LR16_0001_d0e100a.作者的簡略歷史.g2.0f
==================== 第 1 段 ==================== 【原始藏文】 རྩོམ་པ་པོའི་ལོ་རྒྱུས་རགས་བསྡུས། རྩོམ་པ་པོའི་ལོ་རྒྱུས་རགས་བསྡུས། རྩོམ་པ་པོའི་ལོ་རྒྱུས་རགས་བསྡུས། ཆོས་འབྱུང་ནི་པོ་ཆེའི་གཏེར་མཛོད་བསྟན་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཉི་འོད་ཅེས་པའི་རྩོམ་པ་པོ་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་པ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་ནི་གཡོ་རུ་གྲའི་ཆ་སྟོད་གྲོང་དུ་སློབ་དཔོན་པདྨའི་དངོས་སློབ་དཔལ་རྟ་མཆོག་རོལ་པའི་གྲུབ་ཐོབ་མཆོག་དབྱངས་ཀྱི་གདུང་དང། འབྲོམ་སྟོན་རྒྱལ་བའི་འབྱུང་ནས་ཀྱི་གདུང་ལས་བྱོན་པའི་འབྲོམ་བཟའ་བསོད་ནམས་རྒྱན་གཉིས་ཀྱི་སྲས་སུ་རབ་བྱུང་ལྔ་པའི་ས་ཕོ་སྤྲེལ་གྱི་ལོའི་སྤྱི་ལོ་དབོ་ཟླ་གཉིས་པའི་ནང་མཚན་ལྟས་བཟང་པོས་མདུན་བསུས་ནས་མངལ་གྱི་ཆུ་འཛིན་ལས་གྲོལ། དགུང་ལོ་ལྔ་པ་ལ་བྲིས་ཀློག་ལེགས་པར་མཁྱེན་པ་བྱུང་བ་དང། བདུན་པ་ལ་ཡབ་ལས་བདེ་གཤེགས་དང་སྨན་རྩིས་ལ་སོགས་པ་གསན་སྦྱོང་གནང་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཕྱི་ནང་རིག་གཞུང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་དབུ་ཚུགས། དགུང་ལོ་བཅུ་གཉིས་པའི་ཚེ་བསམ་ཡས་པ་མཁན་པོ་བསམ་གྲུབ་རིན་ཆེན་དང། སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་འོད་ཟེར་ལས་རབ་བྱུང་གི་དངོས་པོ་བརྙེས་ནས་མཚན་ཚུལ་ཁྲིམས་བློ་གྲོས་ཞེས་གསོལ། དེ་རྗེས་སློབ་དཔོན་བཀྲ་ཤིས་རིན་ཆེན་དང། དབང་ཡེ་ཤེས། ཁྲོ་ཕུ་བ། རིན་པོ་ཆེ་ཟ་ལུང། གནས་གསང་ཕུའི་གླིང་སྟོད་གདན་རབས་བཅོ་ལྔ་པ་ སློབ་དཔོན་བཙན་དགོན་པ་དང་བཅུ་དྲུག་པ་ཆོས་དཔལ་རྒྱལ་མཚན། དཔང་ལོ་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་སོགས་མཁས་མཆོག་མང་པོ་ལས་འདུལ་བ་དང་ལམ་འབྲས། ཆོས་དྲུག ཕྱག་རྡོར་འཁོར་ཆེན། བྱ་སྤྱོད། རྣལ་འབྱོར། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རྒྱུད་དང། ཞང་ཚལ་པའི་གདམས་སྐོར། རྒོད་ཚང་བའི་ལམ་ཁྲིད། གཅོད་ཡུལ། ཞི་བྱེད་སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་ལ་སོགས་པ། ད་དུང་བྱམས་པ་ཆོས་ལྔ་དང། ཚད་མ་སྡེ་བདུན། ཕར་ཕྱིན་དབུ་མ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ལུང་རིགས། དེ་བཞིན་སྒྲ་དང། སྙན་དང་གས། སྡེབ་སྦྱོར། ཟློས་གར་སོགས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རིག་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་གསན་བསམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྣ་ཞགས་རིང་དུ་བསྐྱངས། རྒོལ་བ་ངན་པའི་ཁྱུ་མཆོག་རྭ་གཅིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་རྣམས་སྒྲུབ་པ་དང། སུན་འབྱིན་པའི་རྐང་པ་མཆོག་གིས་རྣམ་པར་བརྫི་བ་དང། ཕམ་པར་བྱས་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བའི་གནས་བཀོད་པས་བསམ་ཡས་ལུང་མང་བའམ། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་པ་ཞེས་པའི་མཚན་གྱི་བ་དན་ཕྱོགས་བཞིར་འགྱེད། དེ་ལྟར་ལུང་དང་རིགས་པའི་གནས་རྒྱ་ཆེན་པོ་
