以飢餓無法消除一樣。第三種：粗大的事物無法佈施，就像總的駁斥一樣。微細的事物無法佈施，因為沒有微塵，無法看見。在《般若經》中說：對誰也沒有完全的佈施，接受者和接受的行為，自性都是清凈的。如果你們也想佈施，那也只是錯覺和好的想法，而不是真實存在的自性，因為一切法都像夢一樣。在《般若經》中說：一切法都像夢一樣，像幻術一樣。即使如此，也不阻止顯現佈施，即使佈施了，彼此也沒有真實性，因為幻術師非常擅長。

【英語翻譯】 If one inflicts much suffering on all beings in the world, how can that become a cause of happiness? Therefore, this contradicts your own scriptures. If you say that this is advice for times other than sacrifices, that is the same. If it is sinful at other times, then it cannot become virtuous at the time of sacrifice. If it is inferred that one should make sacrifices with oneself, then since the happiness of gods is a hundred thousand times greater than that of humans, one should kill oneself to make sacrifices in order to quickly attain that happiness. In the Jataka it says: 'By acting wrongly, the mind is not transformed, and the path of virtue is not determined. Even if animals are killed for sacrifices, how can we, who have no basis, be born in heaven? If killing for sacrifice leads to heaven, then the Brahmin himself should be transformed into an animal to be killed.' There is a fault in this. In the Smṛtyupasthāna Sutra it says: 'If one says that killing leads to birth as a god, one will be born in the great burning hell; killing animals and making sacrifices will lead to birth in the great dark hell; killing people for sacrifices will lead to birth in the iron pot hell.' Refuting giving: From the two aspects of nature and convention. In terms of nature, there are three general refutations: the permanent and impermanent cannot be given, contact and non-contact are not possible, and the gross and subtle are not possible. The first is: giving, no matter by whom to whom, there is no giving of even a little, because permanent things cannot be moved, so they cannot be transferred from one hand to another; and impermanent things cease before they reach the hand. The second is: contact has already been refuted, and non-contact does not benefit, just as the beggar's mouth and food do not touch, so hunger is not relieved. The third is: gross objects cannot be given, just like the general refutation. Subtle things cannot be given because there are no particles and they cannot be seen. In the Prajnaparamita Sutra it says: 'There is no complete giving to anyone, and the receiver and the act of receiving are naturally pure.' If you also want to give, it is only a good illusion and thought, not a real self-nature, because all dharmas are like dreams. In the Prajnaparamita Sutra it says: 'All dharmas are like dreams, like illusions.' Even so, it does not prevent the appearance of giving, and even if it is given, there is no truth to each other, because the illusionist is very skilled.

============================================================

==================== 第 54 段 ==================== 【原始藏文】 ་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གཏོང་མེད་སྦྱིན་པ་འདི་བཏང་བས། །ལེན་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླངས། །གང་དག་འདིར་ནི་གཤེགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཡོན་སྦྱོང་བྱེད་པ་ཡིན། །གང་གིས་སྦྱིན་པ་གང་ལ་སྦྱིན། །སྦྱིན་པ་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ། །སྦྱིན་ པ་མཉམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །བཟང་པོ་ལ་ནི་ཡོངས་རྫོགས་ཤོག །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཐ་སྙད་དུ་དགག་པ་ནི། བསད་ནས་སྦྱིན་པའི་ཤ་ལྟ་བུ་ཆོས་སུ་མི་རུང་སྟེ། དགེ་བར་སྣང་ཡང་སྡིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏོང་བ་པོ་ལ་བརྩེ་བྱམས་མེད་པ་དང་། ལོ་འདོད་རེ་ལྟོས་ཀྱི་དུག་གིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། སྲོག་ཆགས་བསད་ནས་སྦྱིན་པར་བྱས་པས་གཉིས་ཀ་རབ་ཏུ་ཚ་བའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །བསྲེག་པ་དགག་པ་ནི། མེས་ཤིང་བསྲེག་པ་མི་སྲིད་དེ། མེ་དང་ཤིང་དེ་གཉིས་གཅིག་ན་བསྲེག་བྱ་སྲེག་བྱེད་དུ་མི་འཐད་ཅིང་། ཐ་དད་ན་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་བས་ཀྱང་བསྲེག་པར་མ་གྲུབ་སྟེ་ཀ་བ་བུམ་པ་བཞིན། མེ་དང་ཤིང་ཕྲད་པ་མེད་པའང་སྔར་བཞིན་ནོ། །རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། བུད་ཤིང་གལ་ཏེ་མེ་ཡིན་ན། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཅིག་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཤིང་ལས་མེ་གཞན་ན། །ཤིང་མེད་པར་ཡང་བསྲེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལོ་རྒྱུས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ། ཉན་པ། བརྗོད་བྱ་འགལ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལོ་རྒྱུས་མི་སྲིད་དེ་སྔར་བྱུང་བ་འདས་པ་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉན་པའང་མི་རུང་སྟེ། ངག་གི་རྒྱུན་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཕན་ཚུན་ཉན་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གིས་མཉན་བྱ་ཉན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་ཁྱབ་འཇུག་ཚངས་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཁོ་ནས་བྱེད་པ་དང་བྱ་བ་གཉིས་རགས་པ་དང་ ཕྲ་བར་མ་གྲུབ། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་པས་མ་གྲུབ་པའོ། །གསང་བ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཟབ་མོའི་དོན་དགག །སྔགས་བཟླས་པ་དགག །བརྗོད་བྱ་འགལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་ཤེས་བྱ་ལས་ལྐོག་གྱུར་གྱི་ཟབ་མོའི་དོན་མི་འཐད་དེ། ཡང་ན་སུས་ཀྱང་རྟོགས་སུ་མི་རུང་ལ། ཡང་ན་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས། གཟུགས་ལས་གུད་ནའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བཟླས་པ་མེད་དེ། བཟླས་པའི་དོན་སྔ་མ་བསྐྱར་བ་ཡིན་པ་ལ། ད་ལྟ་བ་ཡོད་དུས་སྔ་མ་འགགས་ནས་མེད་པས་སྔ་མ་བསྐྱར་བར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་དང་རིགས་མཐུན་བཟླས་སོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟ

【漢語翻譯】 《某某所問經》中說：捨棄不施的佈施，沒有接受者來接受。凡是來到這裡的人，都是爲了清凈供養。誰以何物佈施于誰？佈施如何不執著？以平等的佈施，愿一切圓滿美好。就像這樣。特別是在名言上破斥，比如殺生后佈施的肉，不應作為佛法，因為雖然看似善，實則是惡。因為施者沒有慈悲心，且充滿貪求希望的毒素。在《念住經》中說：殺害眾生後進行佈施，兩者都將生於極熱的地獄。破斥焚燒：用火焚燒木頭是不可能的。如果火和木頭是同一個，那麼能燒的和所燒的就不合理。如果它們是不同的，因為它們彼此不同，所以更不可能被焚燒，就像柱子和瓶子一樣。火和木頭沒有接觸也是一樣的道理。在《根本慧論》中說：如果木柴就是火，那麼作者和行為就變成一體。如果火不同於木柴，那麼沒有木柴也能燃燒。像這樣。破斥歷史有三點：本體、聽聞、所說內容相違背的破斥。第一點：歷史是不可能的，因為過去發生的事情已經消失不存在了。第二點：聽聞也是不可能的，因為語言的延續是無剎那部分的，相互聽聞的剎那無法成立所聽聞的，因為它沒有部分。第三點：一切自在天、遍入天、梵天等，僅僅一個無法成立能作者和所作事，無論是粗大的還是微細的。因為沒有剎那部分所以無法成立。破斥秘密有三點：破斥深奧的意義，破斥唸誦咒語，以所說內容相違背來破斥。第一點：從如其所顯現的所知之外，隱藏的深奧意義是不合理的。要麼是誰也無法理解，要麼是會成為不成立的過失。經中說：離開色也沒有般若波羅蜜多等等。第二點：沒有唸誦，因爲念誦的意義是重複之前的，而現在存在的時候，之前的已經消失不存在了，所以無法成立重複之前的。如果說是念誦與之前相似的，也是不合理的

【英語翻譯】 In the Sutra of Questions by [Name], it says: 'Giving up ungiving generosity, there are none to receive. Those who have come here, are doing so to purify offerings. Who gives what to whom? How is generosity without attachment? With equal generosity, may all be completely good.' Just like that. Especially in conventional terms, refuting is like: meat given after killing is not suitable as Dharma, because although it seems virtuous, it is actually evil. Because the giver has no love and compassion, and is filled with the poison of desire and hope. In the Mindfulness Sutra, it says: 'Having killed sentient beings and then given alms, both will be born in the extremely hot hell.' Refuting burning: It is impossible to burn wood with fire. If fire and wood are the same, then the burner and the burned are not reasonable. If they are different, because they are mutually different, it is even more impossible to burn, like a pillar and a pot. The absence of contact between fire and wood is also the same as before. In the Root Wisdom Treatise, it says: 'If firewood is fire, then the agent and the action become one. If fire is different from wood, then it can burn even without wood.' Like this. There are three refutations of history: the essence, the hearing, and the refutation of contradictory content. The first point: History is impossible because what happened in the past has ceased and no longer exists. The second point: Hearing is also not possible, because the continuation of speech is without momentary parts, and the moment of mutual hearing cannot establish the heard, because it has no parts. The third point: All powerful beings, such as Ishvara, Vishnu, Brahma, etc., cannot establish the agent and the action, whether gross or subtle, by just one. Because it has no momentary parts, it cannot be established. There are three refutations of secrets: refuting profound meanings, refuting mantra recitation, and refuting with contradictory content. The first point: From the knowable as it appears, hidden profound meanings are unreasonable. Either no one can understand it, or it will be a fallacy of non-establishment. The Sutra says: 'Apart from form, there is no Prajnaparamita,' and so on. The second point: There is no recitation, because the meaning of recitation is to repeat the previous one, but when the present exists, the previous one has ceased and no longer exists, so it cannot be established to repeat the previous one. If it is said that the recitation is similar to the previous one, it is also unreasonable.

============================================================

==================== 第 55 段 ==================== 【原始藏文】 ེ། ཡང་ན་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲར་རིགས་མཐུན་པས་དེ་ཡང་བཟླས་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན་དུས་གཅིག་ཏུ་གཅིག་གི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་མི་ནུས་པར་གསལ་ལོ། །ཐ་སྙད་དུའང་སྟོང་པས་མ་ཟིན་པའི་སྔགས་ཐམས་ཅད་དོན་ཆུང་བ་ཉིད་དེ། གསང་བ་བཀོད་པ་ལས། ཇི་བཞིན་སྟོང་པས་མ་ཟིན་ན། །འཛམ་གླིང་རྡུལ་ཕྲན་མཉམ་པ་ཡི། །གསང་སྔགས་བཟླས་དང་བསྒོམས་པ་དང་། །རྩོམ་པ་ཆེ་དང་ལྡན་གྱུར་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་དུ་བསྟན་པས་རྐྱེན་ཙམ་ཡང་བཀག་ཅིང་། ཁྲུས་ཀྱིས་དག་པ་རྒྱུར་སྨྲ་བ་འདི་གཉིས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། ། འོ་ན་ཆོས་སྟོན་པའང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཁྱེད་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཆུར་ཞུགས་པའི་ངལ་དུབ་ལྟ་བུ་མི་འོས་ལ་ངལ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་བློ་དང་འཚམས་པ་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་བཞིན་བྱིས་པ་ལ་ཡི་གེ་སློབ་པ་ལྟར་བསྟན་ཏེ། མཐར་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། བརྡ་སྤྲོད་རིག་པ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཡི་གེའི་ཕྱི་མོའང་སློབ་འཇུག་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལ། །ཇི་ཙམ་བཟོད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཚིག་གཅིག་ཏུའང་དོན་ཀུན་ཚང་བར་སྟོན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུངས་དེ་ཆེས་འཕགས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་དག་ཏུ། །ང་ཡིས་ཆོས་རྣམས་གང་བསྟན་པ། །ཡི་གེ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །གཅིག་གི་ཚིག་དོན་བསམས་པས་ནི། །ཀུན་གྱི་ཚིག་དོན་བསམ་པར་འགྱུར། །གཅིག་གི་ཚིག་དོན་བསྒོམས་པས་ནི། །ཀུན་གྱི་ཚིག་དོན་བསྒོམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རིགས་མཐུན་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས་གཅིག་པ་དགག །རིགས་རྒྱུད་དགག །རྣམ་གཞག་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། པདྨ་ཅན་དང་། ཕྲེང་ལྡན་བྲམ་ཟེའི་རིགས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། རིགས་ཉིད་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པ་དང་། དུ་མ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མེས་པོ་དང་ཕ་སྤད་རིམ་པར་བགྲངས་པའི་རིགས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མེད་དེ། རྒྱུན་ དང་སྐད་ཅིག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོའི་ཚངས་པའི་རིགས་དེ་བརྒྱུད་པ་མེད་དེ། ཚངས་པའི་རིགས་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པས་གཞན་དུ་འཕོ་བར་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། བར་དུ་ཡང་མེས་ལ་སོགས་པ་དུ་མས་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕའི་རིགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་འགག་བྱས་པས་སྔར་གྱི་ཕ་དང་བུ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ཕ་སྤད་

【漢語翻譯】 又或者，所有唸誦的聲音在種類上是相同的，因此這也應成為重複唸誦的過失。如果承認這一點，那麼很明顯，一個人不可能同時唸誦一個咒語的所有聲音。在世俗層面，所有未被空性所攝持的真言都意義不大。《秘密佈置經》中說：「如果不能如實地被空性所攝持，那麼即使唸誦、禪修和從事與世界微塵數量相等的秘密真言，也不會成就佛果。」第三，因為一切都被顯示為無因，所以即使是緣也被遮止了。認為沐浴可以凈化作為原因，這兩者是矛盾的，因此不成立。

如果有人說，那麼說法者也一樣嗎？不像你們那樣，把修行搞得像在水中徒勞掙扎一樣是不合適的。這不像徒勞的努力，而是像佛陀教導的法，也像教孩子識字一樣，儘可能地與智慧相符。最終，這是爲了將他們與空性和慈悲結合起來。《聖妙涅槃經》中說：「就像語法一樣，也像教人學習字母的範本一樣，佛陀也以眾生能夠忍受的程度來教法。」因此，佛陀的教誨非常殊勝，因為它在一句話中包含了所有的意義。《三昧王經》中說：「在清凈的世間界中，我所顯示的諸法，文字各異而意義相同，一切都是無我和如是。思維一句的意義，就能思維所有的意義。修習一句的意義，就能修習所有的意義。」

駁斥同類有三種方式：駁斥同一類別，駁斥同一血統，以及駁斥相違的分類。第一，蓮花者和持鬘婆羅門不能屬於同一類別，因為類別本身沒有部分，而且多個不能成為一個。第二，祖父和父子依次排列的血統，不可能從一個延續到另一個，因為連續性和剎那性都不能成立。最初的梵天血統不可能延續，因為梵天血統本身與梵天的自性相同，因此與轉變為其他血統相違，而且中間也被許多祖先等所隔斷。也不是父親的血統，因為生滅的緣故，之前的父子和現在的父子

【英語翻譯】 Or, all recitations are similar in sound, so that would also be a fault of repetition. If you accept that, then it is clear that one cannot utter all the sounds of one mantra at the same time. In mundane terms, all mantras not grasped by emptiness are of little meaning. The Guhyasamaja Tantra states: "If not grasped by emptiness as it is, even if one recites, meditates, and engages in secret mantras equal to the dust particles of the world, Buddhahood will not be attained." Third, since everything is shown to be without cause, even conditions are negated. To say that purification by bathing is a cause is contradictory, and therefore not established.

If you say that teaching the Dharma is the same, it is not appropriate to act like you, engaging in effort like struggling in water, but rather, it is like the Dharma taught by the Buddha, and like teaching children to read, teaching in accordance with how much they can comprehend. Ultimately, it is to unite them with emptiness and compassion. The Sutra of the Great Nirvana states: "Just like grammar, and like teaching the model of letters, similarly, the Buddha teaches beings the Dharma to the extent that they can bear it." Therefore, the Buddha's teachings are most excellent because they show all meanings in a single word. The Samadhiraja Sutra states: "In the pure realms of the world, whatever Dharmas I have shown, the letters are different but the meaning is the same; all are selfless and suchness. By contemplating the meaning of one word, one will contemplate the meaning of all. By meditating on the meaning of one word, one will meditate on the meaning of all."

There are three ways to refute similarity: refuting the same category, refuting the same lineage, and refuting contradictory classifications. First, the lotus-bearer and the garland-holding Brahmin cannot be of the same category, because the category itself has no parts, and many cannot be one. Second, the lineage of grandfathers and fathers and sons enumerated in order cannot pass from one to another, because continuity and momentariness are not established. The first Brahma lineage cannot continue, because the Brahma lineage itself is the same as the nature of Brahma, and therefore it is contradictory to transform into another lineage, and also because it is interrupted by many ancestors and so on in between. Nor is it the father's lineage, because of birth and death, the previous father and son and the current father and son

============================================================

==================== 第 56 段 ==================== 【原始藏文】 རྒྱུན་འགལ་འདུས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕ་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་མེད་ན་རིགས་འཇོག་པ་པོར་མ་གྲུབ་ལ། བུ་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་མེད་པས་གཞག་རྒྱུར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བྲམ་ཟེ་དང་བྲམ་ཟེ་མོ་སྐྱེ་གནས་གཅིག་པས་རང་གི་རིགས་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་སྤྱོད་པ་ངན་པ་ཡང་བྲམ་ཟེའི་ཆོ་རིགས་ལས་མི་ཉམས་ཤིང་དམངས་རིགས་ཡོན་ཏན་ལྡན་ཀྱང་མཆོད་འོས་སུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་རང་གི་གཞུང་དང་འགལ་ཏེ། ཁྱེད་རང་གི་གཞུང་ལས། གང་གིས་བྲམ་ཟེ་ཉིད་ཐོབ་ནས། །རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་ཉིད་བོར་ནས། །དམངས་རིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཁྱེད་རང་གི་གཞུང་བྱེད་པའི་བྲམ་ཟེའི་གཙོ་བོ་མང་ཞིག་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་ལས་སྐྱེས་པར་བཤད་དེ། སྦོམ་དང་དེ་བཞིན་རས་བལ་ཅན། །དམངས་རིགས་བུ་ཡིན་བྲམ་ཟེར་གྲགས། །ཟླ་བའི་བཏུང་བ་མང་འཐུངས་ནས། །འཇིག་རྟེན་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོར་གྲགས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་རིགས་དང་ཕ་སྤད་མེད་པ་ལ། དེར་སྣང་བས་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དཀོན་བརྩེགས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་འདྲ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་ལ། །བྱིས་པས་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་སོ་སོར་རྟོག །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྲུས་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཙང་མི་གཙང་མ་གྲུབ། འཁྲུ་བ་མ་གྲུབ། སྡིག་པ་མི་ཟད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་། མཐུན་སྣང་མེད་པ། ཡུལ་གཅིག་ཏུ་མ་ཚོགས་པ། དེ་དག་འགགས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཙང་མི་གཙང་བློས་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། གསོན་ལུས་གཙང་ལ། མི་རོ་མི་གཙང་བར་བརྗོད་དུས། རོའི་མི་གཙང་བ་བྱ་རྒོད་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བར་ཐལ་ཏེ་མི་གཙང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོན་ལུས་གཙང་བར་འཇོག་པའང་། དབུགས་དང་རྣམ་ཤེས་མ་བྲལ་བས་བྱེད་ལ། རོ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ལས་ལུས་ནི་སྔར་དང་ཁྱད་མེད་པ་ཡིན་པས་མཉམ་པར་གཙང་མི་གཙང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། སེམས་ལ་རྐུ་བ་དང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་ཡོད་པས་ནི་དེ་དང་བྲལ་བས་གསོན་ལུས་པས་རོ་གཙང་བར་ཡང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་བཀྲུས་པས་གཙང་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ་ཕྱིའི་པགས་པ་བཀྲུས་ཀྱང་། ནང་ཁྲོལ་དང་། ཁྲག་ལ་སོགས་པ་བཙོག་པ་ནང་དུ་ལུས་པས་ངན་སྐྱུགས་ཀྱི་བུམ་པ་འཁྲུ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། མི་གཙང་བ་དང་། གཙང་བ་གཉིས་ལུས་ཀྱི་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པར་མི་རུང་སྟེ། མི་གཙང་བ་དང་གཙང་བ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ན་བཀྲུས་པས་མི་འདག་ཅིང་། མི་གཙང་བའང་གཙང

【漢語翻譯】 因為常斷相違不能成立，而且父親如果原子沒有部分，則不能成立為種姓的建立者，兒子如果原子沒有部分，則不能成立為所建立的對境。第三，婆羅門和婆羅門女出生處相同，因此會變成違犯自己的種姓，而且婆羅門行為惡劣也不會失去婆羅門的種姓，平民種姓即使具有功德也不應受到供養。這樣就與你自己的教義相違背。你自己的教義中說：誰獲得了婆羅門之位后，如國王的命令般行事，那人就捨棄了婆羅門之位，變成了平民種姓。而且，你們的教義所依的許多婆羅門的首領，也被說是從非婆羅門女所生。如：斯布姆和同樣的拉斯瓦拉坎，是平民種姓的兒子，卻被稱為婆羅門。大量飲用月亮的飲料后，被稱為世間的大仙人。就像這樣。對於事物沒有種姓和父母，顯現為有，這被稱為錯覺。寶積經中說：一切法都如夢幻，自性空性且無我，孩童們分別認為有或沒有。就像這樣。破斥沐浴有三點：不成立清凈與不清凈，不成立洗滌，罪業不會窮盡。第一點也有三方面：沒有共同顯現，沒有聚集在一個處所，這些滅盡。第一，清凈與不清凈是心識假立的，當說活著的身體是清凈的，死屍是不清凈的時候，死屍的不清凈應當是從禿鷲等產生，因為是不清凈的緣故。安立活著的身體是清凈的，是因為氣息和心識沒有分離的緣故。屍體只是和這些分離，身體和之前沒有差別，因此同樣會變成清凈與不清凈。因為心中有偷盜和嗔恨等的罪業，因此和這些分離，活著的身體也會變成屍體清凈的過失。如果洗滌不能變成清凈，即使洗滌了外面的面板，內臟和血液等污垢留在裡面，就像洗滌嘔吐物的瓶子一樣。第二，不清凈和清凈二者不能聚集在身體的一個處所，如果不清凈和清凈二者體性相同，則洗滌不能去除，而且不清凈也清凈

【英語翻譯】 Because permanence and annihilation are not established as a combination, and if the father's atoms have no parts, he cannot be established as the establisher of the lineage, and if the son's atoms have no parts, he cannot be established as the object to be established. Thirdly, because the Brahmin and the Brahmin woman have the same birthplace, they will become transgressors of their own lineage, and even if a Brahmin's conduct is bad, he will not lose his Brahmin lineage, and even if a commoner has virtues, he will not be worthy of worship. If that is the case, it contradicts your own doctrine. In your own doctrine it says: Whoever obtains the position of a Brahmin and acts according to the king's command, that person abandons the position of a Brahmin and becomes a commoner. Moreover, many of the leaders of the Brahmins who uphold your doctrine are said to be born from non-Brahmin women. For example: Sbom and similarly Rasvalakan, are the sons of commoners, but are called Brahmins. After drinking a lot of moon liquor, they are called great sages of the world. Like that. For things that have no lineage and parents, appearing as having them is called illusion. The Ratnakuta Sutra says: All dharmas are like dreams and illusions, empty of self-nature and without self, children separately think of them as existing or not existing. Like that. There are three refutations of bathing: purity and impurity are not established, washing is not established, and sins will not be exhausted. The first point also has three aspects: no common appearance, no gathering in one place, and these cease. First, purity and impurity are mentally fabricated. When it is said that a living body is pure and a corpse is impure, the impurity of the corpse should arise from vultures and so on, because it is impure. Establishing the living body as pure is done because breath and consciousness have not separated. The corpse is only separated from these, and the body is no different from before, so it will equally become pure and impure. Because there are sins such as stealing and anger in the mind, therefore being separated from these, the living body will also have the fault of the corpse being pure. However, washing does not become pure, even if the outer skin is washed, the internal organs and blood and other dirt remain inside, like washing a pot of vomit. Secondly, impurity and purity cannot gather in one place of the body. If impurity and purity have the same nature, then washing cannot remove it, and impurity is also pure.

============================================================

==================== 第 57 段 ==================== 【原始藏文】 ་བ་བཞིན་འཁྲུ་མི་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་ན་གོས་ སུ་མེད་པས་འཁྲུ་བ་དོན་མེད་དེ། ཤར་གྱི་སྤོས་དང་། ནུབ་ཀྱི་བཤང་གཅི་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔ་དྲོའི་མི་གཙང་བ་བགོས་པ་དེ་ཕྱི་དྲོ་འགགས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་མེད་པས་འཁྲུ་མི་དགོས་སོ། །རྒྱུན་ཡོད་པས་སོ་ཞེ་ན་ཕྲད་པ་བརྟགས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཙང་མི་གཙང་མེད་དེ། རགས་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང་། ཤེས་པའི་ཉོན་མོངས་ལྟ་བུ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དེ་གཉིས་ཀས་གོས་པ་དང་། གོས་བྱར་མ་གྲུབ་བོ། །དངོས་པོ་ལ་མེད་པ་བློས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། རྟག་དང་མི་རྟག་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །གཙང་དང་མི་གཙང་འདི་ཡང་མཐའ་གཉིས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ནི་རྣམ་སྤངས་ནས། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཙང་བ་དཀར་བ་དགེ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་པ་བ། མི་གཙང་བ་ནག་པོ་མི་དགེ་བ་འཁོར་བ་གཉིས་ཆར་ཡང་གཤིས་ལ་མ་གྲུབ་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དེ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཙམ་དུའང་མི་བྱའོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། བྱམས་པས། སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་ཉིད་དང་། །ཞེས་པ་དང་། ས་ར་ཧས། སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ལགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་མི་གཙང་བར་འཛིན་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་མཐུ་བརྟས་པས། རོ་མི་གཙང་བར་ཤེས་ཏེ་རེག་པས་གྲིབ་འབྱུང་གི་གཙང་མི་གཙང་དུ་མི་རྟོག་པ་ལ་མི་འབྱུང་སྟེ་བྱ་ རྒོད་བཞིན་ནོ། །དོགས་པ་ངན་པ་སྐྱེས་པས་བསླད་དེ། སྡུད་པ་ལས། དཔེར་ན་དོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དུག་ལངས་པ། །དུག་དེ་ཁོང་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་བརྒྱལ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བྱིས་པ་བདག་དང་བདག་གིར་ཁས་ལེན་པ། །བདག་དེར་འདུ་ཤེས་ཡང་དག་མི་མཉམ་སྐྱེ་ཞིང་འཆི། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གཙང་བའང་མེད་དེ། ཆུ་ངན་ལ་སོགས་པ་ཆུ་ཀླུང་དུ་འདྲེས་ཤིང་། ཆར་དུ་འབབ་པ་ཡིན་ལ། མི་གཙང་བ་མེད་དེ་ཀུན་གྱིས་སྤྱོད་ཅིང་གཙང་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁ་ཅིག་གིས་གཙང་བར་མཐོང་བ། ལ་ལས་མི་གཙང་བར་མཐོང་བས། དོན་གཞན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ་རྨི་ལམ་བཞིན་ནོ། །རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ལས། ཆར་གྱི་ཚོགས་ནི་བབ་པ་ཡིས། །སྨད་པ་ཐམས་ཅད་བཀྲུ་བ་དང་། །འབྲུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་ནས་ནི། །དེ་ནས་རྒྱ་མཚོར་འབབ་པར་འགྱུར། །མི་གཙང་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཡི། །ཆུ་ནི་ཀླུ་ཡིས་བླངས་ནས་ནི། །ཆུ་ནི་ག

【漢語翻譯】 就像（衣服）不需要清洗一樣。如果不屬於衣服，清洗就沒有意義了，就像東方的香和西方的糞尿一樣。第三，早上分配的不潔之物，到了下午就消失了，因為它們已經不存在了，所以不需要清洗。如果說它們是持續存在的，那是因為經過分析，它們並沒有真正存在。因此，沒有乾淨和不乾淨之分。粗大的微塵和意識的煩惱，就像瞬間的微塵一樣，兩者都無法成為被污染之物或污染之源。因為不存在於事物之中，所以執著於它們是一種錯誤的極端主義觀點。正如《三昧王經》所說：常與無常皆是邊，凈與不凈亦是二邊。因此，智者應捨棄二邊，不住于中道。乾淨是白色、善、涅槃、清凈；不乾淨是黑色、不善、輪迴。兩者在本質上都沒有成立，所以是平等性。甚至不應該僅僅執著于平等性。龍樹菩薩說：輪迴與涅槃，無有絲毫差別。彌勒菩薩說：有與寂滅是平等性。薩拉哈說：有與寂滅是平等性，是大手印。正如他們所說。那麼，為什麼會執著于不乾淨呢？因為顛倒的念頭根深蒂固，所以認為屍體是不乾淨的。但是，對於那些不認為接觸會帶來污垢的人來說，乾淨與不乾淨就不會產生，就像禿鷲一樣。因為產生了錯誤的懷疑而被玷污。《集經》中說：例如，懷疑的念頭會引發中毒，即使毒藥沒有進入體內，也會昏厥。同樣，孩子執著于自我和屬於我的事物，在自我中，不正確的念頭會不斷生起和死亡。因此，沒有什麼是乾淨的。污水等會混入河流，變成雨水降落。也沒有什麼是不乾淨的，因為一切都被使用並被認為是乾淨的。有些人認為它是乾淨的，有些人認為它是不乾淨的，所以沒有其他真實的意義，就像夢一樣。《寶頂經》中說：降下的雨水，洗凈一切污垢，滋養一切穀物，然後流入大海。充滿不潔之物的水，被龍取走，

【英語翻譯】 Just as (clothes) do not need to be washed. If it is not part of the clothes, washing is meaningless, like the incense of the East and the excrement of the West. Third, the impurities that are divided in the morning disappear in the afternoon because they no longer exist, so there is no need to wash them. If you say they are continuous, it is because they have not been proven to exist upon examination. Therefore, there is no clean or unclean. Gross particles and afflictions of consciousness, like momentary particles, neither can be the object of defilement, nor can they be the defiler. Because they do not exist in reality, clinging to them is a mistaken extreme view. As it says in the Samadhiraja Sutra: 'Permanent and impermanent are both extremes, clean and unclean are also two extremes. Therefore, the wise should abandon both extremes and not abide even in the middle way.' Clean is white, virtuous, nirvana, pure; unclean is black, non-virtuous, samsara. Both are not established in their essence, so they are equal. One should not even cling to equality itself. Nagarjuna said: 'There is not the slightest difference between samsara and nirvana.' Maitreya said: 'Existence and peace are equality.' Sarahah said: 'Existence and peace are equality, the great seal.' As they said. So why cling to impurity? Because of the power of inverted thoughts, one knows a corpse to be impure. But for those who do not think that contact brings defilement, clean and unclean do not arise, like a vulture. One is defiled by the arising of bad doubts. The Compendium Sutra says: 'For example, the thought of doubt causes poisoning, even if the poison has not entered the body, one will faint. Likewise, children cling to self and what belongs to self, and in that self, incorrect thoughts constantly arise and die.' Therefore, nothing is clean. Dirty water and the like mix into rivers and fall as rain. Nor is anything unclean, because everything is used and considered clean. Some see it as clean, others see it as unclean, so there is no other true meaning, like a dream. The Jewel Crown Sutra says: 'The falling rain washes away all impurities, nourishes all grains, and then flows into the ocean. Water filled with impurities is taken by the nagas,'