【漢語翻譯】 作者的簡略歷史。 作者的簡略歷史。 作者的簡略歷史。《教法之源》即《博大的寶藏，照亮教法之太陽》的作者，全知者龍欽饒絳巴·智美沃色，出生于約如扎的恰妥村，是蓮花生大師的親傳弟子，吉祥馬頭明王嬉戲的成就者秋央的後裔，以及仲敦巴·嘉瓦炯乃的後裔中，仲薩·索南堅的兒子。在第五繞迥土猴年（1308）二月，以吉祥的徵兆迎接，脫離了母胎。五歲時，精通書寫和閱讀。七歲時，從父親那裡聽聞並學習了《善逝》和醫學、歷算等，從此開始了對外內一切文化進行聞思，斷除增益和損減。十二歲時，從桑耶寺的堪布桑珠仁欽和堪布根嘎沃色那裡獲得了沙彌戒，法名為楚臣洛哲。之後，從堪布扎西仁欽、旺耶喜、楚普巴、仁波切扎隆、內桑普的林妥寺第十五任座主堪布贊袞巴和第十六任座主曲巴嘉燦、邦洛洛哲丹巴等眾多大學者那裡，聽聞了《律藏》和《道果》、《六法》、《金剛手大輪》、《行續》、《瑜伽續》、《時輪金剛》等密續，以及香擦巴的教言集、果倉巴的道次第、斷法、息解新舊中三派等，還有彌勒五論、《量理寶藏論》、《現觀莊嚴論》、《中觀論》等名相法理，以及聲明、詩學、韻律、戲劇等共同和不共的一切學問，進行了圓滿的聞思，長期積累了知識。降伏了那些以惡劣辯論著稱的獨角犀牛般的論敵，以至高無上的雙足徹底擊敗他們，使他們啞口無言，因此被稱為桑耶隆芒巴或龍欽饒絳巴，其名聲傳遍四方。就這樣，精通了廣大的經論和理
【英語翻譯】 A brief history of the author. A brief history of the author. A brief history of the author. The author of "The Source of Dharma," also known as "The Great Treasury, the Sun Illuminating the Teachings," Omniscient Longchen Rabjampa Drime Ozer, was born in Chato Village in Gyoru Dra, as the son of Dromza Sonam Gyen, a descendant of the accomplished Chokyang, the emanation of Pal Tachok Rolpai, a direct disciple of Guru Padmasambhava, and a descendant of Dromton Gyalwai Jungne. In the second month of the Earth Monkey year of the fifth Rabjung (1308), he emerged from the womb amidst auspicious omens. At the age of five, he became proficient in writing and reading. At the age of seven, he heard and studied the Sugata, medicine, and astrology from his father, and from then on, he began to engage in extensive study and contemplation of all internal and external cultures, cutting through exaggerations and diminutions. At the age of twelve, he received the novice vows from Khenpo Samdrub Rinchen of Samye Monastery and Khenpo Kunga Ozer, and was given the name Tsultrim Lodro. Thereafter, from many great scholars such as Khenpo Tashi Rinchen, Wang Yeshe, Khropupa, Rinpoche Zalu, the fifteenth abbot of Lingto Monastery in Ne Sangpu, Khenpo Tsengonpa, the sixteenth abbot Chopal Gyaltsen, and Panglo Lodro Tenpa, he heard the Vinaya and Lamdre, the Six Dharmas, Chakdor Khorchen, Charya Tantra, Yoga Tantra, Kalachakra, and other tantras, as well as the instructions of Zhang Tsalpa, the stages of the path of Godtsangpa, Chod, and the Zhije Earlier, Later and Intermediate, as well as the Five Treatises of Maitreya, the Seven Treatises on Valid Cognition, the Perfection of Wisdom, the Madhyamaka, and other philosophical systems, as well as grammar, poetry, rhetoric, composition, drama, and other common and uncommon fields of knowledge, completing thorough study and contemplation, and accumulating vast knowledge. He subdued those who held the conduct of a solitary rhinoceros, the foremost of evil debaters, completely defeating them with his supreme feet of refutation, rendering them speechless, and thus he was known as Samye Lung Mangba or Longchen Rabjampa, his fame spreading in all directions. Thus, he mastered the vast expanse of scriptures and reason.
============================================================
==================== 第 2 段 ==================== 【原始藏文】 ལ་མི་འཇིགས་པའི་ཉམས་བརྟས་པར་གྱུར་ནའང། གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་གཞུང་ལུགས་དང་མན་ངག་མང་དུ་གནས་པ་ལ་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་བཅད་པ་སྤངས་ཏེ། བུང་བ་གཞོན་ནུས་བྲང་རྩིའི་སྙིང་པོ་ལ་མྱོས་པ་བཞིན་དུ་དན་བག་པ་དང། སློབ་དཔོན་གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ། མྱོས་པའི་མཐིང་མ་བ། སངས་རྒྱས་གྲགས་པ་བཅས་པའི་བླ་ལས་མདོ་སྒྱུ་སེམས་གསུམ་རྙིང་མ་རྒྱུད་འབུམ་གྱིས་གཙོས་མང་དག་གསན་པ་དང། ད་དུང་སློབ་དཔོན་གཞོན་ ནུ་རྒྱལ་དང། གཞོན་རྡོར། རྗེ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ། དབང་ཚུལ། ས་སྐྱ་པ་བླ་མ་དམ་པ། ཤུག་གསེབ་རི་པ་གཞོན་རྡོར་ལ་སོགས་པ་ལས་གསུང་གི་ཉིང་ཁུ་བཞེས་ཏེ་གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་གྲགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཐལ་མོ་ཆེ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང། འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རབ་སྐྱེས། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བ་གཉིས་པར་གྲཊ་པ་འདི་གསན་བསམ་གྱི་ཡང་རྩེར་སོན་ནའང་རྣམ་པ་ཀུན་ཡུ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལ་ཐུགས་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་ཚད་མེད་པ་འཁྲུངས་ནས་ནགས་ཁྲོད་དམ་དབེན་གནས་དག་ཏུ་ཡོན་གཉེར་བའི་དགོངས་པ་གཏོད་ནས། གནས་ངེས་མེད་དུ་འཁྱམས་ཤིང་སྒྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་མཛད། འོད་ལུས་བསྒྲུབས་པས་མཚོན་གྲུབ་པའི་རྟགས་མཐའ་ཡས་པ་སྟོན་ཞིང་སྙིང་ཏིག་གི་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་བྱུང་བར་གྲགས་ལ། སྒྲུབ་གནས་ཀྱང་བསམ་ཡས་མཆིམས་ཕུ་དང། ཨོ་རྒྱན་རྫོང། ལྷ་རི་བྲག གྲ་ཕུ། ཤུག་གསེབ། གངས་རི་ཐོད་དཀར། གཞུ་སྟོད་ཏི་སྒྲོ། ཡེར་པ། ཡར་ལྷ་ཤམ་པོ། བུམ་ཐང། སྐྱམ་བུ་དཔལ་གྱི་དགེ་སྡིངས། གོང་པོ་རིའི་གླ་བ་ལུང། ཀོང་པོ་རྩ་གོང་གི་ཕུ་རྣམས་སུ་ཡིན་ཞིང། ལྷོ་འབྲོག དབུ་གཡོར། ལྷོ་མོན་གྱི་ཡུམ་མཐའ་དག་ཏུ་ཁྲིད་ཉན་སྟོང་ཕྲག་ཚོགས་པ་ལན་མང་བྱུང་བས་ཀུན་པའི་མཁྱེན་ཆོས་རྗེ་ཞེས་པའམ། ངག་གི་དབང་པོ་དང་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་ཞེས་པའི་མཚན་བསྟོད་ས་གཞིའི་ཁྱོན་ན་གྲགས། གང་དེས་མཛད་པའི་གསུང་རབ་བཀའ་རྩོམ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་རེ་རེའི་མཚན་བྱང་འགོད་པར་དཀའ་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཙམ་བཀོད་ན་ཐུན་ མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བསྟན་བཅོས་སྐོར་ལ་ཆོས་སྡེ་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དང། ཁྱད་པར་ནང་གི་བསྟན་བཅོས་སྐོར་ལ་ཆོས་སྡེ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ལྷག་ཙམ། ངེས་དོན་གསང་བའི་བསྟན་བཅོས་སྐོར་ལ་ཆོས་སྡེ་ཉི་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ། གཞན་ཡང་ཆོས་འབྱུང་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་དང། ཆོས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཤི་གསོན་གྱི་བསྔོ་བ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་དངོས་སུ་ལག་ཏུ
【漢語翻譯】 雖然他已經證得了無畏的境界，但在雪山之中，對於眾多存在的經論和訣竅，摒棄了宗派和派別的區分，如同年輕的蜜蜂貪戀花蜜的精華一般，從丹巴（Dan Bagpa）、導師云努頓珠（Slob dpon gzhon nu don grub）、妙音青布瓦（Myos pa'i mthing ma ba）、桑結紮巴（Sangs rgyas grags pa）等上師處，聽聞了包括寧瑪派經幻心三部和十萬續部在內的眾多法要。而且，還從導師云努嘉（Slob dpon gzhon nu rgyal）、云多（Gzhon rdor）、杰讓雄多杰（Rje rang byung rdo rje）、旺楚（dBang tshul）、薩迦派喇嘛丹巴（Sa skya pa bla ma dam pa）、秀賽日巴云多（Shug gseb ri pa gzhon rdor）等人處，接受了言教的精華，通達了雪山之中著名的所有宗派，生起了講辯著三方面無礙的智慧。 如此，這位被譽為第二佛陀的偉大人物，雖然在聞思方面達到了頂峰，但對於輪迴的本性，心中生起了極大的厭倦和出離心，於是發起了在森林或寂靜處修行的意願，開始居無定所地遊歷，專心致志地修行。 據說，他通過修持光明身，展現了無數成就的徵兆，並證得了心髓（寧提）見解的究竟。他的修行地包括桑耶青浦（bSam yas mchims phu），鄔金宗（O rgyan rdzong），拉日扎（Lha ri brag），扎普（Gra phu），秀賽（Shug gseb），岡日托嘎（Gangs ri thod dkar），覺托提卓（gZhu stod ti sgro），耶巴（Yer pa），雅拉香波（Yar lha sham po），布姆塘（Bum thang），江布華吉格丁（sKyams bu dpal gyi dge sdings），工布日拉瓦隆（Gong po ri'i gla ba lung），以及工布擦岡的各個山谷（Kong po rtsa gong gi phu rnam）。 在洛扎（Lho 'brog），衛藏（dBu gyor），以及洛門（Lho mon）的所有邊境地區，多次聚集了成千上萬的聽眾，因此，他在大地上被尊稱為「昆巴欽卻杰（Kun pa'i mkhyen chos rje）」或「語自在（Ngag gi dbang po）」和「無垢光芒（Dri med 'od zer）」。 他所著的經論非常之多，難以一一列舉其名稱，但如果只列舉其類別，那麼共同和不共同的論著約有九十八部，特別是內部的論著約有一百二十八部以上，究竟密意的論著約有二百六十三部。 此外，還有名為《教法源流寶藏（chos 'byung rin po che'i gter mdzod）》的著作，以及《修行次第》、《生死儀軌》、《珍寶鬘》等等，都實際掌握在手中。
【英語翻譯】 Although he had cultivated an unwavering sense of fearlessness, within the snowy mountains, he abandoned sectarianism and partiality towards the numerous existing scriptures and instructions. Like a young bee intoxicated by the essence of nectar, he listened extensively to the teachings from masters such as Dan Bagpa, Instructor Zhonnu Dondrup, Myopa Tingmawa, and Sangye Drakpa, including the