============================================================

==================== 第 58 段 ==================== 【原始藏文】 ང་དང་གང་ཡིན་པ། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཆར་དུ་འབེབས། །དེ་བཞིན་རྫིང་སོགས་ཀུན་རྒྱས་ཤིང་། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་འཁྲུད། །དེ་བས་གཙང་དང་མི་གཙང་སོགས། །ཐམས་ཅད་འདིར་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འཁྲུ་བ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཆུ་དང་ལུས་འཕྲད་པ་བཀག་ཅིང་མ་ཕྲད་པར་དག་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་འཁྲུད་པར་སྣང་བ་ནི། གཏི་མུག་ཡིན་ཏེ་ཁྲུས་དེས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་པར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྔར་ལྕི་བ་དག་ཕྱིས་ཡང་ ཀྱང་། །སྡིག་པ་བཅོམ་པར་བྱས་པ་མེད། །འདི་ཡིས་ལྕི་ཉིད་ཟད་འགྱུར་གྱི། །ལུས་ཅན་མིན་ཕྱིར་སྡིག་ལྕི་མེད། །ཅེས་པ་དང་། དོ་ཧ་ལས། ཆུ་ལ་ཞུགས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། །ཞེས་པ་དང་། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། ཆུར་བཀྲུས་པས་དག་པས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་སྨྲས་པས། མཐའ་དྲག་གི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །འགལ་བའང་ཡིན་ཏེ། ཆུས་ལུས་བཀྲུས་ཀྱིས། དྲི་མ་སེམས་ལ་ཡོད་པ་བཀྲུས་པར་མི་འགྱུར་ལ། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་མ་དག་ན། ཆུས་བཀྲུས་ཀྱང་མི་འདག་པར། ལུང་རྒྱལ་བྱེད་ལས། བདག་ནི་ཆུ་བོ་དམ་པ་སྦྱིན་འབབ་སྟེགས། །བདེན་ཆུའི་སྦྱིན་པ་ཆུ་ངོགས་དཀའ་ཐུབ་རླབས། །དེ་བཞིན་བྱེད་དང་བཅས་པས་དེར་ཁྲུས་བྱ། །ནང་གི་བདག་ཉིད་ཆུ་ཡིས་དག་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ལུས་དང་ངག་ཡིད་ལས་རྣམས་ནི། །གང་གིས་གསུམ་པོ་མ་དག་པ། །རྒྱ་མཚོ་གསུམ་དུ་ཁྲུས་བྱས་ཀྱང་། །དེ་ནི་དྲི་མ་ཅན་ཉིད་ཡིན། །འདོད་དང་ཁྲོ་དང་རྨོངས་པ་ལས། །གང་ཞིག་རྒྱལ་བ་དེ་ཉིད་དཔའ། །འབབ་སྟེགས་གང་དུ་ཁྲུས་བྱེད་པ། །སྐྱོང་མཛད་དེ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བགྱི། །ཆུ་ཡིས་གོས་པར་གྱུར་པ་ལ། །ཁྲུས་བྱས་པ་ཞེས་ཡང་མི་བགྱི། །ཕྱི་ནང་བཅས་པར་དག་པ་ཡིས། །དཀའ་ཐུབ་ཅན་གང་དེ་ཁྲུས་བྱས། །ཞེས་པ་ཁྱེད་རང་གི་ལུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་བྱས་ནས། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་བྱེད། །རྒྱལ་པོ་རྟག་ཏུ་ཁྲུས་གྱིས་ཤིག །ཅེས་པའང་ མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འབབ་སྟེགས་ཕྱི་རོལ་ངེས་པ་ཅན་གྱི་ཆུ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་སྔགས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁྲུས་ཡིན་པ་དང་། དེ་ཁོ་ནས་དག་པར་མི་འདོད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །ཡུལ་གྱིས་དག་པ་དགག་པ་ནི། ཐར་པ་སེམས་ལ་རག་ལས་ཤིང་། ཡུལ་དེར་ཕྱིན་པས་སྤངས་རྟོགས་མི་འབྱུང་སྟེ། རེ་ཞིག་ཡུལ་དེ་ནའང་འབུ་སྦྲང་ལ་སོགས་པའི་ངན་འགྲོ་ཡོད་པས། ཡུལ་དེར་ཕྱིན་ཚད་ཐར་པ་ཕར་ཞོག །མཐོ་རིས་ཀྱང་མི་ཐོབ་པར་ཚད་མས་གྲུབ་ན། སྤངས་རྟོགས་ཅི་ཞིག་སྨོས། སྤྱོད་འཇུག་ལས།

【漢語翻譯】 我和任何事物，都如雨般降下。同樣，水池等一切都充滿，一切都洗滌一切。因此，乾淨和不乾淨等，一切都不存在於此。如是說。洗滌未完成，水和身體接觸被阻止，不接觸而乾淨是不可能的。因此，顯現為洗滌是愚癡，因為那洗滌沒有使貪慾等清凈。在《釋量論》中說：先前沉重的，後來即使減輕，也沒有摧毀罪惡。這會耗盡沉重本身，但因為不是有情，所以沒有罪惡的沉重。如是說。在《道歌》中說：進入水中就能獲得解脫嗎？如是說。在《念住經》中說：用水洗滌而清凈，說是會生於天界，但卻說會生於極端的地域。這也是矛盾的，用水洗滌身體，卻不能洗滌存在於心中的污垢，如果心的污垢沒有清凈，即使用水洗滌也不會清凈。在《律本事》中說：我乃聖河施捨之臺，真水施捨河岸苦行波。如是行持及具足，於此行沐浴，內在自性非水凈。如是說。身體、語言和意念的行為，如果這三者沒有清凈，即使在三個海洋中沐浴，那仍然是有污垢的。從貪慾、嗔恨和愚癡中，誰能戰勝，那才是勇士。在何處施捨臺沐浴，護持者您做什麼呢？被水浸濕的衣服，也不會說是沐浴。內外都清凈，苦行者誰能做到那才是沐浴。如是說，因為這與您自己的教證相違背。那麼，消除一切罪惡，使一切痛苦消失，國王應恒常沐浴。如果說這也不能成立，那不是指外在確定的河流之水，而是指特殊明咒的沐浴，並且不認為僅僅依靠它就能清凈，所以不相同。駁斥以處所清凈：解脫依賴於心，到達那個地方不會產生斷證，暫時那個地方也有蚊蠅等的惡趣眾生，所以到達那個地方，解脫且不說，如果連天界也無法獲得，通過量已成立，那還說什麼斷證呢？在《入行論》中說：

【英語翻譯】 And whatever is with me, all fall as rain. Likewise, ponds and all are filled, and all wash all. Therefore, clean and unclean, etc., all are not here. Thus it is said. Washing is not accomplished, obstructing the contact of water and body, it is impossible to be clean without contact. Therefore, what appears as washing is ignorance, because that washing does not purify desire, etc. In the Commentary on Valid Cognition, it says: What was heavy before, even if it becomes light later, it has not destroyed sins. This will exhaust the heaviness itself, but because it is not a sentient being, there is no heaviness of sin. Thus it is said. In the Dohakosa, it says: Does one attain liberation by entering the water? Thus it is said. In the Mindfulness Sutra, it says: By washing with water, it is said that one is born in the heavens, but it is said that one is born in the extreme hell. It is also contradictory, by washing the body with water, one cannot wash away the defilements that are in the mind, and if the defilements of the mind are not purified, even if one washes with water, it will not be purified. In the Vinaya-vastu, it says: I am the sacred river, the platform of giving, the gift of true water, the ascetic waves of the riverbank. By doing and possessing thus, bathe there, the inner self is not purified by water. Thus it is said. The actions of body, speech, and mind, if these three are not purified, even if one bathes in the three oceans, that is still defiled. From desire, anger, and ignorance, whoever conquers, that is the hero. Where does the protector do what by bathing at the giving platform? For those who are clothed in water, it is not said to be bathing. Whoever is pure both internally and externally, that ascetic has bathed. Thus it is said, because this contradicts your own scriptures. Then, eliminating all sins, making all suffering disappear, the king should always bathe. If it is said that this cannot be established either, that is not the water of a definite external river, but the bathing of a special mantra, and it is not considered that one can be purified by it alone, so it is not the same. Refuting purification by place: Liberation depends on the mind, and going to that place does not produce abandonment and realization, for a while, there are also evil destinies such as insects and flies in that place, so going to that place, let alone liberation, if even heaven cannot be attained, it has been established by valid cognition, then what to say about abandonment and realization? In the Bodhicaryavatara, it says:

============================================================

==================== 第 59 段 ==================== 【原始藏文】 སེམས་ནི་དམིགས་དང་བཅས་རྣམས་ལ། །མྱ་ངན་འདས་པ་དཀའ་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །རང་གི་སྡེ་པས་ཕྱིར་ཡུལ་བགྲོད་པའང་བཀག་པ་ཉིད་དེ། དོ་ཧ་ལས། ཞིང་ཀུན་གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ལ་སོགས། །ཕྱིན་ཏེ་བལྟས་པས་རྟོགས་པར་གང་སྨྲ་བ། །ལུས་དང་འདྲ་བའི་མུ་གནས་གཞན་ན་མེད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །འགལ་བ་ནི་ཁྱོད་རང་གི་ལུང་རབ་ཏུ་གསང་བ་ལས། དབང་པོའི་སྒོ་ནི་རབ་བསྡམས་ནས། །མཉམ་པར་བཞག་པས་གང་གནས་པ། །དེ་ནི་ཀུ་རུའི་ཞིང་དག་དང་། །དེ་ཝི་ཤ་དང་པདྨའི་སྙིང་། །ཞེས་འདོད་པ་དེ་དང་འགལ་ལོ། །སྲིད་བསྲུངས་པས་དག་པ་དགག་པ་ནི། བུ་དང་ཆུང་མས་ཐར་པའི་གྲོགས་མི་བྱེད་དེ། དངོས་སུ་འཆིང་ཞིང་བརྒྱུད་ནས་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྫས་དང་སྐད་ཅིག་ལ་བརྟགས་པས་ཐར་པ་དང་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུལ་བ་ལུང་ ལས། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་གཞིའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ལེགས་པར་གནས་པའི་གཞིའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འདོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འདོད་པའི་འདམ་ལས་འབྱིན་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ངན་སོང་གི་སྒོའི་ཐེམ་སྐས་སོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་སྒོའི་ཐེམ་སྐས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བདུད་དགའ་བར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ནི་བདུད་རླག་པར་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཆོག་མི་ཤེས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཆོག་ཤེས་པའོ་ཞེས་སོ། །ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། དེ་སྐད་བཤད་དོ། །འགལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རང་གི་གསང་ཚིག་ལས། གཞོན་ནུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་བྱེད་པ། །དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །དྲང་སྲོང་དེ་ནི་མཐོ་རིས་མགོན། །ཚངས་སྤྱོད་འབྲས་བུ་དམ་པ་ཡིན། །ཞེས་འདོད་པས་སོ། །གཡུལ་བསྲུངས་པས་དག་པ་དགག་པ་ནི། སྐྱེ་བོ་ཞེ་སྡང་ཅན་མང་པོ་ཚོགས་པའི་གཡུལ་དུ་མི་གསོད་པ་ནི་སྡིག་ཆེ་སྟེ་དངོས་སུ་སེམས་འཁྲུགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་དག་པར་དངོས་སུ་འདུག་པས་ཅི་ཞིག་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་གཙང་བས་གོས་པ་དེ་ཉིད་གཙང་ཞིང་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་ཆོས་མཚུངས་སོ། །གཡུལ་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་དག་པ་མེད་དེ། རྡུལ་ཕྲན་དང་གསང་བ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ། །འགྲོ་བ་དྲུག་གི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ལུས་ཅན་གང་དག་གཅིག་ལ་གཅིག །གནོད་པར་དགའ་བས་གཡུལ་ངོར་གསོད། །སྡིག་ཅན་དེ་ དག་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ལྡན་པ་རལ་གྲིའི་ལོ་མར་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །འགལ་བ་ནི་ཁྱེད་རང་གི་ལུང་རྒྱལ་བྱེད་ལས་ཀྱང་། གང་ཡང་རང་སེམས་གདུག་པ་ཡིས

【漢語翻譯】 心懷有執著者，涅槃難以安住。如是說。自己的僧團也禁止向外境遊走。在《多哈》中說：一切田園、住所及附近的住所等，前往觀看后說能領悟什麼呢？沒有其他地方比得上與身體相似的邊地。如是說。相違之處在於，你自己的極密經典中說：諸根之門完全關閉后，安住于平等之中，那裡就是俱盧之境，以及提衛沙和蓮花之心。如此主張與之相違。守護世俗否定清凈是，子女和妻子不會成為解脫的助伴，因為他們直接束縛，並通過間接成為墮入惡趣之因，並且從物質和瞬間來考察，與解脫的關聯並不成立。在《律藏》中說：居家是造惡的基礎，出家是行善的基礎。居家是沉溺於慾望的泥潭，出家是從慾望的泥潭中解脫出來。居家是通往惡道的階梯，出家是通往增上生的階梯。居家是令魔歡喜，出家是令魔毀滅。居家是不知滿足，出家是知足。如是說。在《顯示居家過患經》中也這樣說過。這也是相違的，在你們的密語中說：年輕的梵行者，捨棄苦行，那位仙人是天界之主，是梵行之殊勝果。如此主張。守護戰爭否定清凈是，在聚集眾多嗔恨之人的戰場上，不殺戮是罪惡，因為直接擾亂心緒，並且不清凈地直接存在，又有什麼能變得清凈呢？如同被不潔之物沾染之物本身就是清凈和潔凈的，這與此理相同。即使戰爭沒有成功，也沒有清凈，如同禁止微塵和秘密一樣。在《六道頌》中說：凡是眾生互相，喜歡加害，在戰場上殺戮，那些罪人與痛苦，相伴而生於利劍之刃上。如是說。相違之處在於，你自己的經典《勝利之業》中也說：無論誰的心懷惡意

【英語翻譯】 For those with minds attached to objects, Nirvana is difficult to abide in. So it is said. One's own monastic community also prohibits wandering to external realms. In the Dohā it says: What can one say is realized by going to see all the fields, dwellings, and nearby places? There is no other place like the border region similar to the body. So it is said. The contradiction lies in your own highly secret scripture, which says: After the gates of the senses are completely closed, abiding in equanimity, that is the realm of Kuru, as well as the heart of Deviśa and the lotus. This assertion is contradictory. Guarding worldly affairs negates purification because children and wives do not become companions for liberation, as they directly bind and indirectly become the cause of falling into lower realms, and upon examining matter and moments, the connection with liberation is not established. In the Vinaya Sutra it says: Living at home is the basis for misconduct, while renunciation is the basis for virtuous conduct. Living at home is sinking into the swamp of desire, while renunciation is emerging from the swamp of desire. Living at home is the staircase to the gates of lower realms, while renunciation is the staircase to the gates of higher realms. Living at home pleases the demons, while renunciation destroys the demons. Living at home is not knowing contentment, while renunciation is knowing contentment. So it is said. In the Sutra Showing the Faults of Household Life, it is also said thus. This is also contradictory, as in your secret words it says: The young celibate, abandoning ascetic practices, that sage is the lord of the heavens, the supreme fruit of celibacy. So it is asserted. Guarding warfare negates purification because not killing in a battlefield where many hateful people gather is a sin, as it directly disturbs the mind, and since one is directly present in impurity, how can anything become pure? It is like something stained by an unclean thing itself being clean and pure, this is the same principle. Even if the war is not successful, there is no purification, just like prohibiting dust particles and secrets. In the Verse Summary of the Six Realms it says: Whatever beings mutually delight in harming each other, killing on the battlefield, those sinful ones are born on the blade of a sword, accompanied by suffering. So it is said. The contradiction lies in your own scripture, the Work of Victory, which also says: Whoever with a malicious mind

============================================================

==================== 第 60 段 ==================== 【原始藏文】 ། །གཞན་ལ་འཚེ་དེ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི། །དྲག་པོ་དྲག་པོའི་ལས་ཅན་དེ། །ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་བསྲུངས་པས་དག་པ་དགག་པ་ནི། སྐད་ཅིག་དང་། རྡུལ་ཕྲན་བརྟགས་པས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བསྲུངས་པས་དག་པའང་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའང་གསད་པར་མི་རིགས་ཏེ། སྙིང་རྗེའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བཟོད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྲོ་བ་མ་བཅོམ་ན་དགྲ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། འདི་ནི་བསོད་ནམས་གེགས་བྱེད་ཅེས། །དེ་ལའང་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ཏེ། །བཟོད་མཚུངས་དཀའ་ཐུབ་ཡོད་མིན་ན། །བདག་ནི་དེ་ལ་གནས་མིན་ནམ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འགལ་བ་ནི་ཕན་པའི་ཡལ་ག་ལས། འཚེ་མེད་བདེན་པའི་ཚིག་དང་ལྡན། །ཁྲོ་བ་བརྟུལ་བ་དྲང་བ་དག །འདི་ནི་དཀའ་ཐུབ་མཆོག་ཡིན་གྱི། །ལུས་སྐམ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པས་སོ། །སྲོག་བསྲུངས་པས་དག་པ་དགག་པ་ནི། ལུས་མ་གྲུབ་ན་སྲོག་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྟེ་རྡུལ་ཕྲན་བཞིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་སྡིག་པའི་ལས་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་བྱར་མི་རུང་སྟེ། བུ་མོ་ཟླ་མཆོག་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ནོར་དང་མཛའ་བཤེས་དེ་བཞིན་ཕ་མ་དང་། །སྲོག་གི་སླད་དུའང་སྡིག་པ་མི་བགྱིད་དོ། །ཞེས་སོ། །འགལ་ བ་ནི་ལུང་རྒྱལ་བྱེད་ལས། རང་ལ་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ། །དེ་ནི་གཞན་ལའང་མི་བྱེད་དེ། །འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་བསྡུས་པ་ཡིན། །གཞན་ནི་འདོད་པས་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་མི་འཐད་པ། དཔེ་མ་གྲུབ་པ། རང་གཞུང་དང་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ལའང་། ཀུན་ཏུ་ཡོད་མེད་དུ་ཐལ་བ། འབད་པ་རྒྱུན་ཆད་དུ་ཐལ་བ། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ། རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲར་མི་རུང་བ། སྨྲས་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི་བུམ་པ་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན། ཡུལ་གཅིག་ན་ཡོད་པ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་དང་། དུས་གཅིག་ན་ཡོད་པ་ལྟར་དུས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། རྣམ་པ་བུམ་པར་ཡོད་པ་ལྟར་སྣམ་བུར་ཡང་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་རྟོག་པ་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། ལྟོས་པ་ཚང་མ་ཚང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་ནི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་བུམ་པ་ཡུལ་དེར་བཞག་པ་དང་གཞན་དུ་བསལ་བ་ཡོད་པ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེ་འགའ་ཞིག །འབྱུང་བ་ལྟོས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སོ་ནམ་ལ་སོགས་པས་ལོ་ཐོག་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འབད

【漢語翻譯】 ། །以害他為勝者， 兇暴具兇暴業者， 將墮極可厭地獄。 如是說。以守護法而清凈之遮破：以剎那和微塵分析，法不成之故，守護亦不成清凈。於法作害者，亦不應殺，以是慈悲處故，以是安忍之緣故，若不摧伏嗔恚，則敵不盡故。《入行論》云：此乃福德之障礙，于彼亦不應嗔恚，無有等同安忍之苦行，我豈非安住于彼耶？如是說。相違者，出自利益之枝：具足無害真實之語，調伏嗔恚正直等，此乃最勝之苦行，非是令身枯槁者。如是認為。以守護生命而清凈之遮破：若身不成立，則生命如何成立，如微塵也。名言中，罪業亦不應為生命之故而作，如《女兒月最經》云：財與親友，以及父母等，亦不應為生命之故而造罪。如是說。相違 者，出自《聖王經》：于自不隨順者，亦不應於他作，此乃總攝諸法者，他者應以欲而行。如是說。遮破事物無因有三：義不應理，譬喻不成，與自宗相違。第一者，又有五：成為一切時有或無，勤作斷絕，為現量所破，不可說為無因，說了亦成無義。第一者，瓶若無因，則如在一處有，一切處皆應有，如一時有，應恒時皆有，如形相為瓶，亦應為氆氌。或成為無分別，以所待一切皆無差別之故。若待因則可容許，以瓶置於此處與排除於他處是可容許之故。《釋量論》云：無因不待於他故，成為恒時有或無，諸事物乃是偶然而生，是依待於他者。如是說。第二者，以農耕等為獲得莊稼果實而勤

【英語翻譯】 That which harms others is victorious, That violent one with violent deeds, Will go to a hell that is extremely despised. So it is said. Refutation of purification by protecting the Dharma: Since the Dharma is not established by analyzing moments and atoms, purification by protecting it is also not established. Those who harm the Dharma should also not be killed, because they are the object of compassion, because they are the cause of patience, and because if anger is not subdued, enemies will not be exhausted. As it is said in the Bodhicharyavatara: "This obstructs merit," it is not appropriate to be angry at that either. If there is no asceticism equal to patience, am I not abiding in that? As it is. The contradiction is from the branch of benefit: Possessing harmless and truthful words, subduing anger, being upright, etc., this is the supreme asceticism, not that which makes the body wither. So it is thought. Refutation of purification by protecting life: If the body is not established, how can life be established, like an atom? In conventional terms, sinful actions should not be done even for the sake of life, as it is said in the Sutra Requested by the Daughter Moon Supreme: "Wealth and friends, as well as parents, etc., should not commit sins even for the sake of life." So it is said. The contradiction is from the King Sutra: What is not agreeable to oneself should not be done to others, this is what summarizes all the dharmas, others should act with desire. So it is said. There are three refutations of things without cause: it is unreasonable, the example is not established, and it contradicts one's own tenets. The first also has five: becoming always existent or non-existent, the effort being interrupted, being refuted by direct perception, it cannot be said to be without cause, and saying it becomes meaningless. The first is, if a pot is without cause, then as it exists in one place, it should exist everywhere, as it exists at one time, it should always exist, as the form is a pot, it should also be a woolen cloth. Or it becomes without distinction, because all that is dependent has no difference. If it depends on conditions, it is permissible, because it is permissible to place the pot in that place and exclude it elsewhere. As it is said in the Pramāṇavārttika: Because it is without cause and does not depend on others, it becomes always existent or non-existent. Things are sometimes born, depending on others. So it is said. The second is that diligence is applied to obtain crops and fruits by farming, etc.

============================================================

==================== 第 61 段 ==================== 【原始藏文】 ་པ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་ལ་རྒྱུ་སོ་ནམ་ལ་འབད་ཀྱང་སྟོན་ཐོག་གི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཁོ་ནར་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་ན་ནི། །དེ་ཚེ་མཐའ་དག་རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །འབྲས་འབྱུང་ཆེད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡི་ས་བོན་ལ་སོགས་ནི། །བརྒྱ་ཕྲག་དག་གི་སྒོ་ནས་སྡུད་པར་བྱེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དུ་བ་མེ་ལས་བྱུང་བ་དང་། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དང་། དབྱུ་གུ་བསྣུན་པ་ལས་རྔ་སྒྲ་འབྱུང་བ་ཉིད་མཐོང་བས་ན། རྒྱུ་མེད་ཁེགས་པས་བརྩད་མི་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པའོ་ཞེས་སྨྲར་མི་རུང་སྟེ། ལྕེ་དང་རྐན་མ་ཕྲད་པ་ལས་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ཚིག་མི་འབྱུང་བས་འདི་ནི་རང་ཚིག་གིས་ཀྱང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲས་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། ཚིག་གི་ཕ་རོལ་ལ་རྟོགས་པ་སྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཉི་མར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཤར་འོང་བ་དང་། ཆུར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཐུར་དུ་འབབ་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྫས་གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་བསྐྱེད་མ་བསྐྱེད་ཆོས་འགལ་བས་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ། །རྣོ་བ་དག་ལ་རྒྱུ་མེད་པ། །དེས་ན་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །ཞེས་ནི་ཁ་ཅིག་རབ་ཏུ་བརྗོད། །གང་ཞིག་སྐྱེ་ན་གང་སྐྱེ་བ། །གང་ཞིག་འགྱུར་ན་འགྱུར་བ་ཉིད། །དེ་ནི་དེ་རྒྱུར་རབ་བསྟན་པ། །དེ་དག་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད། །ཅེས་སོ། །སྤྲིན་ཡང་ས་ཆུའི་རླངས་པ་རླུང་གིས་བཏེག་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ཆགས་ པའང་སྤྲིན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འཇིག་རྟེན་གཞན་ནས་རླུང་གིས་ཁྱེར་ནས་འདིར་འོངས་ཏེ་ཆེར་མཆེད་ནས་ཆར་དུ་བབ་པ་ལ་སོགས་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་འགའ་ཞིག་སྲིད་དམ་ཅེ་ན། མི་སྲིད་དེ་དུ་བ་མེ་ལས་སྐྱེ་བར་ལྐོག་ན་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་སྐྱེའོ། །དེས་ན་སྐྱེས་དུས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཁྲུལ་སྣང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་གཞུང་དང་འགལ་བ་ནི། རྒྱལ་བྱ

【漢語翻譯】 那麼，這些（現象）將會永不間斷，因為沒有原因的緣故。如果沒有原因，即使努力耕作，也不會有秋收的果實。入行論中說：如果真的有事物僅僅從無因而生，那麼一切事物都將永遠從一切事物中產生。爲了產生果實，世人也不會通過成百上千的方式去收集種子等等了。如是說。第三，因為親眼見到煙從火中產生，嫩芽從種子中產生，敲擊手杖發出鼓聲，所以無因已被駁倒，無需爭辯。第四，不能說一切都是無因的，因為舌頭和上顎不接觸就無法發出「無因」這個詞，這實際上是用自己的話語來否定自己。第五，說無因是毫無意義的，因為無法使對方理解。沒有成立的例子是：太陽升起的因是太陽本身，水向下流的因是水本身。因為在一個事物上，部分不可能既是生者又是被生者。因為相對於一個原因來說，生與不生的性質是矛盾的，所以會變成不同的事物。釋量論中說：正如荊棘等，鋒利等沒有原因，因此它們會變成無因。如果有什麼產生，那麼什麼會產生？如果有什麼變化，那麼什麼會變化？那就是被很好地顯示為原因，它們也存在於那些事物中。如是說。云也是被風吹起的水汽，世界的形成也是從其他世界被風吹來的云等原因，在這裡蔓延開來，變成雨水等。一切都是由共同的業力之因形成的。俱舍論中說：業產生各種各樣的世界。如果沒有見到的事物，是否存在無因的事物呢？不會存在，因為煙從火中產生，即使隱藏也有原因，但結果是顯而易見的，所以一切事物都是從原因中產生的。因此，產生時的所有因果都像錯覺和夢境一樣，如果加以分析，就會知道它們沒有自性。與自宗相違背的是：國王

【英語翻譯】 Then, these (phenomena) will be perpetual, because there is no cause. If there is no cause, even if one strives to cultivate, there will be no fruit of the autumn harvest. As it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: If indeed something were to arise solely from no cause, then everything would always arise from everything. For the sake of producing fruit, people would not gather seeds and so forth in hundreds of ways. Thus it is said. Third, because it is seen that smoke arises from fire, sprouts arise from seeds, and the sound of a drum arises from striking a stick, the absence of cause is refuted, so there is no need to argue. Fourth, it cannot be said that everything is without cause, because the word "without cause" cannot be uttered without the tongue and palate touching. This is actually refuted by one's own words. Fifth, saying that there is no cause is meaningless, because it cannot cause the other person to understand. The example that is not established is: the cause of the sun rising is the sun itself, and the cause of water flowing downwards is the water itself. Because it is impossible for a part to be both the producer and the produced in one substance. Because, in relation to one cause, the nature of being produced and not being produced is contradictory, so it will become different substances. As it is said in the Pramāṇavārttika: Just as thorns and so on, sharpness and so on have no cause, therefore they will become without cause. If something arises, then what will arise? If something changes, then what will change? That is well shown to be the cause, and they also exist in those things. Thus it is said. Clouds are also water vapor lifted by the wind, and the formation of the world is also from causes such as clouds carried by the wind from other worlds, spreading here and falling as rain and so on. Everything is formed from the common cause of karma. As it is said in the Abhidharmakośa: Karma produces various worlds. If there are unseen things, are there any things without cause? There will be no such thing, because smoke arises from fire, even if it is hidden, there is a cause, but the result is obvious, so all things arise from a cause. Therefore, all the causes and effects at the time of arising are like illusions and dreams, and if analyzed, it will be known that they have no self-nature. Contradictory to one's own tenets is: the king

============================================================

==================== 第 62 段 ==================== 【原始藏文】 ེད་ལས། འདིར་ནི་དགེ་དང་མི་དགེ་བའི། །རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་དག །ཆུད་ཟ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་སྡིག་སྤོང་མདུང་གི་བུ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ། དོན་མི་རིག་པར་ཐལ་བ། བློ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རང་རིག་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་། རང་རིག་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་ན། རང་མ་རིག་པ་ལས་ལོག་ཙམ་གྱིས་རང་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། རྣམ་ཤེས་བེམ་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། །བེམ་མིན་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིར་བདག་ཉིད་རིག་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་རང་མི་རིག་ན་ཤེས་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ ཐལ་ཏེ་ཤེས་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤེས་པ་དེས་ཡུལ་གཏན་མི་རིག་པར་ཐལ་ཏེ་རང་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བུམ་པ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ལ་མིག་ཤེས་ཉིད་ཡོད་པར་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན། །དོན་མཐོང་རབ་ཏུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་གོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། མཐར་གྲུབ་མི་གྲུབ་ཏུ་མི་འཐད་པ་དང་། དུས་མཉམ་མི་མཉམ་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐར་རིག་བྱེད་གྲུབ་ན་མིག་ཤེས་དང་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་ཤིང་། མ་གྲུབ་ན་བུམ་པ་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་གཅིག་ལ་གྲུབ་ན་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་ཕྱི་མས་གྲུབ་ན་བུམ་པ་ཡོད་དུས་ན་མ་གྲུབ་ལ། ཕྱིས་མེད་དུས་གྲུབ་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ་དུས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། །ཚོར་བ་དེ་ཡིས་མཐོང་མ་ཡིན། །སྔར་དང་ཕྱི་མར་སྐྱེས་པས་ཀྱང་། །དྲན་པར་འགྱུར་གྱིས་མྱོང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་མེད་ན། མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པར་ཐལ་ཏེ། བློས་ཡུལ་དམིགས་ནས་དེའི་ཐ་སྙད་བྱེད་དགོས་ལ། ཡུལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱང་མཐར་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་གཏུག་དགོས་ན་རང་རིག་མི་འདོད་པའི་ ཕྱོགས་ལ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་མི་གསལ་ན་ནི། །དོན་མི་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་ཐབས་གཅིག་ཁོ་ནས་གྲོལ་བ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བྱས་པས་སངས་མི་རྒྱ་བ་དང་། སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་རིག་པ་རྣམ

【漢語翻譯】 因此，正如所說：「在此，善與非善，自己所造的業，不會被浪費，因此，要像矛一樣拋棄罪惡。」通過知識來駁斥不認識自性，有三種情況：成為非知識的過失，成為不認識對境的過失，成為心識錯亂的過失。第一種情況是，因為自證是知識的自性和自證知識的狀態，僅僅從不認識自性中返回，就會變成自證。正如《中觀莊嚴論》中所說：「從識蘊的自性中，產生極大的返回，任何不是蘊的自性，在此被稱為自性之覺。」因此，如果不認識自性，就會成為連知識都不是的過失，因為遠離了知識的遍及。第二種情況是，知識會成為永遠不認識對境的過失，因為不認識自性。也就是說，瓶子由眼識來成立，必須成立眼識本身存在。正如《釋量論》中所說：「如果對境不是現量，則不可能很好地成立見到對境。」如果說知識被其他知識所認識，那也是不行的，因為最終成立與不成立都不合理，同時與不同時也不合理。最終，如果認識者成立，則與眼識和理由相同；如果不成立，則瓶子永遠不會成立。如果同時成立，則會成為多個相續的過失。如果由後來的認識者成立，則瓶子存在時沒有成立，後來不存在時卻成立，因此會成為顛倒的成立，因為時間矛盾。正如《入行論》中所說：「因為與心同時產生，所以感覺不會見到它。先前和後來產生的，會變成記憶，但不會體驗。」第三種情況是，如果沒有通過自己的體驗來成立，那麼通過現量和比量來對境的有無、是與非進行的所有判斷都會成為錯亂，因為心必須緣取對境並對它進行命名，而緣取對境本身最終也必須依賴於自己的體驗，如果不承認自證，那麼在所不承認的方面，就沒有通過體驗來成立的緣故。正如《釋量論》中所說：「因為如果它不清晰，則會對境變得不清晰。」通過這種方式，僅僅通過一種方法獲得解脫，以及即使在名言中造作也不會成佛，以及心不認識心等。

【英語翻譯】 Therefore, as it is said, "Here, virtuous and non-virtuous, the actions done by oneself, will not be wasted, therefore, like a spear, abandon sins." Through knowledge, refuting the non-recognition of self-nature, there are three situations: the fault of becoming non-knowledge, the fault of not recognizing the object, and the fault of the mind becoming confused. The first situation is that because self-awareness is the nature of knowledge and the state of self-aware knowledge, merely returning from non-recognition of self-nature will become self-awareness. As it is said in the Ornament of the Middle Way, "From the nature of the consciousness aggregate, a great return arises, whatever is not the nature of the aggregate, is here called the knowledge of self." Therefore, if one does not recognize self-nature, it will become the fault of not even being knowledge, because it is separated from the pervasion of knowledge. The second situation is that knowledge will become the fault of never recognizing the object, because of not recognizing self-nature. That is, for a vase to be established by eye consciousness, it is necessary to establish that eye consciousness itself exists. As it is said in the Compendium on Valid Cognition, "If the object is not manifest, then it will not be possible to well establish seeing the object." If it is said that knowledge is recognized by other knowledge, that is also not acceptable, because ultimately, establishment or non-establishment is not reasonable, and simultaneity or non-simultaneity is not reasonable. Ultimately, if the recognizer is established, it is the same as eye consciousness and reason; if it is not established, then the vase will never be established. If it is established simultaneously, it will become the fault of multiple continuums. If it is established by a later recognizer, then the vase is not established when it exists, but is established later when it does not exist, therefore it will become an inverted establishment, because the times contradict each other. As it is said in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life, "Because it arises simultaneously with the mind, feeling does not see it. Arising earlier and later, it becomes memory, but does not experience it." The third situation is that if it is not established through one's own experience, then all judgments about the existence or non-existence, being or non-being of objects through direct perception and inference will become confused, because the mind must apprehend the object and name it, and the apprehension of the object itself must ultimately rely on one's own experience. If self-awareness is not admitted, then in the aspect that is not admitted, there is no reason for establishment through experience. As it is said in the Commentary on Valid Cognition, "Because if it is not clear, then the object will become unclear." Through this method, liberation is attained only through one method, and even if one fabricates in conventional terms, one will not become a Buddha, and the mind does not recognize the mind, etc.

============================================================

==================== 第 63 段 ==================== 【原始藏文】 ས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་སངས་རྒྱས་འདོད་པས་ཐབས་མང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བ་བསྒྲུབས་ཀྱང་། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་ཞེན་པ་མེད་པས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་ལམ་སྒོམ་ཞིང་། གཙོ་ཆེར་གཞན་ལ་ཕན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལྷས། གཙོ་ཆེར་གཞན་གྱི་དོན་བསམ་མོ། །ཐུགས་རྗེ་མངའ་བ་རིང་གཟིགས་པས། །བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་གནང་། །ཞེས་པ་དང་། གཞན་རྣམས་དང་ནི་བདག་ལའང་རུང་། །སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཡང་གང་ཕན་བྱ། །ཕན་དང་བདེ་བ་རྣམས་བྱ་སྟེ། །བདེ་ཡང་མི་ཕན་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་རིག་བྱེད་ཚད་མར་བྱེད་པའི་སྡེ་པ་ལས། གསང་ཚིག་གི་དམ་བཅའ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་གསང་བ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། རིག་བྱེད་ཚད་མར་བྱེད་ལས་ཁྱད་པར་དུ། །གསང་ཚིག་གྲོལ་བར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་དེ་ནི། །མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་བདག་ཁྱད་པར་དགུ་ལྡན་ཉིད། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་བརྟགས་རྒྱ་མཚོའི་རླབས། །བརྒལ་དཀའ་སྲིད་པའི་ཆུ་གཏེར་བྱེད་དེ་མཚར། །སྔར་བཤད་མ་ཐག་པ་ཉིད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དག་པར་སྨྲ་བའི་ནང་ཚན་ གསང་བ་པ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བདག་གཅིག་གི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བློས་བཀོད་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་དགུ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་ནི། སྔོན་མེད་པའི་རྟོག་པའི་དབའ་རླབས་སྲིད་རྩེར་གཡོ་བས་འཁོར་བ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དེ། ཧ་ཅང་མི་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཁས་པ་དག་གིས་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མཚར་ཞེས་བརྗོད་དེ། བྱམས་པས། གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡིས། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང་། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཡི་ཚུལ་རྒྱས་པར་དབྱེ་ན། ཚངས་པ་ལྷར་འཛིན་པའི་བྲམ་ཟེ་གསང་ཚིག་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དག་དྲན་པར་བྱེད་པ་བསླབ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་བདག་ཁྱད་པར་དགུ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་འདོད་དེ། ངོ་བོ་སེམས་ཅན་ཡིན་པ། ལུས་ཡོད་པ། ཁྱབ་པ། རྟག་པ། གཅིག་པུ། འབྱུང་འཇིག་གི་རྟེན་ཡིན་པ། ལུས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་ཡོན་གྱིས་མ་གོས་པ། བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ། ངག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ལུས་སུ་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་ལ་ལུས་མེད་དེ་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་ཙམ་མོ། །ལུས་ཡོད་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྟེང་གི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུའི་མགོའོ། །འོག་གི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་རྐང་པའོ། །ནམ་མཁའ་ནི་ལྟོ་བའོ། །

【漢語翻譯】 這是遮止的緣故。在此，希求成佛者雖然依仗多種方法來成就解脫，但因為不執著於事物和相，所以在空性大悲的精要中修習道，主要對利益他人的菩提心二者精進。如寂天菩薩所說：主要思維他人的利益。具有大悲心的長遠觀察者，對遮止也給予開許。以及：無論是對他人還是對我自己，即使是痛苦，只要有利益就去做。利益和安樂都要做，即使是安樂，如果沒有利益也不要做。如是所說。現在是從將吠陀作為量士夫的部派中，對以秘密語誓言為主的秘密派別作詳細解說：不同於將吠陀作為量士夫，那說秘密語解脫的派別，如同虛空般周遍的具有九種特點的主宰。並非真實的遍計大海的波浪，難以逾越，是造就存在的深淵，真是稀奇。先前所說的那些將吠陀說為清凈的派別中，秘密派別是將一切世間都構想為一個自我的形象的自性，認為具有周遍一切的九種特殊性質，這乃是前所未有的分別唸的巨浪在有頂搖動，從而成就輪迴。因為極其不合理，所以被智者們視為笑柄，因此說是稀奇。如慈氏菩薩所說：其他的法也是存在的，對於所知境，導師也說了，哪裡說了遮障斷盡，我對此認為是稀奇。如果詳細區分這個道理，那麼信奉梵天為神的婆羅門，以秘密語為主，依仗憶念所作的學處之輪等論典，認為有一個像虛空一樣周遍一切所知境的具有九種特點的自我，即：本體是有情，有身體，周遍，常恒，唯一，是產生和壞滅的所依，不被有情的過失和功德所染污，不是智慧的行境，不能用語言表達。第一點是，雖然顯現為身體，但本體沒有身體，只是知識和覺性而已。有身體是：像這樣，上面的所有方向是男人的頭，下面的所有方向是腳，天空是肚子。

【英語翻譯】 This is why it is forbidden. Here, although those who desire Buddhahood rely on many methods to achieve liberation, they cultivate the path in the essence of emptiness and compassion because they are not attached to things and characteristics, and they diligently focus on the two Bodhicitta that mainly benefit others. As Shantideva said: Mainly think of the benefit of others. The compassionate and far-sighted one also grants permission for those who are forbidden. And: Whether it is for others or for myself, even if it is suffering, do whatever is beneficial. Do what is beneficial and happy, and even if it is happiness, do not do it if it is not beneficial. As it is said. Now, from the sect that takes the Vedas as valid, a detailed explanation of the secret sect that mainly upholds the secret word vow: Different from taking the Vedas as valid, that sect that speaks of liberation through secret words is the master who pervades like the sky and has nine characteristics. The waves of the unreal, completely imagined ocean are difficult to cross, and they create the abyss of existence, which is wonderful. Among the sects that were previously said to consider the Vedas as pure, the secret sect imagines all the worlds as the nature of the form of one self, and believes that it has nine special qualities that pervade everything. This is the wave of unprecedented conceptualization that shakes the summit of existence, thereby accomplishing samsara. Because it is extremely unreasonable, it is regarded as a laughing stock by the wise, so it is said to be wonderful. As Maitreya said: Other dharmas also exist, and the teacher also spoke about the knowable. Wherever it is said that obscurations are exhausted, I consider it wonderful. If we divide this principle in detail, then the Brahmins who believe in Brahma as a god, mainly using secret words, rely on treatises such as the Wheel of Learning, which is made by remembering, and believe that there is a self with nine characteristics that pervades all knowable objects like the sky, namely: the essence is sentient beings, has a body, is pervasive, constant, unique, is the basis of arising and destruction, is not stained by the faults and merits of sentient beings, is not the object of wisdom, and cannot be expressed in words. The first point is that although it appears as a body, the essence has no body, it is only knowledge and awareness. Having a body is: like this, all the directions above are the head of the man, all the directions below are the feet, and the sky is the belly.

============================================================

==================== 第 64 段 ==================== 【原始藏文】

ཕྱོགས་བཞི་ནི་ལག་པའོ། །གཟའ་དང་སྐར་མ་རྣམས་ནི་སྐྲའོ། །རི་རབ་ནི་བྲང་ངོ་། །རིའི་ཕྲེང་བ་རྣམས་ནི་རུས་པའོ། །གངྒཱ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་རྣམས་ནི་རྩའི་དྲྭ་བའོ། །ནགས་ཚལ་རྣམས་ནི་སྤུ་དང་སེན་མོའོ། །མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ནི་རྒྱབ་བོ། །ཚངས་པ་ནི་དཔྲལ་བའོ། །ཆོས་ནི་སྨིན་མ་གཡས་པའོ། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་ནི་སྨིན་མ་གཡོན་ནོ། །འཆི་བདག་ནི་ཁྲོ་གཉེར་རོ། །ཉི་མ་ནི་མིག་གཡས་སོ། །ཟླ་བ་ནི་མིག་གཡོན་ནོ། །རླུང་རྣམས་ནི་དབུགས་སོ། །རི་བྲག་རྣམས་ནི་སོའོ། །ལྷ་མོ་དབྱངས་ཅན་ནི་ལྕེའོ། །ཉིན་མོ་ནི་མིག་ཕྱེ་བའོ། །མཚན་མོ་ནི་མིག་བཙུམས་པའོ། །སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་གཞོགས་གཡས་སོ། །བུད་མེད་རྣམས་ནི་གཡོན་ནོ། །རིའི་བར་རྣམས་ནི་སོར་མོའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་ནུ་མའི་བར་གཡས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ནི་ནུ་བར་གཡོན་པའོ། །ལྷའི་བུ་གཉིས་ནི་པུས་མོ་གཉིས་སོ། །ཐ་སྐར་ནི་རྗེ་ངར་རོ། །ཉིན་ཞག་ནི་རྐེད་སྨད་དོ། །དབང་པོ་ནི་ཕོ་མཚན་ནོ། །སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ནི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། ཁྱབ་འཇུག་ནི་རྐང་པའོ། །ཁ་དོག་རྣམས་ནི་ཁྲག་གོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅེས་བྱའོ། །རྟག་པ་ནི། ཐོག་མ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་ཡོད་པས་ན་འདི་ཙམ་ནས་བྱུང་ཞེས་པའམ། འདི་ཙམ་ན་འཇིག་ཅེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་བསླབ་པའི་འཁོར་ལོ་ལས། གཅིག་པུ་ཀུན་ཁྱབ་རྟག་པ་སྟེ། །ཚངས་མཆོག་འཆི་བ་མེད་པའི་གནས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་གོམས་བྱས་ན། །དེ་ནི་ཡང་སྲིད་ལེན་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཅིག་པུ་ནི། འཁྲུལ་པ་ལ་སྲོག་དུ་མར་སྣང་ཡང་། ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་པར་འདོད་དེ། །རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ཐ་དད་ཀྱང་། །ས་ལ་ཐ་དད་འགའ་ཡང་མེད། །དེ་བཞིན་ལུས་ནི་ཐ་དད་ཀྱང་། །བདག་ལ་ཐ་དད་འགའ་ཡང་མེད། །ཅེས་ཕྱོགས་སྔར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །འབྱུང་འཇིག་གི་རྟེན་ཡིན་པ་ནི། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཡང་བདག་གི་ངང་ལས་འབྱུང་ལ། གྲོལ་ཀྱང་བདག་གི་ངང་དུ་གྲོལ་བ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། སྲིད་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་ལས་སྐྱེས། །དར་གྱི་སྲིན་བུའི་སྐུད་པ་བཞིན། །མཁས་པ་དེ་ཡི་ཆར་ཐིམ་པ། །ཡང་སྲིད་ལེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་འདི་ལས་ཆེས་ཟབ་པ་གོང་ན་གཞན་མེད་དེ། གསང་ཚིག་ལས། གང་ལས་མཆོག་གྱུར་གཞན་མེད་ཅིང་། །གང་ལས་དམ་པ་གཞན་མེད་ལ། །འདི་ལས་ཕྲར་གྱུར་གཞན་མེད་པས། །སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རྒྱུ་གཅིག་ཉིད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བ

【漢語翻譯】 四方是手。 星星和星宿是毛髮。 須彌山是胸。 山脈是骨頭。 恒河等河流是脈絡。 森林是毛和指甲。 天界的天人和人是背。 梵天是額頭。 法是右眉。 非法是左眉。 死主是皺紋。 太陽是右眼。 月亮是左眼。 風是呼吸。 山巖是牙齒。 妙音天女是舌頭。 白天是睜眼。 夜晚是閉眼。 男人是右肋。 女人是左肋。 山的間隙是手指。 世間人是右乳間。 出世間人是左乳間。 兩個天子是兩個膝蓋。 尾宿星是脛骨。 晝夜是腰部以下。 權勢是男根。 眾生之主是喜悅的自性。 遍入天是腳。 顏色是血。 因此，稱為遍及一切所知。 永恒是：從開始到結束都存在，因此沒有「從這裡產生」或者「在這裡毀滅」的說法。 從《憶念修習之輪》中說： 唯一遍在且永恒， 梵天至高無死亡之處， 瑜伽士若能習慣之， 則不再受生。 如此說。 唯一是：雖然在錯覺中顯現為許多生命，但認為一切都只有一個自性的本體。 從《論理火焰》中說： 猶如瓶子各不相同， 大地上沒有絲毫不同。 同樣身體各不相同， 自我沒有絲毫不同。 如同之前所說。 是生滅之所依是： 一切有情雖然生起，也是從自我的體性中生起，雖然解脫，也是解脫于自我的體性中。 如同之前所說： 各種存在皆由此而生， 如同蠶吐絲一般。 智者融入其中， 則不再受生。 如此說。 因此，沒有比這更深奧的了，上面沒有其他的了。 從《秘密語》中說： 從中沒有比這更殊勝的， 從中沒有比這更神聖的， 沒有比這更微小的了， 各種各樣的這些，本性都是唯一的。 如是說。 因此，

【英語翻譯】 The four directions are the hands. The planets and stars are the hair. Mount Meru is the chest. The mountain ranges are the bones. The rivers like the Ganges are the network of veins. The forests are the hair and nails. The heavenly realm of gods and humans is the back. Brahma is the forehead. Dharma is the right eyebrow. Non-dharma is the left eyebrow. The Lord of Death is the frown. The sun is the right eye. The moon is the left eye. The winds are the breath. The mountains and rocks are the teeth. The goddess Saraswati is the tongue. Daytime is the opening of the eyes. Nighttime is the closing of the eyes. Men are the right side. Women are the left side. The gaps between the mountains are the fingers. Worldly beings are the space between the right breasts. Transcendent beings are the space between the left breasts. The two sons of the gods are the two knees. Revati (a star) is the shin. Day and night are the lower waist. Power is the male organ. The Lord of Beings is the nature of joy. Vishnu is the feet. Colors are the blood. Therefore, it is called pervading all that is knowable. Eternity is: because it exists from beginning to end, there is no saying "it arose from here" or "it will be destroyed here." From the Wheel of Learning Mindfulness: The only one, all-pervading, and eternal, The supreme Brahma, the place without death, If a yogi becomes accustomed to it, Then he will not take rebirth. Thus it is said. The only one is: although in illusion it appears as many lives, it is believed that all have only one self-nature. From the Blazing Logic: Just as the pots are different, There is no difference in the earth. Likewise, the bodies are different, But there is no difference in the self. As stated previously. Being the basis of arising and ceasing is: All sentient beings, although they arise, arise from the nature of the self, and although they are liberated, they are liberated into the nature of the self. As stated before: Various existences arise from it, Like the threads of a silkworm. The wise one dissolves into it, And will not take rebirth. Thus it is said. Therefore, there is nothing more profound than this, there is nothing above it. From the Secret Word: From which there is nothing more supreme, From which there is nothing more sacred, There is nothing smaller than this, These various things are of one essence. As it is said. Therefore,

============================================================

==================== 第 65 段 ==================== 【原始藏文】 དག་གཅིག་ལས་མེད་ཀྱང་། འཁྲུལ་ངོ་ལ་སྲོག་དུ་མར་སྣང་སྟེ། བུམ་པ་བརྒྱ་གྲུབ་པ་ན་དེ་དག་གི་ནམ་མཁའ་བརྒྱ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །གང་དག་འཁྲུལ་པ་ཟད་པ་རྣམས་ནི་བདག་ཆེན་པོ་དེར་ཐིམ་པས་འདི་ནི་སྔ་མའམ་འདི་ནི་ཕྱི་མའོ་ཞེས་དབྱེར་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བུམ་པ་གཅིག་གམ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཆག་པ་ན། དེ་དག་གི་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ཆེན་ པོར་ཐིམ་ནས་དབྱེར་མེད་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བུམ་པ་ལ་སོགས་ཆག་པ་ན། །བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ། །ནམ་མཁའ་ཆེན་པོར་འདུ་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་སྲོག་ཀྱང་བདག་འདིར་འདུ། །ཞེས་སོ། །དོན་ལ་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་འཇིག་མེད་སྟོང་ཉིད་དེ་བདག་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་ཅི་ཡང་བསམ་དུ་མེད་པར་གོམས་པས། ཤི་དུས་ལུས་ཞིག་སྲོག་འགགས་ཀྱང་འབྱུང་བ་འབྱུང་བཞིའི་ཆ་ལ་ཞ། སེམས་སྟོང་པ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པའི་ངང་དུ་དབྱེར་མེད་པས་རྣམ་ཤེས་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་ཐིམ་ནས་གྲོལ་བའོ་ཞེས་འདོད་དེ། དེང་སང་འདི་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་ཡང་མང་བར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོད་པ་མགོ་ལ་མི་འགེལ་ཟེར་བར་སྣང་ངོ་། །ལུས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་ཡོན་གྱིས་མ་གོས་པ་ནི། བཟང་ངན། བདེ་སྡུག །སྐྱེ་ཤི། དགའ་གདུང་། དགེ་སྡིག་གིས་གོས་པ་མེད་པའོ། །འགྲོ་བ་ལ་མཁས་རྨོངས་དང་། རིགས་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པར་སྣང་ཡང་། བདག་གི་ངོ་བོ་དེ་ལ་དེ་དག་མེད་དེ་བུམ་པ་ལ་ཆེ་ཆུང་བཟང་ངན་སྣང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལས། དེར་ནི་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །བདག་ཉིད་དུ་ནི་འདུས་པར་མཐོང་། །བྱིས་དང་མཁས་དང་གདོལ་པ་དང་། །བྲམ་ཟེ་སོགས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་ལྷ་མི་བདེ་བས་བདག་བདེ་བའམ། ངན་འགྲོ་སྡུག་བསྔལ་བས་བདག་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་གཅིག་གི་ནམ་མཁའ་འཕེལ་བ་དང་། གཞན་འགྲིབ་པས། ནམ་ མཁའ་ཆེན་པོ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གསང་ཚིག་ལས། ཇི་ལྟར་བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་གཅིག །རྡུལ་དང་དུ་བས་བསྒྲིབས་པ་ན། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་མ་ཡིན་ལྟར། །བདེ་སོགས་དེ་བཞིན་བདག་ལ་མིན། །ཞེས་སོ། །བུམ་པ་གྲུབ་པའམ། ཆག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལྟར། ལུས་ཅན་སྐྱེ་འཆིར་སྣང་ཡང་བདག་ལ་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། བུམ་པ་འབྱུང་ཞིང་འཇིག་པ་ལྟར། །ནམ་མཁའ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་མིན། །ལུས་ཅན་འབྱུང་ཞིང་འཇིག་པ་ལྟར། །དེ་བདག་ཡིན་པས་བདག་མི་འདོད། །ཅེས་སོ། །རྨོངས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཉེས་པ་བྱས་ཏེ་ཆད་པ་བཅད་ཀྱང་རྒྱལ་པོས་ཉེས་པ་ལ་ཆད་པ་མི་གཅོད་པ་ལྟར། གང་ཟག་འགའ་ཞིག་གིས་སྡིག་པ

【漢語翻譯】 雖然「我」只有一個，但在錯覺中顯現為多種生命。就像一百個瓶子形成時，就有一百個瓶子的空間一樣。那些錯覺消失的人，融入那個偉大的「我」之中，無法區分「這是先前的」或「這是後來的」。就像一個或兩個瓶子破碎時，那些瓶子的空間融入大空間而沒有分別一樣。正如經中所說：「當瓶子等破碎時，瓶子的空間等，將融入大空間。同樣，生命也融入這個『我』。」實際上，知識的自性，不滅的空性，就是「我」。現在習慣於什麼都不想，死亡時身體壞滅，生命終結，也只是歸於四大元素。空的心識與一切法的空性無別，因此意識融入虛空而解脫。現在這樣說的人非常多，就像是『不把頭蓋骨戴在頭上』一樣。沒有被有情眾生的過失功德所染污，就是沒有被好壞、苦樂、生死、喜悲、善惡所染污。雖然眾生有賢愚、種姓好壞等顯現，但「我」的本體中沒有這些，就像瓶子有大小好壞，但虛空中沒有一樣。經中說：「在那裡，一切諸法都顯現為融入『我』自身。孩童、賢者、賤民和婆羅門等都是平等的。」同樣，天人因快樂而使「我」快樂，或者惡趣因痛苦而使「我」改變，都不會發生。就像一個瓶子的空間增大，另一個瓶子的空間減小，但大空間不會因此而增減一樣。《秘密語》中說：「就像一個瓶子的空間，被塵土和煙霧遮蔽時，並非一切都如此。快樂等也是如此，與『我』無關。」瓶子形成或破碎，虛空都沒有生滅。同樣，有情眾生顯現出生死，但「我」沒有變化。經中說：「就像瓶子產生和壞滅，虛空不是它的自性。有情眾生產生和壞滅，因為那是『我』，所以我不承認。」有些愚昧的人犯了罪而受到懲罰，但國王不會對罪行施加懲罰。同樣，有些人造了罪

【英語翻譯】 Although there is only one "Self," it appears as many lives in illusion. Just as when a hundred pots are formed, there are a hundred spaces of those pots. Those whose illusions have ceased merge into that great "Self," unable to distinguish "this is the former" or "this is the latter." Just as when one or two pots are broken, the spaces of those pots merge into the great space without distinction. As it is said in the scripture: "When pots and so on are broken, the spaces of the pots and so on, will merge into the great space. Likewise, life also merges into this 'Self.'" In reality, the nature of knowledge, the imperishable emptiness, is the "Self." Now, being accustomed to not thinking about anything, at the time of death, the body decays and life ends, it merely returns to the four elements. The empty mind is inseparable from the emptiness of all phenomena, therefore consciousness dissolves into the sky and is liberated. Nowadays, there are very many who say this, it seems like 'not putting a skull on the head.' Not being stained by the faults and merits of sentient beings means not being stained by good and bad, pleasure and pain, birth and death, joy and sorrow, virtue and vice. Although beings appear with wisdom and ignorance, good and bad lineage, etc., these do not exist in the essence of the "Self," just as pots have large and small, good and bad, but the sky does not have any of these. As it is said in the scripture: "There, all phenomena are seen as merged into the 'Self' itself. Children, wise ones, outcasts, and Brahmins, etc., are all equal." Similarly, the gods and humans do not make the "Self" happy because of happiness, or the lower realms do not change the "Self" because of suffering. Just as the space of one pot increases and the space of another pot decreases, but the great space does not increase or decrease because of this. In the Secret Word it says: "Just as the space of a pot, when obscured by dust and smoke, is not the same for everything. Likewise, happiness and so on are not related to the 'Self.'" Whether a pot is formed or broken, the sky has no birth or death. Similarly, sentient beings appear to be born and die, but the "Self" does not change. As it is said in the scripture: "Just as a pot arises and decays, the sky is not its nature. Sentient beings arise and decay, because that is the 'Self,' therefore I do not acknowledge it." Some foolish people commit crimes and are punished, but the king does not inflict punishment on the crime. Similarly, some people commit sins

============================================================

==================== 第 66 段 ==================== 【原始藏文】 ་བྱས་པས་དམྱལ་བར་སྐྱེས་ཀྱང་། བདག་དེར་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། གསང་ཚིག་ལས། ལུས་ལ་གནས་ཀྱང་མ་ཆགས་དང་། །སྤྱོད་པར་བྱེད་ཀྱང་མི་གོས་ཏེ། །འདོད་བཞིན་སྤྱོད་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ནི། །སྡིག་པས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི། དེ་ལས་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བ་མེད་པས་ན་སུས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི། བདག་དེའི་རང་བཞིན་བདག་ཅག་གིས་བསམ་པར་མི་ནུས་པས་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ནི་རྟག་པ་རྟོག་མེད་པ། །གང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་མ་གྱུར། །བློ་ནི་དབྱེ་བས་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་ལ་ཚིག་ཏུ་སྦྱོར་བར་ བྱེད། །ཅེས་ཏེ། དོན་ལ་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་དང་། རང་གི་སེམས་དེའི་རང་བཞིན་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས། བརྗོད་དུ་མེད་ནའང་། སྒྲོ་བཏགས་ནས་འཆད་པ་ཙམ་དུ་འདོད་ཅེས་པའོ། །སྒོམ་པ་ཡང་རྟོག་མེད་རྩེ་གཅིག་ལས་མི་གཡོ་བ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་སྟོང་པ་གཉིས་མ་བུ་འཕྲོད་པའི་ངང་ལ་འཇོག་ཅེས་འདོད་པ་དེ་དག་དང་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་དེ། བདག་དེ་ཐམས་ཅད་ན་ཁྱབ་པར་ཡོད་དེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་ན་ཁྱབ་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཡང་བདག་དེ་ནི་ཁྱབ་པར་ཡོད་དེ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མ་ཁྱབ་ན་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། མ་ཁྱབ་པའི་སར་གོ་འཕོར་ཡོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་དེར་འོངས་ཤིང་རེས་རེག་པ་དང་རེས་མི་རེག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ནི། རྨི་ལམ་ན་ལས་བྱེད་པ་དང་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་སྣང་ཞིང་། དེ་ལ་ཡོད་པར་ཡང་ཞེན་པ་ལྟར་བདག་མ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་འཁྲུལ་པ་ལས། དགེ་བ་བཅུ་སྤྱོད་པ་དང་། དེས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་སྣང་བ་དང་། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱོད་པ་དང་། དེས་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བར་སྣང་བས་ན། མ་རྟོགས་བར་དུ་དགེ་སྡིག་ལ་ལྟོས་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་མ་ཤེས་ཤིང་མ་རྟོགས་པས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་བདེ་སྡུག་ལ་འདོར་ལེན་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མ་ལས། རྨི་ལམ་ལོངས་སྤྱོད་ང་རྒྱལ་བཞིན། །ལས་རྣམས་སོགས་ཤིང་དགེ་བ་དང་། །མི་དགེའི་འབྲས་བུ་སྤྱོད་ པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིད་སད་ཙམ་ན་རྨི་ལམ་གྱི་བྱ་བཞག་འཁྲུལ་པ་དོན་མེད་དུ་ཤེས་པ་ལྟར། བདག་རྟོགས་ཙམ་ན་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀའང་འཁོར་བའི་རྒྱུར་རིགས་ཏེ། ཅི་ཡང་མ་བྱས་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བྱེད་པོ་དབང་ཕྱུག་གསེར་མདོག་ཏུ། །གང་གིས་མཐོང་ཞ

【漢語翻譯】 雖因行持而生於地獄，然我不會生於彼處。如《秘密語》所說：身雖安住而不染著，行持作為而不玷汙，隨欲享用然國王，不會被罪業所害。如是。未成意識之行境者，以其無有比彼更深更細者，故無人能證悟之故。語不能言說者，以我等不能思及彼我之自性，故離言說也。如彼經云：彼乃恒常無分別，何者之行境皆非，智慧以分別，友伴眾，于彼施以言辭。如是，就意義而言，知之體性為空性，且自心之自性超離意識之境，雖不能言說，然僅許為假立而宣說耳。禪修亦是不動搖于無分別之專注，彼等認為安住于內外二空母子相會之狀態，與此相同。今為成立如是之理而立論：彼我遍在於一切處，以我之功德樂苦遍在於一切處之故，如虛空也。又，彼我乃遍在於一切處，以其恒常之故。若不遍在，則將成無常，以于不遍之處有空隙，且有時至彼，有時不至彼，時而觸及，時而不觸及之故。知曉如是之安住方式而得解脫者，如於夢中顯現造作諸業及感受果報，且執著于彼為真實存在一般，于未識我之前，由錯亂而行持十善，且顯現由此獲得善趣，行持十不善，且顯現由此生於惡趣，故於未證悟之前，必須依賴善惡，以未識我且未證悟，故須取捨如夢之樂苦之故。如前者所云：如夢受用我慢般，諸業等生，受用善與不善之果。如是。如醒時知曉夢中之所作所為皆為錯亂無義一般，于證悟我之時，善惡二者皆為輪迴之因，以未作任何事而得解脫，如彼經云：誰見作者自在金

【英語翻譯】 Although born in hell due to practice, I will not be born there. As the Secret Word says: Though abiding in the body, not attached; Though acting, not stained; Though enjoying as desired, the king is not harmed by sins. So it is. That which is not an object of the mind is because there is nothing deeper or more subtle than it, therefore no one can realize it. That which cannot be expressed by speech is because we cannot conceive of the nature of that self, therefore it is beyond words. As it says in the same text: That is constant, without thought, Which is not an object of anyone's action, Wisdom with distinctions, O friends, Apply words to it. Thus, in essence, the nature of knowledge is emptiness, and the nature of one's own mind transcends the realm of consciousness. Although it cannot be expressed, it is merely asserted as a fabrication. Meditation is also unwavering from single-pointedness without thought. Those who believe in abiding in the state of the union of the two emptinesses, inner and outer, are the same as this. Now, to establish the reason for this being so, it is stated: That self pervades all, because the qualities of happiness and suffering of the self pervade all, like the sky. Moreover, that self pervades all because it is constant. If it were not pervasive, it would become impermanent, because there would be gaps in the non-pervasive places, and sometimes it would come there, sometimes not, sometimes touching, sometimes not touching. Liberation through knowing such a state is like the appearance of doing deeds and experiencing results in a dream, and clinging to it as real. Until one knows the self, one is confused and practices the ten virtues, and it appears that one obtains higher realms thereby, and one practices the ten non-virtues, and it appears that one is born in lower realms thereby. Therefore, until one is enlightened, one must rely on virtue and vice, because one does not know or realize the self, and therefore one must accept or reject happiness and suffering like a dream. As the former says: Like enjoying pride in a dream, Deeds and so on arise, and one experiences the fruits of virtue and non-virtue. So it is. Just as upon awakening, one knows that the actions in a dream are confused and meaningless, so upon realizing the self, both virtue and vice are understood to be the cause of samsara, and one is liberated by doing nothing. As the same text says: Whoever sees the golden-colored, powerful creator,