Nyingma school's three sections of Sutra, Illusion, and Mind, as well as the Hundred Thousand Tantras. Furthermore, from masters such as Instructor Zhonnu Gyal, Zhondor, Je Rangjung Dorje, Wangtsul, Sakya Lama Dampa, and Shuksep Ripa Zhondor, he received the essence of their teachings, mastering all the famous philosophical tenets within the snowy mountains, and developed an unobstructed wisdom in explanation, debate, and composition. Thus, this great being, renowned as the Second Buddha, although having reached the pinnacle of learning and contemplation, developed immeasurable weariness and renunciation towards the nature of cyclic existence in all its aspects. He then conceived the intention to seek solitude in forests or secluded places and wandered without a fixed abode, dedicating himself solely to practice. It is said that by accomplishing the Light Body, he displayed countless signs of attainment and realized the ultimate view of the Innermost Essence (Nyingtik). His practice places included Samye Chimphu, Orgyen Dzong, Lhari Drak, Traphu, Shuksep, Gangri Thökar, Zhutö Tigro, Yerpa, Yarlha Shampo, Bumthang, Kyambu Palgyi Geding, Gongpo Ri's Lhawa Lung, and the various valleys of Kongpo Tsagong. In Lhozhag, U-Tsang, and all the border regions of Lhomon, he repeatedly gathered thousands of disciples, and thus, he became known throughout the land as "Kunpang Khyenchö Je," or "Lord of Omniscient Dharma," as well as "Vagishvara" (Lord of Speech) and "Vimalamitra" (Stainless Light). The scriptural compositions he authored are so numerous that it is difficult to list each title individually, but if only the categories are enumerated, there are approximately ninety-eight treatises on common and uncommon subjects, particularly over one hundred and twenty-eight treatises on inner subjects, and approximately two hundred and sixty-three treatises on definitive secret subjects. In addition, there is the work called "The Precious Treasury of the History of Dharma," as well as "The Stages of Practice," "The Rituals for the Living and the Dead," "The Precious Garland," and so forth, which are actually held in hand.
============================================================
==================== 第 3 段 ==================== 【原始藏文】 ་བཏོན་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཙམ་ཡིན་མོད། དུས་དེ་རང་ལ་བསྡུ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཉུང་བའམ། མཁས་རྨོངས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནུབ་པའང་ཡོད་སྲིད། ཞིབ་ཏུ་མཁྱེན་པར་འདོད་ན་དཀར་ཆག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཁང་ཞེས་བྱ་བར་གཟིགས་པར་མཛོད། གཞན་ཡང་གང་དེའི་གསུང་གི་བདུད་རྩི་མྱོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་སློབ་གཙོ་བོ་དག་ནི། ཞོག་ཐར་གླིང་པ་མཁས་གྲུབ་བདེ་ལེགས་རྒྱ་མཚོ་དང་མཁས་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། མཁས་གྲུབ་ཁྱབ་གདལ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེ་གྲགས་པ་ཐོབ་པའི་མཁས་གྲུབ་གསུམ། མདོ་ཁམས་པ་འདན་སྒོམ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ། རྒྱལ་སྲས་བཟོད་པ། བླ་མ་དཔལ་མགོན་པ། གུ་རུ་ཡེ་ཤེས་རབ་འབྱམས། གཞོན་ནུ་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ལྔ། སྤྲུལ་སྐུ་དཔལ་འབྱོར་རྒྱ་མཚོ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཀུན་དགའ། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བཟང་པོ། སྟག་མགོ་བྱ་བྲལ་ཆོས་རྗེ་སྟེ་བསྟན་པ་སྤེལ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཞི། ཕ་རྒོད་རྟོགས་ལྡན་རྒྱལ་པོ། རྣལ་འབྱོར་པ་འོད་ཟེར་གོ་ཆ། རིག་འཛིན་འོད་གསལ་རང་གྲོལ། བྱ་བཏང་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་ཏེ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ལ་སོགས་པའི་དངོས་སློབ་མང་ པོ་བྱུང་འདུག་ལ་རིང་བརྒྱུད་དང་ཉེ་བརྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྩིས་ན་ཤིན་ཏུ་མང་ཞེས་གསུང་བ་ཐོས་སོ། །ཆོས་འབྱུང་འདིའི་ཞལ་བྱང་དུ་ཀློང་ཆེན་རབས་འབྱམས་ཀྱིས་མཛད་པ་ཞེས་འཁོད་བཞིན་དུ་ཞབས་ཤོག་མཛད་བྱང་ཐོག་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྒྱལ་སྲས་ཐུགས་མཆོག་རྩལ་གྱིས་ཆུ་ཕོ་སྟག་གི་ལོ་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་དཔལ་བསམ་གྲུབ་བདེ་ཆེན་དགོན་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྦྱར་བའོ་ཞེས་འཁོད་འདུག་ལ་དཔྱད་གཞིའི་མ་ཕྱི་གཉིས་ལག་སོན་བྱུང་བའི་ཞབས་ཤོག་ཏུའང་གོང་དང་མཚུངས་པའི་མཚན་དང་གནས་དུས་བཀོད་འདུག དེར་བརྟེན་ཆོས་འབྱུང་འདི་བརྩམས་ཟིན་པའི་དུས་ཚོད་ནི་སྤྱི་ལོ་རབ་བྱུང་དྲུག་པའི་ཆུ་ཕོ་སྟག་གི་ལོའི་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་ཡིན་ཞིང་དཔལ་བསམ་གྲུབ་བདེ་ཆེན་དགོན་པར་བརྩམས་མཇུག་འགྲིལ་བ་ཤེས་ནུས་ཀྱང་རྩོམ་པ་པོའི་མཚན་མི་འདྲ་བ་གཉིས་འཁོད་པས་དོགས་སློང་ཅུང་ཟད་ཙམ་མཆིས་འདྲ་ཡང། ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ན་མཛད་བྱང་ནི་ཆོས་འབྱུང་འདིའི་རྩོམ་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བཀོད་པར་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་པ་དང། ཞལ་བྱུང་ཐོག་གི་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་མཛད་པ་ཞེས་ཞེ་ཚིག་འཁོད་པ་འདི་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་སུ་གང་དེའི་སློབ་བརྒྱུད་ཆེ་གེ་མོ་འམ། གང་ལ་མོས་གུས་མ