============================================================

==================== 第 67 段 ==================== 【原始藏文】 ིང་ལྟ་བ་དེ། །སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ལས་འདས་ནས། །མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། ལོ་མ་ཅན་གྱི་གསང་ཚིག་ལས། དེ་ནི་ཕྲར་གྱུར་སྐྱེ་གནས་རྣམས་ལ་གཅིག་པུར་གནས། །དེས་ནི་རྒྱས་པ་འདི་དག་ཡང་དག་བསགས་པ་ཡིན། །དེ་ནི་གཙོ་བོ་མཆོག་དང་ལྷ་དང་བསྟོད་བྱ་སྟེ། །བདག་དེས་བཟུང་ནས་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེང་སང་བསམ་གཏན་པའི་མཆོག་དག་གི་དཔལ་གྱིས་མཐོ་བ་གྲགས་པ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བརྒྱན་པ་ནི་འདི་ལྟར་བཞེད་དེ། འགྲོ་བ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་རིགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་། ཤེས་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་ཏེ་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་མཐོང་བ་ཀུན་དེ་དང་དེའི་སེམས་སུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཤིས་ལ་གང་ཡང་མེད་པས་ལམ་དུ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་དེ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་དགེ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་བཟང་འཁོར་དང་། མི་དགེ་བ་ངན་འཁོར་སྒྲུབ་པ་རྨི་ལམ་ནང་དང་འདྲ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིད་སད་པ་ལྟ་བུས་བླ་མའི་མན་ངག་བར་མེད་ སྟོང་པའི་ངང་ལ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པས་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་སྐྱེད་འདོན་དུ་མེད། སྒྱུ་ལུས་འདོར་ཡང་སེམས་དང་སྟོང་ཉིད་དབྱེར་མེད་པས་རྣམ་ཤེས་ནམ་མཁར་ཐིམ་སྟེ་ཆོས་སྐུ་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་རང་ཡང་ཐུགས་ཉམས་སུ་བཞེས་ཤིང་། གཞན་ལའང་དེ་བསྟན་པས་སློབ་མའི་ཚོགས་སྐར་ཚོགས་ལྟར་རྒྱས་པ་ནི། གསང་བ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་མན་ངག་ཟབ་མོ་ཐུགས་ཉམས་སུ་བཞེས་ནས་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཨེ་མ་དེང་སང་བསྟན་པ་ཡི། །ཉི་མའང་ནུབ་ཀྱི་རི་མགོར་ལྷུང་། །མདོ་རྒྱུད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་ཡང་། །མཁས་གྲུབ་འགའ་ལས་གང་ནའང་དཀོན། །དེ་དག་གཞུང་ལ་བརྟེན་རྣམས་ཀྱང་། །གཞན་དུ་ལོག་པའི་བཤེས་ཀྱིས་ཁྲིད། །མིག་ལྡན་འགྲོ་བའང་མདོངས་གྱུར་ཅིང་། །འབྱུང་པོའི་བྱ་རྣམས་དགའ་བའི་དུས། །ཆོས་མ་ཡིན་རྣམས་རྒྱས་ལ་ལྟོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་དེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་མ་རྟོགས་པ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པས། ད་ནི་ཤེས་ནས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་དོན་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསང་བ་པས་གཞུང་ཟབ་མོ་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་དང་། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་དང་། ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བདེ་སྡུག་ཙམ་ཡོད་པས་བདག་བསྒྲུབས་ན་ཁྱབ་པ་མེད་ལ། བདག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདེ་སྡུག་རྟགས་སུ་འགོད་ན་ཕྱ

【漢語翻譯】 這種見解，超越了罪惡與功德，將獲得最極端的寂靜。正如《葉鬘密語》中所說：它獨自存在於微小化生的所有生命之中，它如實積累了這些廣大的事物，它是至高無上的主宰、天神和應受讚頌者，我被它抓住，將走向極度的寂靜。就像這樣。如今，以禪定者的卓越光輝而聞名，並以功德而極度莊嚴者，是這樣認為的：眾生如此顯現，雖然顯現為各種各樣的種類，但識流卻是一個，因為彼此之間互相看見的一切，都是在那一個的心中是一體的緣故。因為自性上什麼也沒有，所以在道上什麼也不做，因為做了本身就是輪迴。這些有為的善十等，是未證悟的眾生的錯覺顯現，行善是好的輪迴，作惡是壞的輪迴，就像在夢中一樣。瑜伽士就像睡醒了一樣，通過上師的口訣，在無間斷的空性狀態中什麼也不做，因此獲得解脫。現在已經是佛了，所以沒有生滅。即使捨棄幻身，因為心和空性無二無別，所以識融入虛空，安住在法身光明之中。自己也這樣在心中修持，也向他人這樣宣說，因此弟子的群體像星星一樣增多，這是秘密師通過在心中修持甚深口訣而使之廣大的結果。唉瑪！如今的教法，如太陽般也落向西邊的山頂。經續光芒的顯現，除了少數智者和成就者之外，無論在哪裡都很少見。那些依賴經典的人們，也被引入歧途的惡友所引導。有眼睛的眾生也變得愚鈍，妖魔鬼怪的鳥類歡喜的時刻。看看那些非佛法的興盛吧！這被稱為總結的偈頌。因此，如果我遍佈一切，但因為沒有證悟而在輪迴中漂泊，現在就應該知道並修持什麼也不做的意義。秘密師這樣發誓要修持甚深經典。對此有三個反駁：沒有成立的理由，有危害的理由，以及知識不能解脫。第一點是：如果僅僅因為有苦樂就認為有我，那就不遍及一切，如果把作為我之功德的苦樂作為依據，那麼

【英語翻譯】 This view, having transcended sin and merit, will attain the supreme peace. As it is said in the Secret Words of the Leaf-Clad One: It dwells alone in all the minute birth-places. It has truly accumulated these vast things. It is the supreme lord, god, and object of praise. Seized by that self, one will go to utter peace. Just like that. Nowadays, those who are famous for the splendor of excellent meditators and are exceedingly adorned with merit hold this view: Sentient beings appear in this way, although they appear in various kinds of forms, the stream of consciousness is one, because all who see each other are one in that one's mind. Because there is nothing in its nature, one does nothing on the path, for doing itself is samsara. These conditioned virtues, such as the ten virtues, are the illusory appearances of unenlightened sentient beings. Doing good is a good cycle of rebirth, and doing evil is a bad cycle of rebirth, like in a dream. The yogi, like one who has awakened from sleep, does nothing in the uninterrupted state of emptiness through the guru's instructions, and thus attains liberation. Now, being a Buddha, there is no production or emission. Even if the illusory body is abandoned, since mind and emptiness are inseparable, consciousness dissolves into the sky, and abides in the state of the clear light of the Dharmakaya. He himself also practices this in his heart, and also teaches it to others, so the assembly of disciples increases like stars. This is the result of the secret master cultivating the profound instructions in his heart and making them widespread. Alas! Nowadays, the teachings, like the sun, are also setting on the western mountain peak. The appearance of the rays of the sutras and tantras is rare anywhere except among a few wise and accomplished ones. Those who rely on the scriptures are also led by evil friends who lead them astray. Sentient beings with eyes have also become dull, and it is a time when the birds of demons rejoice. Look at the flourishing of non-Dharma! This is called the concluding verse. Therefore, if I pervade everything, but wander in samsara because I have not realized it, now I should know and meditate on the meaning of doing nothing. The secret master thus vowed to practice the profound scriptures. There are three refutations to this: there is no reason to establish it, there is a reason to harm it, and knowledge does not liberate. The first point is: if one establishes a self merely because there is pleasure and pain, then it is not pervasive. If one posits the pleasure and pain of the qualities of the self as evidence, then

============================================================

==================== 第 68 段 ==================== 【原始藏文】 ོགས་ཆོས་མ་ གྲུབ་སྟེ། བདག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་ཡོན་ཏན་མ་གྲུབ་བོ། །རྟག་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་ཅེས་པའང་། མ་ཁྱབ་པར་རྟག་པར་མེད་པ་བདེན་མོད་ཀྱི། ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་སྟེ། བདག་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་མི་འཐད། དཔེ་མ་གྲུབ། གོམས་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་སྣང་རུང་དང་མཚུངས་པ། གཟུགས་ཡོད་མེད་དུ་མི་རུང་བ། ཡན་ལག་ཏུ་མི་རུང་བ། འབྱུང་འཇིག་གི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བ། སྐྱོན་ཡོན་གྱིས་མི་གོས་པ་མི་རུང་བ། བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བ་མི་རུང་བ། བྱ་བ་མི་བྱེད་པར་ཐལ་བ་དང་བདུན་ལས། དང་པོ་ནི། བདག་དུ་མར་ཐལ་ཏེ་སྣང་རུང་གི་ཤེས་བྱ་དུ་མར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་དེ་ལ་གཟུགས་ཡོད་པར་མི་རུང་སྟེ། སྣོད་བཅུད་འདི་དག་ཙམ་ཡིན་ན་བདག་དོན་མེད་ལ། གཞན་ཡིན་ན་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་གོར་གནས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་སུ་མཐོང་བར་ཡང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་མི་སྣང་ན་སྣོད་བཅུད་ཀྱང་མི་མཐོང་སྣང་ན་སྣང་བར་ངོ་བོ་གཅིག་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་ངེས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྣང་བ་ཉིད་ཆ་ཤས་མེད་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མར་འདོད་ཀྱི། དེ་ལ་ཁྱབ་པའི་སྒྱུ་མ་ལོགས་སུ་མི་འདོད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་གཟུགས་ཡོད་མེད་མཐོང་མི་མཐོང་འདྲེ་བཞིན་ཡོད་པར་མི་རུང་བ་ཉིད་དོ། །རྡུལ་ཕྲན་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པས་ཀྱང་ མེད་པ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་རྣམས་མཐའ་སྐོར་ཁོ་ནའི་དབྱིབས་ཀྱིས་འཇོག་སྟེ་གྲུ་གསུམ་དང་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་དབུས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ལ། མཐའ་དེ་ཡང་བརྟགས་ན་མེད་པས་རྐང་ལག་དང་དབྱིབས་སུ་མི་སྲིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་མཐའ་མེད་པ་ལས། མགོ་དང་རྐང་ལག་གི་རིམ་པ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟེང་མགོ་འོག་རྐང་པ་ཡིན་ན། མདུན་གྱི་བུམ་པ་འདི་མགོ་རྐང་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། ལྷའི་འོག་དམྱལ་བའི་སྟེང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གཡས་གཡོན་ཡིན་ན། དེ་དག་འགྲོ་དུས་བདག་འགྲོ་བར་ཐལ། བདག་གི་རྐེད་པ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་འགྱུར་མེད་རྟག་པ་བུད་དོ། །རི་བོ་བྲང་ཡིན་ན་རི་ཞིག་དུས་བྲང་ཞིག་པར་ཐལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། ལུས་ཅན་རྣམས་དང་རི་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཙམ་ན་བདག་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་ཞིང་། དུས་འགྱུར་བ་ལྟར་འགྱུར་བར་ཐལ་ལོ། །ལྔ་པ་ནི། ལྷ་སྦྱིན་དམྱལ་བར་འཚོད་ཀྱང་། བདག་མི་འཚ

【漢語翻譯】 方面法不成，因為我（梵文：ātman，梵文天城體：आत्मन्，梵文羅馬音：ātman，漢語字面意思：我）不成立的緣故，我的功德不成立。因為是常有的緣故，所以在一切處有，這也不遍及，雖然常時沒有是真實的，但是方面法不成，因為我（梵文：ātman，梵文天城體：आत्मन्，梵文羅馬音：ātman，漢語字面意思：我）的基礎不成立的緣故。有損害的有三種，即意義不合理，比喻不成立，沒有習慣。第一個也有和顯現容有相同，形色是有是無不容有，不容有支分，不容有生滅之所依，不容有被過失功德所染污，不容有離於思議言說，成為不做事情的太過等七種。第一個是，成為多個我（梵文：ātman，梵文天城體：आत्मन्，梵文羅馬音：ātman，漢語字面意思：我），因為在顯現容有的所知中顯現為多個的緣故。第二個是，那個我（梵文：ātman，梵文天城體：आत्मन्，梵文羅馬音：ātman，漢語字面意思：我）不容有形色，如果只是這些器情，我（梵文：ātman，梵文天城體：आत्मन्，梵文羅馬音：ātman，漢語字面意思：我）就沒有意義，如果是其他的，就不容有成為器情的處所的緣故，並且也成為直接可見的太過。周遍是有，如果不可見，那麼器情也不可見，如果可見，那麼和可見的本體相同之故。如果這樣，那麼在顯現確定為幻化上也相同嗎？那是因為顯現本身沒有分，並且顯現的法本身認為是幻化，對於那個，不認為有周遍的幻化另外存在，所以不相同。因此，形色是有是無，可見不可見，如同鬼一樣存在是不容有的。通過分析微塵等，也是沒有的。第三個是，四方形等的形狀，只是通過周圍的形狀來安立，三角形和四方形等的中間沒有差別，那個邊也分析就沒有，所以不可能有手腳和形狀。對於世間沒有邊際，因此，頭和手腳的次第不住立，如果上面是頭下面是腳，那麼前面的這個瓶子就成為既是頭又是腳的太過，因為是天人的下面地獄的上面的緣故。如果是男人和女人是左右，那麼那些行走時，就成為我（梵文：ātman，梵文天城體：आत्मन्，梵文羅馬音：ātman，漢語字面意思：我）行走的太過，因為我（梵文：ātman，梵文天城體：आत्मन्，梵文羅馬音：ātman，漢語字面意思：我）的腰部男人女人行走的緣故。如果承認，那麼不變的常有就消失了。如果山是胸膛，那麼山崩塌時，就成為胸膛崩塌的太過。第四個是，有身體者等和山等沒有時，就成為我（梵文：ātman，梵文天城體：आत्मन्，梵文羅馬音：ātman，漢語字面意思：我）也沒有的太過，並且也成為如同時間變化一樣變化的太過。第五個是，即使天授在地獄中煎熬，我（梵文：ātman，梵文天城體：आत्मन्，梵文羅馬音：ātman，漢語字面意思：我）也不會

【英語翻譯】 The aspectual property is not established, because the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) is not established, therefore the qualities of the self are not established. Also, the statement that because it is permanent, it exists everywhere, is not pervasive; although it is true that it is not permanent at all times, the aspectual property is not established because the basis of the self is not established. There are three things that cause harm: the meaning is not appropriate, the example is not established, and there is no familiarity. The first also includes being similar to what can appear, not being able to have form, not being able to be a limb, not being able to be a basis for arising and ceasing, not being able to be stained by faults and virtues, not being able to be separated from thought and speech, and being too inactive, among seven. The first is: it becomes too many selves (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self), because it appears as many knowable things that can appear. The second is: that self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) cannot have form, because if it is only these containers and contents, the self is meaningless, and if it is something else, it cannot be the place of the containers and contents, and it also becomes too visible. The pervasiveness exists, but if it is invisible, then the containers and contents are also invisible; if it is visible, then it is the same in nature as what is visible. If so, is it also the same in determining appearance as illusion? That is because appearance itself has no parts, and the dharma of appearance itself is considered illusion, but for that, a pervasive illusion is not considered separately, so it is not the same. Therefore, it is not possible for form to exist or not exist, to be visible or invisible, like a ghost. By examining particles and so on, it is also non-existent. The third is that the shapes of squares and so on are determined only by the shapes of the surroundings, and there is no difference in the middle of triangles and squares and so on, and if that edge is examined, it does not exist, so it is impossible to have limbs and shapes. Because there is no end to the worlds, the order of head and limbs does not remain, because if the top is the head and the bottom is the feet, then this pot in front becomes both the head and the feet, because it is below the gods and above hell. If men and women are left and right, then when they walk, it becomes too much for the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) to walk, because the waist of the self is walking men and women. If you admit it, then the unchanging permanence is lost. If the mountain is the chest, then when the mountain collapses, it becomes too much for the chest to collapse. The fourth is that when embodied beings and mountains and so on do not exist, it becomes too much for the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) to not exist, and it also becomes too much to change like the change of time. The fifth is that even if Devadatta is tormented in hell, the self (Sanskrit: ātman, Devanagari: आत्मन्, Romanization: ātman, literal meaning: self) will not be.

============================================================

==================== 第 69 段 ==================== 【原始藏文】 ོད་ན་ལྷ་སྦྱིན་དང་དེའི་བདག་རྫས་སམ་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་ནི། སྤྱིའམ་རྣམ་པ་ཙམ་བསམ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ན་ཐོས་བསམ་བྱར་མི་རུང་ཞིང་། དོན་བསམ་དུ་མི་རུང་ན་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ། །སུས་ཀྱང་ནམ་ཡང་བརྗོད་ཅིང་བསམ་དུ་མི་རུང་ན་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པ་ནི། བདག་དེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་ཐལ་ཏེ་ཀུན་ཏུ་ ཁྱབ་ཅིང་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་འགྲོ་འོང་དུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན། བདག་དེས་དེ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་མ་ཁྱབ་པར་ཕར་གཏོང་བ་མེད་ཅིང་གཞན་ཚུར་འོང་བ་མེད་དེ་ཡེ་ནས་བདག་གི་ཁོང་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་གིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །བདག་ལྟར་བདག་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་མེད་དེ། གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དང་། ཁྱབ་མ་ཁྱབ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་གུད་ན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱང་། ཁྱབ་མ་ཁྱབ་ཏུ་ཁས་མི་བླང་བ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཀུན་ཏུ་སོང་ལ་བྱ་བ་མེད། །བྱ་བ་དང་ལྡན་རྟག་པ་མེད། །བྱ་བ་མེད་པ་མེད་དང་མཚུངས། །བདག་མེད་ལ་ཁྱོད་ཅིས་མི་དགའ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རི་མི་འགུལ་ཡང་ཤིང་དང་རྩྭ་སྐྱེས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། རིས་མ་ཁྱབ་པའི་སྟེང་ནའང་ཤིང་སྐྱེ་བ་ཉིད་དང་། སྡོང་པོའི་རྩ་བས་ཆོད་པ་ན་རིའི་ས་མེད་པར་ཕུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་ཁ་ཅིག་གིས། སྐྱེས་བུའི་ལུས་བདག་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཤོང་བ་དང་མི་ཤོང་བ་ལ་བདག་ཤོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེའོ། ཁ་ཅིག་ནི། དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་ཤི་ནས་གྲོག་མར་སྐྱེ་བ་ལ། ཆེན་པོ་ལས་ཆུང་ངུར་གྱུར་པས་ན་བདག་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཟེར་ཏེ། བདག་གི་དངོས་པོ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་ཅིག་གམ། རྡུལ་ཕྲན་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཅིག་སྐྱེ་ ཙམ་ན་སྙིང་གི་དཀྱིལ་དུ་འཇུག་ལུས་ལ་གནས། ཤི་དུས་འཐོན་ནས་གཞན་དུ་འཕོ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕན་པའི་ཡལ་ག་ལས། བདག་ནི་རྟག་ལ་བློ་ནི་འགྱུར། །རྫ་ཆག་བྱེའུ་འཕུར་བཞིན་དུ་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །ཁ་ཅིག་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཤར་ནས་ནུབ། དབུས་ནས་མཐའ། འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ནུར་བར་འགྲོ་ལ། ནུར་ན་མི་རྟག་པར་འགྲོ་བས། བདག་ཐམས་ཅད་ན་ཁྱབ་པར་ཡོད་དེ། དེ་ལ་ཆེ་ཆུང་དང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་གནས་པས་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་ཡོད་པས་

【漢語翻譯】 如果那樣，拉辛（人名）和他的自體、物質或本體就會變得不相同。第六，如果總的或僅僅是形象都不能思考言說，那就不能聽聞思考；如果道理不能思考，那麼獲得解脫是不可能的。如果任何人任何時候都不能言說和思考，那麼就會變成在所知中不存在。第七，那個自我就一點作用也不起，因為它是普遍且恒常的。而且，如果做事要有來去等等，那麼那個自我就不會做這些。自己沒有遍及，所以沒有向外發送，也沒有從其他地方回來，因為它本來就在自我的內部，就像幻覺一樣。因此，自我沒有遍及一切。像自我一樣，無我也就沒有所遍及和能遍及，因為在任何地方都沒有成立，所以是遠離戲論的，而且也遠離了遍及與不遍及的虛構。即使說無我，如果不承認遍及與不遍及，那就是中觀之道。《入行論》中說：「恒常存在無作用，有作用者非恒常，無作用與無同等，何故汝不喜無我？」。如果說就像山不移動，但樹和草卻能生長一樣，那是不一樣的，因為即使在山沒有遍及的地方，樹也能生長，而且樹根砍斷後，山的土地也會被掀開。這樣一來，有些外道認為，人的身體就是自我，因為身體能容納和不能容納，自我就能容納。有些人說，那是不行的，因為大象死後變成螞蟻，從大變小，所以自我會變成無常。自我的實體就像芥子那麼大，或者像微塵那麼小，出生時進入心臟的中央，住在身體里，死的時候出來，轉移到其他地方。《益生的枝條》中說：「自我恒常而心識變，如罐破鳥飛般離去。」有些人說那也是不行的，從東到西，從中央到邊緣，從這裡到那裡移動，如果移動就會變成無常，所以自我遍及一切，它沒有大小和轉移，像虛空一樣存在。例如，虛空遍及一切，所以

【英語翻譯】 If that were the case, Lhasin (a proper name) and his self, substance, or essence would become different. Sixth, if the general or merely the image cannot be thought or spoken, then it cannot be heard or contemplated; if the meaning cannot be contemplated, then it is impossible to attain liberation. If no one can ever speak or think about it, then it would become non-existent in the knowable. Seventh, that self would not do anything at all, because it is universal and constant. Moreover, if doing something requires going and coming, etc., then that self would not do these things. Since it does not pervade itself, there is no sending outwards, and no coming back from elsewhere, because it is originally within the self, like an illusion. Therefore, the self does not pervade everything. Like the self, non-self also has no pervaded and pervader, because it is not established anywhere, so it is beyond elaboration, and it is also far from the fabrication of pervading and non-pervading. Even if we say non-self, not accepting pervading and non-pervading is the Middle Way. The Bodhicaryāvatāra says: 'That which is always gone has no action, that which has action is not constant, that which has no action is equal to non-existence, why do you not like non-self?'. If you say that it is like a mountain does not move, but trees and grass can grow, it is not the same, because even in a place where the mountain does not pervade, trees can grow, and when the roots of the tree are cut, the land of the mountain will be lifted up. In this way, some non-Buddhists think that the body of a person is the self, because the body can accommodate and not accommodate, and the self can accommodate. Some say that it is not possible, because when an elephant dies and becomes an ant, it changes from big to small, so the self will become impermanent. The substance of the self is as big as a mustard seed, or as small as a tiny dust particle, when it is born, it enters the center of the heart, lives in the body, and when it dies, it comes out and moves to another place. The Beneficial Branch says: 'The self is constant and the mind changes, like a broken pot, the bird flies away.' Some say that it is also not possible, moving from east to west, from the center to the edge, moving from here to there, if it moves it will become impermanent, so the self pervades everything, it has no size and no transfer, it exists like space. For example, space pervades everything, so

============================================================

==================== 第 70 段 ==================== 【原始藏文】 ཕྱོགས་གང་དུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་ཀྱི་ནང་དུ་མཚུངས་པར་ཁྱབ་པར་ཞུགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བདག་ཞིག་ཡོད་ན་མ་ཁྱབ་པ་འཕོ་བའི་བདག་རྫ་ཆག་བྱེའུ་འཕུར་ལྟ་བུ་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། ཁྱབ་པ་བརྟན་པའི་བདག་ནི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ལ་ལས་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་མཐོང་། །ལ་ལས་སྐྱེས་བུའི་ལུས་ཙམ་ཞིག །ལ་ལས་ཀུན་ཏུ་སོང་བར་མཐོང་། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་མེད་ཅེས་རྟོགས། །ཞེས་སོ། །དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་བུམ་པ་དང་རྒྱལ་པོ་རྣམས་མ་གྲུབ་པས་དང་། ནམ་མཁའ་གཞི་མེད་ལྟར་བདག་གི་དཔེར་མི་རུང་བ་དང་། བུམ་པ་ཐ་དད་པ་ལྟར་ཡང་དཔེར་མི་རུང་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་དམངས་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། ངོ་བོ་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དཔེ་མ་གྲུབ་བོ། །གོམས་པ་དོན་མེད་པ། སེམས་ཉིད་རྟག་པ་ཡིན་ན། ལམ་ སྒོམ་པ་ལ་དོན་མེད་དེ་སྐྱོན་རྙིང་པ་འདོར། ཡོན་ཏན་གསར་དུ་ལེན། རྒྱུད་ལ་སྔར་བས་བོགས་ཐོན་པ་རྣམས་མི་རུང་བས་གྲོལ་བ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། རྟག་ལ་གནོད་པ་ག་ལ་ཞིག །གནོད་མེད་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གནས་སྐབས་མི་རྟག་པ་བཀག་ཟིན་ཏོ། །ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བ་ནི། བདག་དེ་ཤེས་པས་མི་གྲོལ་ཏེ་ཤེས་བྱར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་བཞིན་ནོ། །མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་བསྒོམས་པས་སླར་ཡང་མི་གྲོལ་ཏེ་ལོག་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདིས་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཁས་འཆེ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་འདོད་པ་དང་། སེམས་འགྱུར་མེད་དུ་འདོད་པ་དང་། ལྟ་བ་རྟོགས་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དགེ་བ་མི་དགོས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་བཀག་ཟིན་པར་ལྟའོ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི། སེམས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། གཞི་ཞེས་པའི་ཆོས་སུ་བློས་སྒྲོ་མི་འདོགས་ཤིང་། སྣང་ཚོད་ཚོགས་གཉིས་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པས་སྣང་སྟོང་གཞི་མེད་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་བསྡོམས་པས་རིག་བྱེད་ཚད་མར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ་དང་བཅས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གཅེར་བུ་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དགག་པ་དང་བཅས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། གཅེར་བུ་པ་དག་ཚངས་པའི་རྗེས་འགྲོ་ཞིང་། །རྒྱལ་བས་བསྟན་དེ་ཚད་མར་བྱེད་པ་ཡི། །ཚིག་གི་དོན་བདུན་དུ་མ་གཅིག་པར་འདོད། ། དེས་ནི་དམ་པའི་དོན་ཉིད་སྤངས་པས་ན། །སྲིད་པའི་ནགས་ཁྲོད་སྟུག་པོར་གནས་པ་ཡིན། །གཅེར་བུའི་བརྟུལ་ཞུགས་སུ་བྱེད་པ་དག་ནི། ཚངས་པ་ལ

【漢語翻譯】 就像在任何地方，都認為它同樣遍佈于瓶子等容器中。雖然如此，如果存在一個我，那麼不遍及的、會轉移的我，就像陶器破碎、鳥兒飛走一樣，就會變成無常。而遍及的、恒常的我，因為不能起作用，所以會變得毫無意義。如《四百論》中所說：有些人看到它像芥菜籽一樣小，有些人看到它像人的身體一樣大，有些人看到它遍佈一切，有智慧的人則認識到它是沒有的。例子不成立，是因為虛空、瓶子和國王都不成立。虛空沒有基礎，所以不能作為我的例子。瓶子是不同的，所以也不能作為例子。國王並不遍及民眾，而且本體和物質是不同的，所以例子也不成立。習慣變得沒有意義。如果心性是常恒的，那麼修道就沒有意義了，因為拋棄舊的過失，獲得新的功德，相續比以前進步等等都是不可能的，因此會陷入沒有解脫的境地。就像那裡面所說：對於常恒的事物，有什麼損害呢？沒有損害，哪裡有解脫呢？暫時的無常已經被否定了。通過知識不能解脫，是因為那個我不能通過知識來解脫，因為它不是所知，就像自性一樣。因為將不存在的事物觀想為存在，所以也不會解脫，因為那是邪見。通過這種方式，那些自詡為自己一方的人，認為一切法都是自己的心，認為心是不可改變的，認為證悟了見解就不需要積累福德和善行，這些也都被否定了。我們這些人，對於心性、法性和基，不會用分別念來附加任何東西，也不會誹謗顯現和二資糧，以及因果，因此以顯空無基如幻的方式來成就菩提。總而言之，已經講述了駁斥那些認為吠陀是量士夫的觀點，以及相關的駁斥。現在，確定耆那教的宗義，以及相關的駁斥：耆那教徒追隨梵天，以勝者所說為量，認為詞的意義不是七個而是一個。 因此，他們捨棄了殊勝的意義，居住在稠密的有之森林中。那些實行裸體苦行的人，是梵天...

【英語翻譯】 It is thought that it pervades equally in any direction, like in a container such as a vase. However, if there is a self, then the non-pervasive, transferring self, like a broken pot or a flying bird, would become impermanent. And the pervasive, stable self, because it cannot function, would become meaningless. As it says in the Four Hundred: Some see it as small as a mustard seed, some see it as big as a human body, some see it as all-pervading, the wise realize it is non-existent. The example is not established because space, a vase, and a king are not established. Space has no basis, so it cannot be an example for the self. A vase is different, so it cannot be an example either. A king does not pervade the people, and essence and substance are different, so the example is not established. Habituation is meaningless. If the nature of mind is permanent, then meditating on the path is meaningless, because abandoning old faults, taking on new qualities, and the continuum becoming better than before are all impossible, therefore it would follow that there is no liberation. As it says there: What harm is there to the permanent? Where is liberation without harm? Temporary impermanence has been negated. One is not liberated by knowledge, because that self is not liberated by knowledge, because it is not an object of knowledge, like the chief. Because one meditates on the non-existent as existent, one is not liberated again, because that is wrong knowledge. In this way, those who claim to be on their own side, who think that all phenomena are their own mind, who think that the mind is immutable, and who think that once they have realized the view, they do not need to accumulate merit and virtue, are also negated. We, on the other hand, do not attach anything with conceptual mind to the nature of mind, the nature of phenomena, and the basis, and we do not slander appearances and the two accumulations, and cause and effect, so we accomplish enlightenment in the way of illusory appearance, emptiness, and no basis. In short, the refutation of those who think that the Vedas are a valid means of knowledge, along with the related refutations, has been explained. Now, to determine the tenets of the Jains, along with the related refutations: The Jains follow Brahma, take the teachings of the Victorious One as valid, and think that the meaning of words is not seven but one. Therefore, they have abandoned the meaning of the sacred and dwell in the dense forest of existence. Those who practice naked asceticism are Brahma...