【漢語翻譯】 僅僅是可以提取出來而已。但當時收集的努力很少，或者被不區分賢愚的著作所淹沒也有可能。如果想詳細瞭解，請查閱名為《目錄珍寶庫》的書籍。此外，從品嚐其教言甘露中產生的主要弟子有：卓塔爾林巴·智者成就者德勒嘉措和智者成就者曲吉扎巴，智者成就者卡帕拉旺珠，即著名的三位智者成就者。多康巴丹貢曲吉扎巴，嘉賽索巴，喇嘛貝袞巴，古汝耶謝饒絳，云諾桑吉，即五位心子。祖古貝久嘉措，堪布桑吉袞嘎，堪布洛哲桑波，達果嘉哲曲杰，即四位弘揚教法的善知識。帕果多丹嘉波，瑜伽士沃熱果恰，仁增沃薩讓哲，嘉當索南沃熱，即四位獲得成就的瑜伽士等等眾多弟子。據說如果算上遠傳和近傳等傳承，數量非常多。這部法源的扉頁上寫著龍欽饒絳所著，但在書末的作者署名上寫著：殊勝乘之瑜伽士嘉賽圖秋哲於水陽虎年（饒迥第六，1302年）的索南月（藏曆十一月）的初八，在貝桑珠德欽寺圓滿完成。在獲得的兩個參考底稿的書末，也記載著與上述相同的名稱和地點時間。因此，可以知道這部法源的完成時間是公元饒迥第六個水陽虎年（1302年）的索南月（藏曆十一月）的初八，完成地點是貝桑珠德欽寺。但由於記載了兩個不同的作者名字，似乎有些疑問。但仔細研究后發現，作者署名是這部法源的作者本人所寫。扉頁上寫著全知龍欽饒絳所著，這是一種敬語，可能是後世的某個傳承弟子，或者對誰的
【英語翻譯】 It is only possible to extract them. However, there may have been little effort to collect them at that time, or they may have been submerged by works that did not distinguish between the wise and the foolish. If you want to know more details, please refer to the book called "The Treasury of Precious Catalogs." In addition, the main disciples who arose from tasting the nectar of his teachings were: Zhoktar Lingpa Khedrup Delek Gyatso and Khedrup Chokyi Drakpa, Khedrup Khyapdal Lhundrup, the three famous Khedrups. Dokhampa Dengo Chokyi Drakpa, Gyalsé Zopa, Lama Pelgonpa, Guru Yeshe Rabjam, and Zhonnu Sangye, the five heart sons. Tulku Pelyor Gyatso, Khenpo Sangye Kunga, Khenpo Lodro Zangpo, Takgo Jatra Chöje, the four spiritual friends who spread the teachings. Pago Tokden Gyalpo, yogi Özer Gocha, Rigzin Ösal Rangdrol, Jatang Sonam Özer, the four accomplished yogis, and many other disciples. It is said that if you count the distant and near lineages, there are very many. The colophon of this Dharma source states that it was written by Longchen Rabjam, but the author's signature on the final page states: "The supreme vehicle yogi Gyalsé Tukchok Tsal completed it entirely at Pel Samdrub Dechen Monastery on the eighth day of the waxing moon of Somin Drupa (Sagittarius) in the Water Male Tiger year (1302)." In the final pages of the two reference manuscripts obtained, the same name, place, and time as above are also recorded. Therefore, it can be known that the time when this Dharma source was completed was the eighth day of the waxing moon of Somin Drupa (Sagittarius) in the Water Male Tiger year (1302) of the sixth Rabjung cycle, and the place of completion was Pel Samdrub Dechen Monastery. However, since two different author names are recorded, there seems to be some doubt. However, after careful study, it was found that the author's signature was written by the author of this Dharma source himself. The title page states that it was written by Omniscient Longchen Rabjam, which is a term of respect, and may have been a later lineage disciple or someone who had great
============================================================