============================================================

==================== 第 71 段 ==================== 【原始藏文】 ྷར་འཛིན་ཅིང་། བྲམ་ཟེའི་སྟོན་པ་རྒྱལ་བ་དམ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་དོན་བདུན་དུ་དབྱེ་ཞིང་། གསལ་བ་མཐའ་ཡས་པ་དག་ཀྱང་། ཡུལ་དུས་གྲངས་ཀྱི་དུ་མ་རང་བཞིན་གཅིག་པར་བསྡུས་ཏེ། ལམ་དེས་གྲོལ་བ་གཉེར་བ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་ནགས་ཐིབས་པོ་ཆེ་རབ་ཏུ་མི་བཟད་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་ཐར་པའི་དུས་སྐབས་དཀའ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གཞུང་རྒྱ་ཆེར་དབྱེ་ན། ཚངས་པ་ལྷར་བྱེད་ཅིང་། རྒྱལ་བ་དམ་པ་སྟོན་པར་འཛིན་པས། རྒྱལ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ཚད་མར་འཛིན་པའི་ནང་ཚན་ལ། གཅེར་བུ་པ། དཀའ་ཐུབ་པ། ཚངས་པ་པ། ཐལ་བ་པ། ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་པ། ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པ། རྒྱལ་བ་པ། རྒྱལ་བྱེད་པ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་ཏེ། གོས་མེད་པར་སྒྲེན་མོ་བྱེད་པས་གཅེར་བུ་པ། ནམ་མཁའ་མཐོང་སར་གནས་ཤིང་བླ་གབ་མེད་པས་དག་པར་འདོད་པས་ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་ནམ་ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཟས་སྨྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་བ་སྤྱོད་པས་དཀའ་ཐུབ་པའོ། །ཚངས་པ་ལྷར་འཛིན་པས་ཚངས་པ་པའོ། །བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བ་སྟོན་པར་འཛིན་པས་རྒྱལ་བ་པའོ། །གཞུང་རྒྱལ་བྱེད་ལ་བརྟེན་པས་རྒྱལ་བྱེད་པའོ། །ལུས་ལ་ཐལ་བ་བྱུགས་པས་ཐལ་བ་པའོ། །གནས་ངེས་མེད་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བས་ ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས། ཤེས་བྱའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། སྤྱིའི་གནས་ལུགས་གཉིས་སུ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པས་ཤེས་བྱ་དབྱེ་བ་ནི། དོན་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། དཀའ་ཐུབ། སྡོམ་པ། ཉོན་མོངས་པ། བཅིངས་པ། གྲོལ་བ། སྲོག །སྲོག་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བྱེད་ལས། གཅེར་བུ་པ་ནི་དེ་བཞིན་བདུན། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་ཉོན་མོངས་དང་། །བཅིངས་པ་དང་ནི་གྲོལ་བ་དང། །སྲོག་དང་སྲོག་མིན་རྣམ་གཉིས་སོ། །ཞེས་སོ། །དང་པོ་དཀའ་ཐུབ་ནི། ཟས་མི་ཟ་བ་དང་། གཅེར་བུ་དང་། མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་དང་། སློང་མོ་སྤྱོད་པ་དང་། ཕྱུགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཟས་གོས་འཁྲིག་པ་ལ་ཆགས་པ་གསུམ་ཡིན་པས། ལུས་རྒྱགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྨྱུང་བར་གནས་ཏེ་རླུང་ཟས་སུ་བྱེད་པར་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ནུབ་གཅིག་གམ་ནི་ནུབ་གསུམ་མམ། །རྟག་ཏུའང་ནི་ཉིན་གཅིག་ཉིན། །གང་ཞིག་སྨྱུང་བར་གནས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དེ་ནི་མཐོ་རིས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །གོས་ཐམས་ཅད་བཅོས་མ་ཡིན་པས་སྒེག་ཆོས་དང་ངོ་ཚའི་རྟོག་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་གྲོང་དུ་གཅེར་བུར་འགྲོའོ། །དབེན་པར་ནི་གོས་ཀྱི་སྐྱབས་ཀྱང་རུང་བར་འདོད

【漢語翻譯】 並且信奉婆羅門教的導師，追隨至尊勝者的足跡，將一切所知劃分爲七個詞義，甚至將無量光明也歸納為處所、時間、數量的多種自性為一。那些尋求以此道解脫的人，進入了極其難以忍受的稠密輪迴森林中，處於艱難的解脫時期。如果廣泛地劃分它的宗義，有以梵天為神，以至尊勝者為導師，在將《勝論》等宗義視為量度的派別中，有裸體派、苦行派、梵天派、灰涂派、方衣派、空衣派、勝者派、勝論派、遍行派等。因為不穿衣服而裸體，所以稱為裸體派。住在能看見天空的地方，因為沒有遮蓋而認為是清凈的，所以稱為空衣派或方衣派。因為實行禁食等苦行，所以稱為苦行派。因為信奉梵天為神，所以稱為梵天派。因為信奉婆羅門勝者為導師，所以稱為勝者派。因為依賴《勝論》的宗義，所以稱為勝論派。因為身體塗抹灰塵，所以稱為灰涂派。因為在所有不確定的地方遊走，所以稱為遍行派。按照這些派別的觀點，將所知分為詳細的分類和一般的狀態兩種，因此所知的分類是七種意義，即苦行、戒律、煩惱、束縛、解脫、生命、非生命。如《勝論》所說：裸體派就是這七種，苦行、戒律、煩惱和束縛，以及解脫和生命，還有非生命這兩種。如此等等。第一種苦行是：不吃飯，裸體，侍奉五火，行乞，實行牛戒，拔頭髮等等。這是因為輪迴之因的主要因素是對食物、衣服、性愛的貪執這三者，爲了避免身體肥胖，所以安住于禁食，認為風是食物。如其中所說：一夜或三夜，或者總是有一天，如果有人安住于禁食，那個人將前往天界。如此等等。因為所有的衣服都是人為的，爲了摧毀妖嬈之法和羞恥的分別念，所以在城市中裸體行走。在僻靜的地方，也允許用衣服遮蔽身體。

【英語翻譯】 And adhering to the teachers of Brahmanism, following in the footsteps of the Supreme Conqueror, dividing all knowable things into seven semantic categories, and even condensing the infinite lights into one nature of multiple places, times, and numbers. Those who seek liberation through this path enter into the extremely unbearable dense forest of existence, dwelling in a difficult time of liberation. If its tenets are broadly divided, there are those who regard Brahma as a god and the Supreme Conqueror as a teacher. Among the sects that consider the Vaiśeṣika and other tenets as valid, there are the Naked Ones, the Ascetics, the Brahma-vādins, the Ash-smeared Ones, the Direction-clothed Ones, the Sky-clothed Ones, the Conqueror Ones, the Vaiśeṣika Ones, and those known as the Wanderers. Because they are naked without clothes, they are called the Naked Ones. Because they dwell in places where the sky is visible and believe they are pure because there is no covering, they are called the Sky-clothed Ones or the Direction-clothed Ones. Because they practice austerities such as fasting, they are called the Ascetics. Because they adhere to Brahma as a god, they are called the Brahma-vādins. Because they adhere to the Brahman Conqueror as a teacher, they are called the Conqueror Ones. Because they rely on the tenets of the Vaiśeṣika, they are called the Vaiśeṣika Ones. Because they smear their bodies with ash, they are called the Ash-smeared Ones. Because they wander in all uncertain places, they are called the Wanderers. According to the views of these sects, all knowable things are condensed into two categories: detailed classifications and general states. Therefore, the classification of knowable things is seven meanings: austerity, discipline, affliction, bondage, liberation, life, and non-life. As stated in the Vaiśeṣika: The Naked Ones are these seven: austerity, discipline, affliction, and bondage, as well as liberation and life, and these two, non-life. And so on. The first austerity is: not eating food, being naked, attending to the five fires, begging for alms, practicing the cow vow, pulling out hair, and so on. This is because the main factors of the cause of samsara are the three attachments to food, clothing, and sexual intercourse. In order to avoid the body becoming obese, they abide in fasting, believing that wind is food. As it says therein: One night or three nights, or always one day, whoever abides in fasting, that person will go to the heavens. And so on. Because all clothes are artificial, in order to destroy the conceits of coquetry and shame, they walk naked in the city. In secluded places, they allow the protection of clothing.

============================================================

==================== 第 72 段 ==================== 【原始藏文】 ་དོ། །མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་ནི། སོས་ཀའི་ཚེ་ཕྱོགས་བཞིར་མེ་བཞི། སྟེང་ནས་ཉི་མ་དང་ལྔས་གདུངས་ལ། དགུན་ཆུ་གྲང་མོས་གདུང་ཞིང་ཆར་འབབ་པའི་ཚེ་བླ་གབ་མེད་པར་སྡོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། དགུན་གྱི་དུས་སུ་ཆུ་ཡི་ནང་དུ་གནས། །ཚ་བའི་དུས་སུ་གདུང་བ་ལྔ་བསྟེན་བྱ། །དབྱར་གྱི་དུས་སུ་བླ་གབ་མེད་པར་གནས། །བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །སློང་མོ་ནི། ནོར་བཟུང་ན་གསོག་བྲིན་འཚོ་སྐྱོང་གི་ཕྱིར་ཆགས་སྡང་གི་ཟག་པ་འཕེལ། བསམ་གཏན་གྱི་དུས་འདའ་བས་བསོད་སྙོམས་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་། དམངས་ཀྱི་ཡོན་མི་ལེན་ཏེ་གཙང་སྦྲ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཉམས་ན་དུད་འགྲོར་སྐྱེའོ་ཞེས་པས། རིགས་བཟང་པོའི་ཡོན་བླངས་ནས་ཀྱང་། བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ངོར་དེའི་གཡོག་མི་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཉིད། རྒྱལ་བྱེད་ལས། བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པས་གནས་པར་བྱ། །དེ་ཡང་གཙང་སྦྲ་མེད་པས་ན། །དམངས་ཀྱི་ཡོན་ནི་མི་བླངས་ཏེ། །དམངས་རིགས་ཀྱི་ནི་ཡོན་བླངས་ན། །བྲམ་ཟེ་བོང་བུར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བོང་བུའི་སྐྱེ་བ་བཅུ་གཉིས་ལེན། །གྲོང་ཁྱེར་བཅུ་པའི་བྲན་བཅུ་དང་། །མྱ་ངན་གྱི་ནི་རི་དྭགས་བཅུ། །མདའ་རྒྱུའི་ཚལ་གྱི་ངུར་པ་དག །བྲམ་ཟེ་དེ་མ་བསམས་སམ་ཅི། །ཞེས་པ་དང་། གང་གིས་བྲམ་ཟེ་ཉིད་ཐོབ་ནས། །རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་བྱེད་ན། །དེས་ནི་བྲམ་ཟེ་ཉིད་བོར་ནས། །དམངས་རིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱུགས་ལྟར་རྩྭ་ལ་ཁ་བུབ་སྟེ་ཟ་བ་དང་ཆུ་འཐུང་བ་དང་། མ་ལའང་འཁྲིག་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། བུབ་ཆུ་རྩྭ་བཅད་རང་རིགས་དང་། །མ་དང་མ་ཡི་སྤུན་ཟླ་ལ། །འཁྲིག་ཅིང་བ་གླང་བརྟུལ་ཞུགས་ནི། །ལོ་གཅིག་སྤྱད་ ན་ཀུན་ལས་རྒྱལ། །ཞེས་སོ། །ཡང་རང་གི་སྐྲ་འབལ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་བཙུག་སྟེ་འགྲེང་ཞིང་ཉི་མ་ལ་བལྟ་བ་དང་། མགོ་བྲེགས་ཏེ་ཙན་ཏི་ཀ་ལ་འབུལ་བ་དང་། ཏྲི་ཤུ་ལའི་རྩེ་ལ་མཆོངས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པས། ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་རྣམས་སྐྱེ་བ་འདིར་མྱོང་བས་ཟད་དེ། ཡང་སྲིད་མི་ལེན་པར་འདོད་པའོ། །སྡོམ་པ་ནི། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་སྟེ། རྡོག་པའི་འོག་ཏུ་སྲོག་ཆགས་སོང་བར་དོགས་ནས་རྐང་པའི་ལོང་བུར་དྲིལ་བུ་འདོགས་པ་དང་ཤིང་མི་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་མི་ལེན་ཏེ་ལམ་དུ་ཆུ་མཐོང་ཡང་སྟེར་བ་པོ་མེད་ན་སྐོམ་པར་སྡོད་པ་དང་། རྫུན་སྤོང་བས་ཅི་ཡང་མི་སྨྲ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྨྱུང་བར་གནས་པའོ། །ཉོན་མོངས་ནི།

【漢語翻譯】 還有。修持五火行是指：在夏季，四面點燃四堆火，上面有太陽，被五火焚燒。冬季則忍受冰冷的河水，下雨時則不遮蔽。正如經中所說： 「冬季身處水中住，熱時修持五火行，夏季不蔽身而住，婆羅門行極苦行。」 關於乞討：如果持有財物，爲了積攢、販賣、維持生計，貪嗔之垢會增長，禪定時間會被浪費，所以應當乞食。並且，不能接受賤民的供養，因為那樣會失去潔凈，失去潔凈就會墮落為畜生。因此，即使接受了高種姓的供養，也不願意以乞討的名義為他們服務。如《勝天王經》中說：「以乞食而住，但因不潔凈，不應受賤民之供養。若受賤民之供養，婆羅門將轉生為驢。將取十二次驢的轉生，十座城市的十個奴隸，十隻悲傷的野獸，箭道花園裡的鵪鶉。婆羅門你難道沒有想過嗎？」又說：「誰獲得了婆羅門之身，卻按照國王的命令去做事，那人就捨棄了婆羅門之身，變成了賤民。」同樣，像牲畜一樣，臉朝下吃草、喝水，甚至與母親發生性關係。正如經中所說：「臉朝下喝水，吃草，與自己的種姓，母親和母親的姐妹發生性關係，像牛一樣的行為，如果一年都這樣做，就能戰勝一切。」還有，拔自己的頭髮，同樣地，單腳站立，仰望太陽，剃光頭獻給旃提迦，跳到三叉戟的頂端等等。這樣做，以後要遭受的痛苦，在此生中受盡，從而不再受生。持戒是指：斷除十不善業，擔心踩到腳下的生物，所以在腳踝上繫上鈴鐺，不砍伐樹木，不予不取，即使在路上看到水，如果沒有施與者，寧願忍受乾渴，捨棄妄語，實行禁語等苦行，以及齋戒。 煩惱是：

【英語翻譯】 Also. Practicing the five fires means: in the summer, lighting four fires in the four directions, with the sun above, being scorched by the five fires. In winter, enduring the cold river water, and when it rains, not taking shelter. As it says in the scripture: "In winter, dwell in the water, in hot times, practice the five fires, in summer, dwell without shelter, that Brahmin practices extreme asceticism." Regarding begging: if one holds possessions, for the sake of accumulating, selling, and maintaining livelihood, the defilements of attachment and aversion will increase, and the time for meditation will be wasted, so one should beg for alms. Also, one should not accept offerings from the lower castes, because that will lead to loss of purity, and loss of purity will lead to rebirth as an animal. Therefore, even if one accepts offerings from the higher castes, one does not wish to serve them in the name of begging. As it says in the Gyalje (Victorious King) Sutra: "One should live by begging for alms, but because of impurity, one should not accept offerings from the lower castes. If one accepts offerings from the lower castes, the Brahmin will be reborn as a donkey. One will take twelve donkey rebirths, ten slaves in ten cities, ten sorrowful wild animals, quails in the arrow-path garden. Brahmin, have you not thought about this?" It also says: "Whoever obtains the body of a Brahmin, but acts according to the king's command, that person abandons the body of a Brahmin and becomes a member of the lower castes." Similarly, like livestock, eating grass face down and drinking water, and even engaging in sexual relations with one's mother. As it says in the scripture: "Drinking water face down, eating grass, engaging in sexual relations with one's own caste, mother, and mother's sisters, behaving like a cow, if one practices this for a year, one will conquer all." Also, plucking one's own hair, similarly, standing on one leg and looking at the sun, shaving one's head and offering it to Chandika, jumping on the tip of the trident, and so on. By doing this, the suffering to be experienced later is exhausted by experiencing it in this life, so that one does not take rebirth again. Taking vows means: abandoning the ten non-virtuous actions, being worried about stepping on living beings under one's feet, so attaching bells to one's ankles, not cutting down trees, not taking what is not given, even if one sees water on the road, if there is no giver, one would rather endure thirst, abandoning falsehood, practicing the asceticism of not speaking, and so on, and fasting. The afflictions are:

============================================================

==================== 第 73 段 ==================== 【原始藏文】 འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའོ། །བཅིངས་པ་ནི། བདག་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་བར་རོ། །ཐར་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ན་ཁ་དོག་དཀར་ལ་འཚེར་ཞིང་ཟླུམ་པའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་འདོད་དེ། རྒྱལ་བྱེད་ལས། ཁ་བ་རྒྱ་སྤོས་མེ་ཏོག་མདོག །བ་ཞོ་བ་མོ་མུ་ཏིག་མདོག །གདུགས་དཀར་བཟུང་བའི་དབྱིབས་འདྲ་བ། །ཐར་པ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་བཤད། །ཅེས་སོ། །སྲོག་ནི། སེམས་ཡོད་པའོ། །དེ་ཡང་སྡེ་ཚན་དགུ་སྟེ། ས་དང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། རླུང་དང་། ཤིང་དང་། དབང་པོ་ གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་དང་། ལྔ་པའོ། །དང་པོ་བཞི་ལ་སེམས་ཡོད་དེ། སྐྱེ་ཞིང་འབབ་ལ་འབར་ཞིང་གཡོ་བ་དང་། སྒྲ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་ངེས་པར་སེམས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཏིན་ཏི་ཀ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མོ་ལོ་མ་བསྐུམ་ཞིང་ཉིན་མོ་ཡལ་ག་རྐྱོང་ལ་མེ་ཏོག་འཛུམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲང་བ་ན་འཁུམས་དྲོ་བ་ན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། པགས་པ་བཤུས་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར་དང་། དུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་མི་བཞིན་ནོ། །ཤིང་ལ་མིག་ཡོད་དེ་རྒུན་འབྲུམ་ལ་སོགས་པ་ཤིང་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྨན་ཤིང་དག་ཉི་མའི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣ་བ་ཡོད་དེ་སྤྲིན་སྟུག་པོའི་སྒྲ་འབྱུང་བའི་ཚེ་ཆུ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་ས་ལ་ལྟུང་བར་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཡོད་དེ་མ་དུ་ལུང་ཀའི་རྩ་བར་ཁྱི་རོ་རུལ་བ་བཞག་ན་དྲི་དེས་འབྲས་བུ་མང་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྕེ་ཡོད་དེ་སྐྱུ་རུ་ར་ལ་སོགས་པ་ལ་འོ་མ་བླུགས་ན་འབྲས་བུ་མངར་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་ཡོད་དེ། ས་མི་ཀ་དང་ཐལ་སྦྱར་ལ་ལག་པ་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་འཁུམས་པའི་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་རྐང་བརྒྱ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡིད་ཡོད་དེ་ཤིང་མྱ་ངན་མེད་ལ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་ན། བུ་མོ་ལང་ཚོ་དར་ལ་བབ་པ་འདོད་པས་མྱོས་ཤིང་སྒེག་པ་ཞིག་གི་རྐང་པ་ལ་རྐང་གདུབ་བཅུག་ཅིང་། རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཁུ་བ་བསྐུས་ཏེ་རྡོག་པས་མནན་པས་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཤིང་བ་ཀུ་ལ་ལ་མེ་ཏོག་མ་སྐྱེས་ན་བུར་ ཆང་གིས་ལང་ཚོ་མའི་ཁ་བཀང་སྟེ་གཏོར་ན་མེ་ཏོག་དགོད་ཅིང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་གཅིག་པ་ནི། ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི་ལ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་མནན་ན་ན་བ་དང་། བསྲེགས་ན་ཚ་བ་དང་། བོར་ན་གཡང་ཟ་བ་ཡོད་པས་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། སྲིན་བུ་དང་དུང་དང་ཉ་ཕྱིས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྕེ་ཡོད་པས་རོ་ཞིམ་མི་ཞ

【漢語翻譯】 貪慾、嗔恨、愚癡等等。束縛是：自我流轉于輪迴之中。解脫是：自我遠離一切煩惱的過失后，在有頂之頂，變成白色閃耀且圓形的形狀，這是所期望的。如《勝天王經》中所說：雪、廣藿香花之色，牛乳、乳酪、珍珠之色，猶如撐開的白傘之形狀，勝者說這就是解脫。生命是：有心識的。這又有九個類別，即：地、水、火、風、樹、二根、三根、四根、五根。前四者有心識，因為它們生長、流動、燃燒、移動，並且發出聲音。樹必定是有心識的，因為丁丁嘎等樹木在夜晚收攏葉子，白天伸展枝條，花朵綻放。寒冷時收縮，溫暖時生長，剝皮就會死亡，追隨季節變化，如同人類一樣。樹有眼睛，因為葡萄等依靠其他樹木生長，藥樹朝向太陽。有耳朵，因為當濃雲發出聲音時，水邊的樹木等開始使果實墜落。有鼻子，如果在馬杜隆嘎的根部放置腐爛的狗屍體，氣味會使果實增多。有舌頭，如果在余甘子等樹木上澆灌牛奶，果實會變得甜美。也有身體的感官，因為薩米嘎和塔拉樹用手觸控時會收縮，如同百足蟲一樣。有意識，如果無憂樹不開花結果，那麼用渴望青春少女的雙腳戴上腳鐲，塗抹薑黃汁液並踩踏，就會開花結果；如果巴庫拉樹不開花，用米酒裝滿青春少女的嘴巴並噴灑，花朵就會綻放。具有一個感官的是：地、水、火、風四者，身體的感官被壓迫會疼痛，燃燒會發熱，遺失會被吞噬，因此可以成立。具有兩個感官的是：蟲、貝殼、魚等有舌頭，因此能辨別味道。

【英語翻譯】 Attachment, hatred, ignorance, and so on. Bondage is: the self wandering in samsara. Liberation is: the self, having separated from all the faults of afflictions, at the peak of existence, transforms into a white, shining, and round shape, which is desired. As stated in the 'Victorious King Sutra': 'The color of snow, wide-spreading fragrant flowers, the color of milk, yogurt, and pearls, resembling the shape of a held white umbrella, the Victorious One said that is liberation.' Life is: that which has consciousness. And that has nine categories: earth, water, fire, wind, trees, two senses, three senses, four senses, and five senses. The first four have consciousness, because they grow, flow, burn, move, and produce sound. Trees are definitely conscious, because the Tintika and other trees fold their leaves at night, extend their branches during the day, and the flowers bloom. They shrink in the cold and grow in the warmth, die when their bark is peeled, and follow the seasons like humans. Trees have eyes, because grapes and others grow by relying on other trees, and medicinal trees face the sun. They have ears, because when thick clouds make sounds, trees by the water and others begin to make their fruits fall to the ground. They have noses, because if a rotten dog corpse is placed at the root of a Madhulunga tree, the smell will cause the fruits to increase. They have tongues, because if milk is poured on Emblica and other trees, the fruits will become sweet. They also have the sense of body, because Samika and Tala trees shrink when touched by hand, like centipedes. They have mind, because if the Ashoka tree does not flower or bear fruit, then by having a girl who desires to be in her prime, intoxicated and seductive, put anklets on her feet, smear turmeric juice, and step on it, it will flower and bear fruit; if the Bakula tree does not flower, by filling the mouth of a youthful woman with rice wine and spraying it, the flowers will laugh and bloom. Having one sense is: earth, water, fire, and wind, the sense of body is established because it hurts when pressed, heats when burned, and is swallowed when lost. Having two senses is: worms, shells, fish, etc., have tongues, so they can distinguish flavors.

============================================================

==================== 第 74 段 ==================== 【原始藏文】 ིམ་ཚོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་དང་གྲོག་མ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལུས་དང་ལྕེ་དང་སྣ་གསུམ་ཡོད་པས་ཚོར་རོ། །དབང་པོ་བཞི་པ་ནི། བུང་བ་དང་སྦྲང་བུ་མཆུ་རིང་ལ་སོགས་པ་ལ་མིག་ལས་གཞན་བཞི་ཚང་བས་སྒྲ་ཡང་ཐོས་སོ། །དབང་པོ་ལྔ་པ་ནི། མི་དང་། རྐང་བཞི་པ་རྟ་ལ་སོགས་པ་དང་། བྱ་དང་རི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མིག་དང་ལྔ་ཆར་ཚང་བས་གཟུགས་ཀྱང་མཐོང་ངོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེའང་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི་ལ་དབང་པོ་གཅིག་ལས་མེད་དེ། ལུས་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་ལ་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་ཡོད་དེ། མི་དང་འདྲའོ། །སྲོག་ཆགས་གཞན་ལ་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་དང་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་པའོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་མ་ཡིན་པ་ནི། སེམས་མེད་པ་སྟེ། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། འོད་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། གྲིབ་མ་དང་། འཇའ་ཚོན་དང་། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྱིའི་གནས་ལུགས་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡུལ། དུས། གྲངས་ཀྱི་དུ་མ་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཡང་གླིང་འདི་དང་གཞན་ནི་ཡུལ་གྱི་དུ་མའོ། །སྔོན་དང་ད་ལྟའི་ལོ་ཐོག་རྣམས་ནི་དུས་ཀྱི་དུ་མའོ། །མི་དང་། བྱ་དང་། རི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་གྲངས་ཀྱི་དུ་མའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་མར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟི་སྒོང་གཅིག་ལ་དཀར་ནག་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་གཟི་སྒོང་གཅིག་ལས་མ་འདས་པ་དང་། ཕུག་རོན་གྱི་སྤུ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློས་འཛིན་ཚུལ་དང་ཚད་མར་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུས་གྲངས་ཀྱི་དུ་མ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བྱེད་ལས། ཡུལ་དུས་གྲངས་ཀྱི་དུ་མ་སྟེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན། །དཔེར་ན་ཁྲ་བོའི་ཁ་དོག་ལས། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་ཁ་དོག་འཛིན། །དེ་བཞིན་དངོས་ལའང་སྣ་ཚོགས་ཕྱིར། །ཐ་དད་ཐ་དད་མིན་དངོས་འཛིན། །དུ་མའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལ། །བརྗོད་པར་འདོད་པས་ངོ་བོར་འདོད། །ཅིག་ཆར་རིམ་གྱིས་ཚུལ་གཉིས་ལས། །ཚིག་གི་བྱ་བ་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་བྱའི་དབྱེ་བ་དགག་པ་དང་། སྤྱིའི་གནས་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བདུན་ལས། དཀའ་ཐུབ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དཀའ་སླ་ལྟོས་པ། གང་ཟག་དང་གཅིག་ཏུ་རུང་མི་རུང་། དེས་མི་གྲོལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་དཀའ་ཐུབ་ཅེས་པའི་དངོས་པོ་མེད་དེ། དཀའ་བ་དང་། སླ་བ་ལྟོས་པས་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟས་སྨྱུང་བ་དེ་མགོ་གཅོ

【漢語翻譯】 因為只有身體感覺的緣故。第三種是螢火蟲和螞蟻等，因為有身體、舌頭和鼻子三種，所以能感覺。第四種是蜜蜂和長嘴蜂等，除了眼睛以外，四種感官都齊全，所以也能聽到聲音。第五種是人和四足動物如馬等，以及鳥和鹿等，因為眼睛和五種感官都齊全，所以也能看到事物。他們這樣認為。

而且，地、水、火、風四者只有一種感官，因為除了身體以外沒有其他的。樹木具備所有感官，和人一樣。其他的生物則各有不同，有具備兩種、三種、四種和五種感官的。他們這樣認為。

非生物是沒有心識的，如聲音、氣味、味道、光、天空、陰影、彩虹和影像等。總體的存在方式是，所有知識的對象，在處所、時間、數量上是多樣的，但在自性上是單一的。

比如，這個世界和其他世界是處所的多樣。過去和現在的歷法是時間的多樣。人和鳥和鹿等是數量的多樣。雖然這些看起來是多樣的，但自性上是單一的，比如一顆瑟瑟果（gzi sgong，一種寶石）上有多種顏色，但仍然只是一顆瑟瑟果，就像鴿子的羽毛一樣。同樣，以心識認知的方式和成為量的方式，在處所、時間、數量上是多樣的，但在自性上是單一的。如《勝論》中所說：處所、時間、數量是多樣的，自性上則是一個。例如，從雜色的顏色中，可以隨心所欲地認知顏色。同樣，對於事物來說，由於有多種多樣的顯現，因此可以認知為不同或相同的實物。對於多種事物的本質，想要表達時就認為是本質。在同時或依次的兩種方式中，沒有其他的言語作用。這樣說。

對此進行駁斥分為兩部分：駁斥知識的分類和駁斥總體的存在方式。第一部分，按照先前的觀點，分為七類，其中駁斥苦行分為三點：苦與樂是相對的，與補特伽羅（gང་ཟག，person）能否合一，以及苦行不能解脫。第一點是，一般來說，沒有所謂的苦行，因為苦和樂是相對的，所以不是自性成立的，比如斷食，那會

【英語翻譯】 Because it is only felt by the body. The third is fireflies and ants, etc., because they have three: body, tongue, and nose, they can feel. The fourth sense is that bees and long-mouthed bees, etc., have all four senses except the eyes, so they can also hear sounds. The fifth sense is that humans and quadrupeds such as horses, etc., and birds and deer, etc., have both eyes and all five senses, so they can also see objects. They think so.

Moreover, the four elements of earth, water, fire, and wind have only one sense, because there is nothing other than the body. Trees have all the senses, just like humans. Other living beings have different numbers of senses, such as two, three, four, and five. They think so.

Non-living things are without consciousness, such as sounds, smells, tastes, light, sky, shadows, rainbows, and images, etc. The general state of existence is that all objects of knowledge are diverse in place, time, and number, but are one in nature.

For example, this world and other worlds are diverse in place. Past and present calendars are diverse in time. Humans, birds, and deer, etc., are diverse in number. Although these appear to be diverse, they are one in nature. For example, a single dzi bead (gzi sgong, a type of gemstone) has many colors, but it is still just one dzi bead, like the feathers of a pigeon. Similarly, the ways of perceiving with the mind and becoming valid cognitions are diverse in place, time, and number, but are one in nature. As stated in the Vaiśeṣika Sūtra: Place, time, and number are diverse, but in nature, they are one. For example, from variegated colors, one can perceive colors as desired. Similarly, for objects, because there are various manifestations, one can perceive them as different or the same entities. For the essence of multiple objects, when one wants to express it, one considers it as the essence. In the two ways of simultaneous or sequential, there is no other function of words. So it is said.

Refuting this is divided into two parts: refuting the classification of knowledge and refuting the general state of existence. The first part, according to the previous view, is divided into seven categories, among which refuting asceticism is divided into three points: hardship and ease are relative, whether or not it can be unified with a person (gang zag, person), and that asceticism cannot liberate. The first point is that, in general, there is no such thing as asceticism, because hardship and ease are relative, so it is not established by its own nature, such as fasting, that will

============================================================

==================== 第 75 段 ==================== 【原始藏文】 ད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ སླ་བའི་ཕྱིར། དཀའ་ཐུབ་ཅེས་གཅིག་ཏུ་བཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀའ་ཐུབ་དང་དཀའ་ཐུབ་ཅན་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། བྱ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་ཐ་དད་ནི་བཀག་གོ། །ཐ་དད་དུའང་མི་རུང་སྟེ་བདག་ལ་མི་ཕན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་དཀའ་ཐུབ་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །མི་གྲོལ་བ་ནི། ཁྱད་པར་དུ་མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་ལ་སོགས་པས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་ཅིང་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོབས་བཞི་མ་ཚང་ན་སྡིག་པ་མི་འདག་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་ཟད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པས་ཡང་བསོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་དེས་བསགས་པའི་ལས་ཡོད་པས། ལས་ལན་ཅིག་ཟད་ཀྱང་ཡང་བསོག་པས་མི་ཁེགས་ཏེ། ཆང་ལ་ངན་མ་སྤངས་ན། འགྲམ་པ་བཅག་པའི་ཁ་སྨྲས་ལན་ཅིག་དག་ཀྱང་། ཡང་ཆང་ཞིག་འཐུང་དུས་ཁ་སྨྲས་ཚོར་བའམ། གཡན་པ་སྤང་བར་མ་གྱུར་ན། ཟ་བ་ལན་ཅིག་ཕྲུགས་ཀྱང་ལྡིང་བ་བཞིན་ནོ། །དོ་ཧ་ལས། གཅེར་བུས་གལ་ཏེ་གྲོལ་གྱུར་ན། །ཁྱི་དང་ཝ་སོགས་ཅིས་མི་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་སྲུང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་གཏོགས་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དཀའ་བཟློག་དད་དང་ཀརྞ་པ། །བསྲེག་དང་བཅད་སོགས་ཚོར་བ་ནི། །དོན་མེད་བཟོད་བྱེད་ཐར་པ་ཡི། །དོན་དུ་བདག་ནི་ཅི་ཞིག་སྡར། །ཞེས་སོ། །འགལ་བའང་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རང་གི་ལུང་རྒྱལ་བྱེད་ལས། བྲམ་ཟེ་མེ་ཡི་དཀྱིལ་གནས་ནས། །ལྔ་པ་ ཉི་མས་གདུངས་པ་ཡི། །གདུང་བ་དེ་ནི་མདུང་གི་བུ། །ལྔ་པའི་དཀའ་ཐུབ་མ་ཡིན་གྱི། །བཀྲེས་དང་ཆགས་པའི་མེ་དག་དང་། །ཁྲོ་དང་འདོད་པ་མྱ་ངན་ཏེ། །ལྔ་པོ་འདི་ལས་གང་རྒྱལ་བ། །དེ་ནི་གདུང་བ་ལྔ་ཅན་འདོད། །སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་གང་། །སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་འཇུག །ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་གང་། །བདེ་བར་བདེ་བ་བརྒྱུད་མར་འཇུག །ཟླ་ཕྱེད་དང་ནི་ཟླ་ཕྱེད་དུ། །སྨྱུང་བར་སྤྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ལུས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །དཀའ་ཐུབ་མ་ཡིན་ཆོས་ལྡན་མིན། །ཞེས་འདོད་པས་སོ། །ཟས་བཀྲེས་པ་ཆོས་སུ་འདོད་པ་ལོག་པ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལས། ཟས་མི་ཟ་བའི་བསླབ་པ་བསྟེན་པས་པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུའི་དམྱལ་བར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ཀྱང་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ལུས་སུ་ཚེ་སུམ་བརྒྱར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་མིར་སྐྱེས་པ་ནའང་མུ་གེ་མང་བའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་ནས་མུ་གེས་གདུངས་པའོ་ཞེས་སོ། །དོན་ཞགས་དང་མི་འདྲ་བ་སྟེ་བྲམ་ཟེ་འདུལ་བའི་ངོར་གསུངས་པ་དང་། སྟོང

【漢語翻譯】 再者，就簡易性而言，因為沒有將苦行視為一體。苦行和苦行者不能視為一體，因為沒有能作和所作的區分。遮止了反體的差別。也不能視為異體，因為對自身無益，如同他人苦行一般。不能解脫的原因是：特別是，依靠五火等不能獲得解脫，因為關聯和本體沒有成立，而且四力不圓滿則罪業不能清凈，即使業已窮盡，但由於沒有斷除煩惱，還會再次積累。如果存在煩惱，就會有由其積累的業。即使業一次性窮盡，但還會再次積累，因此無法阻止。如果不斷除對酒的惡習，即使打破臉頰的誓言一次性清凈，但再次飲酒時還會感受到誓言的約束。如果不對性慾加以控制，即使禁食一次，也如同蒼蠅一般。在《多哈》中說：如果裸體就能解脫，那麼狗和狐貍等為何不能解脫？《入行論》中說：除了守護自心之律儀外，眾多的律儀又有何用？苦行、顛倒的信仰和卡爾納帕（Karṇapa），焚燒和切割等感受，無意義的忍受，爲了解脫，我為何要膽怯？這也是一種矛盾，在您自己的論著《國王的行為》中說：婆羅門住在火堆中，第五個被太陽炙烤，那痛苦是矛的兒子，不是第五種苦行。飢餓和貪戀的火焰，憤怒和慾望的苦惱，誰能戰勝這五者，就被認為是具有五種痛苦的人。痛苦自性的苦行是什麼？痛苦會持續不斷地帶來痛苦。智慧自性的苦行是什麼？快樂會持續不斷地帶來快樂。在半月和半月中，不應進行齋戒，因為這會損害身體，不是苦行，也不是符合佛法的行為。因為您是這樣認為的。將飢餓視為佛法是錯誤的，在《念住經》中說：因為奉行不吃食物的戒律，所以轉生到如同白蓮花一般的地獄。從那以後，又在五百世中轉生為餓鬼之身三百年。之後轉生為人時，也出生在饑荒蔓延的地方，飽受饑荒之苦。這與義索（Dono Zhags）不同，因為這是爲了調伏婆羅門而說的，以及空

【英語翻譯】 Furthermore, regarding ease, because asceticism is not regarded as a single entity. Asceticism and the ascetic cannot be regarded as one, because there is no distinction between the agent and the object. The difference in reverse is prohibited. Nor can they be regarded as different, because it is not beneficial to oneself, just like someone else's asceticism. The reason for not being liberated is: especially, relying on the five fires and so on does not lead to liberation, because the connection and the essence are not established, and if the four powers are not complete, then sins cannot be purified, and even if karma is exhausted, it will be accumulated again because afflictions have not been abandoned. If there are afflictions, there will be karma accumulated by them. Even if karma is exhausted once, it will be accumulated again, so it cannot be prevented. If the bad habit of drinking alcohol is not abandoned, even if the vow of breaking the cheek is purified once, the constraint of the vow will still be felt when drinking alcohol again. If sexual desire is not controlled, even if fasting once, it is like a fly. In the Dohā it says: If nakedness could lead to liberation, then why wouldn't dogs and foxes be liberated? The Engaging in Bodhisattva Behavior says: Apart from the discipline of guarding one's mind, what is the use of many disciplines? Asceticism, inverted faith, and Karṇapa, burning and cutting, etc., are meaningless endurance. For the sake of liberation, why should I be timid? This is also a contradiction. In your own treatise, The Behavior of the King, it says: The Brahmin dwells in the midst of the fire, the fifth one scorched by the sun, that suffering is the son of the spear, it is not the fifth kind of asceticism. The flames of hunger and attachment, the afflictions of anger and desire, whoever overcomes these five is considered to have five sufferings. What is asceticism of the nature of suffering? Suffering will continuously bring suffering. What is asceticism of the nature of wisdom? Happiness will continuously bring happiness. In the half-month and half-month, fasting should not be practiced, because it harms the body, it is not asceticism, nor is it in accordance with the Dharma. Because that is what you think. Regarding hunger as Dharma is wrong. In the Mindfulness Sutra, it says: Because of practicing the precept of not eating food, one is born in a hell like a white lotus. From then on, one is born as a preta for three hundred lifetimes in five hundred lifetimes. After that, when one is born as a human, one is also born in a place where famine is rampant, suffering from famine. This is different from Dono Zhags, because it was said to subdue the Brahmins, and emptiness.

============================================================

==================== 第 76 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཉིད་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དག་ནི། ཐད་ཀ་དེའི་བློ་ཅན་ལ་འཐད་ཀྱིས་གོང་མ་རྟོགས་ནས་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་བས། དོན་ཞགས་ཀྱི་སྨྱུང་བའང་དམྱལ་བར་འཚེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །སྡོམ་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགག་བྱ་རྫུན་པ། རྒྱུན་མ་གྲུབ་པ། དོན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སྡོམ་པ་ཉིད་ མ་གྲུབ་སྟེ། བསྡོམ་བྱའི་ཡུལ་གསོད་རྐུ་རྫུན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུད་གཅིག་ལ་བསྡམ་བྱ་དང་སྡོམ་བྱེད་དུས་གཅིག་ཏུ་རྫས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུན་ཉིད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་པ་དང་། རྫས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པས་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས། བསྡམ་བྱ་མེད་ཅིང་སྡོམ་པ་མེད། །རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤིང་སེམས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཆ་ཕྲ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཤིང་གི་ཡལ་ག་བཅད་པས་ཀླུར་སྐྱེ་བར་གསུངས་མོད་ཅེ་ན། ཤིང་ལ་མི་བཅད་པར་བྱས་པ་ལས། དེའི་མཚམས་དྲལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྲོས་པས་སྐྱེས་ཀྱི། ཤིང་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་བཅད་པས་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ་བརྫུན་པ། སེམས་དང་གཅིག་མི་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་པ། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་ནས་མི་རྙེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདོད་ཆགས་གྲུབ་པ་མེད་དེ་དེའང་ཡུལ་སྡུག་མི་སྡུག་ལ་ལྟོས་ན་ཡུལ་རྡུལ་ཆ་ཙམ་དུའང་མེད་པས། དེ་ལ་ཆགས་པའི་བློ་མེད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གང་གི་ས་བོན་རྫུན་པ་དེའི། །སྐྱེ་བ་བདེན་པ་ག་ལ་ཞིག །ངར་འཛིན་ལས་བྱུང་ཕུང་པོ་རྣམས། །ངར་འཛིན་དེ་ནི་དོན་དུ་རྫུན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་དང་སེམས་གཅིག་པར་མི་རུང་སྟེ། གཅིག་ན་མ་ཆགས་ པར་སྐྱེས་དུས་ཀྱང་ཆགས་པར་སྐྱེ་བར་ཐལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་གཅིག་པར་བདེན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆགས་པ་དང་ཆགས་ཅན་གཉིས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུའང་མི་རུང་སྟེ། གང་ཟག་གཞན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལྟར་བདག་ལ་མི་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཆགས་པ་དག །ཐ་དད་ཉིད་དུ་གྲུབ་གྱུར་ན། །དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་ནི། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་ཡོངས་སུ་རྟོགས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་རང་གི་ལུས་ལ་ཕྱེ་ཞིང་གཞིག་པ་ན། ཕྱི་ནང་གང་དུའང་མ་མཐོང་བས་བདག་ལ་མི་སྲ

【漢語翻譯】 是因為被慈悲所攝持的緣故。以前的金剛持們，認為對於那些心懷叵測的人，如果通過不正當的手段領悟了更高的境界，就會產生根本墮罪。因此，（他們）說，即使是義索的齋戒也會在地獄中煎熬。破斥誓言有三種情況：所破斥的是虛假的，相續沒有成立，沒有意義。第一種情況是：一般來說，誓言本身沒有成立，因為所守護的對象依賴於殺、盜、妄語等。並且，在一個相續中，所守護的對象和守護者在同一時間是相互矛盾的，因此沒有成立。第二種情況是：善行相續不斷本身沒有成立，因為相續本身也是剎那性的，並且與物質既非同一也非他異，因此接觸沒有成立。《秘密成就法》中說：「沒有所守護的對象，也沒有守護者。沒有脈、氣和明點。通過空性而成就。」第三種情況是：樹木不是有情，因為即使是微小的粒子也不存在。如果有人問：那麼，經中說砍斷樹枝會導致轉生為龍，這又怎麼解釋呢？那是因為沒有砍伐樹木，而是破壞了樹木的界限，並且對佛陀懷有嗔恨而導致的轉生，而不是因為樹木是有情而被砍伐。破斥煩惱有三種情況：對境是虛假的，與心非一非異不合理，在身體內外都無法找到。第一種情況是：貪慾沒有成立，因為它依賴於對境的美與醜，而對境甚至連微小的粒子都不存在。因此，對境不存在，貪著之心也就不存在。《寶鬘論》中說：「如果種子是虛假的，那麼它的果實怎麼可能是真實的呢？從我執產生的蘊，我執本身實際上是虛假的。」第二種情況是：貪慾和心不能是同一的，如果是同一的，那麼在沒有貪著的時候出生，也應該在出生時就具有貪著，因為與貪慾是同一的。並且，貪著和具有貪著兩者，在一個相續中，不可能在同一時間成立。也不能是他異的，因為就像他人之貪慾不會損害我一樣。根本慧論中說：「如果貪慾和貪著，成立為是他異的，那麼，這兩者同時存在，又有什麼理由要去分別呢？」第三種情況是：當把貪慾等煩惱在自己的身體上進行分析和分解時，無論在身體的內部還是外部都無法看到，因此它不會存在於我。

【英語翻譯】 It is because of being seized by compassion. The Vajra Holders of the past held that if someone with a devious mind were to realize a higher state through improper means, it would result in a root downfall. Therefore, they said that even the fasting of the Meaning-Snare would be tormented in hell. Refuting vows has three aspects: the object to be refuted is false, the continuity is not established, and it is meaningless. The first is: In general, the vow itself is not established, because the object to be restrained depends on killing, stealing, and lying. Moreover, in one continuum, the object to be restrained and the restrainer are mutually contradictory at the same time, so it is not established. The second is: The continuous accumulation of virtue is not established, because continuity itself is momentary and indivisible, and since it is neither the same as nor different from the substance, contact is not established. From the Accomplishment of Secrets, it is said: "There is no object to be restrained, and there is no restraint. There are no channels, winds, or bindus. It is accomplished through emptiness." The third is: Trees are not sentient beings, because even minute particles do not exist. If one asks: Then, how is it explained that cutting a tree branch leads to rebirth as a Naga? It is because the boundary of the tree was broken and anger was directed towards the Buddha, not because the tree was sentient and was cut. Refuting afflictions has three aspects: the object is false, it is not reasonable to be either one with or different from the mind, and it cannot be found inside or outside the body. The first is: Desire is not established, because it depends on the attractiveness or unattractiveness of the object, and the object does not even exist as a minute particle. Therefore, there is no mind attached to it. The Precious Garland says: "If the seed is false, how can its fruit be true? The aggregates that arise from self-grasping, that self-grasping is ultimately false." The second is: Desire and mind cannot be the same, because if they were the same, then at the time of birth without desire, one should also be born with desire, since it is true that it is the same as desire. Moreover, the two, desire and the one possessing desire, cannot be established at the same time in one continuum. Nor can they be different, because like the desire of another person, it would not harm me. The Root Wisdom says: "If desire and attachment are established as being different, then why are these two simultaneously apprehended?" The third is: When afflictions such as desire are analyzed and broken down in one's own body, they are not seen anywhere inside or outside the body, therefore it does not exist in me.

============================================================

==================== 第 77 段 ==================== 【原始藏文】 ིད་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་དབང་སོགས་ལ་མིན་བར་ནའང་མིན། །དེ་ལས་གཞན་ནའང་མིན་ན་འདི་དག་གར་གནས་འགྲོ་བ་ཀུན་གནོད་བྱེད། །འདི་ནི་སྒྱུ་འདྲ་དེ་ཕྱིར་སྙིང་ལ་འཇིགས་སྤོངས་ཤེས་ཕྱིར་བརྩོན་པ་བསྟེན། །དོན་མེད་ཉིད་དུ་བདག་ལ་དམྱལ་སོགས་རྣམས་སུ་ཅིས་ཏེ་གནོད་པ་བྱ། །ཉོན་མོངས་ཉོན་མོངས་ཤེས་རབ་མིག་གིས་སྤོངས། །བདག་ཡིད་ལས་བསལ་གང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །གང་དུ་གནས་ནས་བདག་གནོད་བྱ་ཕྱིར་འོང་། །བློ་ཞན་བདག་ལ་བརྩོན་པ་མེད་པར་ཟད། །ཅེས་སོ། །བཅིང་བ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཅིང་བར་བྱ་བྱེད་གཅིག་མི་གཅིག་དུ་མི་འཐད། རྟག་མི་རྟག་འཁོར་བར་མི་འཐད། དབུས་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་དང་ཉོན་ མོངས་ཀྱིས་གང་ཟག་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་ན། བཅིང་བར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། བྱ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། བཙོན་ཉིད་ལྕགས་སྒྲོག་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་པར་མི་རུང་སྟེ་ཕྲད་པ་བཀག་ཅིང་། མ་ཕྲད་ན་འཆིང་བྱེད་ཀྱིས་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་གླིང་གཞན་གྱི་ལྕགས་སྒྲོག་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བར་སེམས་ཅན་འཁྱམས་ན། རྟག་པ་འཁོར་རམ་མི་རྟག་པ་འཁོར། རྟག་པ་ལ་འཁོར་བ་མེད་དེ། གཡོ་འགུལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་མི་འཁོར་ཏེ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཁོར་བར་གཟོ་དུས་འགག་པས། འཁོར་མཁན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་མི་འཁོར་ཏེ་སྐད་ཅིག་ཕྲད་པ་མེད་པས་རྒྱུན་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། དེ་དག་རྟག་ན་མི་འཁོར་ཏེ། །མི་རྟག་ན་ཡང་འཁོར་མི་འགྱུར། །སེམས་ཅན་ལ་ཡང་རིགས་འདི་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །དབུས་མེད་པ་ནི། སྔ་ཕྱི་མེད་པས་ད་ལྟར་གྱི་དབུས་ཁེགས་ཏེ། མཐའ་མེད་པས་དབུས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཟླ་བའི་མཐའ་རྡུལ་ཆ་མེད་པས་མཐར་མི་རུང་ན། དབུས་སུའང་དེ་དང་མཚུངས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། འཁོར་བ་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དེ་ལ་སྔོན་མེད་ཕྱི་མ་མེད། །གང་ལ་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དེ་ལ་དབུས་ནི་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །གྲོལ་བ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཁོར་བ་མེད་པས་ཁེགས་པ། བཅིངས་མ་བཅིངས་ཀྱི་དུས་སུ་མི་གྲོལ་བ། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་དུ་མི་ རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཁོར་བ་ཁེགས་པས་ཐར་པ་ཁེགས་ཏེ་མ་བཟུང་བའི་ཐར་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་བཙོན་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བཅིངས་དུས་གྲོལ་ལམ། གྲོལ་དུས་གྲོལ་ལམ། གཉིས་ཀའི་མཚམས་སུ་གྲོལ། བཅིངས་དུས་གྲོལ་བ་མེད་དེ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོལ་དུས་

【漢語翻譯】 是這樣的。《入行論》中說：煩惱不住于境，不住于根等，不住于中間，不住于其他，那這些在哪裡住而損害一切眾生呢？這如幻術一般，因此心中斷除恐懼，爲了知曉而精進。無意義地在自身的地獄等中，為何要作損害呢？以智慧之眼斷除煩惱煩惱，從自心中消除，將往何處去？從何處住而爲了損害我而來？對於我這個劣慧者，沒有精進就完了。如是說。破斥繫縛有三：所繫與能系不應是一，不應是異，不應是多；常與無常不應是輪迴；無有中間。第一，以業和煩惱將有情繫縛于輪迴時，所繫之事物與能系之事物不應是一，因為能作與所作二者不成立之故，如同監獄本身不是鐵鏈一般。不應是異，因為遮止了相觸，若不相觸，則繫縛者不能損害，如同其他洲的鐵鏈一般。第二，有情在輪迴中流轉時，是常法流轉還是無常法流轉？常法沒有流轉，因為不能動搖之故。無常法不流轉，因為從一處到一處流轉時，在顯現之時就已壞滅，所以沒有流轉者。相續不流轉，因為剎那沒有相觸，所以相續本身不成立之故。《中觀根本慧論》中說：如果它們是常法，則不流轉；如果是無常法，也不可能流轉。對於有情也是同樣的道理。如是說。無有中間是：因為沒有先後，所以遮止了現在的中間，因為沒有邊際，所以不可能有中間，如同月亮的邊緣沒有微塵分，所以在邊緣不成立，在中間也與之相同，所以不成立之故。彼論中說：輪迴沒有開始也沒有結束，因此沒有先前也沒有後來，對於沒有開始也沒有結束的，那中間又在哪裡呢？如是說。破斥解脫有三：因為沒有輪迴而破斥，在未繫縛與已係縛之時不解脫，不應是實有與非實有。第一，因為破斥了輪迴，所以破斥了解脫，因為沒有所執取的解脫是不可能的，如同監獄一般。第二，是在繫縛之時解脫，還是在解脫之時解脫，還是在二者之間解脫？在繫縛之時沒有解脫，因為是相違之法之故。在解脫之時

【英語翻譯】 It is like this. As stated in the "Entering the Bodhisattva's Way of Life": "Afflictions do not reside in objects, nor in the senses, nor in between, nor elsewhere. Where do they reside that harm all beings? This is like an illusion, therefore dispel fear in your heart and cultivate diligence to understand. Why do they pointlessly inflict harm on me in hell and other realms?" "With the eye of wisdom, dispel afflictions, afflictions. Eliminate them from your mind, where will they go? From where will they reside and come to harm me? For me, a person of weak intellect, without diligence, it is finished." So it is said.

Refuting bondage has three aspects: the object and agent of bondage should not be one, not different, and not many; the permanent and impermanent should not be samsara; and there is no middle. First, when beings are bound to samsara by karma and afflictions, the object of bondage and the agent of bondage should not be one, because the agent and object are not two, just as the prison itself is not the chain. It should not be different, because contact is prevented, and if there is no contact, the binder cannot harm, like a chain from another continent. Second, when sentient beings wander in samsara, does the permanent wander or the impermanent wander? The permanent does not wander, because it cannot move. The impermanent does not wander, because when it wanders from one place to another, it ceases when it appears, so there is no wanderer. The continuum does not wander, because there is no contact for an instant, so the continuum itself is not established. As stated in the "Fundamental Wisdom of the Middle Way": "If they are permanent, they do not wander; if they are impermanent, they cannot wander either. The same is true for sentient beings." So it is said. The absence of a middle is: because there is no before or after, the present middle is negated, because there is no end, there cannot be a middle, just as the edge of the moon has no dust particles, so it is not established at the edge, and it is the same in the middle, so it is not established. As stated in that text: "Samsara has no beginning or end, therefore there is no before or after. For that which has no beginning or end, where is the middle?" So it is said.

Refuting liberation has three aspects: it is refuted because there is no samsara, it is not liberated at the time of being bound or unbound, and it should not be existent or non-existent. First, because samsara is refuted, liberation is refuted, because liberation without something to grasp is impossible, like a prison. Second, is it liberated at the time of being bound, or at the time of being liberated, or in between the two? There is no liberation at the time of being bound, because they are contradictory phenomena. At the time of liberation

============================================================

==================== 第 78 段 ==================== 【原始藏文】 གྲོལ་མི་དགོས་ཏེ། གྲོལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀའི་མཚམས་སུ་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་དེ། བཅིངས་གྲོལ་ཕྲད་ན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་མཚམས་མེད་ལ། མ་ཕྲད་ན་དེ་གཉིས་ཀའི་མཚམས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། རེ་ཞིག་བཅིངས་པ་མི་གྲོལ་ཏེ། །མ་བཅིངས་པ་ཡང་གྲོལ་མི་འགྱུར། །བཅིངས་པ་གྲོལ་བཞིན་ཡིན་གྱུར་ན། །བཅིངས་དང་གྲོལ་བ་དུས་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། གཟུགས་ནི་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བའོ། །གཟུགས་དབེན་པའི་ཕྱིར་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བའོ་ཞེས་བཅིངས་གྲོལ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཉིད། གསང་སྙིང་ལས། བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །བསྟན་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་མཛད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡང་ཐར་པ་དེ་དངོས་པོ་ཡིན་ནམ་དངོས་མེད་ཡིན། དངོས་པོ་ནི་གཞི་མེད་པས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་མེད་ཡིན་ནའང་གཞིར་མ་གྲུབ་པས་ཐོབ་བྱར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། སྤངས་པ་མེད་པ་ཐོབ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། །འགག་པ་མེད་ པ་སྐྱེ་མེད་པ། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་བརྗོད། །རེ་ཞིག་མྱང་འདས་དངོས་པོ་མིན། །རྒ་ཤིའི་མཚན་ཉིད་ཐལ་བར་འགྱུར། །རྒ་དང་འཆི་བ་མེད་པ་ཡི། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་དངོས་མིན། །དངོས་མེད་ཇི་ལྟར་རུང་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྟེན་ནས་མ་ཡིན་པའི། །དངོས་མེད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་མྱ་ངན་འདས་གྱུར་ན། །ཡོད་པར་མི་མངོན་དེ་བཞིན་དུ། །མེད་དོ་ཞེའམ་གཉིས་ཀ་དང་། །གཉིས་མིན་ཞེས་ཀྱང་མི་མངོན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་བཞུགས་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །ཡོད་པར་མི་མངོན་དེ་བཞིན་དུ། །མེད་དོ་ཞེའམ་གཉིས་ཀ་དང་། །གཉིས་མིན་ཞེས་ཀྱང་མི་མངོན་ནོ། །མྱ་ངན་འདས་མཐའ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་འཁོར་བའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་འདི། ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཤིག་ཡོད་ནའང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ་ཞེས་སོ། །སྲོག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་པ་སྤྱིར་དགག་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་ཐ་སྙད་དུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དགག་པ། ཐོག་མཐའ་དགག་པ། སྲོག་ཆད་པ་དགག་པ། ཚེ་འཕོ་བ་དགག་པ། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྲོག་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་ཤེས་རིས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་ནི་མ

【漢語翻譯】 不需要解脫，因為已經解脫了。在兩者之間解脫是不可能的，如果束縛和解脫相遇，就會變成一體而沒有間隙，如果不相遇，那麼在兩者之間是不允許的。如《根本慧論》所說：如果暫時被束縛，就不會解脫，沒有被束縛的也不會解脫。如果束縛正在解脫，那麼束縛和解脫會同時發生。以及《般若經》所說：色既非束縛也非解脫，因為無色，所以既非束縛也非解脫，因為色空，所以既非束縛也非解脫，這樣就顯示了沒有束縛和解脫。《秘密藏續》中說：無束縛也無解脫，本來任運圓滿是佛法，爲了教導而示現各種方便。第三，再問，解脫是實有還是非實有？實有是不可能的，因為沒有基礎。如果是非實有，也不能作為所證得的，因為沒有成立基礎。如《根本慧論》所說：沒有捨棄，沒有獲得，沒有斷滅，沒有常恒，沒有止息，沒有生起，那就是所謂的涅槃。如果涅槃是實有，就會變成衰老的特徵。沒有衰老和死亡的實有是不存在的。如果涅槃不是實有，那麼非實有怎麼會成立呢？不是依靠任何東西的非實有是不存在的。如果世尊已經涅槃，就像存在也不顯現一樣，不存在或者兩者都有，或者非兩者也都不顯現。如果世尊住世，就像存在也不顯現一樣，不存在或者兩者都有，或者非兩者也都不顯現。涅槃的邊際是什麼，那就是輪迴的邊際，這兩者的差別，即使是非常微小的也沒有。以及《般若經》所說：涅槃也如夢如幻，即使有比涅槃更超勝的法，我也說如夢如幻。對生命進行破斥有二：一般破斥自性，以及在名言中特別破斥。第一種有五：破斥定義，破斥初始和終結，破斥生命斷絕，破斥生命轉移，破斥生命的前後。第一，生命的定義，即明識安住于同一類中，是

【英語翻譯】 There is no need to be liberated, because it is already liberated. It is impossible to be liberated in between the two, because if bondage and liberation meet, they become one and there is no gap, and if they do not meet, then it is not allowed in between the two. As stated in the Root Wisdom: If one is temporarily bound, one will not be liberated, and one who is not bound will not be liberated either. If bondage is being liberated, then bondage and liberation will occur at the same time. And as stated in the Mother Sutra: Form is neither bound nor liberated. Because it is formless, it is neither bound nor liberated. Because form is empty, it is neither bound nor liberated, thus showing that there is no bondage and liberation. As stated in the Secret Essence Tantra: There is no bondage and no liberation, the spontaneously perfect Buddha Dharma from the beginning. Various means are shown to teach this. Third, again, is liberation real or unreal? The real is impossible because there is no basis. If it is unreal, it cannot be attained because no basis has been established. As stated in the Root Wisdom: There is no abandonment, no attainment, no cessation, no permanence, no stopping, no arising, that is called Nirvana. If Nirvana is real, it will become the characteristic of old age. There is no real existence without old age and death. If Nirvana is not real, then how can the unreal be established? The unreal that does not depend on anything does not exist. If the Blessed One has passed into Nirvana, just as existence does not appear, neither does non-existence, or both, or neither. If the Blessed One remains, just as existence does not appear, neither does non-existence, or both, or neither. Whatever is the limit of Nirvana is the limit of Samsara, and there is not even the slightest difference between the two. And as stated in the Mother Sutra: Nirvana is also like a dream, like an illusion. Even if there is a Dharma that is superior to Nirvana, I say it is like a dream, like an illusion. There are two refutations of life: a general refutation of nature, and a special refutation in name. The first has five: refuting the definition, refuting the beginning and end, refuting the cessation of life, refuting the transference of life, and refuting the past and future of life. First, the definition of life, which is the abiding of consciousness in the same category, is

============================================================

==================== 第 79 段 ==================== 【原始藏文】 ི་ རུང་སྟེ། རྒན་པོ་དང་གཞོན་ནུའི་རྣམ་ཤེས་ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་མ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གཉིས་སྲོག་ཀྱང་རིགས་མི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་ཤེས་རིགས་གཅིག་གོ་ཞེ་ནའང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ནས་ཁྱིར་སྐྱེས་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པའི་སར་རིགས་གཅིག་པས་སོ། །འོན་ཏེ་ད་ལྟར་བའི་རྣམ་ཤེས་རིགས་གཅིག་གོ་ཞེས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་རྡུལ་ཕྲན་འགག་པས། དེའི་དབང་ཤེས་མི་འགྲུབ་པས། དབང་ཤེས་ཚོགས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་དགག་པས་རིགས་གཅིག་པ་ཐམས་ཅད་ཁེགས་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །ལུས་སེམས་ཚོགས་པའང་མི་རུང་སྟེ། ཚོགས་ན་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། ཕྲད་པ་བཀག་ཟིན་ཏེ། མ་ཕྲད་ཀྱང་ཡོད་ཙམ་གྱིས་ཚོགས་ན། འགྲོ་བ་དང་ཚེ་སྔ་ཕྱི་ཀུན་ཚོགས་པར་རིགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་གི་ཐོག་མཐའ་དགག་པ་ནི། ཚེ་གཅིག་ཅེས་པ་ལ། སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་ཚེ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། དང་པོ་འདས་ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་ད་ལྟ་བ་སྔ་ཕྱི་ལས་གཞན་དུ་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པས་ཁེགས་པས་དུས་མེད་ལ། ཡོད་དུ་ཆུག་ནའང་དུས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བས་དེས་བསྡུས་པའི་ཚེ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་དང་དུ་མར་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་གཅིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐོག་མཐའ་གཉིས་ཆར་ད་ལྟ་བ་ལ་ལྟོས་ལ། ལྟོས་ས་ད་ལྟར་གྱི་སྔ་ཆ་འགགས། ཕྱི་ཆ་མ་སྐྱེས་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་ལྟོས་ཆོས་མ་གྲུབ་པས་ ཀྱང་ཐོག་མཐའ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་འཆད་པའང་མི་རུང་སྟེ་སྲོག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲོག་གི་རྫས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་ནི་ཆ་མེད་པ་དང་། འགག་པ་མ་གྲུབ་པ་ལྟར་མ་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་མེད་ནས་མ་གྲུབ་པས་རྒྱུན་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲོག་གི་རྒྱུན་དང་སྐད་ཅིག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེ་འཕོ་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། མི་ནས་ལྷར་འཕོ་བའི་ཚེ་དེ་དག་གཅིག་ན་རྟག་པས་ཚེ་འཕོར་མི་རུང་ཞིང་། མི་གཅིག་ན་རང་འཕོ་ལོང་མེད་པར་སྐད་ཅིག་སྔ་ལོགས་སུ་མིའི་ཚེ་འགགས་པས་ལྷར་འཕོ་རྒྱུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཚེ་འཕོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ལྷ་དང་མི་ཚེ་གཅིག་ན་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་འཕོས་པ་མེད་ལ་རྟག་པར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་། མིའི་ཚེ་ལས་གཞན་ཞིག་ལྷར་འཕོས་ན། མི་ལྷར་ཚེ་འཕོས་པར་འགྱུར་བའི་འཐད་པ་མ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་ལྷ་དེ་མི་དེ་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟག་པར་འགྱུར། །ལྷ་ནི་མ་སྐྱེས་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །རྟག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལ

【漢語翻譯】 也行。因為老年人和年輕人的意識不會聚集在一起，而且兩者的生命種類也不同。如果說意識是同一類，那也不對，因為人轉世為狗，生命就會改變，因為在慾望的領域裡是同一類。如果說現在的意識是同一類，那也不對，因為感官的微粒停止了，所以感官的意識無法形成，所以感官的集合也無法形成。因為普遍的否定也否定了一切同一類的事物。身心集合也不行，如果集合，要麼接觸，要麼不接觸。接觸已經被否定了，如果不接觸，僅僅因為存在就集合，那麼所有的眾生和前世後世都應該集合，因為存在於世間。否定生命的開始和結束是：所謂一個生命，從出生到死亡不能算作一個生命，因為第一個已經過去，第二個還沒有出生，現在的前後無法接觸，所以被否定了，沒有時間。即使允許存在，三個時間也不能合一，因此由它所包含的三個生命也不能合一，而且因為沒有形成一個和多個，所以也沒有一個。因此，開始和結束都依賴於現在。所依賴的現在的開始部分已經停止，結束部分還沒有出生，因為不存在，所以前後兩者的依賴關係沒有形成，因此開始和結束也沒有形成。解釋生命也不行，因為生命沒有形成。生命的每個瞬間的物質都是不可分割的，而且就像停止沒有形成一樣，沒有出生的瞬間也不存在，所以連續性也沒有形成，因為生命的連續性和瞬間都沒有形成。生命的轉移也不行，因為如果從人轉移到天人的生命是同一個，那麼就是永恒的，所以生命無法轉移。如果不是同一個，就沒有自己轉移的空間，因為在之前的瞬間，人的生命已經停止，所以轉移到天人的基礎沒有形成，所以沒有生命的轉移。因此，如果天人和人的生命是同一個，那麼就會變成同一個延續，所以沒有轉移，而且也會變成永恒。如果從人的生命轉移到另一個天人的生命，那麼人轉移到天人的生命就沒有道理了。如《根本慧論》所說：如果天人就是那個人，那麼就會變成永恒。天人就會變成不生，因為永恒是不生的。如果

【英語翻譯】 It is also acceptable. Because the consciousness of the old and the young will not gather together, and the lives of the two are also different. If you say that consciousness is of the same kind, that is also not right, because when a person is reborn as a dog, life will change, because it is of the same kind in the realm of desire. If you say that the present consciousness is of the same kind, that is also not right, because the particles of the senses stop, so the consciousness of the senses cannot be formed, so the collection of the senses cannot be formed. Because universal negation also negates all things of the same kind. The collection of body and mind is also not possible, if they are collected, they either touch or do not touch. Touching has already been negated, and if they do not touch, they are collected merely because of their existence, then all beings and past and future lives should be collected, because they exist in the world. Negating the beginning and end of life is: what is called one life, from birth to death cannot be regarded as one life, because the first has passed, the second has not yet been born, the present before and after cannot touch, so it is negated, there is no time. Even if existence is allowed, the three times cannot be one, so the three lives contained in it cannot be one, and because one and many have not been formed, there is also no one. Therefore, both the beginning and the end depend on the present. The beginning part of the present on which it depends has stopped, and the end part has not yet been born, because it does not exist, so the relationship between the former and the latter has not been formed, so the beginning and the end have not been formed. Explaining life is also not possible, because life has not been formed. The substance of each moment of life is indivisible, and just as cessation has not been formed, the moment that has not been born does not exist, so continuity has not been formed, because the continuity and moment of life have not been formed. The transfer of life is also not possible, because if the life transferred from human to deva is the same, then it is eternal, so life cannot be transferred. If it is not the same, there is no space for self-transfer, because in the previous moment, human life has stopped, so the basis for transferring to deva has not been formed, so there is no transfer of life. Therefore, if the lives of deva and human are the same, then they will become the same continuum, so there is no transfer, and they will also become eternal. If life is transferred from human to another deva, then there is no reason for human to transfer to deva. As the Root Wisdom says: If the deva is that person, then it will become eternal. The deva will become unborn, because eternity is unborn. If