==================== 第 4 段 ==================== 【原始藏文】 ཆོག་ཏུ་མངའ་བའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་འགོད་གནང་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་པ་ནི་རིག་པས་དཔོག་ནུས་པ་མ་ཟད། ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་དགོངས་པ་ཞི་དབྱིངས་སུ་འཐིམ་པའི་ལོ་དུས་ནི་སྤྱི་ལོ། །བོད་རབ་བྱུང་དྲུག་པའི་ཆུ་ཡོས་ལོར་ངེས་པས་དུས་ལ་འགལ་བ་མེད་པ་ དང། ལྷག་པར་འཇིག་མེད་གླིང་པས་ཆོས་འབྱུང་འདི་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་ཡིན་པར་གསུངས་འདུག གང་དེའི་མཚན་ལ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ཚང་མས་འབོད་ཀྱིན་ཡོད་ལ། རྒྱལ་སྲས་ཐུཊ་མཆོག་རྩལ་ཞེས་པ་དེ་ཡང་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཞིག་ཡིན་པར་ངེས། འོན་ཏང་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་སྲས་ཐུགས་མཆོག་རྩལ་ཞེས་པ་དེ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་མཚན་མིན་ཞེས་གསུངས་མྱོང་འདུག་ཅིང། ཨ་འཛོམ་རྒྱལ་སྲས་སྲས་རིན་པོ་ཆེ་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ་དང་སྒོ་འཇོ་མཁར་ལེགས་སྤྲུལ་སྐུ་པདྨ་བདེ་ཆེན་གཉིས་ནས་ཆོས་འབྱུང་འདི་ཀ༔ཐོག་རྒྱ་ར་ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཡིན་པའི་ངོས་འཛིན་གནང་ཚུལ་ཡང་མཁས་པ་དག་གི་གསུང་ངག་ལས་ཐོས་མོད། ངེད་ཅག་ནི་གནང་དེའི་ཆོས་བརྒྱུད་འཛིན་པ་འཇིགས་མེད་གླིང་པའི་གསུང་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཐུགས་མཆོག་རྩལ་ཞེས་པ་དེ་ཡང་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་པའི་གསང་མཚན་ཞིག་ལ་ངོས་བཟུང་ཞུ་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྣམ་དཔྱོད་ལྡན་པ་དག་གིས་དཔྱད་པར་མཛད་དུ་གསོལ། བུ་བྱུང་དབང་འདུས་ཀྱིས། ལོའི་ཟླ་བ་པ་ལ་ལྷ་སར་བྲིས། རྩོམ་པ་པོའི་ལོ་རྒྱུས་རགས་བསྡུས།
【漢語翻譯】 不僅可以通過理性推斷出這是有資格的人撰寫的，而且全知龍欽饒絳巴尊者融入寂靜法界的年份，確定是藏曆第六繞迥水兔年（公元1363年），與時間沒有衝突。 特別是，吉美林巴尊者說這部法源是全知龍欽饒絳巴的。它的名字被大家稱為「勝乘瑜伽」。「嘉瑟圖確匝」也肯定是另一個名字。然而，一些學者曾說過「嘉瑟圖確匝」不是龍欽饒絳巴的名字。阿宗嘉瑟仁波切久美多杰和果卓卡勒祖古貝瑪德欽兩位大師也認為這部法源是噶陀嘉繞龍欽南喀曲吉堅讚的。我們也從學者們的口中聽到了這種說法。我們這些持有吉美林巴尊者傳承的人，非常讚賞他的話，並將「嘉瑟圖確匝」視為龍欽饒絳巴的密名。請有智慧的人們進行研究。布炯旺度于某年一月在拉薩寫成。 作者的簡要歷史。
【英語翻譯】 Not only can it be rationally inferred that this was written by qualified individuals, but the year when Omniscient Longchen Rabjam dissolved into the peaceful realm is confirmed to be the Water Rabbit year of the sixth Rabjung (1363 AD), which does not conflict with the timing. In particular, Jigme Lingpa stated that this Dharma source is that of Omniscient Longchen Rabjam. Its name is commonly referred to as "Supreme Vehicle Yoga." It is certain that "Gyalsé Thugchok Tsal" is another name as well. However, some scholars have stated that "Gyalsé Thugchok Tsal" is not a name of Longchen Rabjam. Ajom Gyalsé Son, the precious Gyurme Dorje, and Gojo Kharlé Tulku Pema Dechen have also identified this Dharma source as belonging to Kathok Gyara Longchen Namkhai Chökyi Gyaltsen. We have also heard this assertion from the words of scholars. We, who hold the lineage of Jigme Lingpa, greatly praise his words and will regard "Gyalsé Thugchok Tsal" as a secret name of Longchen Rabjam. May those with discernment please examine this. Written by Buju Wangdu in Lhasa in the first month of the year. A brief history of the author.
============================================================