============================================================

==================== 第 80 段 ==================== 【原始藏文】 ྷ་ལས་མི་གཞན་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མི་རྟག་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལྷ་མི་གཞན་ཡིན་ན། །རྒྱུད་ནི་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར། །སྲིད་པ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། །འཕོ་བ་མེད་པར་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །རྟག་ཏུ་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། ཟླ་བ་དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། །གང་ཡང་མི་སྐྱེ་སུ་ཡང་ མི་འཆི་སྟེ། །སྲིད་པ་གཞན་དུ་འཕོ་བ་འགའ་མེད་ཀྱང་། །འགྲོ་བ་སྐྱེ་ཞིང་འཆི་བར་སྣང་བ་ནི། །རྨི་ལམ་འདྲ་ཞིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །བྱིས་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་རྨོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས། བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པས་ན། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། གཟུགས་འཕོ་བ་མེད་ཅིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དེ། གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཕོ་བ་མེད་ཅིང་། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚེ་སྔ་ཕྱི་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྟོས་པ། སྒྲོ་བཏགས་པ། མ་ཕྲད་པའོ། །ལྟོས་པ་ནི། སྔ་ཕྱི་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ད་ལྟར་བ་ཉིད་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ན་ཕྱི་མ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ན་སྔ་མ་ཡིན་པས་གཅིག་ཏུ་སྔ་ཕྱི་གང་རུང་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི། ཚེ་ད་ལྟ་བ་སྔ་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ལ། སྔ་ཕྱི་ད་ལྟ་བའི་ཚེ་འགགས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པས་དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཕྲད་པ་ནི། སྔ་ཕྱི་ད་གསུམ་རིག་པའི་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ་ཕྲད་པ་བཀག་པས་སོ། །ཐོག་མཐའ་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་ད་ལྟ་བ་ཁེགས་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཇི་ ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རྒྱང་འཕེན་པར་བསྒྲུབས། གཅེར་བུ་པར་བཀག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལྟོས་པས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་པ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། རིགས་པས་བརྟགས་ན་དངོས་མ་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་དུ་དངོས་པོ་སྟེ། །དེས་ན་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ལ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཇི་ལྟར་འགལ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་ལམ་དངོས་པོ་གཤིས་ལ་མེད་ལ། འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་སྟེ། རྩ་ཤེ་ལས། རྨི་ལམ

【漢語翻譯】 如果神不是其他人，那麼就是無常變化。如果神是其他人，那麼相續就不合理。正如《菩提心釋》中所說：同樣，蘊結合，在其他有中產生，智者們應恒常確定沒有轉移。正如《無垢月經》中所說：這些法就像虛空一樣，誰也不生，誰也不死，雖然沒有任何向其他有的轉移，但眾生卻顯現出生和死亡，就像夢一樣，自性空虛，孩童因執著於我而愚昧。正如《寶手經》中所說：心智幼稚者因執著于相，所以在世間行持不存在之法。正如《母經》中所說：色沒有轉移，也沒有結合，因為色是完全清凈的。同樣，受、想、行和識也沒有轉移，也沒有結合，因為是完全清凈的。如是說。駁斥前後世有三種：依賴、妄加安立、不相遇。依賴是：前後不成立，因為現在本身依賴於前者就是後者，依賴於後者就是前者，所以無論如何也不能成立是前後。妄加安立是：現在的生命依賴於前後，前後現在的生命已經滅盡和未生，因為對不存在的事物以心妄加安立。不相遇是：前後現在三者不能成為一個識的相續，因為阻斷了相遇。因為首尾不成立，所以現在也被遮破而不成立。正如《中論》中所說：如果世界有邊際，那麼他世將如何？如果世界沒有邊際，那麼他世將如何？如是說。那麼如何成立是順世外道，又如何遮破裸體外道呢？依賴於二諦，在世俗中像夢幻一樣存在，在勝義中不存在，二者並不相違，正如《二諦論》中所說：以理智觀察則非實有，除此之外則為實有，因此，實有之物本身，實有和非實有怎麼會相違呢？或者事物自性本無，但在錯覺中顯現，正如《中論》中所說：夢

【英語翻譯】 If the god is not someone else, then it is impermanent and changes. If the god is someone else, then the continuum is not reasonable. As it is said in the Bodhicitta Commentary: Similarly, the aggregates combine, and are born in another existence, the wise should always ascertain that there is no transference. As it is said in the Sutra of the Immaculate Moon: These dharmas are like the sky, no one is born, no one dies, although there is no transference to another existence, beings appear to be born and die, like a dream, empty of essence, children are deluded by clinging to self. As it is said in the Jewel Hand Sutra: Those with childish minds, clinging to signs, therefore practice dharmas that do not exist in the world. As it is said in the Mother Sutra: Form has no transference and no combination, because form is completely pure. Similarly, feeling, perception, formations, and consciousness have no transference and no combination, because they are completely pure. Thus it is said. There are three refutations of past and future lives: dependence, imputation, and non-encounter. Dependence is: past and future are not established, because the present itself depends on the former being the latter, and depends on the latter being the former, so in any case, it cannot be established as past or future. Imputation is: the present life depends on the past and future, and the past and future present lives have ceased and are not born, because the mind imputes to things that do not exist. Non-encounter is: the past, future, and present three cannot be a single stream of consciousness, because the encounter is blocked. Because the beginning and end are not established, the present is also negated and not established. As it is said in the Root Wisdom: If the world has an end, then how will the other world be? If the world has no end, then how will the other world be? Thus it is said. Then how is it established as a Carvaka, and how is the naked ascetic refuted? Depending on the two truths, it exists like a dream and illusion in the conventional, and does not exist in the ultimate, the two are not contradictory, as it is said in the Two Truths: If examined by reason, it is not real, otherwise it is real, therefore, how can the real and unreal contradict each other in the same real thing? Or things are not in their nature, but appear in illusion, as it is said in the Root Wisdom: Dream

============================================================

==================== 第 81 段 ==================== 【原始藏文】 ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འཇིག་པ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ཡང་གཅིག་ཏུ་ན་དབུ་མ་པས་ཕ་རོལ་འདོད་པ་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པས་གང་འདོད་ཀྱང་འགོག་ལ། རང་ལ་སྒྲུབ་འདོད་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་པས། ཚེ་སྔ་ཕྱི་བཀག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། རྩོད་ངོར་བྱས་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་སྣང་དུ་ཤར་བས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ། རྩོད་བཟློག་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མ་ལ། །དགག་པར་བྱས་པ་ཅི་འདྲ་བ། །དགག་པ་འདི་ཡང་དེ་འདྲར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མེད་དུ་ཕྱམ་གདལ་བ་ཡིན་ནོ། ཁྱད་པར་ཅན་ཐ་སྙད་དུ་དགག་པ་ནི། ཤིང་དང་རྡོ་ལ་ཐ་སྙད་དུའང་སེམས་མེད་དེ། དངོས་སུ་སྲོག་ཆགས་ཡིན་པར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་མ་ཡིན་པ་དགག་པ་ལ། རང་ བཞིན་པ་སྤྱིར་དགག་པ། ཁྱད་པར་ཅན་ཐ་སྙད་དུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལྟོས་ས་སྲོག་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་སྲོག་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མ་གྲུབ་ལ། ཁྱད་གཞི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཆ་ཕྲ་མོར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་ཁེགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་སྲོག་སྲོག་མིན་མཚུངས་པ། རང་གི་རྣམ་གཞག་འགལ་བ། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ས་སོགས་ལ་ལུས་དབང་དང་སེམས་ཡོད་པ་རེག་བྱའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་ན། སྒྲ་དྲི་འོད་སོགས་ལའང་རྣ་ཤེས་སོགས་ཡོད་པར་ཐོས་བྱ་སོགས་ཀྱིས་ཅིས་མི་བསྒྲུབ། གལ་ཏེ་འབྲེལ་བ་མེད་པས་དེ་དག་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན། ས་སོགས་ལའང་རེག་བྱ་ཡོད་ཙམ་ལུས་ཤེས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འབྲེལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་སྒྲ་སོགས་ལ་འགྲོ་འོང་དང་ཅི་དགར་འཛིན་དུ་མི་བཏུབ་པ་ཡོད་པས་འདི་དག་ལའང་སེམས་ཡོད་པར་ཅིས་མི་བསྒྲུབ། དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་འང་གཟུང་བར་བྱར་མེད་པ་དང་། སྣོད་ཀྱི་དབྱིབས་དང་མཚུངས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སེམས་པ་ཅན་དུ་ཅིས་མི་བསྒྲུབ། དེ་དག་ནི་སེམས་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་མིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་རྫས་དྭངས་པར་སྐྱེས་པ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་སྙམ་ན། ས་སོགས་ལ་རེག་བྱ་ཡོད་པ་དང་། ཆུ་ཤིང་འབྲུག་སྒྲས་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཙམ་ལས་སེམས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནམ། ས་སོགས་ ལ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་རྡུལ་རེ་རེ་ཤེས་པ་རེ་རེ་ཡིན་པ་དང་། ར

【漢語翻譯】 如幻術一般。如乾闥婆城一般。如是生，如是住。如是也說滅。如是。又，一體而言，中觀派認為他人的主張是虛構的，因此會駁斥任何主張。因為自己沒有成立主張的誓言，所以對前世後世的否定和成立都沒有。在辯論中顯現的，也只是錯覺顯現，並非真實。如是說。《辯論返駁論》中說：如幻術對幻術，如何進行駁斥？此駁斥也應如是想。如是。因此，無論如何顯現，都不能成立，因此是無根據地徹底推翻。特別是在名言中進行駁斥：木頭和石頭，即使在名言中也沒有心識。因為實際上顯現為生物，但由於沒有明確的指向而被否定。對於否定非生命，分為：普遍否定自性，特別是在名言中否定。第一，因為所依賴的生命本身沒有成立，所以「非生命」的差別法沒有成立。差別的基礎，聲音等，即使在微小部分也沒有成立，因此在勝義諦中被否定。第二，生命與非生命相同，自己的體性相違，一切都變成一切。第一，如果通過觸覺來證明土地等有身體和心識，那麼聲音、氣味、光等也應該通過聽覺等來證明有耳識等。如果認為因為沒有關聯而無法證明這些，那麼土地等僅僅有觸覺也不能成為有身體意識的證明。又，因為聲音等不能隨意移動和掌握，為什麼不證明這些也有心識？同樣，虛空也因為不可把握，並且與容器的形狀相同，為什麼不證明它是有心識的？如果認為這些不是有心識的理由，只是因為自己的本性是清澈的物質所生，並且只是因為因緣的力量而如此顯現，那麼土地等有觸覺，水、樹木因雷聲而生長等，也只是因緣的力量而變成那樣，不能成為有心識的證明。第二，土地等是自性的知識嗎？或者土地等有知識。如果是前者，那麼每個微塵都是一個知識，並且

【英語翻譯】 Like a magic trick. Like a city of Gandharvas. Thus it is born, thus it abides. Thus also it is said to perish. Thus it is. Furthermore, as one, the Madhyamikas consider the assertions of others to be fabrications, therefore they refute whatever is asserted. Since they themselves have no vow to establish anything, there is neither denial nor establishment of past and future lives. What appears as being done in debate is merely an illusion, not the truth. As it is said. In the Refutation of Debate: How does a magic trick refute a magic trick? This refutation should also be regarded in the same way. Thus it is. Therefore, no matter how it appears, it is not established as such, and thus it is utterly overturned without any basis. In particular, refutation in conventional terms: Even in conventional terms, wood and stone have no mind. Because although they appear to be living beings, they are negated because there is no clear indication. To negate what is not life, there is: general negation of inherent nature, and particular negation in conventional terms. First, since the very basis of dependence, life itself, is not established, the distinguishing characteristic of "not life" is not established. The basis of distinction, sound and so on, is not established even in minute parts, and therefore it is negated in ultimate truth. Second, life and non-life are the same, one's own nature is contradictory, and everything becomes everything. First, if it is asserted that earth and so on have body and mind through touch, then why not assert that sound, smell, light, and so on also have ear consciousness and so on through hearing and so on? If it is thought that these cannot be asserted because there is no connection, then the mere fact that earth and so on have touch would also become unrelated as proof of having body consciousness. Furthermore, since sound and so on cannot be moved and grasped at will, why not assert that these also have mind? Similarly, why not assert that space is also sentient, since it cannot be grasped and conforms to the shape of the container? If it is thought that these are not reasons for having mind, but merely that they arise from their own nature as clear matter, and merely appear as such due to the power of causes and conditions, then the fact that earth and so on have touch, and that water and trees grow from the sound of thunder, and so on, are merely transformed in that way due to the power of causes and conditions, and cannot be proof of having mind. Second, are earth and so on knowledge of their own nature? Or do earth and so on have knowledge? If it is the former, then each particle is a separate knowledge, and

============================================================

==================== 第 82 段 ==================== 【原始藏文】 ྡུལ་དུ་མ་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་ལ། བེམ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་ན་སྒྲ་སོགས་ཀྱང་ཤེས་པར་ཐལ་བ་དང་། ཤི་ལུས་ལ་རྣམ་ཤེས་མི་ལྡོག་པར་ཐལ་བ་དང་། ཚེ་སྔ་ཕྱི་སོགས་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ་བ་དང་། གཞན་ཡང་རང་གཞུང་དང་འགལ་བ་དུ་མས་ཁས་བླང་འོས་མིན་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྒྲ་སོགས་ལའང་ཤེས་པ་མི་ཁེགས་ཏེ། དྭངས་པའི་ལུས་ཡོད་པ་མི་འགལ་ལ། རེག་བྱ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པ་ཁས་བླངས་ན། ཤི་བའི་རྣམ་ཤེས་ལའང་རེག་པར་བྱར་ཡོད་པ་སོགས་སུ་ཐལ་ཞིང་། རང་གི་སྐྲ་འབལ་བ་སོགས་ན་སྲོག་བཅད་ཀྱི་ཉེས་པས་རེག་པར་ཐལ་ལ། དེ་ལ་ཚོར་བ་མེད་པས་སེམས་མེད་དོ་སྙམ་ན་ས་སོགས་ལའང་སེམས་མེད་པར་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་རྟགས་དེ་འདྲ་བས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡོད་མེད་དུ་འགྲུབ་ན། སེལ་བྱེད་ཀྱི་མར་མེ་མུན་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བ་བསལ་བྱ་མུན་པ་སྣང་བ་ཅན་དུ་ཐལ་བ་དང་། དབྱུག་པ་མེད་པས་ལག་པ་ཅན་ལྡོག་པར་ཐལ་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ་ཐལ་བས་ཤེས་བྱའི་རྣམ་གཞག་ཀུན་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་རྟགས་དེ་འདྲ་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ལྡན་པ་ཅན་སོགས་གང་དག་ལ། །དེ་འདྲའི་འབྲེལ་བ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་དག་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། །གཏན་ཚིགས་མིན་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཆོས་འགའ་ཞིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཐམས་ཅད་ཕར་ཡིན་ཚུར་ཡིན་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཐམས་ཅད་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་བསལ་བའི་ཕྱིར། །ཞོ་འཐུང་ཞེས་ནི་བསྐུལ་པ་ན། །ཅི་ཕྱིར་རྔ་མོ་ལ་མི་རྒྱུག །ཅེས་སོ། །སྤྱིའི་གནས་ལུགས་དགག་པ་ནི། ཡུལ་དུས་གྲངས་ཀྱི་དུ་མ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་ཡིན་པ་མི་སྲིད་དེ། སྤྱི་དང་མཚུངས་པ་དང་། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དུ་མི་འཐད་པ་དང་། དངོས་པོ་རྫས་ཐ་དད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་དང་ཀ་བ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་འདིས་ཕྱི་སྣ་ཚོགས་མ་འདྲེས་པར་སྣང་བ་རང་གི་སེམས་སུ་གཅིག་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འདོད་པ་དང་། རི་དང་། བྲག་དང་། ཤིང་དུ་སྣང་ཡང་དོན་ལ་ལྷ་འདྲེའི་གཟུགས་སུ་འདོད་པ་ཀུན་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འཁྲུལ་སྣང་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་དུ་སྣང་ཡང་གཤིས་ལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་འདོད་ཅིང་། སྣང་ཚོད་དུ་འཁོར་འདས་ཐ་དད་ཀྱང་། གཤིས་ལ་གཅིག་དང་། ཐ་དད་ལས་འདས་པ་དང་། རི་བྲག་ལྷ་འདྲེས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་གནས་ཡིན་གྱི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ།

【漢語翻譯】 認為無知和單一兩者都不合理。如果物質和意識有共同的基礎，那麼聲音等也應該被感知，並且死者的身體不應該失去意識，前世後世等也無法成立，此外，由於與自己的觀點相悖，因此不應該接受。如果按照第二種觀點，聲音等也不會被排除在意識之外，擁有清凈的身體並不矛盾。如果承認不可能存在與觸覺分離的意識，那麼死者的意識也會被認為是可以被觸及的。如果拔掉自己的頭髮等同於犯了殺生的罪過，那麼也會被認為是可以被觸及的。如果認為因為它沒有感覺所以沒有心，那麼土地等也會被證明是沒有心的。如果第三種觀點中，用這種無關的標誌可以證明存在或不存在，那麼消除黑暗的蠟燭也會變成具有黑暗，被消除的黑暗也會變成具有光明。因為沒有棍子，所以有手的人也會被否定，等等，一切都會變成一切，因此所有知識的分類都會消失。因此，這種無關的標誌不是證明事物的方式。正如《釋量論》中所說：「具有者等任何事物，如果不存在這樣的聯繫，那麼這些事物可能會產生錯誤，因此不是理由。」

某些事物是隨順的，但並非一切都是彼此相通的。正如《釋量論》中所說：「一切都是兩者的本質，爲了消除它的差別，當勸說喝酸奶時，為什麼要跑向母牛？」

對共相的否定是：在地點、時間和數量的眾多之中，本質上是單一的是不可能的，因為它與共相相同，並且不合理地分為錯誤和非錯誤。物體和物質是不同的，但本質是相同的，這被直接否定，就像瓶子和柱子一樣。通過這種方式，外在的各種顯現不混合地顯現為自己心中的單一，以及認為一切都已涅槃，以及顯現為山、巖石和樹木，但實際上認為是神靈和惡魔的形象，這些都被否定了。我們認為，在錯覺顯現中，事物顯現為因果不同，但在本質上什麼也沒有成立。雖然在顯現上輪迴和涅槃是不同的，但在本質上是單一的，超越了差異。山、巖石、神靈和惡魔是執著的對象，而不是形象。

【英語翻譯】 It is unreasonable to consider both ignorance and singularity as valid. If matter and consciousness have a common basis, then sound and other things should also be perceived, and the consciousness of the dead body should not be lost, and past and future lives, etc., cannot be established. Furthermore, since it contradicts one's own views, it should not be accepted. According to the second view, consciousness is not excluded from sound and other things, and it is not contradictory to have a pure body. If it is admitted that consciousness separated from tactile sensation is impossible, then the consciousness of the dead will also be considered touchable. If plucking one's own hair is equivalent to committing the crime of killing, then it will also be considered touchable. If it is thought that because it has no sensation, it has no mind, then it will be proven that land and other things also have no mind. If, in the third view, such an irrelevant sign can prove existence or non-existence, then the candle that eliminates darkness will also become dark, and the darkness that is eliminated will also become light. Because there is no stick, the person with a hand will also be negated, and so on, everything will become everything, so all classifications of knowledge will disappear. Therefore, such an irrelevant sign is not a way to prove things. As stated in the Commentary on Valid Cognition: "Whatever has attributes, etc., if there is no such connection, then these things may produce errors, therefore it is not a reason."

Some things are concordant, but not everything is interconnected. As stated in the Commentary on Valid Cognition: "Everything is the essence of both, in order to eliminate its difference, when urging to drink yogurt, why run to the cow?"

The negation of universals is: it is impossible for something to be inherently singular in the multitude of places, times, and numbers, because it is the same as the universal, and it is unreasonable to divide it into error and non-error. Objects and substances are different, but the essence is the same, which is directly negated, just like a vase and a pillar. In this way, the various external appearances appear unmixed as a singularity in one's own mind, and the belief that everything is in nirvana, and that mountains, rocks, and trees appear, but in reality are considered to be the images of gods and demons, are all negated. We believe that in illusory appearances, things appear as different causes and effects, but in essence, nothing is established. Although samsara and nirvana are different in appearance, they are singular in essence and beyond difference. Mountains, rocks, gods, and demons are objects of attachment, not images.

============================================================

==================== 第 83 段 ==================== 【原始藏文】 །དེ་དག་གིས་གཅེར་བུ་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ་དང་བཅས་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཕུར་བུ་པའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། ཕུར་བུ་པ་དག་གཞུང་ལམ་བདུན་པོ་ལ། །ཉེ་བར་བརྟེན་ནས་ནམ་མཁའི་རྗེས་འགྲོ་བས། །རང་གཞན་བསླུ་བས་ འཇིག་རྟེན་ཀུན་གནོད་བྱེད། །ལྷའི་བླ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲེངས་པའི་ཕུར་བུ་པ་དག་ནི། ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་བདུན་ཚད་མར་བྱེད་པས་ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལྷུར་བྱེད་པ་དེ་ནི། རང་དང་གཞན་ལ་འདི་ཕྱིར་གནོད་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་འཇིག་རྟེན་བསླུ་བ་ཉིད་དེ། དོ་ཧ་ལས། ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་གནོད་བྱེད་ལམ་གྱི་གཟུགས། །ཐར་པའི་ཆེད་དུ་བདག་ཉིད་འགྲོ་བྱེད་བསླུ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་དེའི་གཞུང་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི། སྔོན་ལྷའི་ཡུལ་དུ་ལྷ་མ་ཡིན་པའི་དམག་བརྩམ་པ་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཚད་མར་འཛིན་པས་འཐབ་པ་ལ་སྤྲོ་བ་སུ་ཡང་མེད་པའི་ཚེ། ལྷའི་བླ་མ་དྲང་སྲོང་ཕུར་བུས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལྟ་བའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པ་ལས། གྲོག་མཁར་བས་མིའི་ཡུལ་དུ་དར་བར་བྱས་ཏེ། ཕུར་བུ་སྟོན་པར་འཛིན་ཅིང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། ཉི་ཟླ་ལྷར་བྱེད་པས། ལྟ་བའི་སྙིང་པོ་དང་། ཕུར་བུའི་རྒྱུད་སྡེ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་འཛིན་པ་ལ། ཚེ་སྔ་ཕྱི་རྒྱང་དུ་བོར་ནས་འདི་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པས་རྒྱང་འཕེན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདི་རྐྱང་པར་འདོད་པས་རྐྱང་པ་པ་དང་། ལས་འབྲས་དང་མ་མཐོང་བའི་འགྲོ་བ་མེད་པར་འདོད་པས་མེད་པ་པ་དང་། ཚེ་ཚུ་རོལ་འདིར་གང་བདེ་གང་མཛེས་བྱེད་པས་ཚུ་ རོལ་མཛེས་པ་པ་དང་། ཉི་མ་ལྷར་འཛིན་པས་ཉི་མ་པ་དང་། ཟླ་བ་ལྷར་འཛིན་པས་ཟླ་བ་པ་དང་། དབང་པོ་ལྷར་འཛིན་པས་དབང་པོ་པ་དང་། ཕུར་བུ་སྟོན་པར་འཛིན་པས་ཕུར་བུ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཐུན་མོང་གི་འདོད་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་ལྷའི་དབང་གིས་མི་འདྲ་ཡང་། གྲུབ་མཐའ་གཞུང་གཅིག་པར་སྨྲ་བས། དེའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། བདུན་ཏེ། འབྱུང་བ་བཞི་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པ། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད་པ། མ་མཐོང་བའི་འགྲོ་བ་མེད་པ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ལ། སེམས་ནི་ལུས་ཀྱི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་བེམ་པོ་དྭངས་པ་ལས་གསལ་བར་ལུས་གྲུབ་པ་དང་མཉམ་དུ་བྱུང་བས་ལུས་ཀྱི་རྫས་ཡིན་ཏེ། ལུས་བདེ་སྡུག་

【漢語翻譯】 他們已經徹底駁斥了裸體外道派的觀點。現在要確定富蘭那派的自性：富蘭那派的人們，依靠七種邪道，追隨虛空，自欺欺人，危害世間。那些追隨天神之首的富蘭那派，以沒有前世後世等七種宗義為準則，偏袒虛空無心之論，這顯然是在論證對自他今生來世的危害，實在是欺騙世人。如《多哈》所說：『虛空無心是危害之路的形象，爲了解脫而自我行動是欺騙。』這裡必須確定他們的教義：以前在天界，非天發動戰爭時，由於信奉因果為準則，沒有人願意戰鬥。當時，天神之首正士富蘭那著了一部名為《誹謗一切之見的精髓》的論著，後來被格魯格哈拉瓦傳到人間，他們尊奉富蘭那為導師，崇拜帝釋天和日月。他們信奉《見之精髓》和《富蘭那六部經》等論著，拋棄了前世後世，只求今生的利益，所以是斷見論者；他們認為沒有前世後世，只有今生，所以是唯物論者；他們認為沒有業果和不可見的眾生，所以是虛無論者；他們認為今生怎麼快樂怎麼美妙就怎麼做，所以是現世享樂論者；他們崇拜太陽為神，所以是太陽神論者；他們崇拜月亮為神，所以是月亮神論者；他們崇拜自在天為神，所以是自在天論者；他們尊奉富蘭那為導師，所以是富蘭那派。他們共同的願望和實現方式雖因神的不同而異，但都聲稱宗義教理一致。他們的觀點有七種：認為四大是實有；認為身心是一體；認為沒有前世後世；認為沒有業果；認為沒有解脫和一切智智；認為沒有不可見的眾生；認為比量不是量。第一種觀點是：地、水、火、風四種元素是實有的，心是身體能量的自性，是從清澈的物質中顯現出來的，與身體形成的同時產生，所以是身體的物質，身體的苦樂

【英語翻譯】 They have completely refuted the views of the Naked Ascetics. Now, to determine the nature of the Pūraṇas: The Pūraṇas, relying on seven wrong paths, follow the sky, deceiving themselves and others, harming the world. Those Pūraṇas who follow the chief of the gods, taking the seven tenets such as the absence of past and future lives as their standard, favoring the side of emptiness and no-mind, are clearly demonstrating harm to themselves and others in this life and the next, truly deceiving the world. As the Doha says: 'Emptiness and no-mind are the image of the path of harm, acting oneself for the sake of liberation is deception.' Here, it is necessary to determine their doctrine: Previously, in the realm of the gods, when the Asuras initiated war, because they held cause and effect as the standard, no one was willing to fight. At that time, the chief of the gods, the sage Pūraṇa, composed a treatise called 'The Essence of Slandering All Views,' which was later spread to the human realm by Grokhara, who revered Pūraṇa as the teacher, and worshiped Indra and the sun and moon. They adhere to treatises such as 'The Essence of Views' and the 'Six Tantras of Pūraṇa,' abandoning past and future lives, seeking only the benefits of this life, therefore they are annihilationists; they believe that there are no past and future lives, only this life, therefore they are materialists; they believe that there is no karma and no unseen beings, therefore they are nihilists; they believe that whatever is pleasant and beautiful in this life should be done, therefore they are hedonists; they worship the sun as a god, therefore they are solarists; they worship the moon as a god, therefore they are lunarists; they worship Indra as a god, therefore they are Indrists; they revere Pūraṇa as the teacher, therefore they are the Pūraṇas. Although their common wishes and methods of fulfillment differ according to the gods, they all claim that their tenets and doctrines are consistent. Their views are seven: they believe that the four elements are ultimately real; they believe that body and mind are one substance; they believe that there are no past and future lives; they believe that there is no karma; they believe that there is no liberation and no omniscience; they believe that there are no unseen beings; they believe that inference is not a valid means of knowledge. The first view is: the four elements of earth, water, fire, and wind are ultimately real, and the mind is the nature of the body's energy, appearing from clear matter, arising simultaneously with the formation of the body, therefore it is the substance of the body, the body's pleasure and pain.

============================================================

==================== 第 84 段 ==================== 【原始藏文】 གི་རྗེས་སུ་སེམས་བྱེད་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལུས་དར་གུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚོན་བསྣུན་པས་སེམས་ན་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་མེད་དེ་ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་བཅས་དང་དུ་མ་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། ཐ་སྙད་གོམས་པ་མེད་པ་དང་། ཕྱིར་འོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་དེངས་པས་སེམས་ཀྱང་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། དེ་གཉིས་བཅས་ཀྱིས་འཇིག་ རྟེན་ཕ་རོལ་ནས་འོང་བ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱི་རྗེས་སུ་སེམས་དུ་མ་འབྱུང་བ་དང་། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པས་ཕྱིས་སློབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མ་ཡོད་ན་སློབ་མི་དགོས་ཏེ། གཉིད་སད་དུས་སྔར་གྱི་ཤེས་པ་མ་བརྗེད་པ་བཞིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་ཤི་ནས་ལོག་འོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ནི་ལུས་ཀྱི་སྔ་ཕྱིར་མེད་དེ། ལུས་དང་རྫས་དབྱེར་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆང་དང་ཆང་གི་རོ་བཞིན་ནོ། །ཆང་གི་རོ་ཡང་བཙོ་དུས་འབྲུ་དང་མཉམ་དུ་འབྱུང་གི། ཆང་གི་སྔོན་རོལ་ནས་འཕོས་ཏེ་བྱུང་ནས་དེར་ཞུགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བུམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནས་མ་འོངས་པའི་སྐྱེས་བུའམ་བུམ་པ་ཉིད་གང་རུང་བས་གཉིས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཨུཏྤལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྩིག་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་བུམ་པ་ལ་ཨུཏྤལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ལ། རྩིག་རྩར་བུམ་པ་བཞག་པའི་ཚེ་གང་རུང་གིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་ཅིང་། བུམ་པ་ལ་བུམ་པ་དེ་ཉིད་ཟླ་བོར་འགལ་བས་ན། སྐྱེས་བུ་ལས་འོས་མེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཤའི་ཕུང་པོ་རི་རབ་ཙམ་སྤུངས་ཏེ། དེར་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཆར་བབས་པས། ཤའི་ཕུང་པོའི་ཚད་ཁོ་ན་ཙམ་གྱི་སྲིན་བུའི་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། སེམས་ཅན་དེ་སྙེད་ཀྱི་སེམས་དེ་དག་གཞན་ནས་དུས་གཅིག་ལ་འཆི་བའམ་འོང་བ་ཡོད་དམ་དེ་མེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་སྔ་མ་མེད་པས་དེའི་ཐ་སྙད་གོམས་ པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བྱིས་པ་ལ་བརྡ་གདོད་སློབ་དགོས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའང་མེད་དེ་རྒན་པོ་ཤི་བ་རྣམས་འོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་གཞན་ནས་མ་འཕོས་པར་སྤང་ལས་ཤ་མོའི་ཚུལ་དུ་ཕ་མའི་འདུ་འཕྲོད་ལས་གློ་བུར་དུ་ལུས་གྲུབ་དུས་དེའི་རྡུལ་ཕྲན་དྭངས་པ་ལས་སེམས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤི་དུས་འབྱུང་བ་རྣམས་ནུས་པ་རྙིང་སྟེ་སྣུམ་ཟད་པ་ལས་མར་མེ་ཤི་བ་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞི་རང་རང་གི་བག་ལ་ཞ་ཞིང་སེམས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་

【漢語翻譯】 因為之後產生心，以及貪慾等隨著身體的興衰而增減，又因為被武器刺傷而心痛。沒有前世後世，因為身心是同一種物質，二者同時或多數同時產生，沒有詞語的習慣，以及沒有返回。而且身體分解為微塵，心也不會轉生到其他地方。通過二者並存，可以證明沒有從其他世界而來。隨著身體的因緣，產生多種心，剛出生時什麼都不知道，所以之後需要學習。如果存在前世，就不需要學習，就像睡醒時不會忘記之前的知識一樣。有些人死後沒有回來，所以沒有前世後世。而且心不是在身體之前或之後存在的，因為身體和物質沒有區別，就像酒和酒的味道一樣。酒的味道也是在釀造時與穀物一起產生的，不是從酒之前轉移過來然後進入其中的。另外，瓶子是從其他世界沒有到來的，無論是人還是瓶子本身，都是二者並存的，因為不是蓮花，就像墻壁一樣。對於瓶子來說，成立了不是蓮花的方面，當瓶子放在墻邊時，成立了被任何事物所遍及，因為瓶子與瓶子本身是相違的，所以只能是人。另外，如果堆積如須彌山般的肉堆，在那裡連續下七天的雨，那麼只會產生與肉堆大小相同的蟲子堆，那麼如此眾多的有情的心，是從其他地方同時死亡或到來的嗎？不是這樣的。因為沒有前世，所以沒有對它的詞語的習慣，所以需要首先教孩子語言。也沒有後世，因為死去的老人沒有回來。因此，一切有情不是從其他地方轉移而來，而是像草地上的蘑菇一樣，從父母的交合中突然形成身體時，從其清澈的微塵中形成心。而且死亡時，諸要素的能力衰竭，就像油耗盡燈熄滅一樣，四大融入各自的本性中，而心則融入天空的虛空中。

【英語翻譯】 Because the mind arises after that, and desires, etc., increase and decrease following the rise and fall of the body, and also because the mind aches when pierced by weapons. There is no past or future life because body and mind are the same substance, the two arise simultaneously or many arise simultaneously, there is no habit of words, and there is no return. Moreover, when the body decomposes into particles, the mind does not transmigrate elsewhere. By the coexistence of the two, it can be proven that there is no coming from other worlds. Following the conditions of the body, many minds arise, and since one knows nothing at birth, one must learn later. If there were a previous life, there would be no need to learn, just as one does not forget previous knowledge when waking from sleep. Some do not return after death, so there is no past or future life. Moreover, the mind does not exist before or after the body, because body and substance are indistinguishable, like wine and the taste of wine. The taste of wine also arises with the grain during brewing, it is not transferred from before the wine and then enters into it. Furthermore, the pot is not coming from another world, whether it is a person or the pot itself, the two coexist, because it is not a lotus, like a wall. For the pot, it is established that it is not a lotus, and when the pot is placed next to the wall, it is established that it is pervaded by anything, because the pot is contradictory to the pot itself, so it can only be a person. Furthermore, if a pile of flesh like Mount Meru is piled up, and it rains there for seven days continuously, then only a pile of worms the size of the pile of flesh will be produced, then do the minds of so many sentient beings die or come from other places at the same time? It is not so. Because there is no previous life, there is no habit of words for it, so it is necessary to first teach children language. There is also no future life, because the dead old people do not return. Therefore, all sentient beings do not transmigrate from other places, but like mushrooms in a meadow, when the body suddenly forms from the union of parents, the mind forms from its clear particles. And at the time of death, the powers of the elements weaken, just as a lamp dies when the oil runs out, the four elements dissolve into their respective natures, and the mind dissolves into the emptiness of the sky.

============================================================

==================== 第 85 段 ==================== 【原始藏文】 ཡལ་བས་སུ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་མི་ལེན་ཏེ། གྲོག་མཁར་བའི་གསང་ཚིག་ལས། མ་ཤིའི་བར་དུ་ཅི་བདེར་སྤྱོད། །ཤི་ནས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ལུས་ནི་ཐལ་བ་ལྟར་གྱུར་ནས། །སླར་སྐྱེ་བ་དག་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་སོ། །ཚིག་འདི་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ཕྱོགས་སྔར་དྲངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་མེད་དེ། སྲོག་བཅད་པས་ཚེ་ཐུང་བ་དང་། བྱམས་པ་བསྒོམས་པས་གཟུགས་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་འདིར་སྨིན་པ་ནི་མ་མཐོང་ཞིང་ཕྱི་མ་ལ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་སངས་རྒྱས་པས་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་དག་མ་སོས་པར་འཚོ་བའི་ཕྱིར་གཡོ་སྒྱུས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་མེད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་ཕ་རོལ་མེད། །བསོད་ནམས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ལས་སྐྱེས་འབྲས་མེད་རྒྱུ་དང་བྱེད་པ་མེད། །རྙེད་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤཱཀྱའི་བུ་ཡིས་སྨྲས་ཀྱིས་དད་པས་མ་ འགྲོ་ཞིག །ཅེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ལས་བྱུང་བའི་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་ཕན་པའང་མེད་དེ། རིག་བྱེད་ཉིད། མི་དམན་པ་འགའི་འཚོ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཡོན་ཅན་གཙང་སྦྲ་ཅན་རྣམས་འདུས་ནས་བྱས་ཏེ། ལ་ལས་གོས་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཚོས་བསྒྱུར་ནས། །ཕྱུགས་བསད་སྙིང་པོར་གྱུར་རྣམས་བསླུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟོས། །རྭ་དང་རྨིག་པ་པགས་པ་ལ་སོགས་ཙན་ཏི་ཀ་ལ་སྟེར། །ཁྱིམ་མེད་མ་དང་མཆོད་སྦྱིན་ཤིང་ཤུན་ཅན། །མགྲིན་པ་སྐུད་པས་བཅིངས་དང་འབྲེག་མཁན་དང་། །རྗེའུའི་རིགས་དང་མཆིལ་ལྷྭམ་མཁན་པོ་དང་། །དྲུག་གིས་རིག་བྱེད་འདི་ནི་བཏགས་པ་ཡིན། །མེ་ཡི་སྦྱིན་སྲེག་གསུམ་རིགས་འདོད་འདི་ནི། །དབྱུ་གུ་གསུམ་ཅན་ཐལ་བ་སྐུད། །བློ་དང་རྩོལ་བ་དམན་རྣམས་ཀྱིས། །འཚོ་ཕྱིར་བྱས་ཞེས་ཕུར་བུས་སྨྲ། །ཞེས་སོ། །ཐར་པ་དང་གྲོལ་བ་མེད་དེ། ལམ་བསྒོམས་པས་ཐར་པའམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཚེ་འདིར་ཐོབ་པ་མ་མཐོང་ཞིང་ཕྱི་མ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱི་མ་ཉིད་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་ཡང་མི་དང་དུད་འགྲོ་གཉིས་དང་། སྐྱེ་བ་ཡང་མངལ་དང་དྲོད་གཤེར་སྒོང་སྐྱེས་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་དང་། རྫུས་སྐྱེས་མི་སྲིད་དེ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ཙམ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྐྱེས་བུའང་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད། །བཟང་མོ་མང་ཐོས་གང་སྨྲ་བ། །དེ་དག་སྤྱང་ཀིའི་རྗེས་དང་འདྲ། །ཞེས་སོ། །རྗེས་དཔག་ནི་ ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་སྤྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་མེད་ཉིད་དངོས་པོར

【漢語翻譯】 因此，任何人都不會接受來世的轉生。正如གྲོག་མཁར་བ།（音譯：格榮喀瓦）的秘密教言所說：「未死之前，盡情享受；死後，便不再有享受之處。身體化為灰燼後，怎麼可能再次轉生？」這句話是觀世音菩薩的苦行所引用的。業果也不存在，因為沒有看到殺生導致短命，修慈心導致相貌美麗等業的果報在此生顯現，來世也不存在。這種因果關係是佛教徒為了讓剃光頭的修行者能夠生存下去，用欺騙的手段說出來的。正如《見解精髓經》中所說：「沒有生老病死，沒有今生來世和彼岸。福德和非福德所生的果報不存在，因和作者也不存在。為了獲得利益，釋迦之子這樣說，不要因為信仰而跟隨。」吠陀經所產生的祭祀也沒有利益，因為吠陀經本身說：「為了維持一些低劣之人的生計，狡猾而潔淨的人聚集在一起做了這些事。有些人將衣服等染色。屠殺牲畜，那些被欺騙的人吃掉了精華。將角、蹄、皮等給予旃陀羅。無家之母和祭祀用的樹皮。用繩子捆住喉嚨的人和屠夫。賤民和鞋匠。這六種人編造了吠陀經。渴望三種火供的人。三根杖和灰燼。智慧和努力低下的人，為了生存而做這些事。」正如普爾布所說。沒有解脫和自由，因為沒有看到通過修道獲得解脫或一切智智在此生獲得，來世也無法確定，因為沒有人看到來世。眾生也只有人和畜生兩種，出生也只有胎生、濕生、卵生三種，沒有其他種類的眾生，化生是不可能的，因為沒有看到。感官的對像有多少，人也就只有那麼多。善女所說的博學之言，就像豺狼的足跡一樣。因此，比量不是量，因為它以總相為對境，將無實有視為實有。

【英語翻譯】 Therefore, no one accepts rebirth in the future. As the secret words of Drogkharwa say, "Enjoy as you please until you die; after death, there is no place for enjoyment. After the body turns to ashes, how is it possible to be reborn again?" This statement is quoted by the asceticism of Avalokiteśvara. There is also no karma and result, because it is not seen that the results of actions such as killing causing a short life and cultivating loving-kindness causing a beautiful appearance manifest in this life, and there is none in the next life. This principle of cause and effect was spoken deceitfully by the Buddhists in order for the shaven-headed ascetics to survive. As it is said in the Sutra of the Essence of Views, "There is no birth, old age, sickness, or death, and there is no this life, next life, or the other shore. There is no result born from merit and non-merit, and there is no cause or agent. For the sake of gain, the son of Shakya speaks thus, do not follow because of faith." The sacrifices arising from the Vedas are also of no benefit, because the Vedas themselves say, "In order to maintain the livelihood of some inferior people, cunning and clean people gather together and do these things. Some people dye clothes and so on. Slaughtering livestock, those who are deceived eat the essence. The horns, hooves, skin, etc. are given to the Chandalas. Mother without a home and sacrificial bark. Those who bind the throat with rope and the butchers. The outcasts and the shoemakers. These six people fabricated the Vedas. Those who desire the three kinds of fire sacrifice. Three staffs and ashes. Those with inferior intelligence and effort do these things for survival," as Purva said. There is no liberation and freedom, because it is not seen that liberation or omniscience is attained in this life through meditation on the path, and it cannot be determined in the next life, because no one has seen the next life. Beings are also only of two kinds, humans and animals, and birth is also only of three kinds, womb-born, moisture-born, and egg-born, there are no other kinds of beings, and spontaneous birth is impossible, because it is not seen. As much as the senses are objects of experience, that is all there is to a person. The learned words spoken by a good woman are like the tracks of a jackal. Therefore, inference is not a valid means of knowledge, because it takes universals as its object, and regards non-existence as existence.

============================================================

==================== 第 86 段 ==================== 【原始藏文】 ་བརྫུས་པའི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྱིར་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱབ་བསྟན་པའི་དཀར་ཤམ་ལ་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་བུ་ཡིན་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྔོ་བསངས་སུ་དཔོག་པ་བཞིན་ནོ། ཁྱད་པར་དུ་རྟགས་གསུམ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་ནི་གཙུབ་ཤིང་དང་། མེ་རྡོ་དང་། རྡོ་སོལ་དང་། གནམ་ལྕགས་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བས་རྒྱུའི་ངེས་པ་མེད་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱང་དུང་གི་དཀར་ཟླུམ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་དབྱེར་མེད་དུ་མཐོང་བ་གཞན་དུ་ཐ་དད་དུ་མཐོང་བས་སོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་སྒྲུབ་པ་ལ་འཁྲུལ་པས་ནི། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་བཀག་པས་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་འགོག་པ་ལ་འཁྲུལ་པས་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བདུན་ལས། དང་པོ་འབྱུང་བ་བཞི་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའི་རགས་པ་དབང་ཕྱུག་པར་བཀག་ཅིང་། ཕྲ་བ་ཉན་ཐོས་པར་འགོག་གོ། །ལུས་སེམས་ནི་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། མིག་ཤེས་ཀྱིས་ལུས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་མི་དམིགས་ཤིང་། རང་རིག་གིས་ལུས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་མ་དམིགས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་དགའ་གདུང་གི་རྣམ་པ་ལུས་ལ་མེད་ལ། ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སེམས་ལ་མེད་པས། ཆོས་འགལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་བཞིན་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། ལུས་ཉིད་ནི་བློ་མ་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་ཀྱང་བློའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ལུས་འཛིན་གྱིས་མ་མཐོང་བས་སེམས་ཁེགས་ན། སྔོ་འཛིན་གྱིས་མ་མཐོང་བས་སྔོན་པོའི་སྐད་ཅིག་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་ནི་ཡོད་ཀྱང་མི་མཐོང་སྟེ། རྣམ་པ་མི་གསལ་བས་སོ། །སེམས་ཀྱང་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཚད་མས་མི་མཐོང་སྟེ། རྣམ་པ་མི་གསལ་བས་སོ་ཞེ་ན། རང་རིག་གིས་ཀྱང་མི་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ། །སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གསལ་ན་བྱིས་པའི་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང་མི་མཐོང་བར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན་འདོད་དེ། བྱིས་པས་སྐད་ཅིག་དངོས་སུ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་དེ། གཉིས་བཅས་ཀྱི་རྟགས་ལ་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པར་བུམ་པ་དང་གློ་བུར་བའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ཀ་དོན་མེད་པར་མཐོང་བ་དང་། ཨུཏྤལ་མ་ཡིན་པ་ལ་གང་རུང་གིས་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དུ་མ་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བའང་མ་ངེས་ཏེ། དྲི་ཟ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཤའི་དྲི་ལ་འཁོར་བས་ཆགས་ནས་ལུས་འདོར་བས་སམ། ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་གྱི་ཁོང་ནའང་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གནས་པས་ན། དེ་ཙ

【漢語翻譯】 就像把虛假的陽焰當成水一樣。一般來說，因為見到三種方式的相有錯亂。就像看到背後穿著白裙的人，以他是天授之子的相來推測他是藍色的。特別是因為三種相不合理。因為見到火是從鉆木、火石、煤炭和隕石中產生的，所以沒有因的確定性。自性相也像海螺的白色圓形一樣，見到一個沒有差別的，見到其他不同的。因此，在成立果和遍，因和遍作時有錯亂。因為遮止因和遍作，所以在遮止果和遍有錯亂，所以非能見的相也不合理，他們這樣認為。爲了駁斥它，像前面的宗派一樣有七個方面。第一個是駁斥認為四大是真實存在的粗大的自在天派，遮止認為四大是微細的聲聞派。身心不可能是一個實體，因為眼識不能確定身心的體性，自證也不能確定身心的體性。心中喜悅和悲傷的形態在身上沒有，身上的顏色和形狀在心中沒有。 因為具有相違的法，就像瓶子和布一樣。《釋量論》中說：身體本身不是智慧，即使成立，對於認識智慧的形態也有懷疑。如果因為執身沒有見到而遮止心，那麼如果執青沒有見到，那麼青色的剎那也會被遮止。剎那雖然存在，但是沒有見到，因為形態不明顯。心也是用存在和不存在的量沒有見到，因為形態不明顯。如果這樣說，那麼自證也會不見到。如果剎那也不明顯，那麼小孩的量什麼也見不到，如果這樣說，就承認。小孩沒有直接見到剎那。所有成立沒有前後世的論證都不合理。因為在具有二者的相上，在布等上面，瓶子和突然產生的人兩者都被認為沒有意義。並且在非烏 উৎপལ་ 上，任何一個周遍都沒有成立。眾多同時產生也不確定。就像無數的食肉鬼因為貪著肉味而轉生，然後捨棄身體。或者在芥菜籽大小的裡面也住著無數的眾生。因此

【英語翻譯】 It is like mistaking a mirage for water. In general, it is because of seeing confusion in the three modes of the sign. It is like inferring blueness from the sign of being the son of Devadatta on a white garment shown from behind. In particular, the three signs are not valid. Because fire is seen to arise from rubbing wood, flint, coal, and meteorites, there is no certainty of the cause. The nature sign is also seen as one without distinction, like the white roundness of a conch shell, and seen as different from others. Therefore, there is confusion in establishing the result and the pervaded, the cause and the pervader. Because of preventing the cause and the pervader, there is confusion in preventing the result and the pervaded, so the non-apprehension sign is also not valid, so they think. To refute that, like the previous side, there are seven aspects. The first is to refute the gross Isvara school that considers the four elements to be ultimately real, and to prevent the subtle Sravakas. Body and mind cannot be one substance, because eye consciousness does not apprehend the nature of body and mind, and self-awareness does not apprehend the nature of body and mind. The aspects of joy and sorrow of the mind are not in the body, and the color and shape of the body are not in the mind. Because it possesses contradictory dharmas, like a pot and a cloth. In Pramanaviniscaya, it says: The body itself is not intelligence, even if it is established, there is doubt in cognizing the aspects of intelligence. If the mind is negated because the apprehender of the body does not see it, then if the apprehender of blue does not see it, then the moment of blue will also be negated. The moment exists but is not seen, because the aspect is not clear. The mind is also not seen by the measure of existence and non-existence, because the aspect is not clear. If you say that, then self-awareness will also not see it. If the moment is also not clear, then it will follow that no measure of a child will see it, if you say that, it is admitted. A child does not directly see the moment. All proofs of the absence of former and later lives are not valid. Because in the sign with two, on cloth and so on, both the pot and the suddenly born person are seen as meaningless. And on what is not an Utpala, it is not established that anything pervades. It is also not certain that many arise at the same time. Like countless flesh-eating demons are attached by revolving around the smell of meat, and then abandon their bodies. Or even in the inside of a mustard seed, countless beings dwell. Therefore

============================================================

==================== 第 87 段 ==================== 【原始藏文】 མ་ལའང་དུ་མ་སྐད་ཅིག་རེ་ལ་ལུས་འདོར་བས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ལུང་འགལ་བ་གསུམ་བྲལ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་འཆེ་བའམ་ ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་ངེས་པའི་དམ་བཅའ་ཁེགས་ཏེ། འདི་ནི་གཞན་དུའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐ་སྙད་མ་གོམས་པ་དང་། ཕྱིར་འོང་བ་མེད་པའང་མ་གྲུབ་པ་དང་། མ་ངེས་ཏེ་མངལ་གྱི་དྲི་མས་བརྗེད་པ་དང་། ལག་པ་ཅན་ལ་སོགས་པས་ཚེ་རབས་དྲན་པས་བརྡ་ཤེས་པའང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་འབྲས་མེད་པའང་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སྨིན་པ་ལ་འགོག་བྱེད་མེད་པ་དང་། བུ་མོ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་འདིར་ཡང་སྨིན་པ་མཐོང་བ་དང་། ཕལ་ཆེར་སྡིག་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ལ། གང་ཟག་དམ་པ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱུ་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཞིང་ལས་མགོ་རྩོམ་པ་དང་། རྒྱ་མཚོར་ནོར་བུ་ལེན་པ་བཞིན་ནོ། །ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལས་ཅན་འགའ་ཞིག་གིས་འདིར་ཡང་ཐོབ་སྟེ་གྲོལ་བར་སྨྲ་བའི་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ཐོབ་པའང་མི་ཁེགས་ཏེ་འདིར་ཐོབ་པ་ཡང་སྔ་མ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གལ་ཏེ་འདིར། །ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབད་མེད་པར། །ངེས་པར་ཐོབ་འགྱུར་ལས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །མ་མཐོང་བའི་འགྲོ་བ་མེད་པའང་མི་འཐད་དེ། གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་མཐོང་བའི་ ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་མི་སྲིད་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གཟིགས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་སུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་གློ་སྙིང་གིས་མ་ངེས་སོ། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་མི་འཐད་དེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཅིང་གནོད་བྱེད་ཡོད་པས་སོ། །སྣང་ཡུལ་དོན་སྤྱི་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཚད་མར་མི་འདོད་ལ། ཞེན་ཡུལ་དོན་རང་མཚན་ལ་ལྟོས་ནས་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་བུས་སྔོ་བསངས་སུ་དཔོག་པ་ལ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་འགྲོ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ལྡོག་པ་མེད་པས་རྟགས་ཡང་དག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་པ་ལ་སྤུ་རིས་ཟིན་ན་སོ་སོའི་རྒྱུ་བསྒྲུབས་ནའང་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཙམ་རྟགས་སུ་མི་འགོད་ཀྱི་རང་བཞིན་འབྲེལ་བའི་ཁྱབ་བྱ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེས་ན་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་བཀ

【漢語翻譯】 而且許多眾生在一瞬間就捨棄了身體。如果說這些在理證上不能成立，那麼，僅僅是聲稱遠離三種相違的教證才是量，或者僅僅是猶豫不定，也會推翻你那確定的誓言。這一點在其他地方也應該瞭解。不熟悉術語和沒有來世也不能成立，因為有不確定性，即被胎藏的污垢所遺忘，以及有手的人等通過回憶前世而理解含義的情況也被看到。業果不存在也不能成立，因為沒有阻礙在其他世成熟，而且有些如金剛女等也看到在此成熟，並且大多數罪人會遭受各種痛苦，而聖者會獲得各種安樂，因此可以得知。另一方面，僅僅是猶豫不定也會導致對因的取捨，就像開始耕作和在海中取寶一樣。解脫和一切智者也被一些有緣者在此獲得，就像說已解脫的佛陀一樣。在其他地方獲得也不能否定，因為在此獲得也與前者不同。在《四百論》中說：如果通過了解它，即使在此沒有 निश्चित（藏文：དེ་ཉིད་，梵文天城體：निश्चित，梵文羅馬擬音：niścita，漢語字面意思：確定）獲得菩提，在其他世也會毫不費力地 निश्चित（藏文：ངེས་པར་，梵文天城體：निश्चित，梵文羅馬擬音：niścita，漢語字面意思：確定）獲得，就像業一樣。因此，沒有未見到的有情也不合理，因為不可能所有人都未在所有地方見到。全知者能見到，並且由於自己沒有親眼見到就推斷為不存在的推論不成立，因為自己並不確定。推論不是量也不合理，因為沒有成立的理由並且存在損害。顯現的對境是總相，因此不認為是量，而執著的對境是自相，因為依賴於自相而不欺騙。如果天施之子推斷為青藍色，那麼在同品上隨行，在異品上不轉是不可能的，因為沒有相違，因此不是真正的相。僅僅通過果來證明因，如果抓住細節，即使證明各自的因也不會有錯誤。僅僅是本體相同不作為理由，而是與自性相關的遍及和被遍及沒有錯誤。因此，原因和遍及被

【英語翻譯】 Moreover, many beings abandon their bodies in an instant. If you say that these cannot be established by reasoning, then merely claiming that the teachings free from the three contradictions are valid, or even just being uncertain, will refute your definite vow. This should also be understood elsewhere. Not being familiar with terms and the absence of a return are also not established, because there is uncertainty, such as forgetting due to the defilement of the womb, and also seeing instances where those with hands, etc., understand meanings by recalling past lives. The absence of cause and effect is also not established, because there is no obstruction to ripening in other lives, and some, like Vajra Girl, are seen to ripen here as well, and most sinners experience various sufferings, while holy individuals experience various happinesses, so it can be known. In one way, even just being uncertain leads to engaging in the acceptance and rejection of causes, like starting farming and taking jewels from the ocean. Liberation and omniscience are also attained here by some fortunate individuals, like the Buddha who speaks of being liberated. Obtaining them elsewhere is also not negated, because obtaining them here is also different from the former. The Four Hundred says: If by knowing it, even if one does not निश्चित (Tibetan: དེ་ཉིད་，Sanskrit Devanagari: निश्चित，Sanskrit Romanization: niścita, Chinese literal meaning: certain) attain enlightenment here, in other lives one will निश्चित (Tibetan: ངེས་པར་，Sanskrit Devanagari: निश्चित，Sanskrit Romanization: niścita, Chinese literal meaning: certainly) attain it effortlessly, like karma. Therefore, it is also unreasonable to say that there are no unseen beings, because it is impossible for all individuals not to have seen them in all places. The omniscient one sees them, and the inference that something does not exist because one has not personally seen it is not established, because one is not certain of it oneself. Inference is not valid because there is no proof and there is harm. The object of appearance is the general characteristic, so it is not considered valid, while the object of attachment is the specific characteristic, because it does not deceive by relying on the specific characteristic. If the son of Devadatta infers blue-green, then it is impossible to follow along with the similar and not turn away from the dissimilar, because there is no contradiction, so it is not a true sign. If one proves only the cause through the effect, if one grasps the details, even if one proves each cause, there will be no error. Merely being the same entity is not established as a reason, but there is no error in the pervader and the pervaded that are related by nature. Therefore, cause and pervader are

============================================================

==================== 第 88 段 ==================== 【原始藏文】 ག་པས་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྗེས་དཔག་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མས་སྣང་བ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མེ་དུ་ཉིད་ཀྱང་རྨི་ལམ་གྱི་མེ་དུ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས་སོ། །གནོད་བྱེད་ནི། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན། བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་པ་དང་། འཇུག་ལྡོག་མི་འཐད་པ་དང་། རང་ཚིག་གིས་བསལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་དོན་མེད་ དེ། ཕ་རོལ་ལ་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པ་གོ་བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་མི་འཐད་པ་ནི། རྗེས་དཔག་མེད་ན་ཟས་ཟ་བའང་མི་འཐད་དེ། གཟོད་ངོམས་ཤིང་འགྲངས་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དང་། སྔར་ཟོས་པའི་ཤིང་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས། ཕྱིས་ལྗོན་ཤིང་དེའི་འབྲས་བུའི་རོ་དང་རེག་པའང་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཉི་མའི་འོད་མཐོང་བ་དེར་རྒྱུག་པའང་མི་འཐད་དེ། ཁ་དོག་ལས་དྲོ་བ་མི་རྟོགས་པས་སོ། །ལྡོག་པའི་རྣམ་གཞག་ནི་ཆུ་དང་མེ་དང་གཡང་མཐོང་བས་མི་མཆོང་བ་དང་། མཚོན་དང་སྟག་དང་རྦབ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བས་མི་འབྲོས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ཤེས་པའི་རྗེས་དཔག་མེད་པས་སོ། །རང་ཚིག་གིས་བསལ་བ་ནི། རྗེས་དཔག་ཙམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཚེ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་བློ་རྗེས་དཔག་ཏུ་ཤུགས་ལ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་དཔག་གྲུབ་ཀྱང་ཚད་མར་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ནའང་། དེ་དང་དེའི་རྟགས་མཐོང་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་བློ་སྐྱེ་བས་ཚད་མར་གྲུབ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་བརྩད་པས་ཆོག་གོ། །མདོར་ན་མེད་པར་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤིན་ཏུ་སྨད་པ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མདོར་ན་མེད་པར་ལྟ་བ་ཉིད། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་ཅེས་བྱ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ངན་སོང་བ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །མདོར་ན་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ཉིད། །ལས་ཀྱི་འབྲས་ བུ་ཡོད་ཅེས་པ། །བསོད་ནམས་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་མཐུན་པ། །ཡང་དག་ལྟ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། གང་ཞིག་ཆོས་ལ་ཆོས་མིན་དང་། །ཆོས་མ་ཡིན་ལ་ཆོས་སུ་སྨྲ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དག་ལ་སྡང་། །མེད་པར་ལྟ་བས་མནར་མེད་ལྷུང་། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་དགེ་སྡིག་ལས་ཕན་གནོད་མེད་པ་དང་། སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་དང་། ལྷ་འདྲེ་རང་མཚན་མེད་པའོ་ཞེས་སྣང་ཚོད་དུ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཀག་པ་ཉིད་དོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི། སྣང་ཙམ་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་པས་

【漢語翻譯】 因為果和所遍相違的緣故。如果說，以比量事物力量而入的量，能成立顯現為真實成立，那是不對的，因為火煙本身也與夢中的火煙沒有差別。破斥是：如果比量不是量，那麼論典就成了無意義，進入和返回不合理，並且也會變成自語相違。您所說的論典也是無意義的，因為對於他人所希望的意義成立，不能通過比量來理解。進入不合理是：如果沒有比量，那麼吃飯也不合理，因為不會認為已經飽足，並且先前吃過的水果的形狀，之後也不會認為那個樹的果實的味道和觸感。看到太陽的光芒而去奔跑也不合理，因為不能從顏色中推知溫暖。返回的方式是，看到水、火和懸崖不會跳，看到武器、老虎和瀑布等不會逃跑，因為沒有對比量知道那些是危害。自語相違是：當說僅僅比量不是量的時候，因為說「比量不是量」的緣故，所以暗中承認了比量。如果說即使成立比量，也沒有成立為量，那麼，見到那個和那個的相，產生信任的心，因為同樣成立為量，所以辯論就足夠了。總之，視為空無的這種見解是所有見解中最差的，如《寶鬘論》中所說：總之視為空無者，說業果是不存在的，非福墮惡趣，稱為邪見。總之視作存在者，說業果是存在的，福德善趣之因，稱為正見。以及，如果有人說，對於法不是法，對於非法說是法，憎恨聖者們，以空無見墮入無間地獄。以此方式，對於善惡業沒有利益和損害，以及認為顯現是心，以及神鬼沒有自性等，所有隨意誹謗也都被遮止了。我們是，僅僅顯現，在名言中如何顯現，都知曉為因果的緣起。

【英語翻譯】 Because the result and the pervaded are contradictory. If you say that appearance is established as truly established by the measure of inference entering the power of things, that is not correct, because the smoke of fire itself is no different from the smoke of fire in a dream. The refutation is: if inference is not a measure, then the treatises become meaningless, entering and returning are unreasonable, and it will also become self-contradictory. The treatises you speak of are also meaningless, because the meaning desired by others cannot be understood by inference. Entering is unreasonable: if there is no inference, then eating is also unreasonable, because one will not think of being full and satisfied, and the shape of the fruit eaten before will not make one think of the taste and touch of the fruit of that tree later. Running to see the sunlight is also unreasonable, because one cannot infer warmth from color. The way of returning is that seeing water, fire, and cliffs will not make one jump, and seeing weapons, tigers, and waterfalls, etc., will not make one run away, because there is no inference to know that those are harms. Self-contradiction is: when saying that only inference is not a measure, because of saying "inference is not a measure," inference is implicitly admitted. If you say that even if inference is established, it is not established as a measure, then seeing that and that sign, the mind of trust arises, because it is equally established as a measure, so the debate is enough. In short, this view of emptiness is the worst of all views, as it is said in the Ratnavali: In short, those who view as non-existent, say that the result of karma does not exist, non-virtue falls into evil realms, it is called wrong view. In short, those who view as existent, say that the result of karma exists, virtue is the cause of good realms, it is called right view. And, if someone says that for Dharma it is not Dharma, and for non-Dharma it is said to be Dharma, hates the noble beings, falls into Avici hell with the view of emptiness. In this way, there is no benefit or harm from good and evil deeds, and the appearance is considered as mind, and gods and demons have no self-nature, all arbitrary slanders are also prevented. We are, only appearance, how it appears in name, we know as the interdependence of cause and effect.

============================================================

==================== 第 89 段 ==================== 【原始藏文】 ལས་འབྲས་ལ་འདོར་ལེན་བྱེད་ཅིང་། ཚེ་སྔ་ཕྱི་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རང་ལས་ཐ་དད་པའི་འགྲོ་བ་འདོད་ཅིང་། གཤིས་ལ་ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་ལས་འདས་པར་འདོད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མེད་པ་པ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཡོད་པ་པ་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཐར་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་གསལ་བ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན་དུ་གསལ། །སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་གནས། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུའང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཆད་པར་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་དགག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། བསྡོམས་པས་ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཏོ།། །། བཅུ་གཉིས་པ། བཤད་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།

【漢語翻譯】 對於業果取捨，認為前後世的解脫和一切智與自身相異的眾生，認為自性超越了有無的增損。如《寶鬘論》中說：『無者趣惡趣，有者趣善趣，爲了如實通達，不依二者得解脫。』又如《智慧光明論》中說：『緣起之性，如乾闥婆城般顯現，不以各種自性而住，也不像虛空之花。』如是宣說。這些包含了對斷見方的駁斥。總而言之，已經確定了外道宗派的觀點。 第十二，廣說應說之法類別的章節的註釋。

【英語翻譯】 Taking and abandoning in relation to karmic results, believing that beings in past and future lives, liberation, and omniscience are different from oneself, and believing that nature transcends the imputation of existence and non-existence. As it is said in the Ratnavali: 'The non-existent goes to bad destinies, the existent goes to good destinies, in order to fully understand as it is, one becomes liberated without relying on the two.' And as it is said in the Wisdom Illuminating: 'The very nature of dependent arising, is clear like a city of Gandharvas, it does not abide by various natures, nor is it like a flower in the sky.' Thus it is said. These include the refutation of the view of nihilism. In summary, the tenets of the outsiders have been definitively established. Twelfth, the commentary on the chapter extensively showing the categories of teachings to be explained.

============================================================